HET IS WINTER DUS.....

Terug naar “ons bos”

Gisteren namiddag toen Hera en het baasje terug waren van de Sint Hubertus keuring zijn we met z’n drieën terug naar “ons bos” gaan wandelen, na de stortbuien van de laatste dagen, was het er weer aangenaam crossen voor ons.

Het bosbeheer is voor de eerste maal van zo lang wij weten het struikgewas aan het rooien. Dat maakt dat de baasjes ons terug eter kunnen volgen als we weer eens op ontdekkingstocht getrokken zijn. Het blad is van de bomen en de gerooide struiken, waarvan de takken blijven liggen bieden beschutting voor al dat kleine wild waar wij ook interesse voor hebben. Met onze snuit vlak over de grond snuffelend kunnen we ons onder de takken wringen en zo die konijnen nog eens laten schrikken .

Op de grote open weide midden in ’t bos hebben we dan nog wat verbouwingswerken uitgevoerd aan konijnenpijpen, de ingangen zijn meestal “iets” ruimer geworden, zij bieden nu toegang aan de pijp voor konijnen en niet al te magere Drenten.

Ook GoldenRetriever Max was weer van de partij. Terwijl ik en Hera met de konijnen bezig was heeft Heros de Max eens “getest” op spelen en rennen. Dat Max goed in “zijn vlees” zit bleek aan het uithoudingsvermogen van Max. Na vijf minuten was die al heel wat kalmer.

Straks gaan we terug zegt ’t baasje, de zon is terug en de regen is verder oostwaarts getrokken. Als we ons nog een beetje gedragen op de toegangswegen naar het bos kunnen we er terug een propere wandeling van maken !

Belle

Twee “beelekes”…

Deze twee “beelekes” zitten al even in het voorraadvak van de moppentas. Ooit moest het er van komen…

Que sera, sera…

Wat zal zijn, zal zijn… zong Doris day in “the early fifties” of daaromtrent . Inderdaad gaan wij, Hera en het baasje naar de keuring van de Sint Hubertus vereniging voor het attest dat nodig is om te mogen fokken.

Het mag geen probleem zijn die keuring want op de clubmatch behaalde “ons prulleke” nog een uitmuntend en dat bij de beste keurmeester die de Drentenvereniging oot heeft gehad.

Wie vandaag de keurmeester is blijft een vraag voor jullie en voor ons. Het zal waarschijnlijk iemand zijn die keurmeester is voor de ganse groep van staande honden, de Drenten zowel als de Weimaraners als de Viszla’s, en zo verder.

Om 10 voor twaalf moeten wij ons bij de keurmeester presenteren, vlak na Jean-Pierre en ons Hadise die om 11u45 moeten daar zijn.

En dan …que sera, sera… wat zal zijn, zal zijn !  Het resultaatkan je vinden, straks op deze plaats.

Belle

Drie rondes vandaag…

’t Baasje was alleen van corvee met de uitlaatdienst voor Drenten vandaag. ’t Vrouwtje was bezig aan het gasvuur en met het trio samen aangelijnd in zo’n weer als vandaag dat gaat dus niet. Dan zijn dat drie rondes voor ’t baasje, zo simpel ligt dat. Goed voor zijn ( naar de knoppen zijnde) lijn zegt ‘m.

We hadden al tot vijf uur moeten wachten om toch maar iets droog te kunnen buitenkomen. ’t Baasje vertrok dus eerst met mij en we hebben nog een babbeltje kunnen doen met de Marc, de man van May van de Vitabiskoeken.

Met Heros ,die na mij aan de beurt was, ging het al wat minder goed. Daar heeft het baasje en Heros even moeten schuilen. Er was op dat moment wel niets anders voorhanden dan een boom om onder te gaan staan. Die boom was kaal, zonder bladeren en dus ook zonder effect. Zij zijn nat geworden onderweg.

Hera kwam dus als laatste aan de beurt, die heeft ons baasje in de mogelijkheid gelaten om een record voor + 60 jarigen te breken. Juist op het moment dat ze halfweg waren is het beginnen regenen, eerst nog aannemelijk maar toen trokken ze de hemelsluizen open.

Er kwamen dus twee (eigenlijk maar één*) hijger(s) en twee druipende wandelaars thuis. De handdoeken die de laatste dagen maar niet droog geraken wegens steeds weer natte honden komen goed van pas. We krijgen de kans niet om ons nog eens goed te schudden in de keuken !

Belle

Bijna 2010 !

 Hallo allemaal,

Omdat we de einde van het jaar 2009 ingaan, wil ik iedereen hartelijk
bedanken voor al die e-mails die jullie me hebben doorgestuurd.

