7 juni...in Wallonië...

Kersen en galosjen…

Op zijn minst een rare combinatie die twee en toch hebben die twee onderwerpen blijkbaar heel wat reacties bij de lezers losgemaakt.

Zelfs ons allerbeste tante Griet zaliger die inderdaad destijds samen met tante Gus op onze Sloeber kwamen “dog watchen”* kwam terug ter sprake.

Vanuit Budingen kwam het bericht  dat onze Hadise ook een voorliefde heeft om galosjen in de vernieling te helpen. Als één van onze rakkers dat durft te lappen dan krijgen ze geen eten totdat de 33 € uitgespaard is op Pedigree Pal brokken zegt ons baasje. Ze zijn verwittigd onze twee “Terminators”…

Ons baasje heeft dan ook de ganse dag in de kersenboom gezeten om de eerste kersenoogst van het jaar binnen te halen. Hij heeft daar de hulp van Hugo voor gehad die dan ook nog eens zo vriendelijk was een deel van de oogst mee te nemen naar Le vieux Cerier.

Dat was dus de eerste kersenboom, van dat formaat resten er ons nog drie. De heel grote zal maandag aan de beurt komen, dan kan op woensdag een deel mee naar België voor de familie en vrienden want als we daar allemaal ook nog eens confituur van moeten maken dan gaat het iets van een gans jaar hetzelfde eten worden !

Als we dan terugkomen rond half de maand dan komen de kriekjes aan de beurt… nog eens twee bomen maar wel van een kleiner formaat. De takken hangen nu echter al door van de nu nog onrijpe krieken, dat beloofd…

Belle & co

*Het woord dog watchen is pas jaren later uitgevonden

Bericht van onze jongste, onze Harko uit Oostkamp…

Hey jupsakey,
 
Zoals steeds goedgemutst hé.  Veel werk gehad hoor den laatste tijd.  Ik ben druk bezig met m'n instincten te ontdekken en te optimaliseren.
 
Wat ik heb ontdekt is mijn waakinstinct.  Om onze tuin en huis extra te beveiligen ben ik alvast begonnen met loopgraven te delven in de grasvelden
voorraan en opzij van het huis.  Ik vond ze prachtig ! sleuven van 1 meter op 0,5 diep.  Denk je dat ik hiervoor geprezen werd ?  Nieks van da, m'n baas gooide alles terug dicht en ik mocht natuurlijk opnief beginnen, tja zo kunde bezig blijven hé, dus na een tijdje ben ik er dan maar mee gestopt.  Maar de reiger die zal het geweten hebben dat ik in de buurt ben, geen minuut rust gun ik hem en als de buurman te dicht bij den draad komt dan grommel ik ook maar eens diep vanbinnen, je weet maar nooit wat die kerel in zen vel heeft. Soms denk ik dat ik een bril zal moeten dragen want ik grommel soms ook naar m'n baas en vrouwtje als ik ze opeens opmerk in de tuin en ik wist er niet van, een beetje overijverig zeggen m'n baasjes .... De poezen die jaag ik ook de stuipen op hun lijf maar ik weet niet of dat nu wel een goed idee is nàdat ik dat filmke gezien heb, een lekkere massage is altijd meegenomen hé ?
Maar wat massage betreft daar heb ik niet over te klagen, elke avond wordt er hier met mij gefloddert in de zetel en pakkespellekes gedaan.
 
Mijn jachtinstinct werkt ook goed. Meerdere merels hebben jammergenoeg wel hun leven moeten geven om mij te laten bekwamen in de jacht en ik zie mijn vrouwke dan wat ongelukkig kijken want ze ziet mij èn dat vogelke graag natuurlijk .....  In het bos geef ik ook van katoen .....m'n plezier kan niet op als ik achter de vogels aanloop of een konijn meen te ruiken, soms pruts ik een gaatje in de grond open en altijd moet ik toch eens in een stinkende beek ploeteren.
En dan die koeien, daar zou ik graag eens mee spelen zie, maar ik weet niet goed hoe.  Hun LP's die ze draaien, die lust ik wel ......   
 
