Te jong...

Het knor varken…

Het is niet mooi, integendeel zelfs, het lawaai dat het maakt is ook niet aangenaam en het is ooit gratis bij iets gekregen. Het “leeft” al zolang omdat het gewoon een vergeten hondenspeelgoedje is.

Gisteren hebben wij hen dat varkentje nog eens gegeven om mee te spelen, de arme (?) hondjes bleven immers binnen wegens het regenweer.

Geen van drieën durfde het vast nemen en vooral Heros, de grootste van het drietal en de enige reu, heeft kabaal gemaakt naar dat speelgoedbeestje. Het was net alsof het een aartsgevaarlijke indringer in zijn territorium was. De laatste maal dat wij een Drent zo lelijk hebben weten doen was toen Bas zaliger in de tuin in Frankrijk een slangetje ontdekte. Ook toen heeft de helft van het departement het gehoord.

Uiteindelijk heeft Belle, de oudste en meest ervaren het aan gedurft het beestje vast te nemen en naar haar bench te dragen.

Er zijn weinig speeltjes die tot nu toe zo weinig belangstelling hebben gekregen. Op het Drentenforum in Nederland is dit op ’t moment een onderwerp van gesprek, “Welk speelgoedje is bestand tegen een Drent?” Wij hebben het antwoord en het ligt in Belle haar bench !

Jan

Kijk eens hier…

En, hoor wie klopt daar… ’t was Indi die op bezoek kwam met baasje Dré. We zouden samen gaan wandelen, wij drie met de baasjes en Indi met zijn baasje, kwestie van te socialiseren van zowel Indi als onze terroristen.

Een serieuze regenbui, de zoveelste vandaag, gooide roet in het eten en we zagen ons genoodzaakt kennis te maken in de living… uiteraard met een slijkbaan tot gevolg want we hebben ook de tuin even opgezocht toen “het volgens ons” even over was.

Ik heb hier de rol van gastvrouw op mij genomen en Indi even terzijde genomen om die eens even goed moe te maken. Dat valt niet zo direct mee want een pup van drie maanden die speelt tot ‘m er bij omvalt.

Waar ik ook van geschrokken ben is het lawaai dat zo’n boxerpup kan maken. Als dat zijn klep opentrekt dan gaan mijn pup’s,  Hera en Heros, toch wel enkele passen achteruit, en die worden overmorgen 7 maanden en zijn dubbel zo groot !

Na een uur is Indi terug met zijn baasje naar ’t vrouwtje gereden, Dré heeft toch wel enkele malen moeten roepen voor Indi kwam, volgens mij zag ‘m het wel zitten van te blijven slapen bij zijn tante en neef en nochtje…

Belle

Slecht weer… ?

Misschien voor sommigen, voor ons baasje niet, voor ons wel, voor het vrouwtje ook, voor bloglezers niet.

Voor het baasje zag het er goed uit, dan kan ‘m morgen of overmorgen onze graafwerken “vernielen” ’t is ook weer hoe je het bekijkt.

Voor ons was het slecht weer want het baasje herinnert zich de situatie van zondag nog toen de regen uit zijn haar tot op zijn rug liep, ultra korte wandeling dus. Slecht dus !

Voor het vrouwtje die het huis een poetsbeurt wou geven zal het poetsen even moeten uitstellen, net als de was drogen buiten, slecht dus !

Voor bloglezers was het een topdag aan de lezersaantallen te zien. Een derde meer lezers dan de gemiddelde dagen. Iedereen heeft de gelegenheid genomen om eens te gaan bijlezen.

En Sabinneke en Frankske van het één weer op TV zeggen dat het beter gaat worden. Het gaat dan ook goed weer worden voor de roofvogels op de roofvogelhappening van volgende zondag. En dus ook voor ons die daar ook de ganse dag aanwezig gaan zijn !

Belle, Hera & Heros

Aan de toog…

Bush (double U) en zijn minister van oorlog Rumsfeld zaten aan de toog en waren plannen aan het maken voor de volgende oorlog.

Er zit nog een man aan de toog die het gesprek kan volgen en die hoort Bush tegen Rumsfeld zeggen.

“We smijten een paar bommen op het midden-oosten en doden 10 miljoen moslims en een blondje met dikke tieten.”

De man die dat hoort fronst de wenkbrauwen en gaat naar die twee toe met de vraag,

“En waarom doden jullie dat blondje met die dikke tieten ?”

Waarop Bush tegen Rumsfeld zegt

“Zie je wel dat ze zich niks aantrekken van die 10 miljoen moslims !”

Positief puberen…

Dat is wat er aan de gang is met Hera denken wij. Ons “prulleke” wegens van bij haar geboorte de kleinste en de lichtste, en de echte “spring in ’t veld”. Zij die nooit geen dikke zal worden zegt ons baasje, wegens veel te zenuwachtig en nooit stil zittend.

