Raar met die wandelingen!

Vrijers aan de deur ! ! !

Vrijers, dappere, spoorzoekers, we krijgen ze aan de deur de laatste vier dagen. Enkele hebben we al gezien, van de andere zie je de sporen in de sneeuw.

De dapperste is daarjuist aan de deur geweest. Die stond gewoon aan de voordeur te krabben ! Moe je weten dat het zowat de kleinste Jack Russell is die er in België rondloopt.

We kennen hem als durver en dapper, amper een vuist hoog is hij van niets of niemand bang. Hij woont aan het eind van de parallelstraat met onze straat en gans aan het eind daarvan, zo’n 200 meter van bij ons weg.

Daarstraks zijn we langs daar de wandeling gestart en Belle heeft daar in het midden van de straat een plas gemaakt. Voor “Jackske” met zijn fijne neus dus een kleintje om die loopse teef en haar adres terug te vinden . Het is niet de eerste maal dat hij met ons een eind mee loopt als we gaan wandelen. Meestal loopt hij dan na 100 meter terug naar huis.

We staan er toch wel van te kijken dat hij hier nog aan de deur aankomt en dan nog zin heeft om een wip te komen maken !

We zegden het al, het is een heel klein “Jackske” en met zijn korte pootjes moet hij op zijn minst met zijn buik door de sneeuw schuiven ! Dus die piemel zal dan ook wel diepgevroren zijn ! Niet verwonderlijk dat ik niet sta te springen om hitsig Jackske zijn wipje te laten maken…

Morgen zullen we Jan, het baasje van Jackske, wel inlichten wat voor een would be pornoster hij in huis heeft, of is het zo meer een “bospoeper ?”, eentje die ook aan huis komt om aan zijn “gerief” te komen !

Belle

Wit ?...niet wit?...

De vraag waar veel mensen mee bezig zijn blijkbaar. Voor ons Drenten is het allemaal gelijk.

We hebben het uiteraard of het nu wel al dan niet een witte Kerst gaat worden ? Het ziet er nu toch al dagen naar uit dat het WIT gaat worden…

Maar als we deze morgen onze snoet de eerste maal buiten staken bleek het al flink wat warmer dan de vorige dagen. ’t Baasje vertelt ons dat het al tijdens de nacht “boven nul” geworden is. (wat dat ook moge zeggen “boven nul”?)

Wij merken wel dat het overal drupt, en wel juist tegenovergesteld met anders. Gewoonlijk gaan we onder een boom of struik staan om te schuilen bij regen. Als we nu onder een struik of boom staan dan drupt het daar en even verder, vanonder de struik weg, is het droog… Raar landje soms/meestal die Belgik, we gaan onze baas soms toch nog moeten gaan geloven..

Zullen we gaan weddenschappen afsluiten over die al dan niet witte Kerst ? ’t Baasje vraagt “of het in onze kop gekropen is, de waanzin” en ook nog “wat wil je dan verwedden ? een soepbeen, een kauwbotje ?” ’t Is blijkbaar niet simpel, je moet dan ook nog een deurwaarder dat laten “constateren”, de gokcommissie van vadertje staat moet er van op de hoogte zijn (om ook een kauwbeen te kunnen meepikken)

We horen het al van onze baas, op die manier zullen we niet aan een extra Nieuwjaar zakgeld geraken…

En wat gokken jullie nu, zonder prijzen en inzetten… ?

Belle & co

ijspegels en kachels

Als je de ijspegels an de dakgoot ziet hangen dan zou je denken dat het gedooid heeft, maar niets is minder waar. Ze zijn ontstaan door enkele uren zonneschijn. Op plaatsen waar de zon niet aan kon is het link blijven vriezen.

In Frankrijk hadden wij enige weken last met de satelliet verbinding van de TV. Toen hing daar zo’n 3 cm sneeuw tegen de schotel geplakt.  De ijspegels die voor d schotel hangen hebben blijkbaar geen invloed op de ontvangst.

Wat wel invloed heeft op ons zelf is dat heerlijke kacheltje. Dat begint al wanneer het baasje een mand hout gaan halen. Dat doet ‘m achter in de tuin in het “houtkot”. Daar lopen we graag mee naar toe omdat er al eens een kat heeft gewoond. Toen was er geen sprake van muizen. Nu de kat een Drentenvrij houtkot heeft opgezocht hebben de muizen weer een groot deel ingepalmd.

