Als de rook om je hoofd!

Kan je trouwen in de hemel?

Op weg naar hun bruiloft verongelukt het jonge
katholieke koppel bij een auto ongeluk.
Het volgende moment staan ze voor de hemelpoort waar ze wachten op Petrus.
Ze vragen Petrus of ze in de Hemel kunnen trouwen.
Petrus zegt: "Ik weet het niet, dit is de eerste
keer dat iemand dat vraagt. Ik ga het uitzoeken." .
Het koppel wacht, en wacht. Twee maanden gaan
voorbij en het koppel wacht nog steeds.
Terwijl ze wachten discussieerden ze over als ze
mochten trouwen, hoe het was om voor eeuwig getrouwd te zijn.
"Wat als het niet werkt?" vroegen ze zich af,
"zitten we dan voor eeuwig aan elkaar vast?"
Na 4 maand keert Petrus eindelijk terug.
"Ja", zegt hij, "jullie kunnen trouwen in de hemel."
"Dat is geweldig!" zegt het koppel, "maar we
vroegen ons af, wat als het ons huwelijk niet werkt?
Kunnen we dan ook een scheiding aanvragen in de Hemel?"
Petrus wordt woedend en gooit zijn papieren op de grond.
"Wat is er?" vraagt het koppel angstig.
"Kom schreeuwt Petrus, "Het kostte mij drie
maanden om een priester te vinden in de hemel!
Heb je enig idee hoe lang het zal duren voor ik hier één advocaat vind ?

Respect…

Hoewel ik de kleinste van de drie ben, ben ik nog steeds de leider van de bende. “Wat moeder zegt is wet” telt nog altijd in het kleine roedeltje.

Zoals op de foto’s, we krijgen alle drie hetzelfde in hun kom, en die twee jonge die schoefelen dat in no time weg. Ik doe het rustiger aan, heb niet zoveel honger als die twee energie bommen die alle calorieën verbruiken, en waarom zou ik ook zo snel eten…

Heros, de altijd hongerige, staat dan al snel vlak bij mij om te kijken wat er eventueel naast de pot zou vallen. Wat hij bij Hera wel eens durft te doen is ze gewoon opzij duwen en haar kom verder leeg eten. Bij mij denkt ‘m er nog niet aan van dat te doen. Niet dat er ooit al een grom geweest is bij het eten, maar hij blijft op afstand, hoewel het letterlijk een heel korte afstand is.

Wanneer ik nu genoeg heb gegeten en er nog wat overblijft  zorgen Hera en Heros er gezamenlijk voor dat er niets bederft… In een oogwenk is die kom, net als die van hen klaar om terug “bij ’t proper gerief” te zetten. Onze Miele, in de omgang “ozze Mil” krijgt het niet beter afgewassen !

Er is blijkbaar nog rangorde in de roedel en zo hoort  het ook.

Belle

Computer helpdesk…

Beller :          Hi, mijn printer werkt niet.

Helpdesk:     Wat is het probleem? 
Beller :          Mijn muis zit vast. 
Helpdesk:     Muis? Printers hebben geen muis, sukkel! 
Beller:           Mmmmm??.. Oh echt waar?... Ik zal je een foto sturen. 

Volg de pijl naar beneden.

Oogsten…

Waar de buren/boeren immense machines voor gebruiken daar kan onze baas het doen met een kruiwagen en een riek.

De landbouwers werken op dit moment dag en nacht om het graan in de silo’s te krijgen, en ’t baasje werkt enkel als de zon weg is of nog niet op.

Er zijn hier in de tuin uien , geel en paars geoogst en ook de “rooi patatten” zoals het baasje die noemt liggen in de kruiwagen.

Ondertussen moet ‘m ook nog appelen rapen die afgevallen zijn en daar gaat hij iets mysterieus mee doen, wijn brouwen of cider of zoiets in dat genre. Er staat in elk geval een groot blauw vat waar hij een hoop appelen in werpt.

Wat er gaat uitkomen is waarschijnlijk een even groot raadsel voor hem als voor ons. We zien wel wat het gaat worden. Best mogelijk dat gans het boeltje later op de composthoop beland, nadat het baasje een paar dagen op het toilet heeft verbleven…

We zien wel….

