Berichten van 1 november 2009 tot 30 november 2009

Solliciteren bij de pollies...

Een man solliciteert voor de vacatures bij de politie in Brussel.

De inspecteur die het interview afneemt zeg : «  Uw kwalificaties zijn allemaal erg goed, maar er rest u nog één test die dient te worden afgelegd alvorens wij u kunnen aannemen bij de politie ».

Hij legt een revolver op tafel en zegt: “Neem dit pistool, ga naar buiten, schiet 6 immigranten, 6 drugdealers, 6 extremistische moslims en één konijn dood”.

“Waarom het konijn?”.

“Goede instelling” zegt de inspecteur, “Wanneer kunt u beginnen?”.

De Sint weze gewaarschuwd…

Al gans de morgen is het hier een lawaai en kabaal in de tuin. Eerst dachten we dat ons trio stonden te blaffen naar de jagers die tussen ons en de snelweg waarschijnlijk de eenden aan het afknallen waren.

Die geweerschoten daar reageren ze gewoonlijk wel eventjes op maar vandaag moest er meer aan de gang zijn.

Het geluid van een elektrische compressor en hogedrukreiniger, dat was de reden van hun blaffen. Toen we in de tuin eens poolshoogte gingen nemen bleek Ronny, de achterbuur bezig te zijn op het dak van zijn woning. En die hadden onze drie in het vizier….

Nu gebeurt het niet zoveel hier in de buurt dat er daktoeristen rondlopen, zo’n tweemaal per jaar hebben wij daar “last” van. Eenmaal is dat de periode voor 6 december en de tweede keer wanneer de buurmannen hun dak gaan ontmossen of repareren. Af en toe zit er een op zijn dak met een zak zout, die stookt allerlei rommel in zijn “allesbrander kachel” en heeft dan ook regelmatig last van schouwbrand. Die werkt dan wel iets gehaaster dan Ronny met zijn hogedrukspuit.

De goede Sint die kortelings zijn tocht weer gaat beginnen is gewaarschuwd. Hij zal heel stillekes moeten zijn bij het passeren bij ons aan huis, er zitten drie Drenten te wachten om ons te waarschuwen. Vandaag hebben we generale repetitie gehouden…

Belle & co

Super resultaat…

Maar geen foto’s wegens te goed bezig. Dat kunnen we besluiten na de les op de hondenschool vandaag. Ondanks de eenden op de vijver, de honden aan de andere zijde van de afsluiting, deden Heros en Hera  prima hun werk.

De bevelen , voet, lig, zit voor,  werden aangenomen en uitgevoerd alsof ze nooit anders gedaan hadden. Enkel het bevel “blijf”  is nog voor veel verbetering vatbaar. Ze willen nu eenmaal dicht bij de baasjes zijn zegt het baasje. Het vrouwtje antwoord daar dan op “dat zien we wel in ’t bos” en ze heeft gelijk. Van ’t moment dat we los mogen sprinten we als een pijl uit een boog weg, achter de konijnen aan !

Wat helemaal nieuw op het programma stond was “los volgen”. Tegen alle verwachting in ging dit “als een fluitje van een cent”. Netjes naast de voet volgden Hera en Heros de baasjes, draaien links en rechts werd  moeiteloos opgevolgd, zodat we met een uitstekend resultaat en opgelucht naar huis konden. Als het met zo’n  resultaat gaat, is het voor hond en baas een prettige belevenis dat “lessen”

Belle & co

Even over nadenken…

"Vertel eens wat er scheelt," vraagt de psychiater aan de overspannen man...
"Het is allemaal gekomen door mijn huwelijk.
Ik trouwde met een weduwe die een volwassen dochter had.
Zij werd mijn stiefdochter.

Mijn vader kwam op bezoek, werd verliefd op mijn stiefdochter en trouwde met haar.
Zo werd mijn stiefdochter mijn stiefmoeder...
Mijn vrouw kreeg een zoon.
Die werd automatisch de schoonbroer van mijn vader, want hij is de halfbroer van mijn stiefdochter, die met mijn vader is getrouwd.
Aangezien mijn zoon de broer is van mijn stiefmoeder, is hij ook mijn oom.
De vrouw van mijn vader kreeg ook een zoon.
Dat is dus mijn broer, want hij is de zoon van mijn vader.
Maar hij is ook mijn kleinkind, want hij is de zoon van mijn stiefdochter.
Mijn vrouw is mijn grootmoeder, omdat ze mijn stiefmoeders moeder is,
waardoor ik de kleinzoon van mijn eigen vrouw ben.
Aangezien ik getrouwd ben met mijn grootmoeder,
ben ik niet alleen de echtgenoot en kleinzoon van mijn vrouw,
maar ben ik ook mijn eigen grootvader! Daarom ben ik een beetje overspannen."

Dat was druk…

Meer dan 300 bezoeken hebben we gehad gisteren, hier op het blog, ’t was een komen en een gaan van jewelste. Maar ook op de mailbox en op het Nederlandse Drentenforum http://drentschepatrijs.messageboard.nl/portal.php  stroomden de felicitaties toe. Het is zelden zo druk geweest hier op ’t blog.

Het baasje herinnert zich enkel zulke bezoekersaantallen op ’t moment dat Bas gestorven is en naar de aanloop van onze geboorte. Maar da ’s ook alweer meer dan een jaar geleden.

Op naar jaar nummer twee zegt het baasje. En het baasje heeft toch weer heel wat in petto voor ons.

Zo gaan we nu kortelings onze gehoorzaamheidskursus afmaken en daarna in het voorjaar heeft het baasje plannen om met ons naar de jachttraining te gaan. Niet dat hij ons nu de ganse dag met dood wild in onze bek wil zien apporteren, helemaal niet want onze baasjes zien de diertjes liever levend, maar we moeten onze “aanleg” onderhouden zegt hij. We moeten weten wat de natuur met ons van zin was in oorsprong.

