Te warm…

Even duwen…

Een zatlap loopt 's nachts over straat en belt om 4 uur 's morgens
aan bij mensen.
De man des huizes staat woedend op en vraagt: "Wat is dat hier,
wat scheelt er?"
De zatlap: "Kom me duwen! Je moet me komen duwen!"
Razend zegt de bewoner: "Ik ken je niet eens, het is 4 uur in de
morgen, en jij vraagt me om je te komen duwen. Bol het af jong..."

Terug in de slaapkamer, legt hij zich terug in bed, maar zijn vrouw
speelt hem de les: "Nu heb je toch overdreven. Het is jou toch ook
al overkomen dat je in panne staat met de wagen. Je had die sukkelaar
toch wel even kunnen helpen duwen."
Man: "Ja, maar die kerel was strontzat."
Vrouw: "Reden te meer om hem te helpen, het gaat hem nooit alleen
lukken. Nee, zo ken ik je helemaal niet, ik ben zeer teleurgesteld in je."

Haar man, helemaal ontdaan, kleedt zich toch maar weer aan en gaat
naar beneden. ! Hij opent de deur en roept: "He, kerel, ik kom
je duwen, waar zit je?"
Zatlap: "Hier in de tuin, op de schommel"

L.M.

Maar er was ook Lisa…

Maar er was gisteren ook een Damita van Drentenpassie (Lisa als roepnaam) op de show, Ferron’s zus uit hetzelfde nest. Ook zij heeft dezelfde score gehaald als haar broer Ferron. Met dien verstande dat zij niet BOB geworden is, er kan er maar één Best of Breed zijn en dat was Ferron.

Lisa heeft in de euforie van de Uitmuntend score van Ferron wat in de schaduw gestaan. Logisch een beetje, want bij Ferron was het noodzakelijk dat hij minstens een Zeer Goed zou scoren om als dekreu voor een Deens teefje te kunnen fungeren.

De Deense normen liggen deels op een ander vlak en zij vragen in Denemarken showresultaten van de honden. Kan je die niet voorleggen dan krijgen de pupjes geen officiële stamboom.  Maar een DNA-attest zoals in België, dat hebben ze dan voor de stamboom in Denemarken weer niet nodig.

Die “Uitmuntend” score was dan ook de oorzaak van de vreugde om Ferron. Hiermee behaalde hij het recht om legaal een Deens teefje te dekken en met alle paperassen in orde te zijn . Het is hier al lachend “the license to F**k” genoemd

Maar Roswitha gaat minstens even blij zijn met het resultaat van haar Damita “Lisa”. Die gaat hoogstwaarschijnlijk bij de volgende loopsheid ook een dekking krijgen waar dan ook haast niet anders dan kampioenen uit kunnen geboren worden. Voor Lisa is het niet haar eerste trofee dat ze binnenhaalt voor de van Drentenpassie kennel. Zij heeft al meerdere titels behaald in Nederland , Duitsland en Slovenië.

We mogen nu wel stellen dat onze “februari pupjes” uit een familie stammen waar nog “schoon volk” rondloopt. Met dank aan een fantastische fokster die Roswitha “van Drentenpassie” Harmsen noemt. Proficiat Roswitha, en we wensen je nog vele mooie Drentenmomenten en resultaten toe.

Belle & co

Yes ! ! !

Yes he did it, he’s the best Belgian male Drent at this moment ! ! !

Ferron de vader van onze laatste pupjes is Best of Breed (BOB) geworden op de Mechelse hondenshow. De deelname was noodzakelijk om een nestje te hebben met eenhondje dat hij op dit moment nog niet kent. De mooie Ayla van Gitte Becher uit Denemarken.

Ferron moest een zeer goed (ZG) verdienen voor de noodzakelijke paperassen. Maar Ferron deed beter ! Ferron haalde een uitmuntend en werd Best of Breed .Ook zijn nestzus Lisa haalde hetzelfde resultaat uitmuntend en CAC ,CACIB.

Vooreerst proficiat voor de twee honden Ferron en Lisa van Drentenpassie. Maar zeker en vast en met voorsprong de fokster Roswitha Harmsen die speciaal uit het hoge noorden van Nederland kwam om haar Ferron en Lisa te showen . Roswitha, je bent fantastisch, de naam van je kennel verdient de naam van Drentenpassie met verve. Voor ons is “van Drentenpassie” vanaf nu een eretitel !

