Kwispel (vervolg 2)

Ooievaar roddel

Drie ooievaars ontmoeten elkaar en snavelen een babbeltje.
Vraagt de ene aan de andere:
"Wat ga jij vandaag uitrichten ?"
"Oh, ik vlieg naar een koppel dat al 10 jaren probeert een kindje te krijgen en ga daar een meisje afleveren."
"Dat is machtig ! " "En wat ga jij doen ?"
"Wel ik ga een jongetje brengen naar een dame die nooit kinderen heeft gehad."
"Die zal verdorie wreed content zijn ! "

Dan vragen de twee ooievaars aan hun derde soortgenoot:
"En jij, wat ga jij vandaag uitrichten ?"
"Ik vlieg zoals ieder jaar naar het nonnenklooster hier in de buurt en zweef daar enkele rondjes laag over de daken en de binnenkoer.

Niet om iets af te leveren maar om mij rot te amuseren door de zusterkes de stuipen op het lijf te jagen..."

L.M.

Kwispel (vervolg)

Deze morgen in alle vroegte is ons baasje naar Veldhoven in Nederland vertrokken om daar onze halfbroer Kwispel op te halen.

Kwispel is zoals al gezegd in het vorig bericht naar de eigenaars gegaan met een navelbreukje. Op zich geen erg, maar een “onvolmaaktheid” die gemakkelijk kan hersteld worden.

Bij ons in de dierenkliniek waar de navelbreuk destijds was vastgesteld , had dr. Nelly ons geadviseerd van dat even af te wachten, want er bestond een grote kans dat het zich uit zichzelf zou herstellen. Zo niet was het aangewezen van de navelbreuk operatief te helen wanneer Kwispel zes maanden oud zou zijn. De pupjes zijn zaterdag laatstleden een half jaar geworden en dus was het tijd om terug contact op te nemen met Godelieve en Eric, de eigenaars van Kwispel.

Op het moment dat we dit schrijven is dr. Ann Kwispel zijn navelbreuk aan het herstellen. Zij zal ons verwittigen wanneer de operatie ten einde is en ook wanneer we hem terug mogen ophalen.

Wijzelf, Hera en Heros, hebben deze morgen niet met Kwispel mogen spelen van de baasjes, “ons moe” mocht dat wel met haar zoon. Maar wij zouden toch maar te wild gespeeld hebben en dat was niet de bedoeling zo vlak voor een operatie.

Ook straks mogen we niet met Kwispel spelen zegt ons baasje want dan zal zijn “roes” nog niet volledig uitgewerkt zijn. Spelen met Kwispel en zijn broer Kody zal pas kunnen op 2 oktober wanneer gans de Belgische Drentenvereniging  gaat wandelen in Chaam in Noord Brabant in Nederland. Daar gaat gans de familie weer herenigd worden hebben we al vernomen . We kijken er al naar uit !

Belle & co

Kwispel…

Morgenvroeg moet het baasje er vroeg uit. Al vroeg is hij afgesproken met Godelieve om Kwispel te komen ophalen. Kwispel heeft het nest verlaten op goede vrijdag dit jaar met een kleine navelbreuk.

Destijds is er niets aan gebeurd omdat de kans nog bestond dat de navelbreuk uit zichzelf zou dichtgroeien. Dat is niet gebeurd en daarom gaan ze bij ons in Beerse, bij onze vaste dierenkliniek,  Kwispel morgen eventjes operatief helpen.

Het gaat deze maal niet dr. Nelly zijn maar wel dr. Bart die daar de normale chirurg is van dienst is. Wij waren dit contractueel overeengekomen met de eigenaars dat deze operaties en andere ongeregeldheden door onszelf zouden betaald worden mits het bij het Binnenhof zou gebeuren.

Wij hebben er het volste vertrouwen in dat we Kwispel morgenavond gezond en wel naar Veldhoven kunnen terugbrengen. De nazorg zal dan ter plaatse bij de eigen dierenarts  gebeuren.

Belle & co

Inspectie…

Een agent stopt aan een afgelegen boerderij in West-Vlaanderen en spreekt de oude boer aan:"

Ik moet je boerderij inspecteren op illegale drugs." De boer zegt:" 't Is goed vintje, mo goa nie in die weie dare."

