Vast voedsel…

Vijf weken al…

Dat was gisteren al, ’t baasje heeft er gisteren geen melding van kunnen maken omdat het onbeleefd is van je bezoek zo maar te laten zitten en aan het blog gaan werken.

We hadden veel bezoek gisteren, het begon al voor elf uur toen tante Marleen en nichtje  Joke met kleine Cas ons kwam bezoeken. En zo ging het door tot na acht uur ’s avonds.

Zo had Roswitha voor ons piepballetjes als cadeau . Voor elk pupje een balletje, dat gaan we meekrijgen als we naar onze nieuwe baasjes verhuizen vertelt ons baasje. Dat gaat al een flinke valies worden als we verhuizen. Van dokter Nelly kregen we een welkomstpakket van Hill’s met brokjes die we nu ook krijgen. Daar was ook nog blikvoer van dezelfde fabrikant bij en van Nelly deed er van haarzelf nog een flostouw bij.

Ook het baasje ging op cadeautjes jacht en deed er ook nog een balletje bij en ook nog voor elk pupje een eerste leibandje. Ook het boekje “de Drentsche Patrijshond” kregen de eigenaars al mee bij een bezoek.

We kunnen als het ware hier gewoon met volledige uitrusting  buiten stappen. Maar eerst moeten we nog drie weken bij “ons moe” blijven. Goed voor de socialisatie zegt het baasje. Wat socialisatie is weten we niet, lekker is het in elk geval niet want we hebben het nog niet in onze eetkom  gevonden.

Donderdag krijgen we nog enkele “pikuren”. Er is er één bij met een dikke naald, da’s voor de chip zegt het baasje. Dat is verplicht en het laat toe dat men ons altijd bij het baasje kan terug brengen moesten we verloren gelopen zijn. Het is als het ware een paspoort die we onderhuids in onze hals met ons meedragen.

Maar tegen dat we zover zijn kan er nog veel gebeuren in pupjesland !

Belle & co

Twee trio’s op wandeling

Vandaag hadden we buiten drie pupkopers ook Roswitha met haar trio op bezoek. Voor de niet kenners en de nieuwelingen, Roswitha is de fokster van Ferron de vader van onze negen pups. Zij volgt heel nauwgezet de nazaten van haar hondjes en da was de reden waarom ze vandaag hier in Vosselaar was.

Wij hebben dus uiteraard met Luc, Katia en de kinderen Jef en Fien en Roswitha een fijne wandeling gemaakt .

Belle die ook mee was mocht de eerste maal sinds lang nog eens los de wandeling mee maken. Dat ze er plezier in had en ze volledig losgeslagen was bewees ze na de waterplas. Plots dook ze de omliggende bosjes in om even later met een dood konijn te voorschijn te komen. Wat ons baasje deed besluiten dat ons Belle niets van haar kuren verloren is na de komst van haar nestje.

Na het bad in de weide zijn we dan “ons bos” ingedoken. Daar ontmoetten we “Fitou” de Border Collie met zijn bazinnetje. Fitou is een van gezondheid en energie blakende  zes jarige Border Collie. Zijn bazinnetje is echter op zoek naar een goed ander baasje vermits zijzelf 78 jaar geworden is en  haar echtgenoot sinds hij twee jaar geleden een zware operatie onderging niet meer voor Fitou kan zorgen zoals het hoort.

Fitou luistert goed, is energiek en we kennen hem al meerdere jaren door de ontmoetingen in ons bos. Moest er iemand onder de lezers interesse hebben voor Fitou kan hij/zij het ons laten weten. Net als bij ons geeft het bazinnetje Fitou niet mee met eender wie. Het moeten mensen zijn die Fitou het mandje kunnen geven dat Fitou thuis gewend is en ook de beweging die hij nodig heeft .

Belle & co

Buikje vol…

Wakker worden, buiten op het terras plasje maken, buikje vol eten met puppymelk, spelen, drolletje leggen, mede pupjes ambeteren, leren aanvallen en aanvallen afslaan en dan een dutje doen.

Dat is zowat in grove lijnen onze ochtend bezigheden. We hebben van alles even veel plezier en ondertussen kunne de baasjes ons normale verblijf in de living een grote beurt geven. Bij de baasjes begint dat ook al routine te worden , ieder heeft zijn eigen taak. Opruimen van de vieze rommel, dweilen, overtrekken aanbrengen aan bench en kussen, ondertussen de “groten” nog eten geven. Het loopt best vlot en binnen het uur is alles in orde.

