Bas, een jaar geleden...

Tussen twee buien…

Was het bijna droog… niet dat het regende, maar in het bos drupte het nog van de weinige bladeren die er nog aan de loofbomen hangen.

Het is nu “echt” herfst in ons bos, voor het baasje is het meegenomen dat hij ons nu tot ver in het bos ziet lopen. Dat duurt nog wel tot in de lente tot we weer het nieuwe frisse groen zien opkomen. Of tot ik weer eens  zoals daarstraks onder de “Janssen” draad doorglip en de parking daar ga verkennen, tot grote ergernis van ’t baasje !

Er komen ook meer joggers en mountain bikers in ons bos. Op zich geen probleem, ware het niet dat er weer zo van die fanatieke tussen zitten die elke hond als een “killer machine “ bekijken en de baasjes als de grootste onverantwoordelijke misdadiger. Zo een die zijn honden durft laten loslopen… wie meent die wel dat ie is ?

Zo ook daarstraks, volgens ons de eerste maal dat ‘m daar kwam joggen, een vloeken en tieren dat het niet mooi meer was. ’t Baasje heeft (heel venijnig) heel veel jeuk gewenst op plaatsen waar ‘m niet kon krabben ! ’t Zal ‘m leren beleefd te blijven !

Het baasje heeft al spijt dat hij deze zomer de overhangende takken van de bramen heeft weggedaan. Toen die nog over de paden hingen waren er lang zoveel joggers en mountain bikers niet…

Hoe zou dat nu komen ?

Belle

Eindelijk te samen

Maria, een Italiaanse vrouw, was buitengewoon devoot. Nadat ze trouwde, weigerde ze elke vorm van voorbehoedsmiddel, trouw aan haar geloof.
Ze kreeg 17 kinderen.
Haar man werd echter ziek en overleed.

De tijd verstreek en Maria huwde een andere man. En weer weigerde ze elke vorm van voorbehoedsmiddel.

Zij kregen 15 nakomelingen.
Haar tweede man werd eveneens getroffen door een ziekte en overleed.
Kort na zijn heengaan werd ook Maria erg ziek en stierf.
Op het kerkhof tijdens de begrafenisplechtigheid keek de priester neer op de kist, wierp daarna zijn blik op de hemel en sprak met uitgestrekte geheven armen:

'Eindelijk zijn ze te samen!'
Dit bracht een mannelijk familielid duidelijk in verwarring en na de dienst vroeg hij de priester om uitleg.

'Mijnheer pastoor,' zei hij 'tijdens de plechtigheid zei u: 'Eindelijk zijn ze te samen!' Bedoelde u Maria en haar eerste echtgenoot of Maria en haar tweede echtgenoot?'
De priester keek geruime tijd stomverbaasd naar de man en sprak:

'Nee beste man, ik bedoelde haar benen!'

Stom…

Stom van de baasjes gisterenavond. Hera was niet happig om te komen eten toen het baasje hun eetbakken klaar zette voor hen. Dat is niet normaal want ALS er al eens een van de drie niet wil eten is het “ons moe”, ikke dus.

De baasjes wilden Hera toch aan het eten krijgen want anders gaan de andere twee, ik en Heros er mee aan de haal. Stom van de baasjes want als ze niet wil eten dn heeft dat een reden, zo simpel is dat !

Nu had zij waarschijnlijk iets dat op haar maag was blijven liggen want vanmorgen had “miss energy” overgegeven in haar bench. Stom dus, want nu kan gans de bench inboedel de wasmachine en droogkast in, want met het weer van de laatste dagen is zo’n kussen in geen dagen proper en droog te krijgen.

En de eetbakken…. Die zijn geen van drie leeg gegeten, teveel gegeven of minder honger van de “fab’ three”. De kalfsknoken waarvan het vrouwtje gisteren bouillon trok zal terug de diepvriezer ingaan, wachtend op hongeriger dagen…

Belle

Ja hoor…

Volgens Sabinneke van ’t weer zal het zondag fris wandelweer zijn, 4°- 8°C. Er zou een licht Noordenwindje gaan waaien, dat het vermelden niet echt waard is (1 beaufort).

Ziet er dus goed uit… Zet uw botten al maar klaar (of waterdichte schoenen) we wandelen immers op ’t strand.

De tocht vat aan te Blankenberge aan het staketsel, en we wandelen richting Wenduine. De honden kunnen op dit tijdstip van het jaar los lopen en meestal hebben we het strand haast voor ons alleen. Toch zeker na een kilometer vanaf Blankenberge en een km. voor Wenduine.

