Oh, qu’il est beau ! ! !

Dieet, deel 2

Vanavond zijn er hier drie Drentjes, zonder het zelf te weten aan een dieet begonnen dat in eerste instantie en afhankelijk van het resultaat, zal duren tot minstens eind augustus.

De eetkommen zijn vanavond gevuld met een halve beker van de Hill’s dieet

Brokken + 100 gram hertvlees. Voor Heros en Belle is dat niet vreemd want die waren tot half juni ook al bezig met de Hills’ dieetbrokken, met goed resultaat overigens.

Ze krijgen nu alle drie (Hera doet niet mee) een gelijke portie. Voor Lucy is dat misschien wat weinig omdat die nog niet uitgegroeid is maar dat gaan we aanpassen wanneer we merken dat ze echt niet genoeg te eten krijgt. Van de hoeveelheden op de verpakking aangegeven trekken we ons niets aan, die zijn niet noodzakelijk aangepast aan een actieve Drentenroedel. De baas zal het zaakje wel aandachtig in ’t oog houden. Er heeft hier nog nooit iemand, geen twee of viervoetige, geklaagd dat hij honger had !

En de eetkommen werden vrolijk geledigd vanavond, geen getreuzel, geen heen en weer geloop. Keurig eten deden ze vanavond en dat was een plezier voor het hoofdbestuur.

Binnen twee weken gaan we terug langs bij dierenarts Benoit Hans in Ruffec om te zien dat we goed bezig zijn met Lucy’s dieet.

Graag zouden we zien dat ze tegen de clubmatch eind augustus rond de 28 kilo op de weegschaal zet. Hopelijk is dat niet te hoog gegrepen, maar ’t zou een mooi resultaat zijn…

Belle & co

Lucy in Verteuil

Het was vanavond avondmarkt in Verteuil sur Charente. Niet de echte grote avondmarkt maar de “marché des producteurs”. Waar de producenten van regionale producten hun waren komen aan de man brengen.

Wijn, Pineau des Charentes , Cognac, maar ook patés van “gevogelte” maar ook meer precies van kalkoen, eend, gans, varken en noem maar op.

Ook gebak , patisserie en regionaal bekende broden kan je er proeven en kopen. Waar het ook altijd plezant proeven is, is bij de imker die verschillende soorten honing aanbied, van de gewone gemengde hononing tot Colza-, zonnebloem-, accacia- en lindehoning.

En daar mocht Lucy mee naartoe in het kader van de verdere (Franse) socialisatie. Want daar mankeert het een beetje bij onze kleinste, ze is niet zeker van zichzelf in grote mensengroepen. Bij de ene groep loopt ze mee alsof het haar eigen roedel is en dan een andere keer is ze weer schuchter en schrikt ze van het minste.

En daar heeft ze vandaag genoeg van gekregen. ’t Baasje moet wel opletten dat er geen kinderen met ijsjes of een wafel in de buurt komen. Die zouden het wel eens op een wenen kunnen zetten omdat ene Belgische Lucy met hun snoep aan de haal is gegaan.

Gelukkig kent ons baasje zijn pappenheimers en heeft Lucy niet de kans gekregen om schurkenstreken uit te halen. Wel heeft ze van het baasje het laatste van zijn bierbekertje (hij dacht toch dat het bier was) mogen uitlikken.

Ze is ook nog in de op dit moment vrij snel stromende rivier mogen gaan waar ze zonder dralen op haar buik ging in liggen. Om te zwemmen is de Charente daar te ondiep en waar het diep genoeg was om te zwemmen stond te snelle, onveilige stroming. Dus is Lucy daar dus aangelijnd gebleven.

Belle & co

Heeft Frankske al…

Heeft Frankske van het “één weer” op TV al gezegd dat het gevaarlijk is van in de zon ‘zware’ arbeid te verrichten ? Onze baas zit nochtans te wachten  op zo ’n bericht.

Deze ochtend is hij (met veel goede moed) begonnen aan het terugvinden van de prinsessenboontjes. Het onkruid schiet hier na die natte dagen en nu de zon er op, zo snel dat je het haast kan zien groeien. Na drie dagen niet wieden of harken zit je in de problemen zegt de baas.

En zo nam hij al het nodige tuingerief uit de stal  en trok er op af. Heros liep voorop met de draagoor van de afvalemmer in zijn bek. Dat siert onze roedel, onze baas is nooit alleen aan het werk, alleen gaat Belle & co in de schaduw van de bomen liggen en het baasje zit in de vlakke zon.