Ik bedank alvast iedereen die me de mail heeft gestuurd over die
rattenpis in de lijm van enveloppen, want nu moet ik telkens een natte
spons gebruiken bij iedere brief die ik wil dichtplakken.

Ik heb ook geen spaargeld meer, omdat ik alles al heb weggeven aan dat
zieke kindje - dat jullie blijkbaar ook allemaal al jaren kennen - en
dat al voor de 1.387.258ste keer aan het doodgaan is in het ziekenhuis.

Maar dat zal gelukkig vlug veranderen, wanneer ik die 15.000 dollar zal
ontvangen van Bill Gates en Microsoft, omdat ik heb meegedaan aan hun
speciale emailprogramma.

En ook van die oude bankbediende uit Nigeria die 7.000.0000 dollar met
mij wil delen, omdat er een naamgenoot van mij plotseling is overleden
door een auto-ongeval.

Ik hoef me ook geen zorgen meer te maken over mijn verloren zieltje,
want - dankzij jullie -
zorgen voortaan 363.214-engeltjes voor mij.

Ik heb ook geleerd, dat mijn gebeden alleen verhoord zullen worden als
ik mijn e-mails binnen 5 minuten doorstuur naar minstens 7 vrienden en
vooraf een wens doe.

Ik drink ook geen Coca Cola meer, omdat dit geldstukken kan oplossen en
harde WC-vlekken verwijdert.
Ik zal voortaan ook geen pompstation binnenrijden, zonder een vriend mee
te nemen die een oogje in het zeil houdt terwijl ik aan het tanken ben,
zodat er geen seriemoordenaar de kans krijgt stiekum op mijn achterbank
te kruipen.

'k Ben ook op mijn hoede als ik in een winkelcentrum binnen stap, want
met die gratis proevertjes kunnen ze mij drogeren en bestelen.

Ik neem ook geen telefoons meer op, want iemand zou mij kunnen vragen om
'#198#' in te toetsen, met als gevolg een gepeperde factuur waarop een
groot aantal telefoontjes naar o.a. Jamaica, Oeganda, Singapore en
Oezbekistan staat vermeld.

Als je deze mail nu niet doorstuurt naar 144.000 vrienden binnen de
volgende 10 minuten, zal een grote vogel op je kop landen, met een acuut
diarreeprobleem en zullen alle strontvliegen van de dichtstbijzijnde
varkensfokkerij op je rug komen zitten.

Trouwens.... Wist je dat een Zuid-Amerikaanse geleerde na diepgaand
onderzoek heeft ontdekt, dat mensen met een laag IQ en die onvoldoende
aan hun trekken komen met seks, altijd hun mails lezen terwijl ze de
muis van hun computer blijven vasthouden?


Je hoeft je hand nu niet meer van de muis af te laten; het is toch al te
laat...

Blijf vooral doorgaan met lachen en
ontvang de groetjes van mij *

De hel…of paradijs…?

Als je zo in het venster van de kachel kijkt dan kan je zo ongeveer indenken hoe het er in de hel aan toe gaat. Even buiten de kachel, onze kant van het venster heerst ook nog een temperatuur die veel te warm is voor een baasje maar wat wij kunnen ervaren als “paradijselijk”.

Uren kunnen wij het daar uithouden, gerekt en gestrekt op het tapijt met z’n drieën dicht bij elkaar. Als het baasje ons dan streelt weet ‘m gewoon niet wat hij voelt. Zo’n zestig graden minstens, voelt die vacht dan aan. En wij vinden dat paradijselijk !

Tot Heros gisteren zijn vacht geschroeid heeft aan het gloeiende venster, op zijn rechterflank heeft hij nu een doffe vlek die aanvankelijk nog vreselijk stonk daarbovenop.

Met een natte handdoek en een honden/luizenkam heeft het baasje de vlek zo een beetje proberen te fatsoeneren maar je blijft het zien. Mooier is hij er in elk geval niet mee geworden !

Al een geluk dat Hera het niet was die tegen de kachel is gaan staan, anders zou het baasje dat morgen nog kunnen expliceren ook op de keuring van de Sint Hubertus vereniging !

Belle

Sirenes…

Hiervoor was het dat de sirenes zo geloeid hebben gisterenavond laat. Brandweer, politie, ziekenwagens allen met hun specifieke sirenegeluiden stonden gisteren precies achteraan onze tuin geparkeerd. Het was zuid-westenwind en dan hoor je hier de geluiden van de snelweg zeer sterk (zie ook “terug aanpassen” gisteren 27.11 op dit blog).

