Straks!

Pientere prof & schitterende opmerking !   

Een vrouwelijke professor aan de universiteit herinnert de studenten aan het feit dat ze de volgende dag tijdens het grote eindexamen geen enkel excuus van afwezigheid zal dulden.   
Enige uitzondering daarop is een zware verwonding, zeer ernstige ziekte of het plotse overlijden van een naast familielid.     
Op de eerste rij van het auditorium reageert Tom, de playboy onder de studenten:  
"En in geval van oververmoeidheid, mevrouw? Van bijvoorbeeld een uitputtende sexnacht?"   
Hilariteit alom.     
Wanneer de stilte eindelijk is weergekeerd, glimlacht de vrouwelijke  professor eventjes naar de student, schudt lichtjes het hoofd en zegt hem:   
"Dan mag je met je andere hand schrijven!!"

R.H.

Beetje kouder…

We beginnen het nu ’s avonds toch te voelen dat de zomer naar zijn einde loopt… Tijdens de dag is het nog machtig mooi weer met temperaturen rond de 24 à 25 graden maar na zeven uur dien je toch dat wolletje of fleece vestje aan te trekken.

Vooral ’s morgens valt het op dat de herfst op komst is, het baasje heeft al gezegd dat we op onze poten moeten blijven staan bij het spelen en niet door het bedauwde gras moeten rollen. Maar da ’s makkelijker gezegd dan gedaan, voor mensen ja akkoord, maar voor twee jonge Drenten…?

Je merkt ook de komst van de herfst aan alle planten die nu zaad aanmaken. Vooral die met die kleefgranen en bladeren. Zelfs ganse aren van kleefgras hebben we in onze oren, borst en staart hangen. De baasjes moeten haast in ploegen gaan werken om ons “miserievrij” te krijgen.
Er is al een extra kam aangekocht bovenop de drie die er al waren. Een speciale “bollekenskam”, zo noemen ze die hier ten huize toch, komt bij die gewone, die vlooien/luizenkam en bij de grove kam nu het kammenarsenaal vervoegen.

Er is niets speciaal aan die kam op ’t eerste zicht maar de tanden staan iets anders als bij de gewone kam. Volgens het hoofdbestuur kan je met deze kam beter die dikke zaadbollen uit onze vacht kammen.

Kouder en zaadbollen, en één van de dagen het kacheltje even terug in gang ’s morgens en ’s avonds en we weten in welk seizoen we zitten !

Belle & co

Lijntjes trekken…

Lijntjes trekken en nog zo recht mogelijk, dat is de bedoeling bij de wedstrijd ploegen bij de “feesten van de aarde”.

En het ging er echt , maar heel echt aan toe, niet alleen recht maar ook de vereiste diepte was een punt waarop het werk beoordeeld werd. Niet alleen het alziend oog van de controleur/scheidsrechter maar ook de rolmeter kwam er aan te pas.

Bij ploegen komt het er blijkbaar ook op aan dat de grond diep genoeg is omgezet !

Wij stonden erbij keken ernaar en luisterden naar de commentaren van vriend en tegenstander van de kandidaten, en we mogen zeggen, we hebben ons kostelijk geamuseerd.

Er waren wel woorden, dialect of niet, waar we nog nooit van gehoord hadden.Niet alleen omdat we ze nooit geleerd hebben maar ook omdat het woorden zijn die wij  nooit gebruiken omdat ze niet van toepassing zijn in onze “metier”.

Ook van die tentoongestelde machines viel onze mond open, wij herinneren uit onze jeugd nog “boer Jan” die zijn graan afdeed met de zeis, terwijl zijn vrouw “Marie van boer Jan” volgde en schoven maakte van de gemaaide halmen.

We hebben gisteren maar wijselijk onze mond gehouden over onze kennis van de boerenstiel, we zouden “efkes” uit de toon gevallen zijn…

Jan

Eentje met manieren…

Zit een man aan het kanaal lekker op zijn gemakje te vissen.
Ziet hij een hele rouwstoet aan hem voorbij komen.
Op het moment dat de lijkwagen voorbij komt rijden gaat hij netjes staan,
doet zijn vissershoed af, vouwt zijn handen en knikt beleefd naar de kist.
De begrafenisondernemer bemerkt de man en denkt: "zo zijn er niet meer zoveel".
Na de begrafenis besluit hij om de visser op te zoeken.
Daar aangekomen zit de man nog op zijn stoel en staart naar het water.
"Pardon mijnheer', zegt de begrafenisondernemer, 'mag ik u complimenteren met uw zeer sympathieke houding, weinig mensen zouden dit nog doen. Ik vind het gewoon fantastisch".
Nou zegt de visser: "Ach..... het blijft toch je vrouw hé......... "

L.L.