Maar we zullen maar niet te ver vooruitlopen op de gebeurtenissen en plannen, dat heeft het baasje eergisteren ook gedaan toen hij optimistisch was met het nieuwe kussen van Heros, en dat was de bal ook flink mis geslagen. En dat zegt ‘m van zichzelf, dan zal het wel waar zijn denk je niet ?

Bele & co

Kroniek van een verjaardag…

Het was geen verjaardag als een andere, de duivel was er mee gemoeid vandaag. Het is weeral een hele tijd geleden dat ze zo tegendraads waren, alle drie, zonder uitzondering.

Het begon al vanmorgen met het nieuwe kussen van Hero’s. Hij lapt het dan in het midden van het kussen en gat te bijten, Arcil doet dat ook naar het schijnt maar die bijt een hoek(en) van zijn kussen wat makkelijker te repareren is zegt het vrouwtje.

Als het baasje dan terug aan de slag is aan het hond/houthok dan heeft Hera het verlengsnoer van de zaagmachine ontdekt. Nog een geluk dat het baasje het gezien had of we hadden een “punk” Drent of een morsdode Drent gehad. 220 volt op een hondengebit laat wel de stroomverlies schakelaar uitspringen maar tegen dan zijn er toch al rare dingen gebeurt …

Belle op haar beurt is dan tijdens de wandeling nog maar eens de fabriek van Janssen gaan verkennen. Uiteraard aan de andere zijde van de afsluiting dan de zijde waar de baasjes stonden. En komen als het baasje ze zag lopen was er niet bij vandaag. ’t Baasje is dan moeten rondlopen tot aan de poort van de parkingingang. Daar liet ze zich uiteindelijk toch aan de leiband doen. Er was op dat ogenblik veel en snel verkeer van zich naar huis spoedende werknemers en dus niet bepaald de best mogelijk moment om in de weg te gaan lopen op zo’n parking.

Het baasje was te boos om er een foto van te maken, en tot slot moet ‘m dan zijn boosheid nog verbergen voor haar omdat ze dan toch nog gekomen is. Onze baas gaat toch nog eens gefrustreerd geraken denken wij zo. Hoe dat komt daar gaan we nog eens over nadenken…

Belle en de jarigen…

’t Is feest… ’t is feest…

En niet alleen bij ons gaat er gefeest worden. Ook bij onze Harry, Hercule, Harko, en Hadise gaan ze iets speciaal voor onze zus en broers doen. Onze jongsten worden vandaag één jaar oud.

Als er twee op dezelfde dag jarig zijn dan is het al zeker een reden om er een feestje rond te bouwen. Heros heeft eergisteren, toen hij mee in de Zoomart was, al een nieuw kussen gekregen.  Hera krijgt vandaag ook nog een extra’tje maar dat zal in de vorm van een kalfsknook zijn. Belle en Heros krijgen een gewoon kauwbeen.

De extra lange wandeling zal niet voor vandaag zijn, die van gisteren van meer dan twee uren ziet nog in hun poten. Niet dat ze dat niet aankunnen, maar gisteren was het in een vreemde omgeving voor hen, en er stond weer geen rem op de actie.

Ondertussen is het terrein tussen “de Klotteraar” en de vliegplein van Weelde wel opgeruimd van krengen van dode dieren. Het baasje heeft zo wel een stuk of vijf “rottigheden” moeten afnemen en onderstoppen. Er komen daar blijkbaar weinig Drenten wandelen …

Soms denkt het baasje dat het meer feest is voor hen als ze zo iets smerigs vinden dan alle zorgen die de baasjes voor hen in petto hebben.

Belle & co

’t Is geen waar hé…

Dat was de begroeting van ons baasje aan ons deze morgen toen ‘m de deur van de living opende…

Reden van die uitspraak, in plaats van “een gelukkige verjaardag mijn pupjes” was het spiksplinternieuwe kussen in de bench van Heros. Eergisteren namiddag heeft hij het gekregen omdat hij er in de Zoomart op ging liggen. Nog geen 48 uur later zou het in verzekeringskringen geklasseerd worden onder “Perte totale”, voor de NL lezers “Total loss”.

Kan je nu verstaan dat de baasjes zeggen “nu krijgt ‘m niks meer dan een stuk waardeloos vast tapijt”. 29€90 In de vernieling, die kwiebus denkt zeker dat het baasje  “ezeltje strek je is”.  Het eerste is ‘m zeker en vast niet, want een ezel laat zich maar éénmaal vangen, wij zijn de tel kwijt in het aantal keren dat ’t baasje zich heeft laten vangen door een nieuw kussen aan te schaffen.

En wat zo raar is bij Heros, het is alleen dat kussen in ZIJN bench dat er aan moet geloven, nu ligt hij dikwijls genoeg in Hera’s bench en daar doet ‘m niks aan. Ook met speelgoedjes is Heros spaarzaam, daar is het Belle die alles kapot wil krijgen…

Soms krijgt een baas kop noch staart aan zo’n Drent !

Jan

Salonhondjes ?...

Voor al wie ooit overweegt van een Drent als huisgenoot te nemen behoort eerst dit te lezen en is hij of zij dan nog steeds liefhebber van het ras dan hebben we te maken met een “echte”.

Deze namiddag zijn we met 4x4 gaan wandelen, 4x4 wil zeggen… 4 bazen en 4 honden. Niet achter de fabriek deze maal maar het uitgestrekte landbouwgebied Turnhout Noord, voor de kenners de omgeving van “de Klotteraar”, had vandaag de voorkeur.

Lange zandwegen met weinig verkeer, links en rechts, geoogste maïs- aardappelvelden en weiden. Aan het einde van de weg de afsluiting van het militaire vliegveld van Weelde Statie. Dat was “the place to be” vanmiddag.

Dat het al een paar dagen geregend had moesten we er maar bijnemen en voor Drenten is dat een welkome afkoeling. Dan klagen de baasjes dat we smeer- en vetlappen van honden hebben . Als je dan zoals ik, het voorbeeld aan de pup’s geef, en je ziet op de foto’s hoe grondig ik dat doe, dan kan je toch niet anders verwachten dan vier vieze vuile honden in de koffer van de auto aan het einde van de wandeling.