De agent ontploft bijna en roept:" Mijnheer, ik handel onder de autoriteit van procureur Rubens." Hij gaat in zijn achterzak en toont fier zijn badge aan de boer. "Zie je dit? Ik ga waar ik wil, ik sta waar ik wil, op elk veld.

Zonder uitleg!! Is dat duidelijk?" De oude boer knikt beleefd en gaat terug aan zijn werk.
Enkele minuten later hoort hij luid schreeuwen en ziet de agent rennen voor zijn leven met een grote stier achter zich aan die bij iedere stap dichter komt. De agent ziet er uit of zijn einde nabij is.

De oude boer rent naar de omheining en roept uit alle macht:

"Je badge, je badge, toon hem je badge !".

L.M.

Op bezoek bij Nelly…

In het kader van een aangepast vaccinatiebeleid  ging  ons trio vanmorgen richting “het Binnenhof” , onze vaste dierenkliniek in Beerse. Daar wachtte dr. Nelly ons op.

Het baasje had een afspraak gemaakt om ons te laten vaccineren tegen de rattenziekte wegens een verhoogd risico omdat we in het water zitten als we de mogelijkheid hebben. Ook al omdat we haast alles apporteren wat we dood vinden in velden ensloten wilde ons baasje op zeker spelen.

Inmiddels heeft Nelly ook onze nagels geknipt, onze oren nagekeken (en geen bananen in gevonden !) en een generale check up uitgevoerd. Alles dik “in de sjakoche” bevonden en we kunnen er weeral tegen voor een lange periode (als we tenminste weer geen zottigheid uithalen) zegt ons baasje.

Er is ook “vanuit Europa” een nieuw ontwormingsbeleid in verband met spoelwormen die ook mensen kan besmetten en dan vooral kleine kinderen. Die spelen en strelen de hond en steken dan hun handjes in hun mond en lopen zo spoelwormen op. “Europa” adviseert dus  een driemaandelijks ontwormingskuur. Ook ons baasje gaat dus de ontwormingsbeurten opdrijven van halfjaarlijks naar elk seizoen. Hij zou niet graag hebben dat we besmet zouden geraken en nog veel minder dat wij anderen zouden besmetten. Nu is hier de kans op kleine kinderen besmetten wel klein maar elk geval van besmetting is er ééntje te veel !

Als onze baasjes ons in de loop van de week weer willen paaien met een “la vache qui rit” kaasje weten we weeral hoe laat het is. Voor we het weten hebben we dan het ontwormingsmiddel binnen.

Belle & co

Onverwacht bezoek

Onze baasjes hadden vandaag een bezoek aan “levend erfgoed” te Boxtel in Nederland gepland. Door het kwetesne van zijn linkeroog is dat niet doorgegaan omdat de dokter van wacht “in de Blairon” (voor de Turnhoutenaren en de kenners) in het baasje zijn ogen een verdovend spul had gedruppeld kon die rit naar Boxtel niet doorgaan.

Maar Gonda en Anton, de eigenaars van “ons”Kyra-Belle hadden ons daar ook verwacht. We hadden hen dus verwittigd van ons niet-komen en zij vroegen of zij mochten doorrijden naar Vosselaar. Dat mocht uiteraard en binnen een uur en half zouden ze bij ons zijn … Dat was dus het eerste onverwachte bezoek !

Want er zou nog meer bezoek volgen… Gonda had ook Inge en Yvonne verwittigd, de eigenaars van “ons” Kyra-Luna. Die twee koppels zijn ondertussen bevriend geworden en zijn ook altijd welkom ten huize Belle, Hera & Heros.

Alleen, van die laatste afspraak wisten onze baasjes niets. Het was wel raar dat Gonda en Anton zo treuzelden om te gaan wandelen, want zij wisten dus wel dat de anderen onderweg waren…

Toen we juist vertrokken waren voor een wandeling met de honden arriveerden dan ook Inge en Yvonne met Kyra-Luna.

Het is dus voor allen, zowel baasjes als hondjes een super wandeling geworden waarbij de oudjes uit Vosselaar niet onder deden voor de “jongskes” of was het net andersom ?

