Het soepbeen (in 't frans)...

Het soepbeen…

Wat een Vosselaarse soepknook kan teweeg brengen 800 kilometer verder in de Charente. Vandaag hadden ze afwisselend een tam moment en dan waren ze weer niet te houden met z’n drieën.

Tot ze het soepbeen kregen dat het baasje deze morgen met de “Jefzaag” in drie stukken had verdeeld.  Zo moet het als je drie Drenten hebt rondlopen anders krijg je ‘ambras in ’t kot’

Veel moest er niet gepaaid worden om ze deze maal aan ’t eten te krijgen, ze zouden de pot uit mijn handen gesprongen hebben van zo snel ze geroken hadden wat de pot schaftte vandaag.

Nu heeft Hera wat anders om haar tanden op bot te maken dan zo’n steen uit de tuin, en dit is nog voedzaam ook.

Veel meer hebben die mannekes vandaag niet nodig, en de baasjes… die eten vanavond een lekker tomatensoepke van tomaten uit eigen tuin met een stevig bouillonneke van rundsknook.

Zeg nu nog, chique moet dat niet zijn, niet voor baas of niet voor Drent, om lekker te zijn !

’t baasje voor een keer

Vandaag een week nog…

Nog een week te gaan nog zegt ons baasje. Dan is het weer opstaan als het nog donker is en met de auto naar Heurne bij Oudenaarde voor de jaarlijkse clubmatch van de Belgische Drentenvereniging.

Inderdaad het zal snel zaterdag zijn en tegen die tijd is er nog wel wat werk aan de winkel zegt het baasje. We moeten tegen dan klaar zijn om er eens flink tegenaan te gaan om alle prijzen weg te kapen waar we voor in aanmerking komen.

Want “we gaan er voor” ambitieus zoals we als pups zijn aan we die andere Drenten eens een “poepje laten snuiven” Wij gaan winnen, We are the champions”

Ons baasje maakt ons nog gekker dan we al zijn, en dat is al iets ! Vandaag begint ‘m terug met ons nog eens de ringtraining in herinnering te brengen. Zolang we hier in Frankrijk zijn, en dat is haast acht weken op een onderbreking van een week, hebben we geen leiband aangehad. Daar gaat ‘m aan werken vandaag zegt ‘m ons.

Wij van onze kant denken wel eens, “jij wil eraan werken, dan gaan wij eens even lekker tegenwerken !”

Van Belle, ons moe, hebben we al een en ander gehoord hoe het daar aan toe gaat. Belle doet al voor de vierde maal mee. Maar Belle doet mee met de Olympische gedachte in haar hoofd “deelnemen is belangrijker dan winnen” De keurmeesters vinden dat Belle’s voorste tanden wat teveel naar voor staan. Waarschijnlijk een gevolg van te veel te spelen met dat trektouw toen ze tanden wisselde als pup. Geen uitmuntend diploma voor Belle dus.

Morgen geven we relaas van de “training” van vandaag, ’t zal ons benieuwen wat de baas er van bakt…

Hera en Heros , kampioenen in spe

Dagopbrengst…

Nu de temperaturen terug wat normaler geworden zijn is het voor de baasjes terug werken geblazen. Ze zijn er met frisse moed, of was het slappe tegenzin, tegenaan gegaan vandaag.

Deze morgen is het baasje met een emmer de tuin ingetogen, uiteraard met ons in zijn vaarwater, om de tomatenplanten van hun meest rode exemplaren te ontdoen.

Een bomvolle emmer was de oogst, na ontvelt te zijn heeft het baasje de tienpotten die ’t vrouwtje had klaargezet kunnen vullen en steriliseren.

Ondertussen was het vrouwtje ook al met een emmer de tuin in gegaan en had daar eens goed met de mirabellen boom geschud. Dan hebben we het vrouwtje enkel nog zien zitten onder de lindeboom met aan elke zijde een emmer, een volle die langzaam leeg geraakte en aan de andere zijde een lege die langzaam vol geraakte, op tafel een kom voor de pitten die tussen de twee emmers uit de mirabellen gedaan werden.

