Berichten van 1 april 2011 tot 30 april 2011

Bellefleur…

Ze heeft de initialen die wereldwijd wellicht het meest bekend zijn, “B.B”. En toch is Bellefleurke Beke maar twee weken jonger dan Heros en Hera en heel wat knapper dan de dame met haar wereldbekende initialen.

Zondag was ze samen met Peter en Hilde bij ons op bezoek, “pupjes kijken en snuiven” heet dat dan. Dat Bellefleur honden gewend is blijkt dadelijk als ze samen met mama in de ren met de puppies mag. Niet verwonderlijk als je weet dat Papa Zeppos en broer Hercule van Hera en Heros haar huisgenootjes zijn !

Pupjes aaien, kusje geven, nog eens aaien, pupje laten pakken door mama, Bellefleur is voor alles “in” . Je merkt dadelijk dat hier een Drentenliefhebstertje “pur sang” staat, ook al is ze maar twee en een half jaar oud.

Het zal veruit de eerste keer zijn dat Peter en Hilde ons bezoeken zonder de honden. Meestal is het hier te klein als Heros en Hercule weer eens de tuin onveilig maken met hun wild gestoei. Want kennen als voormalige nestgenoten doen die twee elkaar nog altijd.

Ook Hera en zeker Belle zijn telkens in hun nopjes wanneer de Beke-hondjes ons bezoeken. Vooral tussen Belle en Heros heeft het vanaf het eerste moment “geklikt” . Belle was maar vier maanden oud toen ze tijdens de algemene jaarvergadering van de Drentenvereniging tussen de poten van de toen vijfjarige Zeppos in slaap viel ! Spijtig voor ons “groot” trio dat Pa en broer er niet bij waren. Maar ze kunnen hun schade binnen twee weken inhalen tijdens de lentewandeling dan zijn al de leden van het H-nestje nog eens samen om te ravotten !

Belle & co

Groot en klein…

Ook deze namiddag zat groot en klein in de tuin. Het was wel “een frak kouder” maar uit de wind en in de zon was het best aangenaam. Onze tuin ligt op het zuiden en dus kon de “Polaire” Noord-Westen wind niet rechtstreeks aan de tuin.

Zo kwam het dat groot en klein samen op het terras zaten. Nu krijgen die kleintjes al best een bek die iets te groot is voor hun ouderdom ! (waar hebben we dat nog beleefd ?) Ze gaan dan voor “ons moe” en Hera en Heros staan met een “aire” van “wie doet mij iets ?”

Die groten vinden dat blijkbaar niet storend en likken die kleintjes dan ook dadelijk proper. Het zijn gewoon kleine “lefgozers”.

Ze hebben ook terug het gazon onveilig gemaakt. Iedereen die in hun buurt kwam moets het ontgelden. Open damesschoentjes was plots onaangepast schoeisel. Broekspijpen waren ook al niet veilig, daar kan Kiki van getuigen. Maar het is voor het hoofdbestuur wel makkelijker wanneer het kleine spul zelf het gazon bemest. Het scheelt een hoop werk gans die sigaren productie niet te moeten opruimen !

Belle & co

 Vraagt de dokter “al iets gepakt vandaag ?”

Een “Belg” van Noord-Afrikaanse afkomst komt bij de dokter en zegt dat hij zich ziek voelt.
De dokter neemt zijn temperatuur en ziet dat de man 39,5° koorts heeft.
“Heb je deze morgen al iets gepakt ?” vraagt de dokter.
“Just ne velo om naar hier te komen” zegt de patiënt.

L.M.

ps: deze was speciaal voor Karin, dan heeft ze vandaag toch een nieuwe mop gelezen op 't blog. Met dank aan Lewie M. vaste huisleverancier aan het B & B blog.

Er waren eens twee broers….

De ene broer was een stouterik, een kreeg altijd last met iedereen.
De andere broer daarentegen gedroeg zich perfect. Hij was altijd vriendelijk, hielp de oudere buren, en leefde een voorbeeldig leven.

Terwijl de tijd vorderde, bleven de twee broers in contact met mekaar maar waren niet echt vrienden.
De stoute broer werd een stevige drinker en vrouwenloper.

De andere broer was een brave huisvader die verschillende goede werken steunde.

Op een dag overleed de stoute broer.

En dan, enkele jaren later, stierf ook de andere broer. Hij ging naar de Hemel en werd beloond met een gelukkig leven in het hiernamaals.

Na enige tijd ging hij naar God en vroeg hem : "waar is mijn broer? Hij stierf vroeger dan ik maar heb hem nog niet gezien".

God antwoordde, "Zoals je weet leidde je broer een losbandig leven, dus kan hij de eeuwigheid niet in de hemel doorbrengen.
Hij is naar de Hel gestuurd."

"Spijtig dat te moeten horen," antwoordde de goede broer.
"Maar ik mis hem en zou hem graag nog eens zien."

"Gezien je altijd braaf geleefd hebt zal ik aan je wens voldoen"
zei God, "Ik geef je de toelating om even in de Hel rond te kijken".

En zo gebeurde, de goede broer werd even naar de hel gebracht.

Na een tijdje vond hij zijn broer die op een barkruk zat.

In één hand hield hij een dikke pint vast, en zijn andere arm
hing rond een jonge, prachtige blonde vrouw.

