De tweede maal…

Mislukt experiment…

Het is niet altijd rozengeur en maneschijn bij het drogen van voedsel met het droogapparaat. Het is al goed gelukt met het drogen van vijgen, banaan, en vooral de appelen en peren geven heel lekker resultaat.

Daarstraks wou ons baasje het ook eens proberen met courgette. Hij had het allemaal goed bekeken en zelfs speciale smaakjes gingen uitgeprobeerd worden ! De courgettes zouden hartelijke chips worden. Dus kwam er “pezo” aan te pas. In keukenkringen staat pezo voor peper en zout. Maar het baasje wou er ook maken met een lichte mosterd smaak. Dus kwam er mosterd “mi-forte” van mora aan te pas die een beetje lopender gemaakt was door een beetje aan te lengen met “eau de robinet”

Nu was het resultaat niet mi-forte maar full-forte… De combinatie van “pezo” + de mosterd maakte het geheel wel heel pikant en zout.

Daarbij kwam ook nog dat de courgette heel veel water bevatten en dus blijft er na het drogen een flitterdun laagje courgette over dat echter aan de rooster plakt en dus niet te verwijderen valt !

Mislukt experiment dus in deze vorm, want met aangepaste dosering en ietwat dikkere courgettes bij het begin moet ook lekker resultaat kunnen geven. Onze baas geeft het echt zo snel niet op. Morgen gaan we terug aan de slag. Nu met lagere droogtemperaturen en dikkere schijfjes courgette…

Belle & co

Moeder Overste

Moeder Overste van het klooster is wakker geworden in een opperbeste stemming en besluit de ronde van de kloostercellen te doen.
- Goeie morgen, Zuster Marie-Josephe, ik vind je deze morgen zeer knap, en wat je draagt staat je beeldig!
- Ook goeie morgen, Moeder Overste, maar ik heb de indruk dat je aan de verkeerde kant uit bed bent gestapt!
Het antwoord beviel haar niet erg, maar toch besliste ze haar cellenrondgang voort te zetten.
- Goeie morgen Zuster Maria, ik vind je zeer goed deze morgen en wat je draagt staat je uitstekend!
- Dank je Moeder Overste, ik vind je ook netjes, maar ik heb toch de indruk dat je aan de verkeerde kant uit bed bent gestapt!
De overste bijt zich op de lippen en vervolgt haar rondgang, maar van alle nonnen krijgt ze hetzelfde antwoord.
Als ze zo bij de vijftiende non arriveert, staan haar zenuwen op springen en met de tanden op elkaar zegt ze:
Dag Zuster Noëlla, wees eens vriendelijk en ... vind jij ook dat ik deze morgen de verkeerde kant uit bed ben gestapt?
- Ja, Moeder Overste ...
- En waarop baseer je dat???
- Je draagt de sandalen van Pater Emile!!

G.L.

Die van sneeuwwitje…?

Zoals alles dit jaar in de tuin zijn ook de appelen vroeger rijp dan andere jaren. Ook omdat ons baasje vroeg op het jaar, tijdens de winter, de bomen de allereerste keer in twaalf jaar gesproeid heeft tegen ongedierte en ziektes hebben we dit jaar mooi fruit.

Het spijtige is dat alles weer gelijk rijp is en dat er veel dient verwerkt te worden om te kunnen dienen tijdens de winter. Want zo zijn onze baasjes, voedsel dient om gegeten te worden niet om te verkwisten. Zeker niet nu er weerdagelijks de meest erge honger verschrikkingen uit Afrika op het TV nieuws komt.

De appelen die nu aan de boom hangen lijken wel uit een Disneyfilm te komen. Met zulke appelen heeft de boze heks Sneeuwwitje verleid vertelt ons baasje. Vermits er hier in La Magdeleine weinig Sneeuwwitjes wonen en nog minder boze heksen gaat ons de baasje de appelen maar snel verwerken in het droogoventje.

Er gaan nog veel appelchips met kaneel gesnoept worden deze winter in huize Faes…

Belle & co

Hollandse waterratten…

Daarstraks kregen we een mail van Gonda en Anton met een update over Kyra en uiteraard waren er ook wat foto’s bijgevoegd.

