En wat moet de baas dan met onze neuzen doen? Aan ons ruikorgaan kan die Hollander nog bijlange niet aan "ruiken"

Wijnmaker laat neus verzekeren voor vijf miljoen

De Nederlandse wijnmaker Ilja Gort heeft zijn neus verzekerd voor 5 miljoen euro. Volgens Gort moet je een goede neus hebben om goede wijn te kunnen maken. Omdat hij van zijn hoogontwikkelde reukorgaan afhankelijk is, liet hij die bij het Britse Lloyd's verzekeren.

Miljoenen geuren
Gort, die in de Bordeaux een chateau heeft, is de producent van het wijnmerk La Tulipe. Naar eigen zeggen kan hij miljoenen geuren onderscheiden en is dat vermogen essentieel om de kwaliteit van zijn wijnen te kunnen garanderen. (eb)

Ocharme !

 

Zojuist hoor ik Frank van ’t weer op één de voorspelling voor het Paasweekend geven…

 

Kijk dan eens naar mij op het zonovergoten gazon. Ik wil jullie niet jaloers maken maar feiten blijven feiten. Ik hoop voor alle Belgische thuisblijvers dat Frankske er nog maar eens dik naast zit met zijn voorspellingen.

 

Den baas heeft al gezegd, als onze tante nonnekens bij de zusters Clarissen nog leefden zou ‘m met een koerierbedrijf gerust een paar kartons eieren laten afleveren, paaseieren én gewone !

 

En ’t zouden zoveel eieren zijn dat die boer die voor regen liet bidden, finaal zou weg gekonkureerd worden.

 

Speciaal voor de vrienden van de Drentenclub, die op paasmaandag hun lentewandeling houden, en de kindjes die hun paaseitjes gaan rapen, wensen wij veel zon, zon, en nog eens zon.

 

Bas en Belle

Actief

 

Plein soleil vandaag, dan gaat ons bloed wat sneller stromen, AKTIE baas !

 

De frisbee, een deksel van een confituur emmer van bij de bakker, de versleten bal van de voetbalclub, niets blijft ongebruikt. De baas zal weer een tijdje zoet zijn met alles van de gazon te rapen vooraleer ‘m de gazon kan maaien.

 

Dat gazon maaien zal voor de namiddag zijn, ’s morgens is ‘m nog wat te vochtig, maar met die felle oostenwind zal ‘m snel opgedroogd zijn.

 

Dat is altijd spannend als de baas begint te rijden met zijn zitmaaier. Een vergeten stok of steen in de gazon, (ons werk) geeft dan een herrie van jewelste in het maaibed. De commentaar van de baas…dat wil je hier niet lezen !

 

Bas & Belle

Combinatie

 

De combinatie van gisteren regen, vandaag wandeling, en altijd muizennesten uitgraven,

dan krijg je zulke hondenneuzen te zien.

 

Een flinke korst slijk op de neus stoort een Drent duidelijk niet, even later is de korst weg van de neus en hangt ze aan baasjes broekspijpen…

 

Al een geluk dat hier weinig of niet Armani gedragen wordt !

 

Bas & Belle

Ik heb het gedaan !

 

Vandaag op blz. twee van de “Charente Libre” de oplossing van het mysterie dat zestig jaar heeft stand gehouden.

 

Ik heb de Saint Exupéry op 31 juli 1944 neergeschoten ! Dit heeft de nu 88 jarige Horst Rippert verklaard aan “Le Figaro”. Hij heeft de Lightning P38 van Antoine de St Exupéry neergeschoten toen hij in zijn Messerschmitt de Lightning drieduizend meter onder hem richting Marseille zag vliegen.

 

Het conflict gebeurde twee weken voor de ontscheping van de geallieerden in de Provence

 

Het wrak van het vliegtuig van de St-Exupéry  is in het jaar 2000 door de duiker Luc Vanrell terug gevonden in zee voor de kust van het Ile de Riou

 

Nu nog het mysterie van de verdwijning van Glenn Miller in juni ’44 oplossen zegt de baas .

 

Bas & Belle

Te ver weg

 

Deze namiddag zijn we in ons enthousiasme weer eens te ver van de baasjes weggelopen.

 

’t Baasje heeft daar een afdoende manier voor, hij draait dan een andere weg in waar wij hem niet kunnen zien.

 

Niet dat zoiets erg is, hij is toch meer ongerust dan ikzelf, maar ons Belle laat er zich nog steeds aan vangen. Ik weet dat ’t baasje niet zonder ons kan en ons op ’t laatst zelf komt zoeken.

 

Ons Belle heeft het nog altijd niet gesnapt en gaat dan als een Formule één wagen, waarvan de gaspedaal is blijven hangen, op zoek naar de baasjes.

 

En dan is ze verwonderd dat ‘m met zijn foto apparaat in de aanslag achter de hoek staat te wachten.