De goede broer keerde terug naar God en zei : "Dit kan toch niet zijn? Ik heb mijn broer gevonden, met een grote pint in de ene hand en een bloedmooie blonde vrouw aan de andere kant!"

"De hel is dan toch zo slecht niet!"

God legde geduldig uit.
"Niet alles is wat het lijkt.
Het bierglas heeft onderaan een gat.
En de blonde niet."

Bezoek en puppyplezier…

Gisteren kwam Kiki nog eens op bezoek bij Kikki en de rest van de pupjes, zij kwam Jef en Fien, de kinderen van Luc en Katia, de toekomstige eigenaars van Kiet aflossen . Je leest het al, op egbied van verschillende mensen ontmoeten zullen de pups wel gesocialiseerd zijn. Aan bezoek geen gebrek !

Kiki kwam Kikki knuffelen , en de beste plaats daarvoor is uiteraard de puppymand. Samen in de mand, met allerlei rommel op de achtergrond die ook voor het grootste deel voor de pups bestemd is. Emmers en borstels om eht zaakje wat netjes te houden, dozen met kranten voor hetzelfde doel en de pups zindelijk te maken en uiteraard, als goede Belgen, een bak Duvel (leeg) en een bak Kriek in de buurt.

Na het bezoek kwam dan het gras experiment. Lang heeft het experiment niet geduurd want na enkele minuten al gedroeg dat kleine gespuis zich alsof ze op gras geboren waren.

Het was pure lol, zowel bij het kleine hondenvolkje als bij Belle, Hera en Heros. Maar ook het hoofdbestuur heeft zich kostelijk geamuseerd met de fratsen die de negenling met Heros uithaalden. Heros, als goeie lobbes dat ‘m is heeft geweten wat een losgeslagen bende pups van zes weken wil zeggen. Overal hingen pups, aan z’n oren, poten en staart, en lobbes Heros… die liet begaan !

Belle & co

De eerste maal op gras…

Als je ooit eens plezier wil maken moet je pupjes van zes weken op kort gemaaid gazon zetten. Dat is hier deze namiddag gebeurd en we hebben ons te pletter gelachen met de gekke capriolen van ons negental.

Waar de eerste minuten wat aarzelend en afwachtend werd rond gekeken, zo op een manier van “wat is me dat hier”  “wat durven die andere allemaal” “wat gaat het baasje hier van zeggen” Je zag het aan de pupjes, ze waren alle “hun kluts kwijt”.

Tot het baasje ook over de draadafsluiting stapt en aan de andere zijde van waar de pups zitten gaat staan en in zijn handen klapt… Negen ‘huppeldingskes’ stormen dan op hun korte pootjes op de baas en het handgeklap af. Springend, lopend, buitelend, zo komen ze aan de andere kant van het grasperk.

Ook Heros die het grasperkje als zijn privébezit beschouwd omdat hij de enige is die over de afsluitdraad springt, zich met het kleine spul gaat bemoeien is de pret helemaal volledig. Een ‘grote’ die je aan de staart mag hangen, of naar de oren springen, wat is er fijner voor jonge Drentjes…?

Als ze dan hun diner van Hill’s puppybrokken met blikvoer gemengd ook nog eens op het gazon gepresenteerd krijgen is de lol helemaal het einde.

Volgens het hoofdbestuur moeten we hen morgen niet dwingen om naar het perkje te trekken !

Belle & co

Vaarwel Max…

Midden januari was hij hier samen met zijn baasje Marian nog bij ons te gast hier in Vosselaar . Zijn maatje Bente was toen twee maanden er voor overleden en Marian wou eens kennis maken met Belle waarvan we toen haast zeker waren dat ze drachtig was.

We hebben toen met zeven Drenten en Max nog een wandeling gemaakt waarvan de foto’s hier op het Bas en Belleblog, op het Max en Bente blog en het Drentenforum te zien waren.  https://blog.seniorennet.nl/max_en_bente/

Vorige week meldde Marian dat het na de dag van het Drentenforum weekend slechter begon te gaan met Max. Hij at nog amper en ook de dierenarts had er geen goed oog in.

Vandaag vinden we op het Max en Bente blog dit onderstaand bericht. Het is triest maar zeer moedig van Marian om haar “directeur” te besparen van meer leed en pijn. En zestien jaar is een mooie leeftijd voor Max die werkelijk een “Herenleven” heeft gehad bij Marian.

Het gaat je goed over de regenboogbrug Max, je gaat naar Bente en doe ook onze Bas ge groeten…

Belle & co

Veelvraatjes…

Het is hen gelukt, ze hebben de baasjes te grazen gehad. De zak van speciale puppybrokjes van Hill’s die men bij de dierenkliniek voor ons hadden besteld, is voortijdig leeg geraakt.

Deze morgen heeft het baasje de laatste brokjes in hun schaal geschud, goed geschud want er was helemaal niet genoeg om iedereen het nodige te geven.

Zo dadelijk, om negen uur, zal ons baasje voor de deur van de Zoomart/Maxizoo staan om zich opnieuw te bevoorraden met een grote zak voer. Wij krijgen meermaals de vraag “wat en hoeveel eten zulke hondjes” vanaf vandaag is het antwoord “veel, veel te veel”.

