Foto uit de oude doos 5

Rare naam voor een boontje

Maar wel beloftevol zo’n naam voor een prinsessenboontje. Vorig jaar heeft het niet veel opgebracht maar toen was het resultaat in de moestuin algemeen maar pover. Te nat en te droog op de verkeerde momenten vertellen de “profi’s” Enkel de aardappelen deden zo goed hun best dat we er tot maart dit jaar van gegeten hebben. Ze waren nog lekker ook na zoveel maanden !

Dit jaar proberen we de “Asterixjes” nog eens zegt de baas, doen ze het dit jaar niet beter dan zoekt ‘m volgend jaar “Obelixjes”.

Rare gedachten kronkels heeft onze baas soms, waarom niet gewoon “boontjes mangetout” zaaien, dat doet toch iedereen…

Bas & Belle

Belgisch weer !

Eindelijk opgestaan met de zon in de ogen. De wolkenband die hier al een week over de “Aquitaine” hangt is opgeschoven naar zee en de Pyreneeën. Iedereen hier in de streek maar klagen over het frisse weer. Droog was het wel maar te koud voor de tijd van het jaar. Vandaag dus niet.

Op TV (de Belse) kan je dan zien hoe er problemen zijn met de strandredders aan de kust, ze zijn er gewoon nog niet ! De slagers kunnen niet volgen met het aanleveren van BBQ vlees. Die problemen hadden wij hier gewoon niet, wij deden een pull bij aan en een echte kouwelijke zette nog een muts op.

Om wat zwaarder werk te doen zoals de “potager” prepareren was het in elk geval ideaal weer, tegen vanavond voorspelt monsieur Meteo ( de Franse frank de Boosere)

onweer. Een beetje regen voor de patatjes en de pas geplante “Tomate Russe” en courgetjes  is altijd netjes meegenomen.

Ondertussen eet ons Belle het brood op dat het vrouwtje gestrooid heeft voor de vogeltjes.

Bas

Nummer twee

Gisterenavond bracht Belle cadeautje nummer twee voor ’t baasje. De egel was Belle’s pad weer gekruist en moest het weer ontgelden. Belle neemt hem in haar bek en brengt hem tot aan de deur.

’t Baasje zegt dat ze nu maar eens iets anders moet aansleuren als cadeau, een fles Cognac of zoiets van die aard.

Bas

Foto uit de oude doos 4

Bas & Belle waren hier voor de eerste maal samen in La Magdeleine, Belle was toen twee maanden bij ons en was nog een beetje onwennig in de nieuwe omgeving.

Deze foto waas maandenlang te zien als “bureaublad” op baasjes laptop.

Bas & Belle

Leeg nestje

Het is leeg gebleven, ons zwaluwennest in de voormalige stal. Vorig jaar werd het nog bewoond door een koppel dat vijf jongen kreeg. Het was een belevenis die toekomstige jachtpiloten te zien opgroeien en het nest op het einde overvol te zien.

Niets daarvan dit jaar, waarschijnlijk te veel restauratie werken nodig aan het nest of ze hebben “nieuwbouw” opgetrokken.

Op de voormalige hooizolder is er wel verdacht veel af en aan verkeer van een zwaluwenkoppel, maar er is voorlopig geen nest te zien. Als je op de zolder komt en zij komen toe, is het wel een kabaal van de zwaluwen om de “indringer” bang te maken en te verdrijven. We zullen de baas toch maar eens goed gaan laten zoeken en hem zijn “pillamp” laten meenemen.

Bas & Belle

Onderweg

Vrijdagmiddag was het dan weer zo ver. Bagage ingeladen, hondjes nog een korte plas toer laten maken en dan de auto in.

Bijna geen vrachtverkeer op de baan, buiten de Oostblokkers die altijd onderweg zijn. Wel Pa en Ma Kees onderweg naar het zuiden, met de spreekwoordelijke kérévén achter de auto. Het blijkt dat de Hollanders nu hun Paasverlof hebben, al noemen zij het “meiverlof”.

Wij mochten de poten eens strekken, de blaas ledigen en eens drinken op een parking die deze maal niet vol beton gestort was. Ze was echt “Frans” zoals wij Frankrijk kennen. Vol met muizenholletjes, honderden, duizenden, muizenholletjes ! Da’s nogal wat plezieriger dan een betonvlakte. Wij adviseren het baasje van elke keer zo’n parking op te zoeken. Antwoord van’t baasje: als er gene Esso of Shell is stopt ‘m niet.

’t Schijnt dat hij daar kan tanken met zo’n stukske plastic, dan kan ‘m zijn centen op zak houden. Moraal van ’t verhaal: plastic en centen gaan boven een groene parking !

Een goeie acht uren en een beetje hadden wij nodig om La Magdeleine te bereiken, goe gereden van ’t baasje vinden wij.

Bas & Belle

Miserie

 Sinds de aankomst hier in La Magdeleine, geen verbinding met het internet. Zaterdag morgen dus Wanadoo gebeld, een technieker ter plaatse gevraagd om nu eens definitief de zaken op orde te stellen. Niemand gezien !

Maandagmorgen terug gebeld, vijfentwintig minuten moeten aanhoren en wachten, voor uw rekening : druk 1, voor aansluiting telefoon druk 2, voor nog iets anders druk 3, ‘k heb dan ook een gans klassiek repertoire moeten horen. Resultaat: Na dertig minuten krijg je van die laatste dame het nummer voor technische panne, 39 00, en laat nu dit nummer zijn waar ik een half uur daarvoor mee begonnen ben ! ! !

