's ochtends!

De notenkrakers…

Neen het is geen titel van een muziekstuk van Tsjaikovski, dat was de Notenkrakersuite, maar het is ons Drententrio  dat de vruchten van de notenboom achter in de tuin ontdekt heeft.

Als je ze niet op de koer ziet dan moet je nergens anders gaan zoeken, voor de composthoop, onder de notenboom liggen ze met z’n drietjes noten te kraken en wat nog meer verwonderlijk is… ze kraken de noten en eten enkel de vruchtjes. De schalen laten ze liggen !

Je moet het als ontwikkelde mens eens proberen enkel met je tanden een noot open kraken. Dat open kraken zal nog wel lukken, maar dan de noot verder kraken op zo’n wijze dat je enkel de vrucht overhoud dat is mij een raadsel hou ik dat voor mekaar zou krijgen.

Ik heb zelfs gehoord dat het net als chocolade niet goed zou zijn voor honden, het zou iets te maken hebben met hun ademhaling… ? Nu kan ik dat wel aannemen want ook astma lijders hebben last van ademhalingsstoornissen bij het eten van noten.

Intussen zijn we al enkele malen gaan wandelen en hebben ze vrij mogen lopen en enig teken van kortademigheid hebben we toch nog niet kunnen opmerken.

Zijn er onder de lezers mensen die daar iets meer over weten ?

Jan

De nagel op de kop!!!

Luc en Erik zitten van een streekbiertje te genieten op het terras van hun stamcafé.

Zegt Luc:”Ken jij het verschil tussen Onze-Lieve-Vrouw en een moderne vrouw?”.

Erik denkt diep na, neemt een slok van zijn pint, mompelt iets tussen zijn tanden en moet tenslotte bekennen dat hij het niet weet.

Awel, zegt Luc, het is nochtans heel simpel.

Onze-Lieve-Vrouw vluchtte op een ezel en liet alles achter.

Een moderne vrouw daarentegen vlucht met alles en…laat de ezel achter!

L.M.

Weekend…

Na en week van hard labeur, vroeg opstaan, vechten onder elkaar en de baasjes “ambeteren” * kunnen we nu eens rustig aan uitslapen !

Dat uitslapen hebben we niet uit vrije wil gedaan maar de baasjes hadden zich verslapen. Het was wel na half negen toen we terug de tuin in konden voor de eerste behoeften van de dag, en dan kregen we nog naar ons voeten omdat we de baasjes niet hadden gewekt met een blaf of grom…

Ondertussen hebben we al gemerkt dat het grijze weer van de twee voorbije dagen terug plaats heeft gemaakt voor een stralend blauwe hemel. Dat belooft weer een fijn weekend te worden waar we weer alle kanten mee uit kunnen. ’t Vrouwtje heeft al een programma in ’t bolleke. Heeft ze opgezocht in de “Sortir” het gratis maandblad dat alle manifestaties aankondigt door gans het departement.

Vandaag werkt ze nog aan haar bramen en perziken likeur, een “eerste maal probeersel” met goede raadgevingen van “de Fons” en morgen staat weer de jaarlijkse bric à brac in Tusson op het programma.

Het zal dan ook nog eens een verlengd weekend worden want maandag is het de 27° van de maand en dat wil in de Charente zeggen “marktdag in Rouillac”. We hebben het hier al zo dikwijls over Rouillac en zijn markt gehad dat trouwe lezers nu een “oh ja” herrinnering hebben.

Maar dat zijn verhalen voor na het weekend…

Belle & co

*Van gans deze voorgaande zin is niks, maar dan ook niks waar, dat heeft het baasje op eigen initiatief getypt, alleen maar om ons te plagen,  niks van geloven !

Schapraai…

Zo heeft ons baasje toch altijd de planken in de voorraad kelder weten noemen. Daar stonden toen ook de Weckpotten mooi soort bij soort, met handgeschreven, in onderwijzeressengeschrift geschreven etiketten. (wat een moeilijke woorden in deze zin).