Ook Rudy en Simonne , de eigenaars van Ferron verdienen onze welgemeende felicitaties voor de opleiding die zij Ferron nog dagelijks geven. En die ook heel bereidwillig hun Ferron “zijn werk” lieten doen toen Belle moest gedekt worden. Zelfs wij glunderen van fierheid.

Tot in Denemarken klonken de vreugdekreten en de commentaren waren er ook naar. Gitte kan met gerust geweten naar België komen wanneer Ayla loops komt. We wensen hen een zelfde nestje pupjes toe als wat wij kregen in februari. Zes perfect gezonde puppie teefjes en drie reutjes. Een pak werk maar zo fijn om te zien opgroeien!

Het was een fijne dag die 20° augustus 2011, vanaf La Magdeleine, over Booischot naar Vriezenveen en tot in Holstebro DK waren er gelukkige mensen te vinden !

Belle & co

Wedijver tussen moeder en zoon…

Vannacht was het weer zo ver, lawaai in de tuin bij de laatste uitlaatbeurt. Maar nu meer dan anders. Dat was reden voor het baasje om toch maar eens te gaan kijken wat er nu weer mis was.

Je kan het raden… “pinneke” was terug en het was duidelijk dezelfde als die van eergisteren. Die heeft ondertussen al een bijnaam, dat is “onze dikke. Nu laten egels die gepakt worden zelden hun ware gelaat zien, da’s eigen aan oprolegels maar deze kent ons baasje aan zijn gewicht. We hebben zelden zo’n “dikzak” egel gezien.

Gisteren avond was de oorzaak van het lawaai de tweestrijd tussen moeder Belle en zoon Heros om wie de egel naar het baasje zou mogen brengen. Ook Hera deed haar duit in het lawaaizakje. Geen manieren dacht het baasje om goede vrienden te blijven met de buren zo lawaai maken kot in de nacht !

’t Baasje wilde “pinneke” dan recht van uit de tuin buiten de omheining zetten, op de plaats die “pinneke” al wel herkent als hij zich ontrolt. Maar dat was buiten Heros gerekend die als e bliksem “pinneke”  vastgrabbelde en er mee naar het huis liep. Daar lag hij dan fier als een gieter op het baasje te wachten.

Het baasje had zelfs al de tijd om het “kodakske” te nemen en Heros te laten poseren bij zijn buit… Het baasje heeft nog gezegd tegen ’t vrouwtje, “dan heeft ‘m geen last van die snee onder zijn poot, dan kan ‘m plots van alles”

Wordt vervolgd hoogstwaarschijnlijk …

Belle & co

Een overgenomen bericht…

Op het Drentenforum vonden we dit onderstaand bericht van Saskia, het leek ons belangrijk genoeg om het over te nemen voor ons Bas en Belle blog. Het is even slikken maar we kunnen veronderstellen dat er mensen zijn die nog steeds niet weten hoe warm het in luttele seconden in een auto kan worden.

En ook dit nog… het zijn niet altijd huisdieren die worden achter gelaten in afgesloten auto’s maar ook kinderen ! ! ! En laatst las ik nog in de krant dat een Fransman zijn schoonmoeder in de auto had achtergelaten toen hij ging wandelen tijdens zijn vakantie in Oostenrijk. Wat moet je daar dan van denken ?

Hier het bericht van Saskia met link:

Soms zijn er hondenbezitters die hun hond in een snikhete auto achterlaten.
Met alle gevolgen van dien.
Dogs Today Magazine bedacht daarom een actie genaamd Don’t cook your dog.
Deze actie gaat ‘internationaal’, dus ook in Nederland.
http://www.dogstodaymagazine.co.uk/dontcookyourdog/

Belle & co

15 september… actie tegen broodfok

Te Gent optocht om te manifesteren tegen de broodfok anno 2011.

Meer inlichtingen:

http://www.mykkush.be/nieuwsbrief/Flyer.pdf

Wie van de Drentenbaasjes is het vergeten…

Wat vergeten ?  Is dan een normaal antwoord, en dan weten we dat het echt vergeten werk is . Wel de vraag zou ook kunnen zijn… ben je niet vergeten je in te schrijven voor de Drentenclubmatch van zaterdag 27 augustus te Heurne bij Oudenaarde ?

