Als wij gaan reizen…

Morgen gaan we…

Waar het baasje op wachtte is aangekomen. De factuur voor de hoogte werker is deze namiddag aangekomen en ’t baasje gaat de factuur morgen ochtend gelijk betalen. Dan komt hij volgende week nog een keertje over en weer om het materiaal op te halen.

Het hoofdbestuur heeft ook haast de ganse dag geluierd, tot de factuur in de mailbox viel. Toen is iedereen plots in actie geschoten om de valiezen te pakken en de aanhanger te laden.

Dan moet er morgenochtend nog enkel langs de bank te woorden gegaan, de valiezen onderaan in de koffer en de diepvrieskist met ons eten (hert en ever) op de aanhanger gezet te worden.

Vandaag was het na het onweer van vanochtend een warme zwoel drukkende dag. Ons baasje begon al te zweten als hij nog maar dacht dat het warm was en hij nog dingen te doen had .

Wij van onze kant hebben nog maar eens ligkuilen in de tuin gegraven. Natuurlijk waren we weer vergeten dat ons baasje die kuilen al vier maal heeft dicht geharkt en telkens opnieuw heeft ingezaaid met gazonzaad !

Op die plaatsen kan al goed meer zaad liggen dan aarde zegt het baasje ! Hij was niet echt vriendelijk bij de zoveelste kuil die we gegraven hadden…

We zullen het vanaf morgen wel terug afleren die graaf en delf werkzaamheden. Dan zitten er weer serieuze keien in de grond waar we makkelijk onze nagels op kunnen breken.

We vertellen het allemaal vanaf morgenavond hier op deze plaats, op ons blog !

Belle & co

Ingangsexamen bij de politie…

Een man postuleert voor de vacatures bij de politie in Brussel.
De inspecteur die het interview afneemt zegt :

«Uw kwalificaties zijn allemaal erg goed, maar er rest u nog één test die dient te worden afgelegd alvorens wij u kunnen aannemen bij de politie ».
Hij legt een revolver op tafel en zegt:
“Neem dit pistool ,
ga naar buiten,
schiet 6 immigranten,
6 drugdealers,
6 extremistische moslims en
één konijn dood”. 

“Waarom het konijn?”. 

“Goede instelling” zegt de inspecteur,
“Wanneer kunt u beginnen?”.

L.K.

Het eerste onweer…

Het eerste onweer van de “superstorm” hebben we al gehad deze ochtend.

Het was wat ze noemen “veel geblaat en weinig wol”. Het rommelde wat verderop en we hebben veel donderslagen gehoord maar heel weinig bliksem. Het onweer hing duidelijk boven de wolken en buiten wat gerommel hebben we er geen last van gehad.

Dat hebben we waarschijnlijk aan “hero” Heros te danken die met luid geblaf het onweer op de vlucht heeft gedreven. Normaal hebben onze Drentjes geen schrik van onweer maar nu week Heros toch niet van het baasje. Hij plakte als het ware aan zijn benen !

Belle is dan maar op het terras gaan blaffen. Zij moet immers als alfa teef haar roedeltje beschermen tegen gevaren die de roedel bedreigen, en dat doet ze tot nu toe met verve.

Lucy bleef er nog het rustigste van alle bij, die gaf geen krimp en keek toe hoe oma en nonkel Heros de zaak oplosten. En Hera zal je zeggen ? Wel… Hera dacht waarschijnlijk “wanneer ons moe en broer al zoveel van hun tak maken hoef ik niet meer mee te doen. Zij trok naar haar bench en legde zich te slapen. De kans bestaat ook dat Hera destijds goed heeft opgelet toen het baasje het principe van de kooi van Faraday heeft uitgelegd, en dus ook nog wist dat je bij bliksem niets te vrezen hebt in een metalen omhulsel zoals een hondenbench of een auto (als ‘m geen kunststof carrosserie heeft tenminste)

Terwijl we dit schrijven is de zon alweer komen piepen door een scheur in het wolkendek, en de roedelleden hebben alle vier hun kooi van Faraday opgezocht. Dat ze zich gerust voelen is te horen aan het geronk dat uit de benches komt…

Belle & co

Weer uitgesteld…

Ja… we geraken maar niet weg deze keer ! Vandaag heeft het hoofdbestuur dan maar besloten van niet te vertrekken met een weer zoals dat voorspeld is door Frankske en Sabientje…

Hagelbollen als tennisballen geven afdrukken als vuistslagen in een autokoetswerk. En laat dat nu wel het laatste zijn dat ons baasje wil, een motorkap en autodak als een golfplaat !

