Stralend blauw…

Rumtopf…

Samen met de kersenoogst, het steriliseren en het kersenconfituur maken is het hoofdbestuur begonnen met het samenstellen van een rumtopf.

Dat is ook nog zoiets uit grootmoeders tijd dat het baasje zich nog vaaglijk herinnert als iets dat in de kelder bij zijn tante en grootvader op een donker schap stond. Daar mocht je als kleine bengel niet aankomen “want daar groeide je niet meer van” ! ! !

Maar wat in die stenen pot zat was wel lekker, want éénmaal per jaar, er waren dan veel tantes en nonkels bij onze grootvader thuis, dan kwam die stenen pot uit de kelder en een tijdje later was het plezant in huis en werd er luid gelachen en moppen vertelt, want al die tantes en nonkels hadden in no time een stuk in hun kraag !

In de familietraditie bestaat het al jaren niet meer dat maken van rumtopf, maar een tijdje geleden had Jeanny, het baasje van Cartouche en Lennaert er van gehoord dat onze bazen nog steeds fruit en groenten steriliseerden en zij presenteerde ons nog een aantal “Weckpotten”. Nu vindt ons baasje dat zonde van zoiets in de glascontainer te smijten en hij heeft het aanbod dan ook graag aanvaard. Maar toen hij de Weckpotten oppikte bleek Jeanny daar nog een goeie ouwe Rumtopf stenenpot bij te hebben gezet. Die was ook bij hen in onbruik gekomen en stond ook maar in de kelder te verkommeren.

Maar vandaag kunnen we aan Jeanny melden dat de pot terug in gebruik is genomen !  Eén kilo mooie rijpe kersen, zonder steeltjes of pitten, staan samen met de suiker en alcohol te rijpen in de schuur. Het volgende dat er bij in gaat zullen waarschijnlijk de rijpe witte pruimen zijn en daarna de blauwe pruimen. Nadien hebben we nog héééél lekkere zoete peren en appelen die steeds in lagen bovenop de kersen komen. De twee nieuw aangeplante mirabellenbomen zullen dit jaar nog niet voldoende vruchten dragen om al confituur van te maken, dus ook die oogst gaat bij in de pot !

En als alles tijdens het najaar goed in de smaak valt (zoals bij “pake” destijds) dan maken we volgend jaar een grote rumtopf die als nagerecht gaat dienen bij de terugkomdag van de pups. Dan moeten we wel oppassen dat er niet te veel zatte nonkels gaan tussenlopen, want die meneren en madammen in hun blauwe uniformkes zijn tegenwoordig veel strenger geworden dan in grootvaders tijd…

Belle & co

Gescheiden houden…

Het gescheiden houden van bronstige Heros en loopse Lucy vergt toch wel heel wat energie en aandacht van het hoofdbestuur. Niet dat het kwaad kan dat Heros Lucy zou “dekken” maar plezierig vinden we gans de hormonen toestand niet

Zo merken we nu dat het steriliseren van de reu tal van voordelen heeft tegenover castratie maar er toch ook negatieve punten zijn. Het blijvend actief zijn van de mannelijke hormonen is daar één van. Dat is een nadeel dat niet meer aanwezig is wanneer de reu gecastreerd is.

Het is een zenuwentoestand die nog enkel dagen gaat aanhouden tot de loopsheid van Lucy voorbij is.

Omdat het terrein hier zo groot is valt het moeilijker om de twee “geliefden” in het oog te houden. Gelukkig kunnen we de ruime koer en de heel grote  tuin van elkaar scheiden, zodat zowel Heros als Lucy over een ruime loopruimte kunnen beschikken.

Heel fijn nieuws komt uit Budingen, waar hoogstwaarschijnlijk het laatste pupje van Hadise ook kan gaan kennismaken met zijn toekomstige baasjes.

Het is altijd een gevoel van voldoening als je als fokker met een gerust hart je pupjes na acht weken er voor gezorgd te hebben je “kleintjes” uit huis kan laten gaan met het gevoel van , “die gaat ook een fijn leven tegemoet “.

Een voorbeeld hebben we gisteren nog gehad toen we op achthonderd kilometer van de thuisbasis nog een fijne ontmoeting hadden met Ronny en Carine en “onze” Harko . Vijf jaar gaat Harko uit ons eerste nestje al worden nu in november en het contact van zijn baasjes en wij, de fokkers, is nog altijd zoals in het eerste jaar dat Harko bij hen was. Plezant voor ons en voor hen, en het is Harko die er wel bij vaart !

