Pattex en Bison-Kit

De Charente heeft er een toeristische attractie bij

We hadden het er al verschillende malen op deze plaats over, op een tweetal kilometer van hier in Ferret, La Magdeleine zijn er werken aan de gang voor de aanleg van de LGV. De Ligne à Grande Vitesse oftewel de spoorweg waar de hogesnelheidstrein de TGV over gaat rijden vanaf 2015.

Nu zijn die werken enorm, de krant Charente Libre spreekt van de grootste openbare werken die momenteel in Europa aan de gang zijn. En we zijn bereid dit te geloven als we de “engins” bezig zien over de strook van meerdere honderden meter breed.

Dat het er niet veilig is voor onbevoegden is ook zo klaar als een klontje die reuze bakbeesten gaan helemaal niet aan een slakkengangetje over de werf. Dat ze dan zo rond de tachtig ton zand en stenen in hun laadbak vervoeren blijkt hen niet te deren…

Omdat gans de streek toch ook wel benieuwd is wat er op dat “lidteken” in het landschap gebeurt gaat het departement in samenwerking met Lisea, de organisator van de werken, zeg maar de aannemer, bezoeken aan de bouwwerf organiseren. Bij het lezen van de kop van het artikel was ons baasje best enthousiast om te gaan kijken. Maar als je dan het artikel leest, blijkt dat er maar zeven bezoeken gaan georganiseerd worden waar telkens maar 55 deelnemers kunnen voor inschrijven. We kunnen ons voorstellen dat er meer Fransen geïnteresseerd zijn dan de 385 beschikbare plaatsen en we laten de mogelijkheid dan maar aan de mensen van wie het land geschonden wordt ten behoeve van de “vooruitgang”.

Gisteren toen Heros en het baasje terugkwamen van België staken ze op de A10 snelweg tussen Orléans en Tours twee vrachtwagens voorbij die twee schalen vervoerden die duidelijk samen één ring vormden. Het baasje dacht dat het ringen waren voor een windturbine (een “éolienne” in ’t Frans) maar vandaag herkent hij op een foto* in de krant de ringen als onderdelen van een steun voor een viaduct van de LGV.

Belle & co

*zie de eerste foto

Vrouw zijn…

Het is nu wel heel duidelijk, Lucy heeft ontdekt wat ze allemaal aankan met haar “vrouw zijn”.

Heros is bijna twee dagen uithuizig geweest en het verschil in gedrag tegenover twee dagen terug is onwaarschijnlijk groot. Ze gebruikt al haar charme om nonkel Heros te behagen. Ze loopt zij aan zij met hemdoor de tuin, hangt aan zijn halsband als ze iets anders wil dan hij, likt zijn bek af alsof er de lekkerste lekkernij ter wereld er nog aanhangt, kortom, het is een belevenis op zich die twee op dit moment.

En hoewel Heros enkele jaren geleden een knip heeft gekregen in de zaadleider werken zijn hormonen nog als de beste. Dat maakt dat het hoofdbestuur toch wel oplet dat er niet te veel heupgymnastiek aan te pas gaat komen tussen die twee .

Dat resulteert dan dat er eentje aan de binnenkant van de voordeur ligt te zuchten en te keffen terwijl de andere aan de andere kant van de deur , in het zonnetje ligt , een voor reuen lekkere geur ligt te verspreiden !

Voor de gemoedsrust van heros en Lucy was het baasje misschien enkele dagen langer in België gebleven en ondertussen de schaarlift in orde gemaakt. Dan was alles gelijk hier aangekomen en hadden de honden minder spannende dagen meegemaakt.

Maar aan alles komt een eind, overmorgen is ze twee weken loops, dan komen wel de spannendste dagen maar is ook het eind van de loopse periode in zicht.

Afwachten en voorzichtig zijn is de boodschap, of twintig minuten op je knieën bij de parende honden…dat is je lot dan baas !

Belle & co

Drie zottinen en één zot !

Die drie “zottinen” zijn uiteraard de drie teefjes, die de andere zot Heros, verwelkomden bij onze thuiskomst daarstraks.

Bijna anderhalve dag zijn het baasje en Heros naar België geweest om die hoogwerker te gaan ophalen. Volgens het vrouwtje heeft vooral Hera en Lucy hun broer en oom gemist. Maar ook Heros was uitgelaten gek toen hij de teefjes terug zag.