Zij krijgen nu goed twee weken die brokjes, in verschillende vormen zelfs. Ze hebben ze al gewoon te eten gekregen zoals ze uit de zak komen, in het begin was dat geblended en gemengd met puppymelk, maar ook geweekt in puppymelk tot ze wat mals ware in het tussenstadium.

Honger hebben de arme (?) hondjes echter niet moeten lijden deze morgen. Bij het naar binnen komen van het terras naar hun benches en mandjes binnen in de woonkamer was het voor hen de laatste dagen een sport om onderweg, in de keuken te ontsnappen van de normale route. Dan waren ze vlakbij het eten van de grote Drenten en daar durfde zoal wel eens iets in blijven liggen. Tot het kleine grut daar passeerde, dan waren ook die kommen uitgekuist ! ! !

Ze hebben vanmorgen dus ook van lieverlede met de groten samen Pedigree “met kip” gekregen. Even later lagen ze dan ook alle negen vreedzaam te knorren op hun kussens.

Belle & co

Mooie slaapkopjes…

Als ze hun puppybuikjes kogelrond hebben gegeten duurt het niet lang of pup en co  leggen zich waar ze stonden en knorren een deuntje.

Dat is het moment om het foto apparaat te voorschijn te toveren en foto’s van mooie puppysnuitjes te fotograferen.

Hier krijgen jullie de uitslag van het werk van ’t baasje…

Belle & co

Alsmaar meer …

Ze vragen elke dag, haast elk uur meer werk van de baasjes. Gisterenavond is het 1u30 geworden voor alles terug netjes was voor de nacht. Hoopje hier, hoopje daar en los door een ander hoopje heen gelopen…

Die hoopjes worden dan ook elke dag groter, hier is gisteren het idee geopperd wat dat zou geven als de mensen in verhouding tot hun grootte evenveel “hoopjes” zouden produceren. Conclusie, het mestactieplan zou meer van toepassing zijn op de mensen dan op de veestapel !

En ondertussen poetsen we maar verder, netjes moet het blijven, da’s deboodschap !

Lichamelijke training is hier een activiteit die samen met slapen de hoofdmoot van het dagelijks leven. Ze “vechten” wat af die kleine dupjes, terwijl ze hun krachten meten met elkaar, oefenen ze gelijk in wie het meeste lawaai kan maken. Enkele dagen geleden was het nog alleen piepen en krijsen, nu zijn er al verschillende die een heuse “blaf” ten gehore brengen.

We hebben wel geweldig veel geluk met het schitterende weer. De pups brengen nu toch wel vlotweg 10 uren per dag buiten onder het overdekte terras door. Ze spelen daar rustig uit de wind en toch lekker in het zonnetje. Dat samen met het buikje vol maakt dat gelukkige pups zo te zien !

Belle & co

Geen tijd over…

Maar toch nog maar even een berichtje.

Veel bezoek over de vloer, allemaal pupjes kijken en snuiven. En vooral, voor ons dan toch hopen “hoopjes” opkuisen. Vandaag hadden we met dat laatste wel veel hulp van Gonda en Anton die hun Kyra-Belle nog maar eens een bezoekje brachten.

Ook Fred en Viv, kameraden sinds jaren kwamen de groei van de pupjes nog eens in levende lijve bekijken. Wanneer dan ook Jos en haar dochter Linde ons kwamen nbezoeken wisten we haast zeker dat het laatavond blog bericht er zou overschieten vandaag.

Maar niet getreurd, we hebben nog wat mooie foto’s geschoten vandaag , en die gaan we hieronder nog even “presenteren”.

Veel plezier met de portretjes…

Belle & co

Ontsnapt…

Kyra-Luna, het teefje dat binnen twee weken naar Minderhout verhuist naar Inge en Yvonne is vannacht op stap geweest uit de ren waar ze normaliter in moeten SLAPEN.

Het hele verhaal zit zo in elkaar… In onze poging de pup’s zindelijk te maken zijn er up’s en down’s, de laatste twee dagen waren er uit de laatste reeks, de down’s dus. Het baasje wil daar wat aan verhelpen door de pup’s niet zo laat meer te laten eten en ze nadien nog tweemaal uit te laten.

Ook slaapt ‘m de laatste nachten nogal licht en het minste dat er beneden wat puppy lawaai is trekt hij naar beneden om de pup’s uit te laten. Vannacht was dat om 2 uur en om kwart na vijf.

Als hij dan niet te lang treuzelt is ‘m de pup’s voor en blijft het binnen relatief proper. Het terras is nadien wel herschapen in een vlakte met niets dan hoopjes !

Terwijl het baasje dus hoopjes staat te ruimen heeft haantje de voorste Kyra-Luna de kans gezien om langs het hek te glippen en recht naar de zetel te spurten waar Belle juist voordien terug gaan liggen is. En daar staat ze dan, rechtop te kijken naar haar moeder met vragende ogen van “mag ik er bij jou niet bij komen liggen”. Konsekwent als ze is denkt Belle “ Die tijd heb je gehad meisje, ik heb vijf weken dag en nacht bij jullie gelegen, ’t is welletjes geweest”. En als het dan toch niet lukt begint ze maar aan het leder van de zetel te bijten.