Het is een plaats waar alleen wij en het baasje komen. Het vrouwtje is niet zo happy met muizen, dit in tegenstelling met ons drieën. Als wij in het houtkot komen zijn de muizen allang verjaagd voor het baasje binnenkomt.

Van ’t moment dat het baasje dan de kachel aansteekt zijn wij niet meer weg te slaan van de vierkante meter het dichtst bij de kachel. Ook wanneer de kachel moet bijgevuld worden is het een probleem voor ’t baasje. Opstaan om het hem gemakkelijker te maken is aan ons niet besteed. Wij liggen en we blijven liggen, alleen al maar uit schrik dat één van de andere het beste plaatsje inpikt…

Belle & co

De langste,  de kortste,  de witste…

21 December, de langste nacht van het jaar of de datum waar tussen zonsondergang en zonsopkomst de langste tijd tussen ligt. Want in de praktijk was het gisterenavond langer licht dan enkele dagen geleden.

Het zal wel een oorzaak hebben bij de wolkenloze hemel en de volle maan waarschijnlijk.

Als we dan de langste nacht hebben dan vloeit daar logisch ook de kortste dag uit voort. Een groot deel van de dag gaat nu al een week lang op aan sneeuwruimen. En zo komen we gelijk op de witste dag van het jaar.

Al zes dagen na elkaar staan we ’s morgens op met een nieuw fris wit kleurtje op de omgeving. Elke dag een nieuw fris laagje (‘een couchke’ zegt het baasje) over straat en tuin. Ook de huizen en vooral de daken zijn getooid in een uniform wit. Allen gelijk voor de winter, het golfplaten zinken dak van de hangar heeft hetzelfde uitzicht als het chique rieten dak van sommige villa’s.

Voor ons blijft het van de morgen tot de avond plezant. Vooral tijdens de wandelingen, dan kunnen we ons eens rollen in geuren die allemaal ondergestopt zijn door de sneeuw maar die door Drentenneuzen van op meters ver duidelijk waarneembaar zijn. En ’t baasje die mort nu eens niet dat we ons rollen in de sneeuw. Integendeel zelfs, hij blijkt het nog amusant te vinden ook !.

Belle & co

Loops en schijndracht…

Belle is loops ! We wisten het al enkele dagen maardoor Belle’s poetswoede hadden we nog ergens een drupje gevonden. Maar Belle likt zich zo dikwijls dat het nu in het begin niet opviel dat ze loops was. Dan maar even wat nader aan een inspectie onderworpen en inderdaad, het was zover.

Vrijdag meldde Dr. Nelly dan dat de uitslag van het Von Willebrand bloedonderzoek in orde was en voor “ons moe” was alles ‘comme il faut’

Daarstraks zijn we nog eens lags de dierenkliniek gereden voor haar progesteron test, daar hebben we morgenvoormiddag al uitslag over.

Dan teefje nummer 2  Hera die al een ganse week aan het zeuren is om alles … die hebben we dan ook gelijk mee genomen. Het vermoeden was schijndracht bij Hera. Ook hier was onze eigen diagnose de juiste. Althans de diagnose van ’t baasje want het vrouwtje was maar bang dat de sterilisatie van Heros destijds niet gebeurt was zoals het moest… en dat Hera drachtig was van haar broer ! ! !

Angst voor niks bleek uit de uitleg van Dr. Nelly. Het gebeurt meermaals dat teefjes twee maanden nadat ze loops geweest is last krijgt van schijndracht. Laat Hera nu loops geweest zijn eind oktober, dan klopt het plaatje perfect met die twee maanden.

Als er dus pups moeten gezoogd worden waar de moeder het niet aankan, Hera heeft melk over !

En ik dan, Heros… Is er dan met mij niks mis ? Volgens het baasje alleen dat ik wat minder schrikkerig moet zijn van autobussen en vrachtwagens. Daarom moest ik daarstraks mee naar Turnhout centrum om cadeautjes voor de Kerst te gaan kopen. Het was daar heel druk en omdat het vrouwtje maar geen keuze kon maken, en omdat zoiets zwaar op mijn en ’t baasje zijn miezels werkte zijn wij maar naar de kunstijsbaan op de Grote Markt geweest.

