Feestje(s)

Zo gaat dat in Amerika…

9999 en 0001

Deze cijfers stonden deze ochtend onderaan de foto’s die het baasje nam met het ondertussen alom bekende “kodakske” van ons baasje !

Op 26 juni 2010 was dit het "nief Kodakske". Vandaag 10.000 foto's op de teller ! 

De Sony DSC-HX1 heeft sinds hij hier in huis kwam op 26 juni 2010 al 10.000 foto’s voortgebracht.

"Nief Kodakske's" voorganger, ooit ook een "Nief Kodakske" geweest...

Haast al die foto’s zijn genomen in functie van ons, de vier Drentjes en het blog.

Het is voor ons een record aantal foto’s genomen met één en hetzelfde toestel want het vorige toestel, ook “Kodakske” genoemd, is gestrand rond de 8200 foto’s. Maar ook dat toestelletje is nog altijd niet afgeschreven en doet dikwijls dienst als reservetoestel. Meestal geven we dat in leen aan kinderen die mee doen aan een Drentenwandeling en zelf geen foto apparaat bij hebben. Achteraf sturen we hen dan de door hun gemaakte foto’s via email.

Nu wilde ons baasje van foto 10.000 een “specialleke” maken en dat is ten dele gelukt, ten dele mislukt.

Iets wat we hier in La Magdeleine nog nooit hebben gezien in de veertien jaar dat we nu hier zijn, gebeurde deze ochtend toen het baasje in de badkamer was. Hij hoorde een geluid dat typisch het geluid is dat we kennen van onze drinkemmer die gevuld wordt onder de buitenkraan. Maar het was een geluid van gans andere oorsprong.

Je ziet de ballon nog juist landen tussen boom links en dak rechts...

In de velden juist buiten ons gehucht deed de piloot van een warme luchtballon verwoede pogingen om zijn luchtschip netjes op de baan, tussen twee graanvelden in aan de grond te zetten. Dit is de vaardige luchtvaarder (zou een titel kunnen zijn van een Suske & Wiske album) dan ook perfekt gelukt. Het baasje, die zich aan het fatsoeneren was, heeft dan snel werk gemaakt om fatsoenlijk voor de dag te komen, en is met de fiets en kodakske naar het gebeuren toe gereden. Foto 9999 en foto 0001 waren een feit !

Vakkundig neergezet op de weg tussen de rogge en de tarwe
Enkel spijtig dat de waterstraal in een plastiek emmer en de gasbrander van een Montgolfière ongeveer hetzelfde geluid maken, anders hadden de foto’s gans andere beelden opgeleverd.

De foto’s zijn dan wel niet spectaculair ze zijn wel bijzonder als belevenis voor het gehucht !

Belle & co

Pffff… was het dat ?

De aangekondigde regen van daarstraks was een maat voor niets. Het baasje was naar de bakker en de krantenshop geweest in Villefagnan. De voorruit van de Masjebashi was nat geweest, maar genoeg regen om de voorruit proper te krijgen is er niet gevallen. Het baasje heeft behoorlijk moeten bij sproeien om de ruit terug een beetje doorzichtig te maken !

We hebben het hoofdbestuur horen zeggen “Belle jij bent nat” maar genoeg nat om er een handdoek bij te halen was duidelijk niet nodig .

Het eindresultaat is dat we deze week één maal niet hebben kunnen buiten  eten. Deze ochtend waren de tuinstoelen rond de tafel nog nat, maar tegen de middag aan was alles terug opgedroogd.

Voor morgen zegt het weerbericht nogmaals dat het heel mooi gaat worden. Hier en daar kan er lokaal nog wel eens een onweer de kop opsteken maar dat zijn we wel gewend. Dat zijn toestanden die je er moet bijnemen, het zou typisch Frans zijn.

Onze baasjes denken echter dat we nog een serieus onweer kunnen verwachten. Wij hebben wat zij noemen “het ezel”, waarmee ze dan bedoelen dat we enkel oren hebben om te horen wat we graag horen. Wat men bij de noorderburen Oostindisch doof noemt ! En ook omdat we lijnrecht tegendraads zijn…

Het dieet dat onze baasjes aan ons hebben opgelegd begint duidelijk zijn vruchten af te werpen zegt het baasje. Het vrouwtje zegt dan dat het baasje aan “wishfull thinking” doet. Wat dat was hebben we moeten vragen aan de baasjes en ’t vrouwtje zegt dat het zoiets is als de klokken van Rome Als je het maar hard genoeg gelooft dan zie je de klokken ook ECHT vliegen !

Maar volgende week donderdag zijn we dan twee weken bezig met het dieet en gaat het baasje met Lucy terug naar de dierenarts om Lucy terug op de weegschaal te zetten Waarschijnlijk heeft ‘m dan ook een nieuwe zak brokken nodig, en die hebben ze alleen maar bij de dierenarts.

