Twintigduizend…

Nog een kort…

Nog een kort laat avond berichtje…

Daarstraks kwam ook Annemie samen met haar twee zonen Matthis en Emile hun allerliefste Kibbels ophalen. Normaal verbleven ze de ganse week aan de kust maar de drang naar hun hondje was sterker als de kust en burgemeester graaf Lippens.

Dus toog Annemie een dag te vroeg weg van de kust naar Vosselaar . Zij waren vorige zondag niet op de puppyborrel ook al wegens geboekt aan de kust en darom schenken we nu even aandacht aan de sympathieke familie uit Pulle die onze Kibbels een prachtleven gaat geven !

Belle & co

Matthis en Kibbels

Onze zoon heeft ook een blog !

Dit melden U met fierheid de ouders van Kiet, Belle en Ferron.

Daarstraks toen Luc en Katia met Jef en Fien hun Kiet bij ons in Vosselaar kwamen ophalen deden ze met vier wat geheimzinnig en ’t baasje moest goed na de middag maar eens op ’t Bas en Belle blog of in de mailbox kijken.

En dit onderstaand bericht vonden wij op het in onze mailbox ! ! !

Hey Jan en Simmone, Belle , Heros en Hera,

ongetwijfeld stelden jullie jezelf al de vraag : "Hoe zou het met onze Kieter-Wieter zijn"???

Wel klik dan maar eens op deze link.

 Balderse groeten

Luc, Katia, Jef , Fien en Kiet

 http://www.bloggen.be/kieter_wieter/  

Wij waren dus razend nieuwsgierig en wilden alles laten vallen maar dat kon op dat moment nog niet. Reden… onze dochter Kiki die vanaf vandaag ook het Max en Bente blog overneemt was nog hier, en ’t baasje was samen met Marian , haar baasje, de paperassen nog aan het doornemen.

Dit is het adres van het Blog van Marian, bij vele lezers van ons blog inmiddels ook al goed bekend.  https://blog.seniorennet.nl/max_en_bente/

Welke Drentenmoeder kan nog van zich zeggen dat zij twee kinderen heeft die op het www actief zijn als hondenauteur ? Ik ken er maar eentje en dat is ikki “ons moe” Belle.

Met grote fierheid

Belle

Wat een verschil…

Wat een verschil tussen de twee dagen, gisteren en vandaag. Gisteren en de dagen voordien nog negen stuks van dat kleine gespuis en dan de rust wanneer er nog maar zes waren.

Gisteren is het ons duidelijk geworden waarom fokkers die niet “om den brode” fokken houden van nestjes van zes pupjes. Ons vorige en eerste nestje was er ook eentje van zes pupjes, zalig was dat. Allen gezond en “in de hand te houden”, controleerbaar kunnen we het ook noemen.

Niet dat die negen oncontroleerbaar waren maar als je het verschil in werk ziet wat je met drie pups meer hebt dan is dat verschil immens !

Waar we ook razend benieuwd naar zijn is nieuws van de eerste nestverlaters  en voornamelijk hoe hun baasjes de eerste nacht overleefd hebben. De drie gezinnen waar Kwispel , Kody en Kyra-Luna zijn terecht gekomen, zijn alle op verlof met hun hondje of hebben verlof thuis genomen om twee weken voor hun pupje te zorgen. We zouden vandaag en toch zeker deze morgen eens spiegel willen zijn daar ter plaatse de slaapogen eens van wat dichterbij bekijken !

Hier vandaag hebben we nog een druk komen en gaan, als er straks weer vier puppies de grote wereld instappen met hun nieuwe baasjes. Daarover straks meer …

Belle & co

Morgen, de grote leegloop…

Aanvankelijk waren ze met drie die morgen hun hondje zouden komen ophalen. Annemie die eerst zondag wou komen wegens verblijf aan de kust heeft nu toch gevraagd om morgen haar Kibbels te komen ophalen.

Behoudens tegenbericht komen Gonda, Marian, Luc en Katia respectievelijk hun Kyra-Belle, Kikki en Kiet ophalen.

Blijven er nog twee over voor zondag wat gaat het hier stil zijn. Het is nu al stil in verhouding met eergisteren en nu zijn er nog maar drie weg. Inge en Yvonne hebben al gemaild dat de rit naar Minderhout niet “rechtstreeks” was of “direct” zoals het bij het spoor een geijkte term is. Twee stops om de maag te ledigen in “terugstand” hebben ze moeten maken. En dan bedenken we dat we slechts in allerlaatste instantie bij elke pup nog snel een keukenrol hebben bijgeleverd. Van een nuttig accessoire gesproken ! ! !