Daar stonden twee pronte juffers en die vroegen of het baasje een abonnement van een fitnesscentrum wilde winnen. Die hadden natuurlijk onze baas zijn (bolle)lijn gezien. Als zij van ons een foto mochten maken met een kerstmuts op dan kon het baasje winnen. Het baasje ook niet van gisteren, heeft dan gezegd dat zij een foto mochten maken als wij drie (!) mutsen kregen, voor elke Drent ééntje.

En zo hebben wij een foto en drie mutsen, één van de volgende dagen houden we modeshow met kerstmutsen…

Heros

Van Harko, uit Oostkamp…

Wraf !  Wat is het winterlandschap toch mooi hé. Elk sneeuwvlokje die vannacht en vandaag is gevallen is blijven plakken op ieder takje , hegje, ...... 
"Ons bos" , op 100 meter van mijn voordeur, werd hierdoor omgetoverd tot een feeërieke omgeving. Om van dat alles ten volle te genieten, maakten wij een extra lange wandeling vandaag. Met halverwege een pitstop om de baasjes te laten opwarmen met een kopje dampende koffie , en zoetigheden waar mijn tanden van aan elkaar zouden plakken.

Mijn winterpelsen fraksken maakt dat ik geen last heb van de sneeuw en vrieskou. Heb zelfs  nog eens grondig de waterstand van mijn favoriete gracht gecontroleerd, héérlijk verfrissend. Mijn baasjes zeggen dat ik mag gaan meedoen met de ijsberen die elk jaar op nieuwjaarsdag een duik in het koele zeewater nemen. 

Verder onderweg dachten we eventjes verzeild te zijn geraakt in het verhaal dat verteld wordt op 25 december. 

In de verte doemde uit de sneeuwvlokken een ezel, twee paarden, twee honden , een vrouw en een man op.  Wie zat daar op de rug van die ezel ? Nee het was niet Maria maar een border collie.   Ik werd al vlug de dikke maat van "ezeltje". Ezeltje mocht net als de honden los lopen.  Ikzelf vind ezels super  en ezels vinden mij ook altijd super. 

Met de beauceron en de border collie was het ook aangenaam kennismaken. 

Gelukkig waren de paarden  honden gewoon, ik kon zomaar tussen hun poten lopen.  Samen gingen we nog een héél eind op stap .  De mensen zaten niet op de paarden maar liepen er naast . Ze werden aan een leiband uitgelaten.  

Wandelaars die ons groepje zagen voorbijgaan,  werden vertederd.  Bijna thuisgekomen kwam ik nog mijn maltezermaateke Bob tegen.  Die moet nu een fluo jasje aantrekken want anders zie je hem niet lopen in de sneeuw.   Daar heb ik als mantelhond helemaal géén last van  !!!!!
Nog een warme lik voor jullie snoeten en tot binnenkort eens.  Van mijn baasjes moet ik nog hun groeten doorgeven, 

Wroef, Harko  

Zeg nu zelf, dat verhaaltje is toch ook te mooi om voor onszelf te houden, vinden jullie nu zelf niet ? En dan moet je de foto’s nog zien.

Belle & co

Hallo Jan en Simonne,

Deze mail lag daarjuist in de mailbox toen de baasjes thuiskwamen van de 40° huwelijksverjaardag van Tante Rita en Nonkel Luc.

Het is een mail van Anita, het vrouwtje van Wiebe, ons Drentenmaatje uit Aarschot waar we twee weken geleden ook al zijn gaan wandelen.

Onze baasjes vonden het een heel mooie boodschap en laten jullie dus mee genieten.

Morgenvroeg plaatsen we nog een toegezonden mail van Ronny en Carine, de baasjes van “onze Harko”. Die hebben een opmerkelijke ontmoeting gehad tijdens de wandeling. Maar dat is voor morgenvroeg, nu de mail van Anita en familie…

Belle & co

Leise rieselt der Schnee... hoe dik is de sneeuwlaag bij jullie ?

Hier nipt 9 cm en opnieuw dwarrelen de vlokken in het schijnsel van de
lichtjes.  Zo stil buiten en zo mooi. 

