De eerste autorit…

De Jef doet het weer…

“TietenJef” Hoeyberghs is een nieuwe techniek voor borstvergroting aan het toepassen. Wij konden de hand leggen op de eerste foto’s…

Belle & co

Extra laat…

En het waren dan ook nog eens heksentoeren uithalen om overal tijdig te komen. Maar alleen het blog heeft er even onder geleden.

’t Baasje heeft vanmorgen de toer van Noord Brabant gedaan. Hij begon al met een afspraak om 10 uur in Veldhoven, daarna naar Oirschot, langs Tilburg en Goirle terug naar Vosselaar. Toch wel een toer waar hij drie uur mee “zoet” was.

En al die bloglezers maar denken dat ’t baasje waarschijnlijk in zijn nieuw boek verdwaald was. Niks daarvan, hij was de tank van de auto aan het leegrijden zegt ‘m dan zelf.

Ondertussen heeft het baasje al wel gemerkt dat Gonda een topic heeft geopend op het Drentenforum, over haar pupje dat hier nu nog vrolijk deel uitmaakt van de Drentennegenling. http://drentschepatrijs.messageboard.nl/viewtopic.php?t=11070

Het zijn hoofdzakelijk foto’s die vorige zondag genomen zijn. Gonda en Anton komen trouwens elk weekend naar hun kleine(?) spruit kijken. Als je dan de foto’s ziet die bvb woensdag genomen zijn, en je vergelijkt die met de foto’s van zondag dan is dat net of we hebben het over een ander nestje. Zo zit er verandering in de hondjes op dit moment.

Nog twee weken en een half Gonda, en Kyra-Belle verhuist naar de buurt van Nijmegen, naar jullie stulpje. Ondertussen dragen wij er zorg voor alsof ze hier zou blijven wonen bij moeder Belle en tante Hera en nonkel Heros…

Belle & co

Programma zindelijk maken…

Sinds vandaag proberen we, met nog meer aandacht als voordien te vermijden dat de pupjes hun plasjes binnen doen op de kranten. Dat deden ze voor hun leeftijd van vijf weken al voortreffelijk. In elk geval beter dan dat je van zulke pupjes mocht verwachten.

Nu letten we er op dat , wanneer de pupjes janken aan het hek w zo snel mogelijk de kabaal maker oppakken en buiten zetten. Tot nu toe hebben we al telkenmale resultaat gehad.

Hondje geeft te kennen dat hij/zij buiten wil, oppakken en buitenzetten en het plasje of het kakje volgt terstond . Als zij dat nu al doen staan we al heel ver. Desnoods staan we er midden in de nacht voor op om ze dan eens uit te laten.

Nu al verwachten dat de pupjes alles zeven tot acht uur kunnen ophouden is werkelijk “er over”. Dat is het onmogelijke vragen. Maar wat het belangrijkste is, is het feit dat ze aangeven dat er iets moet gedaan worden !

Nu moeten we wel bekennen dat we er zelf ook van staan te kijken, bij het vorige nestje, dat met Hera en Heros  was het ook zo dat ze voor 85 % zindelijk waren op acht weken. Maar niet zoals deze, na vijf weken en een half.

Nu de toekomstige eigenaars nog opmerkzaam maken op de op te volgen signalen en “het is voor de bakker” zoals ze over de grens het zeggen !

Belle & co

De non en de taxichauffeur…

Een non neemt een taxi naar Brussel en merkt dat de knappe chauffeur haar voortdurend in 't oog heeft.

Ze vraagt hem waarom hij haar constant zo intens bekijkt.

Hij antwoordt: "Ik wil u iets bekennen maar ik wil u niet in verlegenheid brengen".

Ze stelt hem gerust: "Mijn zoon, ge kunt me niet kwetsen,  als je non was en zo oud als ik heb je zo goed als alles al gezien en gehoord. Ik weet zeker dat je me niets kan zeggen of vragen dat voor mij beledigend of kwetsend kan zijn".
Hij: "Wel, ik droom altijd opnieuw dat een kloosterlinge me heel passioneel kust".
De non: "Wel, dan kijken we wat daaraan kan gedaan worden. Eerst en vooral moet je vrijgezel zijn en daarnaast ook katholiek".
De taxichauffeur, al helemaal opgegeild, antwoordt: "Jaja, ik ben vrijgezel en katholiek!"
"Ok", zegt de non "sla maar de eerstvolgende landweg in". 
Daar voldoet ze zijn fantasie met een overtuiging die de meest geroutineerde straatmadelief zou doen blozen. 
Als ze de weg verder zetten begint de chauffeur te wenen.
"Mijn kind", zegt de non "waarom huil je nu toch?".
"Vergeef me dat ik gezondigd heb. Ik moet bekennen dat ik gelogen heb: ik ben getrouwd en ben een jood".
De non antwoordt: "Trek het je niet aan. Ik heet Dirk, ben homo en ik ben op weg naar 't carnaval in Aalst  ".