Dat we ondertussen aan Yndhi ook dat vieze voorbeeld gegeven hebben is gelijk “meegenomen”. Of “ozze Dré” ook zo enthousiast is over zijn hondje is niet ons probleem zeggen wij dan. En zo is het maar goed ook, zo’n wandeling is niet voor schoot- of salonhondjes.

Belle & co

Twee Aantwaarpeneers

Het heeft de nacht overleefd…

Tegen alle traditie in is er een nieuw kussen in de bench van Heros dat nu al een periode van 18 uur overleefd heeft !

Ligt het aan de stevigheid van het kussen of is ‘m zijn leven aan het beteren ? Of is er een derde mogelijkheid? Is het baasje niet te vroeg victorie aan het kraaien? We houden jullie op de hoogte van de stand van zaken .

Aanleiding tot de aankoop, (we waren totaal niet van plan hem nog een kussen te geven) was de aankoop van twee extra benches voor gebruik in Frankrijk. ’t Baasje was het grondig beu van de drie benches telkens mee heen en weer te zeulen. Telkens die aanhanger achter de auto was er ook al te veel aan. Want in de auto konden de benches niet wegens te groot en te veel plaats in nemend.

Dus toog het baasje met Heros naar de Zoomart waar benches “in aanbieding” waren. Terwijl het baasje de benches nam ging Heros op de kussens liggen. Stoere vent als ‘m is koos hij een kussen in camouflage kleuren, alsof ‘m de stoere militair wou spelen. Vermits het kussen ook nog de afmetingen had van de nieuwe bench heeft het baasje dan toch maar besloten van dat nieuwe kussen mee te nemen.

En zo heeft ‘m de eerste nacht op zijn nieuwe en nu definitief laatste kussen doorgebracht. Als ‘m dit nu ook in de vernieling helpt heeft hij het zichzelf aangedaan.

Belle

Doggy Dance op het strand

"Doggy dance" onder die titel kregen we deze foto van Anita, het baasje van Wiebe. Wiebe is de grote Drent rechts, hij die de dans leidt. Wiebe de mooie grote Drent die altijd mee op het voorplan treedt als er wat te beleven valt. Wiebe is drie weken ouder dan Hera en Heros en één van die Drentjes die vorig jaar geen stamboom kreeg omdat moeder Gipsy zich te vroeg liet verleiden door haar huisgenoot Felix, beiden ras Drenten “pur sang”. Gipsy was echter geen 15 maanden oud als zij haar 9 pupjes kreeg en zo bleef ook Wiebe een “sans papiers”.

Niet dat je het er aan ziet want nu hij haast volgroeid is kunnen we spreken van een prachthond, zo eentje waar Anita en gans de familie reuze trots op mag zijn. Een fijne hond en kameraad om mee te ravotten zeggen wij in koor.

Belle & Co

Je kan er mee lachen…

Je kan er inderdaad mee lachen, maar spijtig genoeg is het dag dagelijkse harde realiteit.

De gevaren van het internet zullen we het maar noemen.

Het gaat weer snel…

Het gaat weer snel met de teller van de fotoreeks van de strandwandeling van zondag laatsleden. Het baasje ging daarjuist eens even een kijkje nemen en zag de teller doordraaien naar 450 bezoekers.

Nu was er vroeger een gezegde in de reklame wereld van “dat is snel, het lijkt de Overtoom wel” maar hier komt de Overtoom veel te kort, hier kunnen zij zelfs niet volgen!

Het is toch steeds plezierig dat er belangstelling is voor de foto’s en voor de honden in het algemeen. Ook de overige foto albums trekken nog steeds veel bezoekers, zo staat de teller van de 2008 clubmatch http://fotoalbum.seniorennet.be/Bas_en_Belle/Drentenclubmatch_2008  op 18.146 bezoekers. Ook de drie albums van Bas & Belle die er vlak voor staan halen boven of rond de 10.000 bezoekers.

Voor de strandfoto’s moet je hier zijn: http://fotoalbum.seniorennet.be/jeanjean/drentenstrandwandeling_2009

Het is een feit, als je uw foto’s wil laten zien aan de wereld dan moet je op het seniorennet zijn.

Belle & co

Foto’s strandwandeling

Er is een fotoalbum over de Strandwandeling van de Belgische Vereniging van de Drentsche Patrijshond aangemaakt op het seniorennet. Door op d volgende link te klikken kan je de reeks bekijken:

http://fotoalbum.seniorennet.be/jeanjean/drentenstrandwandeling_2009

Ook op het blog van Arcil hebben Jiltje en Hans nog een ganse reeks foto's en een mooi filmpje geplaatst: http://www.bloggen.be/arcil/

Veel plezier met de fotoreeksen…

Jan

Terug bij het vertrouwde…

Geen regen vandaag, geen strand vandaag maar ons goeie, ouwe, eigenste bos om te gaan wandelen. ’t Baasje heeft ons moeten wakker maken om te gaan wandelen daarstraks, wij lagen nog in de armen van Morpheus, en volgens ’t vrouwtje was ik aan ’t dromen van die vrijer van mij, van de Zeppos.

Er zijn na de regenbuien van de laatste week ook veel paddenstoelen opgeschoten in het bos. Van die paddenstoelen is er één soort die het baasje danig fascineerd, hij zegt dat het de uiterst lekkere cantarellen zijn maar van ’t vrouwtje mag hij ze niet plukken en gereed maken. Zijn boek over paddenstoelen ligt in Frankrijk dus controleren is er voorlopig niet bij. Als het nu nog wilde weidechampignons waren dan was er geen probleem, die is hij vroeger met den bompa meer dan eens gaan zoeken in de weiden waar paarden stonden, of gestaan hadden.

Om het vrouwtje gerust te stellen zegt het baasje tegen ’t vrouwtje dat alle paddenstoelen eetbaar zijn, maar sommige maar éénmaal… Dan is ze niet goed gezind, als ‘m daar zo de draak mee steekt.

