Ligt het aan het mooie weer ?

Ze zit, … en blijft…!

Wekenlang hebben we er op geoefend tijdens de periode van de jachttraining. En telkens als ’t baasje een stap weg stapte dan was ze al mee weg. Nooit wilde ze eens blijven zitten. Laat die “zit en blijf” nu echt essentieel zijn bij de jachttraining en je begrijpt het baasje zijn frustratie.

Apporteren, zwemmen,  naar het baasje in rechte lijn terugkomen alles ging goed. Enkel dat blijven zitten was er niet in te krijgen.

Nu moeten we zeggen dat er gedurende vakantie niet meer op geoefend was. Tot gisteren het baasje Hera terug inschreef voor de jachttraining die begin september hervat.

Eerst hebben ze wat geoefend in de tuin, wij Belle en Heros mochten er niet bij zijn, wij moesten achter het poortje op de koer blijven . En wonder boven wonder, het baasje kon zijn ogen niet geloven. Hera ging zitten, het baasje gaf het bevel “blijf” en ZE BLEEF ZITTEN!

Het baasje met zijn slecht karakter dacht dat ze te moe was, of weer kuren had, maar niks daarvan. Hera ging zitten en ze bleef zitten !

Dan gingen ze wat verder in de tuin en weer kwam het bevel “zit en blijf”. En weer ging haar achterste tegen de grond en ze bleef weer zitten. Na nog enkele pogingen met telkens goed resultaat was het genoeg geweest voor ’t baasje.

Hij heeft dan nog dezelfde oefeningen gedaan met Heros en dat ging ook goed ! Wij hadden een stik contente baas !

Belle & co

Overspannen, je zou voor minder…

"Vertel eens wat er scheelt," vraagt de psychiater aan de overspannen man...
"Het is allemaal gekomen door mijn huwelijk.
Ik trouwde met een weduwe die een volwassen dochter had.
Zij werd mijn stiefdochter.

Mijn vader kwam op bezoek,
werd verliefd op mijn stiefdochter en trouwde met haar.
Zo werd mijn stiefdochter mijn stiefmoeder...
Mijn vrouw kreeg een zoon.
Die werd automatisch de schoonbroer van mijn vader,
want hij is de halfbroer van mijn stiefdochter, die met mijn vader is getrouwd.
Aangezien mijn zoon de broer is van mijn stiefmoeder, is hij ook mijn oom.
De vrouw van mijn vader kreeg ook een zoon.
Dat is dus mijn broer, want hij is de zoon van mijn vader.
Maar hij is ook mijn kleinkind, want hij is de zoon van mijn stiefdochter.
Mijn vrouw is mijn grootmoeder, omdat ze mijn stiefmoeders moeder is,
waardoor ik de kleinzoon van mijn eigen vrouw ben.
Aangezien ik getrouwd ben met mijn grootmoeder,
ben ik niet alleen de echtgenoot en kleinzoon van mijn vrouw,
maar ben ik ook mijn eigen grootvader! Daarom ben ik een beetje overspannen."

L.M.

Fokkersplezier…

Vanuit verschillende hoeken bereikte ons gisteren nieuwtjes over Belle haar pupjes van het nestje van eind februari.

Geen spectaculair nieuws, maar gewoon berichtjes dat de pups het goed doen en wat een plezier de eigenaars van hun oogappels hebben. Berichtjes ook over onder andere “aan de dunne zijn” waar we dan wel enkele raadgevingen kunnen geven vooraleer ze naar de dierenarts gaan. Meestal helpt het wel, soms merken we dat er ook soms deskundige hulp noodzakelijk is. Maar waar het bij ons om draait… we hebben verdraaid goede eigenaars voor onze pups gevonden, en laat dat nu onze hoofdbekommernis geweest zijn die 27° februari van dit jaar toen de pupjes maar bleven komen en de teller stopte op  negen !

Alle negen zijn ze “met hun gat in de boter gevallen” en als je dan bvb leest op het Nederlandse Drentenforum hoe goed Kiki het doet op de jachttraining die Marian met haar bij Nettie volgt, dan gaat die fierheid ook op ons over. https://blog.seniorennet.nl/max_en_bente/

Maar ook uit de regelmatige update’s die we van Inge, Yvonne, Gonda krijgen spettert het enthousiasme voor hun pup’s af. Daar komt dan ook nog eens dagelijks het blog van Kiet bij, http://www.bloggen.be/kieter_wieter/  zodat we toch heel vaak op de hoogte blijven van de vorderingen en gezondheid van het negental.