De baasjes zullen de aanschaf van een nieuw salon nog maar even uitstellen tot Kikki tot de jaren van verstand gekomen is. Dat lijkt ons wel de beste oplossing !

Belle & co

Kleintjes met lef…

Ze worden steeds groter, sneller en slimmer, die pupjes van ons. En nog wel op zo’n wijze dat zowel de baasjes als Belle & co af en toe al eens grommen.

Neem nu de maaltijden… als er eentje zijn luide klep open trekt dan heb je in geen tijd een concert van negen sopraan pupjes stemmen. Zingen kunnen ze niet maar piepen des te beter, en ook durt er al eens een blaf aan het concert toevoegen.

Nu is het ook zo dat de meesten feilloos de weg naar buiten en dus ook naar de eetschalen kunnen vinden. Maar… er zijn er ook die weten dat Belle & co ook eten krijgen, dat die kommen in de keuken staan tegen de verwarming.

Ze weten ook dat er al eens lekkere dingen in blijven liggen en dat ze er bij kunnen als ze op hun achterste pootjes gaan staan. Overmorgen worden ze zes weken die kleine dreumessen en je kan je niet voorstellen hoe doortrapt ze al zijn. En neen dames, nu niet dadelijk steigeren, het zijn  niet alleen de teefjes, ook de mannetjes doen ijverig mee. Hoewel de teefjes in de meerderheid zijn …

’t Baasje zegt dan ook dat het niet lang gaat duren dat ze zulk duur puppie eten van Hill’s blijven krijgen als ze om de hoek in de keukenPedigreebrokken van de groten komen stelen !

Belle & co

Bubbels…

Een vent wordt s'morgens wakker en merkt dat hij bubbels pist.

Dus hij naar den dokter.
Na enkele analyses ontdekt de dokter dat die man Champagne urineert.

Die vent blij naar  huis en zegt tegen z'n vrouw dat hij Champagne pist.
   
Zijn vrouw roept "cool!! ik pak twee fluitglazen" !!!
    
Die gast antwoord …

‘niks van, één glas is genoeg , drink jij maar van den teut !!! ‘

L.M.

Kiki en Kikki…

Acht weken heeft ze er achter gevraagd als ze me zag, onderweg naar school, in de krantenwinkel van haar ouders, als ze met Dymphna naar de pupjes kwam kijken. En steeds dezelfde vraag “Jan het is dit jaar het jaar van de K voor de pupjes, er zal toch wel een Kiki bij zijn bij de teefjes hé ?“

Daarstraks bij Nelly als we de gegevens van pups en eigenaars moesten doorgegeven hebben we de knoop doorgehakt. Het blauwe halsbandje gaat door het leven gaan als Kikki en ze blijft bij moeder Belle, tante Hera en nonkel Heros. Op haar paspoort staat Simonne als eigenaar !

Daarstraks toen ik een krant ging kopen heb ik het moeder Carine gezegd van Kikki en dat Kiki “doopmeter” mocht zijn. Maar ook dat het verplichtingen met zich meebrengt zoals wandelen met de pup, cadeautje op 27 februari de verjaardag, cadeautje met Nieuwjaar enzoverder. Al wat een goede doopmeter moet doen hebben we opgenoemd en kiki blijft overtuigd, zij is de meter van Kikki.

Het ging zelfs zover toen Kikki een sigaartje produceerde bleek dat ook een taak van de meter te zijn en prompt kwam de keukenrol te voorschijn en poetste Kiki het drolletje weg. Zo kan Drentjes fokken ook nog educatief zijn voor de jeugd, blijkt telkens weer een geval van motivatie te zijn. Den baas is ’t nog niet verleerd hoor je dan zeggen, en dan krult die zijn neus nog maar eens te meer !

Jan

Prikken en chippen…

Vandaag zijn de pups voor de eerste maal “uithuizig” geweest. Met z’n allen en moeder Belle zijn we een dorp verder , naar Beerse gegaan om onze verplichte “chipping” te ondergaan.

Gelijk kregen we dan de eerste puppyvaccinatie die we normaal op zes weken moeten krijgen. Op 12 weken volgt dan een tweede vaccinatie en de derde krijgen we op 18 weken…

Die vaccinatie die was probleemloos, prik en het was over. Die chip in de hals is andere koek. Die naald is zo’n driemaal zo dik als een normale injectienaald en de chip moet geïnjecteerd worden in spier, niet tussen vel en vlees want dan kan de chip “op wandel” gaan. Het is de bedoeling dat de chip zich aan de linkerkant van de hals zit. Maakt het later ook makkelijker als de hond dient geïdentificeerd te worden.

Dat die prik pijnlijker is dan de gewone vaccinatie blijkt wel uit de kreet die elke pup gaf bij het inspuiten. Maar het was maar één krijs, en tegen het moment dat Nelly de chip controleerde was het leed al geleden.

En dan is er nog ander groot nieuws ! ! !   Kikki blijft bij ons . Kikki is het hondje met het blauwe halsbandje. Het hondje dat ons baasje nog verschillende dagen heeft moeten voederen met het papflesje toen al de andere pups hun puppymelk al zelfstandig opslabberden.

Morgen meer nieuws over Kikki.