De laatste weken gaan wij met de auto naar het bos, eigenlijk al sinds het baasje met zijn pijnlijke knie rondhuppelde. Het trekken aan de leiband kon ‘m niet goed hebben. Ondertussen hebben we wel gemerkt dat Heros van het kwijlen in de auto verlost is, hij heeft al in maanden niet meer overgegeven in de auto. Voor degene met een hond die regelmatig ziek is in de auto een goede raad. Neem Pukkie,  Blakkie, Tarzan of Max regelmatig mee in de auto nar een plaats die hij  graag heeft (bos bvb) en na een tijdje is het euvel vanzelf over. Ook met mij is het destijds zo gegaan en ik heb ook geen last meer van wagenziekte.

Belle

Kauwgom

Een goede raad die onze ouders ons destijds gaven, “slik nooit je kauwgom door”. Onze goeie vriend Louis stuurde ons een mail mét foto die laat zien wat de gevolgen zijn als je niet naar je ouders luisterde.

Beiden bijgeleerd…

Zowel honden als baasjes hebben gisteren bijgeleerd of althans laten zien dat bij de vorige strandwandeling in Rockanje zaken waren die ze niet meer mochten doen.

Zo is Belle waarschijnlijk toch wel in paniek geweest omdat ze de baasjes niet dadelijk kon vinden na haar tocht door de Nederlandse duinen. Het feit dat ze zo’n 500 meter van de groep terug uit de duinen kwam heeft blijkbaar indruk gemaakt op haar.

Gisteren is ze geen 100 meter bij de baasjes vandaan geweest, ze kwam ook telkens terug kijken waar de baasjes bleven. Ze moet er toch lessen uit getrokken hebben….

Ook Heros, die in Rockanje op zoek naar zijn baas terug liep naar het strandcafeetje (?) is niet ver weggeweest van de bazen gisteren. Tussen het ravotten met zijn broers en zussen en de andere rasgenoten, kwam ‘m telkens terug zijn snuit in baasjes hand duwen om te zeggen “’k ben er nog, je moet me nog niet komen zoeken”

’t Baasje wist niet dat de honden uit hetzelfde ook na maanden elkaar nog zo goed kennen. Zelfs Hercule, die in zijn vader Zeppos toch een huismaatje heeft, kwam meedoen als de overige vijf en Belle achter elkaar hingen en speelden op het strand.

Ze blijven verbazen die Drenten, tot groot plezier van zichzelf en de bazen.

Jan

We zeggen wel…

We zeggen wel dat onze schatten pompaf zijn maar de bazen zijn dat evenzeer, dat wil zeggen: “de Faes” gaat het bericht dat ‘m nog wou plaatsen over de wandeling met extra foto’s morgen plaatsen en nu …. Nu gaat ‘m plat, horizontaal tot “meurregen vruug”

Saluutkes en tot meurrige

Jan

Een Drenten topdag…

De eerste dag met nachtvorst is dit jaar ook de dag van de jaarlijkse strandwandeling van de Belgische Drentenvereniging. ’s Morgens was het krabben en anti-vries spuiten op de ramen, maar eens vertrokken steeg de temperatuur netjes richting tien graden.

Wij met ons trio, Louis en Agnes met hun duo, Jos en Dymphna, Maurice en Rita, en “ozze Dré en Marleen, ieder met hun solo. Met vijf auto’s uit de Kempen vertrokken we dan richting Blankenberge waar we te 9u40 arriveerden

Na de kennismaking in de duinen togen we richting strand waar al die brokken energie de vrijheid kregen. De nieuwelingen op een strandwandeling stonden erbij , keken er naar, en wisten niet goed wat ze nu zagen. Een 40-tal honden, velen kenden elkaar niet, anderen kwamen dan weer uit hetzelfde nest, maar allen genoten van de ruimte, het water en de groep.

Al mijn puppies , (nog 4 dagen en ze zijn een jaar oud, en dus puppie af) kenden “ons moe” nog. Prachtig was het zoals Harko, Harry, Hadise en Hercule met mij meeliepen en kwamen spelen. Ook het baasje kende een ongekende populariteit bij de 4 die niet bij ons gebleven zijn. En dan was ‘m zijn zak met snoepjes nog vergeten in de auto. Dat bewijst dat een Drent ook lief kan zijn zonder steeds snoep te krijgen.

De traditionele citroenjenever van voorzitster Monique werd graag achterover gegoten, de baasjes hadden al een vijf kilometer gewandeld en die waren slimmer dan de honden, de baasjes dronken niet van dat zoute water!

Na de pauze in Wenduine togen we terug richting Blankenberge waar de baasjes met drankjes allerlei, terug op krachten probeerden te komen ? ? ?

Wij zijn in de auto een poosje gaan tukken terwijl de baasjes een hapje gingen eten, nadien mochten wij nog eens op het strand laten zien dat we nog overschot aan energie hadden. (het baasje zegde wel dat we heel wat kalmer waren) En we hebben de baasjes deze maal niet met rode kaken gezet, we zijn maar eventjes door de duinen gelopen, het baasje keek nog niet meer naar de deugnieten en we hebben deze keer geen rotte meeuwen opgespoord. Knap van ons hé, we kunnen het wel hoor, luisteren !

Belle & co

Bottekes klaar, tas in orde?...

Al van gisterenavond staat alles klaar om vroeg te vertrekken naar zee. Blankenberge here we come… Het zal toch weeral een behoorlijk sliertje auto’s zijn die richting kust vertrekt vanuit de Kempen voor de jaarlijkse “Strandwandeling van de Vereniging Van de Drentsche Patrijshond” want zo heet het voluit, voorwaar een mondje vol.(maar da’s weer iets anders volgens die mop over moeilijke woorden).

We gaan er dus voluit voor vandaag, ons baasje heeft mij al de les gespeld, ga ik de duinen in, dan kan ik mijne plan trekken zegt ‘m. Niet terug zoals in Rockanje waar ik hem voor schut gezet heb terwijl er 50 Hollanders op stonden te kijken. Ook geen rotte meeuwen aanzeulen van op de vloedlijn. Niemand staat daar op te wachten en iedereen gaat fatsoenlijk eten achteraf, rotte meeuwen zijn “not done”

Voor als we braaf zijn heeft het baasje een volledig zakje training snoepjes in de rode tas gestoken. Daar weten we wel weg mee en die andere Drentjes , groot en klein zullen ook wel aanschuiven bij ’t baasje, da’s ook al traditie.

