Nat!

Gratis sex…

Een Hollander moet gaan tanken in België en aan het benzinestation staat op een bord aangekondigd “maak kans op gratis sex bij een volle tank”

De Hollander tankt vol en gaat naar de kassa om te betalen en zijn kans op gratis sex.

De uitbater van het station vraagt de Hollander een cijfer te zeggen van 0 tot 10.

De Hollander zegt “zeven” waarop de uitbater zegt” spijtig… dicht erbij, het was acht .”

Twee weken later passeert Kees weer en is nu vergezeld van een collega wanneer hij terug gaat tanken.

Bij het betalen hetzelfde scenario als twee weken tevoren, de Hollander zegt het cijfer twee en de uitbater weer hetzelfde “spijtig , dichtbij…het was drie”

Als hij terug bij zijn collega in de auto komt vertelt hij dat hij er weer dichtbij was.

Zijn collega zegt hem “ik denk dat die Belg jou bedriegt en dat er helemaal geen gratis sex te winnen is…”

“Maar neen” zegt Kees terug, “mijn vrouw is hier al twee maal komen tanken en die heeft elke keer gewonnen !”

Uitgenodigd…

Omdat er in het bos waar Indi dagelijks zijn wandeling pleegt te doen veel muggen, dazen ,en ander steek ongedierte vliegt, heeft ons baasje Indi en zijn baasjes in “ons” bos uitgenodigd. Het is ongebruikelijk in de bossen maar bij ons in ’t bos hebben wij nooit last van enig ongedierte, zelfs amper een teek is er te vinden.

Zo zijn we vanavond weer gaan wandelen met vier honden, drie “vrije” en ik nog steeds aangelijnd zegt de veiligheids adviseur in ’t baasje.

Zoals vorige vrijdag toen we in het bos van Indi waren gaan wandelen dachten we dat klein boxerke het niet al lopend zou halen. Wij met onze zeven en een halve maand zijn eenstuk groter en hebben uiteraard meer uithouding dan die bijna vier maanden oude pup.

Het was weer eens iets anders zo met een ander hondje gaan wandelen maar ’t is wel voor herhaling vatbaar zeggen de baasjes en wie zijn wij dat we zoiets zouden tegenspreken.

Belle

Als dieren dromen…

Als dieren dromen, dan dromen ze waarschijnlijk zo als op onderstaande voorbeelden.

Moeilijk…

Soms doen ze echt moeilijk, vooral als ze denken dat ze zich moeten gaan vervelen… Speelgoed zat, met hopen, in allerlei vormen en grootten en toch gaan ze dan aan het vernielen.

Heros is daar een krak in als het zijn bench betreft, Hera als het in de tuin te doen is. Heros krijgt de eerst volgende periode geen nieuw kussen meer in zijn bench, kwestie van , waar moet ’t baasje met de rommel blijven die hij maakt en ook nog om reden dat het baasjes’ pensioen niet dat van een minister of politieker is.

Heros heeft van alle speelgoedjes in en rond zijn bench maar daar kijkt hij niet naar, dat nieuwe kussen is het object dat er aan moet en niets kan ‘m van dat gedacht brengen blijkbaar.

Hera is dan weer de schatgraafster, volgens haar heeft Johnny Depp en zijn piraten van de Caraïben ook nog bij ons in de tuin hun goud en schatten begraven, en Hera voelt zich geroepen om daar “schoon schip” mee te maken. In La Magdeleine, waar men zelfs met mechanische hulpmiddelen amper in de stenige grond geraakt heeft ze het graafwerk gestaakt, wegens niet te doen met vier Drentenpoten.

Daar heeft ze dan haar zinnen weer gezet op stenen allerlei, pierre’s, brique’s, tuiles etc… (stenen, bakstenen, pannen) Daar ligt ze dan zo op te kauwen dat het gekras van tanden op steen door merg en been gaat.

En dan brengt het baasje nog maar eens een speelgoedje mee uit de petshop waar ze amper naar kijken of in de vernieling trekken , sleuren, bijten. Terwijl ze veel meer belangstelling voor dat blok hout of steen hebben…

Moeilijke en rare mannekes die Drenten zou Obelix dan zeggen…

Belle

Te warm…

Ik trek niet aan de lijn waar ik nog aan moet lopen zolang ik loops ben, en de pups die crossen nog enkel de eerste vijf minuten van de wandeling. Dan is “hun pijp uit” en blijven ze rustig bij de baasjes en mij lopen.

Te warm, te plakkend weer, om serieuze inspanningen te doen. Belle heeft na de wandeling zo veel en bruusk koud water gedronken dat alles ‘met interest’ is terug gekomen.