Belle & co
ps: speciaal voor Gonda, we hadden bezoek, uiteraard voor de pupjes. Daarom was het bericht wat later ... (lol)

Prostituee in gerechtszaal

 - De rechter: naam,voornaam,leeftijd?
- De prostituee: Dobrovska, Sofia, 34 jaar.
- De rechter: nationaliteit?
- De prostituee: Poolse
- De rechter : Beroep?
- De prostituee: MAAR ALLEE JANTJE !!!!!!!!!!!!

De eerste autorit…

Vandaag gaat de familie Belleferronekes voor de eerste maal op uitstap. De Franse bench van Heros staat al van eergisteren achteraan in de auto. Het baasje wilde erg goed op tijd de maat nemen om op het laatste moment niet voor verrassingen te staan.

De reutjes gaan de rit maken in de stoffen plooi/reisbench, die heeft het baasje twee jaar en een half terug gekocht voor het vorige nestje. Toen was de rit iets langer, dat was toen 800 kilometer naar de Franse Charente om het Nieuwjaar 2008/2009 te gaan vieren!

Vandaag gaat de “reis” naar Beerse, naar de dierenkliniek het Binnenhof waar dr. Nelly de pups gaat “chippen” en waar ze gaan voor de eerste vaccinatie.  Een plezierreisje gaat het dus niet worden.

Het baasje heeft de reutjes en teefjes gescheiden omdat ze ten eerste niet meer met negen hondjes in één bench kunnen en wanneer dat wel zou gaan de bench zo zwaar zou worden dat ze niet meer uit de auto kon gehoffen worden ! De pups wegen nu alle tussen de 3,2 en de 3,7 kg en dat maal negen + de bench, daar bedankt het baasje tegenwoordig voor.

En dan kunnen de werkzaamheden voor het bekomen van de stambomen beginnen, de chip/DNA keurder moet dan langskomen. Wij hebben chipcontrole voor alle pup’s aangevraagd, kost iets meer maar de pups hebben dan vanaf  de start een DNA code die dan later niet meer moet aangevraagd worden indien er met deze hondjes eventueel ook een nestje gefokt gaat worden. Een extra service naar de eigenaars toe zullen we het maar noemen.

Maar eerst maar eens naar Nelly toe, foto’s en wedervaren straks op deze plaats! ! !

Belle & co

De Jef doet het weer…

“TietenJef” Hoeyberghs is een nieuwe techniek voor borstvergroting aan het toepassen. Wij konden de hand leggen op de eerste foto’s…

Belle & co

Extra laat…

En het waren dan ook nog eens heksentoeren uithalen om overal tijdig te komen. Maar alleen het blog heeft er even onder geleden.

’t Baasje heeft vanmorgen de toer van Noord Brabant gedaan. Hij begon al met een afspraak om 10 uur in Veldhoven, daarna naar Oirschot, langs Tilburg en Goirle terug naar Vosselaar. Toch wel een toer waar hij drie uur mee “zoet” was.

En al die bloglezers maar denken dat ’t baasje waarschijnlijk in zijn nieuw boek verdwaald was. Niks daarvan, hij was de tank van de auto aan het leegrijden zegt ‘m dan zelf.

Ondertussen heeft het baasje al wel gemerkt dat Gonda een topic heeft geopend op het Drentenforum, over haar pupje dat hier nu nog vrolijk deel uitmaakt van de Drentennegenling. http://drentschepatrijs.messageboard.nl/viewtopic.php?t=11070

Het zijn hoofdzakelijk foto’s die vorige zondag genomen zijn. Gonda en Anton komen trouwens elk weekend naar hun kleine(?) spruit kijken. Als je dan de foto’s ziet die bvb woensdag genomen zijn, en je vergelijkt die met de foto’s van zondag dan is dat net of we hebben het over een ander nestje. Zo zit er verandering in de hondjes op dit moment.

Nog twee weken en een half Gonda, en Kyra-Belle verhuist naar de buurt van Nijmegen, naar jullie stulpje. Ondertussen dragen wij er zorg voor alsof ze hier zou blijven wonen bij moeder Belle en tante Hera en nonkel Heros…

Belle & co

Programma zindelijk maken…

Sinds vandaag proberen we, met nog meer aandacht als voordien te vermijden dat de pupjes hun plasjes binnen doen op de kranten. Dat deden ze voor hun leeftijd van vijf weken al voortreffelijk. In elk geval beter dan dat je van zulke pupjes mocht verwachten.

Nu letten we er op dat , wanneer de pupjes janken aan het hek w zo snel mogelijk de kabaal maker oppakken en buiten zetten. Tot nu toe hebben we al telkenmale resultaat gehad.

Hondje geeft te kennen dat hij/zij buiten wil, oppakken en buitenzetten en het plasje of het kakje volgt terstond . Als zij dat nu al doen staan we al heel ver. Desnoods staan we er midden in de nacht voor op om ze dan eens uit te laten.

Nu al verwachten dat de pupjes alles zeven tot acht uur kunnen ophouden is werkelijk “er over”. Dat is het onmogelijke vragen. Maar wat het belangrijkste is, is het feit dat ze aangeven dat er iets moet gedaan worden !

Nu moeten we wel bekennen dat we er zelf ook van staan te kijken, bij het vorige nestje, dat met Hera en Heros  was het ook zo dat ze voor 85 % zindelijk waren op acht weken. Maar niet zoals deze, na vijf weken en een half.

