Warm !

De baas zit hier stomend aan de computer, ganse dag heeft hij weer gerief en materiaal het dak opgesleurd. Toen hij terug binnen kwam leekt het wel of hij was drie weken naar de Caraïben geweest zo bruin (bronzé, zeggen ze hier te velde). Na de douche gepasseerd te zijn was ‘m al terug meer bleekscheet, met indianentoets, rode bol en rode armen. Hij gaat nu solliciteren voor een cowboy- en indianenfilm zegt ‘m.

Morgen is het rustdag, niet omdat het zo gepland was, maar ze voorspellen zeer wisselvallig weer. Den Hugo moet vijfendertig kilometer rijden tot hier en dat gaan de baasjes die mens niet aandoen om hier dan wegens de regen op zijn g.t te moeten zitten.

Het baasje zegt dat hij tussen twee buien wel alleen verder doet de volgende dagen. Het is maar te hopen dat ‘m niet met zijn klikken en klakken van het dak schuift. Eerst toch maar eens informeren dat ze in het ziekenhuis van Ruffec genoeg gips in huis hebben om den baas in te pakken.

Bas & Belle

Nummer 3

Hier komt ze weer met een presentje voor de baas, het is nummer drie in twee weken. ’t Baasje kan telkens zijn lederen handschoenen aantrekken om dat stekelig geval buiten de omheining te gaan zetten.

De baasjes kunnen wel een egel farm beginnen als we al die egels hier bij ons houden welke Belle hier aan de deur komt brengen. En telkens moet ze beloond worden voor haar cadeautje en is ze zo fier als een gieter. Uiteindelijk is het zoals de geschenken met de Kerst en Nieuwjaar, iedereen krijgt ze en je kan er geen lap mee doen, maar toch zijn we er blij mee.

Bas & Belle

Nog niet gewenst…

Een zanger als Peter Koelewijn, mag nog even aan het werk blijven als ‘m maar niet te snel hier aan de dakgoot staat te kwelen “kom van dat dak af”. Nu het weer wat beter is en ‘t zonnetje schijnt op ons bolletje moeten we er dik van profiteren.

Het moment dat de adelijke buurdames terugkeren uit Parijs moet het dak klaar zijn en hun “pelouse” er terug ordentelijk uitzien. Het werk hebben we zelf in de hand, toch min of meer, maar die pelouse dat moet de natuur doen, wij kunnen toch al die sprietjes niet met gel terug rechtop zetten hé.

Nog tachtig vierkante meter te doen, dat is bij ons in België al een flink dak, hier in La Magdeleine is het huis kleiner maar het dak groter. Laat me toe dat ik dat hier niet ga uitleggen hoe dat komt.

Op het einde van de week zou ik hier graag melden dat de dakwerken klaar zijn en dat we terug onkruid kunnen gaan trekken in de moestuin, want daar mogen we zeker van zijn, dat stopt ook niet met groeien, zelfs sneller dan we het wensen en altijd sneller dan de zelf geplante gewassen. De eerste aardbei was een lekkere waar we me twee van gegeten hebben, eerlijk gedeeld zelfs.

Den Bas & Belle baas

Hondenvisite

Daar zijn ze dan, de buurjongens, ’t baasje is ze gaan halen toen hij terug kwam van de bakker. Belle & Harley zijn er van ’t eerste moment zwaar tegen aan gegaan. Ze zouden beter achter elkaar gaan hangen op de piste van ’t Sportpaleis of het Gentse kuipke. Dat is de enige manier om die twee in de bochten te houden. Vanavond liggen die trouwens zelf in een bocht mét het nodige snurklawaai !

’t Baasje heeft Harley al uit het zwembad moeten halen, uit de bocht…, in het zwembad gevlogen ! Harley heeft er nochtans twee jaar geleden nog eens in gelegen, in februari, en dat scheelde enkele graden tegenover nu. Belle kent het gevaar van het zwembad, die komt normaal niet aan de rand. Nu echter maakte ze zoveel kabaal dat de baasjes het wel moesten horen dat er iets “loos” was. Harley kon nog wel over het dekzeil lopen maar uit het bad springen kon ‘m niet omdat bij een sprong het dekzeil steeds onderging. Je maakt wat mee met die jonge honden en als het dan ook nog Engelse zijn...