Na het spelen kruipen we allen dicht bij elkaar de twee manden die steeds klaar staan op het terras. Daar kunnen zij die moe gespeeld zijn een dutje doen. Deze morgen waren ze blijkbaar allen op ’t zelfde moment moe en zijn ze dicht tegen elkaar in één mand in slaap gevallen. ’t Baasje zegde het nog, als je hen zoiets opdraagt lukt het je nooit maar uit zichzelf is het een fluitje van een cent .

Straks krijgen we weer bezoek, verschillende toekomstige baasjes komen nog eens op “kraamvisite”. Dat laatste woord is al wat voorbijgestreefd, het is meer opendeurdag in de puppykleuterschool.

Belle & co

Heerlijk vandaag…

Het was al goed vanaf ’t moment dat we onze ogen open hadden. Stralend lente weer.Van ’t moment dat onze baasjes ook wakker waren mochten we al de eerste maal buiten. ’t Vrouwtje maakte puppymelk die in een oogwenk verdwenen was.

Twee schalen kregen we en ons moe, Hera en Heros die gewoonlijk op vinkenslag staan om de restjes in te pikken moesten bijna onverichterzake afdruipen. Het vrouwtje zag dat er nog “zin in meer” was en maakte nog een portie extra. Zelfs van die extra portie bleef maaramper genoeg over om een holle tand te vullen.

Ook deze middag mochten we buiten eten en toen zijn we een paar uren buiten gebleven. Het baasje had de twee manden buitengezet om een slaapje in te doen maar wij, sterke Drentenpups verkozen gewoon ons op de stenen te slapen te leggen !

Ook vanavond hebben we nog buiten gespeeld. Het was nog steeds lekker weer en de baasjes profiteren ervan om de sigarenproductie buiten te laten gebeuren. De baasjes hebben ons al zover dat we in geen tijd zeven worstjes op de kranten leggen alvorens verder te spelen. Als dat zo verder gaat hebben we al de pups zindelijk tegen dat ze naar de eigenaars gaan.

Soms vergissen we ons nog… we kijken namelijk enkel vooruit. Dan zijn we met ons hoofdje boven de krant maar de achterkant van ons jonge lijfje is dan nog niet boven de krant ! ! ! En dan heb je wat ons baasje een “graaf accident” noemt.

Het baasje is zo fier als een gieter als ‘m weer eens ziet dat een pup de bench verlaat, naar de kranten loopt, daar doet wat er te veel in zat en dan terug naar de bench trippelt ! Hij verkondigt dan ook aan iedereen die het horen wil dat de slimste , intelligentste en verstandigste zindelijke pups bij ons in de living liggen groot te worden .

En vergis U niet hé, het gaa wel degelijk over ons ! ! !

Belle & co

Goed !...

Super zelfs ! We kunnen niets anders melden dat het allemaal prima naar wens hebben die negen kleine dreumessen in de puppyren.

Er staat een “automatiekske” op. Dat piept als die honger hebben en dat zwijgt als het voldaan is. Vlak voor dat zwijgen , tussen het eten en het slapen moeten ze dan nog eens hun tanden uitproberen op oren, poten en staarten van wie het dichtst in de buurt komt.

Het prachtige weer komt ons goed uit. Sinds een week krijgen de kleintjes hun “boterhammekes” buiten op het terras. Dat scheelt een slok op een borrel bij het proper maken van hun “privé living”. Als er niemand over die natte kranten loopt te baggeren en je kan doorwerken is het een klus van goed vijftien minuten. Loopt dat kleine grut daar tussendoor dan heb je meer dan een half uur nodig en heb je er ook nog een zenuwinzinking haast bovenop !

Donderdag mogen ze voor de eerste maal mee met de auto. Het gaat geen lange rit worden, we trekken donderdagvoormiddag naar het Binnenhof, onze dierenkliniek om de pupjes te laten chippen en te vaccineren. Dat gaat nog een kleine volksverhuizing teweeg brengen.

Nog goed !

Speciaal voor de zes bloglezers die gereageerd hebben op het bericht van het nieuwe boek “het lied der grotten” in de reeks “de aardkinderen” van Jean M. Auel.

’t Baasje heeft het voorwoord en het eerste hoofdstuk gelezen en kan vertellen het zit weer eens goed met het boek. Nog steeds dezelfde prachtige schrijfstijl, informatief en spannend.

Wat het verhaal betreft, want daar waren ze het meest nieuwsgierig naar… In het eerste hoofdstuk: Drie holenleeuwen dood, één mannetje en twee leeuwinnen, die de bewoners van de derde grot konden belagen. Van de bewoners niemand gekwetst. Morgen waarschijnlijk meer nieuws.

