't Is feest! 't is feest!

’t Is geen waar hé…

Dat was de begroeting van ons baasje aan ons deze morgen toen ‘m de deur van de living opende…

Reden van die uitspraak, in plaats van “een gelukkige verjaardag mijn pupjes” was het spiksplinternieuwe kussen in de bench van Heros. Eergisteren namiddag heeft hij het gekregen omdat hij er in de Zoomart op ging liggen. Nog geen 48 uur later zou het in verzekeringskringen geklasseerd worden onder “Perte totale”, voor de NL lezers “Total loss”.

Kan je nu verstaan dat de baasjes zeggen “nu krijgt ‘m niks meer dan een stuk waardeloos vast tapijt”. 29€90 In de vernieling, die kwiebus denkt zeker dat het baasje  “ezeltje strek je is”.  Het eerste is ‘m zeker en vast niet, want een ezel laat zich maar éénmaal vangen, wij zijn de tel kwijt in het aantal keren dat ’t baasje zich heeft laten vangen door een nieuw kussen aan te schaffen.

En wat zo raar is bij Heros, het is alleen dat kussen in ZIJN bench dat er aan moet geloven, nu ligt hij dikwijls genoeg in Hera’s bench en daar doet ‘m niks aan. Ook met speelgoedjes is Heros spaarzaam, daar is het Belle die alles kapot wil krijgen…

Soms krijgt een baas kop noch staart aan zo’n Drent !

Jan

Salonhondjes ?...

Voor al wie ooit overweegt van een Drent als huisgenoot te nemen behoort eerst dit te lezen en is hij of zij dan nog steeds liefhebber van het ras dan hebben we te maken met een “echte”.

Deze namiddag zijn we met 4x4 gaan wandelen, 4x4 wil zeggen… 4 bazen en 4 honden. Niet achter de fabriek deze maal maar het uitgestrekte landbouwgebied Turnhout Noord, voor de kenners de omgeving van “de Klotteraar”, had vandaag de voorkeur.

Lange zandwegen met weinig verkeer, links en rechts, geoogste maïs- aardappelvelden en weiden. Aan het einde van de weg de afsluiting van het militaire vliegveld van Weelde Statie. Dat was “the place to be” vanmiddag.

Dat het al een paar dagen geregend had moesten we er maar bijnemen en voor Drenten is dat een welkome afkoeling. Dan klagen de baasjes dat we smeer- en vetlappen van honden hebben . Als je dan zoals ik, het voorbeeld aan de pup’s geef, en je ziet op de foto’s hoe grondig ik dat doe, dan kan je toch niet anders verwachten dan vier vieze vuile honden in de koffer van de auto aan het einde van de wandeling.

Dat we ondertussen aan Yndhi ook dat vieze voorbeeld gegeven hebben is gelijk “meegenomen”. Of “ozze Dré” ook zo enthousiast is over zijn hondje is niet ons probleem zeggen wij dan. En zo is het maar goed ook, zo’n wandeling is niet voor schoot- of salonhondjes.

Belle & co

Twee Aantwaarpeneers

Het heeft de nacht overleefd…

Tegen alle traditie in is er een nieuw kussen in de bench van Heros dat nu al een periode van 18 uur overleefd heeft !

Ligt het aan de stevigheid van het kussen of is ‘m zijn leven aan het beteren ? Of is er een derde mogelijkheid? Is het baasje niet te vroeg victorie aan het kraaien? We houden jullie op de hoogte van de stand van zaken .

Aanleiding tot de aankoop, (we waren totaal niet van plan hem nog een kussen te geven) was de aankoop van twee extra benches voor gebruik in Frankrijk. ’t Baasje was het grondig beu van de drie benches telkens mee heen en weer te zeulen. Telkens die aanhanger achter de auto was er ook al te veel aan. Want in de auto konden de benches niet wegens te groot en te veel plaats in nemend.

Dus toog het baasje met Heros naar de Zoomart waar benches “in aanbieding” waren. Terwijl het baasje de benches nam ging Heros op de kussens liggen. Stoere vent als ‘m is koos hij een kussen in camouflage kleuren, alsof ‘m de stoere militair wou spelen. Vermits het kussen ook nog de afmetingen had van de nieuwe bench heeft het baasje dan toch maar besloten van dat nieuwe kussen mee te nemen.