Belle & co

Nog eens flappies…

Het lijkt wel of ’t baasje samen met de zaadjes die in onze flaporen hing ook het gehoor uit onze oren heeft weggehaald. Niets, totaal niks, niente, rien, nothing, nichts verstonden wij vandaag wat de baasjes ons zegden en vroegen.

’t Baasje zegde tegen ’t vrouwtje dat hij ons ging omruilen voor een stel ezels ! Zelfs toen we dat hoorden gebaarden we van “krommenaas”. Want horen doen we wel… alleen het opvolgen van wat de bazen zeggen, dat is het probleem !

Het begon al een half uur voor het einde van de “koers”. Ik had al een paar maal het baasje gaan vervelen en na de  derde maal krabben aan zijn been (korte broek) kreeg ik bijna zijn slof achter mij aan.

Een slof die vliegt… da’s het signaal om te spelen bij die twee “joeng” zoals het baasje Hera en Heros wel eens durft te noemen. Dat was ook snel gedaan toen ’t baasje die “joeng” bij hun nekvel greep en ze liet zitten naast hem. Dat maakte toch wel even indruk leek het.

Wanneer we dan gingen wandelen hebben we daar een hol gevonden in de grond dat we maar dadelijk 3x groter hebben gemaakt. Ondertussen stonden de baasjes al wel een heel eind verder… weer niet goed !

Op het eind van de wandeling, op het punt dat we gewoonlijk terug aangelijnd worden zaten we “ergens” tussen de zonnebloemen. De baasjes hoorden onze belletjes wel maar daarom waren we nog niet bij hen ! ! !

Kortom, we hebben vandaag al flink naar onze poten gekregen en voor ’t baasje is het niet voor herhaling vatbaar ! Als de leerlingen destijds in zijn klas zo vervelend waren zegde het baasje steeds dat het ging regenen, en meestal was het nog waar ook. Wait and see tomorrow…

Belle

HET SPIEGELGLAS…

              Er leefde eens heel lang  geleden

              een boertje werkzaam en tevreden,

              aan  weelde was hij niet gewend,

              een spiegel had hij nooit  gekend .

              En eens toen hij aan het spitten  was

              vond hij een stukje spiegelglas.

              Hij nam't in  zijn vereelte  hand

              't zat onder 't vuil en onder 't  zand.

              Hij veegde 't aan zijn broekspijp af

              en  keek er in, en stond toen paf.

              Mijn vader zei hij,  sapperloot,

              die is al vele jaren dood .

              Mijn  vader, och die goeie man,

              hij is het en hij kijkt me  an .

              Hoofdschuddend stak hij 't in z'n zak,

              en  bekeek het thuis op zijn gemak.

              En hij begon te  overleggen,

              wat zijn vrouw ervan zou zeggen.

              Ze  was wat bazig zijn Katrien

              en zou er wel om lachen  misschien

              En  omdat hij daar zo bang voor was,

              verborg hij 't onder  zijn matras.

              Maar telkens ging hij er weer  heen.

              Mijn vader,' zei hij dan tevreên  .

              Dat wekte argwaan bij z'n vrouw

              die het hare  er van weten wou,

              en zodra hij weer de deur uit  was,

              zocht en vond zij 't spiegelglas .

              Wat  moet hij daarmee, peinsde zij,

              er moet iets niet in  orde zijn!

              Zij wantrouwde zo haar goede Hein,

              dat  ze 't omkeerde en keek,

              doch raakte toen geheel van  streek.

              Daar heb je 't nou, ik dacht het  wel,

              er is een andere vrouw in 't spel.

              Mijn man,  hij heeft geen hart in 't lijf,

              waarom houdt hij van  zo'n lelijk wijf ???

BBQ…

Het was gisteren wat te laat geworden voor ’t baasje om onze verhalen nog neer te pennen. Gans het hoofdbestuur was uitgenodigd bij tante Rita (de koekjestante) op de BBQ in Saint Fraigne.

Erg laat was het niet maar ’t baasje moest ook de kliekjes nog prepareren (schoon woord hé) vooraleer het in onze eetkom terecht kwam. Het was weer de moeite, we hebben ons kogelrond gev…n van al die lekkere restjes die onder andere Lien en Wout, de kleinkinderen van tante Rita, hadden overgelaten op hun bord.