Belle & co

Een drupje ?

Het baasje heeft uit voorzorg de parasol al maar bijeen geklapt en binnen gezet want de lucht is grijs in de Charente vandaag, en France météo gaf kans op onweer als weersvooruitzicht voor vandaag !

We zijn er niet kwaad om, de laatste dagen is het echt warm en we hoorden de term “canicule” al vallen. Met canicule bedoelen de Fransen hondsdagen of hittegolf, en daar had het de laatste dagen echt wel veel schijn van.

Een stevige bui zou veel van het stof dat momenteel rondvliegt tegen de grond kunnen houden.

Want er is veel stof in de lucht. Daar zorgen de werken aan de LGV voor, waar ze met hun monster trucks haast voor zandstormen zorgen. En dit terwijl er op de werken constant een ploeg aan het werk is om stof te bestrijden !

Maar ook de landbouwers die al beginnen oogsten zijn zorgen voor stofbuien van graanafval van het dorsen uit de ook al immense machines.

En dan zouden we graag terug wat extra reserve water krijgen in onze ondergrondse ‘citerne”. Dat is een ondergrondse betonnen kuip van ongeveer 30 m³ regenwater die we ter beschikking hebben om de moestuin en de planten op de koer te begieten, “aroseren” zeggen wij hier.

Het is nu afwachten… wat komt er, en wat drijft over ? En het is weer het probleem van altijd. Als het gaat regenen hebben we medelijden met onze buur boer Serge, die dan weer enkele dagen zal moeten wachten om zijn rogge en tarwe “binnen te doen” Want van nat graan zijn ze bang bij de coöperatieve. Nat graan kan immers gaan gisten, en ontploffingsgevaar in de grote silo’s waar het natte graan ligt opgeslagen is dan niet denkbeeldig.

We gaan netjes afwachten wat het gaat worden vandaag. Het maakt ons niet veel uit. We zijn tevreden met goed weer, en een bui maakt ons ook al gelukkig.

Belle & co

Mooie koers, maar…

Het baasje heeft toch naar de koers gekeken… maar het was met het nodige voorbehoud en hij heeft met “plaatsvervangende schaamte” gekeken !

Zouden die toeschouwers zelf nog naar de TV durven kijken als zij zich, al dan niet in overjaarse carnavalpakjes, achteraf zouden bezig zien aan de rand van de weg ?

Dat ze dan ook kleine kinderen niet aan de hand houden en ze dan nog laten meelopen met de renners getuigt van een extreem laag IQ of een extreem hoog alcoholverbruik. Die kinderen hebben immers enkel die eerste renner van de groep in het oog en niet de achteropkomende renners of volgwagens en motorrijders ! Hoeft daar nog een tekeningetje bij

Dat ze zich belachelijk willen maken, dat doen ze zichzelf aan, maar dat ze dan ook nog eens op de ruggen, al dan niet vriendelijk bedoelt, van de renners gaan slaan, slaat alle fatsoennormen.

Dat er dan af en toe toch eentje een mep op zijn eetkamer krijgt is niet meer dan juist, maar kost de renner wel kostbare energie en tijdverlies.

Men zou die begeleidende motorrijders zo af en toe eens moeten toelaten van eens met uitgestrekte arm langs die rijen toeschouwers te laten rijden…

Neen, voor ons baasje kan dit allemaal niet.

In Limburg, zowel Belgisch als Nederlands, in Herenthout en Aalst, toch bekende carnavalstreken zouden ze blij zijn met die 700.000 pipo’s die nu de flanken van Alpe d’Huez ontsierden.

Maar daar is het dan februari en officieel carnaval. Hier was het juli en Tour de France, wat toch iets geheel anders is dan carnaval.

Volgens een reporter was ook het bierverbruik gisteren en vandaag daar op de flanken van de berg een veelvoud van het toch ook niet misse debiet van de bierkranen tijdens de carnavalperiode !

Belle & co

Zomaar een warme zomerdag

Het is net als gisteren weer warm vandaag. De baasjes hebben hun voorzorgen al genomen en hun boodschappen deze morgen al gedaan. Wij mochten thuisblijven want met deze temperaturen is het dierenmishandeling om dieren in een warme, zeg maar bloedhete auto, achter te laten wanneer zij in een winkel binnen zijn.

Het zal weer “Tour” kijken zijn deze namiddag. Lekker warm tegen het baasje aan voor de ene, lekker fris in de keuken tegen de frisse tegels voor de andere. Het is vandaag “Hollandersdag” in de Tour. De rit gaat immers van Gap naar l’ Alpe d’Huez en net wat de Mont Ventoux voor de Belgen is, zo is de Alpe d’ Huez den Hollanderberg.

