Als het wat rustiger is…

De puppyborrel, wat anders vandaag ?

Van deze morgen tot op nu stond vandaag ten huize Faes alles in het teken van de puppyborrel voor de kopers van één van onze pupjes.

Vanaf deze morgen stond het vrouwtje in de keuken om alles klaar te krijgen tegen 14u30. Uur van afspraak met de Drentenliefhebbers. Van heinde en ver zijn ze naar Vosselaar afgezakt om hun toekomstig huidgenootje te komen knuffelen.

Vier hondjes gaan naar Nederland, eentje naar Heijen in Gelderland in de buurt van Nijmegen, eentje naar Arnhem en twee reutjes blijven wat dichterbij in Veldhoven vlakbij Eindhoven.

De “Belgen” gaan naar Berlaar, Minderhout, Pellenberg, Sint Amandsberg en ook weer dichtbij naar Pulle (je weet wel, van de enkele decennia geleden ingestorte brug op de E313 )

Of de pupeigenaars tevreden waren over het initiatief bleek uit de geanimeerde gesprekken en de belangstelling voor de kuren van de pupjes zelf. Die konden hun hartje ophalen op het gazon, dit door het nog steeds aanhoudend mooie weer.

Gans het gebeuren ging dan ook door op het terras en de tuin. We hadden het niet beter kunnen treffen, mooi weer, goede gezelschap en maar één gespreksonderwerp…Drentjes !

Wij hebben er alvast van genoten hoewel het toch flink wat werk inhield, maar de tevreden en enthousiaste  Drentenliefhebbers liet veel vermoeidheid verbleken.

Vanaf vrijdag gaan de eerste drie pupjes “uitvliegen” Toevallig alle naar het Noorden, de grens over. Zaterdag volgen er nog drie en zondag gaan de laatste drie als “paasdrentjes” naar hun eigenaars.

Belle & co

Merkpunt…

Voor de mensen die straks op de puppyborrel komen en nog moeten zoeken naar nummer 25 in onze straat hebben we het makkelijk gemaakt.

Het is aan die enorme roze bloementuil aan de rechterkant van de straat. Onze Japanse kerselaar staat volledig tot het laatste bloemetje in bloei.

Dikwijls hebben we het zelf gemist als we weer eens voor weken in Frankrijk vertoefden maar dit jaar, door de komst van de pupjes, zien we, en kunnen we genieten van zijn bloemenpracht. Dit duurt spijtig genoeg maar tot de eerste regenbui, enkele druppels en heel de Japanse bloemenpracht is foetsji (klinkt nog Japans ook).

Zoals hierboven al gemeld, we houden vandaag “puppyborrel”. We houden daaraan omdat in het verleden is gebleken dat het de band tussen de verschillende pupeigenaars toch wel versterkt en we op die wijze ook nog contact kunnr-en houden met onze puppies.

Op de dag zelf kunnen wij ontspannen (?) met de mensen een babbeltje doen over (uiteraard) hun pupje. Welk voedsel gaan ze in huis moeten halen, hoe gedraagt het pupje zich bvb ’s nachts, of in de roedel. Wat weegt m’n pupje nu al. Moeten we iets speciaal voorzien ? Honderden vragen, duizenden antwoorden. En ieder mag z’n puppje nog eens komen knuffelen en zien spelen met z’n broers en zussen.

Met het H-nestje, dat van Heros en Hera onder andere, vonden de pupeigenaars dat een tof en zinvol initiatief en dus was het ook voor ons haast noodzaak van dit ook vandaag in te richten.