Ongeveer gelijktijdig stonden er op het Drentenforum foto’s van dat ander teefje van ons dat naar Nederland gegaan is, ons Kiki . En mlaat nu bij beide waterfoto’s te zien zijn.

Voor Kyra was het blijkbaar de eerste maal dat ze te water werd gelaten, maar ze deed het dan wel ineens in ’t groot. Kyra ging gelijk de Maas in. Jawel de stroom die in Nederland toch nog wel enige maat groter heeft aangenomen dan in België het geval is !

Kiki deed een duik in de vijver van een kinderboederij bij hen in de buurt van Arnhem. Zij ging wel met de poten van de grond, en dat is wat wij noemen zwemmen ! Al de andere rest is pootje baden.

Maar het doet ons wel plezier dat ze net als ikzelf waterratten blijken te zijn en geen watervrees hebben. Ik ben toch maar wat fier op mijn puppies !

Belle & co

Kannibalenmoppen:

Toeval of niet, gisteren kregen we vanuit twee onafhankelijke bronnen kannibalen moppen toegestuurd. De eerste hadden we al eens in en ver verleden, de tweede is voor ons spiksplinternieuw.

Kannibalen aan de feestdis...

Een familie kannibalen houdt een gezellig feestje thuis.

 Grootmoeder staat in de keuken een mens te braden op traditionele wijze. 

 Een van de kinderen vraagt: "Oma welk mens heb je deze keer klaargemaakt".
De grootmoeder antwoordt: "Wij eten deze keer gebakken Antwerpenaar".  

Waarop de kinderen allemaal tegelijk roepen:
 "Ik wil de nek!!, Ik wil de nek!!"

L.M.

Kannibalen op het werk…

Niet veel te melden vandaag…

Buiten het feit dat het baasje het vanmorgen “moest” uitleggen tegen de buren valt er vandaag weinig te beleven in La Magdeleine. Het uitleggen tegen de “oude” buur en de “nieuwe” buur is zo wat een favoriete bezigheid van ’t baasje.

Tegen de oude buur Mick dient er Engels te worden gesproken, tegen de nieuwe buur Xavier spreken we dan weer Frans. Als ze dan met z’n drieën samen staan te wauwelen is het soms een Babelse spraakverwarming. Het baasje moet dan dikwijls de knop omschakelen om te weten in welke taal hij tegen wie wat moet spreken. Aan de blik op de gezichten merkt hij dan dadelijk dat ‘m weer eens fout zit.

Helemaal onmogelijk is het wanneer de Engelsman niet verstaat (meestal zo) wat de Fransman gezegd heeft. Het baasje moet dan zo goed als mogelijk vertalen. Omgekeerd is het zo dat de Fransoos dan wel verstaat wat Tommy gezegd heeft maar het zelf niet gezegd krijgt en dan zijn verhaal doet in het Frans. Dat geeft dan weer zo’n blik van “wa zegt ‘m” zodat het baasje weer aan de slag kan. Dat is zo de charme van als Belg tussen een Fransman en een Engelsman te wonen.

Twee jaar terug heeft Mick, de Engelse overbuur, zo toch een beroep moeten doen op ’t baasje. Anders was ‘m nooit getrouwd geraakt met zijn Min. Je dient te weten dat hij of zij amper Frans verstaan en nog minder spreken. Aan de andere kant spreekt ook de burgemeester geen Engels… Het baasje is dus samen met Mick en Min gaan ondertrouw doen om te vertalen, en bij de trouw zelf was hij “best man” voor Mick.

Nu zegt het baasje dat hij allicht een “uniek geval” is… Een Belg die in Frankrijk getuige is voor een Engelsman die daar wil trouwen, er zullen er niet veel zijn die dat kunnen zeggen.

Belle & co

Na regen…

Komt nog altijd zonneschijn. Ook hier in de Charente is dat gezegde van toepassing maar het is wel gans de zwaar en drukkend weer geweest.