13 Potten van de beste, zuiverste , lekkerste mirabellen confituur is het eindresultaat. Samen met die tien potten gesteriliseerde tomaten is dat een dag geweest waar het hoofdbestuur hier ten huize  goed hun werk hebben gehad…

Belle & co

Op café…

Twee Hollanders gaan iedere woensdag samen met een Belg op café een pint drinken en een biljarke spelen.

Op een bepaalde woensdag komt de Belg niet opdagen.

De Hollanders weten niet wat er scheelt en verwittigen de politie.

Op het politiekantoor moeten zij een beschrijving geven van de Belg.

Wel zegt die ene Hollander , hij is iets kleiner dan wij , zo’n 1m75, blond en al wat kalend, blauwe ogen…

Ja zegt die politieagent, zo ken ik duizenden Belgen, is er niks speciaal aan ?

Jawel zegt die andere Hollander, hij heeft twee lullen !

Ben je daar zeker van vraagt de agent, heb je dat zelf gezien ?

Neen zegt die Hollander, maar elke woensdag als we in het café komen zeggen de mensen

“kijk daar, die Belg met de twee lullen”

Not amused, pas amusé, miljaar, niet plezant…

Dat laatste is geen vertaling maar een bazenkreet. Er kwam nog een woord van drie letters voor waarvan de eerste een G was de tweede een O en de derde mag je raden…

Wat was de oorzaak van die goddeloze praat ? Een boer uit de buurt heeft ergens een hoop mest op de kop kunnen tikken en heeft die hoop aan de rand van zijn veld neer gekieperd. Als wij onze dagelijkse wandeling maken is de hoop van zo’n 3 meter hoog onttrokken aan het zicht door wat struikgewas.

Het was pas als we voorbij het struikgewas gepasseerd waren dat we de oorzaak opmerkten waarom Belle zo was weg gespurt . Een hoop van 3 meter hoog, pure mest, runderstront van 1° kwaliteit.  Ons, Hera en Heros, konden de baasjes nog tijdig terug roepen maar het Drentengezinshoofd was de pijp uit !

Nu heeft het baasje altijd verteld dat Belle zo’n goed moedertje is voor haar pups. Spijtig genoeg deze maal was het ook nu niet anders. Voor alle drie had ze voorraad bij, een bek vol stront, het stro kon zelfs niet meer in haar bek en stak aan beide zijden rijkelijk buiten.

Dat hebben wij Hera en Heros natuurlijk direct in ’t snuitje en met z’n drietjes hebben we de baasjes eens lekker doen rillen van afschuw. Die zijn al wel wat gewoon na vijftien jaar Drenten in huis maar vanavond was er niemand die een lik van ons wou… hoe zou dat nu komen ?

Hera en Heros

Naar Montreal…

In een vliegtuig richting Montreal staat ineens een
mooie blonde vrouw op en loopt van het economyclass-gedeelte naar het businessclass-gedeelte en laat zich in zo'n comfortabele zetel vlijen.
Een steward ziet dat en gaat er achteraan.

Hij tikt de blondine op haar schouders en vraagt haar ticket.
Na deze bestudeerd te hebben zegt hij tegen de dame:  "Sorry mevrouw, maar dit is businessclass en u heeft een ticket voor economyclass."

De blondine roept: "Ik ben blond,ik ben mooi, ik ga naarMontreal en                         ik blijf hier zitten!"
De steward meldt dit voorval in decockpit en de co-piloot
gaat even poolshoogte nemen

 "Mevrouw," zegt hij,"waarschijnlijk heeft u de steward niet begrepen, maar uw ticket is niet geldig voor dit gedeelte van het toestel.  U dient zich naar het
economy-gedeelte  te begeven."
De vrouw roept: "Ik ben blond, ik ben mooi,ik ga naarMontreal en ik blijf hier
zitten!"
 
De copiloot meldt dit aan de piloot en die zegt: "wacht   maar, pfffff.... Ik ben getrouwd met een blonde vrouw. Ik spreek "blonds."
De piloot gaat naar de blonde dame en fluistert haar iets in het oor.