Iets na de middag kregen we al wat beelden op TV van op de flanken van de berg. De beelden waren vannacht genomen en wat we kunnen verwachten van de toeschouwers voorspelt niet veel goeds. Bendes zatte toeschouwers bemannen de boorden van de weg want de alcohol vloeide al in beken. En dat terwijl de regen in bakken naar beneden viel ! “Dat belooft voor straks” zegt het baasje, maar als het te gortig gaat worden is er nog altijd de “uit” knop op de afstandsbediening !

We kregen ook nog wat hersenspinsels vanuit Roosteren waar ene Lennaert al last heeft van vakantiekriebels .

Over die kriebelingen leest U op de volgende regels…

Lennaert’s vakantievooruitzichten en zo…

Ici Lennaert, ici Tour de Capriolen,

Na weken kwakkelen met mijn gezondheid en gemoedstoestand ben ik weer helemaal het mannetje!. Mijn drollen zijn weer smakelijke vulling voor worstenbroodjes en  mijn sombere buien,  en “I’ve got the blues” zijn voorbij. Wat het nu geweest is? Dat blijft een groot raadsel. Maar iedereen blij, ik, de baasjes en vooral de dierenarts!

Alles staat nu in het teken van de vakantie! Baasje en zoonlief verkeren al enkele weken in vakantiestemming, maar vrouwtje moet nog een week ploeteren en dan zal ook zij haar tas in een hoek kunnen schoppen en weer na 3,5 week in diezelfde tas de trommel met beschimmelde boterhammen terug vinden.

Mijn leven is alleen maar vakantie, ik hang wat rond, schrok mijn eten naar binnen, lebber luidruchtig aan de waterbak, plaag de kat, krabbel wat achter mijn oren en aan mijn kont en laat dat nu weer net vrouwtje gezien hebben. “Preventief” schiet ze weer in de startblokken en wordt de doos met “Anti” spullen tevoorschijn gehaald. Anti luis, anti worm, anti vlo, anti teek, een heel arsenaal en dan ook nog eens in viervoud want hier lopen ook nog kattige wezens rond met een rothumeur!

Om de tel niet kwijt te raken heeft huize Wessels alle “Anti spullen” al jaren vastgelegd in een Excelbestand. Harstikke handig zou je zeggen, je weet precies wie, wat gehad heeft en op welke dag. Het zou handig moeten zijn, maar aangezien hier iemand is die geen afscheid kan nemen van sommige zaken sta ik onderaan de lijst en boven mij staan allemaal “dooie”! Stomme namen zoals Timo, Kaatje, Pukkie, Vosje en Loeki. Pffff. Dat zijn toch geen namen voor stoere dieren! En dat ik op en dooielijst sta bevalt me al helemaal niet!

Maar vandaag heb ik dus al via een lekkere kauwtablet mijn preventieve wormkuur achter de kiezen en zal deze week nog het vlooien gedoe achter mijn oren voelen plakken.

Tijdens de grote computer schoonmaak kwam vrouwtje mooie foto’s tegen van ome Faes met……….misschien dan toch Lucy. Het bandje is niet te zien en de bruine platen op de rug ook niet. Het is niet Lobke, niet Lily Lou, ik zeker niet, niet Lando……daarom dan toch nog een tweede foto erbij. Diegenen die zijn hond herkent kan zich melden………of is het toch Lucy?

Votre coeur, Lennaert

Geen weer om buiten te komen

En met de kersen zijn we klaar, wat er nog aan de boom hangt mogen de spreeuwen en merels hebben. Maar die zijn op vakantie naar noordelijker streken denken we, want van daaruit komen alleen maar jaloerse mail’s van mensen die met een leeg gepikte kersenboom zitten. Leeg gepikt door de vogels die normaal hier moeten zitten.

Wij vinden het wel spijtig dat er dit jaar maar weinig zwaluwen rondvliegen. Tot voor twee jaar hadden we elk jaar minstens één nest met piepende grootbek zwaluwen. Nu zijn alle zwaluwkuikens bij ons grootbek zwaluwen omdat ze zo veel lawaai maken en zulke honger hebben.

De oudjes zwaluwen kunnen amper volgen met die hongerige kelen vol te stoppen. Toch wel raar dat ze niet meer terugkomen naar hun vertrouwde nestjes.

Zoals we deze ochtend al meldden zijn we deze namiddag amper buiten de deur geweest .Bij het baasje kijkend naar de oersaaie tijdrit in de ronde. Niemand van ons heeft zogezegd geslapen maar niemand kan iets van de koers vertellen. Of toch wel iets, de uitslag die na het binnenlopen van Froome op het scherm is verschenen !

Spannende dag vandaag ? Vergeet het, hopelijk is het morgen wat frisser en gaan we terug naar een actiever Drentenleven toe.

Belle & co

’t Is van de hond…

Zegt ons baasje en daar wil hij mee zeggen, ’t is niet te doen dat weer buiten, veel te warm en drukkend weer. Je zou kunnen zeggen dat het op onweer gaat uitdraaien. Net zoals gisteren namiddag, toen heeft het ook in de verte “gerommeld”. Den bompa zegde destijds tegen de kinderen “niet bang zijn, da’s een camion die zijn lading kasseistenen afkieperd . Zo klonk het ook gisteren, kasseien die tegen de grond vallen !