Ik ben de laatste tijd graag in de tuin bezig, en soms speel ik voor tuinarchitekt.  Dan haal ik een paar afrasteringsbalken van helemaal achteraan de tuin en kom ik die in de voortuin leggen.  Met mntandjes pel ik de schors eraf, mooi toch zo van die gladde balkjes? Gans de tuin ligt hier ook al vol van al m'n schatten die ik er verstop.  En werk dat ik heb om dat allemaal te bewaken!
 
De training hangt soms m'n Kroonjuwelen uit.  Zit, lig, aan het lijntje lopen pffff 'k heb daar nie altijd goesting in.  Vrouwke zegt dat ik serieus in de publiciteitsjaren zit. Maar soms zijn ze toch fier hoor op mij, tja kan nie anders dan toch te luisteren , ze laten nie los tot ik het doe anders gaan ze niet verder ....
 
Oh ja, vrouwke zegt da'k ne knappe gast aan het worden ben.  M'n haar wordt steeds langer en begint te krullen. Ik ben nen stevige boenk aan het worden.
 
Sisters and brother, au revoir !    Harko, den echten

Brief aan God…

Een arm vrouwtje schreef een brief aan God, adres Hemel.
In de brief vraagt ze om 2000 euro om haar huurschuld af te betalen.
De sorteerders van de post weten geen raad met het adres en maken de brief open.
Ze trekken zich het lot van het arme vrouwtje aan en gaan met de pet rond.
Zo halen ze 1800 euro op.
Dit bedrag doen ze in een envelop met een briefje van `God` erbij en sturen het retour.

Een week later ontvangt de post weer een brief gericht aan God, adres Hemel.
Ze maken hem weer open en lezen: Lieve God, bedankt voor het geld. Als u nog iets kunt missen, stuur het dan niet meer via de post, want die lui van de post hebben er 200 Euro uit gejat….!!!!

Nog eens sporen en jalouzie

Uit de reacties op de berichtjes hier op ’t blog houden de lezers er van dat wij door het graan crossen. Ook de aardbeien en wat ’t vrouwtje er mee “gebrouwen” heeft oogst succes.

Daarom laat het baasje zijn goed hart en slecht karakter eens zien zie… De foto’s van vandaag in het graan zijn trouwens beter gelukt dan die van gisteren. Wij zijn trouwens moeten terug keren omdat een landbouwer met zo een heel groot machien in ’t veld bezig was. De baasjes vertrouwden het niet nu ze ons niet meer kunnen volgen door het hoge graan. Wij zijn iets te kurieus zegt het baasje en zouden recht naar zo’n machine toe lopen.

Het baasje heeft ook nog maar eens een foto gemaakt van de aardbeienoogst van vandaag. Die aardbeien worden met de dag mooier en lekkerder. ’s Avonds zet het baasje de bevloei¨ng een half uurtje open en tijdens de dag de volle zon erop. Dat kan niet mis gaan als je zo te werk gaat.

Vanavond als dessert: Vanille ijs met veldverse aardbeien, spijtig dat de slagroom op is…

De jaloezerikken slaan dit bericht maar over…

Belle & co

Zwarte stipjes...

Een  jonge vrouw bemerkt 's morgens allemaal zwarte stipjes  op de binnenzijde van haar  billen.  


Enigszins  ONGERUST belt ze haar dokter, die haar aanraadt om  onmiddellijk op bezoek te komen.  


Ter  plaatse stelt de dokter vast dat zijn kennis te kort  schiet en verwijst haar door naar de  vrouwenarts.  


De  gynaecoloog :  
'Madammeke,  uwe man is dat soms geen  timmerman?'  


'Ja  dokter ! waarom ?'  


'Zegt  hem dat hij in 't vervolg dat potloodje van achter zijn  oren moet doen, als hij nog eens met zijn huiswerk bezig  is.!'   
      