Belle & co

Familie ontmoeting

We hadden het vanochtend al gemeld, we zouden vandaag een kleine familiereünie hebben met Harko, broer van Hera en Heros.

We hadden het baasje iets horen zeggen van de “Moulin de Condac”, als zou dat de ontmoetingsplaats worden.

Waarom het baasje dan moest informeren en telefoneren was voor ons in eerste instantie wat moeilijk. Het was pas overduidelijk toen we op een parking kwamen die we al verschillende keren hadden leren kennen.

De Moulin de Condac is een restaurant waar de baasjes vroeger veel kwamen toen het nog werd uitgebaat door twee Italiaanse families die de pannen van het dak kookten. Een heel lekkere keukenmix van Italiaans met een Franse basis (of was het omgekeerd ?) Nadien is het overgenomen geweest door Polen en was de lol er af. We zeggen niet dat het niet goed was maar de finesse die we kenden was weg. En ook de klanten bleven weg …

Sinds een goed jaar is het restaurant terug overgenomen en gaat het terug de goede richting uit met de lekkere keuken.

Spijtig voor ons, Belle en Hera, was het weer niet van die aard dat we op het terras boven op de stroom de Charente konden eten. We moesten dus in de auto blijven en dat was minder plezant. Maar nadat ons hoofdbestuur en Ronny en Carine, de baasjes van Harko, hun buikjes hadden volgegeten zijn we met z’n allen naar Verteuil gereden. Dat is een dorpje iets verder aan de Charente gelegen en er staat een mooi kasteel aan de over van de stroom. Daar woont volgens het baasje nog een echte Markies en een Markiezin in. Dat zijn mensen met “blauw bloed” en hun familie is heel oud en uit die familie zijn er zelfs pausen gekomen.

Ja, zulke familiepapieren kunnen onze bazen niet voorleggen en ze zijn dan maar beneden aan de voet van het kasteel “eentje (of twee)” gaan drinken op het terras. Daar mochten we dan wel mee naartoe en we hebben er de show weer gestolen en het mooie weer gemaakt !

Ons baasje heeft wel vier maal moeten uitleggen wat voor ras die mooie honden dan wel waren. Maar die fransoozen en die van “op ’t eiland tegenover Oostende” hadden nog nooit gehoord van een “épagneul à perdrix de Drenthe” of van een “Dutch Partridge Dog”. Maar ze vonden ons wel hééééél mooie honden en zoooo braaf en rustig (! ! !)

Ja zeg, als ’t er op aankomt kennen we onze wereld en manieren hé. Onze bazen gaan nooit of te nimmer met Belle en haar zoon Harko en dochter Hera in schandalen vallen, zoveel is wel zeker !

Dat van die schandalen was dan weer niet voor onze thuisblijfster Lucy geldig. Die had zich tijdens onze afwezigheid danig verveeld en van haar onverslijtbare “X-treme kussen” een ander model gemaakt. Heros was blijkbaar te moe geworden van al de avances die hij Lucy maakte dat hij gans de tijd duchtig heeft doorgemaft.

Maar wij, Belle en Hera hadden een puike, fijne namiddag.

Belle & co

Weer zo ’n cartoon…

Vergeten…

Is het “den ouden dag” ? Of het met teveel tegelijk bezig zijn, of met andere zaken in zijn kop zitten ? Wij weten het ook niet en hijzelf wel, maar die is het weeral … vergeten.

Gisterenavond was het weer zo ver. Het baasje had rond acht uur, toen de Weckpot op temperatuur stond te komen, een bericht klaar gemaakt voor het blog. Pas na middernacht merkte hij dat het bericht niet op het blog stond!  Rats vergeten !

En zo komt het dat dit ochtend bericht niet het eerste van de dag is. Dat bericht van iets na half één was het eerst vandaag.

Wij hebben een galm opgevangen dat er vandaag een ontmoeting met familie gepland is.

Al verschillende jaren brengen Ronny en Carine met onze Harko hun verlof door in de Charente, ook zij zijn verliefd op de streek. Zij maken er dan ook elk jaar een uitstap van om ons te komen bezoeken. Dit jaar is er echter een kink in de kabel en komen zij niet tot hier maar gaan samen met de baasjes “ergens” samen iets eten. Die kink in de kabel is loopse Lucy, en dat gaat niet samen met een intacte reu als Harko. Om nog te zwijgen van de op dit moment stik jaloerse Heros.  Zo’n cocktail van gevaarlijke ingrediënten is net iets te explosief naar de mening van zowel Ronny als onze baas.