De hulpdiensten hadden blijkbaar al hun materiaal uit het depot gehaald om in de stromende regen hulp te gaan bieden bij een ongeval hier vlakbij. Dat het vlakbij was konden we opmaken aan het langzaam naderen van het geluid en dan het plots stoppen als ze op de plaats van het ongeval aankomen. Als het verder weg is sterft het geluid ook langzaam uit.

Daarjuist lezen we op de internet versie van “Het Laatste Nieuws” dit volgend bericht over een automobilist die snel ergens wou zijn maar er nooit meer zal komen… één plas op de snelweg en een hoge snelheid besliste daarover.

Dode en zwaargewonde bij ongeval op E34 in Vosselaar

Op de E34 richting Nederland is vanavond een zwaar verkeersongeval gebeurd ter hoogte van Vosselaar. Een 46-jarige man kwam daarbij om het leven. Een tweede man raakte zwaargewond. Dat werd vernomen bij de brandweer van Vosselaar.
 
Het ongeval gebeurde omstreeks 22.30 uur. Een politieagent, die niet in functie was, zag hoe een wagen hem aan hoge snelheid voorbij stak. De auto begon te slippen, raakte de middenberm en een verlichtingspaal en belandde uiteindelijk op zijn dak op de rijbaan.

Simpele oplossing…

Een vrouw komt bij de dokter, bont en blauw geslagen...

Dokter: "wat is er gebeurd?"

Vrouw: "Dokter, ik weet niet meer wat gedaan, elke keer mijn man dronken thuiskomt slaat hij me ineen..."

Dokter: "daar ken ik een zeer doeltreffende remedie tegen: als uw man dronken thuiskomt, neem een tas kamillethee en begin te gorgelen, gorgelen, gorgelen."

2 weken later komt de vrouw terug bij de dokter en ziet het herboren fris uit.

Vrouw: "Dokter, dat is een geniale oplossing! Telkens mijn man beschonken thuiskwam en ik kamillethee gorgelde, is er niets gebeurd!

Dokter: "Zie je nu hoe eenvoudigweg je mond houden helpt?"

Terug aanpassen…

Het zal weer aanpassen zijn hier in Vosselaar. Kleinere tuin, wandelen in “ons bos” in plaats van de velden, en enkel ’s avonds de kachel aan. Aanpassen, we zijn er zo stillekes aan gewend aan geraakt.

De baasjes hebben zich verslapen vandaag, dat gebeurt uiterst zelden maar ook zij zullen last hebben van aanpassing. Wat het meest opvalt, zoals elke keer trouwens, is het lawaai dat hier alomtegenwoordig is.

Als je dat dan zegt tegen de buren of kennissen dan kijken die eens op en in het beste geval spitsen die de oren eens en halen dan hun schouders op, zo van “’k hoor niks” . Zo zie ja maar hoe de mens zich aanpast aan geluiden.

Nu is het in La Magdeleine wel héééél stil, dat moeten we toegeven, soms hebben we de vliegeniers van de militaire vliegschool van Chateaubernard die hun kuren komen uithalen boven ons, maar da’s meer show dan lawaai, en af en toe een landbouwmachine of tractor die passeert. Voor de rest passeert de postbode nog eens met zijn Clio’tje en dan heb je het wel gehad voor de dag.

Als je dan hier in Vosselaar bent dan passeren de vrachtwagens precies over ons terras bij zuidenwind. En dat zijn geen tractors of een enkel Clio’tje, maar duizenden zwaar beladen trucks, meestal van Oostblok origine, die tegen 90 km/h naar hun bestemming razen.

’t Zal wel weer een paar dagen aanpassen zijn…

Belle & co

Dat gaat snel…

Deze morgen ging het er nog over hier op het blog, het aanpassen aan de omgeving. Wel je kan gerust zijn, we hebben ons al voor de honderd procent aangepast !

Van zo snel het baasje de kachel vulde om aan te steken lagen we al gereed in de buurt, we moesten zo eens iets missen, dat gaat bij ons niet snel gebeuren.

Wij waren deze namiddag al gaan ravotten bij Yndhi in de weide. Stan, de ezel die normaal in die weide staat was naar achter verbannen en de lekkere bollen die overblijven na Stan’s diner waren opgekuist door Yndhi’s baasje, “ozze Dré”, maar die ken je ondertussen al denken wij zo .

Onze Heros heeft zich opgeworpen om Hera te ontzetten want Yndhi begon echt wild te spelen met zijn favoriete teefje. Heros ging gewoon tussen hen in staan en het geluid dat hij maakte liet niks aan de verbeelding over. Ik zelf heb mij ook even gemengd in de discussie, het is uiteindelijk MIJN roedel waar ik nog steeds de “Big chief” ben.

