Nog maar eens kersen…

Maar voorlopig wel de laatste dag, morgenvroeg zetten we de auto richting België voor een kleine twee weken. Rond 15 juni komen we dan nog eens een week om kersen te plukken.

Die grote kersenboom lijkt wel een treurwilg met vruchten aan. Tot tegen de grond hangen de met vruchten zwaar beladen takken. Willen we vanaond geen rugpijn hebben dan zullen we kersen moeten plukken op onze knieën.

En dan zeggen dat wij tien jaar geleden, in maart toen we het huis hier wilden kopen dachten dat die bomen rijp waren om te kappen. Toen waren we al blij dat ze nog zouden kunnen dienen als brandhout !

’t Vrouwtje heeft zo’n 36 potjes confituur in de “schapraai” staan, Kersen met vanille, kersen met steranijs, en gewone “zonder iets erbij”. Daar zullen weer heel wat potjes van worden weggeschonken vermoeden wij. Den bompa zaliger zou destijds gezegd hebben “een voorraad voor tegen dat het nog eens oorlog wordt” maar dat was tijdens de Suez- en Cuba-rakettencrisis en met de Bush oorlogen om petrol.

Vandaag is het goed mogelijk dat dit het enige bericht gaat worden op ’t blog, wegens geen “ellentrik” en slechte draadloze verbinding met het www in de kersenboom. Of ’t moest zijn dat het baasje zijn knieën pijn doen van het plukkekn.

Belle & co

Rotbeest !

Het baasje heeft vannacht snode, moorddadige plannen gesmeed. Oorzaak van zoveel plannen voor het plegen van bloedig geweld was een uil.

Uitgerekend aan het slaapkamervenster heeft ‘m meer dan een uur zitten krijsen, want zingen kan je dat moeilijk noemen.

Het moet zijn dat ‘m goed verkouden was want het gekrijs was niet dat van een normale uil. We kennen het uilengeluid al behoorlijk sinds we hier in de Charente wonen en meestal is dat niet hinderlijk of storend. Niet vannacht tussen 4 en 5 uur dus…

Toen het baasje deze morgen naar de bakker wou rijden merkte hij dan ook nog eens dat die rotuil ook nog eens op de pas gewassen auto heeft gesch….n.

Wij kennen momenteel een uil die het geluk van zijn leven heeft gehad. Chance dat het baasje drie jachthonden heeft maar geen jachtgeweer… Hij mag dan zoveel papieren hebben dat ‘m wil, en het baasje wakker houden en dan ook nog op zijn pas gewassen Mitsubishi sch…n zeg nu zelf dan moet je al een heel fanatieke natuurbeschermer zijn om geen doortastende middelen te gebruiken.

Belle

Echt gebeurt twee weken geleden…

Naar aanleiding van een bericht dat hondeneigenaars op hun hond  beginnen lijken willen wij jullie volgend mailverkeer tussen twee Drenteneigenaars niet onthouden.

De eigenaars zijn Jan (?) en Anita (!)

Anita vraagt…

Als honden en baasjes de neiging hebben om op elkaar te lijken, hoe
moeten we ons dan een Drenten eigenaar voorstellen ?

Antwoord van Jan…

wit met bruine vlekken , een sympathiek smoeleke en constant
kwispelend met zijn staartje van kontentement.
zo iets heb ik toch deze morgen in de spiegel gezien !

Antwoord van Anita…

Ha ha ha , heb je dan helemaal onderaan misschien ook een stel
slijkpoten gezien ??

Elke gelijkenis tussen voor jullie bekende personen is NIET toevallig of fictief…

Eén onderwerp…

Slechts één zaak komt hier ter sprake dit weekend…kersen !  Ook de afgeleiden van kersen zoals confituur een kersen op sap (voor taarten) komen aan bod

Wij , de Drenten liggen af te wachten onder de boom en telkens het baasje de ladder afdaalt hopen we dat hij mee gaat wandelen. ’t Baasje van zijn kant is in de mening “plaats genoeg om te lopen” en gaat terug hemelwaarts de ladder op.

Nu zijn we deze morgen al mee mogen gaan wandelen maar als er nu iets mankeert aan een Drent is het wel “onthouden”. In dat beddeke zijn we alle drie ziek zegt het baasje, we zijn beter in het vergeten dan in het onthouden !

Ondertussen heeft het baasje de oude computer nog eens boven gehaald uit de verkommering. Bij het installeren van de nieuwe PC heeft ‘m veel overgezet maar niet de map met de verschillende etiketten die ‘m de vorige jaren maakte.

Nu heeft ‘m voor ’t vrouwtje etiketten gemaakt voor de aardbeien-  en kersenconfituur –potjes.  Dat staat “professioneel” zegt ‘m en ’t vrouwtje knikt instemmend en ontpit ondertussen nog een kiloke kersen.