Hera ’s morgens uit de bench laten is steeds op “eigen risico”. Hera is telkens zo blij dat ze de baasjes ziet dat ze net gek wordt, en springt en hapt naar alles wat in haar buurt komt.

Twee weken geleden heeft ze het baasje zo een blauw oog gesprongen. Met haar harde kop tegen het baasje zijn oogkast, Hera voelt dat blijkbaar niet maar ’t baasje is er wel van moeten gaan zitten.

Nu een week is het aan de gang dat ze veel vriendelijker en kalmer is bij het uitlaten of wanneer je terugkomt van boodschappen doen. Zij steekt nu meer energie in het proberen domineren van haar broer Heros.

Die, de krachtige reu, laat haar begaan en probeert haar zoveel mogelijk te negeren. Tot ze mannenkuren krijgt en probeert te rijden op Heros. Dan is zijn geduld op en kan ze het hazenpad kiezen als ze niet op haar rug op het gazon wil belanden.

Net als bij het bericht van Heros hier enkele foto’s van ons “Prulleke” ofte “Miss energy”, ons Hera van bij de geboorte tot op heden. Beiden hebben het tot nu toe schitterend gedaan en mij en de baasjes een pak plezier bezorgt.

Belle

Probleemke…

“Ik zit vreselijk in de problemen” zegt een vriend tegen me

“Vanmorgen kreeg ik een brief in de bus van een gek

die mij dreigde te vermoorden

 als ik zijn vrouw niet gerust liet.”

“Dan laat je die vrouw toch gewoon met rust,” zeg ik hem.

“Maar dat is nog niet zo simpel”, zegt mijn vriend,

“Er stond geen afzender op die brief !”

Klein, groter, groot…

Dat kwam daarstraks bij mij op als ik Heros gisteren in de zetel zag liggen. Het is een deja vu gevoel want ook moeder Belle deed hetzelfde destijds en brave Bas ging dan maar op een ander liggen onder het slaken van  luide zucht.

Ook nu ligt de rest van de roedel ergens te velde. Is het dan bij de honden hetzelfde wat ze zeggen van mannen, de mannen liggen in de zetel te slapen en scheten te laten terwijl de vrouwen aan de slag zijn ?

Zeven maanden geleden is hier een hondje geboren dat destijds zo groot was als zeg maar pakweg de grootte van Heros’ snuit nu, al de rest is er bij aangegroeid. Als je er zo een tussenstap bijzet van toen de andere puppy’s het nest verlaten hebben dan krijg je zo ongeveer een gedacht van hoe snel alles gaat.

Heros is op dit moment de grootste van de drie Drenten. Hij is dan ook duchtig aan het puberen en daar vormt zich weer datzelfde probleem als met mij en Bas tijdens Bas zijn laatste jaar toen ‘m zo goed als doof was.

Ik ben een heel gevoelig karaktertje, tegen lawaai of een hondje naar zijn voeten geven kan ik niet tegen, dan kruipt ik weg. Als ik zelf berispt wordt is er geen probleem, dan kijkt ik je vrank aan, maar Bas destijds en nu mijn pups mogen niet te hard verbaal aangepakt worden .

Mijn zoon(tje) moet regelmatig naar zijn voeten (poten) krijgen, dat is ook mijn mening want regelmatig neem ik hem ook nog onder handen, hoewel het steeds moeilijker is. Al een geluk dat het zo’n brave is die Heros en niet zo’n zenuwenlijder als Hera want dan was “het kot” de ganse dag te klein voor zo’n grote geweldenaar…

Belle

Nummer 100…

Wie gaat het op zijn palmares kunnen zetten dat ‘m de honderdste beoordeler is van dit blog ?

In de linkse kolom kan je een beoordeling geven over dit blog, die beoordeling kan gaan van “zeer goed” tot “nog veel werk aan” we zijn haast aan nr. 100   maar wie wordt het ?

Wie ?

Dé oplossing …

Dacht ‘m toch…

Waar gaat het om ?  Het nabootsen van de Limburgse mijnen, de mini uitvoering van Beringen-, Waterschei- en Winterslag mijn, samen in onze tuin.

Ozze Dré, je weet wel baasjes’ broer kende de oplossing om die gravende Drenten het graven af te leren. Ze zouden die gaten niet verder uitgraven en uiteindelijk stoppen met graven ! (???)

Nu heeft “ozze Dré” toch dat klein boxerke Indi sinds een maand en dat klein vriendelijk pupje deed ook pogingen om aan een “mini metro” te beginnen. Baasjes’ broer (Dré) die vertelde aan het baasje “ik heb er wat op gevonden om dat af te leren” Met gespitste oren luisterde ons baasje naar de “poepsimele” oplossing van het probleem.