Wij hadden alleszins en fijne namiddag ook al deden het baasje zijn ogen nog steeds pijn…

Belle & co

Terug (maar beperkt) on line…

De jaarlijkse clubmatch van de Belgische Drentenvereniging is weer achter de rug, Het was dit jaar een “specialleke” omdat alles, van begin tot einde moest geïmproviseerd worden.

De regen van de voorbije dagen en weken had het schuttersterrein waar we al zeven jaar te gast waren veranderd in een zompige boel waar je moest zien hoe je uw voeten moest plaatsen om niet weg te zakken in de weide …

Maar de vereniging kon terecht in een feesttent die geplaatst was ter gelegenheid van de plaatselijke dorpskermis.

Van de routine die we ondertussen hadden opgebouwd met het organiseren bleef dus niets over ! Wat vooral opviel was de zeer beperkte ruimte waar alles op moest gebeuren.

Ondertussen waren er van ons al verschillende pups van mijn twee nestjes aangekomen en was het terug een blij weerzien. Kiet was eerst aanwezig met gans de familie Jacobs, Toen ook Kiki met Marian en even later ook Hadise, Jago en Harko  daar waren was er al een groot deel van mijn nakomelingen in de feesttent.

Maar dan liep het even mis. Bij de begroeting van Harko was het enthousiasme van onze baas en van Harko iets te hevig en liep onze baas een krab over zijn linkeroog op van Harko’s poot. Dat deed ‘m flink pijn en daar heeft hij nu op dit moment nog last genoeg van om deze voormiddag toch mar even een dokter van wacht te gaan raadplegen. Dat doet hij meer om aan medicijnen te geraken dan van schrik voor complicaties.

Dat was ook de reden waarom er gisteren geen bericht meer verschenen is op dit blog. Onze baas “zag het even niet zitten” zowel letterlijk als figuurlijk…

Belle & co

Morgen…Drentenfeest ! ! !

Nu denken we toch wel dat hij/zij het nog niet weet wat er morgen te gebeuren staat toch een tijdje op Mars heeft verbleven.
Maaaar….  het moest zo eens zijn dat er een groen mannetje met oogjes op torentjes en zuignappen aan handen en voeten toch meer zou willen weten over de Drentsche Patrijshonden, Hier komt het dan HET IS MORGEN JAARLIJKSE CLUBMATCH VAN DE BELGISCHE VERENIGING VAN DE DRENTSCHE PATRIJSHOND . Dat is in Heurne bij Oudenaarde te doen en er gaat heel wat volk zijn om mee te doen en te komen kijken.

Ook mannekens van Mars zijn welkom want er zijn daar alleen maar vreedzame mensen en lieve honden. Zeg maar dat Belle & co het gezegd heeft !

Er is voor de eerste maal in acht jaar een verandering van waar de clubmatch plaats heeft.

Door het aanhoudende regenweer staat de klassieke plaats van ontmoeting onder water en de plein van de schuttersvereniging is daardoor waardeloos geworden om een clubmatch te houden.

De vereniging is dus uitgeweken naar een feesttent in dezelfde straat naast café Amigo. Dat is nog een geluk bij een ongeluk, al jaren valt de jaarlijkse kermis in Heurne samen met de Drentenclubmatch. Zodoende is er een tent geplaatst waar de vereniging onderdak kan krijgen !

Als je nog niet weet wat morgen te doen, of je bent gek van Drentsche Patrijshonden maar je hebt er nog geen…. Heurne is morgen “the place to be”.

Belle & co

Terug in orde…

Deze voormiddag is de boiler terug hersteld, de bazen kunnen terug douchen, wassen , plassen, koken, en al doen wat je normaal met stromend water kan doen.

Bij de twee techniekers die het euvel komen herstellen zijn, bleek er een jonge dame te zijn die ons baasje nog kende van op school, zij zat wel in een andere afdeling maar kende het baasje nog.

De overdrukklep van de boiler was dus stuk, zij lekte meer dan de overloopleiding kon slikken en dus was er wateroverlast op de eerste verdieping naast de badkamer. We hebben dus een volledige dag zonder stromend water gezeten en alle water dat we verbruikten stond opgeslagen in emmers.

