Pistolekes, croissants & kiezen…

“’t Zal z’n gat nogal varen” zeggen ze in Turnhout als er bepaalde gewoontes niet meer kunnen.

Nu we na drie weken Frankrijk terug “in ’t land zijn” merkt het baasje tijdens onze afwezigheid onze vertrouwde zondagmorgenbakker zijn deuren definitief gesloten heeft.

Tim en Leen zijn er mee gestopt en ’t baasje zal nu naar “de grote stad” en naar nichtje Anke moeten rijden voor zijn lekkere zondagmorgen pistoleekes en zijn croissantjes.

Bij Gert en Anke hebben ze ook lekkere broodjes, maar om op een zondagmorgen, op zijn nuchtere maag, naar de Gierlesteenweg te rijden was er al altijd te veel aan. ’t Zal nu wel moeten want de andere bakkers hier in ’t dorp bakken de pistoleekes niet “naar ’t baasje zijn tand” Ja , soms is ’t ne moeilijke die baas van ons en ’t moeten dan ook nog “keizerkes”, “vloerkes”, “tijgertjes”, en dergelijke zijn.

Stel dat ‘m nu zijn goesting niet kan vinden in het assortiment bij Gert en Anke…zou ‘m dan zo pissig zijn dat het zijn keuze in het stemhokje zal beïnvloeden en voor pissige politiekers gaat kiezen ? ’t Is allemaal mogelijk met onze baas.

Van ’t baasje mogen we straks mee gaan kiezen zegt ’t baasje, ’t vrouwtje zegt dat ‘m goed zot is. Van ’t baasje mag één van ons een rood sjaaltje om, een ander mag met een blauw sjaaltje en nog een ander met een groen sjaaltje, die van Leterme mogen niet meedoen zegt ‘m, die hadden maar wat beter hun best moeten doen nu ze de kans hadden, voegt ‘m daar aan toe. Wij denken dat ze ons gaan uitlachen aan ’t kieslokaal…

Belle & co

Frisser…

Dat scheelt een “frak” tegenover begin deze week zegt het baasje, voor ons niet gelaten, wij kunnen toch onze “frak” niet uittrekken zoals hij.

Het verschil haalt toch wel een tien graden en dat is toch al behoorlijk, het resultaat is snuffen en snotteren bij de baasjes. Dat hebben ze al onderweg op de parking in Compiègne opgelopen toen wij onze poten nog eens mochten strekken.

Ondertussen amuseren wij ons hier in de tuin met onze visie op “tuinarchitectuur”. Waar de baasjes alles nogal twee dimensioneel zien is dat voor ons niet voldoende ! Wij gaan voornamelijk voor de derde dimensie… de grond in, met gaten en sleuven aanleggen. Met het aanleggen van heuveltjes met het opgegraven zand en met het ondersteboven leggen van gazon !

Het resultaat is op zijn minst opmerkelijk en origineel. In geen enkel “boekske” over tuinaanleg kan je zulke gedurfde (?) ontwerpen vinden. Of de baasjes er erg over tevreden zijn durven we betwijfelen, maar voor ons is het pico bello zoals het er nu bijligt !

Dat voordeel hebben we hier in België, de grond laat zich beter bewerken dan in de Charente,  en het is frisser bij het werk….

Belle & de graafploeg

Daar gaan we weer…in “ons” bos !

En we waren er nog maar pas aangekomen in het bos of  Bono, de Golden Retriever kwam ons al tegemoet gerend. Terwijl onze baasjes en zijn baasjes een babbeltje deden, hebben wij daar eens goed geravot aan de rand van het bos.

Tegelijk hebben we ons eens vergewist hoe het gesteld is met onze vriendjes (?) de konijnen.( de vriendschap niet wederkerig). Het ziet er zo naar uit dat het voor ons een “goed konijnenjaar” zal worden met tal van mogelijkheden die ik vanaf vandaag probeer wijs te maken aan dat klein grut van mij.

Als er nu zo’n jong konijn opschrikt, dan gebeurt het al eens dat hetbij Hera en Heros tussen hun poten door wegschiet, de braamstruiken in. Nu staan ze er beiden nog naar te kijken met die grote vraagogen zich de vraag te stellen “wat moeten we daar nu weer mee”

Op ’t einde van de week zullen ze het wel weten, dat ze hun moeder maar eens volgen, maar niet te rap moe zijn hé gastjes…

Belle

Spijtig…

Inderdaad spijtig dat we morgen terug richting België moeten vertrekken. Dat krijg je als de natuur haast twee weken voor is op andere jaren ! De vorige jaren was het kersentijd tijdens “den blok en examens” op school. ’t Baasje is ooit vijf dagen komen kersenplukken in een jaar dat de examens zo goed vielen voor hem dat hij haast een week vrij was.  ‘t Vrouwtje moest toen nog wel werken maar hij is toen samen met Bas komen plukken.