Klef plakweer zegt het baasje dan en dat wil zeggen dat ‘m dan zijn T-shirt kan uitwringen, want hij heeft zwaar werk gedaan vandaag. Het was oprommeldag vandaag. De grote diepvries van 2 meter hoog die niet meer heeft gewerkt sinds de deur weer eens niet goed sloot met alle gevolgen vandien. De oude wsmachine die het basje destijds occasie kocht en die de was vuiler maakte dan hij er in ging zegt het vrouwtje. Een gasvuur waar je niet zeker van was dat de kranen goed sloten bij het afzetten. Alles heeft hij naar de oud ijzer marchand gebracht en er nog 16 euro voor gekregen ook.

Er is terug meer plaats in de stal die op een gegeven moment meer op een opslagplaats voor oud ijzer leek. ’t Baasje is tevreden over zijn geleverd werk hoewel we hem daarstraks toch maar raar hebben zien rechtkomen toen hij in de moestuin ook nog wat onkruid een kopje kleiner ging maken…

Maar ‘t is een mooie dag geweest die aanzette tot wat meer activiteit…

Belle & co

Update “buitje”

Toen we deze voormiddag de krant Charente Libre opensloegen was het onderstaand bericht het eerste dat ons opviel. Een zwaar onweer in Cognac !

Deze morgen hebben we gemeld dat het zwaar geregend heeft, in de verte heeft het serieus geonweerd, dat konden we horen maar wij hebben “chance” gehad hier in het noorden van de Charente.

In Cognac en grote omgeving hebben ze een onweer over zich gekregen dat straten onder water heeft gezet. Takken van bomen zijn afgebroken en hebben wegen geblokkeerd, kortom het was daar noodweer !

Toch raar dat we hier op vijftig kilometer van Cognac amper wind hebben gehad, de bakken regen waren trouwens wel welkom hier en toch zeker omdat het hard regende, dus veel water in korte tijd  !

Belle & co

Buitje…

Gisteren namiddag even nadat Peter Hilde en de kinderen en onze Pa Zeppos en broer Hercule vertrokken waren hebben ze hier de hemelsluizen opengetrokken.

Aanvankelijk een deugddoende behoorlijke bui, nadien een stortbui, en dan heeft het nog een tijd “ouwe wijven” geregend. Na de ouwe wijven zijn we even buiten gemogen om de natuurlijke behoeften in de tuin achter te laten. Maar we waren er nog niet gans mee klaar of ze waren er al met de volgende autobus van het rusthuis. Zo noemt ons baasje dat af en toe !

Blijkbaar heeft onze baas zijn pluviometer een zelfherstellende eigenschap want na het stukvriezen in de winter staat er nu plots 2,5 cm water in. Dat kan er enkel vannacht in geregend zijn ! Ook de ondergrondse citerne is weer overgelopen, qua watervoorraad voor de tuin zitten we dus op rozen op dit moment.

Ook de tuin met moestuin krijgt de laatste dagen een ware “boost”en het gazon is in al die twaalf jaren dat we hier zijn nog nooit zo groen geweest in augustus. Daar zijn we uiteraard niet boos over, meer nog… ondertussen wachten we op nog een bui want het is nog altijd zwaar bewolkt met wolken van het type “neem je paraplu maar mee”

Belle & co

Tot op 27 augustus…

Daarstraks is de familie Beke terug richting België vertrokken. Zeppos en Hercule gaan ons missen de volgende dagen, daar zijn we wel zeker van. Maar met de clubmatch op 27 augustus zien we elkaar al weer.

Mensenlief, wat hebben we met ons vijfjes mooi gespeeld, gewandeld,  geravot en muizen den duvel aangedaan door hun holletjes te verbouwen.

Zes dagen zijn ze hier geweest en is het zo fijn geweest voor ons honden dat ons baasje al verschillende malen heeft gezegd dat we ons als perfecte gasthondjes hebben gedragen.

