Villefagnan, Grand Bric à Brac

 

Elke stad, dorp of gehucht dat zichzelf een beetje respecteert heeft het. De jaarlijkse Bric à Brac. Vandaag was het de beurt aan Villefagnan, jullie kennen de naam van ’t stadje al wel, waar ’t baasje elke dag zijn krant en brood haalt.

 

Tot vorig jaar hielden ze de jaarlijkse rommelmarkt in het centrum maar dit jaar was de ruimte rond de molen “the place to be”. Na de manifestatie van vorige zondag het “fête du vent” lag het terrein er toch nog netjes bij, dus waarom niet ?

 

’t Baasje is al sinds de rommelmarkt van Tusson op zoek naar een kristallen/glazen teckeltje. Dat stond toen op een foto en “Gertje” alias Carine, dochter van ex-collega Jef merkte dat op de foto. Ayse, haar teckel in glas, het baasje moet en zal het vinden, al moet ‘m nog een jaar tussen de grootste rommel lopen ! Vandaag weer niks, glas, steen, metaal, pluche, hout, koper, plastiek, wol, van alles heeft ‘m vastgepakt maar geen teckeltje in glas. Erg hé…

 

Kennen jullie “Gertje” nog niet ? Hier kan je haar vinden: http://www.gertje.web-log.nl/

 

Wie we ook ontmoet hebben is het baasje zijn “copain Francais preférée”, zijnde René en Nicole van het restaurant “le Poivrier” zij hielden ook opruiming van hun ‘schatten’.

Toch konden ook zij het baasje niet overhalen van iets mee naar huis te slepen.

 

Als zelfs René de kooplust van ’t baasje niet kan aanwakkeren, dan kan niemand het. De baasjes zijn inderdaad met lege handen thuisgekomen, er waren dan ook geen glazen teckeltjes…

 

Bas & Belle

Overladen

 

Het fruitseizoen is totaal niets geworden dit jaar, met één uitzondering, deze appelboom. “t Baasje zegt dat het de boom is die in de slechtste toestand is van gans de boomgaard. In een ver verleden is hij al eens omgewaaid maar heeft zich terug herpakt en is terug omhoog gegroeid. Er zit een groot gat in het onderste deel van de stam en ’t baasje heef verschillende zwammen van de stam verwijderd deze week.

 

Toch heeft het baasje niet het lef om de kettingzaag te nemen en hem om te leggen. De appelboom bloeit heel laat in de lente en is daarmee de enige die dit jaar geen vorstschade heeft opgelopen, en dat zie je nu aan de vracht appelen die hij draagt.

 

Oogsten van de stoofappeltjes kan pas vanaf oktober, vroeger zijn de appeltjes niet te genieten. Maar daarna zijn het de beste appeltjes om de befaamde “tarte tatin” te sieren. (’t Baasje zit hier nu al verwoed te slikken, bij de gedachte alleen al)

 

Er vallen wel elk jaar een deel van de appeltjes vroegtijdig af, aangestoken door wormen of gewoon afgewaaid, ook die zijn niet verloren. Vermits de appeltjes een heel lange bewaartijd hebben gaan ze mee naar België. Daar staat in de wei “Stan” de ezel van ’t baasje zijn broer. Stan, vernoemd naar een dispatcher voor een bedrijf waar ’t baasjes broer Dré ooit voor gewerkt heeft, is verzot op die kleine appeltjes. Die kent het geluid van de Mitsubishi al zo goed dat het baasje al verwelkomd wordt met luid gebalk als ‘m de straat pas ingedraaid is…

 

Bas & Belle

In het veld

 

In het veld, daar krijgen we de muizen wel gevangen, ongevraagd graven we de muizenholen open. Vraag ons dat nu niet om in huis van een muis te vangen want daar halen we hun onze neus voor op.

