Wat als…

Op stap met kleine zus…

Een bericht van Kyra-Luna vanuit Lesswood,(Minderhout is ook goed) over het Minderhoutse leven en de wandeling die ze maandag in Nederland maakten samen met Gonda, Anton en hun Kyra-Belle. Ook de bij geplaatste foto’s zijn van maandag.

Dag moe,

Alles goed daar in Frankrijk? Wat is het lang geleden dat ik jou en nonkel Heros en tante Hera nog eens teruggezien heb.

Tijd om jullie echt te missen, heb ik niet want daar zorgen de baasjes wel voor.

Ook slapen kan ik als de besten. Als de baasjes weg zijn, lig ik meestal in mijn bench te dromen over dingen die nog moeten komen of de leuke dingen die al gepasseerd zijn.

Zaterdag moesten de baasjes naar de BBQ van ‘t straat. Naar 't schijnt doen ze dat elk jaar en zijn de baasjes er ook elk jaar bij. Ze ruilen dan diensten of geven ze weg. Want die BBQ valt altijd in het weekend en dan werken de collega's van de baasjes ook graag want dan krijgen ze iets meer betaald. De baasjes hebben verteld dat ze een leuke avond gehad hebben. Sja, dat kunnen zij wel zeggen maar ik verveelde me stierlijk. Aangezien ik de afgelopen weken al krediet verdiend had, lieten ze me ook binnen in de woonkamer zitten. Ik ben ook goed in erg zielig kijken en soms laten de baasjes zich daarom ook wat vangen. Nu had ik er zaterdag niet beter op gevonden dan op een rieten mand beginnen te kauwen. Ik heb werk gehad hoor maar tegen dat het baasje de tweede keer kwam zien, had ik het toch gepresteerd om het handvat te molesteren. Ik moet jullie niet vertellen dat het baasje niet gelukkig was. Ik heb niet onder mijn voeten gekregen - het was al gebeurd en ik lag lief in mijn mand toen ze thuis kwam - maar ik merkte wel dat de begroeting heel wat koeler was.

Maar die mand heb ik 's nachts geweten hoor. Rond 4 uur heb ik het baasje gewekt want mijn buikje deed pijn en de inhoud van mijn maagje kwam wat naar boven. Ik wou ook mijn bench proper houden. Baasje met mij naar buiten. Ik voelde me wat opgelucht door de frisse lucht. Terug in de bench ging het wel maar rond 4.30 uur wekte ik het baasje voor de 2de keer. Wij terug naar buiten. Het baasje (Inge) bleef maar bij mij in de woonkamer want het andere baasje moest gaan werken en verdient dan rust. In de woonkamer ging alles goed tot 6.30 uur. Ik heb nog geprobeerd om alles binnen te houden maar ik moest me gewonnen geven. Ik moest overgeven. Dat heeft de hele zondag geweest tot 's avonds toen heeft het baasje wat rijst gegeven met puppymelk. Ik heb me dan flink gehouden want maandag was de grote dag. Baasjes hadden gezegd nog 1 keer slapen en dan zie je Kyra terug en dat wou ik absoluut.

De volgende morgen merk je al direct dat er iets 'loos' is. baasjes leggen vanalles in de auto. Ik mag dan toekijken vanuit de voordeur. Normaal lopen ze 1 keer naar de auto maar nu wel meerdere keren. Ook de rugzak werd gepakt, de leiband ging aan. Normaal gaan we dan naar Jenny om te trainen maar op de A16 zag ik dat we de hele andere kant uitgingen dus niet naar Jenny ...

Toen we de autostrade afreden, merkte ik al direct dat er heel wat heuveltjes waren en op amper een km van de aankomstplaats werd het me toch teveel. Nochtans was het al een week of 3 goed gelukt maar nu niet. Alle geluk dat mijn baasjes al voorbereid zijn op deze ongelukjes. Ze hebben ook al vele keren erop getraind.