We hopen op een zonnige , droge, wandeldag, de deelnemers kennen we al, het zijn stuk voor stuk hondenliefhebbers die van een flinke wandeling houden.

We zien elkaar te 10 uur aan de N34 waar de Koninklijke laan overgaat in de Blankenbergse stwg. Komende van Blankenberge, richting Wenduine / Oostende , na de linkse bocht aan de tramhalte. U bent dan juist de oversteekplaats van de kusttram voorbij gereden. Door op onderstaande link te klikken heeft u zicht op de verzamelplaats.

http://maps.google.nl/maps?f=d&source=s_d&saddr=51.310423,3.109254&daddr=&hl=nl&geocode=&mra=mi&mrsp=0&sz=18&sll=51.310702,3.109002&sspn=0.001928,0.005332&ie=UTF8&t=k&z=18>

Graag op voorhand inschrijven bij het secretariaat  bij Hilde op het nr. 055/30.55.10 voor de Nederlandse leden/wandelaars 00 32 55 30 55 10

Of via mail  info@drenteschepatrijshond.be
 
Laatste bericht, hieronder de hoog- en laagwaterstanden, we gaan een heel groot strand hebben want te 11u20 is het eb

Brrrr…

Wat een weer vandaag, weer om in uw bed te blijven liggen en we hebben er ook een poging toe gedaan.

Maaaar… er liggen daar beneden drie Drentjes die het zo niet begrepen hebben, die willen nat worden , slijkpoten krijgen, gaan drinken van het regenwater en nog een plas mééér gaan maken, alsof er nog geen water genoeg is.

Als ze dan terug binnenkomen, liefst één voor één en niet samen, dan staan ze daar klaar om afgedroogd te worden. Want dat afdrogen dat vinden ze alle drie heerlijk. Wij denken zelfs dat ze zich laten natregenen om afgedroogd te worden.

Ze hebben ook een uitgesproken voorkeur voor regenwater. Alle kraantjeswater blijft staan. Nu hebben we een lek aan de dakgoot, aan de  aansluiting van twee stukken lekt het. Door die grote emmer van bij de bakker hebben ze toch altijd zo’n twintig liter regenwater “in voorraad”. Als ze dat regenwater (zonder chloor) verkiezen boven het kraantjeswater dan zal het met de luchtvervuiling toch nog wel meevallen denken we zo.

Ondertussen doen we met z’n drieën waar het baasje op de eerste regel van dit bericht van droomde we hebben ons heel gemakkelijk in onze bench,  zetel of voor de kachel gevleid en laat het maar regenen, voor ons niet gelaten !

Belle & co

Janssen Pharmaceutica…

Terwijl binnen het bedrijf zich een sociaal drama afspeelt met 558 ontslagen in het verschiet. En terwijl aan de voorzijde van het bedrijf aan de Antwerpse Steenweg/Turnhoutse Baan, de Tv zenders zich verdringen om interviews van de werknemers en vakbondsleiders, staat er een Drentenbaasje aan de achterzijde van de fabriek zich ook boos te maken !

Zoiets was tien jaar geleden nog ondenkbaar, ontslagen bij “Janssen”, niemand in de wereld hoefde nog diaree of maagstoornissen te hebben want de fabrikant van Motilium en Immodium zorgde voor een meer dan behoorlijk inkomen en sociale voorzieningen voor duizenden gezinnen in de Kempen.

Dat was dan tot voor enkele jaren het bedrijf waar iedereen wou werken, waar ze van heinde en ver op af kwamen. Sinds 2001 zijn meer dan 2000 werknemers moeten afvloeien.

Ik kan me goed indenken dat de stichter, onderzoeker en wetenschapsmens Dr. Paul Janssen, ligt te woelen indien hij zich nog niet heeft omgedraaid in zijn kist.

Als je het fijn beschouwt is ben ik allicht de enige die de fabriek nog met plezier binnen gaat. Het is dan wel aan de achterzijde van het fabrieksterrein en ik moet er wel voor onder de afsluiting kruipen. Dat “lap” ik het baasje zo’n tweemaal in de week, en telkens is ‘m goed boos op mij…

Belle & co

http://nl.wikipedia.org/wiki/Janssen_Pharmaceutica

Op de luchtfoto zie je links boven, de open vlakte in het bos, het is daar vlakbij dat ik onder de draad glip.