We zien wel wat het geeft, in elk geval deze namiddag hebben wij “het kot vol volk”, volgend nieuws waarschijnlijk vanavond laat op de avond…

Belle & co

Paasmaandagwandeling 25 april te Herent (bij Leuven)

Om Paaseieren te rapen, zullen we wellicht te laat komen, maar onderweg pikken we wel ‘een graantje’ mee …
Het initiële volledige parcours van de wandeling is geschat op +/- 8 km.
Naargelang de weersomstandigheden kan het traject worden ingekort of verlengd; voor diegene die om één of andere reden een kortere trip willen maken, is gezorgd.
Het wordt een gevarieerde en stevige promenade: stukje dorp, stukje vlak, maar ook heuvels, dalen, holle wegen, bos, veld en grasvlakten.
Onderweg stoppen we om wat te rusten bij een drankje en koek.

Wij komen om 14u. samen te 3020 Herent ter hoogte van het huis in de Percilstraat 7.
In de woning kan er gebruik gemaakt worden van het toilet voor en na de wandeling.
In ruil voor die ‘luxe’ gunst van de eigenaar van het pand vraagt het Bestuur aan de deelnemers om na de wandeling samen te komen in het privézaaltje aan het toilet om tegen een democratische prijs een drankje te nuttigen.
U kunt er terwijl wat uitrusten vóór uw terugreis en nog gezellig napraten ook.
Mogen wij vragen de honden gedurende die tijd in de wagen te laten: normaliter is elke hond (ook een Drent) wel moe na het ‘afgejakker’ dat ze in de poten hebben.
Voor honden die om één of andere reden nog niet volwassen genoeg zijn om alleen in de wagen te worden achtergelaten, maken we een uitzondering.
Neem hierover met iemand van het Bestuur contact op tijdens de wandeling.

Route:

1) E314, afrit 17 ‘WINKSELE’ (niet Herent, noch Wilsele ! )
U komt op de N2; neem richting Brussel.
Na 800 m rechtsaf = Grote Molenweg;
na 500 m linksaf = Godelindestraat;
na 100 m rechtsaf=Maleizenstraat;
onderaan rechtsaf=Schotstraat tot aan T-kruispunt rijden=Rijweg.
Linksaf, brug over de spoorweg,
1e straat rechts=Winkselsesteenweg, volgende straat rechts=Percilstraat.

2) Voor de mensen die uit de richting Mechelen komen via de Mechelsesteenweg =N26 sla in Herent rechtsaf ter hoogte van transporteur Vandenbroeck=huisnr. 662.
Altijd rechtdoor tot aan een bocht (90°) naar rechts=Winkselsesteenweg;
50m verder linksaf=Percilstraat.

Geraakt u onderweg in de problemen, bel dan het mobiel nr. 0032 485 517 995.

Bij beide routebeschrijvingen bevindt het huisnummer 7 zich vooraan in de Percilstraat.
Er is geen parkeerplein (tenzij er tegen die tijd een mogelijkheid zou zijn op de vroegere parking van de fabriek Henkel wat verderop).
De auto’s dienen geparkeerd in de straat of aanpalende straten.
Denk eraan de opritten van de bewoners niet te versperren en voorkom dat de honden er op hun privébezittingen p…

Gemakkelijkheidhalve wordt de deelname aan de wandeling betaald onderweg tijdens de ‘jeneverpauze’.
En zoals altijd … wij verheugen ons op jullie komst !
Bestuur BVDP

Midlifecrisis, en 't is nog waar ook....

Socialiseren en zindelijk maken…

Daar zijn we als hoofdbestuur van een flinke roedel toch wel ijverig mee bezig. De harde geluiden komen op dit moment zwaar verkeer dat wegens een omleiding aan de Beersebaan nu aan onze deur langskomt. Ook Belle en co durven hun klep al eens openzetten wat de pups ook wel doet schrikken. En dan zijn er Kiki die regelmatig langskomt en ook Julie en Michiel achterneefjes die wel eens komen “puppy-kijken en snuiven”.

Ook kennen al verschillende pupjes hun naam, zo denken wij toch. Wanneer je hun naam roept komen er wel meerdere naar je toe maar het pupje van wie de naam genoemd is, is er toch altijd bij.