Frick…

De ganse week geen enkele melding over de vermiste “Toller” reu Frick…

Op ons blog kan je op 28.08, 01.09, 03.09, 10.09, en 12.09 de zoektochten en oproepen volgen die wij plaatsten om Frick terug te vinden.

Vandaag stond op het Max en Bente blog een hernieuwing en nieuwe informatie om Frick terug te vinden, hier het bericht…

We zijn al weer een dikke week verder....en er is niks meer van Frick vernomen. Hij is nergens meer gezien
Er is inmiddels een hyves aangemaakt voor Frick...en ik zou dan ook iedereen met een account willen vragen om daar lid van te worden. Als jullie dan weer al jullie "vrienden"uitnodigen en zo verder.......
http://frickisvermist.hyves.nl/
Vanmiddag gaat er een mail naar Hart van Nederland.
Voor degenen zonder Hyves...zoals ik...jullie kunnen de link ook versturen via email, of plaatsen op andere fora.
Alvast bedankt

Wij blijven alvast de ontwikkelingen volgen en melden het dadelijk als er nieuws is, hetzij goed of minder goed…

Jan

Zondagmorgen in september…

We hebben het gisteren al vermeld in het avond bericht, gisterenmorgen is het jachtseizoen begonnen met veel lawaai en geweerschoten. Dat gaat elk jaar samen met het oldtimer weekend in Angoulême en het fête de patrimoine, open monumentendag zeg maar.

Of er veel te jagen valt… daar hebben wij zo ons gedacht over. Af en toe zie je wel eens een ree of een haas, maar die massa’s everzwijnen waar zo over gepocht wordt, die zijn destijds al door Obelix en co de kastrollen ingedraaid. In de elf jaar dat we hier zijn hebben we nog geen enkel everzwijn of sporen ervan gevonden. Volgens ons zitten er in de sommige steden in België meer evers, dan hier in de velden.

Wat wij wel gedaan hebben gisteren tijdens de wandeling was sporen snuffelen, niet van wild maar van de andere jachthonden die hier op ons territorium zijn komen paraderen.

Meestal zijn het épgneul Bretons of Duitse staande honden waarmee de Fransen hier jagen. Wat wij Drentsche Patrijshonden zijn heeft ons baasje al dikwijls moeten uitleggen, Zelfs als ‘m onze Franse benaming “épagneul à Perdrix de Drenthe” vernoemd vallen hun monden open van verbazing. Moest ‘m vertellen dat we van een andere planeet komen zouden ze het ook nog geloven. Voor die Franse jagers is Drente trouwens ook onbekend en meestal volgt er dan ook nog een lesje aardrijkskunde bij de uitleg over Drenten…

Belle & co

Ps: op de foto’s, Gorky van Louis Michielsen in aktie op de jacht

Feest van de aarde…

Gisteren en vandaag was het feest van de aarde te Villefagnan. Als je weet dat Villefagnan zo’n 4 km hier vandaan ligt en het feest doorging ergens halfweg, dan mag je zeggen dat het hier vlakbij, midden in de velden, feest was.

Het evenement dat naar ons weten de eerste maal in Villefagnan georganiseerd is , bestond hoofdzakelijk uit een wedstrijd ploegen, ditmaal met tractoren, en niet met ossen, paarden of ezels ditmaal.

Er was ook een tentoonstelling van landbouwmateriaal. Plant- en oogstmachines, om ter grootst, tractoren ook al om ter grootst en sterkst, maar ook zaaimachines waar we het bestaan nog niet van af wisten zo immens groot.

Om een gedacht te vormen van de grootte van de pikdorser is het vrouwtje naast een band gaan poseren (rechts op de foto naast de band, ze kijkt als een indiaan over de prairie kijkt) . Wijzelf wisten niet dat het zo groot was zo’n machine. Het is dus niet voor niks dat we aan het lijntje moeten als er zo ’n machine in de buurt aan ’t werk is.

Deze morgen zijn we wakker geworden van een reeks geweerschoten. Ikzelf wist dadelijk wat er aan de gang was omdat het al de vierde maal is dat ik het meemaak.

Deze morgen om acht uur is hier het jachtseizoen begonnen. Traditioneel gaat dit gepaard met klokslag acht uur een oorverdovend lawaai van wel 15 of 20 jachtgeweren die teglijk worden afgeschoten. Dat is waarschijnlijk om de hazen en de reeën te laten weten dat de jagers terug wakker zijn geworden.