L.K.

Mooie vertederende foto’s

In de paar weken dat we nu bezoek toelaten bij de pup’s zijn er door de ouders van de bezoekende kinderen al een pak foto’s gemaakt. Heel mooie foto’s die we jullie zeker niet willen onthouden.

Hier komen ze….

Vast voedsel…

“Per ongeluk” zijn we er deze morgen achter gekomen dat de pup’s ook graag een boterhammetje lusten. Elke morgen krijgen Belle, Hera en Heros oud brood in hun kom. Die zijn daar verzot op, en het liefst zo oud en hard mogelijk.

Nu was daar deze morgen een korstje uit de kom gevallen zonder dat we er erg in hadden, of die grote loebassen hebben dat korstje daar laten vallen bij het passeren, wij weten het niet en het is ook niet van levensbelang.

Even later zien we dat één van de pups op dat korstje aan het knabbelen is… Dat brengt het hoofdbestuur op het idee van nog enkele korsten in de ren te leggen “voor wie het belieft”. Op geen tijd waren alle pups boterhammetjes aan het eten.

Deze namiddag hebben ze dan ook voor de eerste maal puppybrokken gekregen die we de eerste malen wel gaan laten weken in puppymelk. Kwestie van niet in éénmaal van het papje naar harde brokken te moeten overstappen. En eten doen ze als de beste, nog niet eenmaal hebben ze iets laten staan. Wat wel is dat het vrouwtje telkens eten moet bij maken omdat de schalen snel leeg zijn.

Belle & co

Vijf weken al…

Dat was gisteren al, ’t baasje heeft er gisteren geen melding van kunnen maken omdat het onbeleefd is van je bezoek zo maar te laten zitten en aan het blog gaan werken.

We hadden veel bezoek gisteren, het begon al voor elf uur toen tante Marleen en nichtje  Joke met kleine Cas ons kwam bezoeken. En zo ging het door tot na acht uur ’s avonds.

Zo had Roswitha voor ons piepballetjes als cadeau . Voor elk pupje een balletje, dat gaan we meekrijgen als we naar onze nieuwe baasjes verhuizen vertelt ons baasje. Dat gaat al een flinke valies worden als we verhuizen. Van dokter Nelly kregen we een welkomstpakket van Hill’s met brokjes die we nu ook krijgen. Daar was ook nog blikvoer van dezelfde fabrikant bij en van Nelly deed er van haarzelf nog een flostouw bij.

Ook het baasje ging op cadeautjes jacht en deed er ook nog een balletje bij en ook nog voor elk pupje een eerste leibandje. Ook het boekje “de Drentsche Patrijshond” kregen de eigenaars al mee bij een bezoek.

We kunnen als het ware hier gewoon met volledige uitrusting  buiten stappen. Maar eerst moeten we nog drie weken bij “ons moe” blijven. Goed voor de socialisatie zegt het baasje. Wat socialisatie is weten we niet, lekker is het in elk geval niet want we hebben het nog niet in onze eetkom  gevonden.

Donderdag krijgen we nog enkele “pikuren”. Er is er één bij met een dikke naald, da’s voor de chip zegt het baasje. Dat is verplicht en het laat toe dat men ons altijd bij het baasje kan terug brengen moesten we verloren gelopen zijn. Het is als het ware een paspoort die we onderhuids in onze hals met ons meedragen.

Maar tegen dat we zover zijn kan er nog veel gebeuren in pupjesland !

Belle & co

Twee trio’s op wandeling

Vandaag hadden we buiten drie pupkopers ook Roswitha met haar trio op bezoek. Voor de niet kenners en de nieuwelingen, Roswitha is de fokster van Ferron de vader van onze negen pups. Zij volgt heel nauwgezet de nazaten van haar hondjes en da was de reden waarom ze vandaag hier in Vosselaar was.

Wij hebben dus uiteraard met Luc, Katia en de kinderen Jef en Fien en Roswitha een fijne wandeling gemaakt .

Belle die ook mee was mocht de eerste maal sinds lang nog eens los de wandeling mee maken. Dat ze er plezier in had en ze volledig losgeslagen was bewees ze na de waterplas. Plots dook ze de omliggende bosjes in om even later met een dood konijn te voorschijn te komen. Wat ons baasje deed besluiten dat ons Belle niets van haar kuren verloren is na de komst van haar nestje.

