Dan toch…?

Voor Tibo…

Regenboogbrug

Er is een plaats in de hemel die Regenboogbrug heet.
Als een dier waar je veel van houdt doodgaat,
dan gaat dat dier naar de Regenboogbrug.
Daar zijn uitgestrekte weiden en heuvels voor onze lieve vrienden,
zodat ze met elkaar kunnen rennen en spelen.
Er is genoeg eten, water en zonneschijn
en onze vrienden voelen zich daar warm en prettig.

Alle oude en zieke dieren worden daar weer jong en beter.
Alle dieren die gewond of verminkt waren, worden weer sterk en gezond,
precies zoals wij ze herinneren in onze dromen.
De dieren zijn gelukkig en tevreden, er is echter een klein ding:
Ze vinden het jammer dat ze hun baasje of bazinnetje
achter hebben moeten laten.

Ze rennen en spelen met elkaar,
maar dan komt de dag dat er eentje plotseling stopt met spelen
en in de verte tuurt.
Zijn ogen beginnen te stralen, hij begint te trillen van opwinding.
Plotseling verlaat hij de groep,
rent over het groene gras, sneller en sneller.
Hij heeft je gezien en als jij en je lieveling elkaar eindelijk treffen,
houden jullie elkaar stevig vast, bij deze vreugdevolle hereniging.
Om nooit meer uit elkaar te gaan.
De vrolijke kussen overstelpen je gezicht,
je handen aaien zijn liefdevolle kop
en je kijkt weer in die trouwe ogen, die je zolang niet hebt gezien,
maar die altijd in je hart zijn gebleven.

En dan gaan jullie samen over de Regenboogbrug...

Belle, Hera & Heros

Dag Tibo…

Vanavond laat kregen we nog een triest bericht uit Vosselaar. Ons speelmaatje uit “ons” bos is over de regenboogbrug naar zijn wandelmaatje Bas toe.

André en Maria melden ons rond tien uur vanavond dat Tibo rustig is ingeslapen met de hulp van hun en ook onze eigen dierenarts dr. Nelly.

We zijn er stil van geworden, Dré en Tibo… hoe dikwijls hebben we samen met Bas, nadien met Belle en Bas en nog later met Belle, Hera en Heros. Die twee laatste heeft Tibo nog weten groot worden. Elke keer dat we elkaar ontmoeten moest Tibo eens controleren hoe Belle’s  pups weer waren gegroeid.

Tibo was al een tijdje op de sukkeltoer, was niet meer van de jongste en had artrose in de heupen. Maar toch leefde hij telkens op als ‘m ons trio weer bezig zag en wou hij nog meedoen , iets wat hem nog dikwijls lukte ook.

Wij hadden een speciale band met Dré en Tibo. Zij waren het die Simonne gezelschap hebben gehouden toen Bas in het bos plots overleden was .  Ik was toen met een hoogzwangere Belle naar huis gelopen om de auto te gaan halen om Bas op te halen.

We hopen met deze woorden Dré en Maria een beetje troost te kunnen brengen in de volgende trieste dagen. Volgende week als we terug in Vosselaar zijn komen we even langs in de Grootheidestraat.

En voor Tibo… het gaat je goed jongen, en doe de groeten aan je speelmaatje Bas van ons.

Jan, Simonne, Belle, Hera en Heros

He’s a “jolly” good fellow…

Wees maar gerust, het is zoals Karin zegt in haar reactie op vorig bericht, he’s a realy jolly good fellow. ’t Baasje is fier op zijn Heros. Hoe hij het eerste uur amper een poot durfde te verzetten met zijn schoen aan. Hoe hij nadien al voorzichtig rondliep en nadien in de late namiddag met zijn schoen aan de wandeling heeft meegedaan.

Die wandeling was voor hem wel aangelijnd omdat het baasje het toch niet vertrouwde, hij dacht dat de drang om muizen te vangen groter zou zijn dan de pijn aan zijn rechter voorpoot. Heros heeft gans de wandeling netjes met het baasje meegelopen, zonder trekken maar wel steeds zijn teefjes in het oog houdend.