Dan pas besef je hoe afhankelijk dat je bent van “het kraantje”. Van de electriciteit hadden we dat al ondervonden met de millenium periode toen we door de “tempête” van 28 december 1999 in het Zuid-Westen van Frankrijk drie dagen zonder elektriciteit hebben gezeten. Sindsdien had het baasje voor alle elektrische toestellen een niet elektrisch alternatief voorzien.

Maar aan kraantjes water heeft hij niet gedacht. Nu hebben we ons wel kunnen behelpen maar comfortabel was het in elk geval niet. Het vrouwtje is al dadelijk begonnen met de wasmachine te vullen. Straks, als de boiler terug opgewarmd is gaan we ook nog eens kunnen genieten van een heerlijke douche. Wel in het besef dat er mensen zijn voor wie dit een ongekende luxe is die ze nog nooit hebben kunnen ervaren !

Belle & co

Ontzettend moe…

Ons baasje zegt dat we aan “wenkbrauwsport” ook “wimpersport” genoemd doen… Het is zowat het enige dat vandaag bewogen heeft wat de moeite waard was. Het baasje heeft weet van “voorjaarsmoeheid” maar “nazomermoeheid” is voor hem een onbekend fenomeen.

Geen van de drie heeft vandaag een poot verzet, toch niet de moeite van het vermelden waard. Het is alsof ze gisteren met vereende krachten die zware auto met aanhanger van La Magdeleine naar Vosselaar hebben getrokken.

Tot het baasje de nieuw rode leiband liet zien die hij deze namiddag voor Hera heeft gekocht in de Maxizoo. Op haar vorig leiband had ze eens  gebeten en nu was die aan het uitrafelen, dus geen risico met brekende leibanden zegt het baasje.

Toen ze die leiband zagen was wat het baasje noemt “het kot te klein” en was alle moeheid plots verdwenen. Vermits het baasje vandaag allen van wandelpiket was moesten Heros en Hera wat geduld oefenen. Ons “moe” Belle heeft nog altijd de eerste voorkeur. Dus heeft het baasje vandaag driedubbele portie wandelen gehad.

Wat hadden ze het weer druk met snuffelen dat drietal van ons. Het leek net of gans de hondenpopulatie van Vosselaar is gewijzigd sinds half juli, toen we vertrokken. De wandelronde was niet dubbel zo lang maar er was zoveel te snuffelen dat het baasje er dubbel zo lang over heeft gedaan dan normaal….

Belle & co

No problem’s of toch ?...

Wel en geen problemen, eerst geen poblemen… het kabeltje van ’t kodakse is opgedoken in de “sjakoche” van Simonne ! Hieronder dus de fantastisch aangrijpende foto’s van gisteren, onderweg.

Wij zelf, Belle , Hera en Heros hebben wat acclimatisatie probleempjes. We vinden zo onze weg in het huis precies niet zo goed. Hera ligt op ’t moment in Belle’s bench te tukken, Belle is al binnen geweest in de bench van zowel Hera en Heros maar heeft vannacht wel in haar eigen bench geslapen.

Het begon gisteren al in La Magdeleine, het baasje had de auto gereed voor vertrek en Heros zou in de koffer zijn plaats in nemen, Belle en Hera zouden de trip op de achterbank maken. Maaaar… het baasje had het dekentje uit Hera’s bench in de koffer gelegd… stom natuurlijk, en Hera moet hieruit besloten hebben dat het haar plaats was.

Al voor één uur lag ze al in de koffer van de auto, waar ze zelf was ingesprongen, wat op zichzelf al raar is. Toen Heros, vlak voor het vertrek in de koffer wou springen vond hij daar de plaats al ingenomen door zijn zus. Dan maar op de achterbank zal hij gedacht hebben, die “Trien” schuift toch niet op ! Onderweg heeft Heros wel een paar pogingen gedaan om over de leuning naar de koffer te kruipen maar juffer Hera “bougeerde” voor geen millimeter.

En dan het grootste probleem… Vannacht heeft het vrouwtje ons baasje wakker gemaakt met de woorden “het water loopt hier langs de muren naar beneden” ! ! !