Maar er is nog een reden waardoor we later vertrekken… Het baasje heeft namelijk op een veilingsite een hoogtewerker gekocht waarmee hij de daken van de schuur en de hangaar wil renoveren.

Drie jaar geleden heeft hij het dak van de woning totaal gerenoveerd met de hulp van enkele vrienden en dat is toen allemaal met behulp van ladders gebeurd. Maar deze daken zijn dubbel zo hoog en die verlangen toch wel een andere aanpak.

Wanneer de werken klaar zijn heeft het baasje een prachtige, uitzonderlijk goed werkende, hoogte werker te koop.

Zoals het een goed verkoper past verklaart die dan “dat dit apparaat van een oude weduwe geweest is die er alleen ’s zondags mee buiten kwam om mee naar de hoogmis te rijden ! ! !”

En als die kandidaat koper dan zegt dat zoiets toch niets voor een oude weduwe is dan verzint ‘m nog wel een ander grappig verhaaltje.

We weten dus op dit moment nog niet wanneer we vertrekken, de gasten die al snel zouden komen blijven trouwens ook thuis. Daar hebben ze dan weer wat speling in de vertrekdatum.

We zien wel wat het gaat worden… eerst nog even het stormweer met donder en bliksem trotseren en dan…

Belle & co

Uitgesteld…

Het vertrek naar Frankrijk is een dag uitgesteld… We kregen toch vanuit verschillende kanten berichten dat het ginds pijpenstelen goot, “oude wijven regenen” kregen we ook al in een mail en  omdat  het hier in Vosselaar ook allemaal niet verliep zoals we hadden gehoopt, is het vertrek uitgesteld.

Morgen gaan we dan. Blijkbaar moeten we dan ook een superstorm trotseren met stijg- en daalwinden, met bakken regen (er zijn tegenwoordig blijkbaar veel “oude wijven” om te laten regenen) en met hagelbollen die op Rolland Garros aan de porte d’Auteuil in Parijs goed voor tennisballen zouden kunnen doorgaan.

We zien wel wat het geeft onderweg, maar we gaan er vanuit dat de soep nooit zo warm wordt gegeten als ze wordt opgediend.

Vandaag was er ook nog heel wat te doen voor ons, zowel voor de baasjes als voor de hondjes. De baasjes hadden nog wat boodschappen te doen. Belle heeft geholpen met baasjes nieuw leesbrilletje te laten aanpassen in de brillenwinkel, dat brilletje was een maat te groot en schoof alle kanten uit. Dat is allemaal bijgesteld en nadien konden ze nog naar de Maxizoo voor de laatste snoepen voor ons hondjes .

Ook gaat het baasje in onze zandbak, voordien mooi gazonnetje, toch nog eens de achtergebleven grassprieten kortwieken. Dan gaat ‘m met de gritsel of rijf de grootste kuilen nog eens gladstruiken of opvullen en nadien gaat ‘m er nog wat zaad “herstelgazon” over strooien.

Hopelijk hebben we dan terug een mooi pelouske tegen dat we terugkomen einde augustus .

Belle & co

Pupysnuiven vandaag

Onze baasjes gingen vandaag weer op stap. Doel was Budingen waar Hera’s zus Hadise een nestje heeft van vijf pupjes. Oma, tante, nonkeltje en nichtje mochten niet mee op kraambezoek.

Dat is een door ons baasje opgestelde regel binnen de kennel. De eerste twee weken totaal geen bezoek. Na twee weken de eerste bezoekers die wel “hun pollen moeten thuishouden” en dus zeker geen pups mogen oppakken. Daarna na vier weken mogen ook de kinderen komen en mogen dan bij in de puppyren. En uiteindelijk na zes weken, mogen ook andere toekomstige huisgenoten, zoals honden, bij de pups.

Nu zijn de pups twee weken en mochten we op bezoek. “We”, zijn onze baasjes en de vrienden Louis en Agnes Michielsen, (die van de blogmoppen).

Nu was vier taterende bezoekers duidelijk het maximum van wat Hadise op dit moment aankan. En dat zal nog twee weken zo zijn. Hadise neemt in elk geval het grootste deel van de taak op zich en daar horen eigenlijk niet zo veel bezoekers bij !