’t Baasje heeft er al aangedacht van het onkruid te laten doorgaan, dan kan hij na twee weken in de schaduw van het onkruid zijn boontjes terug gaan zoeken. Maar die gedachte is al afgewezen wegens “te zot om los te lopen”.

Na goed een anderhalf uur heeft de baas het al opgegeven. Een groot deel van de boontjes is al teruggevonden en Louis zijn preien staan in volle zon dik en groot te worden zonder dat ze enige concurrentie hebben van onkruid in de buurt.

Straks als die andere zonnekloppers (?) in de Tour de France de aankomst hebben bereikt gaat het werk hier in de tuin verder. Het baasje is van mening dat er nog dagen komen, zonder dat hij met een zonneslag in bed steekt.

Van die mening zijn wij honden trouwens ook. De keuken met zijn frisse vloer is topfavoriet en ook in een kuil ( ! ! ! ) onder de rozenstruiken is het goed toeven voor ons. Maar die kuil, waarin buiten wijzelf ook nog wortels van de rozenstruiken alsmaar meer zichtbaar worden, valt niet in goede aarde bij ons hoofdbestuur. We letten nu beter op bij het graven van kuilen, we proberen minder stof op te werpen, dan valt dat kuilen graven alvast minder op.

Zo dat was ons “ochtendbericht” uit een Charentaise oven …

Belle & co

Dit  is een neuke   

Een vrouw met een hazenlip (die daardoor de letter 'L' niet  kan uitspreken) is 25 jaar getrouwd en besluit een lekker etentje klaar te maken voor haar man als hij thuiskomt.

Zegt ze, "Kijk eens man, omdat je zo nief bent, heb ik iets nekkers voor je knaargemaakt!".

Inderdaad,  ze hebben lekker gegeten en na het eten drinken ze nog een glaasje cognac en gaan vervolgens lekker vroeg naar  bed.

Eenmaal  in bed, komt haar man met de verrassing tevoorschijn:  tickets om met z'n  tweeën voor veertien dagen naar de Bahamas te  gaan!

De  vrouw is in 'de zevende hemel' van dit cadeau en zegt dan ook,"Hartstikke nief, echt heen erg nief van je, man!" en ze besluit dan ook om haar man hiervoor eens extra te verwennen.

Ze gaat met haar hoofd onder de dekens, zakt naar beneden en verwent haar man als nooit tevoren.

In  the middle of the act vraagt zij, "Is  het  nekker, man?"

"Nee!",  zegt-ie, 'Jetair..."

L.M.

Het puppenmagazine 09-07-2013

Dit puppenmagazine had normaal gisterenavond moeten verschijnen op dit blog maar bezoek en een BBQ hebben roet in het eten gegooid (figuurlijk, de BBQ was OK) Dus nu hier dan onze schrijfselen, en het verhaaltje van onze Limburgse kleinzoon, zoon, broer en neefje Lennaert.

Onze gasten gisterenavond wilden maar niet geloven dat wij netjes naast elkaar onze eetkommen kunnen leegeten zonder boel te schoppen of te grollen. Om dat extra goed in de verf te zetten heeft het baasje dan wat slagroom op ons normale eten gespoten. Dan noemt dat geen slagroom meer maar geeft het baasje daar een andere naam aan, dan is dat “stimulans”. Trouwens, dik zullen we er niet van worden want nog voor die slagroom heeft het baasje de naam “scheerschuim” al eens gebruikt. Maar we vinden het wel lekker.

Maar we gaan Lennaert aan het woord laten die had ook nog flink wat te vertellen.

Hier Lennaert aan het woord:

Bezoek!

Afgelopen weekend stond in het teken van bezoek (welk weekend niet!) Er kwam bezoek, een afmeldertje en bezoek!

Dit keer zat er ook bezoek bij voor papa Cartouche. Een van zijn vele vriendinnen kwam met zijn dochter speeddaten.

We waren allebei dolenthousiast, maar voor papa viel het dan toch tegen want ze kwamen niet voor te…je weet het welle.

