Deze week 10 jaar geleden (3)...
Deze week tien jaar geleden (3)…
Donderdag morgen O.H.Hemelvaartdag 4 uur in de morgen… Kameraad Fred uit Grobbendonk heeft al gebeld dat hij en Viv om 6 uur vertrekken. Zij komen helpen in La Magdeleine met het installeren van de huisraad. Schoonbroer Luc en zijn schoonzoon Davy zitten al klaar om te vertrekken. Ik , Simonne en Bas volgen de eerste vier uur , ongeveer tot in Compiégne, met de Mitsubishi.
Het is nog rustig op de snelweg, geen verkeer op dit onmogelijk uur op een feestdag. De gemiddelde snelheid ligt dan ook op 90 km/h, de maximum toegelaten snelheid voor de vrachtwagen. Tussen Compiégne en Parijs houden we halt om in de vrachtwagen van chauffeur te wisselen, Luc’s rijuren zitten er dan op. Wij hadden afgesproken dat ik dan de Mercedes door Parijs zou rijden en de volgende 4 uren zou volmaken. Luc volgt dan met de Mitsubishi, daar tellen geen rijuren voor !
Rond twee uur komen we aan in La Magdeleine, Fred is ons tussen Chatellerault en Poitiers voorbijgestoken, een Ford Mondeo gaat ook een pak sneller dan een vrachtwagen, en staat ons al op te wachten.
Met vereende krachten beginnen we de vrachtwagen te lossen en kasten en bedden in elkaar te schroeven. Er dient ook geslapen te worden deze nacht, dus…schroeven jongens !
De dames poetsen ondertussen en geven richtlijnen waar wat moet komen (?) Bij het boren blijkt er een elektriciteitsdraad geoxydeerd te zijn en die gaat zich zo opwarmen dat de geleiding in de fik gaat. De eerste verrassing is een feit ! Maar het blijft bij deze ene verrassing en om zes uur staan er zes gevulde champagne fluiten op tafel waarvan ik in de verste verte niet kan herinneren dat die mee verhuisd is !
De vrachtwagen en het huis worden afgesloten en we trekken naar een restaurant in de buurt dat we hebben leren kennen bij een vorig bezoek aan de streek. We eten voor het eerst in ons leven geit ! Nadien hebben we nog zaken voor de eerste keer gegeten maar geen geit niet meer, niet dat het niet lekker was, maar het staat gewoon nergens op de kaart in de restaurants. Waarschijnlijk heeft de kok in de dagen daarvoor een geit geschept onderweg met de auto en zo hebben wij die dag geit geserveerd gekregen !
Rond middernacht en na weeral 20 uur in het getouw te zijn gewest kruipen we onder de wol voor onze eerste nacht in ons Frans “optrekje”
Jan
Wordt vervolgd…















3 reacties op dit bericht
En in het begin ?
Ik kijk uit op het vervolg van het 10de verjaardag van uw verhuis.
En als het niet te veel gevraagd is zou je ons kunnen vertellen hoe jullie in het prille begin op de Charente verliefd zijn geworden ? Het is een streek waarvan je minder hoort spreken behalve de Charente Maritime, en de Pineau !! Doet mij denken dat onze fles leeg is. En toevallig is er momenteel een mooie reklame voor dit zoete aperitiefje...
De pups zijn nu groot hé !
Met het kommentaar van Nicolay heb ik ineens een andere etymologische aspect van Heros ontdekt. Heros deed me altijd denken aan de griekse God van de Liefde (alhoewel deze zonder H wordt geschreven). En tja in het Frans is Le Héros een held. Maar Heros heeft een H, een geen accent op de é. Dus is het zeken een goede mix van beiden. Een liefdevolle held ! of een heldadige lover ?
Raar dat het mijn voordien nooit was opgevallen :-)
verhuizen kan soms verrassingen opleveren maar bij jullie viel het al bij al heel goed mee !
Een aangename dag toegewenst vanwege Amor Fati !
Tevredenheid en dankbaarheid is....Weelde in topvorm."
Men mag best eens over U lopen…
Maar niet heen en weer !
geit
Ook op de grote markten zoals die van Angoulème, zelfs op zondagvoormiddag open, … moeten die nu te vinden zijn.
Bereiden, niet berijden, klaar maken zoals konijn. Al de lekkere hapjes zoals longen, hart, niertjes enz… die er nog in zitten zullen je hondjes zeker op prijs stellen…
Anders “La Belle de la Magdelaine” of “Le Héros de Ferret” leren hoe ze jonge geitjes moeten vangen…tussen de maïs…
Pluk maar veel van die kleine kersen, want die waren lekker !