Dat laatste , de gezondheid is van geweldig belang, niet zozeer voor ons maar ook voor nestjes in de toekomst. Zo is Ferron, die met Belle de eerste maal vader werd, al op andere plaatsen in het vizier als dekreu. We kunnen tot nu toe met een gerust hart zeggen, op de combinatie Belle/Ferron was op gezondheidgebied niets aan te merken, integendeel.

We hopen dat het in andere combinaties even goed loopt, maar daarvoor is de opvolging van onze pups en het contact met de eigenaars van zo’n groot belang. Niet melden van problemen zou voor ons erger zijn dan het wel melden.

Jan

Relaas van een natte zondag…

Gisteren was het “natte zondag”, een heel natte zondag. Terwijl he’smorgens leek dat het een dag met motregen zou worden na een nacht van buien, veranderde dat al snel terug in buien.

Op de middag was dat al een stortbui en rond drie uur was het wat men noemt een wolkbreuk. Dan mag het baasje al een nieuwe waxjas gekocht hebben. Met zulk z..kweer krijg je ook ons niet buiten.

Rond half vijf was het dan over, werkelijk we zouden er geen oude frank op durven verwed hebben dat het nog eens zou overwaaien maar het was over. Meer nog het was zelfs aangenaam fris om buiten te zijn.

We mochten van het hoofdbestuur ook nog eens een andere richting uit bij de wandeling. Waarschijnlijk om de grootste modderbaden te ontwijken, maar dat was ijdele hoop.Er waren daar zelfs nog meer akkers die nog niet omgeploegd zijn. En een niet omgeploegde akker betekent muizenholletjes à volonté.

Het baasje heeft het geweten. Hij is ons midden op de akker met de leiband moeten komen halen. Vuil en smerig, we zagen er niet uit, zijn we dan aangelijnd naar huis toe gewandeld. Het baasje riskeerde het niet meer van nog eens tot in het midden vande akker te moeten ploeteren.

Ons baasje heeft in de loop van de dag wat foto’s genomen die zowat een goed beeld geven van wat er zoal ge beurt op een natte zondag.

Belle & co

De papegaai van de coiffeur…

Nen Antwaarpse coiffeur zet zeinne papegaai oep een statief voor zaain zaak........

Elleke kier as Julie, é meske van 20 joar veurbaai komt roept die papegaai
“ Doar se, 'n hoer”!
Na een tetje begint ze da muug te weure en gaat er eige beklagen baai de coiffeur.
De coiffeur begrept heur en schildert zaaine papegaai helemaol in 't zwart,
oem hem te straffen.
As Julie de volgenden dag passeirt roept die papegaai niks.......!
Natuurlaaik is zaai verwonderd euver die verandering en zij tegen die papegaai:
"Na hedde wol veul minder praat hé makker, moette gaai vandaag niks zeggen ?”
En de papegaai antwoordt “As ik maaine smoking aanhep, dan klap ik niet mé hoeren”!

L.K.

Opvolging verzekerd…

Wat “ons moe” kan moet ook voor mij mogelijk zijn, moet Heros gisterenavond gedacht hebben. Ook hij brengt nu de egels uit de tuin als cadeautje voor het hoofdbestuur aan de voordeur.

Gisterenavond bij de laatste uitlaatbeurt was er plots iets te veel kabaal in de tuin, iets te veel als wat de buren kunnen appreciëren . Daar moet het baasje dan dadelijk het fijne van weten, die komt dan met de pillamp kijken wat er gaande is. Als er dan plots een bruine hond komt voorbij gelopen dan denkt het baasje gelijk “Belle heeft weer een egel bij”

Mis baas, het is Heros die de fakkel van “egelaanbrenger” overneemt van zijn moeder. Hij neemt in tegenstelling van zijn moeder de egel wel vol in zijn bek. Belle neemt de egel bij de pinnekes vast, dat moet een pak comfortabeler zijn dan vol in de bek. Maar daar zal hij zelf wel achter komen.

’t Baasje heeft nog altijd zijn las handschoenen binnen handbereik en zo belande “pinneke” buiten de omheining in de weide. Heros heeft een snoep gekregen om het mooi apporteren en aan de baas afgeven. Uiteraard heeft de “escorte” van de apporteur mee mogen snoepen !