Ondertussen blijven we zoveel mogelijk binnen tussen de dikke muren van het huis. Het hoofdbestuur houd de vensterluiken dicht tijdens de uren dat de zon kan binnenschijnen. ’s Nachts gaan de luiken terug open en komen de vliegen horren in de ramen te staan. De frisse (?) nachtlucht kan dan voor een fris briesje in de huiskamer zorgen .

Nog een favoriet plaatsje is de kuil onder de rozenstruik die alsmaar dieper aan het worden is.

Het vrouwtje heeft niet graag dat we daar gaan liggen want bij elke nieuwe gebruiker werpen we weer een heleboel stof op. De wortels van de struik komen bovengronds te liggen en het stof dwarrelt tot in de woonkamer, en daar is ’t vrouwtje ook al niet blij mee.

Ondertussen hebben we ook nog een gezamenlijke vijand. Die rosse kat van de buren is een heel mooie , echt een heel mooie poes maar als ze ons zo blijft treiteren en uitdagen gaat er veel mooi vanaf zijn als we ze eens vast krijgen. Kijk nu zelf hoe ze ons op het dak van de schuur tegenover onze tuin gaat zitten uitdagen, half verscholen achter het bladerdek van de boom.

Zo dadelijk gaan we naar de (dikbetaalde) slaven van de weg kijken die vandaag een klimtijdrit met twee serieuze helling onder de wielen moeten krijgen. Ons baasje zegt dan dat hij al begint te zweten als hij die gasten over het kokende asfalt ziet rijden. Wat moeten die mannen dan zelf wel niet afzien ? Maar ja… voor de centen en de faam doen sommigen toch wel heel veel ! Wij doen alvast N I E T mee !

Belle & co

De lift…

Neen, niet bang zijn, het gaat niet over die horrorfilm uit 1983. Daar is het te laat voor geworden vanavond en we willen niemand slapeloze nachten bezorgen. Het gaat hier om die schaarlift die ons baasje eind juni kocht op de veilingsite Troostwijk.

Hij kocht die terwijl we nog in België waren, maar toen ze op 25 juni moest opgehaald worden in Best in Nederland waren wij al in La M.

Het baasje heeft toen een “over en weertje” gemaakt Frankrijk-België-Nederland-België-Frankrijk.

De schaarlift heeft hij toen bij “ozze Dré”, zijn broer, in de garage gezet omdat hij toch wel enig nazicht noodzakelijk achtte vooraleer hij er een tocht van goed achthonderd kilometer mee zou aanvatten.

De schaarlift reed dan wel, of ze nog werkte voor het doel waar ze voor gemaakt was, was nog maar de vraag.

Ons baasje kent echter zijn broer maar al te goed en verwachtte wel dat die dat “ding” niet zo maar in zijn garage liet staan zonder het op werking te testen… Onze baas kent zijn Pappenheimers hé…

En vandaag kregen we een mail in onze mailbox met als titel “zonnebaden in Beerse”.

Dat de hoogtewerker voor zoiets gebruikt zou worden tartte toch alle verbeelding. Maar wat bij de meeste mensen verbeelding is, dat is goed voor keiharde realiteit als je Faes noemt !

Broer Dré heeft de hoogtewerker gebrtuikt om zo’n vijf-zes meter boven de grond te gaan zonnebaden ! Geen schaduw, geen storende gapers, geen aan je voeten likkende boxer Yndhi, alleen totale rust daarboven !

Uiteraard geven we je de foto’s te zien, zoiets zie je maar “once in a life time”

Belle & co

Cijfertjes en lijstjes…

De vaste bloglezers zullen wel weten dat we dagelijks twee identieke blogs op het www loslaten.

Op Valentijnsdag 14-02-2008 zijn we op het seniorennet het Bas & Belleblog gestart. Dat blog loopt dus intussen al vier en een half jaar met twee tot drie berichtjes per dag.

Het Belle, Hera & heros blog op “bloggen.be” is gestart op 28-12-2011. We zijn dit blog gestart omdat op een bepaald moment het Bas & Belleblog erg traag opstartte en niemand daar een oorzaak van kon aanwijzen. Sommige lezers hebben de openingstijd gecronometreerd en kwamen uit op drie minuten ! Dat was de enige reden om een tweede parallel blog op te starten. Inmiddels is ook dat Belle, Hera & Heros blog al meer dan een anderhalf jaar online.

Nu zijn er bij zowel het seniorennet als bij bloggen.be lijstjes waar je de rangschikking kan raadplegen die een beeld geven van het aantal bezoekers. En ook het aantal pageviews per categorie en in het totaal van het aantal blogs.