Toen de auto stopte, wist ik niet wat ik zag. Aan de kant van de weg stond een andere Drent, ook een al een flinke meid net als ik. Toen ik uitstapte, zag ik dat die andere Drent Kyra was. O o o wat was ik blij. We hebben elkaar eerst op z'n Drents gedag gezegd. Op z'n Drents gedag zeggen, kan ik als volgt omschrijven: '2 Drenten die gek doen met elkaar en 2 baasjes, die verwoed proberen om leibanden uit elkaar te houden.'

Gonda had een heel mooie plek uitgekozen. Er was een groot losloop gebied waar we naar hartelust konden stoeien samen. Baasjes konden ons ook goed in het oog houden, want zover ze konden zien was het alleen maat zand. En wat kan mijn zus graven seg. Ik heb ze wel een paar keer beet gehad. Begon zij te graven en ging ik in het gat liggen ... hihi ...

Er was ook een plas met water waar we mooi konden inspelen. Gonda had gezegd dat Kyra alleen nog maar pootje gebaad had, maar dat kon je niet zien hoor. We hebben samen lekker gerend in het water. De regen was even spelbreker vooral voor de baasjes want wij waren toch al nat. De baasjes van Kyra en die van mij zijn wel ongerust hoor want de poep van paarden mochten we niet opeten. Flauw hoor...dat ligt er toch maar. Omstreeks 12 uur vonden de baasjes het voldoende en zijn we iets gaan eten. Allee, het is te zeggen, de baasjes hebben iets gegeten en wij hebben braaf aan tafel gelegen en gezeten. Na een tijdje vonden we het welletjes en hebben we de aandacht van de baasjes terug opgeeist. We zijn dan nog een rondje gaan wandelen. Het spelen was al wat minder want wij kleine Drentjes begonnen al moe te worden. Zeker ik, baasje zei dat de fysiek van Kyra beter was dan de mijne en dat we erop gingen trainen. Ik weet niet wat fysiek is, maar als we meer gaan wandelen en ravotten dan vind ik het wel leuk. Dat was het teken voor de baasjes om naar de auto terug te gaan en afscheid te nemen. Maar ik heb de baasjes horen zeggen dat we dat nog eens gingen doen dus dat belooft. Op de terugweg ben ik heel braaf geweest want moe betekent bij mij slapen. Ik heb lekker gedroomd over de leuke dag ik die ik mocht doorbrengen met mijn zus.

Zo zie je maar he moe dat je puppy's het goed doen ook samen. Net zoals toen we nog bij jou woonden ...

Pootje en likje

LUNA

Iedereen weg ?

Zo lijkt het wel als we de bezoekersaantallen op het blog volgen… Waarschijnlijk zijn de meeste van onze lezers ergens op reis waar het www nog niet is uitgevonden. En dat kan overal zijn, ergens achter een verloren berg in Oostenrijk, een diepe vallei ergens in het centrum van Frankrijk. Maar ook voor de wildkampeerder ergens vlak onder een zendmast, maar waar geen stopcontact om de lader van de laptop in te stoppen voorhanden is.

Wat zal er veel moeten bijgelezen worden bij de terugkeer uit verlof. Misschien gaan er nog wel wat verhaaltjes met vakantiebelevenissen met de hondjes binnenkomen. Die gaan we dan met veel plezier aan de wereld laten weten .

Vandaag was er ook niet veel te melden uit La Magdeleine, de baasjes druk in de weer met allerlei prulwerk, een rit naar de decheterie met snoei- en rozenhout dat moeilijk kan omgezet worden naar compost.

Ook het droogoventje draait nog steeds “dubbele shift”. Deze morgen waren het lekkere rijpe peren die in schijfjes in de droogkorven verdwenen. Kort na de middag waren die al droog en konden er nog appelschijfjes gedroogd worden. De mensen die aandelen hebben in de chips fabrieken van Lay’s en Crocky e.a. raden wij aan hun aandelen NU van de hand te doen. Aan ons hebben die fabrieken deze winter geen klanten meer… Zij zijn verwittigd, ’t is nu of nooit !