 

Vorige week heeft hier een muis rondgelopen in huis, een ganse week zijn de baasjes in de weer geweest om ze te vangen. Bij ons mocht ze haast tussen onze poten doorlopen, wat zouden wij zo’n klein beestje een haar krenken. ’t Baasje heeft die muis na acht dagen toch kunnen vangen met een muizenklem. Tweemaal per dag moesten de bazen het aas vernieuwen, telkens was de kaas en salami uit de klem verdwenen ! Dat moet een muis geweest zijn met ervaring of een hoog muizen IQ. Tot het baasje gezien had welke vluchtweg ze steeds nam en daar de klem plaatste, toen was ’t snel gedaan met het muizen IQ…

 

In ’t veld echter zijn wij de profi-muizenvangers, een flauwe geur is voldoende om recente sporen te vinden die ons naar een bewoond muizenhol leiden. Met een beetje samenwerking is de klus dan zo geklaard. Geen muizenwoning is bestand tegen twee gravende Drenten. Deze maal was er niemand thuis van Mickey’s familie, we hebben een leeg maar wel recent hol open gegraven. Volgende keer beter zullen we maar denken, muizenholen genoeg in de velden…

 

Bas & Belle

 

De kok en zijn gerecht

 

Gisterenavond is het hoofdbestuur nog eens uithuizig geweest terwijl wij “huiswacht” hadden gekregen. Een avondje zonder Olympiërs die om ter rapste zwemmen of mekaar om ter snelst met een fraaie worp tegen de mat smakken (’t baasje zegt dat die mat een Tatami is). ‘t Was rustig dus gisterenavond.

 

De baasjes zijn van Hugo zijn kookkunsten gaan proeven. Hugo is de broer van Fred, ’t baasjes beste maat en wat blijkt nu ? De beide broers hebben nog iets, tot nu toe onbekend, gemeenschappelijk. Ze zijn beiden “meester Paëlla koks”. Die van Fred was onze baasjes al bekend, niet alleen bij hen, maar in een grote schare bekenden want Fred heeft een héééle grote Paëlla pan, voor vier personen Paëlla maken zit er voor Fred dus niet in, ’t is voor minstens acht personen of Fred begint er niet aan…  

 

Ook de Spaanse kookkunst van Hugo werd hoog gewaardeerd door onze beide Bourgondiërs. Ze zagen er bij thuiskomst in elk geval meer als voldaan uit. Zouden die beide broers ergens Spaanse voorouders hebben…?

 

Bas & Belle

 

 

 

’t Ziet er nog goed uit voor de volgende dagen

 

 ’t Baasje zegt dat het er nog goed uitziet  de volgende dagen voor hen die in ‘t Zuid-Westen van Frankrijk verblijven . Daar zijn wij dus ook bij.

 

De Zwitsers daarentegen krijgen de volle lading regen te verduren de volgende uren, misschien hebben die ook regen nodig voor de moestuin zegt het baasje.

 

’t Baasjes favoriete meteo site is deze: http://www.menu-vandewiele.be/Weerbericht%20Belgie%20online/index.asp

 

Gewoonlijk is deze informatie zeer juist, en kan je goed je buitenactiviteiten plannen, wat toch zo zijn voordelen heeft wanneer je een groot deel van de dag buiten doorbrengt.

 

Probeer het zelf maar eens uit, of je nu een uitstap voorziet naar ’t kabouterbos in Kasterlee of een citytrip naar Barcelona, je weet dadelijk wat je moet aantrekken zegt ’t baasje.

 

Bas & Belle

Zomerwerk

 

Hoogseizoen voor de tuin, er moet volop geoogst worden nu. Tomaten, pompoenen, courgettes, snijbonen. De natuur geeft de bazen geen rusttijd.

 

Na een diepvriesfarce enkele jaren geleden en na de tempête van negen jaren terug hebben de baasjes besloten een stap terug in de tijd te zetten. De grote diepvries is al enkele jaren op pensioen gesteld en het kleintje dient enkel voor ijsroom en af en toe een diepvriesproduct.

 

Het baasje heeft zo voor zijn verjaardag enkele jaren terug aan ’t vrouwke een steriliseerketel gevraagd. ’t Vrouwtje dacht dat ‘m weer eens zwansde en vertelde dat links en rechts aan kennissen. Resultaat: op een week tijd had het baasje 4 steriliseer ketels en over de 200 potten in alle formaten.