We kregen allebei een cadeautje ingepakt in krantenpapier en mochten het zelf uitpakken. Papa rook er één keer aan, nee geen eten en weg was zijn interesse. Dat betekende dat ik 2 cadeautjes mocht uitpakken Twee platgereden konijnenknuffels, één bruine, en één grijze,  met een irritant piepgeluid voor mij! WHooeeeahhhhh wat was ik blij. Ik vergat mijn mooie stiefmoeder en beroemde halfzus en dook de tuin in met mijn nieuwste veroveringen. Nu is het begrip “knuffel voor de hond” in huize Roosteren niet echt gangbaar. Papa Cartouche heeft al heel lang geleden wel eens een knuffel gekregen maar die was binnen 1 minuut verscheurd. Zoonlief Christian had ook een Knuffel waar papa Cartouche van wist dat hij daar niet aan mocht komen, maar in één onbewaakt moment heeft hij hem dan toch gestolen en de ogen, de neus en de voelsprieten er vanaf gehaald en het hele aangezicht weggevreten. Het verdriet, de afschuw en de woede van Christian kan ik nauwelijks beschrijven maar dat is wel één van de redenen waarom hij nu nog altijd “niet zo van de honden is”. Hoewel vrouwtje niet zo handig is met naald en draad heeft ze toch geprobeerd om van 3 niet meer bruikbare knuffels een nieuwe knuffel te maken, en dat werd Pummie de 3^e (Alaaf), en die slingert hier nog altijd rond. De oogjes en het neusje lagen uitgekauwd nog in de tuin en die werden er ook weer opgezet. Maar dat is papa, zo ben ik dus niet!

Omdat ik zo trots en blij met mijn platgewalste flappies rondliep wilde papa ook alsnog er eentje hebben. Ik gromde verschrikkelijk naar hem en hij liet zowaar los. Ik schrok van mezelf en was even verbaasd en hup mijn staart ging weer 1,73 cm hoger de lucht in.

Te snel kwam er weer een einde aan het drentengedreutel en gingen mooie Isa en Puck terug naar Zevenaar. Ik dook met mijn knuffels de bench in waar Ratte ook al op me lag te wachten,  en moest voor het eten zelfs wakker gewaakt worden. En papa? die droomde een nooit meer te vervullen droom!

Jullie “Hollandse knuffel”

Lennaert

’t Is maar dat ge het weet…

Viagra is nu ook verkrijgbaar in poedervorm voor de koffie of de theé.
Dit verhoogt uw seksueel prestatievermogen niet, 
maar verhindert dat uw koekskes slap worden bij het soppen.

J.P.

Messieurs, demarrez vos engins…

“Gentleman start your engines”, zo herinnert ons baasje zich de startprocedure van de 24 uren van Le Mans tot in het jaar 1970. http://nl.wikipedia.org/wiki/Le_Mansstart

Daar dacht hij ook aan deze ochtend rond zes uur, toen het geluid/lawaai van de ‘Caterpillars’, zo’n drie kilometer verderop, tot bij ons kwam aanwaaien.

De rustige dorpjes, La Chevrerie, Villiers le Roux en ons gehucht Ferret beleven op dit moment de lawaaierigste zomer ooit. Tot dit jaar kon je hier zeggen “je wordt hier wakker van het geluid van je eigen ademhaling”, of van “de bijen in de boom”. Maar dit jaar is het geluid afkomstig van “scrapers & dumpers” die er voor moeten zorgen dat de TGV reizigers binnen twee jaar met een ‘vaartje’ van rond de 350 km/u van Parijs naar Bordeaux kunnen sporen !

Het baasje kwam op dat gedacht van die ‘Le Mans start’ toen hij de zware voertuigen op Google Earth netjes in een rij zag opgesteld staan naast de nu onteigende B&B van Vernon & Sheila in Londigny. De ‘engins’ stonden netjes aan de rand van de weg zij aan zij opgesteld, net als in Le Mans destijds. Daar stonden de renners opgesteld aan de overzijde van de weg te wachten op de geijkte term “Gentleman….”

Hier zullen de Fransen, Portugezen, Roemenen, Algerijnen, & co die de machines besturen wel niet aan de overzijde van de straat staan wachten in de houding van een sprinter op de sportbaan, maar de aanblik van de voertuigen overtrof de racers/chauffeurs…

Volgende zomer zullen de grondwerken wel voorbij zijn en we weten niet of de machines die de sporen leggen een zelfde lawaai maken, maar daar kunnen we dan volgende zomer nog eens een berichtje aan wijden …

Belle & co

Verveling ? nog niet dadelijk !

De vraag is al dikwijls gesteld aan het hoofdbestuur, “vervelen jullie je niet gedurende die twee maanden” of nog “wat doen jullie daar toch die ganse tijd”.