Belle & co

VIER WAARHEDEN:

1. ALS LOPEN GEZOND WAS, ZOU DE POSTBODE ONSTERFELIJK ZIJN !!!!!

2. EEN WALVIS ZWEMT DE HELE DAG, EET ALLEEN MAAR VIS, DRINKT WATER EN IS TOCH DIK !!

3. EEN KONIJN RENT, SPRINGT EN IS VEGETARISCH. HIJ LEEFT MAAR 8 TOT 10 JAAR !!!!

4. EEN SCHILPAD RENT NIET, SPRINGT NIET, HEEFT NOOIT HAAST EN KOMT ALTIJD ALS LAATSTE AAN, EN HIJ LEEFT RUIM 120 JAAR !!!

CONCLUSIE:
….OPROTTEN MET AL DAT SPORTEN EN DIEËTEN !!!!!

L.M.

Nog foto’s van de zusjes…

De schitterende foto’s die Gonda , Yvonne en Inge ons stuurden vragen voor meer publicatie. Het blijkt uit de foto’s dat het initiatief een topdag heeft opgeleverd voor de beide zusjes Drent als voor hun baasjes.

Ook voor onszelf is het steeds een plezier te merken dat de verschillende baasjes zoveel plezier hebben van mijn puppies.

Hier komt nog een selectie foto’s…
Belle& co

Een dag om nog eens te genieten van de pups

Deze morgen bij het lezen van de nieuwe berichten op het Drentenforum, vonden we plots onderstaand bericht. Dat kon alleen voor ons bedoelt zijn, en dat was het ook ! Nog wel geschreven op een camping “ergens” in de Dordogne. De schrijfster is Mary, bekend als   Drentenforumlid en regelmatig reagerend op ons blog.

Berichtje voor Jan en Simonne

Ik zit hier even op het forum te kijken en zie 10 meter verderop en jonge Drent voorbij komen!!!!!
Meteen de laptop even aan de kant gezet en ernaar toe. Het blijkt een zoon van Belle te zijn...Kwispel!!! Is dat toeval of niet??? Even een praatje gemaakt, deze mensen zijn helemaal gek met hun hond en vinden de opvoeding tot nu toe meevallen en ik moest jullie vooral de groeten doen. Ze hebben een druk leven en kiezen ervoor om hun vrije tijd aan Kwispel te besteden ipv op internet foto's en berichtjes te plaatsen Ik zal ze vast nog wel spreken de komende dagen, we gaan midden van de week pas weer naar huis dus.......

Ik kan je zeggen dat doet goed aan je fokkerhart. We hebben wel af en toe contact met de eigenaars van Kwispel, maar als je hen dan de uitleg hoort doen tegen anderen is dat dubbel plezant.

En het kon niet op vandaag. We kregen ook melding van Gonda en Kyra-Belle samen met een 15-tal foto’s van hun uitstap deze namiddag samen met Inge, Yvonne en hun Kyra-Luna. Zij waren samen op stap in de Loonse en Drunense duinen. Het plezier van honden en eigenaars druipt van de foto’s af. Als het onder eigenaars zo gaat dat ze samen beginnen afspreken is dat een droom van een fokker die uitkomt. Of hun wens om in september nog eens samen te komen in Vosselaar dadelijk uitkomt is nog maar de vraag. Het gaat zo ontiegelijk druk zijn voor ons in die veertien dagen dat we in Vosselaar zijn dat het al moet lukken dat er nog een gezamenlijk gaatje te vinden is in de agenda.

Een mogelijkheid is de clubmatch in Heurne maar dat is wel echt ver voor Gonda, Anton en Kyra-Belle vanuit Heijen tegen de Duitse grens in Nederlands Limburg…

We bekijken het in elk geval, hopen ook nog wat andere pupeigenaars warm te maken voor de clubmatch en verwachten nog wel enkele mailtjes te moeten versturen…

Voor een keer geen Belle & co maar…

 Jan

Goed lezen !