Echt rats vergeten ?  Geen erg, je kan nog inschrijven tot en met morgen zaterdag 20 augustus tot “kot in de nacht”.

Eventjes de Drenten website  http://www.drentschepatrijshond.be/ gaan en daar het deelnemingsformulier openklikken en invullen.

Geen zin in rondjes lopen met je Drentenschat maar wel zin in een gezellige dag onder gelijkgestemden ? Ook geen probleem, dan kom je toch gewoon kijken, een babbeltje doen en misschien wel aanschuiven bij de inmiddels befaamde BBQ van de vereniging.

Nog niet overtuigd ? Weet je wel hoeveel jachtaanleg jouw lieve Drentje heeft ? Voor luttele 5 euro kan je deelnemen aan de TAN proef die deze jachtaanleg duidelijk maakt.

En als laatste argument… haast alle deelnemers van vorig jaar zijn terug present. Ook die waar je vorig jaar nog zo’n fijne babbel mee gedaan hebt.

Heb je al veel gelezen over ons, en ons nog nooit in loevende lijve ontmoet… ’t is op zaterdag 27.08.’11 hét moment, maar wel eerst inschrijven voor morgenavond !

Belle & co

Dan toch…?

Is er dan toch eentje van ons bang van onweer ? Daarstraks is er hier boven La Magdeleine op zeer korte tijd een onweer tot ontwikkeling gekomen. Op tijd van een kwartier is het van “rommelen in de verte” tot een waar "knal"onweer vlak boven ons gekomen.

Bij een inslag hier ergens vlakbij is Heros toch zo hard geschrokken dat hij de rest van het onweer niet meer van bij het baasje weg te slaan was. Nu is Heros wel de grootste ‘teut’ van ons drie, maar ook die met het kleinste hartje. Als er zo onverwachte zaken gebeuren staat ‘m nogal snel met veel lawaai achter het baasje zijn benen van z'n oren te geven.

Wij hebben het maar genegeerd, wat we niet in de hand hadden was die korte maar vrij hevige regenbui die samenkwam met de donder en bliksem. Heros aanhalen en troosten in zijn schrik verergerd alleen maar dat gedrag de volgende maal. En dat is het laatste wat ons baasje wil. Hij heeft het al eens meegemaakt met Bas, die was ook als de dood voor onweer en vuurwerk, maar dat was deels de baasjes hun eigen schuld.

Vandaag krijgt Heros zijn schoentje nog eens aan, gisterenavond toen iedereen binnen was heeft het baasje zijn schoen maar uitgedaan en even later was er toch weer een bloedveegje op de keukenvloer te vinden. We houden onze grote loebas nog enkele dagen rustig, dan moet alles terug in optima forma zijn.

Belle & co

Voor Tibo…

Regenboogbrug

Er is een plaats in de hemel die Regenboogbrug heet.
Als een dier waar je veel van houdt doodgaat,
dan gaat dat dier naar de Regenboogbrug.
Daar zijn uitgestrekte weiden en heuvels voor onze lieve vrienden,
zodat ze met elkaar kunnen rennen en spelen.
Er is genoeg eten, water en zonneschijn
en onze vrienden voelen zich daar warm en prettig.

Alle oude en zieke dieren worden daar weer jong en beter.
Alle dieren die gewond of verminkt waren, worden weer sterk en gezond,
precies zoals wij ze herinneren in onze dromen.
De dieren zijn gelukkig en tevreden, er is echter een klein ding:
Ze vinden het jammer dat ze hun baasje of bazinnetje
achter hebben moeten laten.

Ze rennen en spelen met elkaar,
maar dan komt de dag dat er eentje plotseling stopt met spelen
en in de verte tuurt.
Zijn ogen beginnen te stralen, hij begint te trillen van opwinding.
Plotseling verlaat hij de groep,
rent over het groene gras, sneller en sneller.
Hij heeft je gezien en als jij en je lieveling elkaar eindelijk treffen,
houden jullie elkaar stevig vast, bij deze vreugdevolle hereniging.
Om nooit meer uit elkaar te gaan.
De vrolijke kussen overstelpen je gezicht,
je handen aaien zijn liefdevolle kop
en je kijkt weer in die trouwe ogen, die je zolang niet hebt gezien,
maar die altijd in je hart zijn gebleven.

En dan gaan jullie samen over de Regenboogbrug...

