Erg...

Bintje en Rosabelle

Het zouden de hoofdfiguren uit een stripverhaal à la Suske en Wiske kunnen zijn, maar t zijn op dit moment de hoofdacteurs uit onze moestuin.

De Rosabelle zijn in het begin van de maand al geplant en stekenhun loof al boven de grond uit. De bintjes waren vandaag aan de beurt om geplant te worden.

Iemand die iets van de tuin kent weet dus dat het hier om aardappelrassen gaat. De Rosabelle is plantgoed dat we zelf hebben overgehouden van de oogst van vorig jaar. Het zijn lekker vastkokende rode aardappelen, varkenspattaten zoals ze die in de Kempen noemen en daar bijna niet meer te vinden zijn.

De Bintjes heeft ’t baasje daarstraks gekocht in het tuincentrum in Ruffec. Trois kilo et d’origine “Belgique” Elk jaar heeft ’t baasje zo twee verschillende rassen in de tuin, kwestie van eens te kunnen afwisselen in smaak. Want daar zijn onze baasjes weer gevoelig aan, een patat is hier ten huize niet zomaar een patat hé, die moeten smaken naar hun eigen ras en niet zomaar “patat” zijn.

Half juli gaat het baasje dan weer aan de slag om die aardappelen te rooien en zorgvuldig op te slaan zodat we zonder honger de winter doorkomen (?) zegt ons baasje !

Vorige week hebben we de laatste patatjes van de oogst van vorig jaar opgegeten zegt ’t vrouwtje. ’t Beste was er af en ze wou nog eens iets anders van smaak, we eten nu patatjes ras “Super U”, uit de gelijknamige supermarkt…

Belle

In Nederland te herplaatsen Drenten…

Jiska
NHSB: 2661865
Geboren: 24-06-07
Teefje: gesteriliseerd

Door een gewijzigde gezinssituatie is er onvoldoende tijd voor Jiska beschikbaar.
Jiska is een lieve  en gemakkelijke hond die echter wel aandacht nodig heeft.
Wij zoeken iemand voor haar die voldoende tijd en aandacht aan haar kan besteden.

Reu: Joris
NHSB: 2571552
Geboren: 10-08-05

Voor Joris zoeken wij een andere plek , hij woont nu in een gezin met jonge kinderen .  Joris  is echter niet zo dol op jonge kinderen, waar hij nu woont gaat het dus niet zo goed met Joris.
Wij zoeken dan ook een gezin waar geen of oudere kinderen zijn, hij luistert goed maar is wel dominant naar andere reuen.
Hij heeft een pupcursus gehad en gehoorzaamheid A en B .

Joris is cryptorgide en krijgt daarvoor ( Suprelorin) dat is een middel voor chemische castratie. Verder is de hond gezond en heeft een lief karakter.
Als u denkt dat Joris in uw gezin zou passen kunt u contact opnemen met de pupinfo voor verdere informatie.
 

Teef: Lola (gesteriliseerd)
NHSB: 2559145
Geboren: 15-05-05
 
Wegens omstandigheden in de familie zoeken wij voor Lola een ander plekje. Lola is makkelijk in de omgang heeft diverse cursussen gehad.
Ze kan een tijdje alleen zijn, kan goed met kinderen en katten omgaan en ook met andere honden is geen probleem.
Toen Lola een jaar oud was heeft ze tijdens spelen een tak in haar oog gehad, daardoor is haar linkerooglens beschadigt dat moet gedruppelt worden .
Verder heeft de hond er geen hinder van en kan ze er oud mee worden.
Als u interesse heeft voor Lola kunt u contact opnemen met de pupinfo.

Voor informatie kunt u bellen met het Puppycontactadres t.a.v. Nel Olijve-Smit, telefoon: 0527-261262         vanuit België     00 31 527-261262

Of een een e-mail sturen naar Nel Olijve-Smit

Half gehucht te koop…

Sinds enige tijd is er nogal wat te koop aan vastgoed in de Charente.  De eerste golf was tien jaar geleden toen wij hier ons boerderijtje gekocht hebben.