Michka…

Kennen jullie Michka al ?   https://blog.seniorennet.be/michka_en_cheeta/

Michka is de border collie van Pierre en Ria uit Herentals. Wij kennen elkaar goed omdat Pierre ook leraar autotechniek geweest is, net als ons baasje. Ze hebben dan ook nog in dezelfde garage op school samengewerkt gedurende een tiental jaren.

Nu mailde Ria ons baasje dat ze de zolder aan het oprommelen was en ze moest een zestigtal steriliseerpotten zien kwijt te raken. Laat nu ons baasje en steriliseren van groenten en fruit haast synoniem geworden zijn bij hen die ons kennen, dan is het duidelijk waarom Ria aan ons denkt.

Zo toog ons baasje met een volledig lege kofferruimte naar Herentals. En wie was er daar de voorzitter van het ontvangstcomitee…?  Just, Michka stond al aan de deur te wachten toen het baasje zijn vinger nog maar naar de deurbel bracht.

Na een uitgebreide snuffelronde vleide Michka zich tegen ons baasje aan om niet meer op te staan tot het baasje ook opstond om de steriliseerpotten te gaan inladen. Daar moest Michka achteraf eens poseren voor de lens van ons baasje zijn “kodakske”.

De resultaten van het poseerwerk van het Herentalse fotomodel zie je hieronder.

Belle

Lichtjes bewolkt, zacht briesje…

Best heel aangenaam weertje ondanks iedereen het over de “Canicule” of hittegolf heeft.

Gisterenavond was het helemaal niet aangenaam, al een geluk dat ons baasje, na een rit van goed zeven uur en half, het badje heeft laten vollopen met fris putwater en dat hij ons dadelijk een emmer fris drinkwater gaf. Zo was de avond och nog aangenaam door te komen.

Deze morgen is er dan een fris windje opgestoken en is de zon wat omfloerst. Dat geeft ons weer de energie om er als twee gekken tegenaan te gaan. Het is hier al net hetzelfde als in onze Belgische tuin, als we achter elkaar hangen gaat dat gepaard met een heuse stofwolk achter ons.

In de tuin zullen de baasjes de handen uit de mouwen moeten steken. De tomaten hangen met kilo’s tegelijk rijp te zijn. We hoorden het vrouwtje aan het baasje vragen of zij vijf potten van een liter moest klaar maken om te vullen waarop het baasje antwoordde “maak er maar vijftien klaar”.

Die zijn vandaag nog wel even “zoet”

Belle

Onderweg alweer…

De baasjes hadden blijkbaar weer alle tijd van de wereld deze morgen. Het was enkel maar “blijkbaar” want er was nog veel te doen deze morgen.

Zo kwam tante Carine nog langs met een portefeuille en een zonnebril voor liefhebbend, vergeetachtig zoon(tje). Die was onderweg met de vrachtwagen naar La Rochelle en ws dat allemaal vergeten. Of wij hem dat eens konden bezorgen “ergens onderweg”. Natuurlijk kan ons baasje dat met behulp van GSM is het een makkie tegenwoordig, hoe ze dat 20 jaar geleden deden…dat zullen we nog wel eens uitleggen als we hééél veel tijd hebben. Kortom, in Compiègne op de parking “hadden we hem” En kan Jorisje “de vergeetachtige” met al zijn paperassen en betaalkaarten verder naar La Rochelle.

Deze maal kwam er weer een vliegtuig over de startbaan op het moment dat we naderden. Het baasje maakt er een erezaak van, van overreden te worden door een vliegtuig en dat dan ook nog vast te leggen op foto. We zagen hem komen uit het westen, we wilden nog pronostiekeren maar deze maal was het baasje portrettentrekker en die kon ‘m wel vastleggen. Je moet wel goed kijken want het vliegtuig was nog ver weg  en ’t was dan ook nog geen groot vliegtuig. Kijk dus tussen de twee bruggen, de staart kan je nog zien rechts van de meest rechtse brugpeiler…

Het was bloedwarm onderweg, bij het tanken zei ons baasje dat ‘m snel moest tanken of hij tankte kokende  diesel, maar hier zal ‘m wel weer overdreven hebben denken we. We zijn buiten het tanken maar één maal gestopt om onze poten te laten strekken. Veel te warm en ook het water dat ons baasje mee in de auto had was niet meer te genieten. Al een geluk dat het kraantje op de parking nog fris water voor ons over had.

