Te kwakkelig vandaag

Interesse

Dan moet het baasje ons niet roepen of vragen om te komen. Wij hebben al verteld dat de dagen voor het vertrek het nogal druk was met aanzeulen van voorraad van honden eten. Daar waren ook pensstaafjes bij. Laat dat nu de ultieme lekkernij voor ons zijn, daar begaan we een moord voor.

De pensstaafjes zijn een klassiek onderdeel van ons dessert na ons avondmaal. Als ’t baasje het woord “dessertje” laat vallen als onze etensbakken leeg zijn worden we haast wild.

Nu kunnen we van onze baas niet zeggen dat ‘m gierig op ons eten is, héélemaal niet, maar die pensstaafjes die knipt ‘m met de snoeischaar in 3 of 4 stukken. Van die kleine stukjes krijgen we er dan één of heel soms twee, als ’t heel kleine stukjes zijn.

Waarom staan wij nu zo geïnteresseerd rond de tuintafel ? Wel zo’n snoeischaar knipt soms nogal eens sterk door en dan valt zo’n stukje wel eens naast de tafel. De grond raakt het echter zelden ! Omdat er nooit twee stukjes gelijk van tafel vallen krijgt de traagste ook een klein stukje van de baas, eerlijk hé, zo is ‘m dan onze baas…

Van ’t vrouwtje moet ’t baasje dat altijd buiten doen, ook in Vosselaar, zij zegt dat die spullen zo stinken dat het in de keuken niet te harden is die stank.

Smaken verschillen dus duidelijk.

Bas & Belle

We kunnen er tegenaan…

De pannen zijn geleverd, de doek voor onder de pannen ook, en de rest was al aanwezig.

Komt er nog bovenop dat we er zin in hebben. Als het weer een beetje mee wil werken, niet té warm, niet té nat, dan zal het er volgende week al gans anders uitzien.

Dat zicht kan ons niet deren, wij moeten om het te zien in de tuin van de buren gaan.

De buren zijn de enige die van het uitzicht profiteren. Wij hebben in elk geval het voordeel dat we dan voor jaren droog zitten.

Het laatste weerbericht voorspelt niet veel goeds voor morgen, maar dat was voor vandaag ook al het geval. Het is hier al hetzelfde als in België, hoe meer je op die weermannen betrouwt, hoe meer je bedrogen uitkomt.

Wij zullen het wel merken morgen zegt de baas met veel vertrouwen.

Bas & Belle

’t Blijft mooi

Terwijl Frankske van ’t VRT-weer het einde van de (vroege) zomer in ’t Belgikske aankondigt, blijft het hier voorlopig wolkeloos en warm. De krant geeft wel aan dat er kans is op onweer maar dat zijn zorgen voor later. Zo dikwijls valt het niet voor “een donderslag bij heldere hemel” letterlijk toch niet.

’t Baasje zit te wachten op zijn pannen om aan de dakreparatie te kunnen beginnen en wij, wij strekken ons nog eens op het gazon en houden de lucht en de wolken in ’t oog. Dat is ook belangrijk zegt de baas, toch zeker als ‘m zinnens is van “’t dak open te smijten”!

In de tuin hebben we nog een “laatbloeier”. De appelboom met de originele ouderwetse stoofappels staat nu in volle bloei. Het is de laatste in de rij en geeft de bijen volop de kans nog fruitbomen stuifmeel te vergaren.

Bas & Belle

Vergeten

Gisterenavond heeft ’t baasje druppelslang gelegd tussen het jonge plant- en zaaigoed. Hij heeft toen ook nog een groot voorraadvat “even” opengezet voor de pas gezaaide boter- en snijboontjes wat extra water te geven.

Wat wel eens meer gebeurt is dat ‘m dan achteraf, terwijl ‘m met iets anders bezig is het vat vergeet te sluiten. Zo ook weer gisterenavond. Het watergeven gebeurt wel gewoon met “zwaartekracht”, zonder pomp dus, maar toch was er deze morgen vijfhonderd liter water uit het vat naar de boontjes gelopen.

Commentaar van de baas, “Die krijgen de volgende weken alvast niks meer”

Bas & Belle

Foto uit de oude doos 5

Hier een foto van drie jaar geleden, ik was toen nog niet geboren. De baasjes waren toen op uitstap in Coulomb in de “Marais Poitevin”. Dat is een drooggelegd moerasgebied ten westen van Niort in het departement Deux-Sèvres. Voor het droogleggen hebben eeuwen geleden monniken kanalen gegraven waar nu boottochtjes op georganiseerd worden.

Bas mocht vooraan op de boot zitten zodat hij goed zicht had op de watervogels die zich op en rond het water ophielden. ’t Baasje heeft ‘m wel stevig aan de leiband gehouden, een zéér nuttige veiligheidsmaatregel bij een Drentsche Patrijshond !