Sporen…

In de graanvelden hier rondom Ferret zijn sporen getrokken door de tractorbanden van de boeren die hun gewassen komen besproeien. Nu hebben Hera en Heros die ook ontdekt !

Zij vinden het wel tof dat ze nu een viteske hoger kunnen crossen door het graan en ook nog kunnen zien waar ze lopen. Ze zijn trouwens al een paar keer tegen elkaar aangebotst op full speed !

Ze kunnen nu ook veel verder in het graanveld “doordringen”, zelfs aan de ene kant er in lopen en aan de andere kant van het veld er terug uit. En dit alles zonder gans de tijd te hoeven springen om boven het graan uit te komen om je te oriënteren.

Als we terugkomen begin juli staan de zonnebloemen ook al hoog genoeg om je in te kunnen verbergen, maar dat weten die twee kleintjes (?) nog niet. Die hebben nog geen “tournesols” meegemaakt.

Ook het baasje maakt gebruik van de zonnebloemen. Als Bas en ik de vorige jaren te ver wegliepen naar zijn goesting, dan verborg hij zich tussen de zonnebloemen. Als we dan omkeken en we zagen geen baasjes meer, dan was het haast in paniek zoeken waar de rest van de roedel gebleven was.

Het baasje zegt dat het de enige manier is om mij te laten beseffen dat ik soms te ver weg ga van de rest van de groep. Ik denk dat ‘m gelijk heeft. Ik heb al wat moeten zoeken in mijn drie en een half jarig leven, maar dat zal wel aan mezelf liggen denk ik zo…

Belle

Honden-kot-hok of abri ?

Ons baasje heeft voor ons een nieuw hok gemaakt, hier in Frankrijk is dat een “abri” of schuilhokje.

Het is eigenlijk de bedoeling dat het hok mee terug gaat naar België en dan moet het dienen voor de momenten dat onze baasjes ergens naartoe moeten en wij in de tuin moeten blijven. Het hok komt dan onder de veranda te staan en dan kunnen we zowel droog als windvrij in de tuin blijven.

Gisteren is ‘m daar aan begonnen, al het materiaal en gereedschap ligt hier in de schuur en gisterenmorgen was het zo maar miezerweer. Geen weer om je te laten nat regenen in de motregen in de tuin, dus maar onder de hangar gaan “schrijnwerken”.

En fier dat ‘m is op zijn werk… Hij heeft niets moeten kopen zegt ‘m.  Alleen twee scharnieren om het dak te kunnen openen, die is hij moeten gaan kopen.

Het andere hok komt nu onder de hangar te staan. Dat moet gaan dienen voor onze Heros van het moment dat wij, ik en Hera, loops komen en om “veiligheidsreden”  Heros in afzondering moet gaan. Heros mag overal waar hij wil zijn sexuele kunsten gaan vertonen, alleen niet hier thuis bij zijn moeder en zuster !

Als wij loops komen in België dan mag Heros gaan logeren bij zijn pa Zeppos en broer Hercule in Melden. Indien het in Frankrijk gebeurt is het wat ver om Heros weg te brengen en dan twee weken later terug te gaan ophalen. Een afstand van tweemaal 1600 kilometer is ons baasje iets te duur aan diesel en péage zegt ons baasje.

We zullen eens dadelijk het nieuwe hok gaan inslapen zie…

Belle & co

Oogsten…

Hier is het oogst seizoen reeds begonnen in de tuin. De aardbeien hebben al verschillende malen water bij gekregen en daar het zonnetje op geeft grote, dikke, rode  aardbeien. Voornamelijk die rode durven wij ook al eens van de struikenstelen als de baasjes het niet zien, lekker joh…

Laat die “chefs” als Goossens, Blumenthal, Herman, nu komen verkondigen hoe gezond en verstandig het wel is van seizoen- en streekgebonden te eten, dat weten wij al jàààààren !