Dan hebben die nog geluk gehad want Sloeber en Bas, onze vorige “zaliger” honden, hebben het nog meegemaakt dat het baasje tijdens de schoolvakanties soms een week van huis was wanneer er weer eens een camper met panne moest opgehaald worden in Griekenland of een moto vlak bij de Noordkaap in het stadje Alta.

Bas bleef dan vier dagen vasten, hij wou niet eten en amper drinken als ’t baasje niet thuis was. Toen het baasje na vijf dagen terug kwam van de Noordkaap had hij na vier dagen “iets” gegeten maar toen het baasje dan terug thuis was dan haalde hij zijn schade duchtig in !

Vandaag heeft Lucy meer dan een half uur zij aan zij door de tuin gelopen met haar grote vriend en toeverlaat Heros. Maar ook Hera dartelde als een jong veulen rond het tweetal.
Het baasje had dan weer de volle aandacht van Belle die maar steeds het baasje zijn hand in haar bek bleef nemen. Als wou ze hem ergens mee naar toe nemen !

Het ontvangst comité heeft in elk geval werk gemaakt van het ontvangst.

En ja,… de hoogwerker is in de hangar van baasjes broer beland. Daar moeten eerst de remmen eens van nagekeken worden, en van de banden had het baasje ook al geen hoge dunk ! In elk geval zal er eind augustus meer op het programma staan dan alleen maar de jaarlijkse Drenten clubmatch.

Vandaag zat het er niet in om die anderhalve ton zware schaarlift over achthonderd kilometer achter de auto aan te slepen met remmen die niet in orde waren. Het risico op panne was te groot en dan weet het baasje maar al te goed wat voor rekeningen er gepresenteerd worden op de Franse snelwegen !

En morgen gaan we volop voor de kersen en de moestuin !

Belle & co

La Magdeleine – Vosselaar

Iets na elf uur deze ochtend zijn “de venten” vertrokken in La Magdeleine richting Vosselaar. Ditmaal zonder aanhanger, en dat gebeurt niet zo vaak !

We (’t baasje en Heros) gaan morgen immers een hoogwerker oftewel een schaarlift ophalen die het baasje begin vorige week heeft gekocht op een online veiling site.

Het baasje heeft immers het plan opgevat om op de minder warme, droge  dagen het dak van de schuur en de hangar te renoveren omdat er na al die jaren toch wel wat pannen verschoven zijn en dat geeft best vervelende lekken wanneer het regent op nog vervelender plaatsen.

’t Baasje had zoal eens rond gehoord bij dakwerkers om de herstelling te laten doen, maar de prijzen zijn zo hoog, en de bereidheid om te komen zo laag dat het baasje dan zelf maar aan de slag te gaan. Net zoals hij enkele jaren geleden heeft gedaan met het dak van de woning.

Mààààr, daar was het maar half zo hoog als het dak van de schuur/stal en hangar. En telkens met vijf tot acht pannen op de schouder de ladder op… daar had de baas niet zo’n zin in. Dus is er een andere oplossing gekomen… een schaarlift, gemonteerd op een aanhanger die ruim hoog genoeg gaat om veilig op het dak te geraken mét pannen en alle gerief nodig om het dak te renoveren !

Morgen halen we het “spul” op en als het in orde en gebruiksklaar is dan gaat het rechtstreeks richting Frankrijk. Is er nog werk aan dan gaat de schaarlift bij “ozze Dré” baasjes jongere broer in de hangar tot eind augustus en dan maken we alles in orde om in september met de werken te beginnen.

Ons baasje gaat er immers van uit dat het vanaf juli toch schitterend zwembad-weer gaat worden, en dat is toevallig niet hetzelfde weer als dakrenovatie-weer.

En Heros zal je zeggen…. Waarom is die van de partij bij het ophalen ? Heel simpel, in La M. loopt er een nichtje van nonkel heros die haar hoogtepunt van loopsheid nadert, en dat wilde ons baasje het vrouwtje niet aandoen, een bronstige reu en een meer dan aantrekkelijk jong loops teefje. Dat zou wel eens vuurwerk kunnen geven… En nu ligt de helft van het “vuurwerk” hier te maffen naast het baasje zijn bureaustoel. Stikkapot van de achthonderd kilometer convoyeren…

Belle & co

B L A U W !

Zo ver je kijken kan is het hemelsblauw ! We hebben er lang op gewacht, té lang volgens iedereen, en zelfs de kranten hebben het over mislukte oogsten en verdronken akkers. Ongekend in de Charente, wij hebben het in de laatste veertien jaar dat we nu hier zijn, in elk geval nooit meegemaakt.