En zo heeft ‘m de eerste nacht op zijn nieuwe en nu definitief laatste kussen doorgebracht. Als ‘m dit nu ook in de vernieling helpt heeft hij het zichzelf aangedaan.

Belle

Doggy Dance op het strand

"Doggy dance" onder die titel kregen we deze foto van Anita, het baasje van Wiebe. Wiebe is de grote Drent rechts, hij die de dans leidt. Wiebe de mooie grote Drent die altijd mee op het voorplan treedt als er wat te beleven valt. Wiebe is drie weken ouder dan Hera en Heros en één van die Drentjes die vorig jaar geen stamboom kreeg omdat moeder Gipsy zich te vroeg liet verleiden door haar huisgenoot Felix, beiden ras Drenten “pur sang”. Gipsy was echter geen 15 maanden oud als zij haar 9 pupjes kreeg en zo bleef ook Wiebe een “sans papiers”.

Niet dat je het er aan ziet want nu hij haast volgroeid is kunnen we spreken van een prachthond, zo eentje waar Anita en gans de familie reuze trots op mag zijn. Een fijne hond en kameraad om mee te ravotten zeggen wij in koor.

Belle & Co

Je kan er mee lachen…

Je kan er inderdaad mee lachen, maar spijtig genoeg is het dag dagelijkse harde realiteit.

De gevaren van het internet zullen we het maar noemen.

Het gaat weer snel…

Het gaat weer snel met de teller van de fotoreeks van de strandwandeling van zondag laatsleden. Het baasje ging daarjuist eens even een kijkje nemen en zag de teller doordraaien naar 450 bezoekers.

Nu was er vroeger een gezegde in de reklame wereld van “dat is snel, het lijkt de Overtoom wel” maar hier komt de Overtoom veel te kort, hier kunnen zij zelfs niet volgen!

Het is toch steeds plezierig dat er belangstelling is voor de foto’s en voor de honden in het algemeen. Ook de overige foto albums trekken nog steeds veel bezoekers, zo staat de teller van de 2008 clubmatch http://fotoalbum.seniorennet.be/Bas_en_Belle/Drentenclubmatch_2008  op 18.146 bezoekers. Ook de drie albums van Bas & Belle die er vlak voor staan halen boven of rond de 10.000 bezoekers.

Voor de strandfoto’s moet je hier zijn: http://fotoalbum.seniorennet.be/jeanjean/drentenstrandwandeling_2009

Het is een feit, als je uw foto’s wil laten zien aan de wereld dan moet je op het seniorennet zijn.

Belle & co

Foto’s strandwandeling

Er is een fotoalbum over de Strandwandeling van de Belgische Vereniging van de Drentsche Patrijshond aangemaakt op het seniorennet. Door op d volgende link te klikken kan je de reeks bekijken:

http://fotoalbum.seniorennet.be/jeanjean/drentenstrandwandeling_2009

Ook op het blog van Arcil hebben Jiltje en Hans nog een ganse reeks foto's en een mooi filmpje geplaatst: http://www.bloggen.be/arcil/

Veel plezier met de fotoreeksen…

Jan

Terug bij het vertrouwde…

Geen regen vandaag, geen strand vandaag maar ons goeie, ouwe, eigenste bos om te gaan wandelen. ’t Baasje heeft ons moeten wakker maken om te gaan wandelen daarstraks, wij lagen nog in de armen van Morpheus, en volgens ’t vrouwtje was ik aan ’t dromen van die vrijer van mij, van de Zeppos.

Er zijn na de regenbuien van de laatste week ook veel paddenstoelen opgeschoten in het bos. Van die paddenstoelen is er één soort die het baasje danig fascineerd, hij zegt dat het de uiterst lekkere cantarellen zijn maar van ’t vrouwtje mag hij ze niet plukken en gereed maken. Zijn boek over paddenstoelen ligt in Frankrijk dus controleren is er voorlopig niet bij. Als het nu nog wilde weidechampignons waren dan was er geen probleem, die is hij vroeger met den bompa meer dan eens gaan zoeken in de weiden waar paarden stonden, of gestaan hadden.

Om het vrouwtje gerust te stellen zegt het baasje tegen ’t vrouwtje dat alle paddenstoelen eetbaar zijn, maar sommige maar éénmaal… Dan is ze niet goed gezind, als ‘m daar zo de draak mee steekt.