 

Dat het nog zo’n stomme verjaardagscadeau niet was bewijzen volgende foto’s. de ketel werkt zo’n tweemaal per week en de kast waar alles in bewaard wordt geraakt zo stilaan vol. De moestuin echter weet van geen ophouden met leveren. De baasjes blijven nog wel een tijdje aan de gang vermoeden wij…

 

Bas & Belle

Mooi was ze wel Lin Maoke, zo mooi dat het baasje het de moeite vond om haar foto op ’t blog te zetten. Chinees bedrog blijkt nu,  met de medewerking van 't baasjes tandarts Hans was het anders wel goed gekomen voor Yang Peiyi, mooi stemmetje in elk geval.

Zij was te lelijk om live te zingen op openingsceremonie Het Chinese meisje dat tijdens de openingsceremonie van de olympische spelen de 'ode aan het vaderland' bracht, zong niet echt. Haar optreden was een mooi staaltje playback. Het echte zangeresje mocht van de organisatiecomité niet op het podium omdat ze te lelijk was. Dat heeft de directeur van het muzikaal spektakel in Peking bevestigd. Daarmee laait de controverse over de openingsceremonie verder op, want eerder was al gebleken dat de voetstappen op voorhand opgenomen waren.

Perfect beeld
"We wilden een perfect beeld brengen, we wilden het beste voor onze natie", zei Cheng Qigang in een interview. De negenjarige Lin Maoke is een rijzende ster in China, maar ze lipte enkel de tekst mee. De zevenjarige Yang Peiyi zong de sterren van de hemel, maar mocht door haar scheve tandjes niet opdraven.

Belediging
In de Chinese media wordt er weinig aandacht gegeven aan de kwestie, op het internet zijn er intussen hevige discussies bezig over het incident dat volgens heel wat surfers bestempeld wordt als een belediging voor de zangeres en de toeschouwers die in de maling zijn genomen.

Incroyable, mais vrai…

 

Eén regennacht en daar zijn ze terug, de slakken… In alle soorten, zij die hun huis met zich meesleuren (zouden die een NL achteraan hebben plakken ?) Die slakken die bij de nudisten gerekend worden, die kleine witte met hun mini-caravan. Allen zijn ze van de partij sinds deze morgen vroeg.

 

Op het fête du vent kreeg het baasje een zéér actuele sticker (auto-collant en Français). Op de sticker is een gevleugelde huisjesslak te zien. Dàt moet het zijn volgens het baasje, slakken die gans de droge periode niet te zien zijn, die presteren het van in een oogwenk terug daar te zijn waar ze helemaal niet gewenst zijn, op baasjes groenten en ’t vrouwtjes hosta’s.

 

Het moet zijn dat ze inderdaad komen aanvliegen, als je ze bezig ziet geraken ze amper vooruit maar op één nacht komen ze van heinde en verre. Inderdaad, incroyable mais vrai…

 

Bas & Belle

Open deur bij de “pineauboeren”

 

Gisteren zijn de baasjes op ronde geweest langs verschillende open deuren. Ze waren nogal laat op de namiddag terug en hebben geen aperitief genomen voor het avondeten.

Waarschijnlijk hadden ze al een deel aperitiefjes “buitenshuis” genuttigd.

 

’t Baasje heeft ons verteld dat zij beter zondag op open deur bezoek waren geweest, van animatie was niet veel sprake meer. Op de meeste adressen waren ze ook al zaterdag aan de slag. Er scheelde toch wat aan de informatie naar de klanten toe.

 

De baasjes waren wel opgetogen, er was nu alle tijd om een degelijke uitleg te krijgen, inbegrepen zo van die “familie geheimpjes” die je niet te weten komt wanneer er een ware volkstoeloop is.

 

Ook benieuwd naar de buit van de baasjes deze keer ? Blijkt er een nieuwe fles in de drankenkast te staan die gans achteraan geplaatst is, een fles “Vieux Pineau des Charentes Blanc” van 10 jaar oud. ’t Baasje behandelde die fles alsof ’t zijn eerste lief was…

 

Bas & Belle

Nog enkele foto’s “in de wind”

 

Om het fête du vent af te maken nog enkele foto’s die toch de algemene sfeermee bepaalden zonder echt het thema te zijn.

 

We zien op de eerste foto een werk van huisvlijt, het is de old-timer tractor met “caravan” van de schoonzoon van onze burgemeester. De caravan/woonwagen weegt zeven ton (!) is volledig zelf gebouwd en is bedoeld om vakantie te nemen op een héél originele manier in een straal van zo’n tweehonderd kilometer over landwegen.