Wij hebben geen kelder, de diepvries is met vervroegd pensioen gezet wegens een paar keer elektriciteitspannes en de gevolgen daarvan. Maar wij hebben een “dossierkast” met schabben die volstaan met de Weckpotten van weleer.

Hier staat het resultaat van een ganse zomer huisvlijt en tuinplezier. Vanaf juni, toen de eerste kersen rijp waren, tot gisteren met de (bijna) laatste tomaten, is er haast wekelijks wat bij aangevuld. Of uit gehaald om mee naar Vosselaar te nemen.

’t Vrouwtje heeft weer veel confituur gemaakt van al wat er aan de bomen en struiken in de tuin hangt, soms twee soorten gemengd of een uitheems kruid zoals steranijs toegevoegd… Lekker zijn ze allemaal die bijeengestapeld potjes van allerlei herkomst.

Jil, ons  blogmaatje en ’t vrouwtje van Arcil, ook een Drent,  gaf gisteren aan in haar reactie op “overuren” dat zij dacht dat de kast al aardig vol zou zijn geraakt. Om haar te plezieren hierbij een foto van onze “schapraai”…

Belle & co

Accidentje…

Twee homo's parkeren hun auto voor een taverne en gaan daar een cappuccinoke drinken

 Een paar minuten later passeert daar ne jonge gast en die vlamt -PATAT op de auto van die homo's. 

 De homo's komen naar buiten getrippeld en die éne zegt tegen die andere:
 'Ooooh! Jean-Claude, belt maar rap de polies.' 

 'Wacht, wacht ' , roept die jonge gast, 'niet doen! Ik wil da hier regelen:
 500 euro en we spreken er niet meer over!'

'Nee', zegt die éne homo, 'Jean-Claude, belt de polies maar!'

'Wacht', roept die jonge gast weer '1000 euro en we klappen er niet meer over!'
 'Sorry', zegt die homo 'wij bellen de polies!' 

 
'Godverdomme', roept die jonge gast kwaad ' kust m`n kloten !' 
Zegt die homo: 'Jean-Claude, niet bellen, die mijnheer hier stelt ons een minnelijke schikking voor!'

Regen ! ! !

Vannacht om half vier is het baasje uit bed gemoeten om de slaapkamer venster te sluiten, “de regen stond erop” zei het vrouwtje. Nu heeft ons baasje dat met veel plezier gedaan want het was weer eens hard nodig zo’n flinke bui.

Vijf millimeter konden we deze morgen aflezen op de pluviometer, niet wat je zegt “grand chose” maar toch wel voldoende om het stof “onder” te krijgen.

Als je de afgelopen week de boeren op de akkers bezig zag met hun tractoren en je zag de geweldige stofwolken achter de machines dan wist je wel waar al dat stof vandaan kwam.

Ook wij hebben al naar onze voeten (poten) gekregen omdat we een kuiltje onder tafel wilden graven in de dolomiet. ’t Baasje en ’t vrouwtje verkiezen apperitief hapjes zonder stof. Wij niet want als er te veel stof op ligt dan verhuizen al die lekkernijen een verdieping lager, richting hondenkommen….

Dadelijk gaat het baasje ook verder met zijn “zadenrecuperatie”.  Het winnen van tomatenzaad van de “tomate Russe” die er voor moeten zorgen dat we volgend jaar weer van die lekkere tomaten kunnen eten. Vorig jaar heeft het baasje dat voor de eerste maal gedaan en dat is goed bevallen. Verschillende kameraden en familieleden hebben zaden of jonge plantjes bij ons meegenomen en blijkbaar zijn de tomaten overal goed gelukt.

Het baasje was toen verbaasd dat er uit één tomaat, van een variëteit dat nog bekend staat dat ze niet veel zaden bevat, zoveel plantjes konden opgroeien.

We zien wel wat de volgende “oogst” gaat opbrengen…

Belle

Overuren…

De baasjes zijn overuren aan het kloppen, het zijn de tomaten die daar de oorzaak van zijn, kilo’s en kilo’s zongerijpte tomaten recht uit de tuin de Weckpotten in.