In al die jaren hebben wij een behoorlijk vast publiek verkregen en dat vertaalt zich dan ook in mooie rangschikkingen en cijfers.

Het baasje heeft dat gisteren op de nieuwsloze dag eens allemaal uitgepluisd en op een rijtje proberen te zetten. Waarvan hierna het resultaat…

Zo kan je in de linkerkolom  van beide blogshet aantal “pageviews” aflezen sinds het blog gestart is. Voor het Bas en Belleblog zijn dat 330.000 views en voor het Belle, Hera & Heros blog 75.500 . Dan komen we samen voor beide blogs op 405.000 views in vier jaar. En dat alleen over twee blogs waar de hoofdrolspelers vier Drentsche Patrijshonden zijn die vertellen over hun belevenissen in België en Frankrijk…

Op onderstaande foto’s, die genomen zijn van het laptopscherm zie je waar de blogs op rangschikking staan.

Eerst staat het Bas & Belleblog op het seniorennet met algemene rangschikking en daarna in de “eigen” huisdier categorie.

Daaronder vinden we de rangschikking op bloggen.be van het B,H,&H blog.

Belle & co

Weinig nieuws vandaag

’t baasje zou beter schrijven G E E N nieuws. Er is totaal niets gebeurd in Ferret LaMagdeleine in de rustige Charente.

We zijn opgestaan, hebben gespeeld, Lucy heeft met koebeest rond gezeuld,

Hera heeft haar knuffel proberen af te pakken. We hebben geslapen, weer gespeeld gegeten en nog wat lawaai gemaakt naar die verlaedijde kat die verdraaid goed weet dat ze vrij spel heeft aan de abdere kant van onze hondproof afsluiting.

Wacht maar eens tot we plots toch buiten kunnen. Dan hoeven we er niet meer op te jagen. Die krijgt dan terplekke een hartaanval en dan hebben wij ze maar voor het oprapen, net als een dummy !

Wat wel een beetje wereldschokkend is… zonder dat we het zelf  wisten is een foto van  Hera”foto van de maand” geworden op de site van de Belgische Drentenvereniging.   http://www.drentschepatrijshonden.be/

Het is de foto met als onderschrift “Hera het bloemenmeisje”. Een mooi hondje midden de madeliefjes. Alleen het gegeven is al mooi…

We hopen in ieder geval jullie morgen op meer wereldschokkende verhalen uit de Drentenwereld te kunnen verrassen….

Belle & co

Veel foto’s en een verhaaltje…

Gisteren was duidelijk foto dag in onze mailbox. Vanuit Gasthuisberg, Oud Turnhout en uit Heijen (NL) kwamen er meerdere foto’s per hond binnen. Kyra spande de kroon met zes foto’s en van Lando en Kato kregen we er elk drie.

Lando, of het plaatselijke hoofdbestuur beloofde volgende week een verslag over zijn jodelvakantie neer te pennen en door te sturen. Wz zijn benieuwd of hij weer wolven en Oostenrijkse “hundinnen” het hof gaat maken zoals hij vorig jaar deed.

Ook Kyra weet nu alles van Beieren en Tirol.  Zij is mee geweest op de huwelijksreis van haar baasjes en zond heel mooie foto’s binnen.

Kato heeft dan weer foto’s binnen gestuurd van haar favoriete plekje onder de pioenstruik en van haar twee andere roedelgenoten Die verveelt zich duidelijk ook niet!

Hier komen de foto’s… Eerst Kyra in Oostenrijk,

En dan Kato's Foto's

En die van Lando aan de zee...

En hier Lando’s verhaal van aan de Belgische kust…

Dag lieve mamsie & Co,

ik heb vooral reisnieuws. Gisteren ben ik nl naar't zeetje geweest. We zijn Thiebe van het volleybalkamp gaan helpen en hebben daarna nog lekker op het strand gedold. Ik heb zout water gedronken, met trosjes schelpen rond gesleurd en  ... niet overgegeven in de auto! Ik heb me gedragen want anders mocht ik morgen misschien niet meer mee. We vertrekken morgen nacht namelijk toch nog naar Oostenrijk voor acht daagjes. Joepie. Lekker in de bergen wandelen tussen de koeien met hun grote bel. Ze hebben schijnbaar wel liever niet dat ik in de koeienvlaaien ga rollen. mmmh, 'k zal er eens over nadenken.

Ook voor jullie nog hele leuke dagen daar en als ik terug ben mag je zeker een reisverslagje verwachten van me!

Natte likjes,

Lando   

Veertien juli…quatorze juillet

Hoe gaat dat bij Belgische Drentjes in Frankrijk op “le quatorze Juillet” de Franse Nationale Feestdag ?

Het begon gisterenavond al rond elf uur. Traditioneel het moment in Villefagnan om het jaarlijkse vuurwerk af te steken. Het was maar een klein vuurwerkje maar de pijlen gingen wel hoog en ze knalden er op los gedurend goed een kwartier. Toen was het alweer afgelopen voor een gans jaar.