Het is een fijne hond die Heros van ons. Nooit stelt hij teleur in zijn gedrag. Of  hij dankbaarheid kent om wat de bazen voor hem doen is op zijn minst twijfelachtig maar wat zijn gedrag naar de bazen betreft , hij geeft nog steeds meer plezier dan wat we ooit van een hond hadden kunnen verwachten. In die materie overtreft hij zelfs de beste brave Bas. En wees maar zeker, dat wil iets zeggen .

Belle & co

Heros “pikkelpoot”

Het baasje zijn goeie helper in de tuin ligt in de lappenmand. Gisterenavond  deden we hier al melding van een wondje aan de rechtervoorpoot van Heros. Nadat het baasje er wat ontsmettende zalf aan gedaan had, dachten we dat het tegen de morgen wel voor het grootste deel genezen zou zijn.

Dat was het ook, totdat hij weer eens moest buitenstormen om (vanuit zijn oogpunt) alle bandieten van West Europa  weg te jagen uit Ferret. Daar kan een genezend wondje nog niet tegenop en dus vonden wij in zijn spoor weer telkens veegjes bloed op de vloer.

Dan maar de grote middelen, zalf, windel, kleefband, schaar  en hét schoentje klaar gelegd om alles bij de hand te hebben om de “operatie poot” te beginnen. Heros werd in de zetel geroepen en wonder boven wonder ging hij gelijk onderdanig op zijn rug liggen.

Op zoveel medewerking van de patiënt had het hoofdbestuur niet gerekend en was de ganse “operatie” in een mum van tijd afgewerkt. Zalf aan zijn poot, oude gewassen halve zakdoek onder de wonde, vastgeplakt met tape en daar gelijk zijn schoen over geschoven !

Geen vijf minuten en alles was in kannen en kruiken !

Nu trippelt er een kalme Heros door de kamer, hij gaat voorzichtig eens mee tot op de koer, maar dat is ook al. We hebben het baasje al horen zeggen dat Heros nu meer last van zijn poot heeft dan zonder verband !

Nu maar hopen dat hij zijn schoen niet zelf probeert uit te trekken of zelfs stuk te trekken want dat ding heeft haast zoveel gekost als een paar schoenen (goedkope) van de baas !

Vanavond bij het slapen gaan mag de schoen terug uit en misschien (?) hoeft het morgen niet meer…

Belle & co

Nog maar eens bramen…

Je dient het ijzer te smeden wanneer het heet is, zoveel is duidelijk. En dat doet het hoofdbestuur op dit moment dan ook. Het is dan wel geen ijzer maar de vergelijking gaat perfect op.

Het is bramenseizoen en dus staat de grote kookpot op het vuur om de lekkerste confituur te maken die je maar kan voorstellen, dixit het baasje. Hij heeft er ook heel wat voor over om de potjes gevuld te krijgen. Meters ver dient hij door de stekelige gewassen te baggeren om tot bij de mooiste vruchten te komen.

Dat baggeren laat ook zijn sporen na, letterlijk toch. Terwijl het vrouwtje in de pot staat te roeren is hij bezig de krassen op armen en benen wat te verzorgen en de afgebroken doornen uit zijn huid te pulken. “In het zweet uw aanschijn zal je uw brood verdienen” komt hier wel dicht bij de waarheid. Maar ’t moest maar niet zo lekker zijn zegt de baas.

Ondertussen probeert het vrouwtje regelmatig nieuwe recepten uit. Het recept met de Séchuan peper en de balsamico crème is een topper, zoveel is duidelijk. Als je dan de confituur zo dik op je brood legt zoals de baasjes is het wel noodzakelijk dat je duimen en vingers dient af te likken…

Ondertussen zijn we in de laatste fase van het “productieproces” gekomen. De potjes staan af te koelen, dan nog een etiketje erop met inhoud en datum en klaar is (K)kees…

Belle & co

Nu al wintervoorzorgen ?