Dus gaan onze baasjes deze middag op stap en de “ongevaarlijke” hondjes Belle en Hera mogen mee.

De vaste lezers van het blog kunnen het allemaal wel plaatsen, Belle is de moeder van Harko en Hera zijn zus. Dat gaat dus de mini familiereünie zijn. Spijtig dat Lucy juist nu loops moet zijn want overigens klikt het prima tussen de vijf familieleden .

En nu… gaat het baasje snel het bericht plaatsen voor hij het weer vergeet !

Belle & co

Carine "vliegt" hier wel heel letterlijk in de armen van ons baasje...

Kersen, loopse teven en Roosterse Drenten

Vandaag stond de Ferretse dag in het teken van kersen. Kersen plukken, kersen ontpitten en kersen steriliseren. Daar zijn de baasjes een ganse dag mee “zoet” geweest. Dat was gelijk ook een mooie gelegenheid om Heros en Lucy uit elkaar te houden. Heros samen met Belle en Hera in de tuin en Lucy samen met het vrouwtje op de koer. Prima geregeld zo, vond iedereen.

Bij het kersen ontpitten was het even moeilijk, maar toen ging plots ieder van de honden een middagdutje doen, en dat kon volgens het baasje best ieder in zijn/haar eigen bench. Voor één keer ging dan ook het deurtje dicht maar dat maakte ons niets uit, we zijn toch geen van alle slaapwandelaars !

Tegen de avond aan waren er zo ‘n 5 kilo kersen ontpit en in bokalen gestopt die intussen in de nieuwe elektrische steriliseerketel staan te koken…

We kregen vandaag ook nog eens een bericht uit Roosteren van ene Lennaert wat we jullie niet willen onthouden, en dat gaat zo…

Lieve Belgische Franse familie,

Valt er nog iets te melden vanuit Roosteren? Schijnbaar alleen als ik weer eens fratsen uithaal. Vrouwtje heeft al mijn fratsen opgespaard, maar hier komen ze (van de afgelopen 2 dagen):

·       Één strooppot met 850 gram stroop leeg gelikt;

·       vervolgens ’s nacht moeten overgeven en heel erg moeten plassen maar ik durfde me niet te melden (wat nog nooit is gebeurd! ) met als resultaat héél veel extra werk voor de baasjes;

·       mijn stevige geschaarde gebitsafdrukken gezet in een grote buiten kaars, ik zou en moest proeven hoe het lontje smaakte;

·       om beter bij de kaars te komen de kaarshouder eerst vakkundig gesloopt;

·       de benzine trechter voor de maaimachine ingekort, lekker die benzinelucht, “Peace brother”;

·       decoratieve schelpen-creatie gesloopt.  Die oesterschalen uit Normandië smaken toch wel lekker zout en pittig en er zit nog een smaakje aan wat ik niet kan thuisbrengen;

·       stiekem op de bank gekropen en in slaap gevallen, iets wat absoluut niet mag en papa Cartouche nog “nooit” gedaan heeft! (die sukkel!);

·       terwijl mijn vrouwtje me zat te troosten omdat ik ’s nachts misselijk was geworden van de stroop, ik deze woorden opvatte als “ze houdt van me en ik mag alles” en waar ze bij stond plotseling het brood van de tafel pakte en hap slik weg!

·       ………

Mijn baasjes zijn naar Budingen geweest om te kijken naar de puppy’s van Hadise. Hoewel het zondag was hebben ze er een werkdag van gemaakt en zijn ze 10 uur weggebleven, zoveel was er te zien en te vertellen.

Ze werden ontvangen door Ute en Jean Pierre met stevige wallen onder de ogen, want zij slapen na 3 weken nog altijd op matrasjes naast de werp kist om geregeld de pups aan te leggen bij Hadise, en dat was te zien! Vijf stevige, goed doorvoede Drentjes die met heldere blauwen oogjes de wereld in turen en hun eerste wankele pasjes uitproberen. Hadise zag er fantastisch uit, en ze vervulde haar moederrol met veel geduld en hondenliefde. Het kennel mag trots zijn op deze eerste boorlingen!