Ook met het zindelijk maken zitten we goed op weg. Gisteren avond was er eentje wakker geworden die we dadelijk buiten hebben gezet. Dadelijk volgde zijn plasje en kakje OP DE KRANTEN die er altijd liggen en tientallen malen per dag vernieuwd worden. Er zijn nog “accidentjes” van pupjes die een stukje weggewaaid papier aanzien als “the place to be” en zich dan ook schromelijk vergissen in toilet.

Geen nood echter, daar hebben we dan de immense voorraad keukenrol voor, en ook de vloerzeep is terug aangekocht met de 5 liter gelijk. Het grote probleem is het aantal pups. Worden ze wakker dan dien je ze zo snel mogelijk buiten te zetten, echter als ze alle samen moet buitenzetten kom je handen te kort. De tijd dat je drie pups in twee handen kon nemen lukt niet meer. Voor pups van 5 kg heb je grotere handen nodig dan dewelke hier in huis voorradig zijn.

We hebben er in elk geval “een goed oog in”, de toekomstige eigenaars gaan er geen dagtaak aan hebben als ze de taal van de pupjes verstaan en dadelijk reageren op de vraag/aangeven wat het pupje wil. We duimen in elk geval voor hen en het pupje…

Belle & co

Kiki en Kikki 2….

Verschillende lezers vragen zich bij de reacties en de mail ’s af hoe het nu moet met Kiki, de meter van Kikki.

Wel we kunnen die mensen gerust stellen.  We hebben al afgesproken dat we haar meenemen aar Arnhem wanneer we de stambomen gaan wegbrengen. Dan ziet ze Kikki in haar eigenste leefomgeving.

Vermits Marian een echte Drentenliefhebber is, nu met een Belgisch hondje en een Belgische lidkaart van de Belgische Drenten Vereniging op zak gaan we haar toch wel vaker ontmoeten op manifestaties van de vereniging of op een terugkomdag van ons roedeltje.

Haar grootouders zijn ook telkens van de partij met “onze” Harry als er iets te doen is van de vereniging. Daar gaan Kiki en Kikki elkaar ook nog meermaals ontmoeten. En verder kan ze elke dag kontakt hebben met Kiki via het Max en Bente blog dat Marian minutieus up to date houdt . Kiki is genoeg PC beslagen om daar dagelijks het wel en wee van haar poulain te volgen en te reageren. Onderschat die twaalfjarigen niet aan het klavier hé.

Zij die zich ongerust maken over de goede gang van zaken tussen Kiki en Kikki maken zich onnodig zorgen, trouwens jullie kunnen zelf volgen hoe het loopt, hier op het Bas & Belle blog en op het Max & Bente blog kan je ook mee volgen hoe het de Kiki’ s en Kikki’s hun relatie gaan levendig houden. (start vanaf Pasen, Kiki en Carine en Dymphna zijn op dit moment Turkije op z’n kop aan het zetten, na Pasen zijn ze terug in ’t land) Wij beloven alvast elk nieuwtje hier in het lang en breed uit te smeren. De “boekskes”* gaan er een punthoofd van krijgen…

Belle & co

*De “Boekskes” wekelijkse roddelmagazines met alle “nieuws” over BV’s en BB’s .

Zomaar een donderdag ?...

Gisteren hadden we de vertegenwoordiger van Sint Hubertus over de vloer om het DNA staal van de pupjes af te nemen. Er zijn twee mogelijkheden, de beide ouders en één pupje uit het nest dat de vertegenwoordiger uitkiest of beide ouders en alle pups. Wij hebben voor de laatste formule gekozen, al onze pups kennen dus binnen enkele weken hun DNA code. Dit is wat duurder maar als er dan later met de pupjes verder gefokt gaat worden in België is het DNA al gekend !

Marian, van het Max en Bente blog en moderator van het Drentenforum heeft gans het gebeuren gefotografeerd en gefilmd. Die kwam gelijk kennis maken met haar nieuw huisgenootje het inmiddels bekende pupje Kikki. Kikki is inmiddels al bekend in half Nederland door de aankondiging van haar komst op het Drentenforum.