Het vrouwtje is al vroeg begonnen deze morgen, zij deed de “roma’s” je leest goed, met een kleine letter. Anders kregen ze van de Sarko 300 euro en werden ze op het vliegtuig gezet richting Roemenië, dan waren het zigeuners, nu is het hier een tomaten variëteit.

Nadien heeft het baasje zich over de “russen” ontfermd. Tomate Russe zoals de variëteit hier noemt zijn geweldig grote tomaten waar helemaal geen zure smaak aan zit, het zijn eerder zoete tomaten en ze hebben weinig zaden.

En om die zaden is het ons baasje te doen, die wil hij opzij houden als zaaigoed voor volgend jaar. Die legt hij op keukenrol in rijtjes van tien zaden in vijf “kolommetjes”. Dus vijftig zaden per papiertje.

Uiteraard is dat een monnikenwerk maar daar gebruikt ’t baasje de avonden in Frankrijk voor, voor prullewerkskes ! Heeft ‘m allemaal zelf uitgevlooid zegt ‘m want in de agrarische sector was onze baas tot voor enkele jaren een volslagen amateur die al wel wist hoe je een spade moest vastnemen maar dat was het dan ook helemaal.

Zojuist heeft het baasje zijn steriliseerwerk voor vandaag afgerond en staan er negentien potten van ¾ liter tomaten op het schap.

Dat is elke week van de winter één maal tomatensoep op het menu…

Belle & co

Mazoutdiefstal…

Twee buren staan met elkaar te praten over het leegpompen (stelen) van de ene buur zijn mazouttank.
Buur 1: Dat is nu de 2é maal in 4 jaar. In allebei de gevallen had ik deze net laten voltanken, dat zijn kostelijke keren geweest.

Buur 2: Ik voel met u mee, 6jaar geleden ben ik drie maal bestolen geweest. Maar ik heb er iets op gevonden en sindsdien is er geen mazout meer gestolen.

Buur1: Awel, gaat ge het mij nog vertellen, alle tips zijn welkom, die situatie hangt mij de keel uit??!!

Buur 2: Rustig buurman, al hetgeen ik heb gedaan is een groot plakkaat gezet met in grote letters ' MAZOUT TANK '

Buur 1: Zijt gij helemaal zot geworden, dan moeten ze zelf niet meer zoeken...

Buur 2: wacht, ik ben nog niet klaar. Ik heb dat plakkaat niet boven mijn mazouttank gezet maar boven mijn septische put.
Dit jaar hebben ze op die manier reeds 2 maal mijn beerput gratis leeggezogen.

M.V.

Zij mist iemand…

Gisterennamiddag zijn Maurice en Rita met hun Joris verder getrokken richting België. Zij gingen ook nog de zus van Maurice bezoeken in de buurt van Chateauroux alvorens zich te gaan voorbereiden op Rita’s werk in het ziekenhuis in Lier.

Sinds hun vertrek loopt hier een Hera rond die duidelijk haar vrijer mist, hij mocht nog wel niet veel bij moeder en dochter Belle en Hera, maar toch heeft Hera rond hem gedraaid als vliegen rond een pot honing.

Heros zag met lede ogen dat er concurrentie in zijn roedel op komst was en heeft Joris dat enkele keren goed duidelijk gemaakt dat er eerst langs hem moet gepasseerd worden vooraleer hij onder staarten kon snuffelen.

Dat is de eerste maal dat Heros zich plaatst tussen een andere reu en “zijn” teefjes, hij kan dan wel niets meer maar het steriliseren (doorknippen van de zaadleider) verhindert dan wel niet zijn hormonenwerking. Hij blijft een echte reu in gedrag en houding.

Voorlopig is er geen bezoek meer aangekondigd, tenzij Leo en Gerarda , collega van bij “den Europech” op de terugweg van Spanje naar België nog enkele dagen zouden binnen wippen…

We horen het wel en houden jullie op de hoogte…

Belle & co

Fotograferen op een fototentoonstelling…

Ik was daarstraks met de baasjes en met Joris en zijn baasjes in Barro, nu zal je zeggen WAAAAR ? en dan heb je dezelfde reactie als de meeste mensen.

