No problem’s of toch ?...

Wij zijn “thuis”…

Maar dat waren we deze middag om twee uur ook toen we in La Magdeleine vertrokken !

Alleen tussen die twee “thuissen” liggen 800 kilometer. We zijn op het verkeerde moment vertrokken, maar dat had zo zijn redenen. Er komen op ’t laatste moment gewoonlijk nog wel zaken om het hoekje kijken die je dan toch maar best eerst oplost. Dus…14 uur was het toen we buitenreden.

We zegden het al , het verkeerde moment want vertrekken om twee uur wil zeggen tussen half zes en zes uur in de buurt van Parijs. En laat dat nu het uur (tussen 16u en 19u) zijn dat je met de auto uit Parijs moet wegblijven !

Het baasje heeft dan de omweg via Le Mans, Alençon en Rouen naar Amiens genomen. Dat was een half uur langer dan op een normale ronding van Parijs, maar om zes uur is er geen “normale ronding” er zijn dan alleen maar kilometer lange files.

Vertrokken te 14 u en aangekomen te 22u45, rekening houden met de twee files, één te Beervelde en één te Sint Niklaas, is dat prima gereden. En nu wilden we nog een paar fototjes van onderweg laten zien en nu merken we dat het verbindingskabeltje van het oude “nief” Kodakske naar de laptop, vergeten is in La M.

Dan maar een archief foto…

Belle & co

Gelukt…

Het is het hoofdbestuur gelukt, wat ze deze morgen wilden gedaan hebben is afgewerkt, meer zelfs het baasje heeft zelfs nog tijd gehad om zijn “Masjebashi” te wassen, en ’t vrouwtje heeft een lange babbel gedaan met de nieuwe jonge buurvrouw.

Zelfs de boontjes zijn nog in potten geraakt en staan nu af te koelen na het steriliseren, ze zien er in elk geval goed en lekker uit. Tien potten boontjes, vier snijboontjes en zes prinsesjes. Juist een steriliseerketel vol…

De tuin heeft zijn opknap/inhaalbeurt gehad en al wat op de aanhanger moet staat gereed om geladen te worden. De reden waarom dat nog niet geladen is ligt aan ons “slaapgerief” zijnde onze benches. Die moeten gans onderaan, onder de koelboxen en de tassen en bakken met ons gerief.

We hebben horen zeggen dat het baasje morgen een proef gaat doen. Hij gaat eens kijken of de achterbank van de Masjebashi groot genoeg is om ons drie gedurende 800 kilometer koest te kunnen houden. Normaal moet dat lukken maar je weet maar nooit dat één leukerd gans de bank dwars wil innemen…

Daarom heeft hij ook een “noodscenario” uitgedacht. De koffer gaat maar voor de helft gebruikt worden en wanneer er niet genoeg plaats is op de achterbank dan mag Heros de koffer voor zich alleen hebben. Dat is het meest logische, Heros verkiest steeds de koffer boven de achterbank. We laten het weten hoe het is afgelopen…

Morgen gaat het dus terug richting België, we gaan rustig aan doen voor het vertrek. Nog wat appeltjes en peren plukken voor de achtergebleven Belgskes van de familie en de kennissen, en dan de aanhanger laden… en dan gaan we “bollen”.

Belle & co

Enkele uren…

Enkele uren en een pijnlijke rug verder ziet het er al gans anders uit in de moestuin. Krom staan is noodzakelijk maar gaat niet meer zo vlot als destijds. Krom staan op zich is niet het probleem… maar achteraf terug rechtstaan. That’s the problem ! ! !

En het hoofdbestuur heeft het geweten ! Gisteren hebben ze om reden dat ze toch iets verstandig zijn gestopt rond het middaguur. De zon brandde toen zo, dat verder werken enkel nog een zonneslag kon teweeg brengen. Niet dus , er lagen trouwens nog werkjes te doen, die de kans gaven aan de rug om even te recupereren. Een zitmaaier op de aanhangwagen hijsen was daar wel het minst goede werkske van.

Ondertussen kunnen de bazen genieten van een terug acceptabel zicht op de moestuin. Het is wel niet allemaal gebeurd “comme il faut” en “trukken van luie sjarel” zijn hierbij  veelvuldig toegepast maar het lijkt netjes. En dadelijk halen we de steriliseerketel uit zijn winterverblijf om de oogst aan snij- en prinsessenboontjes netjes in potten te krijgen.