De laatste weken gaan wij met de auto naar het bos, eigenlijk al sinds het baasje met zijn pijnlijke knie rondhuppelde. Het trekken aan de leiband kon ‘m niet goed hebben. Ondertussen hebben we wel gemerkt dat Heros van het kwijlen in de auto verlost is, hij heeft al in maanden niet meer overgegeven in de auto. Voor degene met een hond die regelmatig ziek is in de auto een goede raad. Neem Pukkie,  Blakkie, Tarzan of Max regelmatig mee in de auto nar een plaats die hij  graag heeft (bos bvb) en na een tijdje is het euvel vanzelf over. Ook met mij is het destijds zo gegaan en ik heb ook geen last meer van wagenziekte.

Belle

Kauwgom

Een goede raad die onze ouders ons destijds gaven, “slik nooit je kauwgom door”. Onze goeie vriend Louis stuurde ons een mail mét foto die laat zien wat de gevolgen zijn als je niet naar je ouders luisterde.

Beiden bijgeleerd…

Zowel honden als baasjes hebben gisteren bijgeleerd of althans laten zien dat bij de vorige strandwandeling in Rockanje zaken waren die ze niet meer mochten doen.

Zo is Belle waarschijnlijk toch wel in paniek geweest omdat ze de baasjes niet dadelijk kon vinden na haar tocht door de Nederlandse duinen. Het feit dat ze zo’n 500 meter van de groep terug uit de duinen kwam heeft blijkbaar indruk gemaakt op haar.

Gisteren is ze geen 100 meter bij de baasjes vandaan geweest, ze kwam ook telkens terug kijken waar de baasjes bleven. Ze moet er toch lessen uit getrokken hebben….

Ook Heros, die in Rockanje op zoek naar zijn baas terug liep naar het strandcafeetje (?) is niet ver weggeweest van de bazen gisteren. Tussen het ravotten met zijn broers en zussen en de andere rasgenoten, kwam ‘m telkens terug zijn snuit in baasjes hand duwen om te zeggen “’k ben er nog, je moet me nog niet komen zoeken”

’t Baasje wist niet dat de honden uit hetzelfde ook na maanden elkaar nog zo goed kennen. Zelfs Hercule, die in zijn vader Zeppos toch een huismaatje heeft, kwam meedoen als de overige vijf en Belle achter elkaar hingen en speelden op het strand.

Ze blijven verbazen die Drenten, tot groot plezier van zichzelf en de bazen.

Jan

We zeggen wel…

We zeggen wel dat onze schatten pompaf zijn maar de bazen zijn dat evenzeer, dat wil zeggen: “de Faes” gaat het bericht dat ‘m nog wou plaatsen over de wandeling met extra foto’s morgen plaatsen en nu …. Nu gaat ‘m plat, horizontaal tot “meurregen vruug”

Saluutkes en tot meurrige

Jan

Een Drenten topdag…

De eerste dag met nachtvorst is dit jaar ook de dag van de jaarlijkse strandwandeling van de Belgische Drentenvereniging. ’s Morgens was het krabben en anti-vries spuiten op de ramen, maar eens vertrokken steeg de temperatuur netjes richting tien graden.

Wij met ons trio, Louis en Agnes met hun duo, Jos en Dymphna, Maurice en Rita, en “ozze Dré en Marleen, ieder met hun solo. Met vijf auto’s uit de Kempen vertrokken we dan richting Blankenberge waar we te 9u40 arriveerden

Na de kennismaking in de duinen togen we richting strand waar al die brokken energie de vrijheid kregen. De nieuwelingen op een strandwandeling stonden erbij , keken er naar, en wisten niet goed wat ze nu zagen. Een 40-tal honden, velen kenden elkaar niet, anderen kwamen dan weer uit hetzelfde nest, maar allen genoten van de ruimte, het water en de groep.

Al mijn puppies , (nog 4 dagen en ze zijn een jaar oud, en dus puppie af) kenden “ons moe” nog. Prachtig was het zoals Harko, Harry, Hadise en Hercule met mij meeliepen en kwamen spelen. Ook het baasje kende een ongekende populariteit bij de 4 die niet bij ons gebleven zijn. En dan was ‘m zijn zak met snoepjes nog vergeten in de auto. Dat bewijst dat een Drent ook lief kan zijn zonder steeds snoep te krijgen.

De traditionele citroenjenever van voorzitster Monique werd graag achterover gegoten, de baasjes hadden al een vijf kilometer gewandeld en die waren slimmer dan de honden, de baasjes dronken niet van dat zoute water!