Dan zijn de Engelsen gekomen met pakken ponden in hun achterzakken en afgeladen portefeuille’s. De prijzen schoten als vuurwerkpijlen de hoogte in en wij wreven in onze pollekes. Tien jaar later kwam “de bankcrisis”, vele Engelsen zijn al terug vertrokken om de meest uiteenlopende redenen, ouderdom, echtscheidingen, familieproblemen, toch niet kunnen aarden, te snel groot geld willen verdienen, en dan de nieuwste reden…het Engelse pond, “le livre Anglaise”zoals de Fransen het pond noemen.

Dat pond heeft de laatste jaren steeds op anderhalve Euro waarde gestaan maar dat is nu nog maar juist één Euro waard. Als je dan je pondjes in Engeland geïnvesteerd hebt, (en zo zijn ze uiteraard allemaal de Engelsen) dan zie je op enkele maanden je kapitaal met dik een derde minderen. Dat scheelt ‘m uiteraard het beleg op de boterham.

Dat was een inleiding op het probleem dat zich hier ter plaatse begint te stellen. Van de 9 huizen dat ons gehucht telt staan er dus 4 te koop, bij de Engelsen heet dat “on the market”. Het huis schuin rechts tegen over ons, van Robin en Nicky staat al twee jaar “on the market” want zij is er uitgetrokken met zijn kompaan in de job ! Het huis van onze maat vlak tegenover staat ook “on the market” want Mick wil naar Portugal, naar nog beter weer…

Dat huis van Mick moet niet dadelijk verkocht worden, de prijs is ook niet reëel en hij wacht tot er iemand komt van het genre “wat de zot er voor geeft” Mick heeft het huis als haast onbewoonbaar gekocht en er na de nodige verbouwingen iets moois van gemaakt.

Het volgende huis is de boerderij achter ons, naast de broodoven, die erbij hoort. De oude mevrouw is naar het rusthuis getrokken en de drie zonen wonen allen nogal verspreid in Cognac, Versailles en hier in de buurt. Geen van hen is geïnteresseerd en dus komt het huis “a vendre”.

En dan als klap op de vuurpijl komt onze rechtstreekse buurvrouw, de Parijse dame van adel, ons vertellen dat ze te oud geworden is (87) en ze van haar zeven kinderen niet meer alleen naar haar tweede woning mag komen. Het is de mooiste woning, niet alleen van het gehucht maar van gans de gemeente, misschien mogen de buurgemeentes er ook nog wel bij…

Het zal zo’n vaart wel niet lopen dat we binnen het half jaar een gans andere bevolking in de buurtgemeenschap krijgen, daar zijn de tijden niet naar, maar iemand die momenteel centjes heeft die kan terug koopjes doen. Iemand die dus geen aandelen van Fortis, Dexia of GM heeft gekocht of met zijn spaarcentjes naar IJsland is getrokken. Maar iemand die zoals destijds de Engelsen met een pak papiergeld, Euro’s deze maal, over de brug kan komen. We zijn benieuwd wie er binnen de twee jaar zich onze buur mag noemen !

Belle & co

50.000 ?

Halen we de 50.000° bezoeker dit weekend ? Waarschijnlijk wel aan het aantal bezoekers te zien die we dagelijks krijgen ! Nog 450 te gaan…dat kan in drie à vier dagen. Dan mag het wel niet té goed weer zijn, want dan zitten onze lezers op een terrasje een duvel of trappist te slurpen ipv. van blogs te lezen.

Of ze gaan naar de bloesems kijken in het Hageland of het Land van Loon. Of ze gaan de strandwandeling van de Drentenvereniging inoefenen. Je zal er ook wel vinden op ’t terras van St.Pieter (café) op de markt of bij Fons van de Paai in Turnhout.

Awel… we geven ze gelijk want ze zijn al zo dikwijls op bezoek gekomen dat het hen dik gegund is. Moesten we zo ver niet af zitten op dit moment, ze mochten twee stoelen vrij houden, uiteraard met drie plaatsen onder tafel want alleen komen doen de baasjes zelden.

Maar ’t zal wel lukken dit weekend, want Frankske van ’t één weer heeft zojuist nog eens vertelt van zijn lagedruk systemen en bijhorende buien. Spijtig genoeg op komst voor het weekend. Sabinneke mag het morgen nog eens komen herhalen zegt ’t ambetaant manneke doodleuk vooraleer hij nog een paar dagen gaat profiteren van ’t mooie weer !