Voor die snijboontjes, gesteriliseerd volgens de “grootmoeders wijze”, zou ons baasje zijn ziel verkopen aan de duivel. Er is al eens geopperd van één van ons drie te verkopen maar dat is volgens ons baasje “er dik over”, dat kan niet, da’s onmogelijk !

Zo dat waren de laatste nieuwtjes van vandaag uit La Magdeleine, hopelijk vanavond foto’s van gesteriliseerde boontjes !

Belle & co

Poempaf, zegt ‘m…

We zijn WEL gaan wandelen, maar ’t was tussen “de soep en de patatten”, want het hoofdbestuur is de ganse dag druk in de weer geweest.

Zelfs de foto van het proper gezette bonenbed is te laat genomen om nog  toonbaar te zijn. Het zijn de voorbereidingen voor de terugkeer naar België en ze zullen nog flink uit hun pijp mogen komen om klaar te zijn tegen woensdag…

Zelfs toen het al donker was heeft het baasje al een deel bagage (zijn bagage zoals zitmaaiers en zo) al op de aanhanger gezet. Dat was te zwaar werk tijdens de hitte van de dag was zijn mening. En nu zegt onze baas, nu… gaat hij zich horizontaal begeven want morgen is er nog een zware dag. Slaapwel…

Juist voor het afsluiten van de computer krijgt ons baasje nog een SMS van zijn oud collega Riet die hier gisteren was met de boodschap “wij hebben de kathedraal van Chartres bezocht vandaag”. En laat dat nu vorige eeuw geweest zijn dat het baasje daar nog was om die immens grote glas in lood raam boven de ingang te gaan bewonderen. Foto is van Riet en Ronny, de kathedraalbezoekers.

Belle & co

Een Vlaming ging op een dag vissen

Een Vlaming ging op een dag vissen in Wallonië en ving drie karpers.

Toen hij naar huis reed werd hij tegengehouden door een Waalse opzichter die het niet zo op Vlamingen begrepen had.

Hij moest zijn visvergunning tonen en de visser haalde een geldige Waalse vergunning boven.

De wachter pakte dan één van de karpers, rook aan het achterste en zei :

' Dit is geen Waalse vis, dit is een Noorse vis ! Heb jij hiervoor een vergunning ?'

De Vlaming haalde een Noorse vergunning boven. De wachter keurde ze en greep een andere vis.

Weer rook hij aan het achterste. Dit is geen Waalse vis, dit is een Nederlandse vis !

Heb jij een Nederlandse vergunning?' De Vlaming ging in zijn zakken en toonde een Nederlands papier.

De wachter nam (natuurlijk ook) de derde vis ...en rook aan het achterste. Dit is een Duitse vis, heb jij hiervoor een vergunning ?'

En weer ging de jager in zijn zakken en toonde een Duitse vergunning.

De wildwachter raakte nu enorm gefrustreerd en schreeuwde naar de Vlaming : 'Waar ben jij, godverdorie, toch wel van afkomstig ?'

De Vlaming draait zich om, laat zijn broek zakken, bukt voorover en zegt : Ruik jij het maar, jij bent de expert.'

L.M.

Nog twee dagen hard doorwerken….

Voor de baasjes zullen de twee volgende dagen nog best zwaar zijn. Woensdag is het terugkeerdag naar België na haast zeven weken La Magdeleine.

Er moet nog een heleboel in orde gemaakt worden om met een gerust hart het boeltje hier twee weken achter te laten. Want tegen half september zijn we al lang en breed terug hier. Dat is althans toch de bedoeling.

We gaan terug naar België omdat er nogal wat feestjes en verjaardagen staan aan te komen … En feestjes en bazen dat klikt blijkbaar bijzonder goed .

Het eerste “feestje” komt er zaterdag al aan, en is de grootste reden om naar ’t Belgikske terug te keren. Op zaterdag gaan we veel van onze broers en zussen en halfbroers en halfzussen terugzien in Heurne op de jaarlijkse  Drenten clubmatch.

En dan volgen er nog wat verjaardagen en BBQ’s en (vr)eetpartijtjes allerhande. De Horeca-Vlaanderen gaat weer merken dat de baasjes terug in ’t land zijn !

Hier staat er voor het baasje geoeg te doen in de tuin bvb. Daar heeft door de combinatie regen /zon / bezoek, het onkruid de kans gekregen om een groeisprint alla Marc Cavendish in te zetten. Hopelijk staat er vandaag niet zo’n alles verschroeiende zon zoals gisteren. Toen was het alleen ’s avonds “doenbaar” om je tussen de preien, tomaten en boontjes te begeven om dat onkruid te gaan uit trekken. Want dat is het enige dat wat kans op zekerheid geeft dat het tegen half september niet terug even hoog staat.