Zeppos, Hercule, Harko, Hadise, Harry, Arcil, Floyd, Joris, Wiebe, Cobe, en al de anderen, here we come, en ze zullen het geweten hebben daar op ‘t strand !

Belle & co

Mooi…

Mooi is het bij het binnenkomen van de wijk bij ons, de beuken- en eikenbomen van de toegangslaan kleuren prachtig. Een spijtige zaak omdat er geen streepje zon door schijnt.

Moet je zeker eens doen wanneer de zon schijnt, vanaf het rondpunt aan afrit 22 van de E34 richting Vosselaar. Het is altijd al een mooie dreef, maar in de lente en de herfst zoals nu is het één van de mooiste dreven van de provincie.

Zelfs met de fiets is het mooi om rijden omdat de fietspaden regelmatig geruimd worden van bladeren.

Maar toch even een streepje zon door de nu wel schaarser wordende bladeren aan de bomen .

Belle & co

Bang ?...

Is het om elkaar bang te maken ? Om de baas of ’t vrouwtje ongerust te maken ? Eénmaal per dag moeten ze zich zo eens kunnen uitleven met gegrom en geblaf.

’t Baasje zegt dan, “ga maar buiten branie maken want daarvoor is ’t kot te klein”. Dan hangen ze achter elkaar in de tuin zo dat het zand, (op dit moment slijk, na de regenbuien) tot tegen de vensters vliegt. Dan steigert het vrouwtje weer, en zo blijven we aan de gang.

Bang om naar hun poten te krijgen hebben ze helemaal niet. Ze kijken dan eens op, kijken de baas vrank aan, en doen gewoon verder… Tot ze weer eens bij hun kraag genomen worden .  Maar tegen die tijd zijn ze gewoonlijk al zo moe dat ze gewoon in slaap vallen in de bench of zetel.

Moesten we niet elke dag zo een wandeling naar het bos kunnen maken, je zou wat meemaken met die twee pubers in huis…

Belle

Bramen en andere prikkerij…

Vorige week zat ze nog in de lappenmand met haar geopereerde teen en naaiwerk aan haar achterpoot. Vandaag moet ze weer haantje de voorste zijn in het afstruinen van het struikgewas.

En als dat dan nog gewoon struikgewas is nog tot daar toe, maar Hera en Belle, de twee teven, hebben een voorkeur om onder de bramenstruiken rond te crossen.

Als ze dan ’s avonds bij je komen liggen in de zetel dan voel je de afgebroken doornen in hun vel vastzitten. Tegendraads strelen helpt dan niet meer, maar het vrouwtje moet er dan aan te pas komen, want met de dikke vingers van het baasje lukt het niet. Daar komen vrouwenvingers aan te pas.

Ondertussen heeft Hera dan weer twee wondjes van uitgebeten teken waarvan de kop is blijven zitten. Daar moeten we dan weer een zalfje aansmeren met cortisone om alles weer in de goeie plooi te krijgen.

Als die twee teven nu maar eens enkele dagen een rustig leven wilden leiden, ’t zou een opluchting voor de baas zijn in ieder geval !

En dan komt heros bij ’t baasje staan om zo te vertellen “baas ze zijn weer bezig” of “baas ken je het telefoonnummer van ’t Binnenhof nog uit je hoofd ?” Dat laatste is een overbodige vraag, dat nummer kennen we al een hele tijd uit ’t koppeke.

’t Baasje en Heros

Een dwergvrouwtje

Een dwergvrouwtje gaat naar de gynaecoloog omdat ze vaak pijn heeft tussen haar benen ter hoogte van haar schaamstreek.
Na lang onderzoek kan de arts nog steeds niets vinden en begint vragen te stellen : 'Heb je er altijd pijn aan ?' 
Nee, niet altijd,' zegt het vrouwtje. 
'Heb je er momenteel last van ?' 
'Nee, momenteel niet.'
Zijn er dan bepaalde momenten dat je er wel last van hebt ?' vraagt de arts. 
'Meestal als het regent,' antwoord het vrouwtje.
De arts stelt voor om terug te komen als het regent. 
Enkele dagen later, bij regenweer, komt het dwergvrouwtje terug bij haar
 gynaecoloog.
De arts vraagt het vrouwtje om op het ligbed te gaan liggen, neemt vervolgens
een schaar en begint te knippen.
'Is 't nu niet beter ?' vraagt hij.
'Ja,' zegt het vrouwtje, 'de pijn is weg, wat hebt U eigenlijk gedaan ?'
'Wel, een stukje van uw kawtsjoe bottekes afgesneden !' zegt de arts. 

Bas is niet meer…

17.11.1993 – 06.11.2008

Deze namiddag om 16u15, tijdens zijn wandeling heeft Bas een hartinfarct gekregen en is in de armen van de baasjes overleden.

Zo begon een jaar geleden, op 6 november, het bericht* op dit blog. Ik was juist terug van het crematorium te Viersel waar ik Bas heenbracht, toen ik dit schreef.

Het kwam onverwacht en zeker plots, hoewel we leefden met de gedachte dat het kon gebeuren.

Je vertrekt op wandeling met een hond die zin in zijn dagelijkse wandeling had en je moet de auto thuis gaan halen om hem dood terug thuis te brengen. Je bent er niet goed van, dat kan ik jullie verzekeren.

Een geluk dat ik niet alleen weg was met Bas en Belle, Simonne was er ook bij en is bij Bas gebleven terwijl ik met de toen hoogzwangere Belle de auto ben gaan halen. Ook Dré , het baasje van Tibo, blijven we eeuwig dankbaar dat hij op dat moment bij ’t vrouwtje en Bas gebleven is.