Als je dan ziet wat ons vrouwtje er van die rijke oogsten brouwt, dan ga je als Drentje ook nog echte fruiteter worden. ’ t Baasje kijkt eventjes niet naar de lijn, z’ is toch naar de “knoppen” (wou eerst iets anders schrijven met de zelfde begin- en eindletters), de spuitbussen slagroom kan je telkens wel terugvinden in de boodschappentas als ze terugkomen van het shoppen.

Gisteren heeft het vrouwtje in de voormiddag nog eens eventjes tussendoor 5 potjes confituur gemaakt en in de namiddag een aarbeienvlaai gebakken. Die confituur as al het tweede “maaksel” de eerste vijf potten zijn al “foetsie”. Op de boterham, met croissants, bij vanilleijs (voorkeur van ’t baasje) en aan de buren geschonken.

En eind deze en volgende week gaan de eerste kersen in zéééér grote hoeveelheden kunen geplukt worden, commentaar van de baas…verandering van spijs doet eten !

Smakelijk, Belle

Carnavalverlof 10 jaar geleden…(2)

Op naar de tweede mogelijkheid dus…

We stoppen aan een langgevelhoeve in de gietende regen. Vanuit de auto, (we kunnen niet uitstappen vanwege de bui) ziet het huis er uit zoals we “ons huis” in  gedachten hebben.  Als we dan toch kunnen uitstappen en het huis binnengaan springt gelijk de centrale verwarming op ! Nu hadden we veel verwacht maar dat helemaal niet. We bezichtigen het huis, de grote schuur, de stal en er is ook nog een grote hangar aan. De tuin, 35 x 75 meter groot bekijken we maar van op afstand wegens gras van ¾ meter hoog en kletsnat geregend. We merken wel op dat het meer boomgaard dan tuin is.

Dat is hier nu precies wat we zoeken zie… Het huis ligt dan ook nog in een hameau (gehucht) met 9 huizen zodat het niet te eenzaam en verlaten ligt. Er is maar één probleem… Het huis kost 20.000 Franse Frank boven de limiet die we hadden gesteld !

In de loop van de week bezoeken we het huis en terrein nog enkele malen zonder het kantoor of eigenaars daarvan op de hoogte te stellen. Dit is echt wel wat we ons konden dromen, echter limiet is limiet en dat heeft Patricia de eigenaars ook kenbaar gemaakt. We hadden er ook bij gezegd dat de huur van onze vakantiewoning afliep op zaterdag voormiddag  te tien uur en dat ze tot dan bedenktijd hadden. Dat was puur gokken van onze kant uit want we hadden hier wel zin in.

Op zaterdag morgen maken wij onze vakantiewoning leeg en vertrekken terug huiswaarts zonder boodschap van Patricia of de eigenaars. Pech gehad zeggen we tegen elkaar…

Bij een tankbeurt in Angoulême rond half twaalf krijgen we telefoon op de GSM van Patricia, of we nog geïnteresseerd zijn in de woning in La Magdeleine en nog wel aan onze limietprijs. Natuurlijk zijn we nog geïnteresseerd en als zij wil, komen we nog langs Ruffec om een en ander te bespreken, alleen kunnen wij er niet zijn voor twaalf uur, moment dat het kantoor sluit voor het weekend.

Patricia beloofd op ons te wachten en om kwart na twaalf gaan we aan tafel zitten om samen een contract door te nemen. Dat blijkt voor ons in orde te zijn en we betalen een voorschot van 20.000 F fr. Nu zijn we officieel kandidaat koper van “ons” huis in het gehucht Ferret in de gemeente 16240 La Magdeleine. Voor de definitieve aankoop en overname heeft de notaris ongeveer 10 weken nodig zodat we ergens tussen het paasverlof en O.H.Hemelvaart definitief eigenaar kunnen worden.

Er is nog nooit een Mitsubishi L 200 Pick Up geweest die zo’n vleugeltjes gehad heeft zoals die van ons op de terugweg naar België. Ook Bas op de achterbank kon geen hoogte krijgen van die twee uitgelaten kiekens op de voorzetels. WIJ HADDEN EEN HUIS GEKOCHT IN FRANKRIJK ! ! ! GOED Hé….