Bij Kiki op het Max en Bente blog lezen we dat Kiki al aan het winterhamsteren is. Die heeft daarstraks een intacte maar dode rat gevonden aan de waterkant tijdens de wandeling. Die heeft waarschijnlijk aan de harde realiteit gedacht en die rat meegnomen als aardig snoepje voor tijdens de lange winteravonden . Marian heeft er zelfs niet over gerept dat ze het zou willen drogen hebben in haar droogoventje.

Gonda meldt dan weer dat Kyra aan de koude dagen denkt en het graag behaaglijk warm wil maken. Probleem hier… Gonda zegt dat ze geen kachel hebben ! GEEN KACHEL ! was de eerste reactie van ons baasje. Hoe gaan Anton en Gonda een behaaglijke temperatuur garanderen voor mijn pupje. Ik zie ze daar in Hollands Limburg nog geen “vuurkestook” houden in hun living !

En dan onze Heros… die loopt ook al gans de dag rond met “zijn” emmer. De godsganse dag loopt die op de hielen van ons baasje. Meestal in de hoop dat ons baasje daar een appel of peer in legt die hij dan zo fier als een gieter naar het vrouwtje mag brengen.

Maar Heros was de twee ‘Hollandse teefjes’ al een week voor met eten “foerageren” toen hij met de nog levende egel in zijn bek kwam aandragen.

Heros gaat dadelijk vlak voor hij de bench in gaat om e gaan slapen nog verzorgd moeten worden. Die is daarstraks in iets scherp gelopen en heeft nu een klein wondje tussen zijn tenen van zijn rechtervoorpoot. Daar in de loop van de dag Terramycine aan doen is verloren moeite omdat er dan toch zand in plakt en hij er dan nog meer aan gaat likken.

Straks mag ons baasje nog eens plaatsvervanger van dr. Nelly zijn. Remplacant noemt dat hier in La Magdeleine. “Remplacant vétérinair” om volledig te zijn !

Belle & co

Een heel mooi sprookje…

Heel lang geleden, vroeg een jongen aan een wondermooi meisje 'Wil je met me trouwen?'

Het meisje zei, 'NEE !'

En de jongen leefde nog lang en gelukkig, reed met zijn motorfiets, ging vissen en jagen, speelde veel golf, had one night stands, dronk bier en Cognac, had héél véél geld op de bank, liet de toiletdeksel open staan én liet scheten wanneer hij wilde !

Einde.

Ligt het aan het mooie weer ?

Ligt het aan het mooie weer dat de internet verbinding ’s morgens kuren verkoopt ? Hebben de heren en madammen van Wanadoo weer geen zin of hebben ze meer belangstelling om naar de plage of “le plan d’eau” te trekken.

Feit is dat we sinds enkele dagen halsbrekende toeren moeten uithalen om onze post  elke  morgen te kunnen lezen en een bericht op het blog te plaatsen. Het werkt wel elke dag, daar hebben we tot op het moment geen klagen over, maar het werkt niet wanneer wij willen dat het werkt , en dat is “van den hond zijn kl…n”

Daarstraks waren we dan zo ver dat we terug verbinding hadden, maar dan is er weer ergens iemand , het baasje noemt dat “ne simpele” die plots op het gedacht komt van de “ellentrik” een keer af en terug op te zetten. Resultaat… herbeginnen van het prille begin af !

En zo komen we op het moment dat het baasje zijn bericht klaar heeft om het te plaatsen op het blog. Als alles lukt dan kunnen jullie binnen enkele seconden lezen wat er in de Charente deze morgen het belangrijkste feit was. Zo je dit niet kan lezen dan zal ’t baasje nog maar eens opnieuw beginnen .

Maar dat is nu jullie zorg niet, want “wie niet weet niet deert” zegt  het spreekwoord….

Belle & co

Ze zit, … en blijft…!