Het baasje was al blij dat het dit maal een gezonde  egel was die niet bulkte van de vlooien, zoals die welke Belle dit voorjaar aanbracht en die gelijk een paniekaanval bij het hoofdbestuur veroorzaakte.

Belle & co

Ziehier het slijkpotentrio

Het is alsof ze er een wedstrijd van maken, een wedstrijd om ter vettigste, smerigste, vuilste poten ! En de winnaar is…. Ex aequo, Belle Hera en Heros !

Het heeft hier dus de ganse dag geregend in verschillende gradaties, eventjes niet, motregen, een buitje, een stortbui en een wolkbreuk ! Dat laat zich natuurlijk ook vertalen in verschillende gradaties van de toestand van de akkers… Van nat tot modder.

De vaste lezers en de Drenteneigenaars onder jullie weten dus wat er gaat volgen. Drie Drenten die op een nog niet omgeploegde akker gaan muizen jagen. Vermits muizen tot nader bericht nog steeds in holletjes onder de grond leven, dient er gegraven te worden !

En graven in slijk geeft dan resultaat dat het hoofdbestuur kopbrekens bezorgt. Het vrouwtje zegt het hardop “en binnen een kwartier liggen die vetlappen naast elkaar in een lederen zetel !”

Zo erg liep het deze maal niet, het bleef nog even droog en dan is het na een ganse dag binnen in huis toch echt een verademing om je languit op de koer te kunnen neerploffen !

Dat geeft het baasje ook nog de mogelijkheid van even wat foto’s te nemen van onze smerige “onderdanen”.

Belle & co

Over Cowboys en Lesbiennes

Een oude cowboy dronk een koffietje in een plaatselijk Starbucks koffiehuis. Terwijl hij aan zijn koffie nipte, kwam er een jonge dame naast hem zitten.

Ze vroeg: "Ben jij een echte cowboy?"
Waarop de oude man met cowboyhoed:

 "Wel, ik woon al heel mijn leven op een boerderij, hou me bezig met koeien samendrijven, koeien helpen kalveren, verzorgen van koeien en kalveren, hooi maken, stallen kuisen, paardrijden, naar rodeo's gaan, honden voederen. Ik veronderstel dat je zou kunnen zeggen dat ik een cowboy ben!"

Waarop de vrouw:

"Ik ben een lesbienne! Als ik 's morgens opsta, denk ik aan naakte vrouwen. Tijdens het ontbijt en het middagmaal is dat niet anders. Tijdens het douchen, denk ik aan naakte vrouwen. Tijdens tv-kijken... Ik doe niets anders dan de hele dag aan naakte vrouwen denken en daarom denk ik dat ik lesbienne ben!"

Er viel een stilte en cowboy en lesbienne dronken verder van hun koffie.

Even later komt er een jongeman aan de andere kant van de oude cowboy zitten, deze vraagt: "Ben jij een echte cowboy?"

 Waarop de oude man met cowboyhoed: "Ik denk al heel mijn leven dat ik een cowboy ben, maar ik heb net ondervonden dat ik eigenlijk lesbienne ben!"

L.K.

La fête du vent…

Het staat al weken aangekondigd op bordjes met felle kleuren langs de weg bij het binnenrijden van Villefagnan. “Fête du vent 14 Aout 2011 à Villefagnan”

Villefagnan is het dichtsbije stadje, op een 4 kilometer van Ferret, en we komen er dagelijks om een krant en een brood te kopen. Elk jaar is er rondom de mooi gerestaureerde windmolen het fête du vent of het feest van de wind.

Er is dan een “marktje” van de lokale producenten van regionale producten zoals honing, Pineau en Cognac, meloenen. Kortom al het goede van de streek. We kennen ondertussen al enkele van de producenten en daardoor is het elk jaar weer plezant van eens over de akkers te kuieren waar het feest plaatsheeft.

Er zijn dan ook wedstrijden in ploegen met allerlei “niet technische middelen” maar wel met paarden, ezels en de kruising tussen de twee, muilezels. Maar ook worden er nog indrukwekkende ossen ingespannen voor de ploeg.

Alleen…dit jaar valt het fête du vent in het water… letterlijk toch. Het regent al sinds vannacht met een miezerige druilregen. Spijtig voor de organisatoren die er elk jaar toch weer heel wat vrijwilligerswerk insteken.