Toen de baasjes dan eindelijk thuis kwamen en papa, zoonlief en ik uitgehongerd voor de deur lagen heb ik toch heel lang en opdringerig moeten ruiken aan hun kleren en handen. Ik herkende de geur van Jago mijn vriend, en van tante Hadise, maar de geur van die 5 nieuwe familieleden! die moest ik nog opslaan in mijn fijne geuren register!

Jullie trouwe Lennaert

Zo maar een cartoon…

Een situatie zoals je ze in elk Belgisch gemeentehuis kan aantreffen…

Pattex en Bison-Kit

Of “superlijm” zou ook als titel kunnen fungeren… Het is net alsof met deze lijm Lucy enj Heros bij elkaar geplakt zijn.

Loopse Lucy en bronstige Heros… de voornaamste zorg van de baasjes op dit moment is die twee beletten dat ze “het” gaan doen !

Niet dat het gevolgen gaat hebben, daar heeft het hoofdbestuur vier jaar geleden al effectieve maatregelen tegen getroffen door Heros te laten steriliseren, maar ’t baasje heeft geen zin om twintig minuten van zijn tijd op zijn knieën bij twee gekoppelde honden te zitten !

Voorlopig houdt Lucy de boot nog af op de avances van nonkeltje, zij heeft nog steeds meer interesse in pluche koebeest dan in hitsige Heros.

Met Heros heeft baasje op dit moment wel medelijden, naar de natuur toe zou hij best voor een mooi nageslacht willen zorgen, maar te nauwe familiebanden zouden voor “shame and scandal in the Family” kunnen zorgen. http://www.youtube.com/watch?v=5rIKIvZVj7M

Het zal nog wel enkele dagen oppassen zijn, maar dan zijn we weer tot rond Nieuwjaar gerust wanneer Belle en Hera hun tijd om loops te worden terug aanbreekt.

Dat we best geen nestje fokken op dit moment blijkt een goede beslissing te zijn gewest. Op dit moment is er duidelijk een overaanbod aan pups. Op dit moment is er nog een reutje van haast vier weken bij J-P en Ute, de medeeigenaars van onze eigen kennelnaam “aent Grotenhoutbosch”, er is nog een teefje van 11 weken verkrijgbaar bij de kennel “van ’t Jasperspad” in Leopoldsburg. Dan is er op 21 juni nog een nestje geboren bij Joris en Jolien Demeuelemeester te Tiegem, daar zijn nog 3 reutjes en 6 teefjes beschikbaar.

Gisteren kregen we dan nog melding van Wilko Nijman, van de drentenkennel “ van de Wildediek”, een bevriend fokker in Laar in Duitsland, die ons de geboorte van negen pups van zijn teefje Bo meldt !

Voor de geïnteresseerden geven we hier de blog of site adressen van de verschillende fokkers.

Belle & co

http://www.bloggen.be/hadise_en_jago/

 http://drentschepatrijshond.webnode.nl/

 http://drentschepatrijshondenvandewildediek.wordpress.com/

email adres van Joris en Jolien:  jolien_chantrie@hotmail.com

De Charente heeft er een toeristische attractie bij

We hadden het er al verschillende malen op deze plaats over, op een tweetal kilometer van hier in Ferret, La Magdeleine zijn er werken aan de gang voor de aanleg van de LGV. De Ligne à Grande Vitesse oftewel de spoorweg waar de hogesnelheidstrein de TGV over gaat rijden vanaf 2015.

Nu zijn die werken enorm, de krant Charente Libre spreekt van de grootste openbare werken die momenteel in Europa aan de gang zijn. En we zijn bereid dit te geloven als we de “engins” bezig zien over de strook van meerdere honderden meter breed.

Dat het er niet veilig is voor onbevoegden is ook zo klaar als een klontje die reuze bakbeesten gaan helemaal niet aan een slakkengangetje over de werf. Dat ze dan zo rond de tachtig ton zand en stenen in hun laadbak vervoeren blijkt hen niet te deren…

Omdat gans de streek toch ook wel benieuwd is wat er op dat “lidteken” in het landschap gebeurt gaat het departement in samenwerking met Lisea, de organisator van de werken, zeg maar de aannemer, bezoeken aan de bouwwerf organiseren. Bij het lezen van de kop van het artikel was ons baasje best enthousiast om te gaan kijken. Maar als je dan het artikel leest, blijkt dat er maar zeven bezoeken gaan georganiseerd worden waar telkens maar 55 deelnemers kunnen voor inschrijven. We kunnen ons voorstellen dat er meer Fransen geïnteresseerd zijn dan de 385 beschikbare plaatsen en we laten de mogelijkheid dan maar aan de mensen van wie het land geschonden wordt ten behoeve van de “vooruitgang”.