Het zal terug wennen zijn van ’s nachts geen gesnurk meer te horen uit de bench van Hercule die onder de keukentafel stond. Wat was het fijn van met onze broer samen te zijn. Ook Pa Zeppos gromde wel wat veel maar zonder kwade bedoelingen. Dat heeft hij altijd gehad zeggen onze en zijn baasjes. Het is een schat van een hond onze Pa maar ’t is ne grompot …

Vandaag was het ook de verjaardag van Florian, die is vandaag 8 jaar oud geworden en dat was dus zingen en taart eten. Het zingen was voor de baasjes, van de taart heben we ook mogen proeven. Van het baasje toch want van ’t  vrouwtje kregen we niks omdat het een chocoladetaart is en dat is “dodelijk gif” zegt het vrouwtje. Ht baasje probeert dan uit te leggen dat het meer kwaad kan wanneer de chocolade in het afwaswater terecht kmt dan wanneer wij het naar binnen werken. Tot slot van ’t verhaal… de taart was lekker en we kunne er van meeklappen !

Belle & co

De visvergunning…

Een Vlaming ging op een dag vissen in Wallonië en ving drie karpers.

Toen hij naar huis reed werd hij tegengehouden door een Waalse opzichter die het niet zo op Vlamingen begrepen had.

Hij moest zijn visvergunning tonen en de visser haalde een geldige Waalse vergunning boven.

De wachter pakte dan één van de karpers, rook aan het achterste en zei :

' Dit is geen Waalse vis, dit is een Noorse vis ! Heb jij hiervoor een vergunning ?'

De Vlaming haalde een Noorse vergunning boven. De wachter keurde ze en greep een andere vis.

Weer rook hij aan het achterste. Dit is geen Waalse vis, dit is een Nederlandse vis !

Heb jij een Nederlandse vergunning?' De Vlaming ging in zijn zakken en toonde een Nederlands papier.

De wachter nam (natuurlijk ook) de derde vis ...en rook aan het achterste. Dit is een Duitse vis, heb jij hiervoor een vergunning ?'

En weer ging de jager in zijn zakken en toonde een Duitse vergunning.

De wildwachter raakte nu enorm gefrustreerd en schreeuwde naar de Vlaming : 'Waar ben jij, godverdorie, toch wel van afkomstig ?

De Vlaming draait zich om, laat zijn broek zakken, bukt voorover en zegt : Ruik jij het maar, jij bent de expert.'

L.M.

Wat doe je daarmee ?...

Vijf honden in huis en een grijze hemel waar al enkele malen deze morgen pogingen zijn gedaan om het te laten regenen…

Geen zon in onze ogen bij het ontwaken, het is weeral eventjes geleden dat zoiets nog aan de orde was. Maar om half acht was het nog droog. Inmiddels hebben de baasjes ons al driemaal moeten binnen roepen wegens beginnende regen, want om vijf grote honden telkens te moeten afdrogen… daar zijn ze niet echt op berekend, die bazen van ons .

Het was de vorige dagen voorspeld in de krant dat “schone liedjes niet lang duren” maar toch hebben we een schitterende week achter de rug. Droog, zonnig en hoge temperaturen. Nu is het terug weer voor de moestuin…

Het is altijd wel voor iemand goed vertelt ons baasje dan en als ‘m dan in de nieuwste versie van de krant kijkt dan is er toch weer vooruitzicht op goed weer de volgende dagen. Alleen voor ons zal het een aanpassing zijn. Verplicht binnen blijven is nog wat anders dan ergens binnen een fris plaatsje zoeken zoals gisteren..

Belle & co

Een luie namiddag…

Het was vandaag te warm om veel activiteiten te ontwikkelen. Gewoon liggen was er al te veel aan, het moest een koel plekje zijn wilde je van het liggen nog kunnen genieten.

De baasjes van Zeppos en Hercule waren met de kinderen naar Cognac en naar een speeltuin en dus bleven de twee Drentensloebers bij ons. Te warm om rond te sjokken in een stad was het verstandige oordeel.