 

Er konden ook ritjes gemaakt worden in een mooie oude koets, getrokken door een prachtig tweespan. Het tweespan heeft geweldig veel succes gehad en heeft geen moment rust gehad.

 

Het paard op de onderste foto is een Percheron (zo heeft men het baasje verteld) een Frans trekpaard dat in kracht het Belgisch trekpaard zou evenaren. Ook dit paard was mooi opgetuigd en prachtig verzorgd.

 

Bas & Belle

Fête du vent Villefagnan 3

 

Ook het deel “produits regionaux” op het “feest van de wind” was  deze maal goed vertegenwoordigd. Lekkere producten van de goede Charentaise origine. Voor dit onderdeel waren we een beetje bevreesd omdat op de twee vorige markten die we bezochten meer dan driekwart niet origineel Frans meer was.

 

De honingboer uit Montjean kan steeds op onze belangstelling rekenen. Zijn honing is gewoon “top” maar ook zijn honingkoek met sinaasappel belandde in onze boodschappentas. Letterlijk en figuurlijk om duimen en vingers af te likken. Je mag van hen ook steeds proeven zoveel je maar wilt.

 

Ook de ambachtelijke Pineau en Cognac producenten stonden zij aan zij met de verkopers van eigengemaakte fruitsappen en ciders. Te veel alcohol denk je dan ? Naast hen kon je dan ook veldverse meloenen kopen. Die worden dan wel gepromoot als heerlijk voorgerecht “Melon Charentaise au Pineau des Charentes” weer alcohol dus…

Het recept ? Eenvoudiger kan niet, snij de meloen middendoor, verwijder de pitten en de uitholling die ontstaat vul je op met Pineau. Hoe ver moet je uithollen ? Dat hangt gewoonlijk af van hoeveel er nog in de fles is…

 

Het geheel werd dan traditioneel muzikaal omkadert door de man met het draaiorgeltje, Die is ook elk jaar van de partij en kan steeds op de belangstelling van veel bezoekers rekenen. Het orgeltje brengt  in elk geval meer sfeer dan die lawaaierige versterkers  die moderne (?) Franse (?) muziek (?) uitbraken. Ditmaal diende de versterker enkel om de deelnemers aan de ploegwedstrijden naar hun plaats op het veld te verwijzen.

 

Aan de organisatoren een dikke proficiat, knap gedaan messieurs et madames…

 

Bas & Belle

Fête du vent Villefagnan 2

 

De oude dorsmachine waarvan de “carrosserie” volledig van hout vervaardigd is kan niet zelfstandig werken. De oude tractor, een Deutz die “den duits” waarschijnlijk nog heeft achtergelaten zorgt via een brede platte riem voor de aandrijving van de dorsmachine.

 

Als de tractor gekoppeld moet worden aan de dorsmachine heeft dat nogal wat voeten in de aarde. Als de tractor en machine niet perfect in lijn staan loopt de riem telkens van de aandrijfas af. De riem moet dan ook nog eens gekruist worden om de goede draairichting aan de dorsmachine te geven.

 

Twee mannen bedienen de dorsmachine, korenschoven worden bovenaan ingevoerd, achteraan verlaat het stro de machine. Aan de zijkant hangen zakken die de graankorrels opvangen. Vooraan geeft een grote stofwolk aan dat het kaf van het koren gescheiden wordt. Niks voor mensen met een stofallergie maar was dat al uitgevonden toen het werken met zulke machines een dagelijkse bezigheid was ? Een grote blauw/witte- of rood/witte bollenzakdoek was toen al afdoend…

 

Veiligheidsinspecteurs zouden hier per machine die ze controleerden en lijvig verslag kunnen schrijven. Geen enkele riem, geen enkel tandwiel of ketting heeft enige afscherming. Waarschijnlijk zijn er bij de bedienaars van de dorsmachines gasten zoals die van de zagerij . Die steken in ‘t café hun hand op met gestrekte pink en wijsvinger en roepen dan “vier pintjes voor de mannen van de dorsmachine” dat is tenminste wat onze baas erbij denkt, maar dat weet je ondertussen al wel, hij overdrijft nogal eens hé …

 

Bas & Belle

 

(wordt vervolgt)