Wekenlang hebben we er op geoefend tijdens de periode van de jachttraining. En telkens als ’t baasje een stap weg stapte dan was ze al mee weg. Nooit wilde ze eens blijven zitten. Laat die “zit en blijf” nu echt essentieel zijn bij de jachttraining en je begrijpt het baasje zijn frustratie.

Apporteren, zwemmen,  naar het baasje in rechte lijn terugkomen alles ging goed. Enkel dat blijven zitten was er niet in te krijgen.

Nu moeten we zeggen dat er gedurende vakantie niet meer op geoefend was. Tot gisteren het baasje Hera terug inschreef voor de jachttraining die begin september hervat.

Eerst hebben ze wat geoefend in de tuin, wij Belle en Heros mochten er niet bij zijn, wij moesten achter het poortje op de koer blijven . En wonder boven wonder, het baasje kon zijn ogen niet geloven. Hera ging zitten, het baasje gaf het bevel “blijf” en ZE BLEEF ZITTEN!

Het baasje met zijn slecht karakter dacht dat ze te moe was, of weer kuren had, maar niks daarvan. Hera ging zitten en ze bleef zitten !

Dan gingen ze wat verder in de tuin en weer kwam het bevel “zit en blijf”. En weer ging haar achterste tegen de grond en ze bleef weer zitten. Na nog enkele pogingen met telkens goed resultaat was het genoeg geweest voor ’t baasje.

Hij heeft dan nog dezelfde oefeningen gedaan met Heros en dat ging ook goed ! Wij hadden een stik contente baas !

Belle & co

Overspannen, je zou voor minder…

"Vertel eens wat er scheelt," vraagt de psychiater aan de overspannen man...
"Het is allemaal gekomen door mijn huwelijk.
Ik trouwde met een weduwe die een volwassen dochter had.
Zij werd mijn stiefdochter.

Mijn vader kwam op bezoek,
werd verliefd op mijn stiefdochter en trouwde met haar.
Zo werd mijn stiefdochter mijn stiefmoeder...
Mijn vrouw kreeg een zoon.
Die werd automatisch de schoonbroer van mijn vader,
want hij is de halfbroer van mijn stiefdochter, die met mijn vader is getrouwd.
Aangezien mijn zoon de broer is van mijn stiefmoeder, is hij ook mijn oom.
De vrouw van mijn vader kreeg ook een zoon.
Dat is dus mijn broer, want hij is de zoon van mijn vader.
Maar hij is ook mijn kleinkind, want hij is de zoon van mijn stiefdochter.
Mijn vrouw is mijn grootmoeder, omdat ze mijn stiefmoeders moeder is,
waardoor ik de kleinzoon van mijn eigen vrouw ben.
Aangezien ik getrouwd ben met mijn grootmoeder,
ben ik niet alleen de echtgenoot en kleinzoon van mijn vrouw,
maar ben ik ook mijn eigen grootvader! Daarom ben ik een beetje overspannen."

L.M.

Fokkersplezier…

Vanuit verschillende hoeken bereikte ons gisteren nieuwtjes over Belle haar pupjes van het nestje van eind februari.

Geen spectaculair nieuws, maar gewoon berichtjes dat de pups het goed doen en wat een plezier de eigenaars van hun oogappels hebben. Berichtjes ook over onder andere “aan de dunne zijn” waar we dan wel enkele raadgevingen kunnen geven vooraleer ze naar de dierenarts gaan. Meestal helpt het wel, soms merken we dat er ook soms deskundige hulp noodzakelijk is. Maar waar het bij ons om draait… we hebben verdraaid goede eigenaars voor onze pups gevonden, en laat dat nu onze hoofdbekommernis geweest zijn die 27° februari van dit jaar toen de pupjes maar bleven komen en de teller stopte op  negen !