Ons baasje heeft de Mitsubishi een wasbeurt gegeven, volgens hemzelf was hij verlegen om met zoiets vies rond te hossen in de streek. Na een uurtje stond Mister Outlander weer te glimmen onder de hangar. Zeppos is er wel een douche rijker van geworden, die was tegen de zijkant van de auto gaan liggen terwijl het baasje aan de andere kant de auto aan het inzepen was. Om de zeep af te spoelen gebruikte het baasje de tuinslang en daar heeft Zeppos de volle straal van op zich gekregen. Al een geluk dat het baasje al even bezig was geweest want in het begin was het water in de tuinslang haast kokend warm van in de zon te liggen .

Uiteindelijk hebben we rustig ons koele plekje gevonden om de namiddag om te krijgen !

Belle & co

Kameel Uitlijnen

Komt een Marokkaan bij de garage met zijn kameel en vraagt aan de monteur:
"Kunt u mijn kameel uitlijnen, hij loopt een beetje scheef?".
"Jawel" zegt de monteur "zet hem maar op de brug".
Even later slaat de monteur met een gruwelijke knal de kloten van de kameel tussen twee bakstenen te pletter.
De kameel schrikt hier zo van dat hij van de brug springt en in een rechte streep de woestijn in sprint, binnen notime is de kameel uit het zicht verdwenen.
"Zo die loopt recht" zegt de monteur.
"Ja dat wel" zegt de Marokkaan "maar hoe krijg ik m'n kameel nu terug?"
"dat is geen probleem" zegt de monteur, "ga maar even op de brug staan !"

L.M.

Bric à brac in Aigre…

Het is één van de grootste bric à brac’s van de streek en om die reden trokken de baasjes naar ginds. Meestal is het er zeer druk, kan je amper een parkeerplaats “bemachtigen” en kan je over de koppen lopen in een broeiende hitte…

Maar niet als je rond het middaguur naar ginds gaat. Zo deden  de baasjes het dus en konden ze op hun gemakje rondkuieren tussen wat de ene schatten noemt en voor een ander  is het dan weer “ouwe brol”.

Gisteren was er toch een stand die speciaal de aandacht trok van ons baasje. Het was een man die allerlei spullen uit een apotheek te koop aanbood. Het waren vooral “nieuwe” verpakkingsmaterialen voor eigen apothekersbereidingen die hij te koop aanbood. Maar er waren dan ook zaken tussen die we in vijftig jaar niet meer hadden gezien.

Zo waren er cilindrische houten doosjes met een dito deksel, platte ronde metalen doosjes type “klikker” maar ook kartonnen dozen om bvb flessen met hoestsiroop in te verpakken.

Verder waren er ook nog heel opmerkelijk gevormde flessen en de klassieke glazen labo apparatuur. Het was een mooi verzorgde stand die bij ons baasje de indruk gaf dat de verkoper al jaren bezig is de vererfde inhoud van zijn grootvader/apotheker zaliger apotheek aan de maan aan het brengen is.

Verder was ook opmerkelijk dat er veel “echte” antiek te koop was die duidelijk van Engelse oorsprong was. De Engelse inwijkelingen zijn ook tot de conclusie gekomen dat er mat ouwe brol ook nog een euro’tje te verdienen valt.

Belle & co

Echt gebeurd…

Marc De Wever uit Brusselse regio ging naar bed, toen zijn vrouw zei dat er licht brandde in het tuinschuurtje, wat ze net kon zien uit het slaapkamerraam.
Marc ging naar de achterdeur om het licht in het schuurtje uit te doen, maar hij zag dat er een paar kerels zijn spullen aan het jatten waren.
Gauw belde hij de politie en zei: er lopen dieven in mijn achtertuin, en die stelen mijn spullen.
De brigadier vroeg: zijn ze ook in huis?
Marc zei: nee.
Toen zei de brigadier: doe de deur goed op slot, dan komen we als we tijd hebben even langs, want alle politie-auto’s zijn op dit moment ergens anders bezig.
Marc zei: OK, hing op en telde tot honderd.
Toen belde hij de politie opnieuw.
Met Marc De Wever, ik belde zojuist ook al dat er dieven in de tuin liepen. Wel, ik heb ze zojuist allemaal neergeschoten.
En hij hing de telefoon weer op.
Binnen de vijf minuten kwamen er drie politiewagens aanscheuren, en een ambulance!!! De politieagenten rekenden de inbrekers in op heterdaad.
De brigadier kwam naar Marc en zei: ik dacht dat jij ze had neergeschoten?
Marc zei: Ik dacht dat jij geen auto’s ter beschikking had?