Nog geen tien minuten nadat we thuis kwamen heeft het baasje dan de kachel  aangestoken. Toen ze goed en wel op temperatuur was, het venster stond gloeiend heet, ging Heros daar toch tegen staan. Het baasje heeft hem daar weg moeten sturen omdat Heros zijn vacht begon te stinken !

Achteraf bleek ‘m dan ook een schroeiplek te hebben op zijn rechterflank.

’t Zijn geen “gewoon” zegt het baasje over mijn pup’s, en geef hem nog maar eens gelijk.

Belle

Terug in Vosselaar…

Wat het weerbericht voor vandaag ook voorspelde… voor ons was het afwisselend. We hebben sterke wind gehad (in de rug, goed voor de dieselconsumptie) Stortbuien en hagel en zonneschijn, veel zon en temperaturen tot 15°. Iets voor Lille (Rijsel Leo, niet bij jullie in Lille) is het dan echt goed beginnen regenen met grote plassen op de snelweg en daar veel verkeer bij… niet echt plezant !

Wij hebben dan nog een omtoerke gemaakt tot bij Ingrid in Merelbeke die ons nog effekes nodig had in verband met de Drentenvereniging en dan ging het verder richting Kempen.

Enkel het Waasland is er te veel aan. Da’s altijd brol daar vanaf Haasdonk tot aan de Kennedytunnel. Als den Yves, die van de 16 in de Wetsraat, dat nu eens wou oplossen ipv daar te zitten lullen over BHV. Miljarden kost dat stuk E17 aan verloren werkuren, al jaren duurt dat daar.

En in Brussel daar is alles koek en ei, in de politiek toch, zeggen ze…en in Halle, daar zit Witse wat fiktieve moorden op te lossen, en in Vilvoorde zal den Dikkenhaan  wel zelf problemen scheppen.

Ondertussen zitten daar in het Waasland duizenden mensen in dikke auto’s en grote camions allemaal fijn stof in de atmosfeer te blazen ! De planeet op te warmen en te sakkeren op die klojoos die daar niks aan doen !

We zagen er niet meer over, deze week moeten we daar niet meer zijn, wij gaan richting Limburg, die fijne provincie , waar ’t lekker eten is en altijd van alles in overdaad aanwezig is. Je moet alleen in Lummen wegblijven of het gezaag begint weer !

Belle & co

Terugweg…

Vandaag gaat het terug richting België. We hebben nog een druk hondenweekeinde voor de boeg. Zeker voor Hera, ons “prulleke” moet zich zondag te 11u50 presenteren op de windhondenrenbaan te Beringen voor de LOSH keuring van de Sint Hubertusvereniging.

Wegens nieuwe reglementering voor het fokken moet Hera een “goed” behalen op een officiële show die erkend wordt door Sint Hubertus, OF de LOSH keuring, ook ingericht door St Hub, meemaken en ook daar een “goed” bekomen. Dat is geen probleem omdat Hera eind augustus op de clubmatch door één van de meest gerenomeerde Drentenkeurmeesters een “uitstekend” heeft gekregen. Maar de clubmatch was niet erkend door St Hubertus.

Morgen vrijdag hebben we dan afspraak met Yndhi en “ozze Dré” voor een wandeling om de pootjes te strekken na de 800 kilometer rit van vandaag. Ons baasje heeft al wel gezegd dat we er op kunnen letten dat we ons een beetje “toonbaar” houden, tweemaal per week in ’t bad is wat veel van het goede voor zijn rug. En zondag kunnen we toch ook niet een vettig vuile Hera naar Beringen trekken…zoiets doe je niet  DUS…

Belle

Moeder van elf…

Bij Patrick en Ilse Suys zijn vorige week elf pupjes geboren. Het zijn ditmaal geen Drentjes maar de pups van Steffie, de Duitse Staande Langhaar van hen.

De pup’s groeien als kool ( symbolisch, want de kool kan niet volgen) en Ilse stuurde ons nog een deel foto’s. De oogjes zijn nog niet open , dat gebeurt pas na ongeveer twee weken.

Zij die lid zijn van de Belgische Drentenvereniging kennen Ilse als de penningmeester van de vereniging, Patrick is commissaris in de vereniging en voorzitter van de jachtafdeling Jac-orion.

Zoals het nu gaat, gaan dat elf gezonde prachthonden worden, een nestje waar de fokkers terecht fier op mogen zijn.