Een autoloze straat.  Je gaat te voet of je blijft thuis.  Het heeft iets nostalgisch die rust.  Een zondagmiddag lang terug het kinderlijk blije voelen van vroeger als het gesneeuwd had, zalig !
We zijn met z'n allen in de buurt gaan sleeën en sneeuwballen gooien in een wei met voldoende helling om te gillen, maar te weinig om met je kop in de prikkeldraad te eindigen. 

Het is een prachtig stukje Breughellandschap, maar doordat
het zo hevig sneeuwde, moest het fototoestel jammer genoeg in de tas blijven.

Met de foto in bijlage hebben we ons ongeveer plat gelachen.  Wiebe in de jas van Jasmine
gestoken... die beduusde kop, och arme, maar de mouwlengte was precies goed !
Groetjes,
Anita

Wiebe en zijn vrouwtje, enkele weken geleden met zijn verjaardag.

Heel mooi is dit…

Het is al even oud maar het blijft heel mooi. Als je klikt en het schilderij verschijnt dan kan je met de cursor over het schilderij bewegen.

Als je dan op een personage blijft staan verschijnt de naam van het personage.

Moet je zeker doen, je krijgt meer dan 2000 jaar geschiedenis voorgeschoteld !

                                                                Klik hier....

Elke morgen weer een laagje bij…

Ook deze morgen hebben we weer een “couchke” wit bij gekregen. Het blijft terug netjes en proper en ’t baasje kan weer maar amper van de oprit zonder haast bij de overburen de oprit op te schuiven.

Net als gisteren gaan we dan straks weer een flinke sneeuwwandeling maken. Gisteren was het ook weer foto-weer en de baasjes hebben er flink wat genomen.

Je zou denken dat met zulk weer iedereen zijn kop eens buiten steekt en een frisse neus gaat halen. Niets is minder waar, je ziet haast niemand. Uitgezonderd enkel fanatieke joggers, maar die zie je zelfs met stormweer in het bos rennen.

Het is wel mooi buiten, het baasje vroeg zich daarjuist af of het terug sneeuwde toen we binnenkwamen. Gans onze rug was nat van de gesmolten sneeuw. Het sneeuwde echter niet maar de oorzaak zijn de vogels. Die komen op een tak zitten en daarbij valt er een hele strook sneeuw van de tak. Zo blijft het ook nu nog een beetje sneeuwen.

Belle

Als de rook om je hoofd…

Zoiets moet het vanavond geweest zijn bij ons baasje. ’t Baasje en ’t vrouwtje waren vanavond aan de slag bij de wijkvereniging.

Elk jaar omtrent de langste nacht/kortste dag hebben we hier in de wijk een samenkomst van de wijkbewoners in het wijkhuis “de buren”. Wandelaars die al hebben deelgenomen aan de kaawpollekeswandeling kennen de plaats als start en aankomst van de wandeling.

Met de geburen is het rond 21 december traditie dat er haring en worsten worden gebakken op de BBQ. Traditoneel zijn het ook buurman Fons en ons baasje die zich in de kou en rook aanmelden om het boeltje in goede (gare) banen te leiden.

Dat er rook bij te pas komt is duidelijk op de foto’s. ’t Vrouwtje heeft ook foto’s genomen waar alleen maar rook op staat !

Bij de buren was er dan ook alleen maar “stoef” over de kook/bakkunst van de twee buren. ‘t Baasje is maar wat vroeger naar huis gekomen, hijzelf rook meer naar gerookte hesp en gebakken haring (raar combinatie) dan goed voor hem was.

Dadelijk, als ‘m dit geplaatst heeft op het seniorennet duikt ‘m de douche in met de echte hoop dat hij ooit de geur nog kwijt geraakt !

Volgende maand, als ‘m dan nog naar haring ruikt laten we het hier weten…

Belle & co

Te herplaatsen honden

Border Collie Bleu

Van het Carla, het vrouwtje van Izzy, ons blogmaatje “Rebelleke” ontvingen we het nieuws dat de moeder van Izzy dient herplaatst te worden.

“Bleu” is uiteraard een teefje en 4 jaar oud

Zij wordt herplaatst omdat ze niet goed meer overweg zou kunnen met een ander teefje in de kennel.