Na het bad in de weide zijn we dan “ons bos” ingedoken. Daar ontmoetten we “Fitou” de Border Collie met zijn bazinnetje. Fitou is een van gezondheid en energie blakende  zes jarige Border Collie. Zijn bazinnetje is echter op zoek naar een goed ander baasje vermits zijzelf 78 jaar geworden is en  haar echtgenoot sinds hij twee jaar geleden een zware operatie onderging niet meer voor Fitou kan zorgen zoals het hoort.

Fitou luistert goed, is energiek en we kennen hem al meerdere jaren door de ontmoetingen in ons bos. Moest er iemand onder de lezers interesse hebben voor Fitou kan hij/zij het ons laten weten. Net als bij ons geeft het bazinnetje Fitou niet mee met eender wie. Het moeten mensen zijn die Fitou het mandje kunnen geven dat Fitou thuis gewend is en ook de beweging die hij nodig heeft .

Belle & co

Buikje vol…

Wakker worden, buiten op het terras plasje maken, buikje vol eten met puppymelk, spelen, drolletje leggen, mede pupjes ambeteren, leren aanvallen en aanvallen afslaan en dan een dutje doen.

Dat is zowat in grove lijnen onze ochtend bezigheden. We hebben van alles even veel plezier en ondertussen kunne de baasjes ons normale verblijf in de living een grote beurt geven. Bij de baasjes begint dat ook al routine te worden , ieder heeft zijn eigen taak. Opruimen van de vieze rommel, dweilen, overtrekken aanbrengen aan bench en kussen, ondertussen de “groten” nog eten geven. Het loopt best vlot en binnen het uur is alles in orde.

Na het spelen kruipen we allen dicht bij elkaar de twee manden die steeds klaar staan op het terras. Daar kunnen zij die moe gespeeld zijn een dutje doen. Deze morgen waren ze blijkbaar allen op ’t zelfde moment moe en zijn ze dicht tegen elkaar in één mand in slaap gevallen. ’t Baasje zegde het nog, als je hen zoiets opdraagt lukt het je nooit maar uit zichzelf is het een fluitje van een cent .

Straks krijgen we weer bezoek, verschillende toekomstige baasjes komen nog eens op “kraamvisite”. Dat laatste woord is al wat voorbijgestreefd, het is meer opendeurdag in de puppykleuterschool.

Belle & co

Heerlijk vandaag…

Het was al goed vanaf ’t moment dat we onze ogen open hadden. Stralend lente weer.Van ’t moment dat onze baasjes ook wakker waren mochten we al de eerste maal buiten. ’t Vrouwtje maakte puppymelk die in een oogwenk verdwenen was.

Twee schalen kregen we en ons moe, Hera en Heros die gewoonlijk op vinkenslag staan om de restjes in te pikken moesten bijna onverichterzake afdruipen. Het vrouwtje zag dat er nog “zin in meer” was en maakte nog een portie extra. Zelfs van die extra portie bleef maaramper genoeg over om een holle tand te vullen.

Ook deze middag mochten we buiten eten en toen zijn we een paar uren buiten gebleven. Het baasje had de twee manden buitengezet om een slaapje in te doen maar wij, sterke Drentenpups verkozen gewoon ons op de stenen te slapen te leggen !

Ook vanavond hebben we nog buiten gespeeld. Het was nog steeds lekker weer en de baasjes profiteren ervan om de sigarenproductie buiten te laten gebeuren. De baasjes hebben ons al zover dat we in geen tijd zeven worstjes op de kranten leggen alvorens verder te spelen. Als dat zo verder gaat hebben we al de pups zindelijk tegen dat ze naar de eigenaars gaan.

Soms vergissen we ons nog… we kijken namelijk enkel vooruit. Dan zijn we met ons hoofdje boven de krant maar de achterkant van ons jonge lijfje is dan nog niet boven de krant ! ! ! En dan heb je wat ons baasje een “graaf accident” noemt.

Het baasje is zo fier als een gieter als ‘m weer eens ziet dat een pup de bench verlaat, naar de kranten loopt, daar doet wat er te veel in zat en dan terug naar de bench trippelt ! Hij verkondigt dan ook aan iedereen die het horen wil dat de slimste , intelligentste en verstandigste zindelijke pups bij ons in de living liggen groot te worden .

En vergis U niet hé, het gaa wel degelijk over ons ! ! !

Belle & co

Goed !...