Lees traag, het is de moeite

Twie brusseleirs zen op stap in de midi, en in iene kie zeit den iene teige den andere:

"'k Geluuf da 'k 't schaait em, 'k goen ee in dei kafei binne springe, want annes es 't in man broek !"

Zanne copain : "Haaft a leever nog e wa d'in tot de volgende stammenei,

wantdaddes ee 'n boegnoellekafei [=vreemdelingencafé].

Bon, zanne copain kan ni wachte, en ei goet toch binne.

Twie meneute loeter komt 'em boeite met twie blaa uuge en nen blootnuis.

"Awel pa, wadedde ga vui . hedde doe eet miszeit ?"

"Mo neie, miljaardedjuu, 'k zaain binne gegoen en 'k hem just gevroegd,

......ma'k kakke ?"

L.M.

Wat later dan gewend…

Dit bericht komt wat later dan gewend. Dat gebeurd wel vaker in de zomerperiode wanneer er vrienden en kennissen langs komen.

Eergisteren kwamen Jos en Veerle “even” binnenwippen toen ze vanuit Noord-Spanje op terugweg waren naar Vosselaar. Ze zijn dan een dag gebleven omdat het vooral nog mooi weer was en ook omdat op de terugkeer zondag wel eens flink druk zou kunnen geweest zijn op de Franse snelwegen .

Zij hebben dus nog kunnen genieten van het mooie Charente weer en bezochten samen met ons het mooie dorpje Verteuil sur Charente. Gisteren hadden we het er al over en ondertussen heeft het baasje even gegoogled en is er zo achter gekomen dat de Markies van het kasteel een afstammeling is van het geslacht La Rochefoucault. Een geslacht dat wereldberoemd is in Frankrijk om zijn bekende/beruchte voorvaderen. Onder die voorvaderen zijn er zelfs pausen te bespeuren, niet alleen bekend/berucht, maar dan ook nog eens “heilig” ook.

Vandaag zijn de buren dus huiswaarts getrokken, dat is dus de reden waarom het bericht wat later op het blog gekomen is. Zo’n vertrek geeft toch steeds wat meer werk dan een door de weekse ochtend. Wij wensen Jos , Veerle en de bengels een veilige reis huiswaarts.

Belle & co

Bric à brac en Verteuil…

Laten we beginnen met het begin… Sinds gisterenavond hebben we terug bezoek van buren uit Vosselaar. Jos en Veerle en de kinderen Andreas en Joris zijn op terugweg van het Spaanse Santander langs ons langs gekomen. Zij blijven tot morgen en vandaag hebben we ze meegenomen naar een Bric à Brac aan de aire de Rejallant, dat is een mooie plek aan de Charente in de buurt van Ruffec.

Alvast was dit een poging tot… want van de aangekondigde bric à brac was niets te vinden, afgelast zonder tegenbericht zullen we maar zeggen. We hebben dan van de nood maar een deugd gemaakt en zijn enkele kilometer verder naar het mooie dorp Verteuil gereden. Dat dorp wordt beheerst door een mooi kasteel dat ook nog een bewoond is door een echte Markies. De Markies van “Ik weet ‘t niet meer” en zijn madam de Markiezin.

Onderaan de voet van het kasteel is een watermolen op de Charente gelegen die te bezichtigen is en waar je ook de echte ambachtelijke molenaarsbloem kan kopen. Er is ook een terrasje bij aangebouwd op de oever van de rivier waar je patisserie en iets te drinken kan bekomen. Gisteren was de molen in werking en Joris en Andreas stonden met hun mond open naar de draaiende raderen en riemen te kijken.

En… het was vandaag mooi droog en warm weer, dat morgen weeral over is volgens mééo France…

Belle & co

De erotische massage…

Een Italiaan vertelt zijn vrienden:
"Gisteren heb ik mijn vrouw gemasseerd met aromatische olie
en daarna hebben we zo intens gevrijd dat ze gedurende 5 minuten
heeft geschreeuwd!"