Gisterenavond is de burgemeester met zijn tractor langsgekomen om de bermen te maaien. Die stopt natuurlijk steeds om een babbeltje te doen. Hij stelde mij voor om de berichten te versturen op de “ordinateur” van het gemeentehuis. Dus als je nu wat kunt lezen op ’t blog is het dankzij Claude Perrot, maire de La Magdeleine en niet door France Telecom !

Vandaag nemen we dus verdere stappen, desnoods naar Angoulème om de zaak in orde te brengen; We zullen zien wat het geeft….

Jan

Acht uren en een beetje onderweg

Vandaag zullen de poten weer eens gestrekt worden juist voor of achter Parijs. We zijn klaar om enkele weken commentaar te geven en verhalen te vertellen vanuit “la douce France”.

Al een beetje nieuwsgierig wat het zal zijn ? Awel…wij ook. Het zal wel over grasmaaien, opkomende patatjes, buurhondjes,  adelijke buren, lekker eten, zon (of regen) gaan. We zien wel wat komt. Als wij iets beleven komen jullie het te weten.

Nu maar hopen dat Meneer Wanadoo of Orange (zoals ‘m tegenwoordig heet) aan ’t baasje direct aansluiting op ’t www wil geven. Die Franse meneer vertikt het nogal eens een paar dagen, juist wanneer wij aangekomen zijn. De baas is er niet erg gerust in na de computer problemen van enkele dagen geleden. Terug registreren en installeren zal wel het minste zijn dat ‘m te doen heeft. Dat installeren daar heeft ‘m geen broertje aan dood maar een ganse familie. ’t Valt ook niet mee, al die “ordinateur termen”.

Hopelijk tot morgenvroeg, en ondertussen niks doen wat wij ook niet zouden doen.(de baas zegt dat er dan een hoop onnozele dingen mogelijk zijn voor jullie)

A tantôt

Bas et Belle

“Ons bos” heeft een naam !

Deze middag is de infogids Vosselaar 2008-2009 hier bij ons in de bus gevallen.

Het is een jaarlijkse brochure van het gemeentebestuur met alle weetjes over onze gemeente. Wat leest het baasje onder “bezienswaardigheden” ? Ons bos, ons dagelijkse wandel/uitlaat bos heeft een echte naam ! Officieel heet het:  boscomplex “Zwartgoorheide”, het is een domein van 41 ha en eigendom bij de Stichting Kempens Landschap.

Het domein heeft volgens de brochure “een belangrijke recreatieve waarde voor wandelaar, fietsers en ruiters” vergeten ze al die honden toch wel zeker ! We zullen eens een petitie op gang zetten dat wij ook vernoemd willen worden. De baas zegt dat we dat beter allemaal stil houden, want dat we anders volgens het bosdecreet daar ook aangelijnd moeten blijven. We denken dat ‘m dit keer gelijk heeft

Nu weten wij tevens aan wie al die konijnen, eekhoorns en bosduiven toebehoren wiens leven wij redelijk zuur maken .

Bas & Belle

Droog !

Tussen twee buien. Het baasje vertelt dat zijn moeder altijd vertelde dat het op 1 mei altijd goed weer was, en op Hemelvaart, met Rerum Novarum regende het altijd. De socialisten hadden altijd goed weer en de katolieken verdronken in de regen. Haar besluit was dan ook dat O.L.Heer een kameraad van Camille Huysmans  en “Kop” Van Eynde was.

Wat gebeurt er dan als beiden op 1 mei vallen ? Het resultaat was duidelijk vandaag. Droog weer tussen de buien door ! Iedereen kontent of iedereen mistevreden ?

Met het baasje hebben we toch nog een droge wandeling kunnen maken, het is te zeggen, de baas is droog gebleven, hoewel het niet veel scheelde of we hadden hem mee de vijver ingetrokken. Wij zijn dan maar zo diep mogelijk op ons g..  gaan zitten in het water.

Het vrouwtje snapte het niet, een droge baas en twee kletsnatte honden, ze was er niet echt blij mee toen we kletsnat een sprong in de zetel wilden maken…

Bas & Belle

Foto uit de oude doos 4

Zo ziet de draad van de stofzuiger er uit als Belle zich verveelt. Al een geluk dat ’t vrouwtje de draad uit het stopcontact had getrokken. Zoniet hadden wij nu een “punk-Drent” met hanenkam rondlopen.

Belle was toe één week bij ons, de stofzuiger drie weken…

Rare activiteiten in huis

Als de baasjes zijn weggeweest en de auto wordt geparkeerd met de koffer naar het huis toe dan worden er grote zaken binnengesleurd.

Bas kent dat al en vertelt, nu komen er grote zakken Pedigree Pal te voorschijn, en nu de Chappi blikken en nu dit en dan dat. Nooit zit ‘m ernaast met zijn voorspellingen.

Ja die ouwe rakker heeft dat al zo dikwijls meegemaakt…

En binnen een paar dagen zijn we terug onderweg naar Frankrijk vertelt ‘m daar dan nog bij. Hoe lang die “paar” dagen duren daar kan ‘m geen getal op plakken zegt ‘m, daarin zijn de bazen nogal wispelturig, ’t kan morgen zijn, ’t kan volgende week zijn.

Als de bazen vertrekken nemen ze steeds ons vertrouwd voer mee. ’t Baasje heeft het eens vergeten en ze hebben het geweten daar in de Hoge Venen. En ik die altijd zo fier ben op mijn eigen gerolde sigaren, niks daarvan dat weekend ! ’t Baasje heeft daar iets gekocht dat Bas nooit gekregen had en Bas heeft daar flink de diaree op gekregen, da’s nooit plezierig maar toch zeker niet op weekend.

Dat zal ons nooit meer overkomen zegt de baas…

Bas & Belle