Je merkte het duidelijk het jonge moedertje had het moeilijk met zoveel plotse belangstelling. Maar ze kwam wel veel naar ons baasje toe. Die is voor haar nog steeds het baasje uit haar eerste acht weken van haar leven. Toen was het nog altijd het kommerloze leventje met moeder Belle en haar zus Hera en de broers Hercule, Heros, Harry en Harko. En nu heeft ze plots zelf de zorg voor vijf van die nooit voldane dronkaards, die er dan ook wel bij varen…

Voor onze baasjes zal het hoogstwaarschijnlijk het enige bezoek zijn aan de pups. Wanneer we terug uit Frankrijk komen zijn de pupjes al oud genoeg geworden om uitgevlogen te zijn naar hun definitieve eigenaars. Maar we gaan ze later zeker alle terugzien op Drenten evenementen , dat is zo al stilaan een traditie binnen de kennel “aent Grotenhoutbosch”.

Belle & co

De poetsmaniak…

Het verbaast ons niets want we zijn van haar wel een en ander gewend, maar Belle is weer in haar element sinds Lucy loops is. Van de ochtend tot de avond is Belle bezig van Lucy hygiënisch in topvorm te houden…

Je zou zonder veel moeite de loopse periode over het hoofd zien omdat je er ook geen effectieve gevolgen van kan vinden. Alles is in no time netjes en proper opgekuist.

Ook Hera doet haar duit in het zakje als “hygiënisch assistent” bij het zuiver houden maar niet in die mate zoals Belle.

Dat Heros, als reu, ook de dames helpt is ook al niet verwonderlijk, maar toch verdenken wij hem er van dat de belangstelling bij hem meer in de hormonale sector te vinden is.

Het is wel mooi en leerrijk om zien hoe ons roedeltje elke verandering in situatie binnen de roedel zelf aanpakt en oplost.

En de baasjes zijn maar al te blij dat het allemaal zo een eenvoudige oplossing heeft. Het zal echter volgende week wel weer even oppassen zijn wanneer Lucy’s geur de hormonen van Heros weer op hol gaan brengen, en hem gaan aanzetten tot wat ze in onze baasjes’ jeugd “vuil manieren” noemden. Op zich niet erg omdat een chirurgische ingreep vier jaar geleden, Heros steriel gemaakt heeft.

Maar nonkeltje, en de dames, moeder en oma van Lucy blijven intussen van Lucy het properste loopse hondje maken dat we kennen !

Belle & co

Veel nieuws, vertelden we al begin deze week…

Er viel deze week weer heel wat nieuws van onze nakomelingen in de mailbox. Het hier onderstaand bericht van Lennaert was al een beetje in de vergeethoek geraakt door de vele mail’s.

Dat nieuwtje van Louis, de broer van Lennaert is dan weer kraakvers van de pers. Zo gaan we Lennaert vanaf september in de Limburgse velden en waterpartijen aantreffen wanneer hij met z’n baasjes een lessenreeks “jagen voor dummies” gaat volgen.Probleem voor ons fokkers van Lennaert is nu wel…. Op wie slaat dat “dummies” op de bazen of op Lennaert ?

Aan de andere kant van het land, in de “Vlaanders” gaat Louis stoppen met de jachttraining. Ilse , het vrouwtje van Louis is tot inzicht gekomen dat Louis nog heel wat bruikbare capaciteiten heeft en dat die niet noodzakelijk jacht gericht zijn ! De bijgevoegde foto’s zijn overtuigend genoeg. Louis zijn specialiteiten liggen meer binnen- dan wel buitenskamers !

Belle & co

Lennaert van Roosteren, toekomstig jachthond…vertelt.

Beste familie,

Jippie!  ik zag weer een  puppenmagazine dan moet ik toch ook maar weer eens wat melden!  

In september zal  ik voor de eerste keer kennis maken met een echte jager en omdat mijn baasjes aanvoelen dat ze daar niet kunnen verschijnen met een ongeleid projectiel hebben ze online een snelcursus gevolgd,   en een boekje  “Jagen voor Dummies” aangeschaft. Nu had ik nog een ongebruikte dummy liggen uit mijn kraamperiode en er slingerde ook nog ergens een fluitje. Dapper trokken ik, vrouwtje, dummie en fluitje de tuin in en toen………………………………….nee Lennaert is echt geen dummie!.  Het maakte niet uit waar ze het ding verstopte, ik vond het altijd, pppffff makkelijk zat, gewoon zitten, wachten op commando “zoek”, snuffelen, waaieren, snuffelen en hoppa gevonden, terug, zitten, dummie loslaten en koekje. Ik maakte eerst één foutje en legde de dummie voor de voeten. Dat mocht niet. Opnieuw….pff simpel vasthouden,  in de  hand leggen en weer een koekje gescoord. Baasje werd er bij gehaald, want wie had me dit geleerd?  Nou zat baasje met de maaier en benzine te rommelen en hing er een vervelende benzine lucht en wist mijn neus even niet zo goed welke kant op. Geen paniek, gewoon van links naar rechts in grote waaiers met de neus in de lucht en bingo alweer een koekje.

