Open deur bij de “pineauboeren”

Gisteren zijn de baasjes op ronde geweest langs verschillende open deuren. Ze waren nogal laat op de namiddag terug en hebben geen aperitief genomen voor het avondeten.

Waarschijnlijk hadden ze al een deel aperitiefjes “buitenshuis” genuttigd.

’t Baasje heeft ons verteld dat zij beter zondag op open deur bezoek waren geweest, van animatie was niet veel sprake meer. Op de meeste adressen waren ze ook al zaterdag aan de slag. Er scheelde toch wat aan de informatie naar de klanten toe.

De baasjes waren wel opgetogen, er was nu alle tijd om een degelijke uitleg te krijgen, inbegrepen zo van die “familie geheimpjes” die je niet te weten komt wanneer er een ware volkstoeloop is.

Ook benieuwd naar de buit van de baasjes deze keer ? Blijkt er een nieuwe fles in de drankenkast te staan die gans achteraan geplaatst is, een fles “Vieux Pineau des Charentes Blanc” van 10 jaar oud. ’t Baasje behandelde die fles alsof ’t zijn eerste lief was…

Bas & Belle

Nog enkele foto’s “in de wind”

Om het fête du vent af te maken nog enkele foto’s die toch de algemene sfeermee bepaalden zonder echt het thema te zijn.

We zien op de eerste foto een werk van huisvlijt, het is de old-timer tractor met “caravan” van de schoonzoon van onze burgemeester. De caravan/woonwagen weegt zeven ton (!) is volledig zelf gebouwd en is bedoeld om vakantie te nemen op een héél originele manier in een straal van zo’n tweehonderd kilometer over landwegen.

Er konden ook ritjes gemaakt worden in een mooie oude koets, getrokken door een prachtig tweespan. Het tweespan heeft geweldig veel succes gehad en heeft geen moment rust gehad.

Het paard op de onderste foto is een Percheron (zo heeft men het baasje verteld) een Frans trekpaard dat in kracht het Belgisch trekpaard zou evenaren. Ook dit paard was mooi opgetuigd en prachtig verzorgd.

Bas & Belle

Fête du vent Villefagnan 3

Ook het deel “produits regionaux” op het “feest van de wind” was  deze maal goed vertegenwoordigd. Lekkere producten van de goede Charentaise origine. Voor dit onderdeel waren we een beetje bevreesd omdat op de twee vorige markten die we bezochten meer dan driekwart niet origineel Frans meer was.

De honingboer uit Montjean kan steeds op onze belangstelling rekenen. Zijn honing is gewoon “top” maar ook zijn honingkoek met sinaasappel belandde in onze boodschappentas. Letterlijk en figuurlijk om duimen en vingers af te likken. Je mag van hen ook steeds proeven zoveel je maar wilt.

Ook de ambachtelijke Pineau en Cognac producenten stonden zij aan zij met de verkopers van eigengemaakte fruitsappen en ciders. Te veel alcohol denk je dan ? Naast hen kon je dan ook veldverse meloenen kopen. Die worden dan wel gepromoot als heerlijk voorgerecht “Melon Charentaise au Pineau des Charentes” weer alcohol dus…

Het recept ? Eenvoudiger kan niet, snij de meloen middendoor, verwijder de pitten en de uitholling die ontstaat vul je op met Pineau. Hoe ver moet je uithollen ? Dat hangt gewoonlijk af van hoeveel er nog in de fles is…

Het geheel werd dan traditioneel muzikaal omkadert door de man met het draaiorgeltje, Die is ook elk jaar van de partij en kan steeds op de belangstelling van veel bezoekers rekenen. Het orgeltje brengt  in elk geval meer sfeer dan die lawaaierige versterkers  die moderne (?) Franse (?) muziek (?) uitbraken. Ditmaal diende de versterker enkel om de deelnemers aan de ploegwedstrijden naar hun plaats op het veld te verwijzen.

Aan de organisatoren een dikke proficiat, knap gedaan messieurs et madames…

Bas & Belle

Fête du vent Villefagnan 2

De oude dorsmachine waarvan de “carrosserie” volledig van hout vervaardigd is kan niet zelfstandig werken. De oude tractor, een Deutz die “den duits” waarschijnlijk nog heeft achtergelaten zorgt via een brede platte riem voor de aandrijving van de dorsmachine.