“Ozze Dré” schepte in de tuin een ferme, frisse, pas gelegde drol van Indi  en deponeerde die in het gegraven gat. Indi is een beetje vies van zijn eigen drollen en kwam daar niet meer graven. Probleem opgelost volgens “ozze Dré”.

Ons baasje heeft dat dus ook toegepast met als reultaat… we graven daar inderdaad niet meer !

We gaan graven, een meter daarnaast aan de linkse kant, en aan de rechtse kant, en ook nog een loopgraaf iets verderop ! ! !  De tuin lijkt nu zo wat op het slagveld rond Ieper in de ’14-’18 oorlog.

Maaaar… Dré heeft gelijk ! Een drol in het gegraven gat en ze graven daar niet meer ! Het baasje zijn probleem is nu dat er niet genoeg drollen beschikbaar zijn !

Belle en de pup’s

Trouwen…

Een oude man gaat naar de apotheek en vraagt aan de apotheker,

“Hebt U tabletten om een gebit te reinigen ?”

“Jazeker” zegt de apotheker

“Hebt U ook krukken? ” vraagt de oude man

“jazeker” antwoord de apotheker

“Hebt U ook batterijen voor hoorapparaten”

“ook dat hebben we” zegt de apotheker

“Hebt U ook luiers voor volwassenen met incontinentie ?” vraagt de man

“Heel zeker mijnheer, hebben we ook”

“ en Viagra, kan ik dat bij jullie krijgen”

“Natuurlijk hebben wij Viagra mijnheer” zegt de apotheker

“Dan ga ik bij U mijn huwelijkslijst leggen” zegt de oude man

Pistolekes, croissants & kiezen…

“’t Zal z’n gat nogal varen” zeggen ze in Turnhout als er bepaalde gewoontes niet meer kunnen.

Nu we na drie weken Frankrijk terug “in ’t land zijn” merkt het baasje tijdens onze afwezigheid onze vertrouwde zondagmorgenbakker zijn deuren definitief gesloten heeft.

Tim en Leen zijn er mee gestopt en ’t baasje zal nu naar “de grote stad” en naar nichtje Anke moeten rijden voor zijn lekkere zondagmorgen pistoleekes en zijn croissantjes.

Bij Gert en Anke hebben ze ook lekkere broodjes, maar om op een zondagmorgen, op zijn nuchtere maag, naar de Gierlesteenweg te rijden was er al altijd te veel aan. ’t Zal nu wel moeten want de andere bakkers hier in ’t dorp bakken de pistoleekes niet “naar ’t baasje zijn tand” Ja , soms is ’t ne moeilijke die baas van ons en ’t moeten dan ook nog “keizerkes”, “vloerkes”, “tijgertjes”, en dergelijke zijn.

Stel dat ‘m nu zijn goesting niet kan vinden in het assortiment bij Gert en Anke…zou ‘m dan zo pissig zijn dat het zijn keuze in het stemhokje zal beïnvloeden en voor pissige politiekers gaat kiezen ? ’t Is allemaal mogelijk met onze baas.

Van ’t baasje mogen we straks mee gaan kiezen zegt ’t baasje, ’t vrouwtje zegt dat ‘m goed zot is. Van ’t baasje mag één van ons een rood sjaaltje om, een ander mag met een blauw sjaaltje en nog een ander met een groen sjaaltje, die van Leterme mogen niet meedoen zegt ‘m, die hadden maar wat beter hun best moeten doen nu ze de kans hadden, voegt ‘m daar aan toe. Wij denken dat ze ons gaan uitlachen aan ’t kieslokaal…

Belle & co

Frisser…

Dat scheelt een “frak” tegenover begin deze week zegt het baasje, voor ons niet gelaten, wij kunnen toch onze “frak” niet uittrekken zoals hij.

Het verschil haalt toch wel een tien graden en dat is toch al behoorlijk, het resultaat is snuffen en snotteren bij de baasjes. Dat hebben ze al onderweg op de parking in Compiègne opgelopen toen wij onze poten nog eens mochten strekken.

Ondertussen amuseren wij ons hier in de tuin met onze visie op “tuinarchitectuur”. Waar de baasjes alles nogal twee dimensioneel zien is dat voor ons niet voldoende ! Wij gaan voornamelijk voor de derde dimensie… de grond in, met gaten en sleuven aanleggen. Met het aanleggen van heuveltjes met het opgegraven zand en met het ondersteboven leggen van gazon !

Het resultaat is op zijn minst opmerkelijk en origineel. In geen enkel “boekske” over tuinaanleg kan je zulke gedurfde (?) ontwerpen vinden. Of de baasjes er erg over tevreden zijn durven we betwijfelen, maar voor ons is het pico bello zoals het er nu bijligt !

Dat voordeel hebben we hier in België, de grond laat zich beter bewerken dan in de Charente,  en het is frisser bij het werk….

Belle & de graafploeg