Het is ook redelijk normaal want het spreekwoord zegt toch “na zonneschijn komt regen” maar ergens klopt er iets niet, ‘t zal wel omgekeerd zijn dat spreekwoord…

Belle

Hera en Heros en de russen...

Neen het zijn geen Oost Europeanen waar ze mee bezig zijn, die hebben we hier nog niet gezien echte Russen. Hera was daarstraks het baasje aan het helpen in de tuin. ’t Baasje was nog bezig met de aardbeien en was planken in de grond aan het zetten om de gazon en het onkruid binnen de perken te houden.

Die afgestoken graszoden, “russen” in ’t Kempisch en allicht op nog meerdere plaatsen, die intrigeerden Hera. Plots ging ze met ééntje aan de haal, omdat ‘m zo zwaar was of omdat Heros ook wel wilde helpen lagen ze samen (ze doen alles samen) in het midden van de tuin op ’t gazon. Binnen de kortste tijd lagen daar vier behoorlijke stukken gras en aarde, die uiteraard door ’t baasje dienden te worden opgeraapt en op de composthoop belandde.

Die irrigatie druppelslang heeft ook hun grootste aandacht. Uit sommige gaatjes druppelt het niet alleen, het spuit in een uiterst dun straaltje en als ze dan met hun tweetjes langs de slang lopen schrikken ze en beginnen kwaad (?) te blaffen naar die snoodaard die hen zomaar durft nat te maken. Hier maken ze zich dan druk over…over een heel dun straaltje PROPER water, vorige week in Scherpenheuvel hebben we ze niet gehoord als ze door die rioolgracht konden rennen ! Zouden er nu nog grotere vetlappen van hondenrassen bestaan dan die drie Drenten van ons ?

Belle

Lotto winnaars

| Een man vraagt aan zijn vrouw: "wat zou jij doen als we de Lotto
| wonnen ?
| De vrouw antwoordde "ik zou de helft aanslagen en van u scheiden."
| "Das goed" antwoordde de man,
|  "We hebben gewonnen in rang 4."

|  Hier is 12 euro en daar is de deur !!!

Belle & co

Als een maagring…

Zo werkt de binnenkomende post via Wanadoo…druppelsgewijs !

Al van eergisteren komt er haast geen post meer binnen en als er al eens iets binnen geraakt dan kan je eerst al je andere jobs gaan doen voor het binnen is.

Dus…gelieve de eerste dagen geen zware pps bestanden niet meer te sturen aub. Er staan nog 20 wachtende voor U. Het zoals ze in de Belze gazetten schrijven file zoals op de E19 in Kontich en Meer of moet het MeerKontich zijn ?

Als er dan al eens één bericht doorgekomen is dan blijft de mail de gegevens van naam en wachtwoord vragen, ook al geef je het tien maal, een elfde maal is nog niet voldoende !

Miserie alom dus !

Het rare is dat het internet nog wel werkt, soms ook met kuren maar dat zijn we in al die jaren al gewend, niks nieuws onder de zon op dat gebied.

Als jullie eventjes willen wachten met grote foto’s, filmpjes, en de mooie wensen en mijmeringen in PPS door te sturen dan zullen wij er met volle aandacht naar kijken, opslaan en doorsturen. Nu eerst even de mail terug normaal laten functioneren !

Jan

Een ganse dag…

Eigenlijk al van gisteren, problemen met Wanadoo. Spuugzat is ons baasje die Wanadoo/Orange. Het binnenhalen van een bericht duurt eindeloos. En eigenaardig genoeg werkt het internet wel naar plus/min voldoening.

En dan krijg je een aanbod voor aansluiting “ADSL haut-debit” uiteraard voor een aardig aantal eurootjes meer. Ons baasje heeft daarstraks nog gezegd dat ze hun haut –debit kunnen steken waar de zon nooit schijnt ! Wij drukken het fatsoenlijk uit want van ’t baasje was het hun reet waar ze het moesten steken ! ! !

Hopelijk krijgt het baasje het klaar om een extra schotel te plaatsen en het internet via de satelliet binnen te halen. Je begrijpt soms niet dat die Fransen nog kunnen concurreren tegen de rest van Europa terwijl ze nog met een vooroorlogs ritme van internet moeten werken ( de oorlog van de Golf II wel te verstaan hé, niet ‘40-’45)

Orange heeft enkele jaren geleden Wanadoo overgenomen, ze hadden het beter Rouge genoemd, want dat is de kleur van hoofd bij hun klanten die er mee moeten werken en voor betalen. En als je dan gaat reclameren op ’t bureel in Angoulème dan vertellen ze je doodleuk dat een kilometer verder dan wij wonen geen aansluiting ADSL mogelijk is.