Als de tractor gekoppeld moet worden aan de dorsmachine heeft dat nogal wat voeten in de aarde. Als de tractor en machine niet perfect in lijn staan loopt de riem telkens van de aandrijfas af. De riem moet dan ook nog eens gekruist worden om de goede draairichting aan de dorsmachine te geven.

Twee mannen bedienen de dorsmachine, korenschoven worden bovenaan ingevoerd, achteraan verlaat het stro de machine. Aan de zijkant hangen zakken die de graankorrels opvangen. Vooraan geeft een grote stofwolk aan dat het kaf van het koren gescheiden wordt. Niks voor mensen met een stofallergie maar was dat al uitgevonden toen het werken met zulke machines een dagelijkse bezigheid was ? Een grote blauw/witte- of rood/witte bollenzakdoek was toen al afdoend…

Veiligheidsinspecteurs zouden hier per machine die ze controleerden en lijvig verslag kunnen schrijven. Geen enkele riem, geen enkel tandwiel of ketting heeft enige afscherming. Waarschijnlijk zijn er bij de bedienaars van de dorsmachines gasten zoals die van de zagerij . Die steken in ‘t café hun hand op met gestrekte pink en wijsvinger en roepen dan “vier pintjes voor de mannen van de dorsmachine” dat is tenminste wat onze baas erbij denkt, maar dat weet je ondertussen al wel, hij overdrijft nogal eens hé …

Bas & Belle

(wordt vervolgt)

Twee Drenten II

De twee Drentenreuen Tobias en Dariel, (zie bericht op 04.08.2008) de twee broers die te herplaatsen waren wegens overlijden van hun baasjes zijn herplaatst. Er zijn op de Nederlandse Drentensite op dit moment geen Drenten meer te herplaatsen.

Wij wensen voor de nieuwe eigenaars met Tobias en Dariël een fijne toekomst samen .

Bas & Belle

Fête du vent Villefagnan 1

Elk jaar een groter wordend evenement in Villefagnan, het dichtstbijzijnde stadje op 4 kilometer van bij ons. Toen wij enkele jaren geleden het Feest van de wind bezochten was de windmolen in witte steen pas gerestaureerd. Een honderdtal bezoekers was toen het publiek, heden moet je de auto al op enkele honderden meter parkeren, zo vol stond de parking.

In grote lijnen is de opzet hetzelfde gebleven. Er is de marché des produits regionaux en de ploegwedstrijd op”grootmoeders wijze” met paarden, ossen en muilezels.

De trekdieren zijn veelal mooi opgetuigd en mooi verzorgd, ze zijn werkelijk “de Luxe”.Ook de lijntjes die ze ploegen zijn kaarsrecht, de jury die de prijzen moet toekennen en de bekers uitreiken, gaat het niet makkelijk hebben dit jaar.

Ondertussen draait de witte molen lustig met zijn opgespannen wieken, het is voor de molen een ideaal weertje, een zacht briesje brengt “leven in de brouwerij” van de graanmolen. Iets verder staat een oud dorsmachine in volle werking. Het gaat er aan toe zoals vroeger, geen bloem als er eerst geen graan aan de molen geleverd wordt…

Bas & Belle

Indrukwekkend

Samen met de baasjes hebben we een rustige namiddag doorgebracht, en nog een mooie ook. Samen met de baasjes hebben we de opening gevolgd van de Olympische spelen in Peking, sorry Bejing noemen ze dat tegenwoordig.

Deze morgen waren we al niet erg actief en de baasjes hebben er een voorbeeld aangenomen. Luilekker met z’n vieren in de zetel, meer moet dat niet zijn.

En dan nog zo’n mooie opening van de O.S. spektakel voor ons, vuurwerk zonder geblaf van onzentwege , dat is ongezien voor ons zegt het baasje.

Er waren toch wel enkele “kippenvel momenten” tijdens de show zegt het baasje, zoals dat kleine meisje dat gans alleen stond te zingen terwijl gans de wereld toekeek, je moet het maar doen zegt het baasje. In elk geval wij waren ook stil deze namiddag…

Bas & Belle

Oortjes kammen

Sinds een maand of twee is dit traditie na het eten van Bas en Belle, Wanneer ze beiden hun eten binnen hebben komen ze eerst vragen om hun al even traditioneel dessert.