In Angoulême daarentegen was er een “feu d’ artifice” aangekondigd net hetzelfde als vorig jaar in Parijs. En dat wil wat zeggen want de Franse hoofdstad heeft nog altijd een vuurwerk eer hoog te houden. Dat stond zelfs in de krant en er waren zelfs aanwijzingen waar en hoe te parkeren voor de toeschouwers.

Vandaag, de nationale feestdag zelf hebben we kalm doorgebracht. In Parijs had de Swa Hollande zijn handen vol om een stijlvolle militaire defilé af te nemen. Toevallig was hier gisteren een bezoeker die eens kwam kijken naar het huis van onze buren, dat twee jaar geleden verkocht is aan jonge mensen.

De vorige eigenares kwam uit een familie van adel/militairen en de man die gisteren nog eens kwam kijken naar het voormalige huis van zijn moeder is ook militair. Nog geen kleintje ook want hij is generaal in het Franse leger. Zo had ons baasje op de vooravond nog een babbel met een generaal want de buren waren afwezig en de man stond voor de gesloten poort… Die moest deze ochtend dus duidelijk niet gaan defileren op de Champs Elysee.

Wij hebben samen met het baasje deze namiddag naar de koers gekeken. Het baasje kende al die plaatsjes waar de koers langs kwam. Alleen had ‘m die cameraman op de moto een ongeluk kunnen doen. Het moment dat ze aan het huis gingen komen in Crestet, waar het hoofdbestuur zo dikwijls hun verlof doorbracht, moest die cameraman zo nodig een versnellingsapparaat van een fiets in beeld brengen ! ! !

Wij hebben de koers en alles wat er rond hing gemist, slapend hebben wij de namiddag binnen in huis met de luiken dicht doorgebracht.

Vanavond heeft het baasje nog snijboontjes gezaaid. Die snijboontjes is een jaarlijks terugkomende groenten bij ons in de moestuin. Het baasje lust dat heel graag. Zeker als die op z’n grootmoeders wijze gesteriliseerd zijn in Weckpotten. Als er elk jaar zo ’n vijftien potten gesteriliseerd worden dan is het 15 x feest voor hem tijdens de winter.

Nu de zon op de boontjes en goed water geven en het is binnen enkele weken weer oogsttijd…

Belle & co

Nog eventjes verder doorbomen…

Gisteren in ons laat bericht hadden we het over de Tour de France en de aankomst in het departement de Vaucluse op de bekende/beruchte Mont Ventoux.

Nu heeft ons baasje over de streek en Vaison la Romaine nog een ander verhaal dat zich heeft afgespeeld in september 1992.

Op 24 september 1992 heeft zich door heel zware regenval in de regio Mont Ventoux zich een overstromingsramp voorgedaan waar ook ons baasje onrechtstreeks bij betrokken was.

http://archief.weer.nl/?menu=view&cat=overstroming&item=Fransewatervloed24092003.wn

Ons baasje werkte toen ook nog bij VAB wegenwacht/Europech en is toen enkele weken na de ramp met een colonne van zes depannage vrachtwagens met aanhanger de teruggevonden auto’s, caravans en campers gaan repatriëren. Het is de tot nu toe, nog steeds de grootste repatriëring in één keer die ooit bij VAB is gebeurd. De colonne had zelfs een journalist van de Gazet van Antwerpen mee onder de bijrijders.

De regionale hulpdiensten hadden weken nodig gehad om na de eerste hulpverlening aan de slachtoffers, de auto’s en caravans uit de bomen te plukken, van hogere rotsen af te halen of uit te graven uit de mee gestroomde modderstroom.

Ons baasje had toen een Audi 100, die tot aan de openstaande vensters vol gestroomd was met modder en allicht vier ton woog, op de vrachtwagen en een caravan zonder ramen en inhoud op de aanhanger. Alles totaal verlies, maar in de auto zaten nog persoonlijke spullen van de slachtoffers.

Bij de familie Plantevin, eigenaars van het appartement dat ons hoofdbestuur toen elk jaar begin november in Crestet huurde, was de gehele tuin, die op een vrij steile helling lag, in zijn geheel met planten, groenten, bloemen en zelfs bomen van de helling afgeschoven (een vlakke rots als ondergrond hield de aarde niet meer vast), is dan over de baan Vaison-Malaucene geschoven, en in de tegenoverliggende wijngaard blijven liggen !

Er moeten nog foto’s bestaan van de repatriëring en de glijdende tuin van madame Plantevin, maar die zijn genomen met het toenmalige fototoestel met filmrolletjes en die foto’s liggen 800 km noordelijker in Vosselaar…

Belle & co

http://www.francetvinfo.fr/meteo/video-les-inondations-sont-encore-dans-les-memoires-a-vaison-20-ans-apres_144221.html

Terrassenweer of snelwegfiles ?