Gisteren toen Heros en het baasje terugkwamen van België staken ze op de A10 snelweg tussen Orléans en Tours twee vrachtwagens voorbij die twee schalen vervoerden die duidelijk samen één ring vormden. Het baasje dacht dat het ringen waren voor een windturbine (een “éolienne” in ’t Frans) maar vandaag herkent hij op een foto* in de krant de ringen als onderdelen van een steun voor een viaduct van de LGV.

Belle & co

*zie de eerste foto

Vrouw zijn…

Het is nu wel heel duidelijk, Lucy heeft ontdekt wat ze allemaal aankan met haar “vrouw zijn”.

Heros is bijna twee dagen uithuizig geweest en het verschil in gedrag tegenover twee dagen terug is onwaarschijnlijk groot. Ze gebruikt al haar charme om nonkel Heros te behagen. Ze loopt zij aan zij met hemdoor de tuin, hangt aan zijn halsband als ze iets anders wil dan hij, likt zijn bek af alsof er de lekkerste lekkernij ter wereld er nog aanhangt, kortom, het is een belevenis op zich die twee op dit moment.

En hoewel Heros enkele jaren geleden een knip heeft gekregen in de zaadleider werken zijn hormonen nog als de beste. Dat maakt dat het hoofdbestuur toch wel oplet dat er niet te veel heupgymnastiek aan te pas gaat komen tussen die twee .

Dat resulteert dan dat er eentje aan de binnenkant van de voordeur ligt te zuchten en te keffen terwijl de andere aan de andere kant van de deur , in het zonnetje ligt , een voor reuen lekkere geur ligt te verspreiden !

Voor de gemoedsrust van heros en Lucy was het baasje misschien enkele dagen langer in België gebleven en ondertussen de schaarlift in orde gemaakt. Dan was alles gelijk hier aangekomen en hadden de honden minder spannende dagen meegemaakt.

Maar aan alles komt een eind, overmorgen is ze twee weken loops, dan komen wel de spannendste dagen maar is ook het eind van de loopse periode in zicht.

Afwachten en voorzichtig zijn is de boodschap, of twintig minuten op je knieën bij de parende honden…dat is je lot dan baas !

Belle & co

Drie zottinen en één zot !

Die drie “zottinen” zijn uiteraard de drie teefjes, die de andere zot Heros, verwelkomden bij onze thuiskomst daarstraks.

Bijna anderhalve dag zijn het baasje en Heros naar België geweest om die hoogwerker te gaan ophalen. Volgens het vrouwtje heeft vooral Hera en Lucy hun broer en oom gemist. Maar ook Heros was uitgelaten gek toen hij de teefjes terug zag.

Dan hebben die nog geluk gehad want Sloeber en Bas, onze vorige “zaliger” honden, hebben het nog meegemaakt dat het baasje tijdens de schoolvakanties soms een week van huis was wanneer er weer eens een camper met panne moest opgehaald worden in Griekenland of een moto vlak bij de Noordkaap in het stadje Alta.

Bas bleef dan vier dagen vasten, hij wou niet eten en amper drinken als ’t baasje niet thuis was. Toen het baasje na vijf dagen terug kwam van de Noordkaap had hij na vier dagen “iets” gegeten maar toen het baasje dan terug thuis was dan haalde hij zijn schade duchtig in !

Vandaag heeft Lucy meer dan een half uur zij aan zij door de tuin gelopen met haar grote vriend en toeverlaat Heros. Maar ook Hera dartelde als een jong veulen rond het tweetal.
Het baasje had dan weer de volle aandacht van Belle die maar steeds het baasje zijn hand in haar bek bleef nemen. Als wou ze hem ergens mee naar toe nemen !

Het ontvangst comité heeft in elk geval werk gemaakt van het ontvangst.

En ja,… de hoogwerker is in de hangar van baasjes broer beland. Daar moeten eerst de remmen eens van nagekeken worden, en van de banden had het baasje ook al geen hoge dunk ! In elk geval zal er eind augustus meer op het programma staan dan alleen maar de jaarlijkse Drenten clubmatch.