Fred en ik hebben nog wat liggen rollen in het gras en nog wat takken rondgesleurd in de tuin. Het baasje vraagt zich nu af waar wij dat snoeihout vandaan hebben gehaald.

Bas

Foto’s van Grand Marnier en Royer

Het baasje heeft nogal wat foto’s genomen gisteren zaterdag. Er zitten er echt mooie tussen zodat we ze U niet willen onthouden.

Bas & Belle

K3 in Ferret

Neen niet Karen , Kristel en Katleen in Ferret. Wij hebben hier geen concertzaal om die meiden te ontvangen. Niet dat ze geen succes zouden hebben, de kindjes vooraan in de zaal en de papa’s achterin maar even enthousiast, zij het om andere redenen.

Neen, op onze wandelingen door de velden zien we tal van gewassen die er eigenlijk niet echt thuishoren. Het gaat hier om de Klaproos, Klaver en Kleefkruid, dat is ook K3. van naam allicht even bekend als hun Belgische zingende naamgenoten maar niet zo succesvol.

Even mooi zijn ze echter wel als de huppelende meiden. Als ze in de bermen wiegen in de wind. Het kleefkruid is echter een vervelend gewas, toch zeker voor ons en de baasjes die binnenkort als de zaadjes rijp zijn, een dagtaak hebben om die rotzooi uit onze pels te kammen. De baas zegt, och bij K3 zal er af en toe ook wel een vervelende tussenzitten.

Wij denken hetzelfde….

Bas & Belle

Zaterdaguitstap

De baasjes zijn vandaag samen met Hugo en Chris, onze bezoekers, op uitstap geweest. Het ging richting Bourg-Charente en Jarnac.

Bourg Charente is bekend van de zetel van Grand Marnier, alom bekend om zijn wereldbekende sinaasappellikeur, gemaakt op basis van Cognac, eveneens bekend op wereldvlak.

Jarnac is vooral bekend als geboorte- en laatste rustplaats van ex-president Mitterand, tevens is het de zetel van tal van bekende Cognacmerken zoals Courvoisier en Royer.

Bij Grand Marnier en Royer waren het opendeur dagen in het teken van de “lente van de likeuristen”

De baasjes kenden GM al van een bezoek enkele jaren geleden en waren toen onder de indruk van de uitstekende en stijlvolle ontvangst op het kasteel, hoog gelegen boven de rivier Charente. Ook dit jaar was er niet bespaard op het ontvangst van de bezoekers. Tonnenmakers aan het werk, rondleiding door de “chais” of rijpingskelders, ontvangst in de kelders van het kasteel en uiteraard kennismaken met het product.

Uit Parijs waren enkele bekende bartenders overgekomen om de mogelijke cocktails met GM te demonstreren (produits dangereuses zegt het baasje) Het ene smaakte al beter dan het andere. Volgens het baasje was er ook een cocktail bij die uitgevonden was door “ne zatte apotheker” maar dat zegt ‘m van Coca Cola ook. De kwalificatie van die cocktail bestempelde hij (zoals bij wijn AOC) met NTZ, wat staat voor “Niet Te Zuipen” Spijtig voor de verkwiste Grand Marnier. De baasjes hebben daar enkele flessen op de kop getikt, één voor “dagelijks”(?) gebruik en één voor als “speciale gasten” langskomen.

Bij Cognac Royer, waren de chais indrukwekkend, duizenden vaten Cognac lagen daar gewoon te verouderen. ’t Baasje zegt dat ‘m daar alles van afweet want dat gebeurt met hem ook als ‘m in bed ligt. De rondleiding die zeer plezierig verliep duurde wel wat lang door een Franse bezoeker in de groep die blijkbaar voor de eerste maal geconfronteerd werd met het woord Cognac en alles moest weten en dus ook vragen. En ’t was er niet warm daar in de chais vertelde het vrouwtje.