Een jaar geleden alweer… ondertussen is er veel gebeurt in onze roedel. Zo is Heros bij ons gebleven, enkel omdat zijn karakter zo op dat van Bas geleek. Het lijkt wel alsof Bas plaats heeft willen maken voor die andere schat van een hond, onze Heros.

Ondertussen staat Bas hier nog altijd in zijn doosje op de kast. Uitstrooien zoals voorzien was, zal er de eerste tijd niet van komen denken wij zo. Hij kijkt over onze schouder mee als we aan dit blog bezig zijn en het stoort ons niet, dus laten we het maar zo. Als we één van de dagen in de buurt van Viersel en het crematorium komen gaan we toch eens binnen om een passende urne te kopen voor onze Bas.

Bas, die hier nog elke dag vernoemd word en waar dit blog nog steeds naar vernoemd is.

Jan

*Lees het hele bericht in “archief per maand” in de linkerkolom van dit blog onderaan. Klik op 11-2008 en scroll naar beneden op 6 november.

Tussen twee buien…

Was het bijna droog… niet dat het regende, maar in het bos drupte het nog van de weinige bladeren die er nog aan de loofbomen hangen.

Het is nu “echt” herfst in ons bos, voor het baasje is het meegenomen dat hij ons nu tot ver in het bos ziet lopen. Dat duurt nog wel tot in de lente tot we weer het nieuwe frisse groen zien opkomen. Of tot ik weer eens  zoals daarstraks onder de “Janssen” draad doorglip en de parking daar ga verkennen, tot grote ergernis van ’t baasje !

Er komen ook meer joggers en mountain bikers in ons bos. Op zich geen probleem, ware het niet dat er weer zo van die fanatieke tussen zitten die elke hond als een “killer machine “ bekijken en de baasjes als de grootste onverantwoordelijke misdadiger. Zo een die zijn honden durft laten loslopen… wie meent die wel dat ie is ?

Zo ook daarstraks, volgens ons de eerste maal dat ‘m daar kwam joggen, een vloeken en tieren dat het niet mooi meer was. ’t Baasje heeft (heel venijnig) heel veel jeuk gewenst op plaatsen waar ‘m niet kon krabben ! ’t Zal ‘m leren beleefd te blijven !

Het baasje heeft al spijt dat hij deze zomer de overhangende takken van de bramen heeft weggedaan. Toen die nog over de paden hingen waren er lang zoveel joggers en mountain bikers niet…

Hoe zou dat nu komen ?

Belle

Eindelijk te samen

Maria, een Italiaanse vrouw, was buitengewoon devoot. Nadat ze trouwde, weigerde ze elke vorm van voorbehoedsmiddel, trouw aan haar geloof.
Ze kreeg 17 kinderen.
Haar man werd echter ziek en overleed.

De tijd verstreek en Maria huwde een andere man. En weer weigerde ze elke vorm van voorbehoedsmiddel.

Zij kregen 15 nakomelingen.
Haar tweede man werd eveneens getroffen door een ziekte en overleed.
Kort na zijn heengaan werd ook Maria erg ziek en stierf.
Op het kerkhof tijdens de begrafenisplechtigheid keek de priester neer op de kist, wierp daarna zijn blik op de hemel en sprak met uitgestrekte geheven armen:

'Eindelijk zijn ze te samen!'
Dit bracht een mannelijk familielid duidelijk in verwarring en na de dienst vroeg hij de priester om uitleg.

'Mijnheer pastoor,' zei hij 'tijdens de plechtigheid zei u: 'Eindelijk zijn ze te samen!' Bedoelde u Maria en haar eerste echtgenoot of Maria en haar tweede echtgenoot?'
De priester keek geruime tijd stomverbaasd naar de man en sprak:

'Nee beste man, ik bedoelde haar benen!'

Stom…

Stom van de baasjes gisterenavond. Hera was niet happig om te komen eten toen het baasje hun eetbakken klaar zette voor hen. Dat is niet normaal want ALS er al eens een van de drie niet wil eten is het “ons moe”, ikke dus.

De baasjes wilden Hera toch aan het eten krijgen want anders gaan de andere twee, ik en Heros er mee aan de haal. Stom van de baasjes want als ze niet wil eten dn heeft dat een reden, zo simpel is dat !

Nu had zij waarschijnlijk iets dat op haar maag was blijven liggen want vanmorgen had “miss energy” overgegeven in haar bench. Stom dus, want nu kan gans de bench inboedel de wasmachine en droogkast in, want met het weer van de laatste dagen is zo’n kussen in geen dagen proper en droog te krijgen.

En de eetbakken…. Die zijn geen van drie leeg gegeten, teveel gegeven of minder honger van de “fab’ three”. De kalfsknoken waarvan het vrouwtje gisteren bouillon trok zal terug de diepvriezer ingaan, wachtend op hongeriger dagen…

Belle

Ja hoor…

Volgens Sabinneke van ’t weer zal het zondag fris wandelweer zijn, 4°- 8°C. Er zou een licht Noordenwindje gaan waaien, dat het vermelden niet echt waard is (1 beaufort).

Ziet er dus goed uit… Zet uw botten al maar klaar (of waterdichte schoenen) we wandelen immers op ’t strand.

De tocht vat aan te Blankenberge aan het staketsel, en we wandelen richting Wenduine. De honden kunnen op dit tijdstip van het jaar los lopen en meestal hebben we het strand haast voor ons alleen. Toch zeker na een kilometer vanaf Blankenberge en een km. voor Wenduine.

We hopen op een zonnige , droge, wandeldag, de deelnemers kennen we al, het zijn stuk voor stuk hondenliefhebbers die van een flinke wandeling houden.