Voor een groot deel zijn die vragen al beantwoord gedurende de voorbije dagen. Dat was duidelijk te merken op de plaats, kersen plukken, kersen ontpitten, kersen inmaken en af en toe al eens een sausje maken voor bij het ijs.  Kersen eten doen we wel in de boom (de baas) of onder de boom (wij, de Drentjes). Maar die vier kersen bomen blijven niet oneindig kersen leveren, maar dat zal de baas niet in onledigheid stortten. Er wachten nog twee kriekenboompjes, met verdraaid kleine, maar ook verdraaid lekkere vruchtjes om confituur van te maken.

Als we dan zo eens rondkijken in de tuin zien we ook dat de pruimen al een behoorlijk kaliber beginnen krijgen. De takken van de pruimenboom beginnen al behoorlijk door te buigen onder het gewicht van de vruchten. Dat gaan dan ook de eerstvolgende vruchten zijn voor de rumtopf.

Wie nog eens durft vragen “wat doen jullie zo allemaal in die twee maanden” krijgt dit bericht onder de neus. Dit bericht of eentje van het eind van deze maand want ook de patatjes dienen nog gerooid te worden, en de boontjes gewied van onkruid…

Nog vragen ?...

Belle & co

Het is warm…

Het is zelfs hééél warm en de thermometer op de koer staat op 34° C. Dat is voor Heros te warm en die gaat zelfs niet met zijn drie teefjes en de baas mee naar de tuin om daar in de schaduw van de boom te liggen . Heros komt niet uit zijn bench in de keuken.

Het hoofdbestuur heeft zelfs gedacht dat hij ziek was, maar voor een gedroogd worstje staat hij mee aan te schuiven. Dan heeft het baasje hem aangelijnd mee genomen voor een rondje rond het gehucht en daar liep hij  toch vrolijk mee rond. Toen hij dan halfweg toch los mocht draaide zijn staart weer overuren. Hij liep heel vrolijk mee rond en heeft zijn “vlag” een tiental keren uitgezet !

Het baasje was deze ochtend weer “in hogere sferen”.  Dat wil zeggen,  vijf meter hoog op de ladder in de kersen boom. Het baasje wil zoveel mogelijk kersen plukken om ze niet te laten rotten aan de boom. Want rotte kersen trekken “opruimers” aan en dat zijn hier voornamelijk wespen en “frelons”. Die laatste zijn wespen die zo’n 3 tot 5 x zo groot zijn als normale wespen zijn en  die een volwassen mens zonder veel moeite het ziekenhuis in kunnen

prikken. En daar loopt dan een Lucy rond die er een sport van maakt van alles wat vliegt tegen de grond te meppen en achteraf op te eten ! ! !

We kregen deze ochtend ook nog een dagboek bericht van Lana. Die had ook één en ander op haar lever. ’t Baasje heeft al gezegd  “die gaat best in therapie” ! En dan kan ze best eens hier in therapie komen bij oma, moeder,  zus en nonkeltje. Dan kunnen we eens testen of ze na een week nog dezelfde kuren heeft ?

Hier het dagboek van Lana…

30 juni, hallo allemaal na het avontuur met de  spetterpoep sta ik nog op dieet. Geen lekkere botjes of vleesjes ... Ik ben uitgehongerd! Nu het baasje nieuwe grasmatten heeft gelegd mag ik ook niet meer buiten zonder bewaker. Reden: alle plasjes tijdig wegsproeien en ik krijg de gelegenheid niet om de nieuwe matten terug op te rollen. Ik loop heel vies rond, want ik ken geen greintje privacy meer. Ik ben dus al de hele week ferm ambetant. Ik geef letterlijk aan dat ik het beu ben en bijt kleine neepjes in hun enkels en kuiten. Resultaat: benchdienst. Het leven is echt niet eerlijk :( Lana.
1 juli, vandaag de 1ste dag van de vakantie. Het was toch wel moeilijk voor mij. De routine werd doorbroken. 'S morgens niet meer alleen en de hele dag bij het vrouwtje ;) we gaan op zondag niet meer naar de jachttraining. Ik zwem niet mooi en het apport op land is niet altijd mooi teruggebracht. Ik word afgeleid door de kleinste scheet in mijn buurt. Jammer want ik was zo veelbelovend gestart. Vandaag heb ik er gebruik van gemaakt om het vrouwtje te ambeteren. Wat dacht ze nu ... Haar 1ste vakantiedag rustig door te maken? Pech, dan moest je maar geen Drent nemen!