Heb je interesse in een fijn vinnig hondje dan neem je contact op met Carla via haar blog:

http://www.bloggen.be/rebelshoekje/ of via email: rebelshoekje@gmail.com

Hieronder de boodschap van de fokker:

wij zoeken voor onze “Blue” een gastgezin in de buurt van Limburg in Nederland of België

met Blue wordt niet meer gefokt of shows gelopen

alleen voor kenneldagen moet ze beschikbaar zijn

Blue kan niet bij kleine kinderen en bij andere honden

katten is geen probleem

heb je interesse kan je contact opnemen met ons

op nr 0032 (0) 89 256173 0f e mail bordersplace@telenet.be

Te herplaatsen honden…

Heidewachtel Iris

Sneeuwwandeling onder een winterzonnetje…

Gisteren is ook weer zo’n dag geweest vol verrassingen, ’s morgens nog een sneeuwstorm, een grijze voormiddag maar rond twee uur in de namiddag was ze er… de zon die al enige tijd moeite deed om door de wolken te breken.

Toen moesten we van het hoofdbestuur eens rap-rap ons klaar zetten om te gaan wandelen. Alsof WIJ daar moeite mee hebben, meestal zijn ZIJ het op wie we moeten wachten.

’t Baasje had z’n Kodakske mee, want het was mooi in de velden. De sneeuw “plakte” en de takken van de bomen waren dik van de sneeuw. Elk moment  dat we stopten heb ik me liggen rollen in de sneeuw, kopke onder geduwd in hopen sneeuw en geschoven op mijn zijde waar het mogelijk was. Stukken beter dan in ’t bad gaan zeg ik dan, en de baasjes spreken me dan niet tegen.

We gaan hier wat foto’s laten zien van onze wandeling van daarstraks, echt de moeite waard…

Belle

Twee honden in de krant vandaag…

Twee honden die vandaag de krant halen met opmerkelijke feiten. Beide zijn typisch voor de trouw en werklust van honden.

De eerste hond, een Vizla, een van oorsprong Hongaarse staande hond heeft eergisteren een 73 jarige man in Wommelgem gevonden en dus ook het leven gered.

De oude man was vast geraakt en tot het middel wegzakt in modder. De hond met de opmerkelijke naam “Quatorze” heeft de man gelokaliseerd en zijn vrouwtje verwittigd. Deze heeft op haar beurt de werknemers van een naburig bedrijf opgetrommeld maar die stonden ook onmachtig. Daarop is de brandweer ter hulp gekomen die de man bevrijd hebben en overgebracht naar het ziekenhuis met onderkoelingsverschijnselen.

De oude man heeft een dag gezocht naar de dame en de hond. Die naar huis waren gegaan zonder zich kenbaar te maken, toen de brandweer de man in de ambulance legden. Achteraf waren hond en dame spoorloos. Met behulp van omstaanders, en brandweer heeft hij uiteindelijk de dame gevonden die zijn leven heeft gered. De man heeft intussen het hospitaal mogen verlaten.  Eind goed al goed…

Het tweede geval van een opmerkelijke hond heeft niet dat happy end van vorig verhaal, maar getuigt wel van de trouw van een Border Collie voor zijn baasje.

In Meerhout is een 85-jarige man verdwaald en gestorven door onderkoeling tijden seen wandeling die hij eergisterenavond nog maakte samen met zijn Border Collie. De man was weduwnaar en nog alleenwonend. Gisteren hebben wandelaars het stoffelijk overschot gevonden terwijl zijn hondje trouw de waak hield bij zijn overleden baasje.

Twee verhalen in dezelfde krant, op dezelfde dag. Spijtig dat aan het tweede verhaal geen happy end gekomen is.

Jan

En dan het verhaal zonder Happy End

Paleisklap…

Koning Albert en onze Prins Filip zitten naar het nieuws van 19h00 te kijken. 

Plots wordt er daar een man getoond, die uit een appartementsgebouw wil springen.
Albert krijgt de goesting om een weddenschap aan te gaan met zijn zoon.

Albert zegt tegen Filip: ' Zoon Filip , ik denk die gast ga spring!' '
Ok, papa.. Ik denk hij nie zal spring.'
Met gespannen blik volgen ze de gebeurtenis op TV en zien ze de man springen.

Albert juicht en wint de weddenschap. Alhoewel , Albert krijg zo'n wrang gevoel en vindt dat hij ten opzichte van zijn zoon toch eerlijk moet zijn.
'Kijk' zegt Albert: 'Ik al heb gekijk naar het nieuws van 18h00 en ik al gezien dat die man zou spring.