Ondertussen hopen we op een rustige nacht met een normaal aantal slaapuren. Het zal wel meevallen denken we. Nadat de eerste eigenaar hier aankwam vielen de zenuwen gewoon weg en was er blijkbaar nooit geen zenuw aanwezig geweest…

Belle & co

Negen kleine Drentjes…

Die waren toen nog met zes… Kody, Kwispel en Kyra-Luna, zijn daarstraks met hun nieuwe baasje vertrokken. Kyra-Luna gaat Minderhout onveilig maken vanaf vandaag. Maar Kody en Kwispel gaan met gans de familie nog eerst een lang weekend doorbrengen in Zeeland vooraleer ze terug naar hun definitieve thuishaven Veldhoven in Nederland gaan.

We hebben de eigenaars nog enige goede raadgevingen meegegeven en dan ook dat puppypakket dat in oorsprong geschonken was door de diernekliniek maar dat nadien nog stevig is bij aangevuld door Nelly, Roswitha en wijzelf. In laatste instantie hebben we er nog maar een nieuwe keukenrol bijgevoegd omdat deze pupjes, in tegenstelling tot het vorige nestje, geen autotraining hadden gehad. Tenzij tot bij de dierenarts voor het chippen. Het vorige nestje was heen en weer mee geweest naar de Charente, die hadden toen al 1600 kilometer in de pootjes…

Nu de eerste vertrokken zijn, en met het dreigement dat we de pupjes komen terug halen als ze geen goede behandeling krijgen, is “de top er af”. Al bij al is het afscheid goed verlopen en verwachten binnen de kortste tijd de eerste foto’s van de pup’s hun nieuwe habitat.. Dat hebben de nieuw eigenaars ons toch plechtig beloofd, en we gaan hen dan daar ook ten gepaste tijden aan herinneren.

Jullie blijven het toch mee volgen ?

Belle & co

We missen ze nu al…

We missen ze nu al, Kwispel, Kody en Kyra-Luna. Ze zijn nog niet weg maar de gedachte dat het morgen al zo ver is wringt toch wel een beetje. Simonne heeft het zondag met de puppyborrel al tegen jan en alleman die het horen wilde gezegd, “ je mag blijven zolang je wil, maar eens je de pup genomen hebt om te vertrekken doe het dan ook dadelijk en blijf dan niet napraten !

En zo is het maar net, korte pijn van afscheid. Hoewel we er van overtuigd zijn dat we alle pupjes nog dikwijls gaan terugzien.

Daar is dan gelegenheid genoeg voor, met de clubmatch eind augustus, met de strandwandeling in Blankenberge begin november, de kaawpollekeswandeling en uiteraard de eigen “terugkomdag” rond hun verjaardag !

Zo hebben we het met het vorige nestje gedaan en daar zijn zelfs echte vriendschappen tussen de baasjes door ontstaan. Waarom dan nu ook niet ?

We hopen in elk geval dat het ook nu die richting uitgaat, aan ons zal het niet liggen, daar gaan we hard aan werken, beloofd op ons eerste communiezieltje…

Belle & co

Patou hond ?

Ooit van gehoord ? Ik alvast tot gisteren niet.

Het was Peter van “het Hurktoilet”, ons dagelijks gelezen “Frankrijk Weblog” die ons er op attent maakte in een artikel dat gisteren, -woensdag- op zijn blog verscheen.

http://www.hurktoilet.nl/weblog/blog.php

Het handelt over het toegelaten bijten van “Patou honden” van bergwandelaars. Je moet even zoeken om te weten te komen over welke honden het handelt maar dan blijken het Pyreneese Berghonden te zijn.

Die honden bewaken de schapenkudden in de Franse Savoie tegen de daar aanwezige wolven. Daar zijn ze niet bevreesd om een wolf of een beer die te dicht bij de kudde schapen komt aan te vallen en te verjagen.  

Nu zijn er echter ook bergwandelaars die deze grote hond als knuffeldier aanzien en zich onbewust van het risico te dicht bij de kudde wagen. Dat is dan buiten de waard gerekend, in dit geval de Pyreneeër. In het bericht kan je de uitspraak van de rechtbank van Albertville lezen en ook de video bekijken van een”Patouhond” die een beer aanvalt en verjaagt.