Oké ik geef toe, het is wel in de tuin, en wat ik in het open veld ga doen, dat is nog even afwachten, maar kan die fluit ook eens uitgeprobeerd worden. Ik heb nog 4 maanden de tijd, dus dat moet lukken.

Jachtige neusjes

Jullie Lennaert

Louis van Oostrozebeke jachthond “fin de carrière”… vertelt ook.

Hoi,

Hier een berichtje uit Oostrozebeke.

Is er nog een beetje plaats in de lappenmand. Woensdag heb ik me met volle geweld gedraaid en ben ik met mijn klein teentje tegen de deur geknald. Resultaat: veel pijn en de enige schoenen die ik kan verdragen zijn 'teensletsen'. Op zich vind ik dat niet erg maar gaan lopen zit er niet in. Ook de training met Louis is onmogelijk want zodra ik mij op oneffen grond begeef, protesteert dat teentje. Gezien het volgende week de laatste les is en ik veronderstel dat er dan ook examen zal zijn, gooien wij de handdoek in de ring. Louis is een supertoffe huishond en hij gaat akkoord dat we het deeltje 'jacht' van zijn soort als 'jachthond' schrappen. Hij apporteert alleen als hij goesting heeft. Bij gevolg zie je alleen zijn kop bewegen als je een apport in het water gooit..... Het heeft dan ook geen enkel nut om een examen te gaan doen waarbij we op voorhand weten dat hij het niet kan halen.

Hierbij nog enkele foto's van onze held bij de dingen waar hij wel goed in is: helpen studeren en knuffelen.

Louis

Deze hadden we al eens, maar ze blijft super !

Drie Belgen en drie Nederlanders gaan samen met de trein op stap.

De drie Nederlanders kopen elk een ticket aan het loket.

De drie Belgen kopen samen maar één ticket.

De Nederlanders zijn verwonderd: 'hoe gaan jullie dat doen'?

'Dat zul je wel zien' zeggen de Belgen.

Op de trein begint de controleur aan zijn ronde en de drie Belgen gaan samen op één toilet.

De conducteur controleert de kaartjes van de Nederlanders, alles ok.

Hij komt bij het toilet, klopt op de deur en de Belgen schuiven hun ticket onder de deur.

De conducteur controleert het ticket, zegt 'ok.' en schuift het terug onder de deur.

De volgende dag nemen ze allen terug de trein.

De drie Nederlanders kopen samen maar één ticket.

De drie Belgen kopen er geen.

De Nederlanders zijn nog meer verwonderd: 'HOE gaan jullie DAT doen'?

'Dat zul je wel zien' zeggen de Belgen.

Op de trein begint de controleur aan zijn ronde en de drie Nederlanders gaan samen op één toilet.

De drie Belgen gaan ook samen op één toilet; maar de laatste Belg klopt eerst op de deur van het toilet van de Nederlanders.

De Nederlanders schuiven hun ticket onder de deur...................

L.M.

’t Schiet goed op…

Twee weken oud zijn ze nu, de eerste “aent Grotenhoutbosch” pups die geboren zijn bij onze collega fokkers onder dezelfde kennelnaam.

Gisteren kregen we wat foto’s doorgestuurd, want ook wijzelf hebben ons de twee weken quarantaine opgelegd. Wat voor de ene telt, dat telt ook voor de andere, zo zijn we dan, heel consequent.

Maar maandagnamiddag gaan we ons eerste en wellicht enig bezoek aan Hadise samen met de pups brengen. Dinsdag vertrekken we immers voor twee maanden naar Frankrijk en tegen dan zijn Hadise’s pupjes uitgevlogen naar de verschillende windrichtingen .

Tot nu toe “kennen” er al vier pups een nieuwe eigenaar, één reutje heeft nog zes tot zeven weken om een fijn baasje te vinden.

Tot nu toe blijven alle pupjes in België, verschillende van de eigenaars wachten al maanden op een pupje van Hadise en zijn dus net als wij benieuwd naar de nieuwe hondenwereldburgers.

Dat het mooie en gezonde pups zijn is wel duidelijk, je kan het nestje ongeveer vergelijken met de pups van Hera van vorig jaar. Logisch toch als je weet dat de vader ook dezelfde is als bij het Hera nestje. En we kunnen zeggen, alle neefjes en nichtje van het huidige Hera ’s L-nestje stellen het opperbest. Dat weten we omdat we nog geregeld met alle pupeigenaars een vrij intensief contact onderhouden.