Vandaag zat het er niet in om die anderhalve ton zware schaarlift over achthonderd kilometer achter de auto aan te slepen met remmen die niet in orde waren. Het risico op panne was te groot en dan weet het baasje maar al te goed wat voor rekeningen er gepresenteerd worden op de Franse snelwegen !

En morgen gaan we volop voor de kersen en de moestuin !

Belle & co

La Magdeleine – Vosselaar

Iets na elf uur deze ochtend zijn “de venten” vertrokken in La Magdeleine richting Vosselaar. Ditmaal zonder aanhanger, en dat gebeurt niet zo vaak !

We (’t baasje en Heros) gaan morgen immers een hoogwerker oftewel een schaarlift ophalen die het baasje begin vorige week heeft gekocht op een online veiling site.

Het baasje heeft immers het plan opgevat om op de minder warme, droge  dagen het dak van de schuur en de hangar te renoveren omdat er na al die jaren toch wel wat pannen verschoven zijn en dat geeft best vervelende lekken wanneer het regent op nog vervelender plaatsen.

’t Baasje had zoal eens rond gehoord bij dakwerkers om de herstelling te laten doen, maar de prijzen zijn zo hoog, en de bereidheid om te komen zo laag dat het baasje dan zelf maar aan de slag te gaan. Net zoals hij enkele jaren geleden heeft gedaan met het dak van de woning.

Mààààr, daar was het maar half zo hoog als het dak van de schuur/stal en hangar. En telkens met vijf tot acht pannen op de schouder de ladder op… daar had de baas niet zo’n zin in. Dus is er een andere oplossing gekomen… een schaarlift, gemonteerd op een aanhanger die ruim hoog genoeg gaat om veilig op het dak te geraken mét pannen en alle gerief nodig om het dak te renoveren !

Morgen halen we het “spul” op en als het in orde en gebruiksklaar is dan gaat het rechtstreeks richting Frankrijk. Is er nog werk aan dan gaat de schaarlift bij “ozze Dré” baasjes jongere broer in de hangar tot eind augustus en dan maken we alles in orde om in september met de werken te beginnen.

Ons baasje gaat er immers van uit dat het vanaf juli toch schitterend zwembad-weer gaat worden, en dat is toevallig niet hetzelfde weer als dakrenovatie-weer.

En Heros zal je zeggen…. Waarom is die van de partij bij het ophalen ? Heel simpel, in La M. loopt er een nichtje van nonkel heros die haar hoogtepunt van loopsheid nadert, en dat wilde ons baasje het vrouwtje niet aandoen, een bronstige reu en een meer dan aantrekkelijk jong loops teefje. Dat zou wel eens vuurwerk kunnen geven… En nu ligt de helft van het “vuurwerk” hier te maffen naast het baasje zijn bureaustoel. Stikkapot van de achthonderd kilometer convoyeren…

Belle & co

B L A U W !

Zo ver je kijken kan is het hemelsblauw ! We hebben er lang op gewacht, té lang volgens iedereen, en zelfs de kranten hebben het over mislukte oogsten en verdronken akkers. Ongekend in de Charente, wij hebben het in de laatste veertien jaar dat we nu hier zijn, in elk geval nooit meegemaakt.

Maar vandaag hebben we terug schaduw als we door de tuin lopen. Hebben we de keuze, in de zon of in de schaduw gaan zitten, wat op dit moment een ware luxe is.

Vannacht stond de maan het dichtst bij de aarde van gans het jaar. Het baasje heeft daar gelijk gebruik van gemaakt omdat er geen wolkje aan de hemel was, en heeft daar een mooie foto van gemaakt welke wij hier ook graag laten zien…

Heros trekt vandaag samen met het baasje voor een anderhalve dag terug naar België. Het baasje moet daar morgen de vorige week aangekochte hoogtewerker gaan ophalen. Heros mag/moet mee omdat Lucy stilaan op het hoogtepunt van haar loopsheid komt en dat zou een beetje te veel van het goede zijn voor ’t vrouwtje die hier bij Belle, Hera  en Lucy blijft.

De venten uit de roedel gaan samen op stap kan je stellen !

Ons baasje gaat nog wat inkopen moeten doen in ’t “vaderland”. Voor Ria, onze Belgische vertegenwoordigster (conseiller communal) in de gemeenteraad van La M. geeft een feestje eind juli ter gelegenheid van haar 50° verjaardag, en Ria zou graag Belgisch bier schenken. En daar gaat het baasje dan voor de ravitaillering zorgen.