Toen we gisteren op de buienradar keken was er nog kans dat we juist aan die regenbuien en bewolking zouden ontsnappen. Maar tussen juist wel en juist niet kunnen maar enkele kilometer verschil liggen…

Belle & co

Vriê lekker…

Gisteren hadden we het al over de bramen die de baasjes waren gaan plukken. Deze morgen is het vrouwtje dan in gang geschoten om die ganse emmer bramen te verwerken tot confituur.

Vorige week in Verteuil sur Charente ontdekte het vrouwtje in de kast met confituren bij de watermolen een potje bramenconfituur met een wat vreemde samenstelling wat betreft de ingrediënten. Er kwamen zaken bij kijken die al jaren ongebruikt in de kast stonden zoals crème van Balsamico azijn, maar ook “peper van Sechuan” een pepersoort uit Japan of China. Volgens de ene bron Japan, volgens de andere uit China. Màààààr ons baasje vond de peper gewoon in een potje in de rekken van de Super U.

Eens alle spulletjes en smaken bijeen kon het vrouwtje aan de slag met kookpotten, lekdoeken en zuiver gemaakte confituurpotjes. Vermits de baasjes de hoeveelheden van de ingrediënten niet kenden is er heel wat geproefd door het hoofdbestuur. Het baasje  zegt tegen het vrouwtje dat ze zeker twee potjes meer confituur had gehad als hij zoveel niet had moeten proeven.

Nu staan er toch acht potjes super lekkere confituur in ’t schap. Wie hem niet geproefd heeft die heeft wat gemist in zijn leven !

Belle & co

Te vroeg thuis…

Een man komt een dag vroeger dan voorzien terug van zakenreis. Hij neemt een taxi om naar huis te rijden.

Dicht bij zijn huis vraagt hij aan de chauffeur van de taxi om getuige te zijn omdat de man denkt dat zijn vrouw hem bedriegt.

De taxichauffeur neemt het aanbod aan tegen betaling van 150 Euro.

Zij komen stil het huis binnen , openen voorzichtig de deur van de slaapkamer en trekt het deken van het bed.

Hij betrapt aldus zijn vrouw met haar minnaar. Rood van woede trekt de man zijn pistool en houdt het tegen het hoofd van de minnaar.

Zijn vrouw huilt :"schiet niet, schiet niet! ik heb je belogen, ik heb niet geërfd van mijn tante... het is hij die de Ferrari gekocht heeft en onze boot aan zee, en alle ticketten van de grote voetbalwedstrijden waaraan je deelneemt! Hij betaalt zelfs onze belastingen!"

De man, volledig van de kaart, trekt het pistool weg en richt zich tot de taxichauffeur:" Wat zou jij in mijn plaats doen?"

"Ik? ik zou het deken over hem leggen opdat hij geen kou vat!"

L.K.

Zaterdag 27 augustus…

Vandaag nog twee weken te gaan dus naar 27 augustus. Wat is er speciaal aan die datum ? Elke rechtgeaarde Drentenliefhebber weet dat het de datum is van de jaarlijkse clubmatch van de Belgische Drentenvereniging.

Wij gaan er uiteraard ook zijn en met ons niets dan vrienden Drentenliefhebbers. Wie nog niet ingeschreven is bij het secretariaat kan dat nog doen tot 20 augustus.

Zegt het showen en laten keuren van je Drentje niets of weinig ? Dan nog zijn er redenen te over om toch naar Heurne te komen voor het jaarlijkse Drentenfeest!

Nieuw in het programma dit jaar: een TAN-proef, je kan je Drent laten testen op jachtaanleg. Fijn als je inderdaad meer met je hondje wil gaan doen dan enkel maar spelen en wandelen. Wijzelf waren ook niet voor al dat jachtgedoe, maar sinds ons baasje zich samen met Hera inschreef in de jachttraining in Arendonk zijn ze helemaal verknocht aan de oefeningen. Je kan Hera echt zien openbloeien en het plezier dat ze eraan heeft zet zich over op de baas ! Doen dus die TAN-proef !

Verder is er nog de fameuze BBQ. Bekend allom bij de Belgische Drenteneigenaars ook tot hoog in Nederland tot in Friesland toe.