Het is stilletjes op het www vandaag, waarschijnlijk heeft het te maken met het terrassenweer in de lage landen en dat er veel lezers en correspondenten op verlof vertrokken zijn .

Weinig beweging op het www wil automatisch zeggen dat de horeca goed draait en dat het op de snelwegen stikdruk is.

De kranten meldden deze middag al verschillende urenlange files op de Franse en Zwitserse snelwegen.

Op de klassieke knelpunten in Europa was het weer “koekenbak” zegt het baasje. Daar wil ‘m mee zeggen dat het nog eens stilstaand verkeer was.

Je kan het zo opnoemen, de toegang naar de Gotthardtunnel in “der Schweiz” en de klassiekers in Frankrijk als daar zijn, de A7 tussen Beaune en Lyon, de snelweg van Avignon naar Perpignan (met drie uur file wegens een ongeval met een “poids Lourd”) en ook nog en file op de A10 richting Bordeaux.

Het baasje zegt er niets mee in te zitten dat hij geen depannage meer doet, de lol is er af volgens hem en als je in de file staat verdien je “het zout niet op de pattaten” zegt hij.

Terwijl duizenden vakantiegangers in de brandende zon zitten puffen ligt hij hier naar bekende wegeltjes en dorpjes te kijken die de tv op het scherm brengen.

Zo ook vandaag weer, plots zegt ‘m dan… “daar zie daar in die Opel garage (Lyon, la demi Lune, onder het snelweg viaduct) ben ik eens twee juffertjes met twee hondjes gaan ophalen, waarvan er eentje steeds moest overgeven als we in de file terecht kwamen” Gelukkig had hij maar één korte file in Thionville, en had hij genoeg keukenrol mee !

’t Baasje had gedacht dat de renners Lyon zouden binnenkomen via Limonest, dan zou hij het Courte Paille restaurant nog eens terug zien waar ze hem en zijn oude baas van de wegenwacht, de Manil, met de voornaam aanspraken bij het opnemen van de bestelling.

Morgen gaat het voor de renners naar de Vaucluse met aankomst op de Mont Ventoux. Daar kent het hoofdbestuur niet alleen de grote wegen maar ook de paadjes tussen de wijnvelden van de wijnstreek “Mont Ventoux”. Daar hebben de baasjes veel jaren, “wel 15” zegt het baasje hun verlof van Allerheiligen doorgebracht en heeft hij ook de eerste maal geïnformeerd om een huis te kopen. Dat was in Crestet, halfweg tussen Vaison la romaine en Malaucene.

Maar daar waren de huizenprijzen iets te hoog gegrepen voor een leraar met een bij-job.

Maar morgen zit ‘m weer gereed vanaf Bollène, via Suze La Rousse met zijn favoriete wijncave, naar Vaison, Malaucene, Bedoin, Chalet Reynard en de top van die stomme, onherbergzame, en kale Mont Ventoux.

De coureurkes mogen het hebben, voor ons een frisse Duvel triple hop en de zetel met de voetjes omhoog, kijkend naar de herkenningspunten onderweg.

Meer moet dat niet zijn op de Quatorze juillet, de Franse nationale feestdag.

Belle & co

Dit is nu eens logisch denken

Een kudde schapen kan zich nooit sneller verplaatsen dan aan het tempo van het traagste schaap.

Als een kudde wordt opgejaagd, zijn het altijd de traagste en de zwakste schapen die het eerst worden aangevallen.

Deze natuurlijke selectie is eigenlijk een zegen voor de kudde, want de snelheid van de kudde stijgt

naarmate er steeds meer zwakke en trage schapen worden geëlimineerd.

Als we deze logische redenering doortrekken en toepassen op de menselijke hersenen,

moeten we besluiten dat de hersenen niet sneller kunnen werken dan hun traagste cellen.

Zoals we ondertussen allemaal wel weten, vernietigt alcoholgebruik de hersencellen.

Vanzelfsprekend zijn het de traagste en zwakste cellen die het eerst vernietigd worden.

Daaruit kan men logischerwijze besluiten, dat ten gevolge van alcoholgebruik,

de traagste en zwakste cellen systematisch geëlimineerd worden en,

dat daardoor de gemiddelde prestatie van de hersenen met sprongen verbetert.

Dit verklaart tevens waarom we ons altijd een beetje slimmer en alerter voelen na het nuttigen van de nodige hoeveelheid Duvels.

L.M.

De stilte is terug en andere verhalen…

Vanochtend hebben we geslapen tot acht uur, toen is ons baasje ons komen wekken. Een verschil van twee uren tegenover de weekdagen, als de monster machines van de LGV lijn te 06u00 hun motoren starten. En in ’t weekend blijven de monsters “op stal” dan overslapen we ons !