De Fransman antwoordt:
Ja, niet slecht!
"Gisteren heb ik mijn vrouw ingesmeerd met aromatische boter. Daarna hebben we zo stevig gevrijd dat ze gedurende 15 minuten heeft geschreeuwd !"

De Belg repliceert:
Ik heb ze ingesmeerd met chocolade! "Daarna hebben we seks gehad en heeft ze 3 uur geschreeuwd!"

Vragen de twee anderen nieuwsgierig:
"Wat heb je dan wel gedaan om ze drie uren aan het schreeuwen te krijgen?"

"Ik had mijn handen afgeveegd aan de gordijnen!!!"

L.M.

Ze is terug…

En op volle kracht nog wel, de zon is na enkele dagen op “congé payé” te zijn geweest,  dat vermoeden we toch want hier heeft ze zich niet laten zien, terug.

Alles is nog kletsnat maar dat kan ons niet deren, je bent Drent of je bent het niet en wij hebben zo’n reputatie te verdedigen. Op het kletsnatte gazon flonkeren de regendruppels nu in de zon. ’t Baasje neemt dan de gelegenheid te baat om ook daar een foto van te nemen. Er moet dan ook wel iemand van ons bij opstaan, dat is de regel. En vandaag lukte het… Maar ’t baasje heeft er wel een natte broek aan overgehouden.

Hera kon na het maken van de foto niet meer stoppen en is tegen het baasje opgeknald. Die is dan maar achterovergetuimeld (heeft ‘m al meer moeten doen bij het fotograferen van ons).

De volgende foto en het onderwerp was niet echt de bedoeling. Bedoeling was nog een foto van Hera, nog dichterbij te maken. Nu is het gras geworden wat op de foto staat.

Broeken genoeg zegt het baasje, ook droge, en hij nam nog enkele foto’s meer.

Belle & co

Ronnie en Eddy

De tweede maal…

Vandaag wat foto’s van onze rozen hier op de koer. Het is de tweede maal dat ze bloeien dit jaar.

Door de droogte van juni en begin juli was de eerste bloei veel korter dan in “normale” jaren. Nu het enkele malen goed heeft doorgeregend komt alles weer tot bloei. Het is spijtig dat we ook geen geuren kunnen laten ruiken op het blog want gans de koer ruikt naar een geur die we kennen uit onze jeugd en die toen allom tegenwoordig was in de kleerkasten van onze ouders en grootouders, “rozekeszeep”.

De foto’s zijn van gisterenavond na de regenbui, spijtig dat we er niet een beetje zon konden bij toveren. Dan waren de waterdruppels op de bloemen nog beter uitgekomen. Maar de zon zal ook vandaag niet van de partij zijn blijkt zo… Dus die foto’s houden jullie nog tegoed van ons.

Belle & co

Mislukt experiment…

Het is niet altijd rozengeur en maneschijn bij het drogen van voedsel met het droogapparaat. Het is al goed gelukt met het drogen van vijgen, banaan, en vooral de appelen en peren geven heel lekker resultaat.

Daarstraks wou ons baasje het ook eens proberen met courgette. Hij had het allemaal goed bekeken en zelfs speciale smaakjes gingen uitgeprobeerd worden ! De courgettes zouden hartelijke chips worden. Dus kwam er “pezo” aan te pas. In keukenkringen staat pezo voor peper en zout. Maar het baasje wou er ook maken met een lichte mosterd smaak. Dus kwam er mosterd “mi-forte” van mora aan te pas die een beetje lopender gemaakt was door een beetje aan te lengen met “eau de robinet”

Nu was het resultaat niet mi-forte maar full-forte… De combinatie van “pezo” + de mosterd maakte het geheel wel heel pikant en zout.

Daarbij kwam ook nog dat de courgette heel veel water bevatten en dus blijft er na het drogen een flitterdun laagje courgette over dat echter aan de rooster plakt en dus niet te verwijderen valt !