Wat ik deed voor extra aandacht: even enkele suggesties voor mijn broers en zussen: het snoeisel rond verspreiden, de waterpotten omvertrekken, in volle vaart op het vrouwtje springen terwijl ze op de ligzetel ligt, met mijn poten op de gsm slaan terwijl ze smst, bovenop de nieuwe picknicktafel staan en de kaarsen ervan slaan, de hoekjes van de nieuwe grasmatten lostrekken ... En dit was nog maar 1 dag, nog 61 te gaan! Hahahahahaha Lana
2 juli: ik ben doodmoe. Het vrouwtje is begonnen aan het verwijderen van onkruid. Ze is gefrustreerd omdat ik geen onkruid trek maar alle nieuwe bloemen opeet en uittrek. Wel leuk natuurlijk, een vrouwtje op haar kont! Die kan ik aanvallen zonder dat ze me ziet afkomen! Weglopen met kruid en vlak voor haar neerleggen en dan doodleuk haar gezicht aflikken. Man man man... Zelfs ik werd er moe van!
5 juli: 's avonds wilde ik niets eten. Mijn baasjes dachten dat ik weer teveel geschrokt had overdag ...ik ging vrijwillig in mijn bench liggen en jankte niet toen het vrouwtje weg ging. De baasjes sliepen slecht, hopend van mij te horen als er iets was. 'S morgens zagen ze het resultaat. Ik lag in een klein bolletje in een hoekje en de rest was gevuld met kots. Het vrouwtje ging tussen het mengsel op zoek naar de boosdoener. Het baasje maakte zich intussen kokhalzend klaar om te gaan werken. En ja hoor, een groot vel van een kauwbeentje kwam netjes tevoorschijn tussen gras en onverteerde brokjes. Cool hè! Het was toen 6u! Het vrouwtje smste onmiddellijk naar de dierenarts want ik zag er maar slap uit. Eerst de kots uit mijn witte vacht wassen en dan naar de dokter. Een spuit in mijn nek en 2dagen niet eten. Weeral! Ja hoor ik ben Lana: ADHD en gulzig zijn, zijn mijn eigenschappen. Het vrouwtje had pas een anti-schrokbak gekocht. Nu lig ik op een nieuwe mat en ik ben nog nooit zo braaf en stil geweest. Het vrouwtje heeft onlangs mijn eigen Lana-dagboek gekocht. Er valt zoveel te vertellen dat nu ook het baasje weet wat ik allemaal uitsteek overdag ;) slaapwel!

6 juli: wat een sadistische baasjes heb ik! Terwijl ik al 2 dagen op 0 van eten sta, eten zij BBq voor mijn neus! En nog boos zijn ook dat ik iets wil stelen van de tafel! Lap, ketting aan en spil in de grond. Daar zat ik dan ... Zelfs de meest zielige snoet en gejank hielpen niet!

Snuf Lana…

Dat was smullen vandaag…

Het begon al daarstraks bij het kersenplukken van het baasje. Om ons te plagen smeet ’t baasje van hoog op de ladder af en toe een kers op onze kop, allee… dat was toch de bedoeling van hem !

Wij zagen dat zo niet en we hebben die kersen dan maar lekker opgepeuzeld, Dat was dan weer niet de bedoeling van de baas want die merkte ook wel dat wij de kersen met pit en al opaten !

Was hij nu bang dat wij bij een eventuele spetterpoep een achterste zouden hebben als een mitrailleur met kersenpitten als munitie. Soms is ‘m niet te schatten onze baas, zoveel fantasie…

Maar vanavond heeft ‘m voor ons lekker honden eten gereed gemaakt. ’t Was eigenlijk wel geen honden eten maar het heeft ons in elk geval vriê goed gesmaakt.

Zoals we daarstraks al vertelden zouden de baasje vanavond lekkere Franse mosseltjes eten. Sinds vorig jaar heeft hij een recept met cocosmelk van Peter, het baasje van Hercule, gekregen. En iedereen die dat al gegeten heeft is daar laaiend enthousiast over, ook wij Drentjes !

We kregen dan wel geen mosseltjes maar de overgebleven mosselsoep hebben we gekregen en onze eetbakken kunnen zo terug naar de Maxizoo om terug in het verkooprek te zetten. Spiksplinternieuw zagen onze eetbakken er achteraf terug uit.

