Dat was smullen vandaag…

Nog steeds …k e r s e n…

Het blijft maar duren die kersen oogst. Willen we onze baas zien dan moeten we maar omhoog kijken. Hij leeft zo gemiddeld op 5 meter boven de grond ! En dan nog kan hij niet overal bij de kersen komen.

Het steriliseren is voorbij, Met zo’n 30 potten in de maten ½, ¾ en 1 liter is het wel voldoende voor een jaar voorraad aan kersen. Je kan toch niet elke week kersentaart of kersensaus voor bij ijs eten. Dat is niet de visie die ons baasje  heeft om nog ergens een kilootje van zijn gewicht af te nijpen !

Neen, de kersen die nu nog geplukt worden zijn “voor ’t vat” ! ’t Vat is een afsluitbare ton van 60 liter waar alle kersen ingaan wanneer ze ontdaan zijn van de steeltjes. Daar kiepert het baasje goed wat suiker en water bovenop en laat het dan gisten.

Je raad het al, hij krijgt daar een fijne alcohol van, de Duitsers, Luxemburgers en Oostenrijkers noemen dat “Kirsch”. Een ideaal spul om bij te voegen in de rumtopf waar het baasje begin van de week aan begonnen is.

Vermits we in de buurt van Cognac (60 km) wonen zijn er nog mensen die een distillatie licentie hebben en van de fruitprut een fijne alcohol van 60° stoken.

Daar brengen we dan het vat met de gegiste kersen naartoe en krijgen een flinke fles van ongeveer 3 liter alcohol voor in de plaats. Zo krijgen we op het einde van het jaar een echte rumtopf “fait maison” of “fabrication artisanale”

Vanochtend bij het winkelen heeft het baasje nog aan die arme Belgen in het thuisland gedacht. Die worden al enkele weken de kop zot gemaakt door de mosselboeren van Yerseke. Die stellen de aanvoer van de Zeeuwse mosselen telkens weer uit. En die weten dat de Belgen er weer massaal gaan opvliegen wanneer de eerste vrachtwagens de grens oversteken.

Waarom dacht ons baasje nu aan Belgen en mosselboeren ? Wel… in de koeltoog van de Super U lagen weer de lekkere kleine “Bouchot mosseltjes”.

In een bakje van 2 kilo, netjes zuiver gemaakt, en haast klaar om de pot in te gaan.

Ja dan weet je het wel, vanavond komen er mosselen op tafel in La Magdeleine, en de hondjes weten dat niet al het mosselvocht gaat opgeraken en krijgen vanavond een voorgerechtje dat het hoofdbestuur “mosselsoep” noemt, gemaakt van gisteren geoogste en verpakte mosselen zodat verser echt niet kan.

Dat gaat weer smullen worden voor baasjes en hondjes…

Belle & co

Foto’s…

Regelmatig vallen hier foto’s in de mailbox van pupjes van ons. Dikwijls komen ze uit “Cremtown” oftewel Aalter waar ene Pieter De Crem, ook wel eens “Crembo” genoemd, de plak zwaait. Eva stuurt dan foto’s van haar Lana met enkele woordjes toelichting.

Wij verzamelen dan die foto’s tot we er enkele bij elkaar hebben. Zo ook weer vandaag. Spijtig genoeg zijn door ’t baasje zijn opruimwerk enkele commentaren het oneindige WWW-heelal ingestuurd.

Maar geen erg, de foto’s spreken voor zich en het is telkens Lana die het onderwerp is.

Nog een mededeling… tijdens warme dagen kan het zijn dat er ’s ochtends geen bericht verschijnt. Niet ongerust zijn, onze baas is niet zo ’n zonneklopper en doet dan ’s ochtends de werkjes buiten wanneer het nog fris is. Na de middag zet hij zich dan achter de dikke muren die het huis fris houden. Hij kijkt dan naar de tour de France of schrijft dan het ochtend bericht.

’t Is maar dat je het weet zegt ‘m…

Belle & co

Een beetje zielig kijken en alles lukt altijd ...


Zo'n aandacht verdient toch wel een beloning hé baasje ?


Wie wil nu niet zo liggen ?

Een “Duitse” Drentenkennel…

Het loopt soms raar hoe mensen elkaar leren kennen. In dit geval, is het een besluit van de Nederlandse Drentenvereniging die besloten heeft van “buitenlandse fokkers uit te sluiten van de fokdagen en geboortelijsten van puppy’s op de Nederlandse Drentensite”.

Nu zijn er enkele Nederlandse fokkers die destijds naar het buitenland getrokken zijn. In België zijn er ook twee en in Duitsland leerden we zo Wilko Nijman kennen die in Laar, het eerste dorp over de grens met Nederland woont , maar het is “buitenland” voor de Nederlandse vereniging !