Nu de toekomstige eigenaars nog opmerkzaam maken op de op te volgen signalen en “het is voor de bakker” zoals ze over de grens het zeggen !

Belle & co

De non en de taxichauffeur…

Een non neemt een taxi naar Brussel en merkt dat de knappe chauffeur haar voortdurend in 't oog heeft.

Ze vraagt hem waarom hij haar constant zo intens bekijkt.

Hij antwoordt: "Ik wil u iets bekennen maar ik wil u niet in verlegenheid brengen".

Ze stelt hem gerust: "Mijn zoon, ge kunt me niet kwetsen,  als je non was en zo oud als ik heb je zo goed als alles al gezien en gehoord. Ik weet zeker dat je me niets kan zeggen of vragen dat voor mij beledigend of kwetsend kan zijn".
Hij: "Wel, ik droom altijd opnieuw dat een kloosterlinge me heel passioneel kust".
De non: "Wel, dan kijken we wat daaraan kan gedaan worden. Eerst en vooral moet je vrijgezel zijn en daarnaast ook katholiek".
De taxichauffeur, al helemaal opgegeild, antwoordt: "Jaja, ik ben vrijgezel en katholiek!"
"Ok", zegt de non "sla maar de eerstvolgende landweg in". 
Daar voldoet ze zijn fantasie met een overtuiging die de meest geroutineerde straatmadelief zou doen blozen. 
Als ze de weg verder zetten begint de chauffeur te wenen.
"Mijn kind", zegt de non "waarom huil je nu toch?".
"Vergeef me dat ik gezondigd heb. Ik moet bekennen dat ik gelogen heb: ik ben getrouwd en ben een jood".
De non antwoordt: "Trek het je niet aan. Ik heet Dirk, ben homo en ik ben op weg naar 't carnaval in Aalst  ".

L.K.

Mooie vertederende foto’s

In de paar weken dat we nu bezoek toelaten bij de pup’s zijn er door de ouders van de bezoekende kinderen al een pak foto’s gemaakt. Heel mooie foto’s die we jullie zeker niet willen onthouden.

Hier komen ze….

Vast voedsel…

“Per ongeluk” zijn we er deze morgen achter gekomen dat de pup’s ook graag een boterhammetje lusten. Elke morgen krijgen Belle, Hera en Heros oud brood in hun kom. Die zijn daar verzot op, en het liefst zo oud en hard mogelijk.

Nu was daar deze morgen een korstje uit de kom gevallen zonder dat we er erg in hadden, of die grote loebassen hebben dat korstje daar laten vallen bij het passeren, wij weten het niet en het is ook niet van levensbelang.

Even later zien we dat één van de pups op dat korstje aan het knabbelen is… Dat brengt het hoofdbestuur op het idee van nog enkele korsten in de ren te leggen “voor wie het belieft”. Op geen tijd waren alle pups boterhammetjes aan het eten.

Deze namiddag hebben ze dan ook voor de eerste maal puppybrokken gekregen die we de eerste malen wel gaan laten weken in puppymelk. Kwestie van niet in éénmaal van het papje naar harde brokken te moeten overstappen. En eten doen ze als de beste, nog niet eenmaal hebben ze iets laten staan. Wat wel is dat het vrouwtje telkens eten moet bij maken omdat de schalen snel leeg zijn.

Belle & co

Vijf weken al…

Dat was gisteren al, ’t baasje heeft er gisteren geen melding van kunnen maken omdat het onbeleefd is van je bezoek zo maar te laten zitten en aan het blog gaan werken.

We hadden veel bezoek gisteren, het begon al voor elf uur toen tante Marleen en nichtje  Joke met kleine Cas ons kwam bezoeken. En zo ging het door tot na acht uur ’s avonds.

Zo had Roswitha voor ons piepballetjes als cadeau . Voor elk pupje een balletje, dat gaan we meekrijgen als we naar onze nieuwe baasjes verhuizen vertelt ons baasje. Dat gaat al een flinke valies worden als we verhuizen. Van dokter Nelly kregen we een welkomstpakket van Hill’s met brokjes die we nu ook krijgen. Daar was ook nog blikvoer van dezelfde fabrikant bij en van Nelly deed er van haarzelf nog een flostouw bij.

Ook het baasje ging op cadeautjes jacht en deed er ook nog een balletje bij en ook nog voor elk pupje een eerste leibandje. Ook het boekje “de Drentsche Patrijshond” kregen de eigenaars al mee bij een bezoek.

We kunnen als het ware hier gewoon met volledige uitrusting  buiten stappen. Maar eerst moeten we nog drie weken bij “ons moe” blijven. Goed voor de socialisatie zegt het baasje. Wat socialisatie is weten we niet, lekker is het in elk geval niet want we hebben het nog niet in onze eetkom  gevonden.

Donderdag krijgen we nog enkele “pikuren”. Er is er één bij met een dikke naald, da’s voor de chip zegt het baasje. Dat is verplicht en het laat toe dat men ons altijd bij het baasje kan terug brengen moesten we verloren gelopen zijn. Het is als het ware een paspoort die we onderhuids in onze hals met ons meedragen.

Maar tegen dat we zover zijn kan er nog veel gebeuren in pupjesland !