 Ik wil eerlijk zijn en verdien dit nie!'
' Jamaar ' zegt Filip, 'Papa Sire, om eerlijk te zijn...

Ik ook al gekeek naar nieuws van 18h00... maar ik nie dacht dat hij een tweede
keer zou spring...'

L.K.

Nog steeds hetzelfde weer…

Vanaf acht uur is het hier terug beginnen sneeuwen nadat het gans de nacht over is geweest.

Het baasje wilde naar een begrafenis in Arendonk gaan deze voormiddag maar dat is vvor ’t baasje niet doorgegaan, spekglad was de weg toen hij om kwart na acht naar de bakker reed. Daar riskeert ‘m geen Mitsubishi aan zegt ‘m. Aan George en Karine betuigen wij dan langs deze weg ons medeleven.

De titel zegt het al, de toestand is nog altijd hetzelfde als gisterenavond, alleen zien we nu hoe het gesteld is op de weg. Aan de snelheid waarmee het verkeer hier aan onze deur passeert kan je merken dat er veel mensen te laat op hun werk gaan verschijnen vandaag.

Straks gaan we een sneeuwwandeling maken heeft het baasje beloofd, eerst moet hij de weg voor de deur nog vrijmaken voor de postbode en de weinige passanten die hier vandaag zullen langskomen. Want wie er vandaag niet echt door moet zet zich beter voor de ronkende houtkachel.

Dat is alvast wat wij gaan doen…

Belle & co

Van bah… naar wit…

Tot vijf uur deze namiddag is het gewoon rotweer geweest. Toen is het beginnen sneeuwen en konden we toch nog een beetje droog en proper een korte wandeling kunnen maken.

Het zijn drie wandelingetjes geworden voor onze baas, met elk van ons drie apart want samen was het gewoon te gevaarlijk.

We hadden zo een “alleen op de wereld” gevoel. Er was echter geen Rémy of Vital op straat te zien, niemand zagen we, maar we kunnen toch niet het gezegde gebruiken van “geen kat gezien” zowel Hera als Heros hadden er van ééntje de geur opgesnoven zodat het baasje zich serieus in de lijn heeft moeten hangen om de helft van het dorp niet gezien  te hebben.

We hebben dus in alle rust een paar fotootjes kunnen nemen, maar dat was ook werk tegen de klok omdat de lens sneller terug nat was dan het baasje kon vegen. Van super materiaal is dan ook geen sprake.

Morgen meer nieuws, we hopen onze auto morgenvroeg terug te vinden want als het zo aan dit tempo verder sneeuwt dan hebben we morgenvroeg wintersport toestanden.

Voor de rest van de avond telt voor ons slechts één plaats, voor de kachel en in de zetel…

Belle

Misverstandje…

Een kanjer van een Marokkaan, atletisch gespierd,  bijna 2 meter groot, om
en bij de 120 Kg, zit in zijn stamcafé al een tijdje aan de bar  wanneer  er
plots een  homofiel binnenkomt.

De homo - vol  bewondering voor de lichaamsbouw en de zongebruinde teint van
de  Marokkaan - zet zich neer op het stoeltje naast hem en bestelt een
Bailey's.

Na enige tijd raapt hij al zijn moed bijeen, schraapt  zijn keel en
fluistert in het oor van de Marokkaan: "Moet ik u eens een  super lekkere
blowjob geven?"

De Marokkaan aarzelt geen seconde  en geeft de homo een vuistslag pal in
zijn aangezicht, waardoor deze  van zijn barkruk valt en plat op zijn rug
terechtkomt.

De  Marokkaan staat recht en schopt de homo penalty-gewijs het café  uit.

Buiten verkoopt hij hem nog het pak rammel van zijn leven  zodat de homo
volledig uitgeteld naast de afvalcontainer  achterblijft.

De Marokkaan, enigszins gekalmeerd nu, gaat terug  het café binnen en neemt
weer plaats aan de toog.

De cafébaas zegt:  Amaai Jamal, zo kwaad heb ik u nog nooit gezien.

Wat heeft die  homo u gezegd om u zo van de wijs te krijgen?

De Marokkaan  antwoordt: "Ik heb het niet volledig begrepen, maar het was
iets in  verband met een job ..."

AVH.