Nu heeft Wilko van vorige week een nestje van negen pupjes. Zeven reutjes en twee teefjes maar hij kan die in Nederland niet aankondigen en in Duitsland is de Drent zo goed als onbekend. Daarom maken wij het nestje hier bekend. De pups zijn gefokt naar de normen van de Nederlandse Drentenvereniging en ze zijn gewoon mooi en groeien als kool ! Zo kunnen ook onze talrijke Nederlandse trouwe lezers van dit blog ook kennis maken met een “buitenlands nestje”

Van hen kregen we gisteren dit verhaal…

Lottie heeft een verhaaltje gemaakt:

Zondag hebben wij een mooie foto gemaakt van de dikke buik van Bo, deze
wilden wij op de site zetten om te laten zien hoe dik haar buik is en dat
het niet zo lang meer zou duren totdat de pups kwamen... Die foto heeft de
site niet gehaald, want het was de bedoeling de foto er maandagmiddag op te
zetten, nadat ik weer zou komen van mijn werk. Nu de verrassing: Maandag
zijn de pups geboren! Bo was al wat onrustig maandagochtend, haar
temperatuur was ongeveer een graad gezakt en we hielden haar wel al extra in
de gaten, maar we hadden toch niet verwacht dat de pups maandag al zouden
komen! Gelukkig is mama Bo verder kerngezond, net als haar pups. Het zijn er
alleen wel een beetje veel, 9 pups om precies te zijn! Toch zijn we erg blij
met de 7 reutjes en 2 teefjes, want wat zijn ze schattig! We krijgen al
allemaal telefoontjes van iedereen die wil komen kijken, maar we houden de
meeste mensen toch nog een beetje op afstand, ze mogen bij voorkeur komen
als de pups 2 weken oud zijn, dan is hun weerstand ook wat beter.
Natuurlijk is iedereen van harte welkom om onze trots te bewonderen! Ook
kinderen, een paar rennende, gillende, schreeuwende kinderen, het is alleen
maar goed dat ze daaraan wennen.

Nog even over de bevalling, die ging allemaal prima. De eerste pup kwam rond
kwart over 3 's middags, de laatste rond een uur of 7 's avonds. Het ging
vrij vlot, je hoort ook wel eens dat er een hele tijd tussen de pups zit,
maar Bo wou er waarschijnlijk vanaf! We schrokken wel een beetje hoor, de
eerste puppy was een reu, de tweede, derde, vierde en vijfde ook. We dachten
al 'Oh nee, als we maar niet alleen maar reuen krijgen!', want we denken
erover om een teefje te houden, maar dat is nog niet zeker, 'de baas' (mijn
vader) moet er een klik mee hebben, zoals hij zegt.
Hij heeft momenteel toch een mannenhuishouding met al die reuen, hij blij,
is hij ook een keer in het voordeel. En natuurlijk kan hij niet wachten om
de pups mee te nemen naar het jachtveld als ze wat ouder zijn, met al die
lekkere, nieuwe luchtjes en wennen aan het schot.

Misschien ook handig om te vermelden: als de pups wat ouder zijn zetten we
een cd op, zodat ze aan allerlei geluiden wennen. Op die cd staan onder
andere rijdende auto's, toeterende auto's, gillende kinderen, huilende
baby's, sirenes, trein, vuurwerk, je kunt het zo gek niet bedenken.

www.drentschepatrijshondenvandewildediek.wordpress.com

De brom/zoem boom

Weken te laat tegenover andere jaren, maar hij doet het weer. Onze trots van de koer de grote lindeboom, onze “tilleul” staat in bloei.

En dat gaat gepaard met een diepe brom van duizenden bijen die hier hun nectar komen verzamelen om er de lekkerste honing van te maken die er bestaat. Van vroeg in de ochtend tot zonsondergang hoor je het gezoem van de bijen. Ook de fijne geur van de bloesem geeft een apart tintje aan de koer.

Het is prettig wanneer je aan de picknick tafel bezig bent met het ontpitten van de kersen.

We dienen wel op te passen voor de honden met zoveel andere “huisdieren” in de boom. Daarstraks was het bijna “prijs”  voor Heros en ook Lucy heeft haast een dikke lip opgelopen. Af en toe komt er al eens een bij tegen de grond terecht en zoals geweten, er ontgaat haast niets een Drentenneus, -oog of -oor !

Eerst happen ze naar de bij, die is dan een beetje nat of wat confuus en blijft dan wat raar doen tegen de grond.

Dat is het moment dat de dapperste van de vier met zijn/haar poot op de bij durft slaan om ze dood te slaan. Met wisselend succes want het gebeurt dikwijls dat de bij goed wat weerstand bied. Dat is gewoonlijk het moment dat het hoofdbestuur in de gaten heeft dat het weer zo ver gekomen is.