Da’s helemaal niet plezant als je die melding krijgt zo rond 2u30,  putteke nacht ! Bij controle op zolder (met ne slaapkop van hier tot ginder) bleek de overdrukklep van de warmwaterboiler te lekken. Die boiler was gisterenavond nog terug in werking gezet na twee maanden. De klep zal dus “droog gestaan” hebben en lekt dus op dit moment. Vervelend maar het is niet anders, de chauffageman die de boiler twee jaar geleden heeft geïnstalleerd komt morgenvroeg het euvel herstellen.

Wij zijn op dit moment dus te herkennen aan onze ongedouchte toestand. Als de geur te hevig gaat worden gaan we hier een pathetische oproep doen om ergens te mogen komen douchen ….

Belle & co

Wij zijn “thuis”…

Maar dat waren we deze middag om twee uur ook toen we in La Magdeleine vertrokken !

Alleen tussen die twee “thuissen” liggen 800 kilometer. We zijn op het verkeerde moment vertrokken, maar dat had zo zijn redenen. Er komen op ’t laatste moment gewoonlijk nog wel zaken om het hoekje kijken die je dan toch maar best eerst oplost. Dus…14 uur was het toen we buitenreden.

We zegden het al , het verkeerde moment want vertrekken om twee uur wil zeggen tussen half zes en zes uur in de buurt van Parijs. En laat dat nu het uur (tussen 16u en 19u) zijn dat je met de auto uit Parijs moet wegblijven !

Het baasje heeft dan de omweg via Le Mans, Alençon en Rouen naar Amiens genomen. Dat was een half uur langer dan op een normale ronding van Parijs, maar om zes uur is er geen “normale ronding” er zijn dan alleen maar kilometer lange files.

Vertrokken te 14 u en aangekomen te 22u45, rekening houden met de twee files, één te Beervelde en één te Sint Niklaas, is dat prima gereden. En nu wilden we nog een paar fototjes van onderweg laten zien en nu merken we dat het verbindingskabeltje van het oude “nief” Kodakske naar de laptop, vergeten is in La M.

Dan maar een archief foto…

Belle & co

Gelukt…

Het is het hoofdbestuur gelukt, wat ze deze morgen wilden gedaan hebben is afgewerkt, meer zelfs het baasje heeft zelfs nog tijd gehad om zijn “Masjebashi” te wassen, en ’t vrouwtje heeft een lange babbel gedaan met de nieuwe jonge buurvrouw.

Zelfs de boontjes zijn nog in potten geraakt en staan nu af te koelen na het steriliseren, ze zien er in elk geval goed en lekker uit. Tien potten boontjes, vier snijboontjes en zes prinsesjes. Juist een steriliseerketel vol…

De tuin heeft zijn opknap/inhaalbeurt gehad en al wat op de aanhanger moet staat gereed om geladen te worden. De reden waarom dat nog niet geladen is ligt aan ons “slaapgerief” zijnde onze benches. Die moeten gans onderaan, onder de koelboxen en de tassen en bakken met ons gerief.

We hebben horen zeggen dat het baasje morgen een proef gaat doen. Hij gaat eens kijken of de achterbank van de Masjebashi groot genoeg is om ons drie gedurende 800 kilometer koest te kunnen houden. Normaal moet dat lukken maar je weet maar nooit dat één leukerd gans de bank dwars wil innemen…

Daarom heeft hij ook een “noodscenario” uitgedacht. De koffer gaat maar voor de helft gebruikt worden en wanneer er niet genoeg plaats is op de achterbank dan mag Heros de koffer voor zich alleen hebben. Dat is het meest logische, Heros verkiest steeds de koffer boven de achterbank. We laten het weten hoe het is afgelopen…

Morgen gaat het dus terug richting België, we gaan rustig aan doen voor het vertrek. Nog wat appeltjes en peren plukken voor de achtergebleven Belgskes van de familie en de kennissen, en dan de aanhanger laden… en dan gaan we “bollen”.

Belle & co

Enkele uren…

Enkele uren en een pijnlijke rug verder ziet het er al gans anders uit in de moestuin. Krom staan is noodzakelijk maar gaat niet meer zo vlot als destijds. Krom staan op zich is niet het probleem… maar achteraf terug rechtstaan. That’s the problem ! ! !