Stilte als de jaren voorheen, een ongekende luxe tijdens het weekend, want tijdens de week is het geluid te vergelijken met dat van Vosselaar waar 22 op de 24 uur het geluid van de snelweg op de achtergrond te horen is. De twee uren dat het daar “stil” is krijg je tussen 02u00 en 04u00.

Het baasje heeft zoals het haast traditie is een foto genomen van de eerste zonnebloem hier in de onmiddellijke omgeving van ons gehucht. Hij zag ze staan, niet ver van de rand van het veld, zodat hij niet te ver tussen de bloemen moest gaan om er een mooie foto van te maken. Nu is het er nog een enkele maar binnen een week tot twee weken ondergaat de omgeving de zoveelste kleurverandering van het jaar.

Eerst was alles groen in de lente, soms een geel vlak er tussen van bloeiend raapzaad (colsa) dan groen dat wisselde naar goud van het graan, en nu nog eens van groen naar geel van de “tournesols”

Daarstraks is de familie dan komen kersen en kriekjes plukken. Tante Rita, je weet wel, wij noemen die de “koekjestante”, en familie wonen twee weken in het naburige Saint Fraigne. Nu is die van hetzelfde slag als ons hoofdbestuur en wanneer die de kans ziet om haar hobby, confituur maken en soortgelijke dingen te doen dan schiet die in actie. Zo kwam het dat ons baasje, ome Luc en nichtje Carolin aan de kersen- en kriekenoogst begonnen.

Het zijn de laatste kersen en krieken van het seizoen, binnen enkele dagen is het er mee gedaan wegens alles “overrijp” of zeg maar rot. Het enige waar de kersen dan nog voor kunnen dien is voor “het vat” om later Kirsch van te laten distilleren.

Nu gaan we effe aan onze Charentaise siësta beginnen, ieder in een zetel, netjes rond de baas gedrapeerd. Die kijkt dan zogezegd naar de koers maar in de praktijk neemt ‘m zelf, zonder dat hij het weet, deel aan de snurk wedstrijd van Belle & co !

Belle & co

Te laat…

Te laat is het geworden om “vandaag” (12-07) nog een bericht op het blog te kunnen plaatsen. Na Middernacht is het een andere dag en dus zullen er op zaterdag 13-07 waarschijnlijk drie berichten verschijnen.

De familie die gisteren in hun vakantiehuis in St Fraigne zijn aangekomen zouden vandaag wat nog restte aan kersen aan de boom komen plukken, maar…. Ze hebben hun kat gestuurd.

Wel hebben ze rond 18u00 getelefoneerd omdat ze dachten dat er iets aan de diepvriezer mankeerde.

Het baasje die gisteren voor hun aankomst de koelkasten was gaan opzetten bemerkte dat de diepvriezer ingeschakeld was op “vollen doemp” vroor enerzijds de pannen van het dak en anderzijds kwam er een draad warm… Ja, dan heb je natuurlijk wel een probleemke… dat gewoon eenvoudig kon opgelost worden door de diepvriezer wat “minder doemp” te laten geven. Het baasje heeft de koelkast/diepvriezer op een normale stand geplaatst en alles zal wel in orde komen.

Dat was buiten een spannende eindfaze van de rit in de Tour de France zowat het enige dat spannend genoeg was om te vermelden. Bij die rit in de tour was het baasje in slaap gevallen. De renners passeerden dan wel mooie kastelen en mooie zichten, maar die kastelen heeft het hoofdbestuur haast stuk voor stuk bezocht in de loop der jaren. En op die wegen waar de tour zich over slingerde heeft ons baasje destijds ook een Masjebashi met depannage aanhanger mooi tussen de lijntjes gestuurd. Haast elk dorp herkende hij, want daar had hij eens goed quiche gegeten, op een ander was de confit de canard weer om van te snoepen. Op een andere plaats had hij te veel (volgens hem) moeten betalen voor de VAB, maar die maakten daar geen zaak van. En zo ging dat maar door, tot er effe niks te vertellen was, en toen viel ‘m naast Hera in slaap in de zetel…

En toen hij dan terug wakker werd waren de commentatoren op TV in alle staten want er waren negen renners “ontsnapt” en de “maillot jaune” was er niet bij ! ! ! Ojeetjes… was dat een ramp, ze deden net alsof dat enkel kon opgelost worden door Obama in samenwerking met Poetin en Swa Hollande !

En onze baas was terug klaar wakker… door de schuld van Michel Wuyts, den brabbelaar van dienst tijdens de Tour !

Morgen trekken de renners naar Lyon, daar heeft het baasje ook nog wel enkele adresjes en kan ‘m vertellen over de uren dat ‘m daar voor “la demi lune” en de tunnels in de file heeft gestaan, onderweg naar nog een andere sukkelaar die maar al te graag in die file wilde staan, als z’n auto het niet had opgegeven !

Belle & co

Foto's HLN