Straks relaas van de tocht richting noord waar het betere weer nu ook zijn intrede heeft gedaan.

Belle & co

Drie rijtjes van veertig…

En dan gaat het niet over Drentsche Patrijshonden in Frankrijk. Zoveel zijn er niet eens in gans het land van de Swa Hollande.

Neen, het baasje heeft na enkele dagen van voorbereidend werk, eindelijk de preiplantjes die hij begin de week kreeg van Louis M., kunnen planten.

Het heeft al heel wat werk op zich gekost om de plantjes in goede conditie te houden tot wanneer ze konden geplant worden.

Het onkruid stond immers een halve meter hoog op de plaats die het baasje voor drie weken totaal zuiver had gemaakt in de ijdele hoop van gelijk aan de slag te kunnen gaan in de moestuin. Er moest eerst naar de al geplante plantjes zoals aardbeien en boontjes gezocht te worden. Dat kreeg in elk geval voorrang op alles in de moestuin. Nadien kon de plaats voor de preitjes terug vrij gemaakt worden. Zo ver was het dan deze voormiddag, alleen is het in beurten moeten gebeuren want het hoofdbestuur heeft enkele malen moeten spurten om droog te blijven bij het werk. Het baasje is de tel kwijtgeraakt met de onderbrekingen te tellen.

Maar Louis mag gerust zijn, de preitjes staan netjes in de rij, met de gepaste afstanden tussen de rijen en de plantjes. En nu maar groeien, vochtig is de grond genoeg en vanaf morgen voorspelt men mooi weer.

Zelfs vanavond is het al wolkenloos. De volle maan zorgt voor de natuurlijke straatverlichting.

Hopelijk start de zomer 2013 morgenvroeg voor de volle drie maanden…

Belle & co

Un “bon”jour…

“Un bonjour” is wat iedereen hier in Frankrijk elkaar wenst bij een begroeting. Blijkbaar is het maar een beleefdheidsformule want van de echte goei dagen zijn is nog niet veel te merken geweest…

’t Baasje denkt er sterk over na van de volgende dagen wat meer de nadruk te gaan leggen tegen de man van de krantenshop of het bakkersmevrouwtje. Die wensen het ons ook, alleen het komt er maar niet van.

Neem nu vandaag, het heeft vannacht blijkbaar niet geregend en het was pikdonker want de volle maan scheen niet door de wolken heen. De ochtend was dus droog maar grijs, bij het vertrek naar de bakker was het donker grijs in het zuidwesten en tegen de tijd dat we in Villefagnan bij de bakker waren regende het (alweer) oude wijven, of zoals de Engelse overburen zeggen “cats and dogs”.

Op de terugweg naar huis zagen we rechts de regenvlagen duidelijk vallen terwijl er links weliswaar een brede streep blauwe lucht te zien was ! Dit alles gebeurde in een tijdspanne van goed een kwartier. Zelfs de automatische ruitenwissers van de Masjebashi worden er tureluurs van !

Gisteren zijn de kameraden/buren vanuit Vosselaar en Turnhout in hun huis in St Fraigne aangekomen. Als de madammen daar, zoals vorig jaar, in hun bikini aan het zwembad willen liggen zullen ze er eentje moeten aantrekken met een fleece- of pelsvoering ons gedacht. De thermometer op het dashbord van de auto gaf daarjuist 12°C aan. Ook al geen stimulans om echt vrolijk van te worden…

Maar iedereen wenst iedereen een “goeie morgen” en daar hopen we op…morgen !

Belle & co

De neefjes en de nichtjes…

Nu we deze ochtend een reeks foto’s op het blog hadden van Lana en Kibbels hebben we nu vanavond foto’s van de neefjes en nichtjes van Lucy.

Tante Hadise haar pupjes worden morgen zondag drie weken, en daar mag toch ook weer de nodige aandacht aan gegeven worden. Ook kregen we vanuit Budingen de melding dat het kleinste pupje vandaag ook het gewicht van één kilo bereikt heeft.

Op zich niets abnormaals zal je zeggen, maar als je weet dat Mini’tje met 150 gram gestart is, dan is dat wel een prestatie !

Geen nood zeggen we dan, in ons vorig nestje hadden we ook Lili’tje, en dat is ook een fijn perfect hondje geworden die zelfs in het nest haantje de voorste was vanaf ze vier weken oud was.

Er is nog één reutje beschikbaar voor een goed baasje.