Ook Inge is nog haar Kyra-Luna komen bezoeken, die was nog hier als ook Jos en Dymphna en Kiki naar de hondjes kwamen kijken. Wat betreft bezoek en verschillende knuffelaars hebben onze pups geen klagen. Op dat gebied gaan ze meer dan normaal gesocialiseerd zijn.

Het was geen “gewone” donderdag, stik kapot, pompaf, is het hoofdbestuur na twaalven in bed gedoken….

Belle & co

Kikki  “the Golden Girl”…

Vorige week donderdag toen de pups werden gechipt, beslisten we dat Kikki, het blauwe halsbandje bij ons zou blijven. Het teefje zou bij moeder Belle, broer en zus Heros en Hera een gouden mandje krijgen.

Het is echter anders gelopen… Maandag moest Marian, moderator van het Drentenforum, haar 16 jarige Max “de directeur” genoemd laten inslapen. We hadden Marian en Max enkele malen ontmoet en waren vaste lezers van Marian’s  Max en Bente’s blog. https://blog.seniorennet.nl/max_en_bente/

Na enig overleg, een beetje rondvragen bij gezamenlijke kennissen, hebben de baasjes  besloten van Marian te vragen of ze geïnteresseerd was in Kikki. Marian die op vijf maanden zowel haar Bente als Max heeft moeten laten inslapen, was een beetje van de hand Gods geslagen, zo leek ons toch.

Toen wij voorstelden van eens met Kikki te komen kennis maken op donderdag, ze zou dan ook de DNA-staal afname door de vertegenwoordiger  van de Sint Hubertus kunnen meemaken.

Dat liet Marian zich geen tweemaal zeggen en ruim op tijd was Marian in Vosselaar. Voor de vertegenwoordiger van Sint Hubertus hier was had Marian al uitgebreid kennis gemaakt met Kikki, haar kikki, dat was ogenblikkelijk merkbaar.

Zelden hebben we iemand zo gelukkig gezien met een hondje, het was liefde op eerste zicht. Wijzelf zijn er van overtuigd dat we, zelfs als fokkers, dit hondje nooit kunnen geven wat Marian met “ons” Kikki voor heeft.

Niet voor niets hebben we Kikki even nadien de bijnaam “Golden Girl” gegeven. We gaan hier geen eigenaars met elkaar afwegen maar als dit hondje niet het beste mandje van alle negen gevonden heeft… dan kunnen we alleen maar jaloers zijn op die andere(n) die een nog beter mandje vonden.

Lees maar eens even wat Marian zelf vertelt op het Drentenforum en op haar Max en Bente blog.

Belle & co

Eén jaar al ! ! !

Vanuit Budingen krijgen we de melding dat Jago vandaag z’n eerste verjaardag viert. Om het met de titel van die recente song te noemen “waar is dat feestje?” hebben wij een antwoord !

In Budingen is er een feestje ! ! !

Uiteraard wensen we Jago nog vele mooie jaren en ook voor de familie Verrooten en “ons” Hadise, Jago’s huisgenoot een fijn vejaardagsfeestje !

Ute, Jean Pierre, Axel, Lars en Lina , geef er een lap op !

Belle & co

’t Gaat druk worden vandaag…

Buiten de normale werkjes van netjes maken (een serieuze brok werk), eten geven , verzorging van de pups,en de “baas eigen taken” ,komen er nog verschillende andere bij vandaag.

Zo komt men van Sint Hubertus vandaag de afname van de DNA stalen doen. Op zich niet zo’n groot werk maar je moet er even het kopje bijhouden wat betreft de administratie. Voor elk pupje, wij hebben voor alle negen DNA bepaling gevraagd, dienen de stalen en de papieren zorgvuldig bij elkaar gehouden te worden.