Nadien kregen we nog de overschot van de frietjes onder onze brokken. Maar ook een blik vlees van het merk van de Maxizoo dat we zo lekker vinden was onder ons eten gemengd. Zo heeft ons hoofdbestuur altijd wel wat blikken bij, voor wanneer we eens niet ‘op onze eet zijn’. Dan krijgen we zo’n één blik, eerlijk verdeeld over de vier eetkommen.

Dat was dan omdat we daarstraks zo goed en braaf de wacht hebben gehouden onder de ladders toen het baasje nog kersen aan het plukken was !

We hopen maar dat Eva dit verhaaltje niet voorleest aan haar en onze Lana. Die staat weeral twee dagen ‘schraal’ omdat ze met haar geschrok een gans vel uit een kauwbeen in één keer naar binnen heeft gewerkt. En dan is haar maag overhoop en moet ze twee dagen op dieet…

Gelukkig zijn wij rustige eters. Stel je voor dat we door ons geschrok zo ’n diner als vandaag zouden moeten missen !... Sterkte Lana, hier was het ‘Keitofmegalekker’ vanavond…

Belle & co

Nog steeds …k e r s e n…

Het blijft maar duren die kersen oogst. Willen we onze baas zien dan moeten we maar omhoog kijken. Hij leeft zo gemiddeld op 5 meter boven de grond ! En dan nog kan hij niet overal bij de kersen komen.

Het steriliseren is voorbij, Met zo’n 30 potten in de maten ½, ¾ en 1 liter is het wel voldoende voor een jaar voorraad aan kersen. Je kan toch niet elke week kersentaart of kersensaus voor bij ijs eten. Dat is niet de visie die ons baasje  heeft om nog ergens een kilootje van zijn gewicht af te nijpen !

Neen, de kersen die nu nog geplukt worden zijn “voor ’t vat” ! ’t Vat is een afsluitbare ton van 60 liter waar alle kersen ingaan wanneer ze ontdaan zijn van de steeltjes. Daar kiepert het baasje goed wat suiker en water bovenop en laat het dan gisten.

Je raad het al, hij krijgt daar een fijne alcohol van, de Duitsers, Luxemburgers en Oostenrijkers noemen dat “Kirsch”. Een ideaal spul om bij te voegen in de rumtopf waar het baasje begin van de week aan begonnen is.

Vermits we in de buurt van Cognac (60 km) wonen zijn er nog mensen die een distillatie licentie hebben en van de fruitprut een fijne alcohol van 60° stoken.

Daar brengen we dan het vat met de gegiste kersen naartoe en krijgen een flinke fles van ongeveer 3 liter alcohol voor in de plaats. Zo krijgen we op het einde van het jaar een echte rumtopf “fait maison” of “fabrication artisanale”

Vanochtend bij het winkelen heeft het baasje nog aan die arme Belgen in het thuisland gedacht. Die worden al enkele weken de kop zot gemaakt door de mosselboeren van Yerseke. Die stellen de aanvoer van de Zeeuwse mosselen telkens weer uit. En die weten dat de Belgen er weer massaal gaan opvliegen wanneer de eerste vrachtwagens de grens oversteken.

Waarom dacht ons baasje nu aan Belgen en mosselboeren ? Wel… in de koeltoog van de Super U lagen weer de lekkere kleine “Bouchot mosseltjes”.

In een bakje van 2 kilo, netjes zuiver gemaakt, en haast klaar om de pot in te gaan.

Ja dan weet je het wel, vanavond komen er mosselen op tafel in La Magdeleine, en de hondjes weten dat niet al het mosselvocht gaat opgeraken en krijgen vanavond een voorgerechtje dat het hoofdbestuur “mosselsoep” noemt, gemaakt van gisteren geoogste en verpakte mosselen zodat verser echt niet kan.

Dat gaat weer smullen worden voor baasjes en hondjes…

Belle & co

Foto’s…

Regelmatig vallen hier foto’s in de mailbox van pupjes van ons. Dikwijls komen ze uit “Cremtown” oftewel Aalter waar ene Pieter De Crem, ook wel eens “Crembo” genoemd, de plak zwaait. Eva stuurt dan foto’s van haar Lana met enkele woordjes toelichting.