En dan moet er nog een selectie gemaakt worden van wat er wel terug mee moet naar België, wat er misschien mee moet en wat helemaal niet.

Het gaan inderdaad nog drukke dagen worden en de zon…. Die staat weeral hoog aan de hemel…

Belle & co

Te warm…

Het is te warm om een klop uit te richten, echt waar… Het baasje zit al te zweten wanneer hij alleen zijn vingers nog maar gebruikt om onze verhalen “uit te tikken”.

Het is na het serieuze onweer van vannacht, met bakken regen, dan ook nog eens heel drukkend weer.

We hebben dan ook gemengde gedachten bij onze overbuur die gisterenmorgen begonnen is met zijn dak te repareren. Alle pannen eraf en dan folie en nieuwe latten er op. Dat was alvast de simpele redenering die hier algemeen aanvaard is “smijt in augustus uw dak eraf, in augustus reent het toch nooit”. Dan was het vannacht een andere maand blijkbaar, want deze morgen stonden de buren maar beteuterd te kijken.  Een douche genomen  hadden ze blijkbaar rond drie uur vannacht al.

Deze morgen hebben ze dan samen met familie en vrienden het werk hervat, nu in de vlakke zon en zonder verkoelend buitje. Hopen maar dat er morgen niemand ziek is en met een zonneslag in bed steekt.

Wij kijken alvast uit naar de nacht, het baasje heeft een batterij aan ventilators en verfrissing brengende toestellen aangesleept. Gekookt zal er vandaag niet worden want dat brengt warmte met zich in de keuken en daar slapen Hera en Heros.

Het baasje heeft het daarstraks nog gezegd tegen het vrouwtje, alles is een maand te vroeg in de tuin, alleen de zomer, die is een maand te laat …

Belle & co

Even duwen…

Een zatlap loopt 's nachts over straat en belt om 4 uur 's morgens
aan bij mensen.
De man des huizes staat woedend op en vraagt: "Wat is dat hier,
wat scheelt er?"
De zatlap: "Kom me duwen! Je moet me komen duwen!"
Razend zegt de bewoner: "Ik ken je niet eens, het is 4 uur in de
morgen, en jij vraagt me om je te komen duwen. Bol het af jong..."

Terug in de slaapkamer, legt hij zich terug in bed, maar zijn vrouw
speelt hem de les: "Nu heb je toch overdreven. Het is jou toch ook
al overkomen dat je in panne staat met de wagen. Je had die sukkelaar
toch wel even kunnen helpen duwen."
Man: "Ja, maar die kerel was strontzat."
Vrouw: "Reden te meer om hem te helpen, het gaat hem nooit alleen
lukken. Nee, zo ken ik je helemaal niet, ik ben zeer teleurgesteld in je."

Haar man, helemaal ontdaan, kleedt zich toch maar weer aan en gaat
naar beneden. ! Hij opent de deur en roept: "He, kerel, ik kom
je duwen, waar zit je?"
Zatlap: "Hier in de tuin, op de schommel"

L.M.

Maar er was ook Lisa…

Maar er was gisteren ook een Damita van Drentenpassie (Lisa als roepnaam) op de show, Ferron’s zus uit hetzelfde nest. Ook zij heeft dezelfde score gehaald als haar broer Ferron. Met dien verstande dat zij niet BOB geworden is, er kan er maar één Best of Breed zijn en dat was Ferron.

Lisa heeft in de euforie van de Uitmuntend score van Ferron wat in de schaduw gestaan. Logisch een beetje, want bij Ferron was het noodzakelijk dat hij minstens een Zeer Goed zou scoren om als dekreu voor een Deens teefje te kunnen fungeren.

De Deense normen liggen deels op een ander vlak en zij vragen in Denemarken showresultaten van de honden. Kan je die niet voorleggen dan krijgen de pupjes geen officiële stamboom.  Maar een DNA-attest zoals in België, dat hebben ze dan voor de stamboom in Denemarken weer niet nodig.