Eén zaak is hier wel goed aan, de pups worden geen pijn gedaan zoals bij het chippen. Hier bij de staalafname wordt er wat speeksel uit het pupbekje verzameld op een soort wattenstaafje. Dat staal gaat dan naar een Labo waar het DNA wordt vastgesteld. Enkele weken later krijgen we daar dan uitslag en “papperassen” van thuis.

Voorts is er nog flink wat puppiebezoek aangekondigd en moet het hoofdbestuur stilaan beginnen denken aan de voorbereidingen van de puppyborrel van zondag. En de baasjes zullen wel gelijk krijgen als ze zeggen “dat ze vandaag niet veel op hun gat zullen zitten !”

Vanavond weten jullie meer van het verloop van de dag …

Belle & co

Deze morgen…

Deze morgen toen we bezig waren met de ravage die de pup’s elke morgen achterlaten,  te fatsoeneren hadden we alle spullen uit de puppyren buiten op het terras gezet.

De pups zaten in het overdekte gedeelte en de living was pup en pupmateriaal vrij. Ook de bench stond buiten. Op die bench lag een “Sole mio” dekentje van een kinderbedje om uit te luchten.

Plots kreeg ons baasje een meesje in de gaten dat ijverig aan de pluisjes van het dekentje aan het plukken was. Toevallig was er een fotoapparaat in de buurt en moest er niet te veel bewogen worden. Het beestje had dus niets in de gaten !

Hier twee foto’s van zijn/haar bezigheden. Tussen de twee foto’s in is de mees haar buit gaan wegbrengen naar het nest. Een derde maal hebben we haar niet meer gezien.

Daar gaan in een mezennestje eitjes uitkomen in “vederlichte Sole Mio pluisjes”. Waar het baasje dan besluit dat het spijtig is dat er hier op  ‘t moment geen Drent is die van jas aan het wisselen is anders kon er een ganse Mezenfamilie van bouwmateriaal voorzien worden .

Belle & co

In de les Nederlands 

Nederlandse  les en de juf vraagt: 
   
Wie  kan er een zin vormen met de woorden  'waarschijnlijk'  en  'want'  ?' 

 Peter  steekt zijn vinger in de lucht en  zegt:WAARSCHIJNLIJK  gaan  wij naar
Disneyland,  WANT,  mijn  vader heeft tickets gekocht. 

'Zeer  goed!, zegt de juf, 'Wie kan dat  ook?'

Achmed  steekt ook zijn vinger in de  lucht!

Juffrouw  slaat haar ogen ten hemel en denkt al: 'Wat nu  weer?'.

Ja  Achmed, probeer maar', zegt ze bemoedigend. 

En  Achmed zegt; 'Mijn  moeder ging met de krant naar 't  toilet...'

Maar  Achmed toch! Dat  is  toch zonder WANT  en zonder WAARSCHIJNLIJK!' 

Wacht,  wacht ik ben nog niet  klaar,' roept  Achmed !...
 ...WAARSCHIJNLIJK  moest ze kakken,     WANT  lezen kan ze niet.' 

Bellefleur…

Ze heeft de initialen die wereldwijd wellicht het meest bekend zijn, “B.B”. En toch is Bellefleurke Beke maar twee weken jonger dan Heros en Hera en heel wat knapper dan de dame met haar wereldbekende initialen.

Zondag was ze samen met Peter en Hilde bij ons op bezoek, “pupjes kijken en snuiven” heet dat dan. Dat Bellefleur honden gewend is blijkt dadelijk als ze samen met mama in de ren met de puppies mag. Niet verwonderlijk als je weet dat Papa Zeppos en broer Hercule van Hera en Heros haar huisgenootjes zijn !

Pupjes aaien, kusje geven, nog eens aaien, pupje laten pakken door mama, Bellefleur is voor alles “in” . Je merkt dadelijk dat hier een Drentenliefhebstertje “pur sang” staat, ook al is ze maar twee en een half jaar oud.