Belle, Hera & Heros

Dag Tibo…

Vanavond laat kregen we nog een triest bericht uit Vosselaar. Ons speelmaatje uit “ons” bos is over de regenboogbrug naar zijn wandelmaatje Bas toe.

André en Maria melden ons rond tien uur vanavond dat Tibo rustig is ingeslapen met de hulp van hun en ook onze eigen dierenarts dr. Nelly.

We zijn er stil van geworden, Dré en Tibo… hoe dikwijls hebben we samen met Bas, nadien met Belle en Bas en nog later met Belle, Hera en Heros. Die twee laatste heeft Tibo nog weten groot worden. Elke keer dat we elkaar ontmoeten moest Tibo eens controleren hoe Belle’s  pups weer waren gegroeid.

Tibo was al een tijdje op de sukkeltoer, was niet meer van de jongste en had artrose in de heupen. Maar toch leefde hij telkens op als ‘m ons trio weer bezig zag en wou hij nog meedoen , iets wat hem nog dikwijls lukte ook.

Wij hadden een speciale band met Dré en Tibo. Zij waren het die Simonne gezelschap hebben gehouden toen Bas in het bos plots overleden was .  Ik was toen met een hoogzwangere Belle naar huis gelopen om de auto te gaan halen om Bas op te halen.

We hopen met deze woorden Dré en Maria een beetje troost te kunnen brengen in de volgende trieste dagen. Volgende week als we terug in Vosselaar zijn komen we even langs in de Grootheidestraat.

En voor Tibo… het gaat je goed jongen, en doe de groeten aan je speelmaatje Bas van ons.

Jan, Simonne, Belle, Hera en Heros

He’s a “jolly” good fellow…

Wees maar gerust, het is zoals Karin zegt in haar reactie op vorig bericht, he’s a realy jolly good fellow. ’t Baasje is fier op zijn Heros. Hoe hij het eerste uur amper een poot durfde te verzetten met zijn schoen aan. Hoe hij nadien al voorzichtig rondliep en nadien in de late namiddag met zijn schoen aan de wandeling heeft meegedaan.

Die wandeling was voor hem wel aangelijnd omdat het baasje het toch niet vertrouwde, hij dacht dat de drang om muizen te vangen groter zou zijn dan de pijn aan zijn rechter voorpoot. Heros heeft gans de wandeling netjes met het baasje meegelopen, zonder trekken maar wel steeds zijn teefjes in het oog houdend.

Het is een fijne hond die Heros van ons. Nooit stelt hij teleur in zijn gedrag. Of  hij dankbaarheid kent om wat de bazen voor hem doen is op zijn minst twijfelachtig maar wat zijn gedrag naar de bazen betreft , hij geeft nog steeds meer plezier dan wat we ooit van een hond hadden kunnen verwachten. In die materie overtreft hij zelfs de beste brave Bas. En wees maar zeker, dat wil iets zeggen .

Belle & co

Heros “pikkelpoot”

Het baasje zijn goeie helper in de tuin ligt in de lappenmand. Gisterenavond  deden we hier al melding van een wondje aan de rechtervoorpoot van Heros. Nadat het baasje er wat ontsmettende zalf aan gedaan had, dachten we dat het tegen de morgen wel voor het grootste deel genezen zou zijn.

Dat was het ook, totdat hij weer eens moest buitenstormen om (vanuit zijn oogpunt) alle bandieten van West Europa  weg te jagen uit Ferret. Daar kan een genezend wondje nog niet tegenop en dus vonden wij in zijn spoor weer telkens veegjes bloed op de vloer.

Dan maar de grote middelen, zalf, windel, kleefband, schaar  en hét schoentje klaar gelegd om alles bij de hand te hebben om de “operatie poot” te beginnen. Heros werd in de zetel geroepen en wonder boven wonder ging hij gelijk onderdanig op zijn rug liggen.

Op zoveel medewerking van de patiënt had het hoofdbestuur niet gerekend en was de ganse “operatie” in een mum van tijd afgewerkt. Zalf aan zijn poot, oude gewassen halve zakdoek onder de wonde, vastgeplakt met tape en daar gelijk zijn schoen over geschoven !

Geen vijf minuten en alles was in kannen en kruiken !

Nu trippelt er een kalme Heros door de kamer, hij gaat voorzichtig eens mee tot op de koer, maar dat is ook al. We hebben het baasje al horen zeggen dat Heros nu meer last van zijn poot heeft dan zonder verband !