Super zelfs ! We kunnen niets anders melden dat het allemaal prima naar wens hebben die negen kleine dreumessen in de puppyren.

Er staat een “automatiekske” op. Dat piept als die honger hebben en dat zwijgt als het voldaan is. Vlak voor dat zwijgen , tussen het eten en het slapen moeten ze dan nog eens hun tanden uitproberen op oren, poten en staarten van wie het dichtst in de buurt komt.

Het prachtige weer komt ons goed uit. Sinds een week krijgen de kleintjes hun “boterhammekes” buiten op het terras. Dat scheelt een slok op een borrel bij het proper maken van hun “privé living”. Als er niemand over die natte kranten loopt te baggeren en je kan doorwerken is het een klus van goed vijftien minuten. Loopt dat kleine grut daar tussendoor dan heb je meer dan een half uur nodig en heb je er ook nog een zenuwinzinking haast bovenop !

Donderdag mogen ze voor de eerste maal mee met de auto. Het gaat geen lange rit worden, we trekken donderdagvoormiddag naar het Binnenhof, onze dierenkliniek om de pupjes te laten chippen en te vaccineren. Dat gaat nog een kleine volksverhuizing teweeg brengen.

Nog goed !

Speciaal voor de zes bloglezers die gereageerd hebben op het bericht van het nieuwe boek “het lied der grotten” in de reeks “de aardkinderen” van Jean M. Auel.

’t Baasje heeft het voorwoord en het eerste hoofdstuk gelezen en kan vertellen het zit weer eens goed met het boek. Nog steeds dezelfde prachtige schrijfstijl, informatief en spannend.

Wat het verhaal betreft, want daar waren ze het meest nieuwsgierig naar… In het eerste hoofdstuk: Drie holenleeuwen dood, één mannetje en twee leeuwinnen, die de bewoners van de derde grot konden belagen. Van de bewoners niemand gekwetst. Morgen waarschijnlijk meer nieuws.

Belle & co

Wind en pupjes…

Al een week eten de pupjes buiten op het overdekte terras. De temperaturen zijn best aangenaam maar we merkten dat de pupjes toch telkens plaatsjes opzochten waar het wind vrij is.

Daarom hebben we nu aan de zijde van de tuin het terras windvrij gemaakt tot op een hoogte van 80 centimeter. Het kleine spul geniet nu nog meer van de lente. Lekker eten, geen wind meer en het zonnetje op hun bolletjes, wat wil je nu nog meer. Ook de regen van gisteren en eergisteren kon hen niet deren.

Het is mooi om zien hoe ze het hoofdbestuur mee naar buiten volgen. Even in de handenklappen en een beetje aanmoediging van het genre “komen eten jongens en meisjes” en het Drentensliertje staat in geen tijd op het terras. Ook in de omgekeerde richting gaat het vlotjes. Ze blijven wel ongeveer een half uur buiten, ruimschoots de tijd om te doen wat een pupje moet doen buiten eten en slapen…(iets met sigaren maken).

Als ze dan terug binnenkomen en je steekt de verwarmingslamp even aan dan zie je de koukleumen onder hen hun lekker plaatsje opzoeken. Nu de wind gebannen is op het terras heeft de lamp ook merkelijk minder succes.

Het is echt plezant de pups te observeren en de resultaten op te merken van wat je doet om het hen steeds comfortabeler te maken. En wees maar zeker dat je verandering in gedrag opmerkt !

Belle & co

Nog over boeken…

Speelvogels…

Gisteren heeft het baasje dus het zesde boek van Jean Auel gekocht over de evolutie van de mens in de préhistorie. Maar ook hier in de puppyren is er in die vier weken heel wat evolutie geweest.

In de eerste week waren de pups al blij dat ze bij Belle een tepel vonden en dat ze erbij geraakten. Je moet het maar eens proberen met gesloten oren en ogen, met je pootjes aan de zijkant van je lichaam.

Dan konden ze Belle vinden omda na veertien dagen de oogjes open waren en ze konden ook hun pootjes al gebruiken waarvoor ze eigenlijk gemaakt waren.

In de derde week was het aanbod in de milkbar nog steeds hetzelfde maar de consumenten kregen grotere dorst. Nu moesten ze er achter komen dat met de tong slabberen ook voordelen  had. Zeker als er van die lekkere puppymelk op het menu stond.

Die tandjes die ook te voorschijn kwamen gaven meer houvast aan moeders tepel die dat maar matig kon appreciëren. Tot er bloed bij te pas kwam en toen was er enkel nog de schotel puppymelk waar nu al wel brokjes onder geweekt waren, of zoals in het begin de brokjes door de blender waren gepasseerd.