Een schoen van maat 42 maakt dan een eind aan het lijden van de bij en aan de pleziertjes van de Drentjes.

Het telefoonnummer van de dierenarts ligt in elk geval klaar voor het moment dat een van het viertal een bijensteek in de tong, of erger… in de keel krijgt.

Het is wel opvallend dat Belle niet meer meedoet aan het spelletje “bijenmeppen”. Belle heeft enkele jaren geleden al eens met een onwezenlijk dikke lip rondgelopen . Ook twee van haar dochters, Kiki en Kyra hebben ons al eens een foto toegestuurd waarop ze niet zo fraai op stonden met een dikke lip of volledige dikke snoet  …

Belle & co

Zo maar enkele prentjes ?

Al eens nagedacht over onderstaande prent, gebeurt je meermaals per dag !

Miljaar…

Het kan een krachtterm zijn maar ook het aantal malen dat ons baasje die Hop heeft verfoeid ! Normaal zitten die vogels in de lente op die manier een wijfje te lokken met hun irritant “hop-hop-hop” geroep. Nu lijkt het ons dat het dak van ons huis een ideaal plaatsje daarvoor is. Deze ochtend tussen zes en kwart over zes zat er in elk geval een Hop zijn “chanson d’ amour” af te spelen boven het slaapkamerraam van de baasjes en die waren daar niet blij mee ! Het baasje heeft het aantal keren geteld dat die Hop op een minuut zijn “hop-hop-hop” roept en kwam op negentien keer uit. En zo heeft die daar een kwartier gezeten.

Waarschijnlijk is die zijn wijfje er uit getrokken omdat die Hop te veel hop-hop-hop wou doen en zit ‘m nu een ander slachtoffer te lokken…

Nog eens Miljaar

Eergisteren is er een bloembak met geraniums in van de vensterbank gedonderd. Nu gebeurt zoiets zelden “zomaar”, maar met vier Drenten in combinatie met een vreemde kat is die “zomaar” snel gebeurd.

Het resultaat is dan een bloembak die in gruizelementen ligt, geknakte planten en bloemen die nu op hun mooist stonden, een kat die de schrik van haar leven heeft doorstaan en haar heil achter die geraniums heeft gezocht, en vier Drenten die nog altijd achter die kat aan het zoeken zijn!

Het leven op “den Franschen buiten” kan mooi zijn, en is het ook, als je op sommige dagen de nodige zin voor humor hebt en soms de andere kant kan uitkijken !

Belle & co

Twee eindjes draad en nog van alles…

Het blijkt te helpen dat ons baasje even de ladder tegen de muur heeft gezet en het aansluitingskastje van de telefoon/internet heeft gecontroleerd. Die twee eindjes draad die bleken dan toch bij elkaar te horen want het internet en de telefoon hebben geen kuren meer vertoond.

Ondertussen hebben wij ook via TV Vlaanderen en de satelliet  naar het TV nieuws gekeken over het aangekondigde aftreden van de koning . Zelden was een aangekondigde extra nieuwsuitzending zo voorspelbaar.

Door de kersenoogst van de laatste dagen was het bijhouden van het onkruid in de moestuin een beetje op de achtergrond terecht gekomen. We hebben dat deze namiddag dus ingehaald en we hebben dan ook nog een flinke oogst aan aardbeien teruggevonden onder het onkruid.

Eén voordeel heeft dat onkruid… de vogels zien de aardbeien niet liggen. Want die aardbeien lusten ze blijkbaar nog liever dan de kersen van vier grote bomen waarvan de takken doorbuigen van het gewicht van de kersen…

Ook de rest van de groenten in de moestuin blijken het goed te doen dit jaar. De preitjes van Louis staan keurig rechtop in drie rijtjes. De pompoenen doen het geweldig en kruipen naar hartenlust door de rijen aardappelplanten en de drie soorten tomaten krijgen de eerste vruchtjes. Van het formaat van de groenten mogen we niet klagen, dat zal zijn oorzaak wel vinden in de vele regen van de laatste maanden. Nu de zon nog om alles mooi te laten rijpen.

Met het steriliseren van de kersen hebben we wat tegenslag. Van de potten van een halve liter die op de bovenste laag stonden in de steriliseerketel zijn er verschillende potten open gegaan. Een geluk dat we het tijdig merkten en de hulp van de diepvriezer hebben ingeroepen. Zo is er toch niets van de noeste arbeid verloren gegaan !

En morgen… morgen beginnen we aan het oogsten van kersen van de vierde en laatste kersenboom…

Belle & co

Het telefoonkastje…

Zo rond half vier was het baasje het proberen aansluiting maken met het internet stikbeu en heeft hij zelf de ladder maar van onder de kersenboom gaan halen.