Berichtje van het Nederlandse Drentenforum…

Onderstaand bericht heb ik gisteren gevonden op het Nederlandse Drentenforum, het is “Drentlover” ofte Sonja die het geplaatst heeft en omdat Sonja ook steeds bereidwillig is om bij de Belgische herplaatsingen te helpen, plaats ik nu voor haar dit bericht op ons blog.

Carnavalverlof, 10 jaar geleden…

Nog op vraag van 10 jaar geleden dit slot van het verhaal. Zoals we vertelden hadden we besloten hier in het zuid-westen van Frankrijk het verzamelwerk van panne- en ongevalauto’s te gaan verzorgen voor VAB-Europech.

Voor het carnavalverlof hadden we oorspronkelijk een gastronomische  midweek gepland in de Vogezen. Die konden we nog verplaatsen naar het Paasverlof en zo huurden we in de plaats een vakantiewoning in de buurt van Libourne. Van daaruit togen we op bezoek bij de immo kantoren die we uit de verschillende vakbladen hadden geselecteerd. Wij kenden er geen van allen maar we trokken vanaf maandagmorgen op avontuur !

Het eerste immo kantoor in Ruffec bleek gesloten op maandag, dus togen we naar Civray naar de volgende aangestreepte op ons lijstje. Nooit hebben we zo een rommelkantoor gezien… Dossiers op kasten, op en onder bureau’s, op vensterbanken en tegen de grond.

Als we kenbaar maakten wat we zochten hadden ze verschillende mogelijkheden, alleen… waar lagen die dossiers !  Tijd om iets te bezoeken met ons hadden ze niet maar als we terug reden moesten we maar eens passeren op twee adressen. Eentje moest maar 60.000 Ffr. kosten (omgerekend 360.000 Bfr) Je moest dan wel achteraan in de tuin in een hokje met een hartje in de deur naar het toilet gaan, dat zagen we echt niet zitten zo ’s nachts in de regen op je blote voeten op toiletbezoek !

Op dinsdag gingen we dus terug naar het kantoor in Ruffec dat op maandag gesloten was en we werden er heel vriendelijk ontvangen door twee dames. Er werkten daar geen heren bleek later. Ook in dit kantoor maakten we duidelijk wat onze wensen en noden waren. Daar zouden ze eens snel iets aan doen zie… Als we een kwartiertje tijd hadden zouden ze iemand telefoneren en dan konden we enkele mogelijkheden gaan bezichtigen !

Dat was al iets gans anders dan de dag tevoren. We dronken een koffietje in de “Bar Central” en inderdaad na twintig minuten kwam er een net jong dametje die zich voorstelde als Patricia naar ons toe en stelde voor om een ritje langs drie mogelijke kandidaat huizen te rijden. Omdat we Bas mee hadden volgden we haar met onze eigen auto naar het eerste “huis”. Dit was een schuur die een Engelsman aan het verbouwen was naar een woning. In een schuur zijn normaal weinig ramen en het was ons toch wat (aarde)donker.  Op naar de tweede mogelijkheid dus …

Jan

(wordt vervolgd)

Jumpen…

Nieuwe sport voor Drentsche Patrijshonden in Ferret.  Graanjumpen vanaf de weg…

Nu het graan hoger staat als zij groot zijn maken zij een sprong die iedereen verbaasd als zij hem maken. Vanaf de straat maken zij een sprong die alleen kan nagebootst worden door een ree. Of bootsen zij een ree na, daar zijn we nog niet achter !

Het is werkelijk amusant hoe ze dan verder in het graanveld telkens moeten opspringen om te zien welke richting zij uitgaan. Twee flaporen en een hondenkop komen dan boven het graan uit.