Belle & co

Wind en pupjes…

Al een week eten de pupjes buiten op het overdekte terras. De temperaturen zijn best aangenaam maar we merkten dat de pupjes toch telkens plaatsjes opzochten waar het wind vrij is.

Daarom hebben we nu aan de zijde van de tuin het terras windvrij gemaakt tot op een hoogte van 80 centimeter. Het kleine spul geniet nu nog meer van de lente. Lekker eten, geen wind meer en het zonnetje op hun bolletjes, wat wil je nu nog meer. Ook de regen van gisteren en eergisteren kon hen niet deren.

Het is mooi om zien hoe ze het hoofdbestuur mee naar buiten volgen. Even in de handenklappen en een beetje aanmoediging van het genre “komen eten jongens en meisjes” en het Drentensliertje staat in geen tijd op het terras. Ook in de omgekeerde richting gaat het vlotjes. Ze blijven wel ongeveer een half uur buiten, ruimschoots de tijd om te doen wat een pupje moet doen buiten eten en slapen…(iets met sigaren maken).

Als ze dan terug binnenkomen en je steekt de verwarmingslamp even aan dan zie je de koukleumen onder hen hun lekker plaatsje opzoeken. Nu de wind gebannen is op het terras heeft de lamp ook merkelijk minder succes.

Het is echt plezant de pups te observeren en de resultaten op te merken van wat je doet om het hen steeds comfortabeler te maken. En wees maar zeker dat je verandering in gedrag opmerkt !

Belle & co

Nog over boeken…

Speelvogels…

Gisteren heeft het baasje dus het zesde boek van Jean Auel gekocht over de evolutie van de mens in de préhistorie. Maar ook hier in de puppyren is er in die vier weken heel wat evolutie geweest.

In de eerste week waren de pups al blij dat ze bij Belle een tepel vonden en dat ze erbij geraakten. Je moet het maar eens proberen met gesloten oren en ogen, met je pootjes aan de zijkant van je lichaam.

Dan konden ze Belle vinden omda na veertien dagen de oogjes open waren en ze konden ook hun pootjes al gebruiken waarvoor ze eigenlijk gemaakt waren.

In de derde week was het aanbod in de milkbar nog steeds hetzelfde maar de consumenten kregen grotere dorst. Nu moesten ze er achter komen dat met de tong slabberen ook voordelen  had. Zeker als er van die lekkere puppymelk op het menu stond.

Die tandjes die ook te voorschijn kwamen gaven meer houvast aan moeders tepel die dat maar matig kon appreciëren. Tot er bloed bij te pas kwam en toen was er enkel nog de schotel puppymelk waar nu al wel brokjes onder geweekt waren, of zoals in het begin de brokjes door de blender waren gepasseerd.

Dat die brokjes ook de nodige energie verschaft is mekbaar aan de pup’s hun speelgedrag. Voornamelijk als ze buiten mogen op het overdekte terras. Favoriet speelgoed hebben ze altijd bij zich in de buurt. Een stel oren, een staart of pootjes die in de lucht steken van een pup die zich ligt te rollen. Dadelijk hangt er een broer of zus aan.  Dat alles gedaan wordt met van die scherpe puppytandjes is aan het gekrijs of geblaf te horen.

Iemand die zulke pup’s niet gewend is, moet vast denken dat er een varken gekeeld wordt hier in onze huiskamer, zo gaat het er soms aan toe…

Belle & co

Hera en de pups…

Met de jachttraining is ze krediet bij de baas aan het verliezen, als ze tegen volgende woensdag het “zit en blijf” niet onder de knie heeft neemt de baas Heros mee op training heeft ‘m al gezegd. Voor de rest was de training gisterenavond vooral NAT.

Maar met de pupjes is ze een waardige hulp voor Belle. Soms is ze wel wat bruut met de pup’s. Toch bruter dan Belle maar we zullen maar denken “ieder z’n eigen stijl”. De pup’s spelen ook graag met Hera, het “klikt” echt tussen hen.

Haast ganse dag is ze samen met Heros rond de ren te vinden. Zit hun neus niet DOOR de mazen van het hekwerk dan er toch wel volledig TEGEN.

De kleintjes liggen dan met hun kleine pootjes tegen die groten hun snuit te duwen of te slaan. Maar vooral is het kermis voor de beide patijen als de pups gegeten hebben . We geven de groten en de kleintjes gescheiden eten omdat anders Belle & co hun grote tongen door de puppymelk draaien en nog bitter weinig overlaten voor wie het bestemd is.