Dat is steeds het plezante als onze baas uit eten gaat, wij mogen achteraf ook steeds meeëten. Onze baasjes brengen de vetrandjes van een entrecote e.d. steeds mee voor ons. Het is zelfs al met Nieuwjaar gebeurt dat er foie gras tussen de kliekjes zat. In de meeste restaurants waar ze regelmatig komen weten de eigenaars dat en het is al gebeurd dat bij het verlaten van de zaak er al een extra pakje voor ons gereed ligt. Zo maar, service van de zaak voor de hondjes. Sympa, n’est ce pas !

Ik heb het baasje wel om half zeven deze morgen wakker gemaakt omdat ik dorst had, er zal iets zout’s tussen gezeten hebben waarschijnlijk !

Belle

Het geheim van een lang leven

Ajuinen en Pattaten…

Gisteren is het baasje begonnen met het oogsten van de uien en aardappelen. Hij doet dit tijdens de uren dat de zon niet zo sterk meer is. Anders is het “zottenwerk” zoals ‘m zelf zegt.

Nu zijn die uien best goed gelukt, hij heeft twee soorten geplant enkele maanden geleden en de oogst van zowel de gele als de mauve uien zijn naar zijn zin ! Als ‘m maar content is zeggen wij dan…

De aardappelen waarvan er ook twee soorten geplant zijn vielen in het begin van de rij wat tegen. Zowel in hoeveelheid als grootte was “ het gene stoef”. Maar naar gelang hij verder ging kwamen de grote pattaten boven ! De oogst is wel niet zo groot als vorig jaar toen het veel vochtiger was geweest maar hongerlijden door te weinig voorraad is er voorlopig niet bij. Wat hij nu geoogst heeft zijn een klein deel van de rode aardappelen, wat de bintjes gaan opbrengen aan oogst weten we waarschijnlijk vanavond.

Ondertussen is ook de overbuur zijn wijngaard aan het “soigneren”. Daar moeten wij vanuit onze tuin natuurlijk luidkeels commentaar op geven. Het was bij deze buur, die overigens in Cognac woont, dat Bas bij zijn Duitse staande Langhaar “Luna” eens 11 pups heeft gefabriceerd. “per accident” zeggen ze dan, maar bij Bas was het met volle goesting en driemaal achter elkaar…

Belle

Onkruid…

Hadden we het deze morgen nog over de “flappies” deze avond zal het behoorlijk kammen worden van de flappies.

Wij zijn daarstraks vanuit de zonnebloemen gekomen met gans de kop, borst en oren vol zaadjes. Heros sleepte dan nog een ganse plant kleefkruid achter zich aan. Dat kleefkruid had zich in zijn staart vast geklampt.

Ons baasje heeft dat dan losgetrokken en heeft er dan zelf nog goed wat last mee gehad toen het zich ook vastzette in het haar op zijn armen.

Wij waren er weer vanonder gemuisd in de zonnebloemvelden en dank zij de jacht belletjes kon ons baasje ons lokaliseren. Wij waren los door het veld naar de andere kant gelopen en waren daar in het gemaaide graanveld sporen aan het snuffelen.

Interesse om dadelijk naar de baasjes terug te komen was geen prioriteit op dat moment. Het baasje weet ook wel dat daar regelmatig reeën en hazen passeren. Onze baas heeft dan wel niet zo’n goeie snuffel als wij maar toch heeft hij er al flink wat wild zien langskomen.

Alleen die beruchte sangliers of everzwijnen waar al die jagers het over hebben, die hebben we nog nooit in die meer dan 10 jaar gezien.

Belle & co

      Pikant  mopje

Een homo gaat naar de  dokter voor een medisch onderzoek.

Na een  intensief onderzoek zegt de dokter :
Willy,  ik ga niet rond de pot draaien, ge hebt  AIDS.

Willy is aangeslagen,  slaat bleek uit en vraagt:
Dokter, wat moet  ik nu doen ?