Belle

Rare naam voor een boontje

Maar wel beloftevol zo’n naam voor een prinsessenboontje. Vorig jaar heeft het niet veel opgebracht maar toen was het resultaat in de moestuin algemeen maar pover. Te nat en te droog op de verkeerde momenten vertellen de “profi’s” Enkel de aardappelen deden zo goed hun best dat we er tot maart dit jaar van gegeten hebben. Ze waren nog lekker ook na zoveel maanden !

Dit jaar proberen we de “Asterixjes” nog eens zegt de baas, doen ze het dit jaar niet beter dan zoekt ‘m volgend jaar “Obelixjes”.

Rare gedachten kronkels heeft onze baas soms, waarom niet gewoon “boontjes mangetout” zaaien, dat doet toch iedereen…

Bas & Belle

Belgisch weer !

Eindelijk opgestaan met de zon in de ogen. De wolkenband die hier al een week over de “Aquitaine” hangt is opgeschoven naar zee en de Pyreneeën. Iedereen hier in de streek maar klagen over het frisse weer. Droog was het wel maar te koud voor de tijd van het jaar. Vandaag dus niet.

Op TV (de Belse) kan je dan zien hoe er problemen zijn met de strandredders aan de kust, ze zijn er gewoon nog niet ! De slagers kunnen niet volgen met het aanleveren van BBQ vlees. Die problemen hadden wij hier gewoon niet, wij deden een pull bij aan en een echte kouwelijke zette nog een muts op.

Om wat zwaarder werk te doen zoals de “potager” prepareren was het in elk geval ideaal weer, tegen vanavond voorspelt monsieur Meteo ( de Franse frank de Boosere)

onweer. Een beetje regen voor de patatjes en de pas geplante “Tomate Russe” en courgetjes  is altijd netjes meegenomen.

Ondertussen eet ons Belle het brood op dat het vrouwtje gestrooid heeft voor de vogeltjes.

Bas

Nummer twee

Gisterenavond bracht Belle cadeautje nummer twee voor ’t baasje. De egel was Belle’s pad weer gekruist en moest het weer ontgelden. Belle neemt hem in haar bek en brengt hem tot aan de deur.

’t Baasje zegt dat ze nu maar eens iets anders moet aansleuren als cadeau, een fles Cognac of zoiets van die aard.

Bas

Foto uit de oude doos 4

Bas & Belle waren hier voor de eerste maal samen in La Magdeleine, Belle was toen twee maanden bij ons en was nog een beetje onwennig in de nieuwe omgeving.

Deze foto waas maandenlang te zien als “bureaublad” op baasjes laptop.

Bas & Belle

Leeg nestje

Het is leeg gebleven, ons zwaluwennest in de voormalige stal. Vorig jaar werd het nog bewoond door een koppel dat vijf jongen kreeg. Het was een belevenis die toekomstige jachtpiloten te zien opgroeien en het nest op het einde overvol te zien.

Niets daarvan dit jaar, waarschijnlijk te veel restauratie werken nodig aan het nest of ze hebben “nieuwbouw” opgetrokken.

Op de voormalige hooizolder is er wel verdacht veel af en aan verkeer van een zwaluwenkoppel, maar er is voorlopig geen nest te zien. Als je op de zolder komt en zij komen toe, is het wel een kabaal van de zwaluwen om de “indringer” bang te maken en te verdrijven. We zullen de baas toch maar eens goed gaan laten zoeken en hem zijn “pillamp” laten meenemen.

Bas & Belle

Onderweg

Vrijdagmiddag was het dan weer zo ver. Bagage ingeladen, hondjes nog een korte plas toer laten maken en dan de auto in.

Bijna geen vrachtverkeer op de baan, buiten de Oostblokkers die altijd onderweg zijn. Wel Pa en Ma Kees onderweg naar het zuiden, met de spreekwoordelijke kérévén achter de auto. Het blijkt dat de Hollanders nu hun Paasverlof hebben, al noemen zij het “meiverlof”.

Wij mochten de poten eens strekken, de blaas ledigen en eens drinken op een parking die deze maal niet vol beton gestort was. Ze was echt “Frans” zoals wij Frankrijk kennen. Vol met muizenholletjes, honderden, duizenden, muizenholletjes ! Da’s nogal wat plezieriger dan een betonvlakte. Wij adviseren het baasje van elke keer zo’n parking op te zoeken. Antwoord van’t baasje: als er gene Esso of Shell is stopt ‘m niet.

’t Schijnt dat hij daar kan tanken met zo’n stukske plastic, dan kan ‘m zijn centen op zak houden. Moraal van ’t verhaal: plastic en centen gaan boven een groene parking !

Een goeie acht uren en een beetje hadden wij nodig om La Magdeleine te bereiken, goe gereden van ’t baasje vinden wij.

Bas & Belle