Alle negen zijn ze “met hun gat in de boter gevallen” en als je dan bvb leest op het Nederlandse Drentenforum hoe goed Kiki het doet op de jachttraining die Marian met haar bij Nettie volgt, dan gaat die fierheid ook op ons over. https://blog.seniorennet.nl/max_en_bente/

Maar ook uit de regelmatige update’s die we van Inge, Yvonne, Gonda krijgen spettert het enthousiasme voor hun pup’s af. Daar komt dan ook nog eens dagelijks het blog van Kiet bij, http://www.bloggen.be/kieter_wieter/  zodat we toch heel vaak op de hoogte blijven van de vorderingen en gezondheid van het negental.

Dat laatste , de gezondheid is van geweldig belang, niet zozeer voor ons maar ook voor nestjes in de toekomst. Zo is Ferron, die met Belle de eerste maal vader werd, al op andere plaatsen in het vizier als dekreu. We kunnen tot nu toe met een gerust hart zeggen, op de combinatie Belle/Ferron was op gezondheidgebied niets aan te merken, integendeel.

We hopen dat het in andere combinaties even goed loopt, maar daarvoor is de opvolging van onze pups en het contact met de eigenaars van zo’n groot belang. Niet melden van problemen zou voor ons erger zijn dan het wel melden.

Jan

Relaas van een natte zondag…

Gisteren was het “natte zondag”, een heel natte zondag. Terwijl he’smorgens leek dat het een dag met motregen zou worden na een nacht van buien, veranderde dat al snel terug in buien.

Op de middag was dat al een stortbui en rond drie uur was het wat men noemt een wolkbreuk. Dan mag het baasje al een nieuwe waxjas gekocht hebben. Met zulk z..kweer krijg je ook ons niet buiten.

Rond half vijf was het dan over, werkelijk we zouden er geen oude frank op durven verwed hebben dat het nog eens zou overwaaien maar het was over. Meer nog het was zelfs aangenaam fris om buiten te zijn.

We mochten van het hoofdbestuur ook nog eens een andere richting uit bij de wandeling. Waarschijnlijk om de grootste modderbaden te ontwijken, maar dat was ijdele hoop.Er waren daar zelfs nog meer akkers die nog niet omgeploegd zijn. En een niet omgeploegde akker betekent muizenholletjes à volonté.

Het baasje heeft het geweten. Hij is ons midden op de akker met de leiband moeten komen halen. Vuil en smerig, we zagen er niet uit, zijn we dan aangelijnd naar huis toe gewandeld. Het baasje riskeerde het niet meer van nog eens tot in het midden vande akker te moeten ploeteren.

Ons baasje heeft in de loop van de dag wat foto’s genomen die zowat een goed beeld geven van wat er zoal ge beurt op een natte zondag.

Belle & co

De papegaai van de coiffeur…

Nen Antwaarpse coiffeur zet zeinne papegaai oep een statief voor zaain zaak........

Elleke kier as Julie, é meske van 20 joar veurbaai komt roept die papegaai
“ Doar se, 'n hoer”!
Na een tetje begint ze da muug te weure en gaat er eige beklagen baai de coiffeur.
De coiffeur begrept heur en schildert zaaine papegaai helemaol in 't zwart,
oem hem te straffen.
As Julie de volgenden dag passeirt roept die papegaai niks.......!
Natuurlaaik is zaai verwonderd euver die verandering en zij tegen die papegaai:
"Na hedde wol veul minder praat hé makker, moette gaai vandaag niks zeggen ?”
En de papegaai antwoordt “As ik maaine smoking aanhep, dan klap ik niet mé hoeren”!

L.K.

Opvolging verzekerd…

Wat “ons moe” kan moet ook voor mij mogelijk zijn, moet Heros gisterenavond gedacht hebben. Ook hij brengt nu de egels uit de tuin als cadeautje voor het hoofdbestuur aan de voordeur.