De dokter zegt met een  uitgestreken gezicht :
Willy, ga naar huis en  eet 2 liter pikante saus,  een krop sla, 20  ongeschilde wortelen in hete chilisaus, 10  pikante pepers, 40 okkernoten en 40 pindanoten,  een doos ontbijtgranen, en drink daar nog een  liter pruimensap
en een halve bak kriek  bij.

Willy vraagt heel enthousiast : Zou  dat mij dan kunnen  genezen,dokter?

"Natuurlijk niet" zegt de  dokter,"maar het zal u wel duidelijk maken  waarvoor uw gat eigenlijk dient!

Flappies…

Talrijk zijn de foto’s die ’t baasje een “flappie” noemt. Die lange flaporen van ons geven een koddig zicht als we weer eens full-speed komen aanrennen.

Ook wanneer we aan het spelen zijn, spelen ze ons parten, want steeds is er zo één van die flappen in het bereik van de bek van de andere partij.

Het is een deel van onze charme zegt ’t baasje en daar zal ‘m wel weer gelijk in hebben. Het zijn soms ook, afhankelijk van het seizoen, verzamelplaatsen van zaadbolletjes en kleefkruid. De bazen hebben daar een oog voor, en het is ook wel nodig , om onze oren dan ook meermaals per dag te kammen.

Zeker met dat rottige kleefkruid en gras, als ze er dan niet snel bij zijn is het één kluwen en dan is het plezante er af om nog oren te laten kammen. Het is al gebeurt dat de schaar er aan te pas kwam !

Wanneer er “normaal” gekamd wordt zitten we muisstil, dat kammen is een genot in een ongekende dimensie, en als het vrouwtje dan die flappen ook nog eens aan de binnenkant proper maakt is het genot helemaal volledig !  Met gewoonlijk nog een snoepje er nog boven op, omdat we zo mooi blijven zitten of liggen waren.

Belle & co

Quatorze juillet…

14 juli, de Franse Nationale feestdag begint in vele streken al rond 10 uur ’s avonds op 13 juli. In vele dorpen kunnen ze niet wachten om het “feu d’ artifice” of vuurwerk af te steken. Misschien is het wel omdat tot in de kleinste dorpen vuurwerk wordt afgestoken, heel vaak is er dan nog gesyncroniseerde  muziek bij .

Voor ons zijn dat lawaaierige knallen met lichtflitsen in alle kleuren en vormen. In feite bekijken wij het als een stomme uitvinding die geen enkel nut heeft buiten de mensen Oh, Ah, OOOOh , en zulke zaken te laten zeggen na elke flits waar dan ook nog de knal op volgt. Met onweer krijg je ongeveer hetzelfde maar dan krijg je er nog een deugddoende bui bij !

Het was kalm hier in het gehucht, Joris en zijn Inse zijn naar de koekjestante getrokken, dat had de ene gevraagd en de andere beloofd dus… minder volk aan tafel en dus minder restjes aan tafel, en de knuffels beperkt tot de helft, zo bekijken wij bezoek….

De baasjes hebben vandaag wel een uitnodiging gekregen van Vernon, een Engelse kennis van hen. Zijn zoon is eind van het schooljaar in Engeland afgestudeerd als dokter en daar geven ze nu een drink voor. Zat zullen ze daar niet worden want ons baasje heeft schrik van cocktails en het bier (?) dat ze schenken is van Hollandse origine en de naam begint met een H. Daar krijg je een Belg niet dronken mee, hoe groot je voorraad ook is.

En dan begint straks als het donker gaat worden, zo tussen 10 en 11 uur in de overblijvende dorpen nog maar eens vuurwerk. Dan maken wij nog maar eens goed wat lawaai aan de omheining.

Belle & co

Vakmanschap

Een monteur demonteerde een cilinderkop van een Harley Davidson toen hij een bekende cardioloog in zijn winkel ontwaarde.
De cardioloog stond te wachten totdat de monteur tijd had om even naar zijn motorfiets te kijken.
De monteur riep naar de cardioloog dat hij moest komen kijken naar de interne delen van de motor.
De cardioloog liep een beetje verbaasd naar de monteur toe.
De monteur ging staan, veegde zijn handen aan een doek af zei tegen de cardioloog:
“Kijk dokter, ik opende het hart van deze machine, haalde de kleppen er uit,
ik heb de schade hersteld en dan zet ik hem weer in elkaar.
Als ik dan klaar ben, werkt hij weer als een nieuwe.
Hoe komt het dan dat ik per jaar 39.500 euro verdien en U 1.600.000 € terwijl wij in feite hetzelfde werk doen”?
De cardioloog wachtte even met antwoorden en begon te glimlachen.
Toen zei hij tegen de monteur: “Probeer die reparatie maar eens uit te voeren met een draaiende motor” 

L.M.