Als je op die techniekers van Orange/Wanadoo moet wachten dan ben je zalig, wééééken duurt dat voor er iemand komt kijken waar de storing juist zit. Ze zeggen er dan bij de melding wel bij dat wanneer de fout binnen in huis zit je wel de (gepeperde) rekening krijgt.

Daarom is het baasje dan maar zelf aan de slag gegaan en merkte dadelijk dat er een wit draadje een los eind had aan de inkomende zijde en een zelfde wit draadje aan de andere zijde van de draad uitkomende zijde.

Nu heeft het baasje wel enige ondervinding met draadjes van dezelfde kleur met een onderbreking van uit zijn wegenwachter tijd. Alleen was dit zo een dun draadje dat het haast alleen vast te nemen was met hele fijne dunne vrouwen vingertjes. Maar uiteindelijk heeft hij met zijn dikke vingers toch de draadjes aan elkaar kunnen maken, en plots en waarschijnlijk toevallig werkte het internet eventjes daarna “comme il faut”.

We kunnen er terug tegenaan gaan met het blog en zelfs onze binnen gekomen mail beantwoorden.

Dit een korte verklaring waarom er deze ochtend geen echt bericht op het blog verscheen. Straks dus beter, we kunnen het dan misschien over onze Albèèèèr den tweede hebben, want volgens de TV zenders gaat die straks zeggen dat ‘m zijn papieren in orde heeft gemaakt om op pensioen te gaan.

’t Baasje heeft al gezegd dat ‘m dan collega is met hem, en dat op pensioen zijn best meevalt, ook al ben je gepensioneerde leraar of koning .

Belle & co

Als het regent in Ferret…

Als het regent in Ferret, gehucht van La Magdeleine dan blijkt het internet niet te werken ! Zo ook vandaag met de miezerige regen die omstreeks 10uur is beginnen vallen. Vannacht was het internet al eens uitgevallen maar we konden dan toch nog even onze mail nakijken en nadien was het weer huilen met de pet op !

Ook hebben wij Drentjes liever dat de zon schijnt (de baasjes ook zeggen ze). Want telkens als we buiten zijn geweest krijgen we naar onze poten omdat we onze voeten weer eens niet geveegd hebben. Daartegenover staat dan weer dat we telkens worden afgedroogd, en dat is dan weer zo’n knuffelmoment dat we wel kunnen appreciëren. Maar owee,  hij of zij die met een natte vacht in een van de zetels springt. Die heeft niet alleen een natte vacht, maar die krijgt ook gelijk de wind van voren. Natte hond hoort volgens het hoofdbestuur niet in een lederen salon !

En zo zijn er nog van die vervelende zaken die gebeuren wanneer het regent.

Belle die zich zo graag rolt in het kort gemaaide gazon die komt dan kletsnat terug binnen. Heros die graag zijn poot opheft tegen een struik krijgt bij de minste aanraking van die struik een vracht water over zich… ook kletsnat natuurlijk ! En moeder en dochter Hera en Lucy rollebollen al spelend over het kletsnatte gazon. Juist ! je raadt het al, ook al kletsnat die twee !

Inmiddels terwijl het baasje terug, en voorlopig zonder succes het internet terug op gang probeert te krijgen liggen we met z’n vier uilen te vangen en zo te snurken dat de uilen er van gaan vliegen…

’t Is niet altijd simpel voor Drentjes… als het regent in Ferret…

Belle & co

Is het voorbij ?

Is het nu werkelijk voorbij of neemt Heros nu een hormonen adempauze ?

Hij heeft vandaag weinig belangstelling gehad voor nichtje Lucy en dat was ook voor de baasjes een moment om wel op hun hoede te zijn maar niet meer zo fanatiek als de vorige dagen.

Vanavond echter begonnen zijn hormonen weer op te spelen en diende Lucy toch weer eens heftig te  reageren. De hitsige sukkelaar die volle goesting heeft en niks mag… het hoofdbestuur heeft er rats medelijden mee !

Het loopt op zijn einde, de eerste loopsheid van Lucy, en de baasjes gaan er niet rouwig om zijn !

Op de verschillende Drentenblogs blijken er nogal wat zieken te melden zijn.

Zus Lobke van Lucy en ook broer Lennaert blijken last te hebben van spetterpoep en lusteloosheid. De respectievelijke dierenartsen hebben er het gissen naar want op het moment dat die twee bij de dierenartsen komen zijn ze vinnig als nooit tevoren… Ze weten dat er daar ook snoepjes te scoren vallen en dat heeft dan zo een opflakkering van vitaliteit tot gevolg. We lazen het gisteren ook al bij Lando, die heeft dierenarts Aline ook al flink om de tuin geleid. Maar Lando was dan ook niet ziek die had enkel een ontsteking van een tekenbeet of iets van die aard. Maar allen hebben ondertussen wel hun vaccinaties gekregen die ze nodig hebben om op reis te gaan.