Hier de foto’s zoals we ze binnen kregen, volgende maandag komen de foto’s uit eigen “kodakske” wanneer we zijn gaan “puppysnuiven “

Belle & co (die niet mee mogen maandag)

Een beetje overjaars maar actueel…

Een man doet zijn boodschappen in de supermarkt en merkt een aantrekkelijke vrouw op die hem voortdurend aanstaart.
Na een tijdje zegt de man: "Excuseer, kennen wij elkaar?"
De vrouw antwoordt: "Ik denk dat jij de vader bent van één van mijn kinderen."
De man kijkt verbaasd en denkt dat dit kind waarover ze praat misschien het gevolg is van die ene keer dat hij zijn vrouw had bedrogen.
Hij zegt tegen de vrouw: "Ben jij die stripteaseuse van op mijn vriend zijn vrijgezellenfeest 5 jaar geleden? Je weet wel, we hebben seks gehad op de biljarttafel terwijl jouw vriendin op mijn kont sloeg met een zweep!"
De vrouw wordt lijkbleek en stamelt: "Nee, ik ben onderwijzeres en jouw zoontje zit in mijn klas..."

Slecht nieuws deze voormiddag…

Van onze Engelse overburen in Frankrijk kregen we deze onderstaande mail. Sophie hun prachtige Duitse Herder teefje,  nog eentje van het oude type, hebben ze moeten laten inslapen door een levertumor.

Voor tien dagen wandelde ze nog samen met Belle en Lucy rond het gehucht en was ze best nog speels met onze kleinste.

Dat het snel fout kan gaan bij mens en dier is hier heel duidelijk.

Wij van onze kant wensen Suzie en David veel sterkte bij het verlies van hun geliefde Sophie, want dat was ze zeker, meer nog, een kind aan huis ! Maar ze hebben de moed gehad van de enige echte goede beslissing te nemen en Sophie te besparen van, enkele weken pijn en ziekte.

Belle & co

Hier de mail zoals we hem daarjuist in de mailbox vonden…

To let you know that today we are taking the beautiful Sophie to be put to sleep, she has a massive tumor in her liver and whilst she is only uncomfortable at the moment, very soon she will be in pain and that is not something we could allow.  She was fine until Monday and seems to have gone downhill very fast since then, we've had two vets check her out and both have said the same thing that there is nothing we can do.  We are not coping at all well, as I am sure you can imagine.  We have had nearly 10 years of her loyal company and are going to miss her so much.  Sending this so that you all know what is happening, please don't feel you have to respond.

Susie & David

Eindelijk…

Ze heeft er het langst van al haar zussen op laten wachten, maar sinds gisteren ochtend is het zo ver, Lucy is als laatste van de teefjes van het L-nestje loops.

Ons kleine meisje is ons klein juffertje geworden.

Kort na de jaarwisseling kregen we al bericht uit Katwijk aan Zee dat er met Liv “iets aan de hand was”.Op negen maanden was zij het eerste teefje dat voor de eerste keer loops werd. Na veertien maand en een half was de laatste voor de eerste keer loops. Toch wel een opmerkelijk verschil !

We zagen het al enkele dagen aan haar gedrag dat wijzigde. Veel aanhankelijker naar de baasjes toe en ook vooral naar Heros toe. Spelen met Heros, bij in zijn bench gaan liggen, dat had geen van beiden voordien ooit gedaan en ook het snuffel/reinigingsgedrag van oma Belle die gans haar nakomelingen nog steeds erg netjes houdt.

Gisterenavond mocht oma Belle nog mee met de baasjes. Het was een verre autorit met de kenmerkende files rond Antwerpen en vooral “de Kennedy”.

Belle mocht mee naar Melden bij Oudenaarde waar de baasjes afspraak hadden met Peter en Hilde . Voor Peter hadden onze baasjes een mooi schilderij laten maken van zijn vorige maand overleden Zeppos.

Zeppos de stamvader van onze kennel, vader van Hercule, Hera, Hadise, Heros Harry en Harko, met wie het fokken hier allemaal begon.

Tussen Belle en zoon Hercule was het weer een fijn terugzien. Ze hebben samen zo gespeeld dat Belle totaal “strike” de terugweg heeft meegemaakt.

Juist aan de afrit van Vosselaar op de snelweg heeft ze zich nog een laten zien.