Maar vandaag hebben we terug schaduw als we door de tuin lopen. Hebben we de keuze, in de zon of in de schaduw gaan zitten, wat op dit moment een ware luxe is.

Vannacht stond de maan het dichtst bij de aarde van gans het jaar. Het baasje heeft daar gelijk gebruik van gemaakt omdat er geen wolkje aan de hemel was, en heeft daar een mooie foto van gemaakt welke wij hier ook graag laten zien…

Heros trekt vandaag samen met het baasje voor een anderhalve dag terug naar België. Het baasje moet daar morgen de vorige week aangekochte hoogtewerker gaan ophalen. Heros mag/moet mee omdat Lucy stilaan op het hoogtepunt van haar loopsheid komt en dat zou een beetje te veel van het goede zijn voor ’t vrouwtje die hier bij Belle, Hera  en Lucy blijft.

De venten uit de roedel gaan samen op stap kan je stellen !

Ons baasje gaat nog wat inkopen moeten doen in ’t “vaderland”. Voor Ria, onze Belgische vertegenwoordigster (conseiller communal) in de gemeenteraad van La M. geeft een feestje eind juli ter gelegenheid van haar 50° verjaardag, en Ria zou graag Belgisch bier schenken. En daar gaat het baasje dan voor de ravitaillering zorgen.

Straks relaas van de tocht richting noord waar het betere weer nu ook zijn intrede heeft gedaan.

Belle & co

Drie rijtjes van veertig…

En dan gaat het niet over Drentsche Patrijshonden in Frankrijk. Zoveel zijn er niet eens in gans het land van de Swa Hollande.

Neen, het baasje heeft na enkele dagen van voorbereidend werk, eindelijk de preiplantjes die hij begin de week kreeg van Louis M., kunnen planten.

Het heeft al heel wat werk op zich gekost om de plantjes in goede conditie te houden tot wanneer ze konden geplant worden.

Het onkruid stond immers een halve meter hoog op de plaats die het baasje voor drie weken totaal zuiver had gemaakt in de ijdele hoop van gelijk aan de slag te kunnen gaan in de moestuin. Er moest eerst naar de al geplante plantjes zoals aardbeien en boontjes gezocht te worden. Dat kreeg in elk geval voorrang op alles in de moestuin. Nadien kon de plaats voor de preitjes terug vrij gemaakt worden. Zo ver was het dan deze voormiddag, alleen is het in beurten moeten gebeuren want het hoofdbestuur heeft enkele malen moeten spurten om droog te blijven bij het werk. Het baasje is de tel kwijtgeraakt met de onderbrekingen te tellen.

Maar Louis mag gerust zijn, de preitjes staan netjes in de rij, met de gepaste afstanden tussen de rijen en de plantjes. En nu maar groeien, vochtig is de grond genoeg en vanaf morgen voorspelt men mooi weer.

Zelfs vanavond is het al wolkenloos. De volle maan zorgt voor de natuurlijke straatverlichting.

Hopelijk start de zomer 2013 morgenvroeg voor de volle drie maanden…

Belle & co

Un “bon”jour…

“Un bonjour” is wat iedereen hier in Frankrijk elkaar wenst bij een begroeting. Blijkbaar is het maar een beleefdheidsformule want van de echte goei dagen zijn is nog niet veel te merken geweest…

’t Baasje denkt er sterk over na van de volgende dagen wat meer de nadruk te gaan leggen tegen de man van de krantenshop of het bakkersmevrouwtje. Die wensen het ons ook, alleen het komt er maar niet van.

Neem nu vandaag, het heeft vannacht blijkbaar niet geregend en het was pikdonker want de volle maan scheen niet door de wolken heen. De ochtend was dus droog maar grijs, bij het vertrek naar de bakker was het donker grijs in het zuidwesten en tegen de tijd dat we in Villefagnan bij de bakker waren regende het (alweer) oude wijven, of zoals de Engelse overburen zeggen “cats and dogs”.

Op de terugweg naar huis zagen we rechts de regenvlagen duidelijk vallen terwijl er links weliswaar een brede streep blauwe lucht te zien was ! Dit alles gebeurde in een tijdspanne van goed een kwartier. Zelfs de automatische ruitenwissers van de Masjebashi worden er tureluurs van !