Ondertussen (het baasje is nog bezig geweest aan het Drentenblaadje dat te “zwaar” was om te verzenden) zijn er foto’s in onze mailbox gevallen van ene Lennaert uit Roosteren. Foto’s waar het water en activiteit vanaf spetteren. Erg ziek lijkt die niet. Ons baasje zou zeggen “speel niet zo veel komedie en zoek een andere manier om aandacht te trekken !”

Het was me vanavond blijkbaar “foto doorstuur avond” want ook op het smoelenboek stonden foto’s van een Lana die ook al aandacht zocht !

’t Zal dan toch de waarheid zijn als je ons baasje hoort zeggen “met een Drent in huis ken je geen verveling meer “

Belle & co

Kabaal in de tuin…

Terwijl het baasje deze ochtend inspiratieloos aan een bericht voor het blog zat te zwoegen (al zijn inspiratie was gisterenavond opgeraakt aan het samenstellen van het Drentenblaadje) ontstond er achter in de tuin een kabaal van jewelste. Het was dan nog maar enkel Heros en Belle die van hun flaporen stonden te maken . Wegens de scheiding der seksen waren Hera en Lucy nog op de koer .

Het baasje ging dan maar even poolshoogte nemen, Hera en Lucy mochten dan ook mee. Het aantal decibels ging met sprongen de hoogte in toen ook Hera en Lucy zich in de verbale strijd wierpen.

Reden van het lawaai, nu ja “reden”, het was meer oorzaak waren enkele arbeiders die een container op het kruispunt achteraan de tuin aan het lossen waren. In die grote afzetcontainer stonden wat wegenwerken machines . Eindelijk begonnen de mensen van de buurgemeente Villiers-le-Roux aan het groot onderhoud van hun wegennet.

Dat het hondengeblaf niet opkon tegen het lawaai van asfaltmachines en trilwalsen bleek al snel toen Belle & co merkten dat ze een verloren strijd aan het leveren waren.

Dat was zeker zo toen ook nog eens een hele grote tractor met nog allelei machines arriveerde. Toen hebben ze het lawaai maar gestaakt en terug op de koer gerekt en gestrekt in de zon gaan liggen snurken….

Belle & co

EEN GOEDE RAAD VOOR DE TERRASDAGEN DEZE ZOMER !!!

Wees alstublieft voorzichtig na het drinken van alcohol tijdens de komende verlofperiode.
Ik zou graag een persoonlijke ervaring met jullie willen delen.

Zoals jullie weten, hebben sommige van ons over de jaren incidenteel wat problemen gehad met de autoriteiten op weg naar huis na een sociale bijeenkomst.

... Een paar dagen geleden was ik stappen met wat vrienden en heb toen een paar drankjes en een aantal glazen heerlijk bier gedronken.

Wetende dat ik misschien wel enigszins over de wettelijke limiet was, heb ik iets gedaan wat ik nog nooit eerder heb gedaan. Ik heb de raad van mijn vrienden opgevolgd en ik heb een taxi naar huis genomen.
En uiteindelijk gelukkig maar, want onderweg kwam ik langs een alcoholcontrole, maar op een taxi wordt er geen controle uitgevoerd.

Ik kwam veilig thuis, hetgeen een behoorlijke verrassing was, ik had nog nooit eerder een taxi bestuurd, ik weet niet waar ik die vandaan heb en wat ik er mee moet doen nu hij in mijn garage staat ! Iemand enige suggestie…?

L.K.

Het puppenmagazine 01-07-2013

We kregen gisteren nog eens een bericht uit Oud Turnhout nog steeds de jachttraining aan het volhouden is. En duidelijk met succes.

Zo bericht Hilde zijn baasje toch, en ze voegt er nog foto’s aan toe ook.

Ondertussen blijft het hier in La Magdeleine kersentijd. Van de ochtend tot het avondmaal is de woordenschat hoofdzakelijk “kers-getint”.

Pitten, suiker, Weckpotten, sluitringen, Rumtopf, ontpitter, zulke woorden beheersen de gesprekken  van het hoofdbestuur…

Maar er zit beterschap aan te komen voor de optimistische baas… Er is nog maar één kersenboom “te doen” en dat is die met de makkelijkste kersen.

Mooie harde “knakkers” die makkelijk te ontpitten zijn maar minder sap bevatten dan die welke nu nog aan de beurt zijn.