Felicitaties…

Van overal stroomden ze toe, de felicitaties.  Ons Belle , “ons moe” dus , blijkt vriê populair te zijn in de BeNeLux en de buurlanden. Op het B&B-blog en op het NL Drentenforum kwamen er verschillende toe en het is blijkbaar nog niet gedaan. ’t Baasje denkt dat we er nu, ”the day after”, er een cijfer op kunnen plakken.

We merken in elk geval dat er felicitaties komen uit Sigogne in de Franse Charente, eentje uit Bochum en ’t baasje weet te zeggen dat Bochum in Duitsland ligt en dat ‘m daar verschillende keren langsgekomen is op weg naar Hamburg en Berlijn. Nederland is niet achtergebleven, trekt haast de kop zeggen ze dan in de koers. En onze landgenoten en honden van de Drentenvrienden… ook vanwege de pup’s zijn er felicitaties, en die beloven dan nog knoken ook bij de wandeling volgende zondag.

Eergisterenavond was Izzy, onze bordercollie kameraad, en zijn vrouwtje Carla de allereerste om Belle een gelukkige verjaardag te wensen, zij hebben het vandaag zelfs nog een lustig over gedaan.

Twintig maal is ze zo gefeliciteerd geweest via ’t blog, het Drentenforum en de mailbox. Nu moet het baasje eerlijk bekennen dat hij en ’t vrouwtje samen, geen twintig kaartjes hebben aangekregen toen zij jarig waren.

Alvast bedankt lieve mensen voor de wensen, het heeft goed gedaan aan ons hartje…

Hera & Heros

Hoera , er is er eentje jarig…

“Ons moe” mag vandaag vier kaarsjes uitblazen. En dat gaan we vieren zegt het baasje. We mogen dan ook niet vergeten de twee zussen van “ons moe”, tante Enji en tante Ella ook een gelukkige verjaardag te wensen.

Het was wel een bewogen jaar voor Belle het afgelopen jaar. Vorig jaar in november, de 6° is haar maatje Bas overleden. Het feestgeruis van de verjaardag en de stramme spieren van de strandwandeling waren nog maar amper voorbij en ze was al rouwende.

Lang heeft ze geen tijd gehad om te rouwen want goed tien dagen na haar 3° verjaardag kwamen daar 6 wurmpjes de wereld verkennen, en wij waren er twee van.

Twee maanden heeft ze dan dag en nacht zorg gedragen voor die zes pupjes. Geen ogenblik hebben wij haar rust gegund, en het is pas beginnen beteren toen die 4 andere bandietjes naar hun baasjes vertrokken.

Ondertussen hebben we onze broers en zus al verschillende keren terug gezien, en zo ook volgende zondag gaan we ze allen weerzien in Blankenberge bij de strandwandeling.

‘t Schijnt dat ons bomma Freya ook gaat komen, dat gaat weer een heel mooie familiefoto opleveren daar op de trap in de duinen zegt ons baasje.

En voor “ons moe” hip hip hip Hoera !

Hera & Heros

Dat komt er van…

Er was weer heel wat te beleven in het bos deze namiddag. Om onze Heros wat beter te laten wennen aan de auto om dat kwijlen “af te leren/ van af te helpen” gaan we nu al een hele tijd met de auto naar het bos.

Dat wil natuurlijk zeggen dat we een kwartier energie op een andere manier dienen kwijt te raken. Dat lukt ons door het tapijt in de koffer als startblok te gebruiken. Van ’t moment dat die achterklep opengaat stormen er drie furies het bos in. Twee dames uit de wijk die juist naast de auto langs kwamen stonden stokstijf van het schrikken van zoveel energie.

Toen we Chendor, de labrador tegenkwamen,  waren we helemaal ontketend. Belle, jarig of niet spurtte weer achter een konijn aan en we konden dus terug wachten tot het dametje uit zichzelf naar ons toe kwam. Wel met een fabrieksafsluiting tussen haar en ons.

Ze was weer eens onder de afsluitdraad van Janssen Pharmaceutica geglipt en dan weet ze de draad wel terug te vinden maar niet die opening waar ze onderdoor is gegaan. Dan komt ze na een tijdje aangesloft en moet het baasje de draad opheffen om haar terug in de veilige wereld te helpen .