Die “Uitmuntend” score was dan ook de oorzaak van de vreugde om Ferron. Hiermee behaalde hij het recht om legaal een Deens teefje te dekken en met alle paperassen in orde te zijn . Het is hier al lachend “the license to F**k” genoemd

Maar Roswitha gaat minstens even blij zijn met het resultaat van haar Damita “Lisa”. Die gaat hoogstwaarschijnlijk bij de volgende loopsheid ook een dekking krijgen waar dan ook haast niet anders dan kampioenen uit kunnen geboren worden. Voor Lisa is het niet haar eerste trofee dat ze binnenhaalt voor de van Drentenpassie kennel. Zij heeft al meerdere titels behaald in Nederland , Duitsland en Slovenië.

We mogen nu wel stellen dat onze “februari pupjes” uit een familie stammen waar nog “schoon volk” rondloopt. Met dank aan een fantastische fokster die Roswitha “van Drentenpassie” Harmsen noemt. Proficiat Roswitha, en we wensen je nog vele mooie Drentenmomenten en resultaten toe.

Belle & co

Yes ! ! !

Yes he did it, he’s the best Belgian male Drent at this moment ! ! !

Ferron de vader van onze laatste pupjes is Best of Breed (BOB) geworden op de Mechelse hondenshow. De deelname was noodzakelijk om een nestje te hebben met eenhondje dat hij op dit moment nog niet kent. De mooie Ayla van Gitte Becher uit Denemarken.

Ferron moest een zeer goed (ZG) verdienen voor de noodzakelijke paperassen. Maar Ferron deed beter ! Ferron haalde een uitmuntend en werd Best of Breed .Ook zijn nestzus Lisa haalde hetzelfde resultaat uitmuntend en CAC ,CACIB.

Vooreerst proficiat voor de twee honden Ferron en Lisa van Drentenpassie. Maar zeker en vast en met voorsprong de fokster Roswitha Harmsen die speciaal uit het hoge noorden van Nederland kwam om haar Ferron en Lisa te showen . Roswitha, je bent fantastisch, de naam van je kennel verdient de naam van Drentenpassie met verve. Voor ons is “van Drentenpassie” vanaf nu een eretitel !

Ook Rudy en Simonne , de eigenaars van Ferron verdienen onze welgemeende felicitaties voor de opleiding die zij Ferron nog dagelijks geven. En die ook heel bereidwillig hun Ferron “zijn werk” lieten doen toen Belle moest gedekt worden. Zelfs wij glunderen van fierheid.

Tot in Denemarken klonken de vreugdekreten en de commentaren waren er ook naar. Gitte kan met gerust geweten naar België komen wanneer Ayla loops komt. We wensen hen een zelfde nestje pupjes toe als wat wij kregen in februari. Zes perfect gezonde puppie teefjes en drie reutjes. Een pak werk maar zo fijn om te zien opgroeien!

Het was een fijne dag die 20° augustus 2011, vanaf La Magdeleine, over Booischot naar Vriezenveen en tot in Holstebro DK waren er gelukkige mensen te vinden !

Belle & co

Wedijver tussen moeder en zoon…

Vannacht was het weer zo ver, lawaai in de tuin bij de laatste uitlaatbeurt. Maar nu meer dan anders. Dat was reden voor het baasje om toch maar eens te gaan kijken wat er nu weer mis was.

Je kan het raden… “pinneke” was terug en het was duidelijk dezelfde als die van eergisteren. Die heeft ondertussen al een bijnaam, dat is “onze dikke. Nu laten egels die gepakt worden zelden hun ware gelaat zien, da’s eigen aan oprolegels maar deze kent ons baasje aan zijn gewicht. We hebben zelden zo’n “dikzak” egel gezien.

Gisteren avond was de oorzaak van het lawaai de tweestrijd tussen moeder Belle en zoon Heros om wie de egel naar het baasje zou mogen brengen. Ook Hera deed haar duit in het lawaaizakje. Geen manieren dacht het baasje om goede vrienden te blijven met de buren zo lawaai maken kot in de nacht !

’t Baasje wilde “pinneke” dan recht van uit de tuin buiten de omheining zetten, op de plaats die “pinneke” al wel herkent als hij zich ontrolt. Maar dat was buiten Heros gerekend die als e bliksem “pinneke”  vastgrabbelde en er mee naar het huis liep. Daar lag hij dan fier als een gieter op het baasje te wachten.