Maar het baasje ziet het zitten, na de kersen is er nog een week of twee adempauze, dan gaat het letterlijk “pruimentijd” zijn…

En nu het verhaal van Lando…

Dag lieve Faes-familie,

het weekend begon hier bij Aline de dierenarts. Ik heb nl een kleine ontsteking op mijn borstkas. Kan zijn van een teek dus hopla, een prikje antibiotica. Nu we er toch waren gingen we dan maar voor het grote onderhoud: nagels knippen, inenting tegen ratten ziekte, druppeltjes tegen kennelhoest, hartje luisteren en op de weegschaal. 31 kilo weeg ik al. Terwijl Aline me onderzocht gaf ik haar likjes en kwispelstaartend ging ik ook weer buiten.

Gisteren tijdens de wandeling had ik een trofee voor het baasje maar of die daar zo blij mee was?? Een konijnenpoot!

Vandaag gingen we trainen bij Oscar samen met Feyla en een nieuwe hond. Belangrijk is dat ik rust vind voor ik aan de leuke dingen begin want ik ben soms een beetje TE veel gemotiveerd om er tegenaan te gaan. Na het veld afsnuffelen en de apportjes op het droge met een eend gingen we apporteren in het water. Drenten niet graag zwemmen? Wie heeft dat ooit bedacht?

Wie moest er altijd de eend terug op het droge helpen omdat de 2 andere er nog iets minder zin in hadden? Drent Lando! Heerlijk vond ik dat. Ook rond de vijver de eend terug aan Oscar gaan geven was een leuk extraatje. Gevolg is wel dat we geluk hebben dat we geen bomen in onze tuin hebben want die hadden inmiddels omgezaagd gelegen, hihi, wat een geronk klinkt er van op de bank.

Binnenkort gaat mijn baasje de ringtraining nog eens even terug ter hand nemen voor de clubmatch in augustus. Kwestie van de eer aan ons mamsie Hera over te laten om met haar buik omhoog te gaan rollebollen in de ring, hihi.

Ik wens jullie nog een hele leuke vakantie toe en kijk er al naar uit om nog eens een keer met jullie te kunnen dollen xxx

Lando

“Jan” heeft gelijk…

Onze schuin tegenover buur Jan W. heeft gelijk. Jan geeft in een reactie op het Bas & Belle blog aan dat ons baasje de bal missloeg in zijn bericht van deze ochtend “stralend blauw”.

Daarin beweerde ons baasje dat hij gisterenavond Belle had genezen met Immodium, daar waar ze aan haar maag mankeerde …

Nu weet het baasje maar al te best dat wanneer je mottig bent aan je maag je best Motilium neemt, want Imodium is tegen de spetterpoep !

Ons baasje kan dat het best onthouden doordat de eerste drie letters gelijk aangeven waar het medicijn gemaakt is MOTilium als je MOTtig bent.

Dit is de reactie van Jan W. op het Bas & Belle blog.

Jean-Jean,

motilium is voor den doorgang van de maag en imodium zet er ne stop op

ik mag toch een beetje reklame maken voor mijne ex-baas,eh

En ik geef mijn overbuur groot gelijk. Hij kan het weten want zolang ik hem ken, en dat is zowat 35 jaar, heeft hij maar één werkgever gehad. En zonder Jan had die werkgever geen vestigingen gehad in China, Zuid Amerika en nog andere continenten. Want Jan zorgde bij Jansen Pharmaceutica er voor dat voor alle pakjes, die vanuit de vestiging Beerse naar het buitenland vertrokken, alle douaneformaliteiten dik in orde waren…

En iemand die al eens iets overzee, langs de luchthavens, of gewoon over land iets naar een land buiten de EU verzond, dat daar altijd ambetante ventjes en vrouwtjes aan de grens probeerden lastig te doen !

Voor Jan geen probleem, hij kende niet alleen alle reglementen (zelfs die van Chinezen) maar ook de geplogenheden van die landen, en kreeg elk pakje feilloos  voorbij die ambetanterikken. “Dokter Paul” had een goede helper aan Jan. Daar is vriend en vijand van overtuigd.

Jan is trouwens al jaar en dag een trouw lezer van dit blog en een fijne buurman. Dat mag ook eens gezegd worden !

Belle & co

’t Zal toch niet waar zijn hé…

Deze vond ons baasje deze morgen op het internet. Voor de echte pessimisten met toch een goede inborst die rekening houden met de wintersporters…

Stralend blauw…

We moeten vandaag niet kijken op het buienradar om te zien hoe groot de bewolking is en welke richting ze uitdrijft. Er is gewoon geen bewolking en dus ook niets te zien wat ons bang/nat zou kunnen maken !

Kersendag dus vandaag voor onze baasjes want het gaan de laatste dagen zijn dat er bruikbare kersen kunnen geplukt worden.

Na al het nat een flinke portie zon is fataal voor de al zo goed als 100 % rijpe kersen. De volgende stap is dus plukken of rotten aan de boom.