Afgaande op het lawaai dat ze maakten moeten nu de diepvriezers bij de  jagers thuis, en de togen bij de pouliers stampens vol liggen van het geschoten wild. Maar ’t zal wel heel wat minder zijn zegt ons baasje, want ofwel zijn het slechte schutters, of ze hebben op de kraaien en spreeuwen aan het schieten geweest. Wat ook nog mogelijk is dat ze van die oude loodcartouchen nog van af moesten, en dat ze weer geschoten hebben op alles wat bewoog, want zo zitten er ook tussen…

Belle

Gevonden…

De eerste foto van Van Gheluwe vanuit zijn nieuwe schuiloord: 'Het Verborgene'.

Om begrijpelijke privacy redenen is de andere persoon op de foto onherkenbaar gemaakt.

Hoe stilletjes…

Hoe stilletjes was het gisteren op het www… Amper de helft van het aantal normale bezoekers, amper mail in de mailbox en ook bij de collega’s bloggers was het al “gene vette”.

Het kan gebeuren op een zaterdag met mooi weer zegt onze baas, een “Indian summer” zal wel aan de basis van het verschijnsel liggen. Iedereen op een terras of een laatste maal dit seizoen met de frigobox naar “de Knokke en le Zoute”. Of een krèmmeke gaan eten op den dijk of de “plage” in Blankenberge.

We kunnen de mensen geen ongelijk geven, wij hebben het hier alle dagen tot nu toe mooi weer, maar zijn ons wel bewust dat er minder prettige plaatsen zijn, waar onder andere het merendeel van de Drentenfans wonen.

Daarom gaven we gisteren al foto’s van picknickende stinkend rijke mensen met schandalig dure, maar prachtige oldtimers. Al eens eigenaars van een AC Cobra (een echte) op een dekentje zien zitten, stokbrood zien breken en thee drinken uit een thermoskan ?

Die mensen zaten dan ook nog eens te verbroederen met eigenaars van een Ferrari 308 GTB en een Testarossa. Maar iets verder zaten dan de eigenaars van de Franse gangster auto bij uitstek, 4 Citroën traction avant’s op een rijtje, alle zwart, dik in de wax en met chroom zoals ze hem tegenwoordig niet meer (kunnen ?) maken.

Het is elk jaar weer een festijn die gloriën van de weg over de Charentaise wegen te zien bollen. Daarvoor zorgen we er steeds voor dat we het derde weekend van september in de buurt zijn. Vandaag gaan ze dan ook nog eens koers rijden met al dat mooi’s  op de remparts van Angoulême, maar daar gaan we volgend jaar nog eens naartoe .

Belle & co

Rally en dopjes…

’t Baasje is vandaag foto’s gaan nemen van de oldtimers  die de rally van het circuit des remparts reden.

Hij had daar een mooie omgeving voor uitgezocht, aan de oever van de Charente aan de voet van het kasteel van Grand Marnier.

Aan de oever van de rivier zie je wat je nergens ziet, eigenaars van oldtimers die op een veiling makkelijk 200 à 300.000 euro kunnen opbrengen zitten op een dekentje te picknicken. Ons baasje had het in elk geval nog nooit gezien.

Wat ‘m ook nog nooit gezien had was op de grote parking, tussen het talud en de achterkant van hun auto’s een volledig gedekte tafel met oesters voor iedereen… ’t Baasje stond erbij en wreef eens in zijn ogen om zeker te zijn dat hij niet droomde. ’t Moet kunnen was zijn besluit, oesters met parkingstof…

Op de terug weg waren er verschillende omleidingen voor een wielerkoers. Dat maakt dat ’t baasje moest passeren aan de B & B van Franca en Darren, voor sommige van de lezers bekend als de “au Bellefleur” B & B te Sigogne. Eventjes binnenspringen kan nooit kwaad dacht het baasje. ’t Baasje was amper uitgestapt of Franca kwam al aanlopen met een behoorlijke zak dopjes van frisdrank en melk flessen. Waarschijnlijk zitten er ook nog doppen van nEngelse oorsprong bij die Darren meebrengt uit Londen !

De Belgische vereniging voor de geleidehond kan er maar goed mee zijn. In hun naam bedankt Darren en Franca voor het mooie gebaar.

Belle & co

Li Fong…

Een Nederlandse  zakenman moet regelmatig naar Engeland.