Maar ook voor onze baasjes had Hilde het vrouwtje van Hercule een dineetje voorzien. Het was voor onze baasjes een totale verrassing toen ze de beentjes onder tafel konden schuiven en verwend werden met een flinke uit de kluiten gewassen kreeft. Maar ook Hercule en Belle hebben mogen meesmullen. Die twee hebben de schalen van de kreeft mogen uitlikken. En ook die twee waren in de wolken van de lekkernij !

Belle & co

Wat is er gaande ?

De baasjes zijn zo druk bezig, en totaal anders dan wanneer we op ’t punt staan van naar Frankrijk te vertrekken.

Vooral het baasje is bezig met telefoons vaste en mobiele, telkens is hij duidelijk tegen iemand anders bezig.

Dan vertrekt ‘m weer met de Masjebashi, dan weer met de Citroën Berlingo Drentmobiel. Soms maar voor tien minuten, dan weer voor enkele uren…

Wij hebben het woord “clubmatch” “nadarafsluitingen” en nog van die ongebruikelijke woorden meermaals gehoord. Ook vergaderingen en afspreken komt meermaals aan bod !

De aanhanger is leeg gemaakt na de roofvogelhappening maar tegelijk zijn er dan weer andere zaken geladen . En steeds zijn het andere zaken dan die we gewoonlijk meezeulen naar “la douce”.

We kunnen er deze keer kop noch staart aan krijgen maar er staat “teen en tander” op til , zoveel is stilaan wel duidelijk aan het worden !

Ook krijgen we regelmatig op onze donder ! Daarstraks liep Lucy voor de voeten van ons baasje, op zich gebeurt dat nog wel eens, maar nu was hij een groot pak met het zeildoek van de grote tent naar de garage aan het dragen en is hij haast met groot pak tentdoek en al kopje over gegaan.

Niet dat het opperwezen er iets aan kon doen maar zijn naam is ettelijke keren gevallen. En Lucy… was zich van geen kwaad bewust ! Die heeft allicht gedacht “waarom loop je ook zo kort achter mij aan ?”

We hebben ook gehoord dat het baasje met het vrouwtje van ons Lobke heeft getelefoneerd. Het ging over vergeten worstjes of iets in die aard. Morgen is daaromtrent ook al iets te doen, maar er blijven veel vraagtekens open staan voor ons Drentjes deze week…

Belle & co

“Dikke” vrienden

In twee opzichten klopt deze titel voor de volle waarheid. Niet alleen in omvang is het een gepaste benaming voor Heros en Lucy. Bij geen van beide is het makkelijk een rib te vinden. Het zijn ook de twee makkelijkste en beste eters van de roedel en dat resulteert in een ietwat “ronde lijn”.

Maar ook binnen de roedel zijn het de beste vrienden. Onafscheidelijk zijn die twee.

Soms zegt het baasje wel eens tegen Heros “laat je zo niet doen, zet dat “joenk” eens goed op haar plaats want ze hindert je”. Maar dat is allemaal praat voor de vaak en “kleine Lucy” mag van die grote goedzak alles wat ze maar wil doen.

Zo gebeurt het de laatste weken steeds meer dat Lucy zich bij in de bench van slapende Heros gaat leggen. Die heft dan zijn dikke reuenkop eens en je ziet hem denken “is de kleine stoorzender daar weer” om vervolgens eens te zuchten en zijn kop neer te leggen om verder te slapen !

Gisteren namiddag hadden we de eerste maal de kans om het tafereeltje in de bench te fotograferen en we willen jullie de foto’s niet onthouden.

Nonkel en nichtje samen in de bench…

Belle & co

Asperges, Grand Marnier en “Frapin” Cognac…

Rond die drie zaken draaide het vanavond voor de baasjes. Zij waren weer een avondje “stappen” met de buren.

De naaste buren zorgen voor de brievenbus en “den ellentrik” wanneer wij weer eens uithuizig zijn zeg maar naar Frankrijk.

Al jaren wordt dat “entre nous” geregeld met een fles excellente wijn of iets dergelijks.

Maar dit jaar waren de baasjes zo slim van samen onder hen vier even een stapje in de wereld te zetten en daar een etentje in ons favoriete restaurant aan te bieden…

We hebben gegeten wat we zelf wilden en wat we graag lustten, geen beperkingen wat ook… En gegeten dat ze hebben… het is nog altijd asperge seizoen.

Dat is dus de hoofdtoon geworden voor alle vier, en er is gesmuld als voor acht!