Het joggende dametje die zich een hoedje geschrokken heeft toen drie Drenten en een Labrador haar weg op het bospad kruisten, en op topsnelheid aan de andere kant van de weg terug het bos indoken. Dat dametje, “een poper madameke” zegt het baasje, gaat dat voorval nog lang herinneren aan haar reactie te zien. Komt ervan als je jezelf van de wereld afsluit met een walkman in je oren. Ergens klopt het niet als je Tina Turner hoort en plots vier honden voor je ziet opduiken !

Het mevrouwtje was wel danig geschrokken, maar nam het sportief op, zo zag ze er in elk geval ook uit, “knap sportief” volgens je weet wel wie…

Belle & co

Mannen, dit is de truc !

Jan wordt op een morgen wakker met een enorme kater.
Hij kan nauwelijks zijn ogen open krijgen.
Het eerste wat hij ziet is een glas met water naast zijn bed en enkele aspirientjes.
Hij slikt die in en ziet dan al zijn kleren netjes gewassen en wel
over de stoel hangen.
De rest van de kamer is ook heel netjes.
Hij gaat naar beneden, waar een briefje ligt van zijn vrouw:
Schatje, je ontbijt staat klaar in de keuken. Ik ga boodschappen doen,
ik hou van je ?
Jan gaat naar de keuken en vindt er zijn zoon aan de ontbijttafel.
En ja hoor: er staat een uitgebreid  ontbijt klaar voor Jan, met de
krant erbij.
Jan vraagt aan zijn zoon: Wat is er gisteren eigenlijk  gebeurd ?? ?
Wel, pa, is het antwoord, jij kwam om 3 uur vannacht thuis,
stomdronken, brak een vaas en hebt overgegeven in de hal. Je hebt
jezelf een blauw oog bezorgd toen je tegen de deur liep.
Oei, denkt Jan.
Maar waarom is alles dan zo netjes, en waarom heeft je moeder mijn
ontbijt klaar gemaakt, was ze dan niet boos ???
Ach, mama heeft je naar de slaapkamer gesleept en ze wou je uitkleden,
maar toen ze aan je broek stond te sjorren om die uit te trekken riep
je iets van

"laat me met rust, ik ben getrouwd"..

Braaf en kletsnat…

Kletsnat zijn ze binnengekomen deze avond. Omdat we elk maar vtwee handen hebben om drie honden droog te maken is er ééntje door het cordon gebroken en heeft vabn de keuken en de living een slijkbaan gemaakt.

De tuin lijkt zo in het duister onberoerd en er zijn geen vulkanen of kraters bij gekomen of terug opgedoken. Volgens de eerste controle is de bloembak, de inhoud althans voor de vierde maal in drie dagen “herordend”. Dit laatste volgens de alom gekende Drentenmethode, dwz met slijk tot tegen de grote venster !

Dat is het verschil met de vorige keren, toen was het droog zand, zeg maar stof waar ze in het graven waren. Dat is na de regenbuien van deze namiddag en avond wel veranderd in slijk.

’t Vrouwtje zegt “och er moest toch gepoetst worden” en zo komen we er toch nog goed vanaf…

Belle & co

Wat doen we daarmee…?

De baasjes moeten vandaag al van de middag weg vertellen ze ons. Het vervelende is, ze zeggen dat ZIJ weg moeten en niet WIJ ! Dat gaat dus weer huiswacht worden voor ons !

Nu zit ons baasje er een beetje mee gewrongen, weken is het nu al goed en droog weer, en uitgesproken vandaag voorspellen Frankske en Sabieneke regen !

Ze gaan gans de dag wegblijven en dan is ons baasje er tegen dat we zo lang in de bench moeten, dat gaat dan weer “mijnwerker imiteren” worden in de tuin deze namiddag.

En dan heeft ‘m nog zo hard gewerkt om dat nieuwe “super de luxe hok” achter in de tuin af te werken, maar daar is ‘m niet in gelukt. ’t Zal iets voor maandag of dinsdag zijn zegt ‘m.

Ondertussen kunnen we nog wel onder de veranda netjes droog en warm liggen in het vroegere hok van Bas en onze mand. Als we heel het interieur weer niet in de regen sleuren zoals vorige week …

Belle & de drukdoeners

Echt zelf gezien…

Hier justekes over de grens, op een moment dat de frietkoten aan de Belse kant verdwenen zijn, komen de Noorderburen origineel uit de hoek.

Bijklussen met het gerief van de baas noemt dat…

Belle

Konijnen en tennisballen…

Het was lang geleden dat ons baasje nog eens een tennisbal meenam om ons op het grote veld in het bos te laten apporteren.