Barro is een piepklein dorpje ten oosten van Ruffec in de Charente en het is enkel bekend door zijn jaarlijkse openlucht fototentoonstelling “Barrobjectif”.

De straten van Barro, er zijn er maar drie, hangen vol met foto’s die tegen muren, onder afdaken, midden in een weide, en zelfs IN de rivier de Charente tentoongesteld zijn. Je kan dus, zoals daarstraks onder een warm zonnetje, wandelend door de straten prachtige foto’s bewonderen.

Toen we aan de rivier kwamen mochten ik en Joris los van de baasjes en heb ik er  eens snel van geprofiteerd om een lekker verfrissend bad te nemen. Maurice en Rita, de baasjes van Joris, konden er niet van over dat ik daar in het midden van de rivier op mijn achterste in het water ging zitten. Voor mij was dat een heel normale reactie, wat doe je anders buiten zwemmen of, wanneer de plaats niet diep genoeg is, op je gat gaan zitten !

Ondertussen namen de baasjes en ook Rita foto’s van het mooie dorpje, van elkaar en van de tentoongestelde foto’s.

Kijk hier maar mee…

Belle

Kan Koud Water borden reinigen?

Dit is voor al de bacterieënvrezers die terugdeinzen voor het gebruik van koud water bij de afwas. 

Frans was op bezoek bij zijn 90-jaar oude grootvader in een achtergebleven dorp in Brabant.

Na de eerste overnachting bereidde grootvader een ontbijt met eieren, spek en zelfgebakken brood . 

Op een bepaald ogenblik bemerkte Frans een waas op zijn bord. Ongerust vroeg hij aan bompa: "Is dit bord wel zuiver?"

Grootva antwoordde: "Zo zuiver als koud water ze kan maken. Eet jij maar gerust je maal op, jongen!" 
's Middags stonden er hamburgers op het menu.

Opnieuw was Frans bezorgd over de borden. Hij meende kleine vlekjes te bemerken op de rand die er uitzagen als gedroogde ei. Hij vroeg: "Ben je zeker dat deze borden zuiver zijn?"

  
Zonder op te kijken sprak opa: "Ik heb het je al gezegd, jongen, deze borden zijn zo zuiver als koud water ze kan krijgen. Dus, zit niet te klieren, ik wil er geen woord meer over horen."

Later die middag wilde Frans een wandeling maken maar bij het buitengaan begon de hond van grootva te grommen en wilde Frans niet doorlaten. 

’t  Is Joris…

Het is Joris de Drent uit Massenhoven, bij ons in de buurt en bekend van de afrit op de Boudewijnsnelweg iets voor Antwerpen, die gisteren namiddag bij ons zijn gearriveerd.

De baasjes Maurice en Rita kennen onze baasjes vanuit de Drentenvereniging en van toen ze het baasje contacteerden toen ze van plan waren een Drentje te kopen. Sindsdien hebben ze regelmatig contact via mail en ontmoeten ze elkaar op wandelingen, clubmatch of…in La Magdeleine.

Maurice en Rita hebben een behoorlijke rondrit met de camper gemaakt door Noord Spanje en zijn nu, via een omweg langs ons, op terugweg naar België en de job.

Zij gaan ook nog de zus van Maurice opzoeken in de buurt van Chateauroux. Die zus is sinds haar pensionering ook, zoals wij,  naar Frankrijk vertrokken, maar in tegenstelling tot ons wonen zij hier permanent.

Maurice vertelde ons baasje tijdens de clubmatch eind vorige maand dat hij graag eens een bric à brac of een andere rommelmarkt in Frankrijk wou bezoeken. Kwestie van de sfeer eens op te snuiven en in de stapels oude platen te gaan snuffelen, op zoek naar Sylvie Vartan, Sheila en andere Francoise Hardy’s.

Daar zal Maurice dan nog eens een keertje moeten voor terugkomen of blijven tot met het weekend. Tijdens de week als iedereen moet werken, zeker zoals nu buiten “het seizoen” zal het werkelijk zoeken zijn om zoiets te vinden.