Straks moeten we weer in opdracht het huis bewaken want dan moeten de baasjes weeral even weg vertellen ze ons. Het zal een verademing zijn dat ik weer samen met de pup’s kan blijven. Dat loops zijn begint serieus mijn k…n (iets dat alleen reutjes hebben) uit te hangen. Het baasje laat mij wel samen met onze Heros maar alleen als hij erbij is. Als het hoofdbestuur geen toezicht kan uitoefenen staat er letterlijk een barrière tussen mij en Heros.

Al verdenk ik mijn zoon er van dat hij het ook te warm vindt om rare toeren uit te halen met zijn moeder…
Belle

Laat op…

Het was laat vannacht of vroeg, zoals je zelf wil of bekijkt. Onze baasjes waren nog maar eens op stap om…jawel, te feesten.

Ze waren al vroeg op stap en wij wisten dat het even kon duren voor ze terug waren omdat we niet mochten binnenblijven.

Voor de veiligheid was Heros al weggebracht naar baasjes’ broer want het baasje betrouwt het niet meer met een loopse moeder en een zoon die nog van alles kan en moet ontdekken in zijn pubertijd.

Voor Heros was het gisteren de eerste maal weg van moeder en zus. Het gezelschap van kleine Indi maakte natuurlijk veel goed en samen hebben ze geravot tot ze beide als een blok in slaap gevallen zijn volgens “ozze Dré”.

Ondertussen heeft Hera nog eens van de gelegenheid geprofiteerd om de tuin te verbouwen. We moeten haar dringend in september inschrijven voor de studie van eerste- jaars tuinarchitect. Er is trouwens nog veel werk aan voor ze “naar opdracht” kan werken, nu is het nog steeds maar voorbereidend sloopwerk.

Hier ten huize is het op dit moment bij de hondjes zééér rustig, buiten het bewegen van een ooglid valt er niet veel actie te bespeuren, tot het baasje een leiband neemt…en dan is het, zoals hij het noemt “het kot te klein”

Belle

Feestje in Brasschaat…

Op een poepsjiek feestje bij een multimiljardair in Brasschaat is de ganse buurt uitgenodigd.

Heel de buurt is verzameld voor het tuinfeest rond het zwembad. Er is eten, drank à volonté , schoon vrouwvolk en ook Achmed is uitgenodigd.

Op het einde van zijn welkomstspeech zegt de miljardair ”ik heb hier nog een verrassing voor jullie, voor hem of haar die hier in het zwembad met mijn krokodil wil vechten heb ik een miljoen euro opzij liggen”

Zijn woorden zijn nog niet koud of Achmed ligt een strijd op leven en dood uit te vechten met de krokodil. Na een half uur strijd haalt Achmed het en ligt de krokodil op apegapen naast het zwembad.

De miljardair komt met zijn miljoen naar Achmed maar die zegt “ik moet uw miljoen niet”

“Wil je dan mijn Porsche Carrera 4” vraagt de miljardair

“Steek uwe Porsche waar de zon niet schijnt” zegt Achmed

“Maar wat wil je dan “ vraagt de miljardair

“Ik wil de naam van degene die mij in ’t zwembad heeft geduwd” zegt Achmed

Ik mocht niet mee…

Gisterenavond zijn de baasjes nog een wandeling gaan doen, ze hadden afgesproken met baasjes’ broer en Indi (klein boxerke) om samen een toerke te gaan doen in ’t bos.

Neen niet “ons” bos maar ergens bij “ozze Dré” in de buurt. Doe maar iets met mouwen aan, waren ze verwittigd, tegen de muggen en dazen. Dat was voor ’t vrouwtje al in mineur die heeft het zo al niet staan op al wat “steekinsect” is.

Zoals de titel al zegt, ik was er niet bij wegens loopsheid op zijn hoogtepunt. Dus…als er nu zaken staan in dit bericht die jullie niet aanstaan… ’t is allemaal “van horen zeggen” vanaf hier.

Hera en Heros hebben weer flink hun gangen gegaan hoor ik uit diverse bronnen. Zoals die foto waar toppen van bomen op staan, daar wou het baasje geknield een foto van hen nemen maar Hera heeft het baasje gewoon tondersteboven gelopen net op het moment dat ‘m afdrukte. ’t Baasje lag dus met zijn benen de lucht in !

Ze hebben dan eens aan Indi laten zien wat je nog allemaal kan in “zijn” bos, hem plekjes laten zien waar hij nog nooit geweest was, naar de beek gaan kijken waar ‘m niet in mag, over de omgezaagde bomen springen die er op dit moment in massa liggen. Kortom ,  ’t manneke heeft de tijd van zijn leven gehad gisterenavond.