Het baasje had zelfs al de tijd om het “kodakske” te nemen en Heros te laten poseren bij zijn buit… Het baasje heeft nog gezegd tegen ’t vrouwtje, “dan heeft ‘m geen last van die snee onder zijn poot, dan kan ‘m plots van alles”

Wordt vervolgd hoogstwaarschijnlijk …

Belle & co

Een overgenomen bericht…

Op het Drentenforum vonden we dit onderstaand bericht van Saskia, het leek ons belangrijk genoeg om het over te nemen voor ons Bas en Belle blog. Het is even slikken maar we kunnen veronderstellen dat er mensen zijn die nog steeds niet weten hoe warm het in luttele seconden in een auto kan worden.

En ook dit nog… het zijn niet altijd huisdieren die worden achter gelaten in afgesloten auto’s maar ook kinderen ! ! ! En laatst las ik nog in de krant dat een Fransman zijn schoonmoeder in de auto had achtergelaten toen hij ging wandelen tijdens zijn vakantie in Oostenrijk. Wat moet je daar dan van denken ?

Hier het bericht van Saskia met link:

Soms zijn er hondenbezitters die hun hond in een snikhete auto achterlaten.
Met alle gevolgen van dien.
Dogs Today Magazine bedacht daarom een actie genaamd Don’t cook your dog.
Deze actie gaat ‘internationaal’, dus ook in Nederland.
http://www.dogstodaymagazine.co.uk/dontcookyourdog/

Belle & co

15 september… actie tegen broodfok

Te Gent optocht om te manifesteren tegen de broodfok anno 2011.

Meer inlichtingen:

http://www.mykkush.be/nieuwsbrief/Flyer.pdf

Wie van de Drentenbaasjes is het vergeten…

Wat vergeten ?  Is dan een normaal antwoord, en dan weten we dat het echt vergeten werk is . Wel de vraag zou ook kunnen zijn… ben je niet vergeten je in te schrijven voor de Drentenclubmatch van zaterdag 27 augustus te Heurne bij Oudenaarde ?

Echt rats vergeten ?  Geen erg, je kan nog inschrijven tot en met morgen zaterdag 20 augustus tot “kot in de nacht”.

Eventjes de Drenten website  http://www.drentschepatrijshond.be/ gaan en daar het deelnemingsformulier openklikken en invullen.

Geen zin in rondjes lopen met je Drentenschat maar wel zin in een gezellige dag onder gelijkgestemden ? Ook geen probleem, dan kom je toch gewoon kijken, een babbeltje doen en misschien wel aanschuiven bij de inmiddels befaamde BBQ van de vereniging.

Nog niet overtuigd ? Weet je wel hoeveel jachtaanleg jouw lieve Drentje heeft ? Voor luttele 5 euro kan je deelnemen aan de TAN proef die deze jachtaanleg duidelijk maakt.

En als laatste argument… haast alle deelnemers van vorig jaar zijn terug present. Ook die waar je vorig jaar nog zo’n fijne babbel mee gedaan hebt.

Heb je al veel gelezen over ons, en ons nog nooit in loevende lijve ontmoet… ’t is op zaterdag 27.08.’11 hét moment, maar wel eerst inschrijven voor morgenavond !

Belle & co

Dan toch…?

Is er dan toch eentje van ons bang van onweer ? Daarstraks is er hier boven La Magdeleine op zeer korte tijd een onweer tot ontwikkeling gekomen. Op tijd van een kwartier is het van “rommelen in de verte” tot een waar "knal"onweer vlak boven ons gekomen.

Bij een inslag hier ergens vlakbij is Heros toch zo hard geschrokken dat hij de rest van het onweer niet meer van bij het baasje weg te slaan was. Nu is Heros wel de grootste ‘teut’ van ons drie, maar ook die met het kleinste hartje. Als er zo onverwachte zaken gebeuren staat ‘m nogal snel met veel lawaai achter het baasje zijn benen van z'n oren te geven.

Wij hebben het maar genegeerd, wat we niet in de hand hadden was die korte maar vrij hevige regenbui die samenkwam met de donder en bliksem. Heros aanhalen en troosten in zijn schrik verergerd alleen maar dat gedrag de volgende maal. En dat is het laatste wat ons baasje wil. Hij heeft het al eens meegemaakt met Bas, die was ook als de dood voor onweer en vuurwerk, maar dat was deels de baasjes hun eigen schuld.

Vandaag krijgt Heros zijn schoentje nog eens aan, gisterenavond toen iedereen binnen was heeft het baasje zijn schoen maar uitgedaan en even later was er toch weer een bloedveegje op de keukenvloer te vinden. We houden onze grote loebas nog enkele dagen rustig, dan moet alles terug in optima forma zijn.