Hier de foto’s…

Heeft iemand hier ervaring mee ?...

Hoe langer je getrouwd bent, hoe grappiger het wordt, denk ik... 
Een oud getrouwd stel zat thuis televisie te kijken.

De man heeft de afstandsbediening en zapt heen en weer tussen een 
vissersprogramma en een pornozender.

De vrouw wordt het helemaal zat en tenslotte zegt ze:
"Verdorie, laat de pornozender aanstaan. Je weet toch al hoe je moet vissen!" 

 L.M.

De dag begint mooi vandaag…

Het is in elk geval al D R O O G deze ochtend en daar zijn we al blij om. Een toer door de tuin geeft weer hoop dat het allemaal wel in orde gaat komen met het tropisch(?) onkruidwoud in de moestuin. Het werk van gisteren, dan bedoelen we het terugvinden van de cultuur gewassen, zet weer aan tot een ietsje meer inspanning.

Ook het internet en de telefoon doen het nog steeds en het baasje moet de afspraak met de Orange/Wanadoo technieker nog anuleren. Die zou volgende week (!) dinsdag komen kijken wat er zoal fout gaat met hun rommel.

Intussen krijgen wij zo regelmatig foto’s van onze voormalige puppy’s in de mailbox. Gewoon enkele foto’s zonder veel uitleg maar die zo vanzelfsprekend zijn dat er geen tekst bij hoeft te zijn. De meeste van dat soort komen uit Aalter (volgens de krant HLN, tegenwoordig “Zorro-city” wegens de politie te paard in Crem-town) Hier komen haast wekelijks foto’s van Lana vandaan.

Maar ook Louis M. (moppen Louis) stuurde enkele foto’s van Gorky en Cato die nu een extra speelmaatje hebben aan onze eigenste Kibbels. Vooral Gorky lijkt nog niet te beseffen wat ze nu onder zijn hoede hebben geplaatst !

Uiteraard plaatsen we de foto’s dan ook, iedereen mag getuige zijn van de fijne hondjes en baasjes…

Belle & co

De langste dag…

De langste dag en de kortste nacht, dat kan enkel 21 juni zijn. Het begin van de zomer… van wat ? De zomer baasje, iets met temperaturen van dubbel zoveel als de temperatuur vandaag in La Magdeleine !

Om maar niet te zeggen dat het een dag was om zo snel mogelijk te vergeten. Gisterenavond hadden we al geen contact op de telefoonlijn. Geen telefoon en dus ook geen internet. Vandaag was dan een regendag met ook al niet te veel positieve zaken, tenzij je kan zeggen dat we vanavond toch maar de kachel in werking hebben gezet. Dit tot plezier van enkel Drentjes die gerekt en gestrekt hun warme plaatsje vonden…

Na een bezoek aan de telefoonshop in het grootwarenhuis Leclerc (bedankt voor de tip Ria) bleek bij thuiskomst het euvel hersteld te zijn en konden we toch deze middag het verhaal van de reis doen .

Sindsdien zijn we hoofdzakelijk in de tuin bezig geweest maar ook daar ging het niet echt naar wens. Verschillende keren zijn we naar binnen getrokken omdat het weer eens begon te regenen. Geen stevige buien maar van die miezer regen waar je door en doornat van wordt .

Er zijn op dit moment dan ook geen droge honden handdoeken meer te vinden in huis en we zijn begonnen aan de gele “pet-towels”.

Daar hebben we nog maar zelden beroep op moeten doen en die liggen gewoonlijk in de auto om dienst te doen na een jachttraining als er weer eens gezwommen is.

Morgen zaterdag en zondag zou het nog regenachtig kunnen zijn, maar vanaf maandag gaan we mooi weer kunnen verwachten. Dan gaan we de kersen plukken en in de namiddag… terugkeren naar België…. om dinsdag de hoogtewerker op te pikken en naar Frankrijk terug te keren.

Dat is een werkje voor onze baas, en Heros gaat hem daarbij helpen. Het vrouwtje ziet het niet dadelijk zitten van met vier honden alleen in La M. achter te blijven. Zeker niet met een loops teefje als Lucy en een reu als Heros bij wie de hormonen door zijn lijf gieren …

Hopelijk doet het internet het morgenochtend nog en kan je weer de volgende belevenissen van Belle & co hier volgen, zo niet dan even geduld hebben, alles komt “voor de bakker”.

Belle & co