Over die omgezaagde bomen springen, daar moet nog aan gewerkt worden voor Indi zeggen ons twee bandieten. Nu is Indi maar half zo oud als wij en is ook geen jachthond zoals wij, maar dat zou ‘m toch moeten kunnen, vinden wij. Over gekapte bomen springen, konijnen het leven zuur maken, vogels opjagen, een konijnenpijp uitbouwen en vergroten, zulke zaken. Daar gaan ze volgende keer aan werken en ik hoop dat ik dan ook mee mag…

Belle

Laat thuis gisteren…

Als je laat vertrekt kan je natuurlijk nooit vroeg aankomen, da’s een waarheid als een koe. Als het dan ook nog eens regent in Parijs dan mag je er nog een uur oponthoud bijtellen, en dan mag je van geluk spreken als ’t maar een uur is.

Zo ging dat dan gisteren, we gingen rond vier uur vertrekken om voor middernacht thuis te komen, dan komt overbuur Mick nog even goeiedag zeggen en dan ben je pas tegen vijf uur vertrekkensklaar.

Op het einde van de A10 vlak bij Parijs staat er op een bord dat je hier begint aan te schuiven voor een “bouchon” op 3500 meter. Ze duiden dat aan in meters om wat indrukwekkender te lijken of om wat demotiverender over te komen !

Het aanschuiven gaat vlot en ieder blijft goed in zijn lijn, ook al omdat er veel vrachtwagens tussen zitten en die zijn meestal rustig in de file, zij weten maar al te goed dat het niets uithaalt van te slalommen.

Als het dan op de périférique ook nog eens geregend heeft als we er aankomen  gaat het weer langzamer, we hebben dan ook voor de eerste maal de gelegenheid om tussen de vliegenspijs op de voorruit de Eiffeltoren in de verte te fotograferen. (klein torentje tussen twee lantaarnpalen)

Twintig na twaalf zijn we dan de oprit in Vosselaar opgedraaid voor een weekje België…

Belle

Snel denken !

 Een oudere man in Kruibeke was eigenaar van een boerderij met een grote vijver in de achtertuin.
Die was uitstekend geschikt om te zwemmen. 
Daarom maakte hij de omgeving mooi zuiver en zette er tafeltjes en stoelen en plantte bomen en struiken. 
Op een avond neemt de boer een emmer om in de achtertuin wat fruit te gaan plukken. 
Als hij bij de vijver komt hoort hij roepen en lachen. 
In het water ziet hij een groepje jonge, naakte vrouwen.

Hij kucht eens zodat de meisjes hem opmerken en verschrikt naar het midden van de vijver zwemmen.

Een van de meisjes roept: 'We komen er niet uit voordat jij weg bent!'

De oude man aarzelt niet en roept terug: 'Ik ben niet gekomen om naar jullie naaktzwemmers te kijken of om jullie uit de vijver te verjagen.' 
Daarbij houdt hij de emmer omhoog en zegt: 'Ik ben alleen naar hier gekomen om mijn krokodil te voederen.'

...sommige oudere mannen kunnen nog snel denken

Het is zover…

De grote machines, pikdorser, maaimachines, zegt het baasje, zijn terug op de velden verschenen. Gedaan met ons in het graan te verstoppen of met graanjumpen. Maar dit is ook wel plezant, een stoppelveld en die grote hopen los stro.

Hera en Heros wisten niet wat ze zagen, ze stonden erbij en keken ernaar, en het rook ook nog zo raar, naar vers droog stro vertelt het baasje dan.

Ik heb de pups mee het veld opgenomen en ze waren gelijk door het dolle heen. Alle hoeken van het veld zijn ze gaan verkennen maar ’t baasje was wat op zijn hoede voor die twee heel grote roofvogels die boven het veld cirkelden, buizerds zegt ‘m. Ze waren echt zo groot als die vogels die twee weken geleden ook in Kasterlee op de roofvogelhappening waren. Zouden die ook naar de Charente gekomen zijn en ons gevolgd hebben ?

Straks, deze namiddag gaan we nog eens terug ravotten op dat veld maar dan zullen er al wel balen gemaakt zijn van die rijen los stro denkt het baasje. Als we dan uit geravot zijn mogen we ons op de achterbank van de auto laten neerploffen want ’t baasje gaat ons terug naar Vosselaar brengen voor een paar dagen.

Hij moet nog “teen en tander” arrangeren vooraleer we voor de vakantiemaanden terug naar hier komen.

Belle

Doddelaar…

Een tijdje terug kwam het baasje een oud leerling van de school tegen, die had en pracht blauw oog opgelopen.

Toen het baasje vroeg hoe hij aan dat blauw oog gekomen was antwoordde die “ ‘k k k k za za zat  van d d de  we we week b b bij mij mij mijn l l l ief  t t thuis  e e en d d den ho ho hond  w w was  me me met  zij zij zijn po po poot ach ach achter zij zij zijn o o oor aan ‘t,’t ’t kra, kra krabben.