Als de pups dan gegeten hebben komen ze alle tegen de puppyren staan waar aan de andere kant drie grote loebassen klaar staan om die puppysnuitjes een wasbeurt te geven.

Eén ding is spijtig, vorig jaar is Hera schijndrachtig geweest, het zou nu op dit moment een schitterende hulp geweest zijn voor Belle die op dit moment nog wel melk heeft , maar de brute kracht van de negen geweldenaars niet meer aankan. Ze krabben en bijten Belle tot bloedens toe om toch maar zeker de goede tepel niet te missen !

Maar ook dat lossen we op door maar drie of vier pup’s te laten drinken onder toezicht van ’t baasje. En dat lukt best, zowel voor Belle die het als een opluchting ziet, verlost te zijn van die spannende melkklier en de pup’s, gewoonlijk de lichtste krijgen het beste wat er te krijgen is !

Belle & co

Uit Duitsland….

Monika Hazekamp, Drentenliefhebster in Duitsland, heeft nog eens een bericht voor ons.  Regelmatig mailt ze ons om prettiger zaken dan vandaag. Vandaag is het omdat ze in Hochmoor , dat ligt in Duitsland vlak bij de Nederlandse grens ter hoogte van Doetinchem, een bejaarde Drent gevonden hebben. Lees maar even mee wat Monika te melden heeft.

Jan

Hoi Jan,

in Deutschland in de beurt van de A 31 (Hochmoor) is deze oude teef in verwaarloste, afgemagerte toestand gevonden.

Geen chip geen tato. Ze blijkt niet in huis gehouden worden te zijn (niet zindelijk). Ze is gevonden en na een dierenkliniek. Nu is weer wat beter en moet eigentlijk in een dierenasyl. De meiden die in de kliniek werken hebben het voor elkaar dat ze nog even mag blijven. Dat mag natuurlijk niet lang duuren.

Nou dachten Sonja en Marian, dat ze deze teef een keer bij vermiste honden gezien hebben. Maar wij vinden niets terug. Heb jij een idee?

Of weet je een plek voor haar?

Alvast bedankt voor het mee denken.

Wat zeg je ?...

In het bejaardentehuis zitten 2 oude dames.

Zegt de een tegen de andere “ik hoor bijna niks meer”’

“Kom - ik zal even in je oor kijken” zegt haar kamergenoot.

“O - ik zie het al - er zit een zetpil in je oor…."

"Oh", zegt de andere "dan weet ik waar mijn gehoorapparaat gebleven is"

L.M.

Deze was gisterenmiddag geplaatst toen de panne op het seniorennet optrad, nadien bleek de mop verdwenen. Daarom nu met een dag vertraging.

Even helpen…

Sinds een paar dagen geeft Belle niet graag zelf eten meer aan de pups. Het is begonnen vrijdagavond, zaterdagmorgen toen de pups en zij zelf zo geschrokken zijn van het vuurwerk waar het baasje zo furieus boos om was.

Belle bloedde toen uit een tepel. Waarschijnlijk door het opspringen van het schrikken heeft één van de pupjes haar gekwetst met zijn scherpe tandjes.

Nu doen we het zo dat er telkens maar drie of vier pups bij Belle gelegd worden om te drinken. Het baasje blijft dan bij haar zitten om haar rustig te houden en de pupjes in toom te houden.

Belle krijgt nu ook terug haar normale voedsel. Geen speciaal eten meer om de melkproductie te stimuleren, wij proberen zo de melkproductie minimaal te krijgen en zelfs te laten stoppen.

De pups eten nu toch al enkele dagen zelfstandig, dat afbouwen kan dus perfect, het is enkel het nog melk hebben van Belle dat ons noodzaakt de pups bij haar te laten drinken. Gewoonlijk zijn het de lichtste die we daar voor nemen. Zij die “iets meer” wel kunnen gebruiken.

Belle & co

Veel konijnen en geen oren…

Neen het heeft niets te maken met konijnen zonder oren, we willen maar zeggen dat je haast struikelt over de konijnen in het bos en dat er bepaalde Drenten, jullie wel bekend,  geen oren hebben om naar de baas te luisteren!

Het waren Hera en Heros die mee waren naar “ons bos”. Ze wisten niet wat ze zagen want de konijnen vlogen alle kanten voor hen uit. Dat wil ook zeggen dat we in no time volledig verspreid waren in het bos. En zo liep het baasje met twee leibanden rond zijn nek in het bos terwijl Hera en Heros van geen leibanden bewust waren.

Maar dan komt het, normaal komen Hera en Heros vlot terug als ’ t baasje hen roept, behalve vandaag dus. Oren horen bij konijnen zullen die twee gedacht hebben en dus zij deden maar aan.