Belle & co

In en onder de kersenboom

Hoogste tijd om tot de actie over te gaan dacht het baasje deze morgen. De actie ligt, staat of hangt in de eerste kersenboom waar de kersen van rijp zijn.

Nog nooit of vanzeleve heeft deze kersenboom zoveel vruchten gedragen, toch de laatste tien jaar niet. Daar zijn we wel zeker van, want een paar jaar terug wou het baasje deze en de boom ernaast nog tegen de vlakte leggen wegens geen fruit en dik in de weg staand om binnen te rijden met de vrachtwagen die ons baasje toen nog had voor de depannage.

Dat ‘m toen niet omgelegd is heeft er alles mee te maken dat het baasje de kettingzaag toen in België vergeten was. Anders was hij al lang via de schouw verdwenen “le cerisier”

Ondertussen heeft het baasje al enkele emmers kersen geplukt, en wij helpen hem daarbij met de wacht te houden bij de emmers met geplukte kersen.

Dat is wel nodig ook want ze zijn te lekker om te laten stelen…

Belle Hera & Heros

7 juni…in Wallonië…

Het is niet alleen in Vlaanderen kommer en kwel. Ook in Wallonië hebben ze zo hun problemen.

Den Elio heeft het aan de stok met den Didier, dat spelleke is al langer aan de gang maar nu hebben ze het effenaf klaar en duidelijk op den…televiezie gezegd ! Dat is zowat de factor die steeds terugkomt “den televiezie”.

Begin deze week in het politiek kleuteruurtje gingen de twee tenoren(?) van de Waalse politiek eens tegen mekaar zeggen wat ze van elkaar vonden of dachten.

Den Elio, (met een hoog stemmetje) Ik ga in de volgende regering niet regeren met de MR, antwoord van den Didier daarop: gij denkt toch niet dat WIJ nog met JULLIE willen regeren! En ’t volk , “le peuple” ?  Die doen hetzelfde als de Vlamingen zeker… ze stonden er bij en keken er naar.

Volgens ons baasje is ’t de moment voor de Waalse madammen, madam Joëlle van de katholieken, en madam Isabelle, van de groen om daar eens samen met Mr. Propre eens met de grove dweil door te gaan. Madam Joëlle Non zou wel eens een goei zaak kunnen doen met de grote kuis en madam Isabelle kan misschien ministre de mobilité worden…dan kan ze terug “samenwerken” met den Tienne van gisteren. Er staan ons nog mooie momenten te gebeuren in ’t Belgikske.

Een schitterend gegeven voor een comédia del arte of nen opera met veel gebleit en bloed, dat lijkt de nabije toekomst ons te brengen !

Ja zeker, wij moeten vooral niet jaloers zijn op onze Waalse compatriotten, en dein Brusseleir zit verrom tussen een vuur of vier /vijf.

’t Is nog maar goed hier in de Charente, we blijven nog efkes…

Belle & co

Kersen en galosjen…

Op zijn minst een rare combinatie die twee en toch hebben die twee onderwerpen blijkbaar heel wat reacties bij de lezers losgemaakt.

Zelfs ons allerbeste tante Griet zaliger die inderdaad destijds samen met tante Gus op onze Sloeber kwamen “dog watchen”* kwam terug ter sprake.

Vanuit Budingen kwam het bericht  dat onze Hadise ook een voorliefde heeft om galosjen in de vernieling te helpen. Als één van onze rakkers dat durft te lappen dan krijgen ze geen eten totdat de 33 € uitgespaard is op Pedigree Pal brokken zegt ons baasje. Ze zijn verwittigd onze twee “Terminators”…

Ons baasje heeft dan ook de ganse dag in de kersenboom gezeten om de eerste kersenoogst van het jaar binnen te halen. Hij heeft daar de hulp van Hugo voor gehad die dan ook nog eens zo vriendelijk was een deel van de oogst mee te nemen naar Le vieux Cerier.

Dat was dus de eerste kersenboom, van dat formaat resten er ons nog drie. De heel grote zal maandag aan de beurt komen, dan kan op woensdag een deel mee naar België voor de familie en vrienden want als we daar allemaal ook nog eens confituur van moeten maken dan gaat het iets van een gans jaar hetzelfde eten worden !

Als we dan terugkomen rond half de maand dan komen de kriekjes aan de beurt… nog eens twee bomen maar wel van een kleiner formaat. De takken hangen nu echter al door van de nu nog onrijpe krieken, dat beloofd…

Belle & co

*Het woord dog watchen is pas jaren later uitgevonden

Bericht van onze jongste, onze Harko uit Oostkamp…

Hey jupsakey,
 
Zoals steeds goedgemutst hé.  Veel werk gehad hoor den laatste tijd.  Ik ben druk bezig met m'n instincten te ontdekken en te optimaliseren.
 