En achteraf hoort daar een behoorlijke “pousse café” bij. Chauvinist van begin tot einde heeft het baasje daar echt het goede voorbeeld gegeven. Een Pineau des Charentes als aperitief en een Grand Marnier achteraf. Beide gerenommeerde producten uit de Charente .

Ieder aan de dis was voldaan en ook de nieuwkomers in “het Ganzennest” te Herentals waren unaniem, …hier komen we snel terug !

Het was een fijne avond voor de baasjes, en ook wij Drentjes hadden voor hun vertrek ook lekker onze buikjes vol gegeten. Iedereen tevreden dus hier ten huize…

Belle & co

Het puppenmagazine 12-06-2013

Vandaag nog eens een verslagje van onze (Kyra)- Luna uit Minderhout. Trainings belevenissen, zwemperikelen, en een vakantieverhaal mogen we jullie zeker niet onthouden. Hier het lange verhaal van een tweetal maanden Drentenbelevenissen, geassisteerd door Mirza de mooie Golden in de Minderhoutse roedel.

Belle & co

Dag moe en de rest van de Faes-roedel,

Via deze weg eerst een dikke proficiat aan Hadise. Ute en JP maak de komende week jullie borst maar nat hoor met die 7 Drentjes ....

Maar nu het woord aan onze kleine, grote meid.

Ik zwem!!!! Nadat baasjes zowat een heel arsenaal aan trukjes uit de kast hadden gehaald zoals daar zijn: diverse dummies, een waterpak voor de baas, koekjes in het water, ... hadden ze er niet aan gedacht om gewoon stokjes te gooien en Mirza en mij uit te dagen om de stok gaan te pakken. Wel sinds gisteren zwem ik dus eerst met geleidelijk aflopende bodem en sinds vandaag met mijn trainingsmaatje Rakker in diep water vanaf de kant. Daar was ik eerst wel wat bang voor maar Rakker geeft niet op hé. Tot groot jolijt van mijn  baasje en Rakkers baasje was ik vandaag niet te houden. Mirza zwemt ook alleen nog niet in de gracht waar ik vandaag mijn mooiste crawl liet zien. Baasje zo trots als een pauw en ik stinkend als een rioolrat maar dat werd me snel vergeven.

Verleden week ging mijn hartje wat sneller slaan want voor het eerst was ik terug in Drenthe. Daar waren we op weekend met opi en omi Belgie. Kilometers losloopgebied en geen hond tegengekomen. De training begint vruchten af te werpen want in Drenthe mag je los maar moeten de baasjes je steeds onder 'appel' hebben. Ik eet graag appel(s) maar weet niet goed wat 'onder appel staan' (er stonden daar geen appelbomen) is. Ik weet alleen dat als het baasje fluit ik terug moet komen. Baasjes hadden een groot huisje gehuurd met 4 slaapkamers (1 voor baasjes, 1 voor opi en omi, 1 voor mij en 1 voor Mirza). De rust was er enorm en ik heb geleerd dat paardjes eigenlijk grote 4-voeters zijn, die best ook willen spelen. Ook in het restaurant waren we weer van de partij. Ik kan je wel vertellen dat niemand kan weerstaan aan de droevige ogen van de Luminator met als gevolg veel aaitjes van mensen, die ik nog nooit gezien had.
Op zondag stond er een bezoek aan kamp 'Westerbork' op het programma. Het is moeilijk te geloven dat er tijdens de oorlog in deze mooie en vredige omgeving zoveel wreedheden hebben plaatsgevonden. Je wordt gewoon stil als je over het kamp loopt. 112.000 mensen werden er gedeporteerd richting de 'vernietigingskampen'. Stil zijn ter hun nagedachtenis is dan nog het enige wat je kan doen. Leuk was wel dat we mee mochten. Ik denk dat de konijntjes er elke nacht duchtige feestjes houden op de grasvlakte want het er rook er o zo lekker.
Drenthe is toch iets dat een Drent moet gezien hebben alleen waren de baasjes een beetje verbaasd van de afstand - 260 km - terwijl zij dachten dat het er maar 150 gingen zijn. Het was ook voor het eerst dat we met de 307SW zo ver op reis gingen. De baasjes hadden ervoor gezorgd dat de hele achterbank voor ons was maar toch ... ik rij liever mee in t buske, daar voel ik me echt in thuis.