Gisteren zijn de kameraden/buren vanuit Vosselaar en Turnhout in hun huis in St Fraigne aangekomen. Als de madammen daar, zoals vorig jaar, in hun bikini aan het zwembad willen liggen zullen ze er eentje moeten aantrekken met een fleece- of pelsvoering ons gedacht. De thermometer op het dashbord van de auto gaf daarjuist 12°C aan. Ook al geen stimulans om echt vrolijk van te worden…

Maar iedereen wenst iedereen een “goeie morgen” en daar hopen we op…morgen !

Belle & co

De neefjes en de nichtjes…

Nu we deze ochtend een reeks foto’s op het blog hadden van Lana en Kibbels hebben we nu vanavond foto’s van de neefjes en nichtjes van Lucy.

Tante Hadise haar pupjes worden morgen zondag drie weken, en daar mag toch ook weer de nodige aandacht aan gegeven worden. Ook kregen we vanuit Budingen de melding dat het kleinste pupje vandaag ook het gewicht van één kilo bereikt heeft.

Op zich niets abnormaals zal je zeggen, maar als je weet dat Mini’tje met 150 gram gestart is, dan is dat wel een prestatie !

Geen nood zeggen we dan, in ons vorig nestje hadden we ook Lili’tje, en dat is ook een fijn perfect hondje geworden die zelfs in het nest haantje de voorste was vanaf ze vier weken oud was.

Er is nog één reutje beschikbaar voor een goed baasje.

Hier de foto’s…

Heeft iemand hier ervaring mee ?...

Hoe langer je getrouwd bent, hoe grappiger het wordt, denk ik... 
Een oud getrouwd stel zat thuis televisie te kijken.

De man heeft de afstandsbediening en zapt heen en weer tussen een 
vissersprogramma en een pornozender.

De vrouw wordt het helemaal zat en tenslotte zegt ze:
"Verdorie, laat de pornozender aanstaan. Je weet toch al hoe je moet vissen!" 

 L.M.

De dag begint mooi vandaag…

Het is in elk geval al D R O O G deze ochtend en daar zijn we al blij om. Een toer door de tuin geeft weer hoop dat het allemaal wel in orde gaat komen met het tropisch(?) onkruidwoud in de moestuin. Het werk van gisteren, dan bedoelen we het terugvinden van de cultuur gewassen, zet weer aan tot een ietsje meer inspanning.

Ook het internet en de telefoon doen het nog steeds en het baasje moet de afspraak met de Orange/Wanadoo technieker nog anuleren. Die zou volgende week (!) dinsdag komen kijken wat er zoal fout gaat met hun rommel.

Intussen krijgen wij zo regelmatig foto’s van onze voormalige puppy’s in de mailbox. Gewoon enkele foto’s zonder veel uitleg maar die zo vanzelfsprekend zijn dat er geen tekst bij hoeft te zijn. De meeste van dat soort komen uit Aalter (volgens de krant HLN, tegenwoordig “Zorro-city” wegens de politie te paard in Crem-town) Hier komen haast wekelijks foto’s van Lana vandaan.

Maar ook Louis M. (moppen Louis) stuurde enkele foto’s van Gorky en Cato die nu een extra speelmaatje hebben aan onze eigenste Kibbels. Vooral Gorky lijkt nog niet te beseffen wat ze nu onder zijn hoede hebben geplaatst !

Uiteraard plaatsen we de foto’s dan ook, iedereen mag getuige zijn van de fijne hondjes en baasjes…

Belle & co

De langste dag…

De langste dag en de kortste nacht, dat kan enkel 21 juni zijn. Het begin van de zomer… van wat ? De zomer baasje, iets met temperaturen van dubbel zoveel als de temperatuur vandaag in La Magdeleine !

Om maar niet te zeggen dat het een dag was om zo snel mogelijk te vergeten. Gisterenavond hadden we al geen contact op de telefoonlijn. Geen telefoon en dus ook geen internet. Vandaag was dan een regendag met ook al niet te veel positieve zaken, tenzij je kan zeggen dat we vanavond toch maar de kachel in werking hebben gezet. Dit tot plezier van enkel Drentjes die gerekt en gestrekt hun warme plaatsje vonden…

Na een bezoek aan de telefoonshop in het grootwarenhuis Leclerc (bedankt voor de tip Ria) bleek bij thuiskomst het euvel hersteld te zijn en konden we toch deze middag het verhaal van de reis doen .

Sindsdien zijn we hoofdzakelijk in de tuin bezig geweest maar ook daar ging het niet echt naar wens. Verschillende keren zijn we naar binnen getrokken omdat het weer eens begon te regenen. Geen stevige buien maar van die miezer regen waar je door en doornat van wordt .