Gisterenavond bij de laatste uitlaatbeurt was er plots iets te veel kabaal in de tuin, iets te veel als wat de buren kunnen appreciëren . Daar moet het baasje dan dadelijk het fijne van weten, die komt dan met de pillamp kijken wat er gaande is. Als er dan plots een bruine hond komt voorbij gelopen dan denkt het baasje gelijk “Belle heeft weer een egel bij”

Mis baas, het is Heros die de fakkel van “egelaanbrenger” overneemt van zijn moeder. Hij neemt in tegenstelling van zijn moeder de egel wel vol in zijn bek. Belle neemt de egel bij de pinnekes vast, dat moet een pak comfortabeler zijn dan vol in de bek. Maar daar zal hij zelf wel achter komen.

’t Baasje heeft nog altijd zijn las handschoenen binnen handbereik en zo belande “pinneke” buiten de omheining in de weide. Heros heeft een snoep gekregen om het mooi apporteren en aan de baas afgeven. Uiteraard heeft de “escorte” van de apporteur mee mogen snoepen !

Het baasje was al blij dat het dit maal een gezonde  egel was die niet bulkte van de vlooien, zoals die welke Belle dit voorjaar aanbracht en die gelijk een paniekaanval bij het hoofdbestuur veroorzaakte.

Belle & co

Ziehier het slijkpotentrio

Het is alsof ze er een wedstrijd van maken, een wedstrijd om ter vettigste, smerigste, vuilste poten ! En de winnaar is…. Ex aequo, Belle Hera en Heros !

Het heeft hier dus de ganse dag geregend in verschillende gradaties, eventjes niet, motregen, een buitje, een stortbui en een wolkbreuk ! Dat laat zich natuurlijk ook vertalen in verschillende gradaties van de toestand van de akkers… Van nat tot modder.

De vaste lezers en de Drenteneigenaars onder jullie weten dus wat er gaat volgen. Drie Drenten die op een nog niet omgeploegde akker gaan muizen jagen. Vermits muizen tot nader bericht nog steeds in holletjes onder de grond leven, dient er gegraven te worden !

En graven in slijk geeft dan resultaat dat het hoofdbestuur kopbrekens bezorgt. Het vrouwtje zegt het hardop “en binnen een kwartier liggen die vetlappen naast elkaar in een lederen zetel !”

Zo erg liep het deze maal niet, het bleef nog even droog en dan is het na een ganse dag binnen in huis toch echt een verademing om je languit op de koer te kunnen neerploffen !

Dat geeft het baasje ook nog de mogelijkheid van even wat foto’s te nemen van onze smerige “onderdanen”.

Belle & co

Over Cowboys en Lesbiennes

Een oude cowboy dronk een koffietje in een plaatselijk Starbucks koffiehuis. Terwijl hij aan zijn koffie nipte, kwam er een jonge dame naast hem zitten.

Ze vroeg: "Ben jij een echte cowboy?"
Waarop de oude man met cowboyhoed:

 "Wel, ik woon al heel mijn leven op een boerderij, hou me bezig met koeien samendrijven, koeien helpen kalveren, verzorgen van koeien en kalveren, hooi maken, stallen kuisen, paardrijden, naar rodeo's gaan, honden voederen. Ik veronderstel dat je zou kunnen zeggen dat ik een cowboy ben!"

Waarop de vrouw:

"Ik ben een lesbienne! Als ik 's morgens opsta, denk ik aan naakte vrouwen. Tijdens het ontbijt en het middagmaal is dat niet anders. Tijdens het douchen, denk ik aan naakte vrouwen. Tijdens tv-kijken... Ik doe niets anders dan de hele dag aan naakte vrouwen denken en daarom denk ik dat ik lesbienne ben!"

Er viel een stilte en cowboy en lesbienne dronken verder van hun koffie.

Even later komt er een jongeman aan de andere kant van de oude cowboy zitten, deze vraagt: "Ben jij een echte cowboy?"

 Waarop de oude man met cowboyhoed: "Ik denk al heel mijn leven dat ik een cowboy ben, maar ik heb net ondervonden dat ik eigenlijk lesbienne ben!"

L.K.