En dan zijn er nog de geanimeerde gesprekken onder de verschillende Drentengekken die de rit naar Heurne bij Oudenaarde alleen al de moeite maken. Resultaat van al die gesprekken… het komt er op neer dat elke eigenaar tot de conclusie komt dat zijn eigen hondje toch de mooiste en de lieftse van de clubmatch is.

Och ja,…haast nog vergeten te vertellen, er is ook nog de keuring van de honden in de verschillende categorieën. Schrijf maar snel in met je Drent, misschien hij/zij wel de beste in hun categorie, beste teef of beste reu op de show en wie weet er moet ook nog en kampioen aangeduid worden. En die van jou was toch de mooiste, was dat niet ?

Hier kan je inschrijven en ook de informatie vinden om in Heurne op de goede plaats terecht te komen …

http://www.drentschepatrijshond.be/

http://www.drentschepatrijshond.be/clubmatch.php

Niet wachten tot morgen, nu inschrijven,

Tot ziens in Heurne, Belle, Hera & Heros verwachten jullie en ook verschillende van Belle’s puppies gaan aanwezig zijn !

Belle & co

Bramen en fossielen…

Het was vandaag zo’n “rommeldag” er was niets echt gepland voor vandaag en als je naar boven keek dan zag je elk moment iets verschillend. Kortom, je kon er niet van op aan. Iets aanvatten dat  enkele uren in beslag nam was dus ook gekkenwerk.

De baasjes zijn dan maar gaan bramen plukken. Die groeien hier vlakbij en zelfs in onze eigen tuin groeit een doornloze braamstruik. Het baasje zegde daar soms een braamloze doornstruik tegen omdat het enkele jaren geduurd heeft voor er vruchten aan kwamen…

Maar dit jaar zijn het dikke sappige vruchten. Ook de “wilde”, die wel met doornen, dragen veel en grote vruchten. Dat is dan het teken voor onze baasjes van bramen te gaan plukken die dan waarschijnlijk morgen gaan omgetoverd worden naar bramenconfituur.

Tijdens de wandeling  waren we weer aan het muizenholletjes verbouwen begonnen. Het baasje is ons daarom maar opnieuw komen halen op het midden van het veld . Op weg naar ons toe heeft hij dan nog twee fossielen gevonden. Dat is hier niet zo uitzonderlijk want het blijkt dat enkele miljoenen jaren geleden het hier La Magdeleine-plage was. <het strand voor dinosaurussen en andere Fred Flintstones…

Belle & co

De Bungee springer…

Andere huisdieren en vallende sterren…

Sinds enkele dagen hebben we er nog minstens één huisdier bij. In onze keuken woont sinds enkele dagen een muis ! Meer zelfs, er woont een verdraaid slimme muis !

Ze eet van alles mee, van broodkruimels tot vleessaus. En wij die dachten dat muizen zoals in de Disney films enkel Zwitserse gatenkaas aten ! In elk geval, de kaas die in de verschillende, op strategische plaatsen geplaatste klemmetjes zit, blijft onaangeroerd.

Wij hebben ze al meermaals zien rondtrippelen ’s nachts en ook het vrouwtje heeft ze al in een pan de restjes saus zien oppeuzelen ! Het baasje zegt dat het onze schuld is, het zijn wij die de muizenholletjes vernielen en de muizen “dakloos” maken. Daardoor komen de muizen volgens onze baas de mensen en hondenhuizen opzoeken ! ! !

In juni dit jaar hadden we geen last van muizen… toen hadden we in de schuur een andere logé. Een zwarte kat had op zolder twee jonge katjes gekregen, en die moesten ook eten. Ons baasje gaf die kat eten maar wel in die hoeveelheden dat ze ook nog eens op jacht moest met haar kleintjes. Toen we dan begin juli terug hier kwamen was de kattenfamilie er uit getrokken. Die hebben geredeneerd, “geen eten, geen muizenvangen” en zo zitten we nu terug met muizen !

Gisteren hebben we ook nog geruime tijd samen met ons baasje in de donkere tuin omhoog zitten kijken. Wat vallende sterren betreft was het noppes, nougabollen, niente, ne rien. Het enige wat het baasje er aan overgehouden heeft is een stijve nek en enkele muggenbeten ! Zijn conclusie… hij heeft er zijn buik van vol en vallen zullen ze wel, ook zonder zijn wachtbeurten !

Belle & co

Stinkdier…

Neen we hebben geen Amerikaanse skunk in huis, het is zij die hier een voorbeeld zou moeten zijn. Ons moe stinkt een uur in de wind ! ! !