Trouwens, die plukkers uit Turnhout en Vosselaar die hadden gesolliciteerd als plukkers hebben zelfs hun kat niet gestuurd. Zij logeerden hier maar enkele kilometer vandaan maar de honger naar kersen zal niet groot genoeg geweest zijn. Neen Danny, neen Chris, ik breng GEEN kersen mee naar Vosselaar ! Kans verkeken op lekkere sappige kersen…

Zo ga je het baasje deze ochtend na de tocht naar de bakker en na het ontbijt waarschijnlijk terug “in hogere sferen” kunnen vinden. Daar bedoelt hij dan wel enkele meter hoger op de ladder “den boom in”. ’t Vrouwtje maakt dan weer een twaalftal Weckpotten haast steriel proper, om na het ontpitten van de kersen, de potten te kunnen vullen en te steriliseren.

En op honden gebied is het probleem “status quo” . Lucy is nog steeds loops en Heros heeft last van door zijn lijf gierende mannelijke hormonen en testosteron !

Gisteren avond vond Belle haar eten zo lekker dat ze al de overschotjes van haar roedelgenoten ook heeft binnengepeuzeld. Later op de avond is haar dat zuur opgebroken en heeft ze twee hopen uitgebraakt die je niet voor mogelijk kon houden dat het uit één hondenmaag kwam.

Bij gebrek aan beters heeft het hoofdbestuur dan maar besloten haar een halve Immodium instant te geven. Nadien ging het beter met onze oma en heeft ze toch een rustige nacht gehad, ondanks haar schranspartij en de gevolgen daarvan…

En dan heeft het baasje volgende gedachte… Als de regering vanaf volgend jaar Immodium enkel op voorschrift wil verstrekken, zou het dan niet helpen om te kunnen zeggen “’t is voor den hond ?”Die spullen zijn gewoonlijk vrij verkrijgbaar, tenzij ze bij wielrenners ook populair zijn …

Belle & co

Rumtopf…

Samen met de kersenoogst, het steriliseren en het kersenconfituur maken is het hoofdbestuur begonnen met het samenstellen van een rumtopf.

Dat is ook nog zoiets uit grootmoeders tijd dat het baasje zich nog vaaglijk herinnert als iets dat in de kelder bij zijn tante en grootvader op een donker schap stond. Daar mocht je als kleine bengel niet aankomen “want daar groeide je niet meer van” ! ! !

Maar wat in die stenen pot zat was wel lekker, want éénmaal per jaar, er waren dan veel tantes en nonkels bij onze grootvader thuis, dan kwam die stenen pot uit de kelder en een tijdje later was het plezant in huis en werd er luid gelachen en moppen vertelt, want al die tantes en nonkels hadden in no time een stuk in hun kraag !

In de familietraditie bestaat het al jaren niet meer dat maken van rumtopf, maar een tijdje geleden had Jeanny, het baasje van Cartouche en Lennaert er van gehoord dat onze bazen nog steeds fruit en groenten steriliseerden en zij presenteerde ons nog een aantal “Weckpotten”. Nu vindt ons baasje dat zonde van zoiets in de glascontainer te smijten en hij heeft het aanbod dan ook graag aanvaard. Maar toen hij de Weckpotten oppikte bleek Jeanny daar nog een goeie ouwe Rumtopf stenenpot bij te hebben gezet. Die was ook bij hen in onbruik gekomen en stond ook maar in de kelder te verkommeren.

Maar vandaag kunnen we aan Jeanny melden dat de pot terug in gebruik is genomen !  Eén kilo mooie rijpe kersen, zonder steeltjes of pitten, staan samen met de suiker en alcohol te rijpen in de schuur. Het volgende dat er bij in gaat zullen waarschijnlijk de rijpe witte pruimen zijn en daarna de blauwe pruimen. Nadien hebben we nog héééél lekkere zoete peren en appelen die steeds in lagen bovenop de kersen komen. De twee nieuw aangeplante mirabellenbomen zullen dit jaar nog niet voldoende vruchten dragen om al confituur van te maken, dus ook die oogst gaat bij in de pot !

En als alles tijdens het najaar goed in de smaak valt (zoals bij “pake” destijds) dan maken we volgend jaar een grote rumtopf die als nagerecht gaat dienen bij de terugkomdag van de pups. Dan moeten we wel oppassen dat er niet te veel zatte nonkels gaan tussenlopen, want die meneren en madammen in hun blauwe uniformkes zijn tegenwoordig veel strenger geworden dan in grootvaders tijd…

Belle & co

Gescheiden houden…

Het gescheiden houden van bronstige Heros en loopse Lucy vergt toch wel heel wat energie en aandacht van het hoofdbestuur. Niet dat het kwaad kan dat Heros Lucy zou “dekken” maar plezierig vinden we gans de hormonen toestand niet

Zo merken we nu dat het steriliseren van de reu tal van voordelen heeft tegenover castratie maar er toch ook negatieve punten zijn. Het blijvend actief zijn van de mannelijke hormonen is daar één van. Dat is een nadeel dat niet meer aanwezig is wanneer de reu gecastreerd is.