Geniet van de foto’s en moesten er kandidaat kopers onder jullie zijn, geef ons maar een seintje en wij spelen de gegevens door !

Jan

Dames bij de Brusselse politie

Slaapkoppen…

Slapen en het warm hebben, dat zijn zo wat de enige bekommernissen van het trio. Terwijl ik met Hera zo dicht mogelijk bij de kachel gaan liggen heeft Heros zich in de zetel geplaceerd.

Dat placeren gaat met zoveel gedraai en gewriemel gepaard dat het dekentje gegarandeerd op de grond beland. Het hoofdbestuur hier ten huize legt dan het dekentje terug in de zetel, uiteraard over Heros. Het is dan wel opletten dat Hera niet plots in de zetel springt, want eerst kijken wat er onder dat dekentje ligt…da’s Hera’s stijl niet !

Heros kan dat goed hebben en blijft toch een hele tijd zo liggen. Je moet het kunnen, op twee meter van een ronkende kachel onder een dekentje. Niemand hier in huis gelooft dat een Drent gemaakt is om in een hok in de tuin te verblijven. De bewijzen liggen hier rondom de kachel verspreid !

Belle & co

Daar komen de buurjongens…

Dat was lang geleden dat we op wandeling nog eens bekenden zijn tegengekomen. Deze namiddag was overbuur Mick met Fred de Groendaler en Harley de “veelrasser” ook nog eens op ronde in de velden.

Van ver konden we ze al zien komen zodat wij en zij elkaar tegemoet konden rennen over de grote akker. We waren in de meerderheid tegenover de “Engelsen” maar toch hadden we de nodige reserve. Het was dan ook weer zo lang geleden dat we elkaar zagen.

Op de terugweg hebben we onze baasjes nog eens figuurlijk in de gordijnen gejaagd. Ik had op de heenweg al gezien dat er weer gelegenheid was om poezen op te jagen. Nu was er zo’n poes het rommelhok van  buurman Dominique ingevlucht. Al was dat berghok nu zelfs van de Sarkozy geweest dan was dat voor ons ook nog geen bezwaar geweest om die poes in dat hok letterlijk de hoogste balk op te jagen.

Om toch maar bij die kat te komen heb ik,dan de “werkbank” maar leeg geruimd en onze Heros heeft daar goed mee geholpen. Al een geluk dat die buren niet thuis waren want de praat van het baasje was niet voor mensenoren bestemd. Omdat het baasje druk bezig was met te trachten ons aan de lijn te krijgen heeft die rotkat nog de kans gekregen om te ontsnappen…

Als we morgen de kans krijgen zitten we terug in dat rommelhok !

Belle

Cafépraat…

Van waar zijt gij afkomstig ???

Er zitten drie mannen aan de toog, alle drie al een beetje goed zat. 

De eerst zegt: 'Ek zien van Bruhhe en in Bruhhe é ze lange piet'n'.

De tweede zegt:'Ik bein van Gheint en in Gheint ein ze gruute ball'n'.

De derde begint ineens te schaterlachen.
Tot de tranen van zijn gezicht rollen.

'Waarom lach je zo'? Vraagt de cafébaas.

'Awel' zegt de man.
'Ik bein van Gheintbruhhe'.

Pijpestelen…

Al een paar dagen doen de regengoden hun best om de regenputten terug vol te krijgen. Daar zijn ze al een tijd geleden in gelukt, bij ons toch, maar ze weten van geen ophouden.

Ondertussen houden we ons maar bezig met “huiswerkjes” zoals wat rommelen in de stal en de schuur, de machinerie al maar een onderhoudsbeurt geven en dergelijke zaken.

Wij de Drentenroedel zijn er ook al op uitgekeken, gisteren de badkuip gepasseerd en vandaag ons terug smerig maken daar zijn we toch niet voor te vinden. Voor een regenbui gaan we niet opzij maar ’t is zoals Paul Van Den Boeynants destijds zegde “trôp is te veel”. Ze gaan hier binnenkort de aardrijkskundeboeken moeten aanpassen wegens nieuwe rivieren die ontstaan zijn ergens in de Charente.

Voor de boeren, de groet landbouwers met honderden hectaren grond, die enkele jaren geleden immense waterbekkens om te sproeien hebben aangelegd is het waarschijnlijk een Godsgeschenk. Al wat ze nu in de waterbekkens krijgen moeten ze binnen enkele maanden niet meer uit het grondwater oppompen.

Maar morgen, …morgen gaat het beter worden…zegt men, en het staat in de gazetten ! Op het landkaartje van het weerbericht staan niets dan zonnetjes, dus zal het wel waar zijn zegt het baasje.

Belle & co