En het hoofdbestuur heeft het geweten ! Gisteren hebben ze om reden dat ze toch iets verstandig zijn gestopt rond het middaguur. De zon brandde toen zo, dat verder werken enkel nog een zonneslag kon teweeg brengen. Niet dus , er lagen trouwens nog werkjes te doen, die de kans gaven aan de rug om even te recupereren. Een zitmaaier op de aanhangwagen hijsen was daar wel het minst goede werkske van.

Ondertussen kunnen de bazen genieten van een terug acceptabel zicht op de moestuin. Het is wel niet allemaal gebeurd “comme il faut” en “trukken van luie sjarel” zijn hierbij  veelvuldig toegepast maar het lijkt netjes. En dadelijk halen we de steriliseerketel uit zijn winterverblijf om de oogst aan snij- en prinsessenboontjes netjes in potten te krijgen.

Voor die snijboontjes, gesteriliseerd volgens de “grootmoeders wijze”, zou ons baasje zijn ziel verkopen aan de duivel. Er is al eens geopperd van één van ons drie te verkopen maar dat is volgens ons baasje “er dik over”, dat kan niet, da’s onmogelijk !

Zo dat waren de laatste nieuwtjes van vandaag uit La Magdeleine, hopelijk vanavond foto’s van gesteriliseerde boontjes !

Belle & co

Poempaf, zegt ‘m…

We zijn WEL gaan wandelen, maar ’t was tussen “de soep en de patatten”, want het hoofdbestuur is de ganse dag druk in de weer geweest.

Zelfs de foto van het proper gezette bonenbed is te laat genomen om nog  toonbaar te zijn. Het zijn de voorbereidingen voor de terugkeer naar België en ze zullen nog flink uit hun pijp mogen komen om klaar te zijn tegen woensdag…

Zelfs toen het al donker was heeft het baasje al een deel bagage (zijn bagage zoals zitmaaiers en zo) al op de aanhanger gezet. Dat was te zwaar werk tijdens de hitte van de dag was zijn mening. En nu zegt onze baas, nu… gaat hij zich horizontaal begeven want morgen is er nog een zware dag. Slaapwel…

Juist voor het afsluiten van de computer krijgt ons baasje nog een SMS van zijn oud collega Riet die hier gisteren was met de boodschap “wij hebben de kathedraal van Chartres bezocht vandaag”. En laat dat nu vorige eeuw geweest zijn dat het baasje daar nog was om die immens grote glas in lood raam boven de ingang te gaan bewonderen. Foto is van Riet en Ronny, de kathedraalbezoekers.

Belle & co

Een Vlaming ging op een dag vissen

Een Vlaming ging op een dag vissen in Wallonië en ving drie karpers.

Toen hij naar huis reed werd hij tegengehouden door een Waalse opzichter die het niet zo op Vlamingen begrepen had.

Hij moest zijn visvergunning tonen en de visser haalde een geldige Waalse vergunning boven.

De wachter pakte dan één van de karpers, rook aan het achterste en zei :

' Dit is geen Waalse vis, dit is een Noorse vis ! Heb jij hiervoor een vergunning ?'

De Vlaming haalde een Noorse vergunning boven. De wachter keurde ze en greep een andere vis.

Weer rook hij aan het achterste. Dit is geen Waalse vis, dit is een Nederlandse vis !

Heb jij een Nederlandse vergunning?' De Vlaming ging in zijn zakken en toonde een Nederlands papier.

De wachter nam (natuurlijk ook) de derde vis ...en rook aan het achterste. Dit is een Duitse vis, heb jij hiervoor een vergunning ?'

En weer ging de jager in zijn zakken en toonde een Duitse vergunning.

De wildwachter raakte nu enorm gefrustreerd en schreeuwde naar de Vlaming : 'Waar ben jij, godverdorie, toch wel van afkomstig ?'

De Vlaming draait zich om, laat zijn broek zakken, bukt voorover en zegt : Ruik jij het maar, jij bent de expert.'

L.M.

Nog twee dagen hard doorwerken….

Voor de baasjes zullen de twee volgende dagen nog best zwaar zijn. Woensdag is het terugkeerdag naar België na haast zeven weken La Magdeleine.

Er moet nog een heleboel in orde gemaakt worden om met een gerust hart het boeltje hier twee weken achter te laten. Want tegen half september zijn we al lang en breed terug hier. Dat is althans toch de bedoeling.