Na de pauze in Wenduine togen we terug richting Blankenberge waar de baasjes met drankjes allerlei, terug op krachten probeerden te komen ? ? ?

Wij zijn in de auto een poosje gaan tukken terwijl de baasjes een hapje gingen eten, nadien mochten wij nog eens op het strand laten zien dat we nog overschot aan energie hadden. (het baasje zegde wel dat we heel wat kalmer waren) En we hebben de baasjes deze maal niet met rode kaken gezet, we zijn maar eventjes door de duinen gelopen, het baasje keek nog niet meer naar de deugnieten en we hebben deze keer geen rotte meeuwen opgespoord. Knap van ons hé, we kunnen het wel hoor, luisteren !

Belle & co

Bottekes klaar, tas in orde?...

Al van gisterenavond staat alles klaar om vroeg te vertrekken naar zee. Blankenberge here we come… Het zal toch weeral een behoorlijk sliertje auto’s zijn die richting kust vertrekt vanuit de Kempen voor de jaarlijkse “Strandwandeling van de Vereniging Van de Drentsche Patrijshond” want zo heet het voluit, voorwaar een mondje vol.(maar da’s weer iets anders volgens die mop over moeilijke woorden).

We gaan er dus voluit voor vandaag, ons baasje heeft mij al de les gespeld, ga ik de duinen in, dan kan ik mijne plan trekken zegt ‘m. Niet terug zoals in Rockanje waar ik hem voor schut gezet heb terwijl er 50 Hollanders op stonden te kijken. Ook geen rotte meeuwen aanzeulen van op de vloedlijn. Niemand staat daar op te wachten en iedereen gaat fatsoenlijk eten achteraf, rotte meeuwen zijn “not done”

Voor als we braaf zijn heeft het baasje een volledig zakje training snoepjes in de rode tas gestoken. Daar weten we wel weg mee en die andere Drentjes , groot en klein zullen ook wel aanschuiven bij ’t baasje, da’s ook al traditie.

Zeppos, Hercule, Harko, Hadise, Harry, Arcil, Floyd, Joris, Wiebe, Cobe, en al de anderen, here we come, en ze zullen het geweten hebben daar op ‘t strand !

Belle & co

Mooi…

Mooi is het bij het binnenkomen van de wijk bij ons, de beuken- en eikenbomen van de toegangslaan kleuren prachtig. Een spijtige zaak omdat er geen streepje zon door schijnt.

Moet je zeker eens doen wanneer de zon schijnt, vanaf het rondpunt aan afrit 22 van de E34 richting Vosselaar. Het is altijd al een mooie dreef, maar in de lente en de herfst zoals nu is het één van de mooiste dreven van de provincie.

Zelfs met de fiets is het mooi om rijden omdat de fietspaden regelmatig geruimd worden van bladeren.

Maar toch even een streepje zon door de nu wel schaarser wordende bladeren aan de bomen .

Belle & co

Bang ?...

Is het om elkaar bang te maken ? Om de baas of ’t vrouwtje ongerust te maken ? Eénmaal per dag moeten ze zich zo eens kunnen uitleven met gegrom en geblaf.

’t Baasje zegt dan, “ga maar buiten branie maken want daarvoor is ’t kot te klein”. Dan hangen ze achter elkaar in de tuin zo dat het zand, (op dit moment slijk, na de regenbuien) tot tegen de vensters vliegt. Dan steigert het vrouwtje weer, en zo blijven we aan de gang.

Bang om naar hun poten te krijgen hebben ze helemaal niet. Ze kijken dan eens op, kijken de baas vrank aan, en doen gewoon verder… Tot ze weer eens bij hun kraag genomen worden .  Maar tegen die tijd zijn ze gewoonlijk al zo moe dat ze gewoon in slaap vallen in de bench of zetel.

Moesten we niet elke dag zo een wandeling naar het bos kunnen maken, je zou wat meemaken met die twee pubers in huis…

Belle

Bramen en andere prikkerij…

Vorige week zat ze nog in de lappenmand met haar geopereerde teen en naaiwerk aan haar achterpoot. Vandaag moet ze weer haantje de voorste zijn in het afstruinen van het struikgewas.

En als dat dan nog gewoon struikgewas is nog tot daar toe, maar Hera en Belle, de twee teven, hebben een voorkeur om onder de bramenstruiken rond te crossen.