Er zijn op dit moment dan ook geen droge honden handdoeken meer te vinden in huis en we zijn begonnen aan de gele “pet-towels”.

Daar hebben we nog maar zelden beroep op moeten doen en die liggen gewoonlijk in de auto om dienst te doen na een jachttraining als er weer eens gezwommen is.

Morgen zaterdag en zondag zou het nog regenachtig kunnen zijn, maar vanaf maandag gaan we mooi weer kunnen verwachten. Dan gaan we de kersen plukken en in de namiddag… terugkeren naar België…. om dinsdag de hoogtewerker op te pikken en naar Frankrijk terug te keren.

Dat is een werkje voor onze baas, en Heros gaat hem daarbij helpen. Het vrouwtje ziet het niet dadelijk zitten van met vier honden alleen in La M. achter te blijven. Zeker niet met een loops teefje als Lucy en een reu als Heros bij wie de hormonen door zijn lijf gieren …

Hopelijk doet het internet het morgenochtend nog en kan je weer de volgende belevenissen van Belle & co hier volgen, zo niet dan even geduld hebben, alles komt “voor de bakker”.

Belle & co

De “Faes roedel” is goed aangekomen, maar…. 

Maar zoals het hier gaat op “den Franschen boerenbuiten” konden we geen verbinding met het internet en de telefoon maken om te melden dat we in prima conditie zijn aangekomen ! De telefoon lijn is dood en dus ook het internet !

Ondertussen zijn we langs de Orange/Wanadooshop gegaan in Ruffec en daar heeft de vriendelijke juffer ons geholpen met … voor dit druk op één, voor dat druk op twee… voor nog iets anders, druk op drie…

En er is een oplossing op komst… dinsdag namiddag volgende week komt er iemand naar de lijnen kijken.

Want het is druk, heel druk, door de onweders van de vorige dagen zijn er veel pannes en te weinig mensen om overal te gaan repareren.

Nu hebben we vriendelijke buren die gééén panne hebben aan telefoon of het internet en die gaan ons depanneren met het blog.

Het blog zal dus op een laag pitje staan tot dinsdag maar we hopen toch elke dag een berichtje te kunnen plaatsen. Of er veel foto’s bij te pas gaan komen is nog maar de vraag. Foto’s doorsturen vraagt nogal wat tijd en we kunnen nu toch ook niet te veel vragen van de buren…

Wat we al opgemerkt hebben. Eén kersenboom staat plukkensklaar, maar daar zijn de onderste takken onbruikbaar gemaakt omdat Heros daar de volle straal tegen geproceerd heeft ! ! ! Bij de andere boom vallen de kersen af zonder rijp te worden, waarschijnlijk een gevolg van te veel nat en de onweders.

Aan de derde kersenboom, die met de grote zwarte kersen, hangen de kersen rot aan. Geen tien procent is nog eetbaar, allemaal de schuld van het natte weer.

Wat wel dik in orde is, maar daar zijn we dan weer niet happy mee… is het onkruid ! Dat neemt een flinke voorsprong op de cultuur gewassen.

Maar ook de aardappelstruiken staan er heel welstellend voor. Gewoonlijk is dat hier een probleem door de droogte. Als de aardappelen een volume gaan hebben dat in verhouding staat met het water dat ze gekregen hebben dan gaan we speciale hijswerktuigen nodig hebben om de aardappelen te rooien !

Dadelijk tussen twee buien onkruid wieden om de meegebrachte preiplantjes te planten. Dat staat als eerste op de dag/uurrooster, daarna halen we de ladders uit de schuur om aan de kersen te beginnen…

En dan te bedenken dat we twee weken geleden een volledig onkruidvrije moestuinen achterlieten !

Belle & co

Als wij gaan reizen…

Straks gaan we rijden, maar toch komt er nog eerst een fijn verhaaltje op het blog van de poot van ene Lennaert van Roosteren.

Die is op hondenpension geweest terwijl de rest van de familie aan “de commerce” was op Pinkpop. En daar kunnen hondjes niet aarden. Zeker niet als we de mails lazen Jeanny over de buren standhouders. Niks voor Drentjes, dat was duidelijk, en zo gingen Lennaert en Cartouche vijf dagen de  bloemetjes buiten zetten tussen allemaal vreemde teefjes !