Nog een serietje Harko…

En toen kwam zoonlief ons bezoeken in La Magdeleine… De eerste week dat Harko op Ile d’ Oleron op vakantie was waren wij nog niet in La Magdeleine aangekomen . De baasje hadden nog “dings” te doen in België. Maar op 28 juni was het dan zo ver, Harko kwam op bezoek.

Nu zien we elkaar wel meer gedurende het jaar maar telkens is het weer dolle pret. Hoewel Heros toch wel op zijn hoede was toen het bijzonder goed klikte tussen zijn broer en Hera… En toen beet Heros Harko zo maar in zijn oor, de jaloerse reu verdorie. Dat was ook voor de baasjes nieuw dat Heros bezitterig deed over Hera !

Ronny en Karine hebben op Ile de Ré, hun tweede vakantiebestemming, nog fietstochten gemaakt. Probleemke was dan Harko die met de toen heersende temperaturen niet mee mocht lopen naast de fiets. Geen probleem voor twee nuchter denkende Vlamingen… die huren er dan toch een hondenaanhangertje bij voor Harko ! Zijn er nog Drenten die zo me op uitstap gaan ? Wij hebben er alleszins nog geen gezien…

Belle

‘k Kan er niet aan…

Deze morgen hebben we met de frisbee gespeeld, een frisbee is wat veel eer voor een deksel van een confituuremmer van bij de Gert, den bakker in de familie. (Gert Willems van de Gierlestwg, weet je wel).

We hadden die frisbee /deksel al verschillende keren om beurten geapporteerd tot het baasje hem nog een wierp en de frisbee kwam in de kruin van de boom terecht.

Onze “wil to please”  is zo groot dat we die frisbee uit de boom willen halen maar een ladder zit niet bij het basisgereedschap van een Drent. Springen, blaffen, nog eens springen, niets hielp we konden er niet bij.

Het baasje is dan komen helpen en we hebben nog ruim een half uur de ziel uit ons lijf gelopen om de bal en frisbee telkens terug aan te brengen.

Ons baasje was weeral apentrots op zoveel apporteertalent, we doen goed ons best en als we er zin in hebben zijn we de beste !

Hera & Heros

Onderweg naar de markt...

Deze morgen toen het baasje naar de markt in Lezay ging zag hij in een straat dit bord tegen de gevel van een huis geschroefd.

Op zich niets mis mee, je kan er medisch materiaal als rolstoelen, ziekenhuisbedden e.d. huren.

Maar de mensen daar zijn ook begrafenisondernemers en verzorgen uitvaarten.

Ons baasje besluit daar uit dat als het ene deel van de zaak niet meer opbrengt, dan gaan ze maar op de volgende stap over.

In het noorden van Antwerpen bestaat zo een straat waar in het begin van de straat een rusthuis/ ouderlingentehuis staat en op het eind van de straat het kerkhof gelegen is. Daar is het zo, als je in die straat terecht komt heb je het wel bekeken.

Ook zo ongeveer hetzelfde bij deze verhuurders/begrafenisondernemers…
Belle & co

Nog een serietje…

En er zal er in deze reeks nog wel eentje verschijnen met dezelfde hoofdrolspeler… mijn zoon en look-a-like Harko.

Twee weken geleden kon je op deze plaats al lezen dat Harko en zijn baasjes Ronny en Karine ons waren komen bezoeken. Zij brachten hun vakantie toen door op Ile d’ Oleron en Ile de Ré. Gisteren kreeg ons baasje enkele reeksen foto’s toe met uiteraard Harko als fotomodel.

Karine en Ronny maken graag werk van hun foto’s, ze zijn werkelijk knap en dus willen we jullie die niet onthouden, hier komt serie numero uno….

Belle