I i ik vr vr vroeg aan mij mij mijne sch sch schoonpa of hij da da dat  o o ook k k kon maar toe,toe, toen wa wa was  de de den ho ho hond  al aa aa aan zij zij zijn klo klo kloten aan ‘t li li likken.

En toe toe toen he he heeft mij mij mijne sch sch schoonpa mij  op mij mij mijn ba ba  bakkes  ge ge geklopt hé.

Hoe lang nog ?...

Hoe lang gaat het nog kunnen dat we met z’n drieën de nieuwe sport “graanjumpen” nog kunnen beoefenen ?

De gerst is bijna rijp en het zal afhangen van het weer morgen (regen voorspeld) wanneer de reuze machines de schuren gaan verlaten. Vorige zaterdag waren ze al bezig tussen La Magdeleine en La Faye maar dat was een tarwe veld.

Ondertussen staat de omgeving er als goud bij, in verschillende schakeringen nog wel, we zullen het 12, 18 of 24 karaats goud noemen, afhankelijk van de kleurintensiteit.

Ondertussen gaat de kersenoogst onverminderd verder. Door de immense hoeveelheid zijn alle confituurpotjes opgebruikt en zit het vrouwtje door haar voorraad. Dit is nog nooit gebeurt en volgende week komen de kriekjes er aan. Voor de vrienden en kennissen, bloglezers… vanaf vrijdag zijn we terug in belgenland en beginnen we onze bedeltocht voor confituurpotjes. Ieder die ooit een vol potje gekregen heeft gaan we nu vorderen om de lege potjes terug te brengen, uit pure noodzaak !

Ondertussen is ook ’t baasje aan het experimenteren gegaan, in HET land van de wijn gaat ‘m proberen kersenwijn te fabriceren. Wij verklaren hem goed zot en andere mensen bekijken hem een beetje meewarig, maar hij moet toch iets doen met al die kersen is zijn mening.

Om ze te transporteren naar België is het te laat wegens te rijp, dat kan alleen als moes in België aankomen en daar is het te gevaarlijk en te veel werk voor op de ladder zoals gisteren uit de berichten bleek.

Belle & co

Waakhonden…

Al 5 dagen hebben ze hun vaste plaats wanneer het baasje op de ladder staat om kersen te plukken. Het baasje moet ze niet gaan zoeken, Hera en Heros liggen onder aan de ladder te “waken”.(?)

Moest er nu een snoodaard langs komen om ’t baasje zijn emmer kersen te pikken, dan dient ‘m wel even de twee waakhonden wakker te maken om ook nog van enige ambiance te kunnen genieten.

En Myriam die het baasje begin deze week nog verwittigde voor de gevaren van het kersenplukken heeft het gevaar verkeerd ingeschat. Hier bij ons is het niet zozeer de hoogte en de ladder die gevaarlijk zijn , het baasje dient goed op te letten dat hij zijn voet niet verzwikt als ‘m beneden komt en op één van de slapers trapt.

Af en toe, maar dan ook heel af en toe springen ze eens op en koersen naar de afsluiting, dan zijn er grote lawaaimakers op komst zoals buurman/agriculteur Serge met zijn monstertractor met aanhangsels. Een mens die eerlijk zijn boterham verdient met hard werken, die pogen ze dan nog weg te jagen ook.

Na de kersenpluk gaan we nog eens aan hun opvoeding werken zie…

Belle

Jagers of dragers ?...

Met van alles zeulen ze die twee pup’s van mij, je kan het niet voorstellen wat het baasje al op de meest vreemde plaatsen gevonden heeft.

Al een paar dagen heeft Hera een voorliefde voor stenen, natuursteen zoals er hier veel in de grond steken, oude en/of gebroken pannen die het baasje achter de schuur heeft weggestapeld. Zij kan ze allemaal gebruiken om wat het baasje vermoed, haar tanden te verslijten en bot te maken.

De steen die ze hier op de foto draagt lag een half uur later in twee gebeten naast de zetel in de living. Je kan je niet voorstellen wat een sterk gebit en kaakspieren dat die frêle Hera heeft.

Heros van zijn kant heeft het dan weer meer voor houtblokken, liefst goei zware eiken of beukenblokken voor de kachel. Sinds het baasje kersen aan het plukken is, en dat is nu toch al vijf dagen gaat hij regelmatig aan de haal met baasjes plukemmertje. Het is een voormalig hondenkoekjestrommel die perfekt tussen de sporten van de ladder past. Heros loopt dan fier als een pauw door de tuin en wonderwel…dit emmertje wordt niet in de vernieling gebeten !

Belle & co