 Maar op een gegeven moment  vertrouwt hij zijn vrouw niet meer.
Hij gaat naar de Chinees aan de  overkant
en vraagt aan Li Fong of hij op zijn vrouw wil letten.
Vier dagen later komt de zakenman terug uit Engeland
en gaat eerst bij de Chinees langs.
Li Fong zit helemaal in het gips,  
verband, krammen en pleisters.
'Wat is er gebeurd?' vraagt de zakenman.
Li Fong vertelt:
I op jouw vlouw Letten.
I zie jouw vlouw met man.
Man gaat mee naal binnen.
I klim langs legen-pijp om in slaapkamel te kijken.
Vlouw is naakt, man is naakt.
Vlouw gaat op  bed liggen, man gaat bovenop.
Li Fong ziet wippie.
Man komt klaal en laat vlouw Los.
Vlouw komt klaal en laat man Los.
En Li Fong komt klaal  en laat legenpijp  Los.

Ziet er best goed uit…

Voor dit weekend, en voor ons in de Charente toch. Voor vandaag mogen de Belgen ook nog niet klagen, maar morgen is het weer kantje boordje zoals de kaart laat zien.

Twee dagen mooi weer voor de gendarmen, dat is plezant voor die mannen zei den bompa vroeger altijd ! Meestal was het antwoord dan “en waarom voor de gendarmen?” en steeds was het antwoord dan… “dan is ’t voor ons ook goei weer” Een waarheid als een koe, en daar gaan we eens netjes van profiteren zie.

Tegen de middag wat “portretjes”van oldtimers  trekken in Bourg Charente, nadien hebben we nog bezoek en vanavond verwerken we het laatste sap van de perziken. Dat gaat geen siroop worden maar een probeersel van perzik likeur. Alles is voorradig, sap is gemaakt, siroop maken is tegenwoordig een makkie en ook de alcohol is in huis. Als je de baas een paar dagen gaat missen hier op ’t blog dan ligt ‘m groggy op de zetel met een ferme kater van het proeven…

Want dat proeven, daar is ‘m super in. Soms mogen we mee proeven, dan weten we “hij had beter verwacht of ’t is niet lekker genoeg” Als dat dan een beetje aangepast is dan krijgen we gewoonlijk niet veel meer.

Je ziet, ’t ziet er best goed uit hier in ’t weekend in de Franse Charente…

Belle & co

Dit weekend in de Charente…

Het is hier niet anders dan in België, een zwaar geladen weekend waarbij je niet weet waar eerst naartoe.

Het weekend heeft hier twee hoogtepunten en beide zijn jaarlijks terugkerend.

Wat onze baas het meeste aantrekt is het “circuit des remparts” in Angoulême, dat is het oldtimer weekend bij uitstek. Dat weekend is vanavond al begonnen met het “concours d’ elegance” een wedstrijd voor de mooiste , meest originele oldtimer. Dat gaat door op de koer van het stadhuis en rond het stadhuis. De eigenaars worden verwacht in de kledij van de jaren waaruit hun oldtimer stamt.

Morgenom 9 uur start dan de toeristische rally over 160 kilometer over landelijke wegen van het departement. Ons baasje gaat foto’s nemen in Bourg Charente aan de voet van het Grand Marnier kasteel.

Zondag is dan de topdag, dan gaat men koersen op de remparts van Angoulême. Een afgesloten circuit met oa kasseien, haarspeldbochten, rechte lijnen, en dalende en stijgende gedeeltes. Waarschijnlijk gaat het baasje hier niet naartoe want het vrouwtje heeft ook een programma uitgestippeld (en daar komen geen oldtimers in voor)

In Barro is er de jaarlijkse openlucht fototentoonstelling “Barrobjectiv”. Doorheen gans het dorp, in openlucht, in schuren, in de kerk en het gemeentehuis, overal hangen de prachtige foto’s uitgestald. Wij zijn daar jaarlijkse bezoeker dus waarom dit jaar niet ?

Tussen hier en Villefagnan, middenin de velden gaat men het “Fête de la terre” vieren. Er zal weer een ploegwedstrijd zijn, zowel met paarden als met tractoren (denkt onze baas) en de daarbij horende randanimatie. Ook daar moeten we onze snuit eens laten zien al was het maar om een babbeltje te doen met de kennissen uit de omliggende gehuchten en dorpen, da’s ook altijd plezant en we kunnen er mits een behoorlijke wandeling te poot naartoe. Ook plezant als ’t baasje vijf bekenden heeft tegengekomen en telkens “un pression” heeft mee gedronken .

En dan zal ’t drukke weekend wel tegen ijn einde lopen denken wij…

Belle & co

Breaking news…

NVA doet eerste toegeving in regeringsonderhandelingen, Elio Di Rupo haalt eerste slag thuis ! ! !