Wat ik heb ontdekt is mijn waakinstinct.  Om onze tuin en huis extra te beveiligen ben ik alvast begonnen met loopgraven te delven in de grasvelden
voorraan en opzij van het huis.  Ik vond ze prachtig ! sleuven van 1 meter op 0,5 diep.  Denk je dat ik hiervoor geprezen werd ?  Nieks van da, m'n baas gooide alles terug dicht en ik mocht natuurlijk opnief beginnen, tja zo kunde bezig blijven hé, dus na een tijdje ben ik er dan maar mee gestopt.  Maar de reiger die zal het geweten hebben dat ik in de buurt ben, geen minuut rust gun ik hem en als de buurman te dicht bij den draad komt dan grommel ik ook maar eens diep vanbinnen, je weet maar nooit wat die kerel in zen vel heeft. Soms denk ik dat ik een bril zal moeten dragen want ik grommel soms ook naar m'n baas en vrouwtje als ik ze opeens opmerk in de tuin en ik wist er niet van, een beetje overijverig zeggen m'n baasjes .... De poezen die jaag ik ook de stuipen op hun lijf maar ik weet niet of dat nu wel een goed idee is nàdat ik dat filmke gezien heb, een lekkere massage is altijd meegenomen hé ?
Maar wat massage betreft daar heb ik niet over te klagen, elke avond wordt er hier met mij gefloddert in de zetel en pakkespellekes gedaan.
 
Mijn jachtinstinct werkt ook goed. Meerdere merels hebben jammergenoeg wel hun leven moeten geven om mij te laten bekwamen in de jacht en ik zie mijn vrouwke dan wat ongelukkig kijken want ze ziet mij èn dat vogelke graag natuurlijk .....  In het bos geef ik ook van katoen .....m'n plezier kan niet op als ik achter de vogels aanloop of een konijn meen te ruiken, soms pruts ik een gaatje in de grond open en altijd moet ik toch eens in een stinkende beek ploeteren.
En dan die koeien, daar zou ik graag eens mee spelen zie, maar ik weet niet goed hoe.  Hun LP's die ze draaien, die lust ik wel ......   
 
Ik ben de laatste tijd graag in de tuin bezig, en soms speel ik voor tuinarchitekt.  Dan haal ik een paar afrasteringsbalken van helemaal achteraan de tuin en kom ik die in de voortuin leggen.  Met mntandjes pel ik de schors eraf, mooi toch zo van die gladde balkjes? Gans de tuin ligt hier ook al vol van al m'n schatten die ik er verstop.  En werk dat ik heb om dat allemaal te bewaken!
 
De training hangt soms m'n Kroonjuwelen uit.  Zit, lig, aan het lijntje lopen pffff 'k heb daar nie altijd goesting in.  Vrouwke zegt dat ik serieus in de publiciteitsjaren zit. Maar soms zijn ze toch fier hoor op mij, tja kan nie anders dan toch te luisteren , ze laten nie los tot ik het doe anders gaan ze niet verder ....
 
Oh ja, vrouwke zegt da'k ne knappe gast aan het worden ben.  M'n haar wordt steeds langer en begint te krullen. Ik ben nen stevige boenk aan het worden.
 
Sisters and brother, au revoir !    Harko, den echten

Brief aan God…

Een arm vrouwtje schreef een brief aan God, adres Hemel.
In de brief vraagt ze om 2000 euro om haar huurschuld af te betalen.
De sorteerders van de post weten geen raad met het adres en maken de brief open.
Ze trekken zich het lot van het arme vrouwtje aan en gaan met de pet rond.
Zo halen ze 1800 euro op.
Dit bedrag doen ze in een envelop met een briefje van `God` erbij en sturen het retour.

Een week later ontvangt de post weer een brief gericht aan God, adres Hemel.
Ze maken hem weer open en lezen: Lieve God, bedankt voor het geld. Als u nog iets kunt missen, stuur het dan niet meer via de post, want die lui van de post hebben er 200 Euro uit gejat….!!!!

Nog eens sporen en jalouzie

Uit de reacties op de berichtjes hier op ’t blog houden de lezers er van dat wij door het graan crossen. Ook de aardbeien en wat ’t vrouwtje er mee “gebrouwen” heeft oogst succes.

Daarom laat het baasje zijn goed hart en slecht karakter eens zien zie… De foto’s van vandaag in het graan zijn trouwens beter gelukt dan die van gisteren. Wij zijn trouwens moeten terug keren omdat een landbouwer met zo een heel groot machien in ’t veld bezig was. De baasjes vertrouwden het niet nu ze ons niet meer kunnen volgen door het hoge graan. Wij zijn iets te kurieus zegt het baasje en zouden recht naar zo’n machine toe lopen.