Op de foto zie je hoe ons baasje een zee van plaats heeft ingericht voor ons opdat we niet meer zo dicht bij elkaar moeten liggen. In de auto, zo een beetje uit elkaar en de airco op maximum was het best te harden, alleszins beter dan buiten in de zon !

Belle en mijn kinders

Eentje gereserveerd…

Vorige week vrijdag hebben wij hier een nestje “supermix” laten zien dat hier bij ons in de straat geboren is.

Het zijn “liefdeshondjes” van Engelse Springer Spaniël, Melissa, en een onbekende  Flatcoat Retriever die hier “vuil manieren” is komen doen met Melissa.

De pups zijn prachtig en via Dr. Nelly en de dierenartsenpraktijk het Binnenhof is het eerste pupje gereserveerd.

Een familie uit Merksplas, dierenvrienden “pur sang” volgens Dr. Nelly, zijn gisteren naar het nestje komen kijken en waren vanaf de eerste aanblik “verkocht”. Nu was het wel de bedoeling dat een pupje verkocht werd en niet een ganse familie hé. Ze waren vertederd door het supermoedertje Melissa en haar acht pupjes.

Wel een gans uur hebben ze met de hondjes gespeeld, vertroeteld, nog eens vastgenomen, kortom je ziet dat het pupje dat daar naartoe gaat “met zijn gat in de boter gaat vallen”.

Binnen enkele weken gaat het pupje dus van Vosselaar naar Merksplas verhuizen want op dit moment zijn de pups nog maar  goed vijf weken. We wensen pup, en toekomstige eigenaars een pracht leven samen…

Belle

Het Drentenforum…

Sinds een goed half jaar is ons baasje ook af en toe actief op het forum voor Drentsche Patrijshonden en staande honden. Hier kletsen Drenten eigenaars en fokkers over hun honden.

Mestal steekt het baasje er wel wat van op want er zitten heel wat eigenaars op het forum die effectief jagen of doorgedreven jachttraining volgen met hun honden. Soms kan ’t baasje wel niet volgen als ’t weer in het typisch Hollands aan toe gaat. Maar voor onze Noorderburen zal dat wel hetzelfde probleem zijn als ’t baasje zijn betoog doet in het Kempisch.

Hier kan je de belevenissen volgen van Nederlandse Drenten, Duitse staande kort , en langharen en andere staande honden. http://drentschepatrijs.messageboard.nl/portal.php

Wil je toegang krijgen tot alle onderdelen van het forum dien je wel aangemeld te zijn, het is tot nu toe altijd veilig geweest en van spam is geen sprake, doen zouden wij zeggen !

Belle & co

Einde van de Vakantie:

“Ietsje” er bij…

Zoals zoveel verwende honden krijgen wij dagelijks voldoende eten in onze bak en elke dag is er wel ietsje bovenop dat niet in de dierenwinkel verkrijgbaar is.

Het zijn hoogdagen voor ons als de baasjes zo gaan stappen en op restaurantbezoek gaan of BBQ’s bezocht hebben .

Midden vorige week was er gehakt dat blijven liggen was en waarvan de baasjes zeggen “’t is nog goed maar niet fris meer” en dat het baasje dan gebakken heeft. Het was goed voor twee dagen “ietsje meer”.

In ’t Ganzennest waren er ook al velletjes van piepkuiken dat ons vrouwtje in een plastic zakje voor ons verzamelde onder het moto “anders is ’t toch maar voor de container” Zij zeggen dat wel tegen de mensen van de bediening, dat zij dat meenemen voor de hond, en dan roepen de anderen aan tafel gelijk “joepie we krijgen een hond”

Gisteren was het dan BBQ om één of andere reden bij tante Carine. Het is geweten dat zij ook geen zuinige is en ook hier waren er overschot BBQ-worsten die richting Vosselaar verhuisden “voor de hondjes”.