Enkele jaren terug was zo’n Pyreneese Berghond het maatje van onze Bas. Het was Maya de hond op de kinderboerderij van het Giels Bos, de instelling voor gehandicapten hier aan het eind van de straat. Het was een herplaatser die zeer wantrouwend was naar vreemden en in een vorig leven veel slaag gekregen had volgens de boer . Met Bas en ons was hij echter de beste maatjes, ook omdat hij wist dat er altijd wel enkele Nic-Nac koekjes te verdienen vielen als hij ons aan het hek kwam begroeten.

Maar Maya met zijn slechte, versleten heupen, en ook onze Bas zijn ook alweer enkele jaren zaliger.

Belle & co

Snuitjes…

Als de pupjes in de tuin op het gazon spelen, en dat is zo vanaf 10u30 in de voormiddag tot een uur of zeven ’s avonds, dan gebeurt het regelmatig dat de passanten zulke beelden te zien krijgen.

Snuitjes door de draadopeningen, oogjes die amper open gaan en zeggen “laat me verder dutten”, of van die vragende ogen van “kom je mee spelen ?”. Stuk voor stuk zijn ze een foto waard.

Dank zij het uitstekende weer van de laatste weken hebben de pupjes een zalig leven gehad. Want wat kan er nu nog beter zijn voor een jachthondje dan zoveel als mogelijk buiten te zijn en dat haast drie weken lang.

Buiten zijn, in de zon of in de schaduw, zelf die keuze kunnen maken. Oppas hebben door moeder Belle, halfbroer en –zus Heros en Hera. Op tijd en stond eten en drinken aangereikt krijgen door de baasjes, wel viermaal daags. Dan moet je toch een tevreden snuitje door de afsluitdraad kunnen steken…

Belle & co

De laatste loodjes…

Terwijl de kleintjes kuilen graven in het gazon en onbezorgd achter elkaar hangen, in oren bijten, de afsluitdraad proberen te slopen en nog van die terminator toestanden is het hoofdbestuur druk bezig.

Het is de administratie en de infomap die de kopers meekrijgen die het grootste werk van de dag beslaat. Inderdaad, onze pupjes krijgen een handleiding mee, in het Engels is dat een “Manual” en in het Frans een “mode d’ emploi”.

De baasjes bundelen dat alles samen in een map, ieder hondje zijn eigen map . Het grootste deel is het dagboek dat het vrouwtje heeft bijgehouden vanaf het moment dat we met Belle op bezoek gingen bij Ferron. De dag dat eigenlijk alles startte !

Ook is het baasje al begonnen met de foto’s zo’n beetje te sorteren en te schikken om later op de CD-rom te zetten die bij elke pup hoort. Alle foto’s die “gelukt zijn en er niet tienmaal bijsteken komen op die CD. Deze krijgen we niet klaar omdat de pups in drie dagen worden opgehaald en ieder krijgt dezelfde CD, dat is dus iets dat meekomt als de stambomen geleverd worden.

Vrijdag is dan de grote dag, dan zijn de eerste drie nest verlaters aan de beurt, Zaterdag komen ze er nog drie ophalen en zondag gaan de laatste drie hun toekomst bij de definitieve eigenaars tegemoet.

Het zal er gans anders aan toe gaan ten huize Faes. Rustiger alleszins, maar  of dat het vertrek van het jonge leven gaart goed maken is nog maar de vraag…

Maar jullie weten,we houden jullie op de hoogte !

Belle & co

Zuster Mary-Ann

Zuster Mary Ann, die voor thuiszorg bedrijf werkte, was haar ronde aan het doen om aan huis gebonden patiënten te bezoeken, toen haar benzine opraakte. Het gelukkige toeval wilde, was er juist een Texaco benzinestation een huizenblok verder.

Ze liep erheen om een benzineblik te lenen en wat benzine te kopen. De bediende vertelde haar dat het enige benzineblik dat hij had uitgeleend was, maar ze mocht wachten tot het teruggebracht was. Daar Zuster Mary Ann onderweg was naar een patiënt, besloot ze niet te wachten en liep terug naar haar auto. Ze zocht of er iets in de auto lag dat ze met benzine kon vullen en liet haar oog vallen op de ondersteek die zij naar de patiënt bracht. Altijd vindingrijk, droeg Zuster Mary Ann de ondersteek naar het benzinestation, vulde hem met benzine, en droeg de volle po terug naar de auto.

Terwijl zij de benzine in haar tank goot, keken twee protestanten van de overkant van de straat toe... Een van hen wendde zich tot de ander en zei:

"Als-ie start, word ik katholiek"!!!

L.M.

Heros en de pupjes….