Mislukt experiment dus in deze vorm, want met aangepaste dosering en ietwat dikkere courgettes bij het begin moet ook lekker resultaat kunnen geven. Onze baas geeft het echt zo snel niet op. Morgen gaan we terug aan de slag. Nu met lagere droogtemperaturen en dikkere schijfjes courgette…

Belle & co

Moeder Overste

Moeder Overste van het klooster is wakker geworden in een opperbeste stemming en besluit de ronde van de kloostercellen te doen.
- Goeie morgen, Zuster Marie-Josephe, ik vind je deze morgen zeer knap, en wat je draagt staat je beeldig!
- Ook goeie morgen, Moeder Overste, maar ik heb de indruk dat je aan de verkeerde kant uit bed bent gestapt!
Het antwoord beviel haar niet erg, maar toch besliste ze haar cellenrondgang voort te zetten.
- Goeie morgen Zuster Maria, ik vind je zeer goed deze morgen en wat je draagt staat je uitstekend!
- Dank je Moeder Overste, ik vind je ook netjes, maar ik heb toch de indruk dat je aan de verkeerde kant uit bed bent gestapt!
De overste bijt zich op de lippen en vervolgt haar rondgang, maar van alle nonnen krijgt ze hetzelfde antwoord.
Als ze zo bij de vijftiende non arriveert, staan haar zenuwen op springen en met de tanden op elkaar zegt ze:
Dag Zuster Noëlla, wees eens vriendelijk en ... vind jij ook dat ik deze morgen de verkeerde kant uit bed ben gestapt?
- Ja, Moeder Overste ...
- En waarop baseer je dat???
- Je draagt de sandalen van Pater Emile!!

G.L.

Die van sneeuwwitje…?

Zoals alles dit jaar in de tuin zijn ook de appelen vroeger rijp dan andere jaren. Ook omdat ons baasje vroeg op het jaar, tijdens de winter, de bomen de allereerste keer in twaalf jaar gesproeid heeft tegen ongedierte en ziektes hebben we dit jaar mooi fruit.

Het spijtige is dat alles weer gelijk rijp is en dat er veel dient verwerkt te worden om te kunnen dienen tijdens de winter. Want zo zijn onze baasjes, voedsel dient om gegeten te worden niet om te verkwisten. Zeker niet nu er weerdagelijks de meest erge honger verschrikkingen uit Afrika op het TV nieuws komt.

De appelen die nu aan de boom hangen lijken wel uit een Disneyfilm te komen. Met zulke appelen heeft de boze heks Sneeuwwitje verleid vertelt ons baasje. Vermits er hier in La Magdeleine weinig Sneeuwwitjes wonen en nog minder boze heksen gaat ons de baasje de appelen maar snel verwerken in het droogoventje.

Er gaan nog veel appelchips met kaneel gesnoept worden deze winter in huize Faes…

Belle & co

Hollandse waterratten…

Daarstraks kregen we een mail van Gonda en Anton met een update over Kyra en uiteraard waren er ook wat foto’s bijgevoegd.

Ongeveer gelijktijdig stonden er op het Drentenforum foto’s van dat ander teefje van ons dat naar Nederland gegaan is, ons Kiki . En mlaat nu bij beide waterfoto’s te zien zijn.

Voor Kyra was het blijkbaar de eerste maal dat ze te water werd gelaten, maar ze deed het dan wel ineens in ’t groot. Kyra ging gelijk de Maas in. Jawel de stroom die in Nederland toch nog wel enige maat groter heeft aangenomen dan in België het geval is !

Kiki deed een duik in de vijver van een kinderboederij bij hen in de buurt van Arnhem. Zij ging wel met de poten van de grond, en dat is wat wij noemen zwemmen ! Al de andere rest is pootje baden.

Maar het doet ons wel plezier dat ze net als ikzelf waterratten blijken te zijn en geen watervrees hebben. Ik ben toch maar wat fier op mijn puppies !

Belle & co

Kannibalenmoppen:

Toeval of niet, gisteren kregen we vanuit twee onafhankelijke bronnen kannibalen moppen toegestuurd. De eerste hadden we al eens in en ver verleden, de tweede is voor ons spiksplinternieuw.