We zien elkaar te 10 uur aan de N34 waar de Koninklijke laan overgaat in de Blankenbergse stwg. Komende van Blankenberge, richting Wenduine / Oostende , na de linkse bocht aan de tramhalte. U bent dan juist de oversteekplaats van de kusttram voorbij gereden. Door op onderstaande link te klikken heeft u zicht op de verzamelplaats.

http://maps.google.nl/maps?f=d&source=s_d&saddr=51.310423,3.109254&daddr=&hl=nl&geocode=&mra=mi&mrsp=0&sz=18&sll=51.310702,3.109002&sspn=0.001928,0.005332&ie=UTF8&t=k&z=18>

Graag op voorhand inschrijven bij het secretariaat  bij Hilde op het nr. 055/30.55.10 voor de Nederlandse leden/wandelaars 00 32 55 30 55 10

Of via mail  info@drenteschepatrijshond.be
 
Laatste bericht, hieronder de hoog- en laagwaterstanden, we gaan een heel groot strand hebben want te 11u20 is het eb

Brrrr…

Wat een weer vandaag, weer om in uw bed te blijven liggen en we hebben er ook een poging toe gedaan.

Maaaar… er liggen daar beneden drie Drentjes die het zo niet begrepen hebben, die willen nat worden , slijkpoten krijgen, gaan drinken van het regenwater en nog een plas mééér gaan maken, alsof er nog geen water genoeg is.

Als ze dan terug binnenkomen, liefst één voor één en niet samen, dan staan ze daar klaar om afgedroogd te worden. Want dat afdrogen dat vinden ze alle drie heerlijk. Wij denken zelfs dat ze zich laten natregenen om afgedroogd te worden.

Ze hebben ook een uitgesproken voorkeur voor regenwater. Alle kraantjeswater blijft staan. Nu hebben we een lek aan de dakgoot, aan de  aansluiting van twee stukken lekt het. Door die grote emmer van bij de bakker hebben ze toch altijd zo’n twintig liter regenwater “in voorraad”. Als ze dat regenwater (zonder chloor) verkiezen boven het kraantjeswater dan zal het met de luchtvervuiling toch nog wel meevallen denken we zo.

Ondertussen doen we met z’n drieën waar het baasje op de eerste regel van dit bericht van droomde we hebben ons heel gemakkelijk in onze bench,  zetel of voor de kachel gevleid en laat het maar regenen, voor ons niet gelaten !

Belle & co

Janssen Pharmaceutica…

Terwijl binnen het bedrijf zich een sociaal drama afspeelt met 558 ontslagen in het verschiet. En terwijl aan de voorzijde van het bedrijf aan de Antwerpse Steenweg/Turnhoutse Baan, de Tv zenders zich verdringen om interviews van de werknemers en vakbondsleiders, staat er een Drentenbaasje aan de achterzijde van de fabriek zich ook boos te maken !

Zoiets was tien jaar geleden nog ondenkbaar, ontslagen bij “Janssen”, niemand in de wereld hoefde nog diaree of maagstoornissen te hebben want de fabrikant van Motilium en Immodium zorgde voor een meer dan behoorlijk inkomen en sociale voorzieningen voor duizenden gezinnen in de Kempen.

Dat was dan tot voor enkele jaren het bedrijf waar iedereen wou werken, waar ze van heinde en ver op af kwamen. Sinds 2001 zijn meer dan 2000 werknemers moeten afvloeien.

Ik kan me goed indenken dat de stichter, onderzoeker en wetenschapsmens Dr. Paul Janssen, ligt te woelen indien hij zich nog niet heeft omgedraaid in zijn kist.

Als je het fijn beschouwt is ben ik allicht de enige die de fabriek nog met plezier binnen gaat. Het is dan wel aan de achterzijde van het fabrieksterrein en ik moet er wel voor onder de afsluiting kruipen. Dat “lap” ik het baasje zo’n tweemaal in de week, en telkens is ‘m goed boos op mij…

Belle & co

http://nl.wikipedia.org/wiki/Janssen_Pharmaceutica

Op de luchtfoto zie je links boven, de open vlakte in het bos, het is daar vlakbij dat ik onder de draad glip.

Felicitaties…

Van overal stroomden ze toe, de felicitaties.  Ons Belle , “ons moe” dus , blijkt vriê populair te zijn in de BeNeLux en de buurlanden. Op het B&B-blog en op het NL Drentenforum kwamen er verschillende toe en het is blijkbaar nog niet gedaan. ’t Baasje denkt dat we er nu, ”the day after”, er een cijfer op kunnen plakken.

We merken in elk geval dat er felicitaties komen uit Sigogne in de Franse Charente, eentje uit Bochum en ’t baasje weet te zeggen dat Bochum in Duitsland ligt en dat ‘m daar verschillende keren langsgekomen is op weg naar Hamburg en Berlijn. Nederland is niet achtergebleven, trekt haast de kop zeggen ze dan in de koers. En onze landgenoten en honden van de Drentenvrienden… ook vanwege de pup’s zijn er felicitaties, en die beloven dan nog knoken ook bij de wandeling volgende zondag.

Eergisterenavond was Izzy, onze bordercollie kameraad, en zijn vrouwtje Carla de allereerste om Belle een gelukkige verjaardag te wensen, zij hebben het vandaag zelfs nog een lustig over gedaan.

Twintig maal is ze zo gefeliciteerd geweest via ’t blog, het Drentenforum en de mailbox. Nu moet het baasje eerlijk bekennen dat hij en ’t vrouwtje samen, geen twintig kaartjes hebben aangekregen toen zij jarig waren.

Alvast bedankt lieve mensen voor de wensen, het heeft goed gedaan aan ons hartje…

Hera & Heros

Hoera , er is er eentje jarig…

“Ons moe” mag vandaag vier kaarsjes uitblazen. En dat gaan we vieren zegt het baasje. We mogen dan ook niet vergeten de twee zussen van “ons moe”, tante Enji en tante Ella ook een gelukkige verjaardag te wensen.

Het was wel een bewogen jaar voor Belle het afgelopen jaar. Vorig jaar in november, de 6° is haar maatje Bas overleden. Het feestgeruis van de verjaardag en de stramme spieren van de strandwandeling waren nog maar amper voorbij en ze was al rouwende.

Lang heeft ze geen tijd gehad om te rouwen want goed tien dagen na haar 3° verjaardag kwamen daar 6 wurmpjes de wereld verkennen, en wij waren er twee van.