Het zal veruit de eerste keer zijn dat Peter en Hilde ons bezoeken zonder de honden. Meestal is het hier te klein als Heros en Hercule weer eens de tuin onveilig maken met hun wild gestoei. Want kennen als voormalige nestgenoten doen die twee elkaar nog altijd.

Ook Hera en zeker Belle zijn telkens in hun nopjes wanneer de Beke-hondjes ons bezoeken. Vooral tussen Belle en Heros heeft het vanaf het eerste moment “geklikt” . Belle was maar vier maanden oud toen ze tijdens de algemene jaarvergadering van de Drentenvereniging tussen de poten van de toen vijfjarige Zeppos in slaap viel ! Spijtig voor ons “groot” trio dat Pa en broer er niet bij waren. Maar ze kunnen hun schade binnen twee weken inhalen tijdens de lentewandeling dan zijn al de leden van het H-nestje nog eens samen om te ravotten !

Belle & co

Groot en klein…

Ook deze namiddag zat groot en klein in de tuin. Het was wel “een frak kouder” maar uit de wind en in de zon was het best aangenaam. Onze tuin ligt op het zuiden en dus kon de “Polaire” Noord-Westen wind niet rechtstreeks aan de tuin.

Zo kwam het dat groot en klein samen op het terras zaten. Nu krijgen die kleintjes al best een bek die iets te groot is voor hun ouderdom ! (waar hebben we dat nog beleefd ?) Ze gaan dan voor “ons moe” en Hera en Heros staan met een “aire” van “wie doet mij iets ?”

Die groten vinden dat blijkbaar niet storend en likken die kleintjes dan ook dadelijk proper. Het zijn gewoon kleine “lefgozers”.

Ze hebben ook terug het gazon onveilig gemaakt. Iedereen die in hun buurt kwam moets het ontgelden. Open damesschoentjes was plots onaangepast schoeisel. Broekspijpen waren ook al niet veilig, daar kan Kiki van getuigen. Maar het is voor het hoofdbestuur wel makkelijker wanneer het kleine spul zelf het gazon bemest. Het scheelt een hoop werk gans die sigaren productie niet te moeten opruimen !

Belle & co

 Vraagt de dokter “al iets gepakt vandaag ?”

Een “Belg” van Noord-Afrikaanse afkomst komt bij de dokter en zegt dat hij zich ziek voelt.
De dokter neemt zijn temperatuur en ziet dat de man 39,5° koorts heeft.
“Heb je deze morgen al iets gepakt ?” vraagt de dokter.
“Just ne velo om naar hier te komen” zegt de patiënt.

L.M.

ps: deze was speciaal voor Karin, dan heeft ze vandaag toch een nieuwe mop gelezen op 't blog. Met dank aan Lewie M. vaste huisleverancier aan het B & B blog.

Er waren eens twee broers….

De ene broer was een stouterik, een kreeg altijd last met iedereen.
De andere broer daarentegen gedroeg zich perfect. Hij was altijd vriendelijk, hielp de oudere buren, en leefde een voorbeeldig leven.

Terwijl de tijd vorderde, bleven de twee broers in contact met mekaar maar waren niet echt vrienden.
De stoute broer werd een stevige drinker en vrouwenloper.

De andere broer was een brave huisvader die verschillende goede werken steunde.

Op een dag overleed de stoute broer.

En dan, enkele jaren later, stierf ook de andere broer. Hij ging naar de Hemel en werd beloond met een gelukkig leven in het hiernamaals.

Na enige tijd ging hij naar God en vroeg hem : "waar is mijn broer? Hij stierf vroeger dan ik maar heb hem nog niet gezien".

God antwoordde, "Zoals je weet leidde je broer een losbandig leven, dus kan hij de eeuwigheid niet in de hemel doorbrengen.
Hij is naar de Hel gestuurd."