Hij zal dus nog een keertje moeten terugkomen, Joris en zijn roedeltje…

Belle & co

Straks…

Straks een nieuw bericht, het avondbericht is er niet meer van gekomen wegens bezoek hier in de Charente.

Het zijn bekenden met een Drent, uit België, op ronde in Frankrijk met een camper. Zij zijn deze namiddag rond half zes bij ons aangekomen en zijn nu juist 0u30 naar bed gegaan.

Daarom, straks rond negenen meer nieuws en oplossing van het raadsel …

Slaapwel !

Belle & co

Pientere prof & schitterende opmerking !   

Een vrouwelijke professor aan de universiteit herinnert de studenten aan het feit dat ze de volgende dag tijdens het grote eindexamen geen enkel excuus van afwezigheid zal dulden.   
Enige uitzondering daarop is een zware verwonding, zeer ernstige ziekte of het plotse overlijden van een naast familielid.     
Op de eerste rij van het auditorium reageert Tom, de playboy onder de studenten:  
"En in geval van oververmoeidheid, mevrouw? Van bijvoorbeeld een uitputtende sexnacht?"   
Hilariteit alom.     
Wanneer de stilte eindelijk is weergekeerd, glimlacht de vrouwelijke  professor eventjes naar de student, schudt lichtjes het hoofd en zegt hem:   
"Dan mag je met je andere hand schrijven!!"

R.H.

Beetje kouder…

We beginnen het nu ’s avonds toch te voelen dat de zomer naar zijn einde loopt… Tijdens de dag is het nog machtig mooi weer met temperaturen rond de 24 à 25 graden maar na zeven uur dien je toch dat wolletje of fleece vestje aan te trekken.

Vooral ’s morgens valt het op dat de herfst op komst is, het baasje heeft al gezegd dat we op onze poten moeten blijven staan bij het spelen en niet door het bedauwde gras moeten rollen. Maar da ’s makkelijker gezegd dan gedaan, voor mensen ja akkoord, maar voor twee jonge Drenten…?

Je merkt ook de komst van de herfst aan alle planten die nu zaad aanmaken. Vooral die met die kleefgranen en bladeren. Zelfs ganse aren van kleefgras hebben we in onze oren, borst en staart hangen. De baasjes moeten haast in ploegen gaan werken om ons “miserievrij” te krijgen.
Er is al een extra kam aangekocht bovenop de drie die er al waren. Een speciale “bollekenskam”, zo noemen ze die hier ten huize toch, komt bij die gewone, die vlooien/luizenkam en bij de grove kam nu het kammenarsenaal vervoegen.

Er is niets speciaal aan die kam op ’t eerste zicht maar de tanden staan iets anders als bij de gewone kam. Volgens het hoofdbestuur kan je met deze kam beter die dikke zaadbollen uit onze vacht kammen.

Kouder en zaadbollen, en één van de dagen het kacheltje even terug in gang ’s morgens en ’s avonds en we weten in welk seizoen we zitten !

Belle & co

Lijntjes trekken…

Lijntjes trekken en nog zo recht mogelijk, dat is de bedoeling bij de wedstrijd ploegen bij de “feesten van de aarde”.

En het ging er echt , maar heel echt aan toe, niet alleen recht maar ook de vereiste diepte was een punt waarop het werk beoordeeld werd. Niet alleen het alziend oog van de controleur/scheidsrechter maar ook de rolmeter kwam er aan te pas.

Bij ploegen komt het er blijkbaar ook op aan dat de grond diep genoeg is omgezet !

Wij stonden erbij keken ernaar en luisterden naar de commentaren van vriend en tegenstander van de kandidaten, en we mogen zeggen, we hebben ons kostelijk geamuseerd.

Er waren wel woorden, dialect of niet, waar we nog nooit van gehoord hadden.Niet alleen omdat we ze nooit geleerd hebben maar ook omdat het woorden zijn die wij  nooit gebruiken omdat ze niet van toepassing zijn in onze “metier”.