Belle & co

Twee trio’s op wandeling

Vandaag hadden we buiten drie pupkopers ook Roswitha met haar trio op bezoek. Voor de niet kenners en de nieuwelingen, Roswitha is de fokster van Ferron de vader van onze negen pups. Zij volgt heel nauwgezet de nazaten van haar hondjes en da was de reden waarom ze vandaag hier in Vosselaar was.

Wij hebben dus uiteraard met Luc, Katia en de kinderen Jef en Fien en Roswitha een fijne wandeling gemaakt .

Belle die ook mee was mocht de eerste maal sinds lang nog eens los de wandeling mee maken. Dat ze er plezier in had en ze volledig losgeslagen was bewees ze na de waterplas. Plots dook ze de omliggende bosjes in om even later met een dood konijn te voorschijn te komen. Wat ons baasje deed besluiten dat ons Belle niets van haar kuren verloren is na de komst van haar nestje.

Na het bad in de weide zijn we dan “ons bos” ingedoken. Daar ontmoetten we “Fitou” de Border Collie met zijn bazinnetje. Fitou is een van gezondheid en energie blakende  zes jarige Border Collie. Zijn bazinnetje is echter op zoek naar een goed ander baasje vermits zijzelf 78 jaar geworden is en  haar echtgenoot sinds hij twee jaar geleden een zware operatie onderging niet meer voor Fitou kan zorgen zoals het hoort.

Fitou luistert goed, is energiek en we kennen hem al meerdere jaren door de ontmoetingen in ons bos. Moest er iemand onder de lezers interesse hebben voor Fitou kan hij/zij het ons laten weten. Net als bij ons geeft het bazinnetje Fitou niet mee met eender wie. Het moeten mensen zijn die Fitou het mandje kunnen geven dat Fitou thuis gewend is en ook de beweging die hij nodig heeft .

Belle & co

Buikje vol…

Wakker worden, buiten op het terras plasje maken, buikje vol eten met puppymelk, spelen, drolletje leggen, mede pupjes ambeteren, leren aanvallen en aanvallen afslaan en dan een dutje doen.

Dat is zowat in grove lijnen onze ochtend bezigheden. We hebben van alles even veel plezier en ondertussen kunne de baasjes ons normale verblijf in de living een grote beurt geven. Bij de baasjes begint dat ook al routine te worden , ieder heeft zijn eigen taak. Opruimen van de vieze rommel, dweilen, overtrekken aanbrengen aan bench en kussen, ondertussen de “groten” nog eten geven. Het loopt best vlot en binnen het uur is alles in orde.

Na het spelen kruipen we allen dicht bij elkaar de twee manden die steeds klaar staan op het terras. Daar kunnen zij die moe gespeeld zijn een dutje doen. Deze morgen waren ze blijkbaar allen op ’t zelfde moment moe en zijn ze dicht tegen elkaar in één mand in slaap gevallen. ’t Baasje zegde het nog, als je hen zoiets opdraagt lukt het je nooit maar uit zichzelf is het een fluitje van een cent .

Straks krijgen we weer bezoek, verschillende toekomstige baasjes komen nog eens op “kraamvisite”. Dat laatste woord is al wat voorbijgestreefd, het is meer opendeurdag in de puppykleuterschool.

Belle & co

Heerlijk vandaag…

Het was al goed vanaf ’t moment dat we onze ogen open hadden. Stralend lente weer.Van ’t moment dat onze baasjes ook wakker waren mochten we al de eerste maal buiten. ’t Vrouwtje maakte puppymelk die in een oogwenk verdwenen was.

Twee schalen kregen we en ons moe, Hera en Heros die gewoonlijk op vinkenslag staan om de restjes in te pikken moesten bijna onverichterzake afdruipen. Het vrouwtje zag dat er nog “zin in meer” was en maakte nog een portie extra. Zelfs van die extra portie bleef maaramper genoeg over om een holle tand te vullen.

Ook deze middag mochten we buiten eten en toen zijn we een paar uren buiten gebleven. Het baasje had de twee manden buitengezet om een slaapje in te doen maar wij, sterke Drentenpups verkozen gewoon ons op de stenen te slapen te leggen !

Ook vanavond hebben we nog buiten gespeeld. Het was nog steeds lekker weer en de baasjes profiteren ervan om de sigarenproductie buiten te laten gebeuren. De baasjes hebben ons al zover dat we in geen tijd zeven worstjes op de kranten leggen alvorens verder te spelen. Als dat zo verder gaat hebben we al de pups zindelijk tegen dat ze naar de eigenaars gaan.

Soms vergissen we ons nog… we kijken namelijk enkel vooruit. Dan zijn we met ons hoofdje boven de krant maar de achterkant van ons jonge lijfje is dan nog niet boven de krant ! ! ! En dan heb je wat ons baasje een “graaf accident” noemt.

Het baasje is zo fier als een gieter als ‘m weer eens ziet dat een pup de bench verlaat, naar de kranten loopt, daar doet wat er te veel in zat en dan terug naar de bench trippelt ! Hij verkondigt dan ook aan iedereen die het horen wil dat de slimste , intelligentste en verstandigste zindelijke pups bij ons in de living liggen groot te worden .

En vergis U niet hé, het gaa wel degelijk over ons ! ! !

Belle & co

Goed !...