Wie ook uit logeren gaat is onze Kibbels die normaal bij ons op visite komt, maar omdat wij naar Frankrijk trekken gaat Kibbels nu op visite bij Gorky en Cato . Dat moet goed komen zeggen wij, en grijs haar er van krijgen is toch niet meer mogelijk bij Louis !

Hier het verhaal van Lennaert en Cartouche

Hallo Belgische tak,

Afgelopen weekend zijn papa en ik 5 dagen uit logeren geweest. Het begon met een “intake gesprek”, een moeilijk woord voor “hoeveel en wanneer moet hij vreten” en “wanneer moet hij kakken” en “ zijn er nog bijzonderheden”. Nu was er inderdaad één bijzonderheid, en wel dat papa niet met andere hondenmannen kan opschieten! Daar was snel een oplossing voor gevonden. We werden gebracht, ik had helemaal niet in de gaten wat er ging gebeuren, ik liep door wat gangetjes, er zwaaide een deur open en ……..plotseling werd ik bedolven onder vrouwelijk hondenschoon. Snel ging ik op mijn kont zitten en mijn adamsappel zakte 8 centimeter naar beneden en schoot weer 10 cm omhoog, zo diep moest ik slikken. Ik keek nog even om waar vrouwtje bleef, maar ze was al weg. Ik weet niet veel van mensen maar ik denk dat ik nu wel weet hoe ze zich voelen als ze voor de eerste keer naar de kleuterschool gaan,  dapper de klas instappen met natte haartjes aan de  hand van moeder en die hand zich langzaam ongemerkt losmaakt en de moeder in het niets verdwijnt.

Het vrouwelijk schoon bestond uit 2 blonde rondribberige retrievers en 3 slanke belgische herdervrouwen en allemaal wilde ze mij kussen!

Papa stelde even orde op zaken met zware stem “Niet kussen met mijn zoon, dan kan met mij”!

Er werd van te voren nog een kanttekening geplaatst “als papa zou gaan rijden dan werd hij apart gezet”, maar die ouwe heeft zich voorbeeldig gedragen en hebben we 5 dagen de tijd van ons leven gehad en er kwamen zelfs nog meer dametjes bij.

Na 3 dagen knuffelen was ik het zat en verlangde naar mijn baasjes en zelfs de katten. Maar het duurde nog 2 dagen en kwam vrouwtje ons ophalen. Papa vergat direct alle dames en stortte zich in haar armen, hij maakte zich klein en kronkelde en kroop als een puppy. En ik? Zo makkelijk komt ze er niet vanaf, ons hier zolang alleen te  laten. Ik draaide mijn hoofd af en deed net of ik haar niet zag…………

Thuis aangekomen snapte ik snel Ratte (mijn knuffel) en ging in de bench liggen. “Die is ziek” zei vrouwtje. Nee ik ben niet ziek, maar zwaar teleurgesteld! Met wat brokjes werd ik uit de bench gelokt en aan een onderzoek onderworpen.  “Nee ik ben niet ziek probeerde ik hardop te denken” ik wil gewoon rust. Na een uurtje mokken was ik over mijn quasi dipje heen en vrouwtje kon zich herinneren uit de verhaaltjes van ome Faes dat oma Belle en mama Hera ook wel eens van die buien gehad hebben om te laten merken dat ze het ergens niet mee eens waren.

Mijn baasjes hebben zich nu gerealiseerd dat ze de komende jaren niet meer op vakantie kunnen gaan zonder ons.

En papa? Die ligt in coma en zal morgen gigantisch spierpijn hebben, maar ja die maakt zich ook nergens druk om en zijn moto is “pluk de dag”!

Wat zou mijn moto zijn?

Jullie blij dat hij thuis is Lennaert

Morgen gaan we…

Waar het baasje op wachtte is aangekomen. De factuur voor de hoogte werker is deze namiddag aangekomen en ’t baasje gaat de factuur morgen ochtend gelijk betalen. Dan komt hij volgende week nog een keertje over en weer om het materiaal op te halen.

Het hoofdbestuur heeft ook haast de ganse dag geluierd, tot de factuur in de mailbox viel. Toen is iedereen plots in actie geschoten om de valiezen te pakken en de aanhanger te laden.

Dan moet er morgenochtend nog enkel langs de bank te woorden gegaan, de valiezen onderaan in de koffer en de diepvrieskist met ons eten (hert en ever) op de aanhanger gezet te worden.