Nu maar hopen dat hij zijn schoen niet zelf probeert uit te trekken of zelfs stuk te trekken want dat ding heeft haast zoveel gekost als een paar schoenen (goedkope) van de baas !

Vanavond bij het slapen gaan mag de schoen terug uit en misschien (?) hoeft het morgen niet meer…

Belle & co

Nog maar eens bramen…

Je dient het ijzer te smeden wanneer het heet is, zoveel is duidelijk. En dat doet het hoofdbestuur op dit moment dan ook. Het is dan wel geen ijzer maar de vergelijking gaat perfect op.

Het is bramenseizoen en dus staat de grote kookpot op het vuur om de lekkerste confituur te maken die je maar kan voorstellen, dixit het baasje. Hij heeft er ook heel wat voor over om de potjes gevuld te krijgen. Meters ver dient hij door de stekelige gewassen te baggeren om tot bij de mooiste vruchten te komen.

Dat baggeren laat ook zijn sporen na, letterlijk toch. Terwijl het vrouwtje in de pot staat te roeren is hij bezig de krassen op armen en benen wat te verzorgen en de afgebroken doornen uit zijn huid te pulken. “In het zweet uw aanschijn zal je uw brood verdienen” komt hier wel dicht bij de waarheid. Maar ’t moest maar niet zo lekker zijn zegt de baas.

Ondertussen probeert het vrouwtje regelmatig nieuwe recepten uit. Het recept met de Séchuan peper en de balsamico crème is een topper, zoveel is duidelijk. Als je dan de confituur zo dik op je brood legt zoals de baasjes is het wel noodzakelijk dat je duimen en vingers dient af te likken…

Ondertussen zijn we in de laatste fase van het “productieproces” gekomen. De potjes staan af te koelen, dan nog een etiketje erop met inhoud en datum en klaar is (K)kees…

Belle & co

Nu al wintervoorzorgen ?

Bij Kiki op het Max en Bente blog lezen we dat Kiki al aan het winterhamsteren is. Die heeft daarstraks een intacte maar dode rat gevonden aan de waterkant tijdens de wandeling. Die heeft waarschijnlijk aan de harde realiteit gedacht en die rat meegnomen als aardig snoepje voor tijdens de lange winteravonden . Marian heeft er zelfs niet over gerept dat ze het zou willen drogen hebben in haar droogoventje.

Gonda meldt dan weer dat Kyra aan de koude dagen denkt en het graag behaaglijk warm wil maken. Probleem hier… Gonda zegt dat ze geen kachel hebben ! GEEN KACHEL ! was de eerste reactie van ons baasje. Hoe gaan Anton en Gonda een behaaglijke temperatuur garanderen voor mijn pupje. Ik zie ze daar in Hollands Limburg nog geen “vuurkestook” houden in hun living !

En dan onze Heros… die loopt ook al gans de dag rond met “zijn” emmer. De godsganse dag loopt die op de hielen van ons baasje. Meestal in de hoop dat ons baasje daar een appel of peer in legt die hij dan zo fier als een gieter naar het vrouwtje mag brengen.

Maar Heros was de twee ‘Hollandse teefjes’ al een week voor met eten “foerageren” toen hij met de nog levende egel in zijn bek kwam aandragen.

Heros gaat dadelijk vlak voor hij de bench in gaat om e gaan slapen nog verzorgd moeten worden. Die is daarstraks in iets scherp gelopen en heeft nu een klein wondje tussen zijn tenen van zijn rechtervoorpoot. Daar in de loop van de dag Terramycine aan doen is verloren moeite omdat er dan toch zand in plakt en hij er dan nog meer aan gaat likken.

Straks mag ons baasje nog eens plaatsvervanger van dr. Nelly zijn. Remplacant noemt dat hier in La Magdeleine. “Remplacant vétérinair” om volledig te zijn !

Belle & co

Een heel mooi sprookje…

Heel lang geleden, vroeg een jongen aan een wondermooi meisje 'Wil je met me trouwen?'

Het meisje zei, 'NEE !'

En de jongen leefde nog lang en gelukkig, reed met zijn motorfiets, ging vissen en jagen, speelde veel golf, had one night stands, dronk bier en Cognac, had héél véél geld op de bank, liet de toiletdeksel open staan én liet scheten wanneer hij wilde !

Einde.