Eénmaal hebben we de tennisbal teruggebracht want onderweg hadden we nieuw aangelegde konijnenpijpen ontdekt en dan zijn stomme tennisballen, zelfs al zijn het nieuwe gele, stommer dan ooit.

’t Baasje is dus de tweede maal zijn tennisbal mogen komen halen naast de ingang van de konijnenpijp. Toen hij bij ons kwam zaten wij al lang halfweg in die pijp. Het was blijkbaar een pijp van een anorexiakonijn want het was verdraaid smal die ingang van de pijp.

Uiteraard hebben wij  het konijn een pootje geholpen en van het smalle gangetje een serieuze hall gemaakt. Dat konijn kan alleszins tegen zijn soortgenoten gaan stoeffen met zij ruim inkomhall.

De tennisbal hebben we gisteren niet meer gezien…

Belle & co

Tegen verkoop van vuurwerk in de Lidl !

Dat stond gisteren in de regionale katern “Kempen” van het Laatste Nieuws. De (Belgische) handelaars van het enclavedorp Baarle Hertog die vuurwerk verkopen, en dat zijn er verdorie veel, hééél veel, zien met lede ogen aan dat Lidl van plan is vuurwerk te gaan verkopen.

Volgens het artikel is dat al het geval in Lidl-Duitsland, en nu zou Lidl-België dat ook van plan zijn.

Nu is ons baasje tegen vuurwerk, tenzij het met kennis van zaken afgestoken wordt door professionelen. Hij is er dus ook niet blij mee. Opdoeken en verbieden die handel, zowel bij Lidl als al die andere verkopers in Baarle Hertog en de ganse grensstreek.

Het zal in elk geval al een oplossing zijn voor de op hol geslagen paarden, de radeloze en ontsnapte honden en de katten die de eerstvolgende drie dagen van het nieuwe jaar niet meer onder de kast onderuit durven komen.

Een oplossing ook voor de verpleegkundigen op de spoed afdeling van de ziekenhuizen die dan geen duimen en vingers meer op hun plaats hoeven te zetten en te hechten, om nog niet te spreken van de brandwonden in aangezichten die kinderen en volwassenen de rest van hun leven dienen mee te dragen.

Een oplossing ook voor de brandweerlui die dan met de  sirenes van hun “grote rode camions” Jingle Bell’s niet meer hoeven te overstemmen om naar een mislukt vuurwerk feestje te spoeden.

En tenslotte ook nog een oplossing voor veel mensen die zich geen gat meer in hun portemonee hoeven te kopen omdat buurman x elk jaar groter en hoger en mooier vuurwerk afsteekt en zij natuurlijk niet kunnen achterblijven…

Zien jullie nog een voordeel, behalve voor de omzet en de verdiensten van de Lidl en de Baarlese commercanten ?   Of het moest “boem, pssssssjt, knal, ooohhhh zijn, en tegelijk voelt vader zijn nek warm en nat worden met de complimenten van hun kleinste spruit die in papa’s nek mocht zitten om “goe te kunne zien”…

Belle & co

Dopjes…

Heb je onderstaand artikel ook gelezen in je krant deze morgen ? Eindelijk een groot artikel over dit onderwerp !

Sinds een jaar ongeveer en na een bericht op het blog van Yessie* verzamelen wij de dopjes van frisdrank , melkflessen e.d.

Wij hebben daar destijds flink wat reclame voor gemaakt hier op het blog zodat we toch enkele mensen uit de buurt aan het verzamelen hebben gekregen. Nu zeggen we “in de buurt” maar dat is dan ook al in een grote cirkel.

Darren Porter in Londen en zijn vrouw Franca in Sigogne Frankrijk zijn ook ijverige spaarders voor ons. Regelmatig geven zij ons een signaaltje in de aard van “Darren heeft weer een zakje vol gespaard op het kantoor in Londen en wij hebben hier in de B&B ook weer een flinke portie gespaard. http://portersonthemove.blogspot.com/

Ook in de familie en bij kennissen staat er een potje naast de ijskast of op het aanrecht om de dopjes in te verzamelen.

Hopelijk gaat er vanaf nu geen enkel dopje meer richting afval maar gaan we tot het laatste dopje recupereren, dat zou pas mooi en sociaal zijn tegenover de mensen voor wie een hulphond of geleidehond een poort op de wereld opent.

Belle & co
 http://www.dopjesactie.be/

http://www.dopjesactie.be/inzamel.php