Onze Heros, twee en een half jaar oud nu, en sindsdien de beste reu ter wereld, (durfde er haast bijschrijven ‘en grote omgeving) is sinds enkele dagen intensief met de pupjes bezig. Je staat er echt versteld van hoe rustig en kalm hij zich in de omgeving van de pup’s gedraagt .

Hij is dan zelfs nog geen vader van de pups mogen zijn vermits Belle zijn moeder is. Het karakter van haar heeft hij alleszins. Uren hebben we er al op staan kijken hoe hij rust brengt in het groepje pups en hoe die kleine hondjes rond hem hangen.

Alleen al maar door gewoon in de ren te gaan liggen brengt hij kalmte in de soms toch wel druk en soms woest spelende pups. Hij ligt daar dan maar en enkel zijn ogen bewegen zodat hij toch alles heeft gezien. Soms zijn we jaloers op zijn uitstraling op de puppies, een natuurtalent zullen we het maar noemen.

En dan zeggen dat hij bij toeval bij ons gebleven is. Het was helemaal niet voorzien dat we uit het Belle’s vorige nestje een reutje zouden houden. Twee teefjes in huis, Belle en Hera leek ons bij aanvang wel voldoende. Maar naarmate de tijd dat de pups bijons waren vorderde merkten we aan het karakter van Heros dat hij verdraaid veel gelijkenis vertoonde met het karakter van Bas.

Bas was toen een week voor de geboorte van de pups plots overleden aan een hartinfarct tijdens zijn dagelijkse wandeling in “ons” bos, en de herinnering was dus nog heel vers. Het houden van Heros is een beslissing geworden die ons nog geen seconde berouwd heeft. Wij hopen maar één zaak en dat is dat HIJ de pupjes niet het meest van alle gaat missen wanneer die na het komende weekend alle zijn uitgevlogen naar hun definitieve eigenaars….

Belle & co

Kan ni komme warreke…

Een werkgever maakt zich druk omdat een van zijn werknemers niet aanwezig is op het werk.

Hij telefoneert naar hem thuis en krijgt zijn vrouw aan de lijn.

 'Hallo madame, waar is de Mohammed ?'

 'Oh' zegt de dame, 'Mohammed siek, kanne ni warke komme'.

 Enfin de volgende dag weer van't zelfde.

 'Hallo madammeke hoe zit het vandaag met de Mohammed ?'

 Enfin wanneer Mohammed er de volgende dag weer niet is besluit de baas hem

 eens persoonlijk een bezoekje te brengen.

 Hij belt aan en vraagt of hij Mohammed mag spreken.

 'Ja' zegt zijn vrouw, 'Mohammed bofen in sijne bedde'.

 Den baas gaat naar boven maar wat hij daar ziet.....: Mohammed helemaal

naakt in bed met een Frans brood in zijn achterste...!

 'Oh baas', kreunt Mohammed 'ikke so siek ikke so tandpijn'.

 'Ja' zegt den baas 'maar wat doet dat Frans brood daar in uw gat ?'

'Ja' zegt Mohammed 'ikke kan ni eten fan tandepijn... tantist geseg 
Mohammed langs andere kant eten...

L.M.

Nog wat foto’s van gisteren…

Ze zijn vinnig, ze zijn vindingrijk, ze slapen ook nog graag en als het om hun bekje te vullen is zitten ze alle op één rij te wachten.

Pups van zeven weken oud, je raakt er gewoon niet op uitgekeken, en als je dan ook nog je “kodakske” bij de hand  hebt, dan maak je zulke foto’s als onderstaande.

Ook Belle komt terug meer en meer in beeld. Het is alsof ze merkt dat het afscheid van haar pups er staat aan te komen. Maar daar hebben we aan gewerkt. Met de puppyborrel is al gebleken dat we haast alle pups ook nog regelmatig gaan terugzien, en dat vinden we meer dan fijn. Misschien gebeurt dat al met de clubmatch op  27 augustus .Dat zou mooi zijn wanneer de negen pups allen met de zes van vorig nestje zouden kunnen verbroederen.

Maar dat is toekomstmuziek, hier komen de foto’s van gisteren…

Belle & co

wildseizoen...

 -Politie  ; Hallo, met de Federale Politie...

- Beller ; Ja, hallo, Ik bel u van op een afgelegen landweg om u te melden dat ik een zwaan heb omver gereden?! Wat moet ik nu doen.?

- Politie ; Wel 't is toch wildseizoen en voor zo'n bagatelle kome wij nu ni buiten..., je pluimt ze, ledigt ze en bereidt ze in de oven net zoals een eend of ander wild gevogelte...