Typisch België!

Waar zijn die andere honden ?

Sinds een dag of twee horen we andere honden in de buurt. Andere dan deze welke we gewoon zijn, zoals Harley van Mick de overbuur en Sophie de Duitse Herder van Dave de nieuwe Engelse schuin over buren.

We horen de honden het duidelijkst blaffen als we in de tuin zijn en hebben al enkele malen terug geblaft maar zien doen we ze niet. We vermoeden dat de basjes wel meer van de zaak afweten maar veel vertelden ze er tot nu toe niet over.

Wat ons baasje wel vertelde was dat er veel mensen uitgenodigd zijn op de boerderij om de hoek. Daar zijn ook nieuwe buren komen wonen en die hun dochtertje verjaart vandaag. Ook het hoofdbestuur is daar vanavond uitgenodigd “op den borrel”.

We hebben in de 12 jaren dat we hier wonen al wel enkele “speciallekes” zien passeren maar ook hier heeft het hoofdbestuur enkele vragen extra moeten stellen.

Het zit namelijk zo dat de nieuwe buren Engels zijn (niks speciaals hier in de buurt dus) maar ze spreken wel beperkt Nederlands ! ! ! En dat is wel speciaal voor een Engelsman, ééntje die een andere taal spreekt dan zijn moederstaal !

Maar ze zijn wel verhuisd vanuit België naar hier in La Magdeleine. Straffer nog, ze woonde in Zandhoven, amper twintig kilometer bij ons in Vosselaar vandaan.

Volgens Victoria, de vrouw des huizes aldaar, zouden er nog erschillende genodigden uit België overkomen voor het verjaardagsfeestje. Dat zullen we allemaal vanavond wel te horen krijgen, samen met de nieuwsjes over de hondjes die we wel horen maar nog  niet hebben gezien…

Belle & co

Dag in de apen vallei

Vandaag heb ik ze horen vertellen over de apen vallei. Bij hun terugkomst konden ze d’er niet over zwijgen. Ze hebben doodshoofd-aapjes gezien, een Zilverrug gorilla, Titi’s, bavianen en volgens mij ook Makies. De Gibbons waren naar het schijnt prachtig. Ook het voederen van de apen hebben ze van nabij mogen volgen & was volgens hen zeer leuk. Een aap pikte bijna iets uit de buggy van Belle-Fleur, bij de volgende buggy is het hen zelfs gelukt! Oei-oei-oei. Een zak vol met eten weg, gelukkig was het geen knuffel.

Naar het schijnt waren er meer dan drie speeltuintjes en een kinderboerderij. Florian & Belle-Fleur hebben zich daar kostelijk geamuseerd. Belle-Fleur kon zelfs niet van de kleine geitjes afblijven. Ik ben moeten thuisblijven, want honden mogen er zelfs niet op de parking!

Waf-waf, daaag 

Florian B.

Albert I en II

Bij een van zijn tochten komt koning Albert II in Nieuwpoort aan.
Hij houdt halt bij het standbeeld van wijlen zijn grootvader

Albert I, gezeten op zijn paard.

Koning Albert II staart naar het standbeeld en droomt even weg.
Plots hoort hij een stem : 'Berreke, ik heb een nieuw paard nodig.'

Albert II schrikt en denkt dat hij droomt. Maar dan hoort hij de stem opnieuw en nu heel duidelijk : '

Albert, breng mij onmiddellijk een nieuw paard !'

De koning rijdt vliegensvlug naar Brussel en vertelt zijn verhaal aan Di Rupo . Deze gelooft geen woord van wat koning Albert II zegt en samen rijden ze naar Nieuwpoort.

Als ze bij het standbeeld komen klinkt de stem opnieuw maar nu heel boos : ' Albert, je moet beter leren luisteren, ik vroeg een nieuw paard, geen ezel!

A.B.