Twee maanden heeft ze dan dag en nacht zorg gedragen voor die zes pupjes. Geen ogenblik hebben wij haar rust gegund, en het is pas beginnen beteren toen die 4 andere bandietjes naar hun baasjes vertrokken.

Ondertussen hebben we onze broers en zus al verschillende keren terug gezien, en zo ook volgende zondag gaan we ze allen weerzien in Blankenberge bij de strandwandeling.

‘t Schijnt dat ons bomma Freya ook gaat komen, dat gaat weer een heel mooie familiefoto opleveren daar op de trap in de duinen zegt ons baasje.

En voor “ons moe” hip hip hip Hoera !

Hera & Heros

Dat komt er van…

Er was weer heel wat te beleven in het bos deze namiddag. Om onze Heros wat beter te laten wennen aan de auto om dat kwijlen “af te leren/ van af te helpen” gaan we nu al een hele tijd met de auto naar het bos.

Dat wil natuurlijk zeggen dat we een kwartier energie op een andere manier dienen kwijt te raken. Dat lukt ons door het tapijt in de koffer als startblok te gebruiken. Van ’t moment dat die achterklep opengaat stormen er drie furies het bos in. Twee dames uit de wijk die juist naast de auto langs kwamen stonden stokstijf van het schrikken van zoveel energie.

Toen we Chendor, de labrador tegenkwamen,  waren we helemaal ontketend. Belle, jarig of niet spurtte weer achter een konijn aan en we konden dus terug wachten tot het dametje uit zichzelf naar ons toe kwam. Wel met een fabrieksafsluiting tussen haar en ons.

Ze was weer eens onder de afsluitdraad van Janssen Pharmaceutica geglipt en dan weet ze de draad wel terug te vinden maar niet die opening waar ze onderdoor is gegaan. Dan komt ze na een tijdje aangesloft en moet het baasje de draad opheffen om haar terug in de veilige wereld te helpen .

Het joggende dametje die zich een hoedje geschrokken heeft toen drie Drenten en een Labrador haar weg op het bospad kruisten, en op topsnelheid aan de andere kant van de weg terug het bos indoken. Dat dametje, “een poper madameke” zegt het baasje, gaat dat voorval nog lang herinneren aan haar reactie te zien. Komt ervan als je jezelf van de wereld afsluit met een walkman in je oren. Ergens klopt het niet als je Tina Turner hoort en plots vier honden voor je ziet opduiken !

Het mevrouwtje was wel danig geschrokken, maar nam het sportief op, zo zag ze er in elk geval ook uit, “knap sportief” volgens je weet wel wie…

Belle & co

Mannen, dit is de truc !

Jan wordt op een morgen wakker met een enorme kater.
Hij kan nauwelijks zijn ogen open krijgen.
Het eerste wat hij ziet is een glas met water naast zijn bed en enkele aspirientjes.
Hij slikt die in en ziet dan al zijn kleren netjes gewassen en wel
over de stoel hangen.
De rest van de kamer is ook heel netjes.
Hij gaat naar beneden, waar een briefje ligt van zijn vrouw:
Schatje, je ontbijt staat klaar in de keuken. Ik ga boodschappen doen,
ik hou van je ?
Jan gaat naar de keuken en vindt er zijn zoon aan de ontbijttafel.
En ja hoor: er staat een uitgebreid  ontbijt klaar voor Jan, met de
krant erbij.
Jan vraagt aan zijn zoon: Wat is er gisteren eigenlijk  gebeurd ?? ?
Wel, pa, is het antwoord, jij kwam om 3 uur vannacht thuis,
stomdronken, brak een vaas en hebt overgegeven in de hal. Je hebt
jezelf een blauw oog bezorgd toen je tegen de deur liep.
Oei, denkt Jan.
Maar waarom is alles dan zo netjes, en waarom heeft je moeder mijn
ontbijt klaar gemaakt, was ze dan niet boos ???
Ach, mama heeft je naar de slaapkamer gesleept en ze wou je uitkleden,
maar toen ze aan je broek stond te sjorren om die uit te trekken riep
je iets van

"laat me met rust, ik ben getrouwd"..

Braaf en kletsnat…

Kletsnat zijn ze binnengekomen deze avond. Omdat we elk maar vtwee handen hebben om drie honden droog te maken is er ééntje door het cordon gebroken en heeft vabn de keuken en de living een slijkbaan gemaakt.

De tuin lijkt zo in het duister onberoerd en er zijn geen vulkanen of kraters bij gekomen of terug opgedoken. Volgens de eerste controle is de bloembak, de inhoud althans voor de vierde maal in drie dagen “herordend”. Dit laatste volgens de alom gekende Drentenmethode, dwz met slijk tot tegen de grote venster !

Dat is het verschil met de vorige keren, toen was het droog zand, zeg maar stof waar ze in het graven waren. Dat is na de regenbuien van deze namiddag en avond wel veranderd in slijk.

’t Vrouwtje zegt “och er moest toch gepoetst worden” en zo komen we er toch nog goed vanaf…

Belle & co

Wat doen we daarmee…?

De baasjes moeten vandaag al van de middag weg vertellen ze ons. Het vervelende is, ze zeggen dat ZIJ weg moeten en niet WIJ ! Dat gaat dus weer huiswacht worden voor ons !

Nu zit ons baasje er een beetje mee gewrongen, weken is het nu al goed en droog weer, en uitgesproken vandaag voorspellen Frankske en Sabieneke regen !

Ze gaan gans de dag wegblijven en dan is ons baasje er tegen dat we zo lang in de bench moeten, dat gaat dan weer “mijnwerker imiteren” worden in de tuin deze namiddag.

En dan heeft ‘m nog zo hard gewerkt om dat nieuwe “super de luxe hok” achter in de tuin af te werken, maar daar is ‘m niet in gelukt. ’t Zal iets voor maandag of dinsdag zijn zegt ‘m.

Ondertussen kunnen we nog wel onder de veranda netjes droog en warm liggen in het vroegere hok van Bas en onze mand. Als we heel het interieur weer niet in de regen sleuren zoals vorige week …

Belle & de drukdoeners