Vooral Hera is hier onze kampioen zij springt en wipt achter alles wat vliegt en springt, vliegen , muggen, vlinders , maar ook de eerste wespen gaat ze na en daar zijn we niet vrolijk over. Dat kan nog problemen geven als ze in augustus ook achter de frolons aangaat. (Frolons zijn een soort wespen die driemaal zo groot zijn als een normale wesp)

Dat deze manier van verplaatsen vermoeiender is dan normaal wandelen merken we wel als we terug thuis komen na de wandeling. Eerst drinken en dan zich neerploffen op de eerste de beste plaats die hen schikt .

Ze verbazen ons nog alle dagen die drie…

Jan

De dopjeszak…

Waar heeft ‘m het nu weer over horen we jullie weeral zeggen… Wel het zit zo. Vorig jaar deed onze blogvriendin Yessie een oproep tot het sparen van plastic doppen van flesjes. Doppen van Cola, Spa, fruitsap, enz., die spullen. Enkel maar de doppen, en enkel maar de plastic doppen !!!

Yessie zag die oproep ergens en omdat die doppen worden opgekocht en met het geld dat daar mee verkregen wordt kan men blinden geleidehonden opleiden.

Aanvankelijk waren we wel wat argwanend, er zijn al zoveel onmogelijke zaken verzameld voor nobele doelen die dan achteraf een kwakkel bleken zodat we zo onze bedenkingen hadden. Toen ’t vrouwtje van de kapper kwam met de mededeling dat daar ook zo’n oproep hing plaatsen wij die melding op hier ’t blog.

Een reuze succes bleek het…van overal kregen we reacties !  Zo onder andere van Franca uit Sigogne die beloofde ook hier in de Charente hun dopjes op te sparen. Meer nog, haar echtgenoot Darren die door de week in GB verblijft voor de dagelijkse boterham zou ook daar de dopjes niet meer wegwerpen en ze voor de opleiding van blindengeleidehonden sparen. http://portersonthemove.blogspot.com/

Zo kwamen we gisteren terug uit Sigogne met een zak dopjes die eerst door Fleur waren gepoetst. Dopjes uit Frankrijk en Engeland die nog gaan aangevuld worden door de onze  hier in La Magdeleine en de dopjes uit Vosselaar.

Dat gaat Yessie nooit verwacht hebben toen ze op haar blog “wandelen en fietsen” dat oproepje zette !  https://blog.seniorennet.be/yessie/

Begin juni hebben we ze bij als we terug naar België komen. Kijk al maar uit naar een hondje om op te leiden…  (en neen, die van ons zijn niet beschikbaar. Dat kunnen we die blinden niet aandoen. Stel je voor dat ze onderweg een poes zien…)

Belle

Au bon coin…

Dedju , dedju, waar kan je het nog buiten in” de goeien hoek”. We hebben het nu over het terras van de B&B “au Bellefleur” in Sigogne.

Wat kan je daar dan wel ?  Wel dat zullen we eens haarfijn uitleggen zie.

Franc, Darren en Fleur nodigen je uit op een borrel (?) Je zegt tweemaal dat je komt omdat de eerste maal de mail ergens in het “www heelal” is verloren gegaan, en misschien zit er nu wel iemand anders ergens ter wereld op ons te wachten !

De borrels komen op tafel samen met een hele hoop lekkere hapjes en dan achteraf mag je nog aanschuiven voor asperges met gerookte zalm en eitjes en lekkere botersaus.

Dat alles nuttigen op een terras in Sigogne in uitstekend gezelschap met een weertje om U tegen te zeggen en dat tot elf uur ’s avonds in de maand mei.

En daarbovenop… wij zijn mogen meegaan want Franca was niet vergeten van ons Drentjes ook uit te nodigen . Knap jongens, zo nog eens met z’n drietjes ravotten in een nieuwe tuin, in alle hoekjes en kantjes gaan snuffelen en dan onder tafel mogen uitrusten !

Zie je nu waarom wij dat “au bon coin” noemen  ! ! !

Belle , Hera en Heros