- Beller ; Ahja?? Ah? OK! ... en wat doe ik met zijne moto?

L.M.

Te herplaatsen…Fitou

Fitou is één van onze speelkameraadjes in “ons bos” hier in Vosselaar. Het is een zesjarige Border Collie reu, boordevol energie en goed luisterend naar zijn baasjes, kortom een fijne hond.

Echter door ouderdom en ziekte van de baasjes dient Fitou herplaatst te worden, zij kunnen hem de beweging niet meer geven die hij nodig heeft en verdient. Wij zoeken dus mensen die de plaats en tijd hebben om met Fitou bezig te zijn.

Fitou is zwart/wit met witte sokjes, gezond en heeft alle nodige inentingen gehad.

Reageren voor dit fijne hondje kan via ons blog (reageren onder “mail ons” in de rechterkolom) of rechtstreeks naar de eigenaars via telefoon 00 32 (0)14 61 11 08 te Vosselaar. Liefst na 18 uur.

Als het wat rustiger is…

Vandaag, ook voor ons Belle “the day after” is het al rust wat de klok slaat. Tijd om nog eens te rollebollen met haar kroost. Het is net alsof ze zelf aanvoelt  ‘ik moet het nu doen want volgende week is het finaal over ‘

Zij vraagt dan mee binnen te mogen in de puppyren, spelen met de pup’s is nu meer dan aangewezen en ook die pup’s zijn steeds “in” om eens goed te rollebollen met “ons moe”.

Plots ligt ze dan op haar rug en vliegen er negen pups naar de tepels, dat is in twee weken niet meer gebeurd. Belle had toen verwondingen van de scherpe puppytandjes en wij hebben haar dan wat afzijdig gehouden van de pup’s. We hebben dan om de twee dagen enkele pups laten drinken om de melkproductie van Belle langzaam te laten afnemen. Vandaag hebben de pup’s “de laatste “drupkes” opgedronken, en Belle liet het vrolijk toe !

Even later merken we dan dat ook Duracellekes plat geaken en dan zoeken de pup’s hun kussens op, tijd voor een slaapke zeggen we dan. Binnen een uurtje gaan die oogjes weer open en is het gras droog genoeg om nog eens op het gazon hun gangen te gaan. Dan is het de beurt van Hera en Heros om alles in goede banen te leiden.

Het spel en werk is hier prachtig verdeeld in ons roedeltje. Een nestje fokken is niet simpel als je het goed wil doen, voor de verdienste kan je beter andere zaken gaan doen, je nachtrust is zowat gehalveerd … maar voor de ambience zoals gisteren en om te ontdekken hoe netjes die drie grote Drenten die kleintjes “begeleiden en verzorgen” daar doe je het voor… zeker weten !

Belle & co

De puppyborrel, wat anders vandaag ?

Van deze morgen tot op nu stond vandaag ten huize Faes alles in het teken van de puppyborrel voor de kopers van één van onze pupjes.

Vanaf deze morgen stond het vrouwtje in de keuken om alles klaar te krijgen tegen 14u30. Uur van afspraak met de Drentenliefhebbers. Van heinde en ver zijn ze naar Vosselaar afgezakt om hun toekomstig huidgenootje te komen knuffelen.

Vier hondjes gaan naar Nederland, eentje naar Heijen in Gelderland in de buurt van Nijmegen, eentje naar Arnhem en twee reutjes blijven wat dichterbij in Veldhoven vlakbij Eindhoven.

De “Belgen” gaan naar Berlaar, Minderhout, Pellenberg, Sint Amandsberg en ook weer dichtbij naar Pulle (je weet wel, van de enkele decennia geleden ingestorte brug op de E313 )

Of de pupeigenaars tevreden waren over het initiatief bleek uit de geanimeerde gesprekken en de belangstelling voor de kuren van de pupjes zelf. Die konden hun hartje ophalen op het gazon, dit door het nog steeds aanhoudend mooie weer.

Gans het gebeuren ging dan ook door op het terras en de tuin. We hadden het niet beter kunnen treffen, mooi weer, goede gezelschap en maar één gespreksonderwerp…Drentjes !

Wij hebben er alvast van genoten hoewel het toch flink wat werk inhield, maar de tevreden en enthousiaste  Drentenliefhebbers liet veel vermoeidheid verbleken.

Vanaf vrijdag gaan de eerste drie pupjes “uitvliegen” Toevallig alle naar het Noorden, de grens over. Zaterdag volgen er nog drie en zondag gaan de laatste drie als “paasdrentjes” naar hun eigenaars.

Belle & co