 

Ik kom dan op ’t gemakske achteraan gesjokt en kijk met veel genoegen naar dat hijgend jong ongeduld.

 

Bas

Onze favoriete restauranthouder

 

René is zijn naam en samen met zijn vrouw Nicole houden ze de Bar- Tabac- Restaurant "le Poivrier" in het naburige dorp Villiers le Roux open.

 

’t Baasje en ’t vrouwtje gaan daar graag de inwendige mens versterken, zo ook gisterenavond. Wij mogen dan wel niet mee op restaurant, hoogstens mee op een terras, maar toch is hij onze favoriet. Dat komt zo…

 

Als de baasjes gaan restauranteren (?) dan zit er altijd een leeg plastic zakje in vrouwtjes’ “sacoche”,  bij de terugkeer zit daar dan gewoonlijk wel iets lekkers in voor ons ! Wij kunnen jullie verzekeren, als ze bij René en Nicole geweest zijn is ’t altijd wat meer omdat zij ons kennen, en gewoonlijk nog iets meer in ’t zakje stoppen dan de vetrandjes van de “magret de canard” of de “pintade fermiére” van de baasjes (Dr. Nelly moet de vorige zin maar niet lezen zegt ’t baasje)

 

Wat het belangrijkste is, is het feit dat Nicole volgens ’t baasje en onszelf, “de pannen van ’t dak kookt”. Als ’t baasje dan de “restjes” door onze brokken mengt, dan kan de dag niet meer stuk.

 

Wij wensen René en zijn Nicole nog héééél veel jaren toe…

 

Bas & Belle

Buitenactiviteiten

 

Binnen de tuin afsluiting zijn ze al bijna allen verdreven, de veldmuizen, daar heeft Bas destijds voor gezorgd. Maar op wandeling vinden we ze nog in de randen rond de akkers.

 

Met honderden zijn ze te vinden, de ronde pijpen van een centimeter of drie – vier.  Ik ben de hevigste om er dadelijk een majestueuze poort aan te bouwen tot aan het eigenlijke nest.

 

De baas heeft me al gezegd dat Serge daar nog eens in gaat vast rijden met zijn tractor, ’k ben er zeker van dat ‘m weer aan ’t overdrijven is die baas van ons.

 

De baas heeft ook al gezegd dat ‘m ook nog eens twee mijnwerkerslampen gaat kopen voor ons. Zo’n model voor op je helm te plaatsen, weeral zo’n zotte stoot van hem, als die ooit mijnwerker was geweest, je zou nogal wat gezien hebben….

 

Belle

Soleil, soleil

 

Twee dagen zonnig weer, af en toe nog wel even bewolkt,maar de temperatuur gaat met sprongen omhoog.

 

’t Land lijkt wel ontwaakt, bejaarde wandelaars onderweg, landbouwers met hun groot alaam op ’t veld, mensen in ’t dorp in pull in plaats van jas en pet. Het gaat de goede kant uit op ’t platte(?)land.

 

Ook in de tuin begint de winter zijn laatste streken te verliezen, de eerste lente tekenen vertonen zich aan de takken van de fruitbomen.  Nog enkele dagen zonnig weer en de tuin is weer een immense bloementuil van op sommige plaatsen tien meter hoog.
 

De bijen en hommels zijn in elk geval al paraat om ’t werk aan te vatten. De baas heeft daarstraks een foto van mij genomen waar ik terug mijn schaduw kan zien ! Da’s ook weeral verschillende dagen niet mogelijk geweest.

 

Belle

Op stap met de buurjongens

 

De Engelse overbuur ging gisteren morgen een landgenoot helpen bij het lossen van een verhuiswagen en kon niet weten wanneer hij terug thuis zou zijn. ’t Baasje werd gevraagd om de twee honden, Fred en Harley uit te laten als ’t wat laat zou worden.

 

Geen probleem voor de bazen, beide buurhonden zijn al verschillende malen voor meerdere dagen op vakantie geweest bij ons als hun bazen voor een paar dagen heen en weer naar Engeland moesten

 

Fred, een Groenendaal is ondertussen met zijn 10 jaar ook al bij de veteranen en Harley een vondeling van onduidelijk ras, is twee weken ouder dan Belle.

 

Die twee hebben andere uitlaat uren dan wij en daar profiteren wij dan van. Een wandeling extra voor beide koppels. Zo gingen wij vandaag op dubbele wandeling met zijn vieren, met zijn zessen als je de baasjes meerekent.

 

Dat wij uitstekend met elkaar kunnen opschieten blijkt uit de foto’s. Fred is zowat de ordehandhaver, als de jonge gasten wat te wild te keer gaan laat Fred dat dadelijk merken. Waar de baasjes tijdens de hondenschool uren op moeten studeren lost Fred met één enkele blaf op. Een natuurtalent die Fred, een pedagoog grand cru !

 

Bas