Het Franse platteland heeft soms zo zijn verrassingen…

Belle & co

De vroege en de late...

We hadden het gisteren al over onze lindeboom als schaduwgever in warme tijden, ook bij de buren Dominique en Aurore staat een lindeboom.

Elke jaar staat die boom twee weken vroeger in ’t blad als onze boom. Het is wel een goede indicatie dat  de lente er aankomt.

Blijkt het niet alleen bij mensen zo te zijn dat er “rappe  en trage” zijn, snel van begrip en wat tragere. Uiteindelijk maakt het nog geen verschil, echt nodig hebben we de schaduw van de boom nog niet, dat begint pas vanaf juni.

Gisteren was het al wel “T-shirt” weer, zeker als je in de tuin aan de slag was. 30° C gaf de thermometer aan. De thermometer staat wel niet “comme il faut” onder thermometerhut maar dat waren wij ook niet.

Vandaag is het wat nevelig over de velden, gevolg van de warme dag van gisteren. Misschien is het dan vandaag wel geen T-shirt weer, maar zal er minder gezweet worden bij het “proper zetten” van de aardbeien.

Jan

Schaduwbrenger

Bij de zaken die écht bij het huis horen is deze linde, als die er ooit niet meer is dan is de helft van de charme van het huis weg. Hij hoort er gewoonweg bij.

Nu is het geen “snelle”,  meer eentje van de late soort. Bij de overburen staat ook een linde maar die staat al fris in een groen kleedje.

Maar ’t staat er aan te komen, één warme dag nog en hij laat zijn knoppen ontploffen, de eerste knoppen zijn al open. We hebben hem nodig onze linde, in de zomer , wanneer het op de middag echt warm is, beschut hij ons met zijn schaduw. Daar kan de duurste parasol niet tegenop.

Hoe dikwijls hebben we er al onder gegeten met vrienden, als het te warm was om onder de boom weg te gaan hebben we zitten kaarten en goedkope rosé gedronken tot niemand nog wist wat troef was…

We hebben nog ergens een boek liggen waarin uitgelegd wordt welke bloemetjes wanneer moeten geplukt worden, en hoe ze moeten gedroogd worden. Zullen we dit jaar toch eens moeten proberen.

Ook de door ons zelf geplante vijgenboom is goed in gang, de kleine vijgjes in de maak zijn al goed zichtbaar en het beloofd een goede oogst te worden. De bekende vijgenbladen staan ook klaar om open te bloeien. Binnen de week ziet onze tuin er gans anders uit…

Belle

Tuinwerk…

Terwijl de baasjes de tuin fatsoeneren en de moestuin gereed leggen om er groenten in te planten, zijn wij duchtig aan het helpen.

Zo heeft Hera een slang ontdekt waar overal water uit druppelt en spuit. Daar kan ze niet mee overweg, wie heeft nu een tuinslang die overal fit ? Is dat weer een nieuwtje van onze baas ?

Het blijkt zo te moeten en die slang noemt druppelslang en die kleine donkergroene blaadjes die naast de slang juist boven de grond komen piepen zijn de rode patatjes die het baasje eind vorige maand geplant heeft.

Ook die klaver die het baasje heeft uitgedaan moest eens omgezet of verplaatst worden door de pups. Dat was ’t baasje zijn bedoeling niet want hij legde het klaar voor de konijnen van Laurent.

Het baasje lacht er dan eens mee met die zotte kuren van Hera en Heros. Hij heeft er dan wel dubbel werk mee maar de kuren zijn geld waard.

Belle

Wandelen...

Elke dag, het is een traditie gaan we met de roedel wandelen, ook al hebben ze hier in de tuin alle plaatsom zich uit te leven. Ze weten het en houden hun “sanitaire stop” klaar voor tijdens de wandeling.

Nu is er een attractie bij tijdens de wandeling, bij Hera en Heros is het nog schoorvoetend maar Belle stormt er op los. Het veld met de bloeiende “colza”, het raapzaad in” ’t Vloms”.