Dat die brokjes ook de nodige energie verschaft is mekbaar aan de pup’s hun speelgedrag. Voornamelijk als ze buiten mogen op het overdekte terras. Favoriet speelgoed hebben ze altijd bij zich in de buurt. Een stel oren, een staart of pootjes die in de lucht steken van een pup die zich ligt te rollen. Dadelijk hangt er een broer of zus aan.  Dat alles gedaan wordt met van die scherpe puppytandjes is aan het gekrijs of geblaf te horen.

Iemand die zulke pup’s niet gewend is, moet vast denken dat er een varken gekeeld wordt hier in onze huiskamer, zo gaat het er soms aan toe…

Belle & co

Hera en de pups…

Met de jachttraining is ze krediet bij de baas aan het verliezen, als ze tegen volgende woensdag het “zit en blijf” niet onder de knie heeft neemt de baas Heros mee op training heeft ‘m al gezegd. Voor de rest was de training gisterenavond vooral NAT.

Maar met de pupjes is ze een waardige hulp voor Belle. Soms is ze wel wat bruut met de pup’s. Toch bruter dan Belle maar we zullen maar denken “ieder z’n eigen stijl”. De pup’s spelen ook graag met Hera, het “klikt” echt tussen hen.

Haast ganse dag is ze samen met Heros rond de ren te vinden. Zit hun neus niet DOOR de mazen van het hekwerk dan er toch wel volledig TEGEN.

De kleintjes liggen dan met hun kleine pootjes tegen die groten hun snuit te duwen of te slaan. Maar vooral is het kermis voor de beide patijen als de pups gegeten hebben . We geven de groten en de kleintjes gescheiden eten omdat anders Belle & co hun grote tongen door de puppymelk draaien en nog bitter weinig overlaten voor wie het bestemd is.

Als de pups dan gegeten hebben komen ze alle tegen de puppyren staan waar aan de andere kant drie grote loebassen klaar staan om die puppysnuitjes een wasbeurt te geven.

Eén ding is spijtig, vorig jaar is Hera schijndrachtig geweest, het zou nu op dit moment een schitterende hulp geweest zijn voor Belle die op dit moment nog wel melk heeft , maar de brute kracht van de negen geweldenaars niet meer aankan. Ze krabben en bijten Belle tot bloedens toe om toch maar zeker de goede tepel niet te missen !

Maar ook dat lossen we op door maar drie of vier pup’s te laten drinken onder toezicht van ’t baasje. En dat lukt best, zowel voor Belle die het als een opluchting ziet, verlost te zijn van die spannende melkklier en de pup’s, gewoonlijk de lichtste krijgen het beste wat er te krijgen is !

Belle & co

Uit Duitsland….

Monika Hazekamp, Drentenliefhebster in Duitsland, heeft nog eens een bericht voor ons.  Regelmatig mailt ze ons om prettiger zaken dan vandaag. Vandaag is het omdat ze in Hochmoor , dat ligt in Duitsland vlak bij de Nederlandse grens ter hoogte van Doetinchem, een bejaarde Drent gevonden hebben. Lees maar even mee wat Monika te melden heeft.

Jan

Hoi Jan,

in Deutschland in de beurt van de A 31 (Hochmoor) is deze oude teef in verwaarloste, afgemagerte toestand gevonden.

Geen chip geen tato. Ze blijkt niet in huis gehouden worden te zijn (niet zindelijk). Ze is gevonden en na een dierenkliniek. Nu is weer wat beter en moet eigentlijk in een dierenasyl. De meiden die in de kliniek werken hebben het voor elkaar dat ze nog even mag blijven. Dat mag natuurlijk niet lang duuren.

Nou dachten Sonja en Marian, dat ze deze teef een keer bij vermiste honden gezien hebben. Maar wij vinden niets terug. Heb jij een idee?

Of weet je een plek voor haar?

Alvast bedankt voor het mee denken.

Wat zeg je ?...

In het bejaardentehuis zitten 2 oude dames.

Zegt de een tegen de andere “ik hoor bijna niks meer”’

“Kom - ik zal even in je oor kijken” zegt haar kamergenoot.

“O - ik zie het al - er zit een zetpil in je oor…."

"Oh", zegt de andere "dan weet ik waar mijn gehoorapparaat gebleven is"

L.M.

Deze was gisterenmiddag geplaatst toen de panne op het seniorennet optrad, nadien bleek de mop verdwenen. Daarom nu met een dag vertraging.