Super zelfs ! We kunnen niets anders melden dat het allemaal prima naar wens hebben die negen kleine dreumessen in de puppyren.

Er staat een “automatiekske” op. Dat piept als die honger hebben en dat zwijgt als het voldaan is. Vlak voor dat zwijgen , tussen het eten en het slapen moeten ze dan nog eens hun tanden uitproberen op oren, poten en staarten van wie het dichtst in de buurt komt.

Het prachtige weer komt ons goed uit. Sinds een week krijgen de kleintjes hun “boterhammekes” buiten op het terras. Dat scheelt een slok op een borrel bij het proper maken van hun “privé living”. Als er niemand over die natte kranten loopt te baggeren en je kan doorwerken is het een klus van goed vijftien minuten. Loopt dat kleine grut daar tussendoor dan heb je meer dan een half uur nodig en heb je er ook nog een zenuwinzinking haast bovenop !

Donderdag mogen ze voor de eerste maal mee met de auto. Het gaat geen lange rit worden, we trekken donderdagvoormiddag naar het Binnenhof, onze dierenkliniek om de pupjes te laten chippen en te vaccineren. Dat gaat nog een kleine volksverhuizing teweeg brengen.

Nog goed !

Speciaal voor de zes bloglezers die gereageerd hebben op het bericht van het nieuwe boek “het lied der grotten” in de reeks “de aardkinderen” van Jean M. Auel.

’t Baasje heeft het voorwoord en het eerste hoofdstuk gelezen en kan vertellen het zit weer eens goed met het boek. Nog steeds dezelfde prachtige schrijfstijl, informatief en spannend.

Wat het verhaal betreft, want daar waren ze het meest nieuwsgierig naar… In het eerste hoofdstuk: Drie holenleeuwen dood, één mannetje en twee leeuwinnen, die de bewoners van de derde grot konden belagen. Van de bewoners niemand gekwetst. Morgen waarschijnlijk meer nieuws.

Belle & co

Wind en pupjes…

Al een week eten de pupjes buiten op het overdekte terras. De temperaturen zijn best aangenaam maar we merkten dat de pupjes toch telkens plaatsjes opzochten waar het wind vrij is.

Daarom hebben we nu aan de zijde van de tuin het terras windvrij gemaakt tot op een hoogte van 80 centimeter. Het kleine spul geniet nu nog meer van de lente. Lekker eten, geen wind meer en het zonnetje op hun bolletjes, wat wil je nu nog meer. Ook de regen van gisteren en eergisteren kon hen niet deren.

Het is mooi om zien hoe ze het hoofdbestuur mee naar buiten volgen. Even in de handenklappen en een beetje aanmoediging van het genre “komen eten jongens en meisjes” en het Drentensliertje staat in geen tijd op het terras. Ook in de omgekeerde richting gaat het vlotjes. Ze blijven wel ongeveer een half uur buiten, ruimschoots de tijd om te doen wat een pupje moet doen buiten eten en slapen…(iets met sigaren maken).

Als ze dan terug binnenkomen en je steekt de verwarmingslamp even aan dan zie je de koukleumen onder hen hun lekker plaatsje opzoeken. Nu de wind gebannen is op het terras heeft de lamp ook merkelijk minder succes.

Het is echt plezant de pups te observeren en de resultaten op te merken van wat je doet om het hen steeds comfortabeler te maken. En wees maar zeker dat je verandering in gedrag opmerkt !

Belle & co

Nog over boeken…

Speelvogels…

Gisteren heeft het baasje dus het zesde boek van Jean Auel gekocht over de evolutie van de mens in de préhistorie. Maar ook hier in de puppyren is er in die vier weken heel wat evolutie geweest.

In de eerste week waren de pups al blij dat ze bij Belle een tepel vonden en dat ze erbij geraakten. Je moet het maar eens proberen met gesloten oren en ogen, met je pootjes aan de zijkant van je lichaam.

Dan konden ze Belle vinden omda na veertien dagen de oogjes open waren en ze konden ook hun pootjes al gebruiken waarvoor ze eigenlijk gemaakt waren.

In de derde week was het aanbod in de milkbar nog steeds hetzelfde maar de consumenten kregen grotere dorst. Nu moesten ze er achter komen dat met de tong slabberen ook voordelen  had. Zeker als er van die lekkere puppymelk op het menu stond.

Die tandjes die ook te voorschijn kwamen gaven meer houvast aan moeders tepel die dat maar matig kon appreciëren. Tot er bloed bij te pas kwam en toen was er enkel nog de schotel puppymelk waar nu al wel brokjes onder geweekt waren, of zoals in het begin de brokjes door de blender waren gepasseerd.

Dat die brokjes ook de nodige energie verschaft is mekbaar aan de pup’s hun speelgedrag. Voornamelijk als ze buiten mogen op het overdekte terras. Favoriet speelgoed hebben ze altijd bij zich in de buurt. Een stel oren, een staart of pootjes die in de lucht steken van een pup die zich ligt te rollen. Dadelijk hangt er een broer of zus aan.  Dat alles gedaan wordt met van die scherpe puppytandjes is aan het gekrijs of geblaf te horen.

Iemand die zulke pup’s niet gewend is, moet vast denken dat er een varken gekeeld wordt hier in onze huiskamer, zo gaat het er soms aan toe…

Belle & co