’t Baasje vertelde er wel bij dat er nu concurrentie was van “ozze Dré” die ook een plastic zakje heeft… om overschotjes in mee te nemen voor zijn Yndhy.

Zo zie je maar, de vorige week geven wij het voorbeeld, het GOEDE voorbeeld, aan Yndhy en nu enkele dagen later hebben we er al onder te lijden en moeten wij onze “ietsjes meer” al delen met die Boxer uit Beerse…

Belle & co

Ganzennest…

De bloglezers hoeven niet bang te zijn dat we weer één of ander nest in de vernieling hebben geholpen. Wij Drentjes waren er zelfs niet in de buurt. Het was het plaatselijk hoofdbestuur dat van Moederdag profiteerde om met baasjes zussen en schoonbroers een stapke in de wereld te gaan zetten.

Profiterend van het excellent weer, hebben ze dan ook maar een excellent restaurant uitgezocht om nog een “onder elkaar” de bloemetjes buiten te zetten.

Met z’n negen waren ze, de “klein mannen” van ons “kleintje”, beiden jonge twintigers, waren ook van de partij, evenals Glenn, vrijend aanhangsel in de familie.

Het restaurant ’t Ganzennest in Herentals is al enkele jaren het favoriete restaurant van de meeste familieleden. Ons baasje heeft het een klad terug in vorige eeuw al ontdekt tijdens een wandeltocht met Bas en is er sindsdien regelmatig terug naartoe getrokken.

Er zijn geen sterren toegekend door bandenfabrikanten maar de bediening en de mannen en vrouwen van de keuken zijn veel meer sterren waard dan autobandensterren ! Ons baasje spreekt van een “toplokatie” zo aan de rand van het bos op een prachtig terras met al dat lekkers op je bord.   http://www.ganzennest.be/   

Ze waren er vrij vroeg op de avond naartoe getrokken en eht is dat we niet echt de klok kunnen lezen maar het was al heel lang donker voor de auto terug de oprit op reed. ’t Zal dan wel weer hééél goed geweest zijn.

Belle

Mooi initiatief

Enkele weken geleden dacht ons baasje dat ik schijndrachtig was. Er waren symptomen die daar op wezen.

Ik was enkele weken daarvoor,eind juni/begin juli loops geweest. Ik vrat het baasje de oren van zijn kop en het leek het baasje dat mijn tepels opzwollen.

Indien ik inderdaad schijndrachtig was dan had het baasje zich aangemeld om mij eventueel voedster te maken van moederloze pup’s of melkloze, pas bevallen hondenmoeders uit de nood te helpen.

Ons baasje was onderstaande site al eens tegengekomen maar toen hadden we enkel Bas en dat was een reu, dus het was niet van toepassing op ons.

Nu deze morgen kreeg het baasje via via een melding dat er een Dobberman tijdens de bevalling overleden is . Dan begint bij ons baasje z’n brein koortsachtig te werken om die bepaalde site terug te vinden om de eigenaar van de pup’s te kunnen helpen.

Deze site is een Nederlandse, indien een soortgelijke in België zou bestaan dan mag je steeds dat adres doormailen.

Belle

http://moederlozepups.hyves.nl/ 

De doelstelling van de stichting:
Het bemiddelen tussen eigenaren met pups waarvan de moederhond is overleden en eigenaren van moederhonden wiens pups zijn overleden, schijnzwanger zijn of gewoonweg weinig pups hebben.

Eigenaren van ‘pleegmoeders’ kunnen zich aanmelden via onze website en zij komen in ons bestand terecht. Als er iemand met pups in nood zich bij ons meldt, raadplegen wij ons bestand, zoeken een geschikte pleegmoeder en bemiddelen tussen beide eigenaren.

Meer inlichtingen kan je uiteraard vinden op de site.

Gaaf