Toen het baasje zich van hen niets meer aantrok en zijn weg gewoon vervolgde zagen ze toch in dat ze fout bezig waren en kwamen in volle vaart achterna ! Eens aan de lijn waren ze goed bezig om een heuse slede voort te trekken, er stond geen maat op vandaag. Zulk gedrag kan alleen maar een voorbode zijn van veranderend weer besloot het baasje.

De lezers kunnen er haast zeker van zijn, neem maar een paraplu mee als je het huis uitgaat, ge gaat hem kunnen gebruiken, zegt dat de Jan het gezegd heeft !

Belle & co

Wegens panne…

En waar we geen kaas van gegeten hebben, gans het seniorennet lag blijkbaar plat, hebben we geen laatavond bericht niet meer. Maaaar vermits er mensen zijn die twijfelen of ze dan al dan niet kunnen slapen… voor hen nog enkele recente “portretjes”

Belle & co

Gezondheidsbulletin Belle…

Deze morgen waren we met Belle in onze dierenkliniek het binnenhof. De problemen waren al een paar dagen in opmars. Het probleem was eigenlijk een “luxeprobleem” in deze zin dat Belle genoeg melk heeft maar het moeilijk heeft de pups te laten drinken.

De pups hebben nu tandjes en veroorzaken kleine wondjes aan Belle’s tepels. Deze morgen bleef een pup bij het opstaan van Belle aan haar tepel hangen .  Dit zorgde ervoor dat Belle bloedde aan eentepel.

We hebben om negen uur een afspraak gemaakt en om half twaalf mochten we al komen. Belle maakte al lichtjes koorts wat op een ontsteking kan wijzen en Nelly heeft dus antibiotica voorgeschreven. Ze krijgt nu dus tweemaal per dag een ¾ pil en dat acht dagen lang. We moeten haar ook tweemaal daags temperaturen.

Voor het melkprobleem laten we nu per keer, maar maximum drie pups drinken. Dan blijft het baasje bij haar om haar gerust te stellen en de pups rustig te houden. Ook houdt het baasje zijn vingers tussen de puppootjes en Belle’s buik om geen verwondingen te krijgen door de nageltjes aan Belle’s gevoelige buik.

Bij de pup’s zijn we nu afgestapt van de Bambix die toch wel buikloop bij de pups veroorzaakte. Ze krijgen nu pupbrokjes die de blender gepasseerd zijn en vermengd zijn met puppymelk. Ook dit lusten ze met veel enthousiasme. Het resultaat was vanavond al merkbaar aan de geproduceerde worstjes !

Belle & co

Sollesetatie:

Geagte mevrouw de direktris,

I wil mij graag kandidaat stelle voor een jop die ik in de gazet hep gezien
Ik kan echt rap tippe met ene vinger en ik kan wa rekene
Ik denk dakkik goe aan de telefoon ben en nee ik ben ni echt ne sociale
maar mense reagere goe op mij. 
Mijn spelling is ni egt goe maar men persoonlekhijd is wel goe.
Over men pree zulle we wel is babbele, ik stel gen ijse.
Ik kan direkt beginne.
Al bedankt voor een antwoort.

Groete
Stef

PS. Omda mennen brief wa kord is, zet ik hier menne foto onder.   


Antwoord van de directrice:

Beste,

Het is al goed, we hebben spellingscontrole op de computer.

Tot maandag!

Ons oma…

Roswitha heeft het niet aan de grote klok gehangen maar op het Drentenforum konden we gisterenavond lezen dat Felis, onze oma, Luxemburgs kampioen is geworden. http://drentschepatrijs.messageboard.nl/viewtopic.php?t=10963

Het is na wereldkampioen in Denemarken twee jaar geleden en de tal van andere kampioenschappen een zoveelste erkenning van dit fijne hondje van Roswitha .

Je kan het  ganse verhaal van Luxemburg en andere manifestaties en erkenningen lezen op de site “van Drentepassie” van Roswitha. http://www.vandrentenpassie.nl/nieuwseninfo.php

Toch weer fijn dat Roswitha met haar gedrevenheid en passie voor haar honden toch steeds weer mooie resultaten haalt. Eenmaal een goed resultaat kan toeval zijn, maar dit bestendig resultaten halen moet de kwaliteiten van Felis toch wel bestendigen.

We kunnen het niet genoeg zeggen maar we zijn van de fanatiekste supporters van de “Van Drentenpassie “ roedel.

Een heel dikke proficiat van ons…

Belle & co