Het is een zenuwentoestand die nog enkel dagen gaat aanhouden tot de loopsheid van Lucy voorbij is.

Omdat het terrein hier zo groot is valt het moeilijker om de twee “geliefden” in het oog te houden. Gelukkig kunnen we de ruime koer en de heel grote  tuin van elkaar scheiden, zodat zowel Heros als Lucy over een ruime loopruimte kunnen beschikken.

Heel fijn nieuws komt uit Budingen, waar hoogstwaarschijnlijk het laatste pupje van Hadise ook kan gaan kennismaken met zijn toekomstige baasjes.

Het is altijd een gevoel van voldoening als je als fokker met een gerust hart je pupjes na acht weken er voor gezorgd te hebben je “kleintjes” uit huis kan laten gaan met het gevoel van , “die gaat ook een fijn leven tegemoet “.

Een voorbeeld hebben we gisteren nog gehad toen we op achthonderd kilometer van de thuisbasis nog een fijne ontmoeting hadden met Ronny en Carine en “onze” Harko . Vijf jaar gaat Harko uit ons eerste nestje al worden nu in november en het contact van zijn baasjes en wij, de fokkers, is nog altijd zoals in het eerste jaar dat Harko bij hen was. Plezant voor ons en voor hen, en het is Harko die er wel bij vaart !

Belle & co

Familie ontmoeting

We hadden het vanochtend al gemeld, we zouden vandaag een kleine familiereünie hebben met Harko, broer van Hera en Heros.

We hadden het baasje iets horen zeggen van de “Moulin de Condac”, als zou dat de ontmoetingsplaats worden.

Waarom het baasje dan moest informeren en telefoneren was voor ons in eerste instantie wat moeilijk. Het was pas overduidelijk toen we op een parking kwamen die we al verschillende keren hadden leren kennen.

De Moulin de Condac is een restaurant waar de baasjes vroeger veel kwamen toen het nog werd uitgebaat door twee Italiaanse families die de pannen van het dak kookten. Een heel lekkere keukenmix van Italiaans met een Franse basis (of was het omgekeerd ?) Nadien is het overgenomen geweest door Polen en was de lol er af. We zeggen niet dat het niet goed was maar de finesse die we kenden was weg. En ook de klanten bleven weg …

Sinds een goed jaar is het restaurant terug overgenomen en gaat het terug de goede richting uit met de lekkere keuken.

Spijtig voor ons, Belle en Hera, was het weer niet van die aard dat we op het terras boven op de stroom de Charente konden eten. We moesten dus in de auto blijven en dat was minder plezant. Maar nadat ons hoofdbestuur en Ronny en Carine, de baasjes van Harko, hun buikjes hadden volgegeten zijn we met z’n allen naar Verteuil gereden. Dat is een dorpje iets verder aan de Charente gelegen en er staat een mooi kasteel aan de over van de stroom. Daar woont volgens het baasje nog een echte Markies en een Markiezin in. Dat zijn mensen met “blauw bloed” en hun familie is heel oud en uit die familie zijn er zelfs pausen gekomen.

Ja, zulke familiepapieren kunnen onze bazen niet voorleggen en ze zijn dan maar beneden aan de voet van het kasteel “eentje (of twee)” gaan drinken op het terras. Daar mochten we dan wel mee naartoe en we hebben er de show weer gestolen en het mooie weer gemaakt !

Ons baasje heeft wel vier maal moeten uitleggen wat voor ras die mooie honden dan wel waren. Maar die fransoozen en die van “op ’t eiland tegenover Oostende” hadden nog nooit gehoord van een “épagneul à perdrix de Drenthe” of van een “Dutch Partridge Dog”. Maar ze vonden ons wel hééééél mooie honden en zoooo braaf en rustig (! ! !)

Ja zeg, als ’t er op aankomt kennen we onze wereld en manieren hé. Onze bazen gaan nooit of te nimmer met Belle en haar zoon Harko en dochter Hera in schandalen vallen, zoveel is wel zeker !

Dat van die schandalen was dan weer niet voor onze thuisblijfster Lucy geldig. Die had zich tijdens onze afwezigheid danig verveeld en van haar onverslijtbare “X-treme kussen” een ander model gemaakt. Heros was blijkbaar te moe geworden van al de avances die hij Lucy maakte dat hij gans de tijd duchtig heeft doorgemaft.

Maar wij, Belle en Hera hadden een puike, fijne namiddag.

Belle & co