Vandaag, het is nu iets na één uur zijn er twee emmers kersen geplukt en de ladder is nog niet gebruikt. Na het middagboterhammetje gaan we hogerop zegt het baasje, gaat ‘m nu weer carrière maken of enkel maar hogerop kersen plukken vragen wij ons dan af. Met een Drentenbaas weet je maar nooit, die ondervinding hebben we al…

Bele, Hera & Heros.

Nog maar eens kersen…

Maar voorlopig wel de laatste dag, morgenvroeg zetten we de auto richting België voor een kleine twee weken. Rond 15 juni komen we dan nog eens een week om kersen te plukken.

Die grote kersenboom lijkt wel een treurwilg met vruchten aan. Tot tegen de grond hangen de met vruchten zwaar beladen takken. Willen we vanaond geen rugpijn hebben dan zullen we kersen moeten plukken op onze knieën.

En dan zeggen dat wij tien jaar geleden, in maart toen we het huis hier wilden kopen dachten dat die bomen rijp waren om te kappen. Toen waren we al blij dat ze nog zouden kunnen dienen als brandhout !

’t Vrouwtje heeft zo’n 36 potjes confituur in de “schapraai” staan, Kersen met vanille, kersen met steranijs, en gewone “zonder iets erbij”. Daar zullen weer heel wat potjes van worden weggeschonken vermoeden wij. Den bompa zaliger zou destijds gezegd hebben “een voorraad voor tegen dat het nog eens oorlog wordt” maar dat was tijdens de Suez- en Cuba-rakettencrisis en met de Bush oorlogen om petrol.

Vandaag is het goed mogelijk dat dit het enige bericht gaat worden op ’t blog, wegens geen “ellentrik” en slechte draadloze verbinding met het www in de kersenboom. Of ’t moest zijn dat het baasje zijn knieën pijn doen van het plukkekn.

Belle & co

Rotbeest !

Het baasje heeft vannacht snode, moorddadige plannen gesmeed. Oorzaak van zoveel plannen voor het plegen van bloedig geweld was een uil.

Uitgerekend aan het slaapkamervenster heeft ‘m meer dan een uur zitten krijsen, want zingen kan je dat moeilijk noemen.

Het moet zijn dat ‘m goed verkouden was want het gekrijs was niet dat van een normale uil. We kennen het uilengeluid al behoorlijk sinds we hier in de Charente wonen en meestal is dat niet hinderlijk of storend. Niet vannacht tussen 4 en 5 uur dus…

Toen het baasje deze morgen naar de bakker wou rijden merkte hij dan ook nog eens dat die rotuil ook nog eens op de pas gewassen auto heeft gesch….n.

Wij kennen momenteel een uil die het geluk van zijn leven heeft gehad. Chance dat het baasje drie jachthonden heeft maar geen jachtgeweer… Hij mag dan zoveel papieren hebben dat ‘m wil, en het baasje wakker houden en dan ook nog op zijn pas gewassen Mitsubishi sch…n zeg nu zelf dan moet je al een heel fanatieke natuurbeschermer zijn om geen doortastende middelen te gebruiken.

Belle

Echt gebeurt twee weken geleden…

Naar aanleiding van een bericht dat hondeneigenaars op hun hond  beginnen lijken willen wij jullie volgend mailverkeer tussen twee Drenteneigenaars niet onthouden.

De eigenaars zijn Jan (?) en Anita (!)

Anita vraagt…

Als honden en baasjes de neiging hebben om op elkaar te lijken, hoe
moeten we ons dan een Drenten eigenaar voorstellen ?

Antwoord van Jan…

wit met bruine vlekken , een sympathiek smoeleke en constant
kwispelend met zijn staartje van kontentement.
zo iets heb ik toch deze morgen in de spiegel gezien !

Antwoord van Anita…

Ha ha ha , heb je dan helemaal onderaan misschien ook een stel
slijkpoten gezien ??

Elke gelijkenis tussen voor jullie bekende personen is NIET toevallig of fictief…

Eén onderwerp…

Slechts één zaak komt hier ter sprake dit weekend…kersen !  Ook de afgeleiden van kersen zoals confituur een kersen op sap (voor taarten) komen aan bod

Wij , de Drenten liggen af te wachten onder de boom en telkens het baasje de ladder afdaalt hopen we dat hij mee gaat wandelen. ’t Baasje van zijn kant is in de mening “plaats genoeg om te lopen” en gaat terug hemelwaarts de ladder op.

Nu zijn we deze morgen al mee mogen gaan wandelen maar als er nu iets mankeert aan een Drent is het wel “onthouden”. In dat beddeke zijn we alle drie ziek zegt het baasje, we zijn beter in het vergeten dan in het onthouden !

Ondertussen heeft het baasje de oude computer nog eens boven gehaald uit de verkommering. Bij het installeren van de nieuwe PC heeft ‘m veel overgezet maar niet de map met de verschillende etiketten die ‘m de vorige jaren maakte.

Nu heeft ‘m voor ’t vrouwtje etiketten gemaakt voor de aardbeien-  en kersenconfituur –potjes.  Dat staat “professioneel” zegt ‘m en ’t vrouwtje knikt instemmend en ontpit ondertussen nog een kiloke kersen.

Belle & co