Ook van die tentoongestelde machines viel onze mond open, wij herinneren uit onze jeugd nog “boer Jan” die zijn graan afdeed met de zeis, terwijl zijn vrouw “Marie van boer Jan” volgde en schoven maakte van de gemaaide halmen.

We hebben gisteren maar wijselijk onze mond gehouden over onze kennis van de boerenstiel, we zouden “efkes” uit de toon gevallen zijn…

Jan

Eentje met manieren…

Zit een man aan het kanaal lekker op zijn gemakje te vissen.
Ziet hij een hele rouwstoet aan hem voorbij komen.
Op het moment dat de lijkwagen voorbij komt rijden gaat hij netjes staan,
doet zijn vissershoed af, vouwt zijn handen en knikt beleefd naar de kist.
De begrafenisondernemer bemerkt de man en denkt: "zo zijn er niet meer zoveel".
Na de begrafenis besluit hij om de visser op te zoeken.
Daar aangekomen zit de man nog op zijn stoel en staart naar het water.
"Pardon mijnheer', zegt de begrafenisondernemer, 'mag ik u complimenteren met uw zeer sympathieke houding, weinig mensen zouden dit nog doen. Ik vind het gewoon fantastisch".
Nou zegt de visser: "Ach..... het blijft toch je vrouw hé......... "

L.L.

Frick…

De ganse week geen enkele melding over de vermiste “Toller” reu Frick…

Op ons blog kan je op 28.08, 01.09, 03.09, 10.09, en 12.09 de zoektochten en oproepen volgen die wij plaatsten om Frick terug te vinden.

Vandaag stond op het Max en Bente blog een hernieuwing en nieuwe informatie om Frick terug te vinden, hier het bericht…

We zijn al weer een dikke week verder....en er is niks meer van Frick vernomen. Hij is nergens meer gezien
Er is inmiddels een hyves aangemaakt voor Frick...en ik zou dan ook iedereen met een account willen vragen om daar lid van te worden. Als jullie dan weer al jullie "vrienden"uitnodigen en zo verder.......
http://frickisvermist.hyves.nl/
Vanmiddag gaat er een mail naar Hart van Nederland.
Voor degenen zonder Hyves...zoals ik...jullie kunnen de link ook versturen via email, of plaatsen op andere fora.
Alvast bedankt

Wij blijven alvast de ontwikkelingen volgen en melden het dadelijk als er nieuws is, hetzij goed of minder goed…

Jan

Zondagmorgen in september…

We hebben het gisteren al vermeld in het avond bericht, gisterenmorgen is het jachtseizoen begonnen met veel lawaai en geweerschoten. Dat gaat elk jaar samen met het oldtimer weekend in Angoulême en het fête de patrimoine, open monumentendag zeg maar.

Of er veel te jagen valt… daar hebben wij zo ons gedacht over. Af en toe zie je wel eens een ree of een haas, maar die massa’s everzwijnen waar zo over gepocht wordt, die zijn destijds al door Obelix en co de kastrollen ingedraaid. In de elf jaar dat we hier zijn hebben we nog geen enkel everzwijn of sporen ervan gevonden. Volgens ons zitten er in de sommige steden in België meer evers, dan hier in de velden.

Wat wij wel gedaan hebben gisteren tijdens de wandeling was sporen snuffelen, niet van wild maar van de andere jachthonden die hier op ons territorium zijn komen paraderen.

Meestal zijn het épgneul Bretons of Duitse staande honden waarmee de Fransen hier jagen. Wat wij Drentsche Patrijshonden zijn heeft ons baasje al dikwijls moeten uitleggen, Zelfs als ‘m onze Franse benaming “épagneul à Perdrix de Drenthe” vernoemd vallen hun monden open van verbazing. Moest ‘m vertellen dat we van een andere planeet komen zouden ze het ook nog geloven. Voor die Franse jagers is Drente trouwens ook onbekend en meestal volgt er dan ook nog een lesje aardrijkskunde bij de uitleg over Drenten…

Belle & co

Ps: op de foto’s, Gorky van Louis Michielsen in aktie op de jacht