Wij verzamelen dan die foto’s tot we er enkele bij elkaar hebben. Zo ook weer vandaag. Spijtig genoeg zijn door ’t baasje zijn opruimwerk enkele commentaren het oneindige WWW-heelal ingestuurd.

Maar geen erg, de foto’s spreken voor zich en het is telkens Lana die het onderwerp is.

Nog een mededeling… tijdens warme dagen kan het zijn dat er ’s ochtends geen bericht verschijnt. Niet ongerust zijn, onze baas is niet zo ’n zonneklopper en doet dan ’s ochtends de werkjes buiten wanneer het nog fris is. Na de middag zet hij zich dan achter de dikke muren die het huis fris houden. Hij kijkt dan naar de tour de France of schrijft dan het ochtend bericht.

’t Is maar dat je het weet zegt ‘m…

Belle & co

Een beetje zielig kijken en alles lukt altijd ...


Zo'n aandacht verdient toch wel een beloning hé baasje ?


Wie wil nu niet zo liggen ?

Een “Duitse” Drentenkennel…

Het loopt soms raar hoe mensen elkaar leren kennen. In dit geval, is het een besluit van de Nederlandse Drentenvereniging die besloten heeft van “buitenlandse fokkers uit te sluiten van de fokdagen en geboortelijsten van puppy’s op de Nederlandse Drentensite”.

Nu zijn er enkele Nederlandse fokkers die destijds naar het buitenland getrokken zijn. In België zijn er ook twee en in Duitsland leerden we zo Wilko Nijman kennen die in Laar, het eerste dorp over de grens met Nederland woont , maar het is “buitenland” voor de Nederlandse vereniging !

Nu heeft Wilko van vorige week een nestje van negen pupjes. Zeven reutjes en twee teefjes maar hij kan die in Nederland niet aankondigen en in Duitsland is de Drent zo goed als onbekend. Daarom maken wij het nestje hier bekend. De pups zijn gefokt naar de normen van de Nederlandse Drentenvereniging en ze zijn gewoon mooi en groeien als kool ! Zo kunnen ook onze talrijke Nederlandse trouwe lezers van dit blog ook kennis maken met een “buitenlands nestje”

Van hen kregen we gisteren dit verhaal…

Lottie heeft een verhaaltje gemaakt:

Zondag hebben wij een mooie foto gemaakt van de dikke buik van Bo, deze
wilden wij op de site zetten om te laten zien hoe dik haar buik is en dat
het niet zo lang meer zou duren totdat de pups kwamen... Die foto heeft de
site niet gehaald, want het was de bedoeling de foto er maandagmiddag op te
zetten, nadat ik weer zou komen van mijn werk. Nu de verrassing: Maandag
zijn de pups geboren! Bo was al wat onrustig maandagochtend, haar
temperatuur was ongeveer een graad gezakt en we hielden haar wel al extra in
de gaten, maar we hadden toch niet verwacht dat de pups maandag al zouden
komen! Gelukkig is mama Bo verder kerngezond, net als haar pups. Het zijn er
alleen wel een beetje veel, 9 pups om precies te zijn! Toch zijn we erg blij
met de 7 reutjes en 2 teefjes, want wat zijn ze schattig! We krijgen al
allemaal telefoontjes van iedereen die wil komen kijken, maar we houden de
meeste mensen toch nog een beetje op afstand, ze mogen bij voorkeur komen
als de pups 2 weken oud zijn, dan is hun weerstand ook wat beter.
Natuurlijk is iedereen van harte welkom om onze trots te bewonderen! Ook
kinderen, een paar rennende, gillende, schreeuwende kinderen, het is alleen
maar goed dat ze daaraan wennen.

Nog even over de bevalling, die ging allemaal prima. De eerste pup kwam rond
kwart over 3 's middags, de laatste rond een uur of 7 's avonds. Het ging
vrij vlot, je hoort ook wel eens dat er een hele tijd tussen de pups zit,
maar Bo wou er waarschijnlijk vanaf! We schrokken wel een beetje hoor, de
eerste puppy was een reu, de tweede, derde, vierde en vijfde ook. We dachten
al 'Oh nee, als we maar niet alleen maar reuen krijgen!', want we denken
erover om een teefje te houden, maar dat is nog niet zeker, 'de baas' (mijn
vader) moet er een klik mee hebben, zoals hij zegt.
Hij heeft momenteel toch een mannenhuishouding met al die reuen, hij blij,
is hij ook een keer in het voordeel. En natuurlijk kan hij niet wachten om
de pups mee te nemen naar het jachtveld als ze wat ouder zijn, met al die
lekkere, nieuwe luchtjes en wennen aan het schot.