La fête du vent…

Het staat al weken aangekondigd op bordjes met felle kleuren langs de weg bij het binnenrijden van Villefagnan. “Fête du vent 14 Aout 2011 à Villefagnan”

Villefagnan is het dichtsbije stadje, op een 4 kilometer van Ferret, en we komen er dagelijks om een krant en een brood te kopen. Elk jaar is er rondom de mooi gerestaureerde windmolen het fête du vent of het feest van de wind.

Er is dan een “marktje” van de lokale producenten van regionale producten zoals honing, Pineau en Cognac, meloenen. Kortom al het goede van de streek. We kennen ondertussen al enkele van de producenten en daardoor is het elk jaar weer plezant van eens over de akkers te kuieren waar het feest plaatsheeft.

Er zijn dan ook wedstrijden in ploegen met allerlei “niet technische middelen” maar wel met paarden, ezels en de kruising tussen de twee, muilezels. Maar ook worden er nog indrukwekkende ossen ingespannen voor de ploeg.

Alleen…dit jaar valt het fête du vent in het water… letterlijk toch. Het regent al sinds vannacht met een miezerige druilregen. Spijtig voor de organisatoren die er elk jaar toch weer heel wat vrijwilligerswerk insteken.

Toen we gisteren op de buienradar keken was er nog kans dat we juist aan die regenbuien en bewolking zouden ontsnappen. Maar tussen juist wel en juist niet kunnen maar enkele kilometer verschil liggen…

Belle & co

Vriê lekker…

Gisteren hadden we het al over de bramen die de baasjes waren gaan plukken. Deze morgen is het vrouwtje dan in gang geschoten om die ganse emmer bramen te verwerken tot confituur.

Vorige week in Verteuil sur Charente ontdekte het vrouwtje in de kast met confituren bij de watermolen een potje bramenconfituur met een wat vreemde samenstelling wat betreft de ingrediënten. Er kwamen zaken bij kijken die al jaren ongebruikt in de kast stonden zoals crème van Balsamico azijn, maar ook “peper van Sechuan” een pepersoort uit Japan of China. Volgens de ene bron Japan, volgens de andere uit China. Màààààr ons baasje vond de peper gewoon in een potje in de rekken van de Super U.

Eens alle spulletjes en smaken bijeen kon het vrouwtje aan de slag met kookpotten, lekdoeken en zuiver gemaakte confituurpotjes. Vermits de baasjes de hoeveelheden van de ingrediënten niet kenden is er heel wat geproefd door het hoofdbestuur. Het baasje  zegt tegen het vrouwtje dat ze zeker twee potjes meer confituur had gehad als hij zoveel niet had moeten proeven.

Nu staan er toch acht potjes super lekkere confituur in ’t schap. Wie hem niet geproefd heeft die heeft wat gemist in zijn leven !

Belle & co

Te vroeg thuis…

Een man komt een dag vroeger dan voorzien terug van zakenreis. Hij neemt een taxi om naar huis te rijden.

Dicht bij zijn huis vraagt hij aan de chauffeur van de taxi om getuige te zijn omdat de man denkt dat zijn vrouw hem bedriegt.

De taxichauffeur neemt het aanbod aan tegen betaling van 150 Euro.

Zij komen stil het huis binnen , openen voorzichtig de deur van de slaapkamer en trekt het deken van het bed.

Hij betrapt aldus zijn vrouw met haar minnaar. Rood van woede trekt de man zijn pistool en houdt het tegen het hoofd van de minnaar.

Zijn vrouw huilt :"schiet niet, schiet niet! ik heb je belogen, ik heb niet geërfd van mijn tante... het is hij die de Ferrari gekocht heeft en onze boot aan zee, en alle ticketten van de grote voetbalwedstrijden waaraan je deelneemt! Hij betaalt zelfs onze belastingen!"

De man, volledig van de kaart, trekt het pistool weg en richt zich tot de taxichauffeur:" Wat zou jij in mijn plaats doen?"

"Ik? ik zou het deken over hem leggen opdat hij geen kou vat!"

L.K.