Vandaag was het na het onweer van vanochtend een warme zwoel drukkende dag. Ons baasje begon al te zweten als hij nog maar dacht dat het warm was en hij nog dingen te doen had .

Wij van onze kant hebben nog maar eens ligkuilen in de tuin gegraven. Natuurlijk waren we weer vergeten dat ons baasje die kuilen al vier maal heeft dicht geharkt en telkens opnieuw heeft ingezaaid met gazonzaad !

Op die plaatsen kan al goed meer zaad liggen dan aarde zegt het baasje ! Hij was niet echt vriendelijk bij de zoveelste kuil die we gegraven hadden…

We zullen het vanaf morgen wel terug afleren die graaf en delf werkzaamheden. Dan zitten er weer serieuze keien in de grond waar we makkelijk onze nagels op kunnen breken.

We vertellen het allemaal vanaf morgenavond hier op deze plaats, op ons blog !

Belle & co

Ingangsexamen bij de politie…

Een man postuleert voor de vacatures bij de politie in Brussel.
De inspecteur die het interview afneemt zegt :

«Uw kwalificaties zijn allemaal erg goed, maar er rest u nog één test die dient te worden afgelegd alvorens wij u kunnen aannemen bij de politie ».
Hij legt een revolver op tafel en zegt:
“Neem dit pistool ,
ga naar buiten,
schiet 6 immigranten,
6 drugdealers,
6 extremistische moslims en
één konijn dood”. 

“Waarom het konijn?”. 

“Goede instelling” zegt de inspecteur,
“Wanneer kunt u beginnen?”.

L.K.

Het eerste onweer…

Het eerste onweer van de “superstorm” hebben we al gehad deze ochtend.

Het was wat ze noemen “veel geblaat en weinig wol”. Het rommelde wat verderop en we hebben veel donderslagen gehoord maar heel weinig bliksem. Het onweer hing duidelijk boven de wolken en buiten wat gerommel hebben we er geen last van gehad.

Dat hebben we waarschijnlijk aan “hero” Heros te danken die met luid geblaf het onweer op de vlucht heeft gedreven. Normaal hebben onze Drentjes geen schrik van onweer maar nu week Heros toch niet van het baasje. Hij plakte als het ware aan zijn benen !

Belle is dan maar op het terras gaan blaffen. Zij moet immers als alfa teef haar roedeltje beschermen tegen gevaren die de roedel bedreigen, en dat doet ze tot nu toe met verve.

Lucy bleef er nog het rustigste van alle bij, die gaf geen krimp en keek toe hoe oma en nonkel Heros de zaak oplosten. En Hera zal je zeggen ? Wel… Hera dacht waarschijnlijk “wanneer ons moe en broer al zoveel van hun tak maken hoef ik niet meer mee te doen. Zij trok naar haar bench en legde zich te slapen. De kans bestaat ook dat Hera destijds goed heeft opgelet toen het baasje het principe van de kooi van Faraday heeft uitgelegd, en dus ook nog wist dat je bij bliksem niets te vrezen hebt in een metalen omhulsel zoals een hondenbench of een auto (als ‘m geen kunststof carrosserie heeft tenminste)

Terwijl we dit schrijven is de zon alweer komen piepen door een scheur in het wolkendek, en de roedelleden hebben alle vier hun kooi van Faraday opgezocht. Dat ze zich gerust voelen is te horen aan het geronk dat uit de benches komt…

Belle & co

Weer uitgesteld…

Ja… we geraken maar niet weg deze keer ! Vandaag heeft het hoofdbestuur dan maar besloten van niet te vertrekken met een weer zoals dat voorspeld is door Frankske en Sabientje…

Hagelbollen als tennisballen geven afdrukken als vuistslagen in een autokoetswerk. En laat dat nu wel het laatste zijn dat ons baasje wil, een motorkap en autodak als een golfplaat !

Maar er is nog een reden waardoor we later vertrekken… Het baasje heeft namelijk op een veilingsite een hoogtewerker gekocht waarmee hij de daken van de schuur en de hangaar wil renoveren.

Drie jaar geleden heeft hij het dak van de woning totaal gerenoveerd met de hulp van enkele vrienden en dat is toen allemaal met behulp van ladders gebeurd. Maar deze daken zijn dubbel zo hoog en die verlangen toch wel een andere aanpak.

Wanneer de werken klaar zijn heeft het baasje een prachtige, uitzonderlijk goed werkende, hoogte werker te koop.