Kannibalen aan de feestdis...

Een familie kannibalen houdt een gezellig feestje thuis.

 Grootmoeder staat in de keuken een mens te braden op traditionele wijze. 

 Een van de kinderen vraagt: "Oma welk mens heb je deze keer klaargemaakt".
De grootmoeder antwoordt: "Wij eten deze keer gebakken Antwerpenaar".  

Waarop de kinderen allemaal tegelijk roepen:
 "Ik wil de nek!!, Ik wil de nek!!"

L.M.

Kannibalen op het werk…

Niet veel te melden vandaag…

Buiten het feit dat het baasje het vanmorgen “moest” uitleggen tegen de buren valt er vandaag weinig te beleven in La Magdeleine. Het uitleggen tegen de “oude” buur en de “nieuwe” buur is zo wat een favoriete bezigheid van ’t baasje.

Tegen de oude buur Mick dient er Engels te worden gesproken, tegen de nieuwe buur Xavier spreken we dan weer Frans. Als ze dan met z’n drieën samen staan te wauwelen is het soms een Babelse spraakverwarming. Het baasje moet dan dikwijls de knop omschakelen om te weten in welke taal hij tegen wie wat moet spreken. Aan de blik op de gezichten merkt hij dan dadelijk dat ‘m weer eens fout zit.

Helemaal onmogelijk is het wanneer de Engelsman niet verstaat (meestal zo) wat de Fransman gezegd heeft. Het baasje moet dan zo goed als mogelijk vertalen. Omgekeerd is het zo dat de Fransoos dan wel verstaat wat Tommy gezegd heeft maar het zelf niet gezegd krijgt en dan zijn verhaal doet in het Frans. Dat geeft dan weer zo’n blik van “wa zegt ‘m” zodat het baasje weer aan de slag kan. Dat is zo de charme van als Belg tussen een Fransman en een Engelsman te wonen.

Twee jaar terug heeft Mick, de Engelse overbuur, zo toch een beroep moeten doen op ’t baasje. Anders was ‘m nooit getrouwd geraakt met zijn Min. Je dient te weten dat hij of zij amper Frans verstaan en nog minder spreken. Aan de andere kant spreekt ook de burgemeester geen Engels… Het baasje is dus samen met Mick en Min gaan ondertrouw doen om te vertalen, en bij de trouw zelf was hij “best man” voor Mick.

Nu zegt het baasje dat hij allicht een “uniek geval” is… Een Belg die in Frankrijk getuige is voor een Engelsman die daar wil trouwen, er zullen er niet veel zijn die dat kunnen zeggen.

Belle & co

Na regen…

Komt nog altijd zonneschijn. Ook hier in de Charente is dat gezegde van toepassing maar het is wel gans de zwaar en drukkend weer geweest.

Klef plakweer zegt het baasje dan en dat wil zeggen dat ‘m dan zijn T-shirt kan uitwringen, want hij heeft zwaar werk gedaan vandaag. Het was oprommeldag vandaag. De grote diepvries van 2 meter hoog die niet meer heeft gewerkt sinds de deur weer eens niet goed sloot met alle gevolgen vandien. De oude wsmachine die het basje destijds occasie kocht en die de was vuiler maakte dan hij er in ging zegt het vrouwtje. Een gasvuur waar je niet zeker van was dat de kranen goed sloten bij het afzetten. Alles heeft hij naar de oud ijzer marchand gebracht en er nog 16 euro voor gekregen ook.

Er is terug meer plaats in de stal die op een gegeven moment meer op een opslagplaats voor oud ijzer leek. ’t Baasje is tevreden over zijn geleverd werk hoewel we hem daarstraks toch maar raar hebben zien rechtkomen toen hij in de moestuin ook nog wat onkruid een kopje kleiner ging maken…

Maar ‘t is een mooie dag geweest die aanzette tot wat meer activiteit…

Belle & co