We gaan terug naar België omdat er nogal wat feestjes en verjaardagen staan aan te komen … En feestjes en bazen dat klikt blijkbaar bijzonder goed .

Het eerste “feestje” komt er zaterdag al aan, en is de grootste reden om naar ’t Belgikske terug te keren. Op zaterdag gaan we veel van onze broers en zussen en halfbroers en halfzussen terugzien in Heurne op de jaarlijkse  Drenten clubmatch.

En dan volgen er nog wat verjaardagen en BBQ’s en (vr)eetpartijtjes allerhande. De Horeca-Vlaanderen gaat weer merken dat de baasjes terug in ’t land zijn !

Hier staat er voor het baasje geoeg te doen in de tuin bvb. Daar heeft door de combinatie regen /zon / bezoek, het onkruid de kans gekregen om een groeisprint alla Marc Cavendish in te zetten. Hopelijk staat er vandaag niet zo’n alles verschroeiende zon zoals gisteren. Toen was het alleen ’s avonds “doenbaar” om je tussen de preien, tomaten en boontjes te begeven om dat onkruid te gaan uit trekken. Want dat is het enige dat wat kans op zekerheid geeft dat het tegen half september niet terug even hoog staat.

En dan moet er nog een selectie gemaakt worden van wat er wel terug mee moet naar België, wat er misschien mee moet en wat helemaal niet.

Het gaan inderdaad nog drukke dagen worden en de zon…. Die staat weeral hoog aan de hemel…

Belle & co

Te warm…

Het is te warm om een klop uit te richten, echt waar… Het baasje zit al te zweten wanneer hij alleen zijn vingers nog maar gebruikt om onze verhalen “uit te tikken”.

Het is na het serieuze onweer van vannacht, met bakken regen, dan ook nog eens heel drukkend weer.

We hebben dan ook gemengde gedachten bij onze overbuur die gisterenmorgen begonnen is met zijn dak te repareren. Alle pannen eraf en dan folie en nieuwe latten er op. Dat was alvast de simpele redenering die hier algemeen aanvaard is “smijt in augustus uw dak eraf, in augustus reent het toch nooit”. Dan was het vannacht een andere maand blijkbaar, want deze morgen stonden de buren maar beteuterd te kijken.  Een douche genomen  hadden ze blijkbaar rond drie uur vannacht al.

Deze morgen hebben ze dan samen met familie en vrienden het werk hervat, nu in de vlakke zon en zonder verkoelend buitje. Hopen maar dat er morgen niemand ziek is en met een zonneslag in bed steekt.

Wij kijken alvast uit naar de nacht, het baasje heeft een batterij aan ventilators en verfrissing brengende toestellen aangesleept. Gekookt zal er vandaag niet worden want dat brengt warmte met zich in de keuken en daar slapen Hera en Heros.

Het baasje heeft het daarstraks nog gezegd tegen het vrouwtje, alles is een maand te vroeg in de tuin, alleen de zomer, die is een maand te laat …

Belle & co

Even duwen…

Een zatlap loopt 's nachts over straat en belt om 4 uur 's morgens
aan bij mensen.
De man des huizes staat woedend op en vraagt: "Wat is dat hier,
wat scheelt er?"
De zatlap: "Kom me duwen! Je moet me komen duwen!"
Razend zegt de bewoner: "Ik ken je niet eens, het is 4 uur in de
morgen, en jij vraagt me om je te komen duwen. Bol het af jong..."

Terug in de slaapkamer, legt hij zich terug in bed, maar zijn vrouw
speelt hem de les: "Nu heb je toch overdreven. Het is jou toch ook
al overkomen dat je in panne staat met de wagen. Je had die sukkelaar
toch wel even kunnen helpen duwen."
Man: "Ja, maar die kerel was strontzat."
Vrouw: "Reden te meer om hem te helpen, het gaat hem nooit alleen
lukken. Nee, zo ken ik je helemaal niet, ik ben zeer teleurgesteld in je."

Haar man, helemaal ontdaan, kleedt zich toch maar weer aan en gaat
naar beneden. ! Hij opent de deur en roept: "He, kerel, ik kom
je duwen, waar zit je?"
Zatlap: "Hier in de tuin, op de schommel"

L.M.