Volle speed…

Nu de zonnebloemen geoogst zijn, en verdwenen zijn in de machtig grote silo’s van de coöperatieven hebben wij het rijk weer enkele dagen voor ons alleen. Niets dat ons nog in de weg staat om eens goed door te rennen.

’t Baasje heeft wel wat schrik dat we ons zullen kwetsen aan de nog op het veld staande zonnebloemstengels maar (voorlopig) gaat alles nog prima.

Een voordeel is wel dat we nu ook alles kunnen zien in plaats van enkel op onze snuffelaar te moeten rekenen. Toen de zonnebloemen er nog stonden hadden we een zicht van maximum 2 meter, nu is dat 2 kilometer !

Krengen van gesneuvelde dieren hebben we nog niet gevonden. We hebben ook nog niet veel tijd gehad om te zoeken. Muizenholen zijn al verbouwd, uitgebreid, afgebroken, wat er ook nodig aan te doen was, dat is al uitgevoerd door ons.

Het kan ook zijn dat de zonnebloemoogst meer diervriendelijk is dan het graanoogsten of hooien. Dan sneuvelen er nogal eens egels en slangetjes. Hooien e.d. gebeurt ook lager tegen de grond en de egels en slangetjes zijn te traag om weg te komen voor die moorddadige machines.

Van die traagheid hebben wij geen last maar als ze ergens zonnebloemen afrijden moeten we toch ook aan de leiband blijven…

Belle & co

Nog siroop…

Nadat het baasje gisteren tot vrij laat aan zijn brouwsel bezig was kon hij toch een volledige ton perzikensap tonen, volledig natuur en recht uit de tuin. De perzikenboom staat maar op 5 meter van het heiligdom van onze baas. Daar staat de pers, de steriliseerketel en al wat het baasje interesseert, kortom “zijn hok”.

Zover is het bij ons gekomen, wij liggen in de zetel of onze eigen bench en ons baasje heeft zijn (hobby) hok. Zo gaat dat bij Drentenliefhebbers !

Vandaag was dus zijn eerste probeersel aan de beurt, het baasje kende nog een dame die ooit aan het vrouwtje “crème de cassis” van eigen makelij had cadeau gegeven. En dan denkt of redeneert het baasje “da’s allemaal dezelfde pot nat”, maar die madam had nog nooit van “acide citrique” gehoord en haar bewaarmiddel was alcohol. Zij maakte dus een soort likeur wat niet de bedoeling was van ’t baasje .

Het hoofdbestuur is dan op eigen informatie, die van Fons en nog wat van ’t WWW aan de slag gegaan. ’t Vrouwtje heeft sap gewonnen van perziken door middel van een stoom ontsapper. Dat sap was wel helderder dan dat sap dat het baasje had geperst, maar dat sap was dan weer smaakvoller. Met de siroop, 1 kg suiker voor 1 liter sap + evenveel koffielepeltjes citroenzuur als liters sap kon het vrouwtje twee drieliterflessen vullen.

In de koelkast staat nog eens evenveel sap en daar gaan ze morgen een test doen om er perzikenlikeur van te maken .

Nogmaals, we houden jullie op de hoogte…

Belle & co

Hondenrassen…

Hondenrassen worden steeds zwakker zegt men, er zijn echter uitzonderingen !

Belle & co

Timide, of “kuren” ?...

Ons Belle doet weer raar zegt onze baas. Inderdaad, zij houd zich afzijdig, gaat vroeg naar haar bench en gaat niet mee met ons en ’t baasje de tuin in.

Eten wil ze niet samen met ons en ze gedraagt zich asociaal.

Nu gebeurt dat wel meer en gewoonlijk is het net zoals vandaag wanneer wij eens goed naar onze poten hebben gekregen. Dan is ze blijkbaar kwaad omdat het baasje haar voor is geweest. Of is het omdat wij vandaag zo wild gespeeld hebben ?

Het baasje kon het vandaag niet meer hebben dat we hem achteraan in zijn benen liepen, dat hij met die zware emmer perziken haast tegen de grond werd gekegeld. Hij was er ook niet blij mee toen wij tegen hem opsprongen en een serieuze krap over zijn rug zetten met onze sterke poten en nagels.

Toen heeft het baasje ons met veel lawaai en gebaren buiten de schuur gezet waar hij bezig was. Sinds toen heeft “ons moe” weer kuren zegt het baasje.

Eens zien of ze het morgen vergeten is maar gewoonlijk duurt dat een paar dagen …

Hera & Heros