Misschien ook handig om te vermelden: als de pups wat ouder zijn zetten we
een cd op, zodat ze aan allerlei geluiden wennen. Op die cd staan onder
andere rijdende auto's, toeterende auto's, gillende kinderen, huilende
baby's, sirenes, trein, vuurwerk, je kunt het zo gek niet bedenken.

www.drentschepatrijshondenvandewildediek.wordpress.com

De brom/zoem boom

Weken te laat tegenover andere jaren, maar hij doet het weer. Onze trots van de koer de grote lindeboom, onze “tilleul” staat in bloei.

En dat gaat gepaard met een diepe brom van duizenden bijen die hier hun nectar komen verzamelen om er de lekkerste honing van te maken die er bestaat. Van vroeg in de ochtend tot zonsondergang hoor je het gezoem van de bijen. Ook de fijne geur van de bloesem geeft een apart tintje aan de koer.

Het is prettig wanneer je aan de picknick tafel bezig bent met het ontpitten van de kersen.

We dienen wel op te passen voor de honden met zoveel andere “huisdieren” in de boom. Daarstraks was het bijna “prijs”  voor Heros en ook Lucy heeft haast een dikke lip opgelopen. Af en toe komt er al eens een bij tegen de grond terecht en zoals geweten, er ontgaat haast niets een Drentenneus, -oog of -oor !

Eerst happen ze naar de bij, die is dan een beetje nat of wat confuus en blijft dan wat raar doen tegen de grond.

Dat is het moment dat de dapperste van de vier met zijn/haar poot op de bij durft slaan om ze dood te slaan. Met wisselend succes want het gebeurt dikwijls dat de bij goed wat weerstand bied. Dat is gewoonlijk het moment dat het hoofdbestuur in de gaten heeft dat het weer zo ver gekomen is.

Een schoen van maat 42 maakt dan een eind aan het lijden van de bij en aan de pleziertjes van de Drentjes.

Het telefoonnummer van de dierenarts ligt in elk geval klaar voor het moment dat een van het viertal een bijensteek in de tong, of erger… in de keel krijgt.

Het is wel opvallend dat Belle niet meer meedoet aan het spelletje “bijenmeppen”. Belle heeft enkele jaren geleden al eens met een onwezenlijk dikke lip rondgelopen . Ook twee van haar dochters, Kiki en Kyra hebben ons al eens een foto toegestuurd waarop ze niet zo fraai op stonden met een dikke lip of volledige dikke snoet  …

Belle & co

Zo maar enkele prentjes ?

Al eens nagedacht over onderstaande prent, gebeurt je meermaals per dag !

Miljaar…

Het kan een krachtterm zijn maar ook het aantal malen dat ons baasje die Hop heeft verfoeid ! Normaal zitten die vogels in de lente op die manier een wijfje te lokken met hun irritant “hop-hop-hop” geroep. Nu lijkt het ons dat het dak van ons huis een ideaal plaatsje daarvoor is. Deze ochtend tussen zes en kwart over zes zat er in elk geval een Hop zijn “chanson d’ amour” af te spelen boven het slaapkamerraam van de baasjes en die waren daar niet blij mee ! Het baasje heeft het aantal keren geteld dat die Hop op een minuut zijn “hop-hop-hop” roept en kwam op negentien keer uit. En zo heeft die daar een kwartier gezeten.

Waarschijnlijk is die zijn wijfje er uit getrokken omdat die Hop te veel hop-hop-hop wou doen en zit ‘m nu een ander slachtoffer te lokken…

Nog eens Miljaar

Eergisteren is er een bloembak met geraniums in van de vensterbank gedonderd. Nu gebeurt zoiets zelden “zomaar”, maar met vier Drenten in combinatie met een vreemde kat is die “zomaar” snel gebeurd.

Het resultaat is dan een bloembak die in gruizelementen ligt, geknakte planten en bloemen die nu op hun mooist stonden, een kat die de schrik van haar leven heeft doorstaan en haar heil achter die geraniums heeft gezocht, en vier Drenten die nog altijd achter die kat aan het zoeken zijn!

Het leven op “den Franschen buiten” kan mooi zijn, en is het ook, als je op sommige dagen de nodige zin voor humor hebt en soms de andere kant kan uitkijken !

Belle & co