Sinds dat weekend - begin juni - hebben baasjes ook verlof wat we heeeeeeeeeel fijn vinden. Baasjes hebben eindelijk na 8 jaar de garage geschilderd en op orde gebracht. Naar t schijnt moeten wij vanaf de winter of als het regent daar eerst gaan opdrogen zodat de living wat properder blijft. De dweilen verslijten hier sneller dan onze handdoeken vandaar. Ook het tuinhuisje is weer voorzien van een laagje (of 2) nieuwe verf dus wat hebben ze hard gewerkt en wij zagen dat het goed was.
Het is ook de laatste dagen geen weer geweest om te wandelen dus zwemmen was het devies en zoals ik al eerder aangaf, zijn we die test weeral met brio gepasseerd. En de baasjes zagen dat het goed was.

Over Mirza's dieetkuren zijn er wisselende successen. Zo werd ze verkeerdelijk gewogen een paar maand geleden en is ze terug aan de dieetbrokken. Na onze zwemescapade van gisteren keken baasjes met voldane ogen naar onze Mizze-meid want ze staat scherp en baasjes zagen dat het goed was.

Zo zie je maar dat alles hier weer zijn doodgewone gangetje gaat en wij nog steeds de plak zwaaien. Voor morgen staat er nog een knooppuntentochtje op het programma in Brecht als het weer het toelaat en wij weer niet wonen onder 'een plaatselijke bui'.

Grote poot van je kleine meid

Luna

Veel nieuws in de mailbox

Nadat we daarstraks een telefoontje van haar bazinnetje hadden gekregen vielen er daarstraks ook nog eens een deel foto’s van “ons kleinste” in de mailbox.

Iedereen weet dus dat we het over Lili gaat wanneer we over “ons kleinste”

Spreken. Lilitje, noemt nu “Lou” want zoon des huizes vond dat een mooiere naam. Lili heeft zelfs enkele dagen “ons Liliputtertje” genoemd, omdat ze met haar 180 gram geboorte gewicht toch ECHT wel een kleintje was.

Maar wat heeft ze haar toenmalige achterstand knap ingehaald en watis het een mooi hondje geworden !

Carine haar bazinnetje is ook vol lof over het karakter en de vriendelijkheid van Lili. En zo horen we het graag .

Hier de foto’s van “ons kleinste”…

Belle & co

Over Woudenberg en “Vlaanders” nieuws

Voor de Belgische lezers en sommige Nederlandse die het niet zouden kennen, is het een plaats tussen Utrecht en Arnhem onder Amersfoort.

Nu komt spontaan de vraag op, “is daar iets speciaals mee aan de hand” ?

Bij ons weten is daar niets speciaal mee, maar gisterenavond was Woudenberg de plaats waar alles wat met Drentsche Patrijshonden en het bestuur van de Nederlandse Drentenvereniging te maken had, aanwezig was.

Nu was ons baasje ook daar voor de eerste maal aanwezig .

Het is daar laat geworden, héééél laat zefs, zo laat zelfs dat op een bepaald moment alleen het baasje en de politie nog op de snelweg was.

Een Bericht op het blog plaatsen was dan ook niet erg zinvol meer toen hij thuis kwam.

Wij vonden bij thuiskomst nog eens een bericht uit “de Vlaanders” in onze mailbox. Eva , het vrouwtje van Lana bericht hierin over het wel en wee van de belevenissen van haar Lana.

Net zoals bij ons en ook de overige pups gaat alles in de familie en het familiaal leven opperbest, maar de trainingen hebben zo de up’s en down’s.

Allemaal heel herkenbaar en heel plezant om lezen.

Belle & co

Hier Eva ’s verhaal…

Blub,
Van dit warme weer wordt mijn zin in zwemmen niet veel groter. De jachttraining van zondag verliep niet zoals men van mij had verwacht. De gehoorzaamheid werd verstoord door het bloedspoor van een vorig apport. De dode duif werd door mijn voorganger niet zo zachthandig behandeld en ik kon nog genieten van de achtergelaten geur. Ook het vormen van de 8 was maar een 6 waard. Voor de gehoorzaamheid werd geoefend op het overzwemmen en het apport op water. Bij het overzwemmen ging ik zelfs eens kopje onder. Terugkomen deed ik heel krampachtig en de conclusie was :"ze kan niet zwemmen!" Dat ik niet erg elegant mij in het water voortbeweeg , dat kan kloppen maar ... Wanneer ik wat aan zelfvertrouwen win en men mij heel zot maakt van het apport, haal ik die met veel plezier uit het water. Ik wil er dan zelfs niet meer uit. Alles is volgens de trainers een spel voor mij en niet werken. Ik gelijk precies op mijn vrouwtje. Maar zij zegt altijd:" wanneer ons Lana gemotiveerd is en het leuk vindt, lukt alles!" Is dit niet de basis van leren?
Knuffels Lana