"Spijtig dat te moeten horen," antwoordde de goede broer.
"Maar ik mis hem en zou hem graag nog eens zien."

"Gezien je altijd braaf geleefd hebt zal ik aan je wens voldoen"
zei God, "Ik geef je de toelating om even in de Hel rond te kijken".

En zo gebeurde, de goede broer werd even naar de hel gebracht.

Na een tijdje vond hij zijn broer die op een barkruk zat.

In één hand hield hij een dikke pint vast, en zijn andere arm
hing rond een jonge, prachtige blonde vrouw.

De goede broer keerde terug naar God en zei : "Dit kan toch niet zijn? Ik heb mijn broer gevonden, met een grote pint in de ene hand en een bloedmooie blonde vrouw aan de andere kant!"

"De hel is dan toch zo slecht niet!"

God legde geduldig uit.
"Niet alles is wat het lijkt.
Het bierglas heeft onderaan een gat.
En de blonde niet."

Bezoek en puppyplezier…

Gisteren kwam Kiki nog eens op bezoek bij Kikki en de rest van de pupjes, zij kwam Jef en Fien, de kinderen van Luc en Katia, de toekomstige eigenaars van Kiet aflossen . Je leest het al, op egbied van verschillende mensen ontmoeten zullen de pups wel gesocialiseerd zijn. Aan bezoek geen gebrek !

Kiki kwam Kikki knuffelen , en de beste plaats daarvoor is uiteraard de puppymand. Samen in de mand, met allerlei rommel op de achtergrond die ook voor het grootste deel voor de pups bestemd is. Emmers en borstels om eht zaakje wat netjes te houden, dozen met kranten voor hetzelfde doel en de pups zindelijk te maken en uiteraard, als goede Belgen, een bak Duvel (leeg) en een bak Kriek in de buurt.

Na het bezoek kwam dan het gras experiment. Lang heeft het experiment niet geduurd want na enkele minuten al gedroeg dat kleine gespuis zich alsof ze op gras geboren waren.

Het was pure lol, zowel bij het kleine hondenvolkje als bij Belle, Hera en Heros. Maar ook het hoofdbestuur heeft zich kostelijk geamuseerd met de fratsen die de negenling met Heros uithaalden. Heros, als goeie lobbes dat ‘m is heeft geweten wat een losgeslagen bende pups van zes weken wil zeggen. Overal hingen pups, aan z’n oren, poten en staart, en lobbes Heros… die liet begaan !

Belle & co

De eerste maal op gras…

Als je ooit eens plezier wil maken moet je pupjes van zes weken op kort gemaaid gazon zetten. Dat is hier deze namiddag gebeurd en we hebben ons te pletter gelachen met de gekke capriolen van ons negental.

Waar de eerste minuten wat aarzelend en afwachtend werd rond gekeken, zo op een manier van “wat is me dat hier”  “wat durven die andere allemaal” “wat gaat het baasje hier van zeggen” Je zag het aan de pupjes, ze waren alle “hun kluts kwijt”.

Tot het baasje ook over de draadafsluiting stapt en aan de andere zijde van waar de pups zitten gaat staan en in zijn handen klapt… Negen ‘huppeldingskes’ stormen dan op hun korte pootjes op de baas en het handgeklap af. Springend, lopend, buitelend, zo komen ze aan de andere kant van het grasperk.

Ook Heros die het grasperkje als zijn privébezit beschouwd omdat hij de enige is die over de afsluitdraad springt, zich met het kleine spul gaat bemoeien is de pret helemaal volledig. Een ‘grote’ die je aan de staart mag hangen, of naar de oren springen, wat is er fijner voor jonge Drentjes…?

Als ze dan hun diner van Hill’s puppybrokken met blikvoer gemengd ook nog eens op het gazon gepresenteerd krijgen is de lol helemaal het einde.

Volgens het hoofdbestuur moeten we hen morgen niet dwingen om naar het perkje te trekken !

Belle & co