Bij Royer konden de likeuren de baasjes niet erg bekoren, het waren dan ook meer van die “Disco drankjes” en daar lopen de baasjes niet gek van. ’t Baasje heeft ze daar zelfs niet geproefd, bang als ‘m is om zijn “permis” te verliezen.

Bas & Belle

Visite

Wat later als normaal op het blog vandaag, de baasjes hebben bezoek van buren uit Vosselaar die met de kamper onderweg zijn naar de Pyreneeën.

De gebruikelijke ronde om de “hameau” te laten zien en een uitgebreid ontbijt zorgen dus voor vertraging in de lectuur op ’t blog.

Straks een grote wandeling voor ons op ’t programma, als de regen overblijft ten minste. Het is al enkele dagen om het zacht uit te drukken, “vochtig weer” met de gebruikelijke modder in de velden. De baas zegt nu niet we gaan een wandelingske maken maar wel, kom we gaan ons vuil maken in de drab.

Gisteren avond was het weer feest bij ons avondmaal, vetrandjes van eendenborst van 4 personen bovenop de gebruikelijke maaltijd, hééérlijk. Dat is wat we zo plezierig vinden als we bezoek krijgen.

Bas & Belle

Wa is me da allemaal ?

Na de blog perikelen van gisteren blijkt alles omgegooid te zijn in de rangschikkingen op ’t blog. De teller geeft niks meer aan, enkel aan de nieuwe blog rangschikking is niet getornd.

Is het zoals Edith Piaf destijds zong “je repart à zéro” ? Och we zullen wel zien, ’t zal wel aan Pascal zijn nieuwe servers liggen waarschijnlijk.

Om nog eens terug te komen op Piaf , “je ne regrette rien”  we bloggen intussen ijverig verder want met zo twee Drenten in huis valt er altijd wel wat te beleven.

Jan

Rare vogels

Deze morgen toen we samen met de baas naar de bakker in Villefagnan reden merkten we twee rare, grote vogels op. Ze hingen op lage hoogte boven een pas aangeplant veld met zonnebloemen te cirkelen.

’t Baasje had ze ook gezien en moest er het fijne van weten. Wat voor rare kiekens zijn er nu weer neergestreken in de Charente ? Je weet maar nooit, vale gieren zijn tot voor vorig jaar ook niet gesignaleerd in België !

De baas is dan even gestopt om een fotoke te nemen. Bleken die vogels gans de tijd rond een paal te vliegen. Tot we tot de conclusie kwamen dat het twee vogelschrikken waren van een nieuw type. Goed nagemaakt en afhankelijk van de wind maken die vliegers de dolste capriolen.

En de vogels op ’t veld… die pikten rustig verder van het lekkere frisse groen.

Bas & Belle

Te kwakkelig vandaag

De baas staat gereed om met zwaar materiaal (?) aan de vernieuwing van het laatste dakgedeelte te beginnen. In de lucht en het weerbericht kan je lezen dat het alle kanten uitkan zegt ‘m.

Uitstel tot maandag heeft hij beslist, als je samen met vrijwillige helpers werkt, kan je ze niet naar den dop sturen als ’t regent hé. Vanaf maandag voorspellen ze niks dan zonnetjes voor La Magdeleine, een ganse week lang. Dan moet het gebeuren lijkt het zo.

Ondertussen is de baas het brandhout voor volgende winter al aan het ‘hergroeperen’ ofte fatsoenlijk stapelen. Hij krijgt dan een beter zicht op wat er nog moet bij besteld worden om een winterlang lekker warm te zitten. Als wij geen vooruitziende baas hebben, wie dan wel ? Ook de ‘gazole’ of rode mazout voor de verwarming heeft ‘m al gecontroleerd, de leverancier zal niet moeten langskomen deze zomer ! Het is trouwens nog te vroeg om nu al te beslissen om mazout te laten komen, aan de prijzen per duizend liter van vandaag voelt hij zich meer sponsor van de Arabieren dan verbruiker zegt ‘m.

Met de zomer in ’t vooruitzicht kunnen wij al dromen van een warme winter .

Bas & Belle