Als ze dan ’s avonds bij je komen liggen in de zetel dan voel je de afgebroken doornen in hun vel vastzitten. Tegendraads strelen helpt dan niet meer, maar het vrouwtje moet er dan aan te pas komen, want met de dikke vingers van het baasje lukt het niet. Daar komen vrouwenvingers aan te pas.

Ondertussen heeft Hera dan weer twee wondjes van uitgebeten teken waarvan de kop is blijven zitten. Daar moeten we dan weer een zalfje aansmeren met cortisone om alles weer in de goeie plooi te krijgen.

Als die twee teven nu maar eens enkele dagen een rustig leven wilden leiden, ’t zou een opluchting voor de baas zijn in ieder geval !

En dan komt heros bij ’t baasje staan om zo te vertellen “baas ze zijn weer bezig” of “baas ken je het telefoonnummer van ’t Binnenhof nog uit je hoofd ?” Dat laatste is een overbodige vraag, dat nummer kennen we al een hele tijd uit ’t koppeke.

’t Baasje en Heros

Een dwergvrouwtje

Een dwergvrouwtje gaat naar de gynaecoloog omdat ze vaak pijn heeft tussen haar benen ter hoogte van haar schaamstreek.
Na lang onderzoek kan de arts nog steeds niets vinden en begint vragen te stellen : 'Heb je er altijd pijn aan ?' 
Nee, niet altijd,' zegt het vrouwtje. 
'Heb je er momenteel last van ?' 
'Nee, momenteel niet.'
Zijn er dan bepaalde momenten dat je er wel last van hebt ?' vraagt de arts. 
'Meestal als het regent,' antwoord het vrouwtje.
De arts stelt voor om terug te komen als het regent. 
Enkele dagen later, bij regenweer, komt het dwergvrouwtje terug bij haar
 gynaecoloog.
De arts vraagt het vrouwtje om op het ligbed te gaan liggen, neemt vervolgens
een schaar en begint te knippen.
'Is 't nu niet beter ?' vraagt hij.
'Ja,' zegt het vrouwtje, 'de pijn is weg, wat hebt U eigenlijk gedaan ?'
'Wel, een stukje van uw kawtsjoe bottekes afgesneden !' zegt de arts. 

Bas is niet meer…

17.11.1993 – 06.11.2008

Deze namiddag om 16u15, tijdens zijn wandeling heeft Bas een hartinfarct gekregen en is in de armen van de baasjes overleden.

Zo begon een jaar geleden, op 6 november, het bericht* op dit blog. Ik was juist terug van het crematorium te Viersel waar ik Bas heenbracht, toen ik dit schreef.

Het kwam onverwacht en zeker plots, hoewel we leefden met de gedachte dat het kon gebeuren.

Je vertrekt op wandeling met een hond die zin in zijn dagelijkse wandeling had en je moet de auto thuis gaan halen om hem dood terug thuis te brengen. Je bent er niet goed van, dat kan ik jullie verzekeren.

Een geluk dat ik niet alleen weg was met Bas en Belle, Simonne was er ook bij en is bij Bas gebleven terwijl ik met de toen hoogzwangere Belle de auto ben gaan halen. Ook Dré , het baasje van Tibo, blijven we eeuwig dankbaar dat hij op dat moment bij ’t vrouwtje en Bas gebleven is.

Een jaar geleden alweer… ondertussen is er veel gebeurt in onze roedel. Zo is Heros bij ons gebleven, enkel omdat zijn karakter zo op dat van Bas geleek. Het lijkt wel alsof Bas plaats heeft willen maken voor die andere schat van een hond, onze Heros.

Ondertussen staat Bas hier nog altijd in zijn doosje op de kast. Uitstrooien zoals voorzien was, zal er de eerste tijd niet van komen denken wij zo. Hij kijkt over onze schouder mee als we aan dit blog bezig zijn en het stoort ons niet, dus laten we het maar zo. Als we één van de dagen in de buurt van Viersel en het crematorium komen gaan we toch eens binnen om een passende urne te kopen voor onze Bas.

Bas, die hier nog elke dag vernoemd word en waar dit blog nog steeds naar vernoemd is.

Jan

*Lees het hele bericht in “archief per maand” in de linkerkolom van dit blog onderaan. Klik op 11-2008 en scroll naar beneden op 6 november.