Onderstaande foto zou als titel kunnen krijgen” Colza veld met drie honden” je ziet wel geen honden maar ze zijn er wel.

Voor ons is het steeds weer een gokspelletje, waar gaan ze uit het veld komen ?  Bij windstilte is er geen probleem, dan kan je ze volgen aan het bewegend gewas maar bij de minste wind is het zuiver gokken. Zullen we het laten weten aan de gokchinees ? Voor een klein percentje willen wij ons bereidwillig ten dienste stellen van het gokkende publiek.’t Moeten niet altijd de sjotters zijn om op te gokken hé…

Binnen een week of twee kan dat ook met het graan. Dat staat nu halfweg onze flanken en daar is het plezierig in rennen. Binnen twee weken zullen we al “jumpend” door het graan moeten rennen. Dan staat het baasje te lachen aan de kant als ‘m telkens die flaporen boven het graan ziet uitkomen.

Je ziet, je zou voor minder gaan wandelen in La Magdeleine…

Belle & co

Kreemkarreke

Toen ze terugkwam van een verre vakantie vernam Katie dat, tijdens haar   verlof in het buitenland, haar grootvader overleden was. Als goede kleindochter ging ze dadelijk bij haar 95-jarige grootmoeder om te "condoleren".

Aangezien ze wist dat opa in blakende gezondheid verkeerde toen ze op reis vertrok, vroeg ze aan grootmoeder waaraan opa overleden was.
 
"Mijn kindje" antwoordde ze, "grootvader kreeg een hartaanval vorige zondagmorgen toen we de liefde bedreven......"
Waarop Katie reageerde met te zeggen dat sex voor mensen van bij de honderd toch af te raden was......

"Maar neen, mijn schatje" replikeerde oma, "reeds enkele jaren lang, en gelet op onze ouderdom, hadden we ons voorgenomen dat het beste ogenblik voor ons beiden om sex te hebben was het ogenblik dat op zondagmorgen de kerkklokken begonnen te luiden....
Dat was voor ons het juiste ritme, niet te snel, niet te traag, gewoon erin bij de DING, eruit bij de DONG...."

Plotseling moest oma een traantje wegpinken, waarop ze zei: "en had dat stom kreemkarreke niet voorbijgereden had bompa nu nog geleefd..."

De “grot” van Heros en Hera

Neen het is niet zoals de grot van Ali Baba, er zitten geen onwaarschijnlijke schatten in maar wat je er kan vinden is wel “onwaarschijnlijk”.

Je kan het niet bedenken wat ze er allemaal naartoe zeulen. Gisterenavond heeft het baasje drie planten gerecupereerd plus het bijhorende zand, een stuk brandhout, een in flarden getrokken lederen voetbal en enkele PET-flessen.

Naar het hok versleept tussen donderdag- en vrijdagavond. Toen we enkele weken geleden hier vertrokken was het hok leeg. Ook vandaag vinden we weer een voetbal, de gele deze maal, een frisbee, en enkele bloempotjes (lege) in hun Ali Baba grot.

In die lege bloempotjes hebben uiteraard plantjes gezeten, die zullen de baasjes dan nog ergens moeten gaan terugvinden.

Het hok is destijds gemaakt toen Bas nog jong was, zo’n 14 jaar geleden, en de baasjes nog beiden uit huis gingen werken. Het heeft enkele weken gediend voor Bas, tot hij eens met vlooien thuis kwam en het baasje in het hok poeder strooide tegen vlooien. Bas is nooit meer in het hok geweest.

Het hok heeft dan jaren ongebruikt in het “houtkot” bij het hout voor de open haard gestaan tot ik mijn intrede in de familie deed. Het hok verhuisde nog maar eens , nu naar de Charente. Als het me allemaal te druk werd dan ging ik al ens in het hok liggen dat nu onder de hangar was beland.

Tijdens de kerstvakantie was het plots populair bij de zes pupjes…in die mate dat ’t baasje de “abri” naast de voordeur plaatste om al dat jong geweld makkelijker in ’t oog te kunnen houden. En zo hebben Hera en Heros beslag gelegd op” l’abri des épagneuls a Perdrix de Drenthe” of het kot van de Drentsche Patrijshonden. Voor ons een kot maar voor hen beter dan het paleis van Versailles…

Belle