Belle & co

Voor Tibo…

Regenboogbrug

Er is een plaats in de hemel die Regenboogbrug heet.
Als een dier waar je veel van houdt doodgaat,
dan gaat dat dier naar de Regenboogbrug.
Daar zijn uitgestrekte weiden en heuvels voor onze lieve vrienden,
zodat ze met elkaar kunnen rennen en spelen.
Er is genoeg eten, water en zonneschijn
en onze vrienden voelen zich daar warm en prettig.

Alle oude en zieke dieren worden daar weer jong en beter.
Alle dieren die gewond of verminkt waren, worden weer sterk en gezond,
precies zoals wij ze herinneren in onze dromen.
De dieren zijn gelukkig en tevreden, er is echter een klein ding:
Ze vinden het jammer dat ze hun baasje of bazinnetje
achter hebben moeten laten.

Ze rennen en spelen met elkaar,
maar dan komt de dag dat er eentje plotseling stopt met spelen
en in de verte tuurt.
Zijn ogen beginnen te stralen, hij begint te trillen van opwinding.
Plotseling verlaat hij de groep,
rent over het groene gras, sneller en sneller.
Hij heeft je gezien en als jij en je lieveling elkaar eindelijk treffen,
houden jullie elkaar stevig vast, bij deze vreugdevolle hereniging.
Om nooit meer uit elkaar te gaan.
De vrolijke kussen overstelpen je gezicht,
je handen aaien zijn liefdevolle kop
en je kijkt weer in die trouwe ogen, die je zolang niet hebt gezien,
maar die altijd in je hart zijn gebleven.

En dan gaan jullie samen over de Regenboogbrug...

Belle, Hera & Heros

Dag Tibo…

Vanavond laat kregen we nog een triest bericht uit Vosselaar. Ons speelmaatje uit “ons” bos is over de regenboogbrug naar zijn wandelmaatje Bas toe.

André en Maria melden ons rond tien uur vanavond dat Tibo rustig is ingeslapen met de hulp van hun en ook onze eigen dierenarts dr. Nelly.

We zijn er stil van geworden, Dré en Tibo… hoe dikwijls hebben we samen met Bas, nadien met Belle en Bas en nog later met Belle, Hera en Heros. Die twee laatste heeft Tibo nog weten groot worden. Elke keer dat we elkaar ontmoeten moest Tibo eens controleren hoe Belle’s  pups weer waren gegroeid.

Tibo was al een tijdje op de sukkeltoer, was niet meer van de jongste en had artrose in de heupen. Maar toch leefde hij telkens op als ‘m ons trio weer bezig zag en wou hij nog meedoen , iets wat hem nog dikwijls lukte ook.

Wij hadden een speciale band met Dré en Tibo. Zij waren het die Simonne gezelschap hebben gehouden toen Bas in het bos plots overleden was .  Ik was toen met een hoogzwangere Belle naar huis gelopen om de auto te gaan halen om Bas op te halen.

We hopen met deze woorden Dré en Maria een beetje troost te kunnen brengen in de volgende trieste dagen. Volgende week als we terug in Vosselaar zijn komen we even langs in de Grootheidestraat.

En voor Tibo… het gaat je goed jongen, en doe de groeten aan je speelmaatje Bas van ons.

Jan, Simonne, Belle, Hera en Heros

He’s a “jolly” good fellow…

Wees maar gerust, het is zoals Karin zegt in haar reactie op vorig bericht, he’s a realy jolly good fellow. ’t Baasje is fier op zijn Heros. Hoe hij het eerste uur amper een poot durfde te verzetten met zijn schoen aan. Hoe hij nadien al voorzichtig rondliep en nadien in de late namiddag met zijn schoen aan de wandeling heeft meegedaan.

Die wandeling was voor hem wel aangelijnd omdat het baasje het toch niet vertrouwde, hij dacht dat de drang om muizen te vangen groter zou zijn dan de pijn aan zijn rechter voorpoot. Heros heeft gans de wandeling netjes met het baasje meegelopen, zonder trekken maar wel steeds zijn teefjes in het oog houdend.

Het is een fijne hond die Heros van ons. Nooit stelt hij teleur in zijn gedrag. Of  hij dankbaarheid kent om wat de bazen voor hem doen is op zijn minst twijfelachtig maar wat zijn gedrag naar de bazen betreft , hij geeft nog steeds meer plezier dan wat we ooit van een hond hadden kunnen verwachten. In die materie overtreft hij zelfs de beste brave Bas. En wees maar zeker, dat wil iets zeggen .

Belle & co