Volgens de baasjes heeft ze zichzelf een beetje misrekend bij het rollen in “iets” vies. Ze is nog maar éénmaal binnen geweest en dan nog maar even om haar eten naar binnen te spelen. Ook Hera en Heros bekijken hun moeder vanuit hun ooghoeken…

De geur, laten we het nu stank noemen, is een mengeling van rotte vis en uitwerpselen van een vos, hond of kat. Of zijzelf die geur zo graag ruikt, of het een instinct is om zich te hullen in de geur van de prooi om die makkelijker te kunnen benaderen ? Wie zal het zeggen, van één zaak zijn we zeker, ze al er mee lopen tot de geur vanzelf wegtrekt !

Het was vandaag een prachtige dag met zonneschijn van zonopkomst tot zonsondergang we zeggen dit niet om het thuisfront jaloers te maken maar het is nu eenmaal zo. Als ook de nacht wolkeloos blijft doen we vanavond nog eens een poging om vallende sterren te fotograferen. We wensen het in elk geval al, maar het is zo dat je eerst een vallende ster moet zien om een wens te mogen doen… We lopen dus een beetje op de zaak vooruit en krediet geven ze in die zaken niet ons gedacht…

Belle & co

Vallende sterren en zo…

Frankske van het weer van de TV had het de vorige dagen al gezegd tijdens zijn weerbabbel, er waren vallende sterren op komst en die zouden goed zichtbaar zijn…

Vorige zaterdag bij de laatste maal hondenuitlaten zo rond middernacht had het baasje de lichtstrepen al gezien aan de hemel. Maar omdat hij niet ALTIJD zijn “kodakske” bij zich heeft was er toen van foto’s nemen niks in huis gekomen.

Gisterenavond zou hij  het dan wel eens snel oplossen dacht de baas. Uitgerust met twee fotoapparaten en een krukje om op te zitten togen wij dus naar de tuin. Dik een uur hebben wij daar muggen en andere steekinsecten van ons afgehouden, maar de vallende sterren vertikten het van te vallen.

Vermits het hier in de Charente bekend is om zijn goede lucht, niks vervuild door enige industrie is de lucht zeer helder. De sterren die je bij een wolkenloze hemel ziet zijn ontelbaar. Om die reden dacht het baasje wel in de mogelijkheid te zijn van deze morgen hier wat vallend hemelgruis te kunnen presenteren.

Een dikke tegenvaller dus, het enige wat hij wel heeft kunnen fotograferen is een maan die schijnt door de bomen. Maar dat is dan weer iets dat meer rond Sint Niklaas van toepassing is…

Belle & co

Onderweg naar…

Ja, naar waar eigenlijk ? Met half hun lijf in een zelf gegraven kuil, ergens midden in een stoppelveld in La Magdeleine een piepklein dorp in de Charente.

Maar duidelijk willen ze daar weg. Verwoede pogingen doen ze om richting Australië of China te gaan . Nu kunnen ze daar uren graven, een mooi gazon is er niet op dat voormalige korenveld. En buurman Serge die komt dat veld eerstdaags waarschijnlijk toch omploegen met zijn torenhoge tractor waar hij enkel in kan geraken door middel van een ladder. Van daarboven op die tractor zien de gaten er misschien nog wel dieper uit.

Het baasje vindt al dat gegraaf maar niks, de muizen van wie de ingangen naar de holletjes ineens immense afmetingen hebben gekregen, waarschijnlijk ook niet. Alleen dronken muizen (bestaat dat ?) kunnen er baat bij vinden bij hun thuiskomst. Zulke ingangen kan je niet missen, zelfs poepeloerezat kan je met zo’n inkomhal je hol terugvinden.

Erger voor het baasje is dat wij blijkbaar onze oren hebben vol zitten met zand en stenen. Niksmendalle horen wij dan. Wat we achteraf wel hebben gehoord is dat het vrouwtje tegen ’t baasje iets zegde van de Teletac morgen terug te gebruiken onder het moto “wie niet horen wil moet voelen”

We zullen morgen maargoed opletten dat er geen zand of stenen in onze oren terecht komt want zelfs het geluid dat het ding maakt zorgt er voor dat we in no time bij ons baasje terug staan, hoe belangrijk die muizenholletjes voor ons ook zijn.

Belle & co