Ligt het aan het mooie weer ?

Ligt het aan het mooie weer dat de internet verbinding ’s morgens kuren verkoopt ? Hebben de heren en madammen van Wanadoo weer geen zin of hebben ze meer belangstelling om naar de plage of “le plan d’eau” te trekken.

Feit is dat we sinds enkele dagen halsbrekende toeren moeten uithalen om onze post  elke  morgen te kunnen lezen en een bericht op het blog te plaatsen. Het werkt wel elke dag, daar hebben we tot op het moment geen klagen over, maar het werkt niet wanneer wij willen dat het werkt , en dat is “van den hond zijn kl…n”

Daarstraks waren we dan zo ver dat we terug verbinding hadden, maar dan is er weer ergens iemand , het baasje noemt dat “ne simpele” die plots op het gedacht komt van de “ellentrik” een keer af en terug op te zetten. Resultaat… herbeginnen van het prille begin af !

En zo komen we op het moment dat het baasje zijn bericht klaar heeft om het te plaatsen op het blog. Als alles lukt dan kunnen jullie binnen enkele seconden lezen wat er in de Charente deze morgen het belangrijkste feit was. Zo je dit niet kan lezen dan zal ’t baasje nog maar eens opnieuw beginnen .

Maar dat is nu jullie zorg niet, want “wie niet weet niet deert” zegt  het spreekwoord….

Belle & co

Ze zit, … en blijft…!

Wekenlang hebben we er op geoefend tijdens de periode van de jachttraining. En telkens als ’t baasje een stap weg stapte dan was ze al mee weg. Nooit wilde ze eens blijven zitten. Laat die “zit en blijf” nu echt essentieel zijn bij de jachttraining en je begrijpt het baasje zijn frustratie.

Apporteren, zwemmen,  naar het baasje in rechte lijn terugkomen alles ging goed. Enkel dat blijven zitten was er niet in te krijgen.

Nu moeten we zeggen dat er gedurende vakantie niet meer op geoefend was. Tot gisteren het baasje Hera terug inschreef voor de jachttraining die begin september hervat.

Eerst hebben ze wat geoefend in de tuin, wij Belle en Heros mochten er niet bij zijn, wij moesten achter het poortje op de koer blijven . En wonder boven wonder, het baasje kon zijn ogen niet geloven. Hera ging zitten, het baasje gaf het bevel “blijf” en ZE BLEEF ZITTEN!

Het baasje met zijn slecht karakter dacht dat ze te moe was, of weer kuren had, maar niks daarvan. Hera ging zitten en ze bleef zitten !

Dan gingen ze wat verder in de tuin en weer kwam het bevel “zit en blijf”. En weer ging haar achterste tegen de grond en ze bleef weer zitten. Na nog enkele pogingen met telkens goed resultaat was het genoeg geweest voor ’t baasje.

Hij heeft dan nog dezelfde oefeningen gedaan met Heros en dat ging ook goed ! Wij hadden een stik contente baas !

Belle & co

Overspannen, je zou voor minder…

"Vertel eens wat er scheelt," vraagt de psychiater aan de overspannen man...
"Het is allemaal gekomen door mijn huwelijk.
Ik trouwde met een weduwe die een volwassen dochter had.
Zij werd mijn stiefdochter.

Mijn vader kwam op bezoek,
werd verliefd op mijn stiefdochter en trouwde met haar.
Zo werd mijn stiefdochter mijn stiefmoeder...
Mijn vrouw kreeg een zoon.
Die werd automatisch de schoonbroer van mijn vader,
want hij is de halfbroer van mijn stiefdochter, die met mijn vader is getrouwd.
Aangezien mijn zoon de broer is van mijn stiefmoeder, is hij ook mijn oom.
De vrouw van mijn vader kreeg ook een zoon.
Dat is dus mijn broer, want hij is de zoon van mijn vader.
Maar hij is ook mijn kleinkind, want hij is de zoon van mijn stiefdochter.
Mijn vrouw is mijn grootmoeder, omdat ze mijn stiefmoeders moeder is,
waardoor ik de kleinzoon van mijn eigen vrouw ben.
Aangezien ik getrouwd ben met mijn grootmoeder,
ben ik niet alleen de echtgenoot en kleinzoon van mijn vrouw,
maar ben ik ook mijn eigen grootvader! Daarom ben ik een beetje overspannen."

L.M.