Zoals het een goed verkoper past verklaart die dan “dat dit apparaat van een oude weduwe geweest is die er alleen ’s zondags mee buiten kwam om mee naar de hoogmis te rijden ! ! !”

En als die kandidaat koper dan zegt dat zoiets toch niets voor een oude weduwe is dan verzint ‘m nog wel een ander grappig verhaaltje.

We weten dus op dit moment nog niet wanneer we vertrekken, de gasten die al snel zouden komen blijven trouwens ook thuis. Daar hebben ze dan weer wat speling in de vertrekdatum.

We zien wel wat het gaat worden… eerst nog even het stormweer met donder en bliksem trotseren en dan…

Belle & co

Uitgesteld…

Het vertrek naar Frankrijk is een dag uitgesteld… We kregen toch vanuit verschillende kanten berichten dat het ginds pijpenstelen goot, “oude wijven regenen” kregen we ook al in een mail en  omdat  het hier in Vosselaar ook allemaal niet verliep zoals we hadden gehoopt, is het vertrek uitgesteld.

Morgen gaan we dan. Blijkbaar moeten we dan ook een superstorm trotseren met stijg- en daalwinden, met bakken regen (er zijn tegenwoordig blijkbaar veel “oude wijven” om te laten regenen) en met hagelbollen die op Rolland Garros aan de porte d’Auteuil in Parijs goed voor tennisballen zouden kunnen doorgaan.

We zien wel wat het geeft onderweg, maar we gaan er vanuit dat de soep nooit zo warm wordt gegeten als ze wordt opgediend.

Vandaag was er ook nog heel wat te doen voor ons, zowel voor de baasjes als voor de hondjes. De baasjes hadden nog wat boodschappen te doen. Belle heeft geholpen met baasjes nieuw leesbrilletje te laten aanpassen in de brillenwinkel, dat brilletje was een maat te groot en schoof alle kanten uit. Dat is allemaal bijgesteld en nadien konden ze nog naar de Maxizoo voor de laatste snoepen voor ons hondjes .

Ook gaat het baasje in onze zandbak, voordien mooi gazonnetje, toch nog eens de achtergebleven grassprieten kortwieken. Dan gaat ‘m met de gritsel of rijf de grootste kuilen nog eens gladstruiken of opvullen en nadien gaat ‘m er nog wat zaad “herstelgazon” over strooien.

Hopelijk hebben we dan terug een mooi pelouske tegen dat we terugkomen einde augustus .

Belle & co

Pupysnuiven vandaag

Onze baasjes gingen vandaag weer op stap. Doel was Budingen waar Hera’s zus Hadise een nestje heeft van vijf pupjes. Oma, tante, nonkeltje en nichtje mochten niet mee op kraambezoek.

Dat is een door ons baasje opgestelde regel binnen de kennel. De eerste twee weken totaal geen bezoek. Na twee weken de eerste bezoekers die wel “hun pollen moeten thuishouden” en dus zeker geen pups mogen oppakken. Daarna na vier weken mogen ook de kinderen komen en mogen dan bij in de puppyren. En uiteindelijk na zes weken, mogen ook andere toekomstige huisgenoten, zoals honden, bij de pups.

Nu zijn de pups twee weken en mochten we op bezoek. “We”, zijn onze baasjes en de vrienden Louis en Agnes Michielsen, (die van de blogmoppen).

Nu was vier taterende bezoekers duidelijk het maximum van wat Hadise op dit moment aankan. En dat zal nog twee weken zo zijn. Hadise neemt in elk geval het grootste deel van de taak op zich en daar horen eigenlijk niet zo veel bezoekers bij !

Je merkte het duidelijk het jonge moedertje had het moeilijk met zoveel plotse belangstelling. Maar ze kwam wel veel naar ons baasje toe. Die is voor haar nog steeds het baasje uit haar eerste acht weken van haar leven. Toen was het nog altijd het kommerloze leventje met moeder Belle en haar zus Hera en de broers Hercule, Heros, Harry en Harko. En nu heeft ze plots zelf de zorg voor vijf van die nooit voldane dronkaards, die er dan ook wel bij varen…

Voor onze baasjes zal het hoogstwaarschijnlijk het enige bezoek zijn aan de pups. Wanneer we terug uit Frankrijk komen zijn de pupjes al oud genoeg geworden om uitgevlogen te zijn naar hun definitieve eigenaars. Maar we gaan ze later zeker alle terugzien op Drenten evenementen , dat is zo al stilaan een traditie binnen de kennel “aent Grotenhoutbosch”.

Belle & co