Het baasje heeft ook nog maar eens een foto gemaakt van de aardbeienoogst van vandaag. Die aardbeien worden met de dag mooier en lekkerder. ’s Avonds zet het baasje de bevloei¨ng een half uurtje open en tijdens de dag de volle zon erop. Dat kan niet mis gaan als je zo te werk gaat.

Vanavond als dessert: Vanille ijs met veldverse aardbeien, spijtig dat de slagroom op is…

De jaloezerikken slaan dit bericht maar over…

Belle & co

Zwarte stipjes...

Een  jonge vrouw bemerkt 's morgens allemaal zwarte stipjes  op de binnenzijde van haar  billen.  


Enigszins  ONGERUST belt ze haar dokter, die haar aanraadt om  onmiddellijk op bezoek te komen.  


Ter  plaatse stelt de dokter vast dat zijn kennis te kort  schiet en verwijst haar door naar de  vrouwenarts.  


De  gynaecoloog :  
'Madammeke,  uwe man is dat soms geen  timmerman?'  


'Ja  dokter ! waarom ?'  


'Zegt  hem dat hij in 't vervolg dat potloodje van achter zijn  oren moet doen, als hij nog eens met zijn huiswerk bezig  is.!'   
      

Sporen…

In de graanvelden hier rondom Ferret zijn sporen getrokken door de tractorbanden van de boeren die hun gewassen komen besproeien. Nu hebben Hera en Heros die ook ontdekt !

Zij vinden het wel tof dat ze nu een viteske hoger kunnen crossen door het graan en ook nog kunnen zien waar ze lopen. Ze zijn trouwens al een paar keer tegen elkaar aangebotst op full speed !

Ze kunnen nu ook veel verder in het graanveld “doordringen”, zelfs aan de ene kant er in lopen en aan de andere kant van het veld er terug uit. En dit alles zonder gans de tijd te hoeven springen om boven het graan uit te komen om je te oriënteren.

Als we terugkomen begin juli staan de zonnebloemen ook al hoog genoeg om je in te kunnen verbergen, maar dat weten die twee kleintjes (?) nog niet. Die hebben nog geen “tournesols” meegemaakt.

Ook het baasje maakt gebruik van de zonnebloemen. Als Bas en ik de vorige jaren te ver wegliepen naar zijn goesting, dan verborg hij zich tussen de zonnebloemen. Als we dan omkeken en we zagen geen baasjes meer, dan was het haast in paniek zoeken waar de rest van de roedel gebleven was.

Het baasje zegt dat het de enige manier is om mij te laten beseffen dat ik soms te ver weg ga van de rest van de groep. Ik denk dat ‘m gelijk heeft. Ik heb al wat moeten zoeken in mijn drie en een half jarig leven, maar dat zal wel aan mezelf liggen denk ik zo…

Belle

Honden-kot-hok of abri ?

Ons baasje heeft voor ons een nieuw hok gemaakt, hier in Frankrijk is dat een “abri” of schuilhokje.

Het is eigenlijk de bedoeling dat het hok mee terug gaat naar België en dan moet het dienen voor de momenten dat onze baasjes ergens naartoe moeten en wij in de tuin moeten blijven. Het hok komt dan onder de veranda te staan en dan kunnen we zowel droog als windvrij in de tuin blijven.

Gisteren is ‘m daar aan begonnen, al het materiaal en gereedschap ligt hier in de schuur en gisterenmorgen was het zo maar miezerweer. Geen weer om je te laten nat regenen in de motregen in de tuin, dus maar onder de hangar gaan “schrijnwerken”.

En fier dat ‘m is op zijn werk… Hij heeft niets moeten kopen zegt ‘m.  Alleen twee scharnieren om het dak te kunnen openen, die is hij moeten gaan kopen.

Het andere hok komt nu onder de hangar te staan. Dat moet gaan dienen voor onze Heros van het moment dat wij, ik en Hera, loops komen en om “veiligheidsreden”  Heros in afzondering moet gaan. Heros mag overal waar hij wil zijn sexuele kunsten gaan vertonen, alleen niet hier thuis bij zijn moeder en zuster !

Als wij loops komen in België dan mag Heros gaan logeren bij zijn pa Zeppos en broer Hercule in Melden. Indien het in Frankrijk gebeurt is het wat ver om Heros weg te brengen en dan twee weken later terug te gaan ophalen. Een afstand van tweemaal 1600 kilometer is ons baasje iets te duur aan diesel en péage zegt ons baasje.

We zullen eens dadelijk het nieuwe hok gaan inslapen zie…

Belle & co