Dan zegt het baasje “zullen we eens oortjes kammen” waarbij ze gelijk naar de kast hollen waar de hondenkammen liggen. Het kammen gebeurt in de tuin en Bas is gewoonlijk eerst aan de beurt, Belle wacht geduldig haar beurt af of speelt nog wat met haar bal, in afwachting van…

Bij Bas is het kammen het moment van puur genot, hij staat te trillen over gans het Drentenlijf en knort van voldoening. Als beide oren gekamd zijn schudt hij eens heftig met zijn kop en ’t baasje kan opnieuw beginnen. Als ’t baasje “genoeg Bas” zegt, komt Belle onmiddellijk langs en zet zich op Bas’ plaats. Belle is echter sneller afgeleid dan Bas en durft het kammen al eens uit zichzelf onderbreken als ze weer eens iets langs de tuin hoort komen. Dan moet ze zich daar weer mee gaan bemoeien, dat laat Bas niet koud en die schuift nog eens aan voor een extra beurt…

Bas & Belle

Slangen en douchen

Wie brengt zoiets samen, slangen en douchen ? De doucheslang misschien ? Niks daarvan, daarstraks tijdens de wandeling heeft Belle in het veld een Boa-constrictor in de maak ontdekt. De slang is ook zo één van die slachtoffers van de landbouwmachines die momenteel de velden bewerken.

Het veld waar ze “le serpent” gevonden heeft is al enkele dagen geleden geëffend en die slang ligt daar al enkele dagen “gaar” te worden in de brandende zon. Natuurlijk moet Belle zich dan eerst eens goed rollen in die rottigheid, zodat ze goed de geur heeft “opgenomen”, dan krijgt het baasje het cadeau…

De baasjes zijn wel niet echt opgezet met zulke geschenken, dan liever egels, maar die stank die ze meebrengt is niet te harden. Het vervolg van het verhaal laat zich raden, de baasjes nemen enkele hondenhanddoeken, speciale hondenshampoo (ook tegen vlooien) en het water van de douche wordt op heel lauw gezet. Dan komt Belle aan de beurt voor een goede schrobbeurt. In tegenstelling met Bas laat zij zich dit goed welgevallen, kop omhoog, staart naar achter, zodat het baasje overal goed kan wassen.

Belle is ondertussen al zo dikwijls stinkend thuisgekomen dat ze weet dat er na elke wasbeurt zo een lekker pensstaafje ligt te wachten. En dat stinkt dan ook weer een uur in de wind volgens de baasjes…

Bas & Belle

Pech en dom

Pech omdat de ruit gebroken is, dom omdat het niet de eerste keer is.

De oorzaak is een afsluitkraan van de radiator die zo geplaatst is dat je het raampje kan stuk stoten als je het raam te ver opent. Iedereen weet dat hier ten huize, zelfs wij, Bas en Belle. Wij lopen nooit tegen dat raam als het openstaat. ’t Zijn de bazen die zo lomp zijn !

Vorig jaar was ’t het vrouwtje die het raam te ver opende, gisterenavond de grote chef (denkt ‘m toch). Gesakker en gevloek om zijn eigen lompigheid was het gevolg. Vandaag volgde dan de rit naar de 3Mmm’en, een magazijn waar je alle spulletjes voor ’t huis kan kopen, ook ruitjes voor het raam op maat gesneden.

Een geluk bij een ongeluk is al dat ’t baasje nog genoeg stopverf heeft van vorige keer, én dat hij de pot goed gesloten heeft na vorig gebruik. Je maakt wat mee met die autotechniekers die Mr. Bricolage willen nadoen… Als er nu straks bloed aan ’t scherm kleeft, heeft ‘m ook nog in zijn handen gesneden bij het plaatsen van dat venstertje, we kennen hem ondertussen al…

Bas & Belle

Portes ouvertes II

Foutje in de coördinatie bij de aankondiging van de “portes ouvertes” bij de pineau  boeren. Het baasje schreef vanmorgen dat er weinig praktisch nieuws te vinden was betreffende deelnemers aan de open deur dagen.

De informatie is er wel, maar je moet er achter zoeken ! Bij navraag op het VVV kantoor in Ruffec kon de vriendelijke dame de baasjes zelfs een gans pak brochures meegeven zo ze die wilden. Mét de deelnemende producenten tot in La Rochelle toe…

Dat VVV kantoor van Ruffec (“syndicat d’ initative” hier ten lande) blijkt dan ook nog eens vernieuwd te zijn dit jaar, met uitbreiding van het personeel er bovenop. Het is ook wat overzichtelijker geworden en het personeel is een pak vriendelijker geworden in vergelijking met de voorgaande jaren.

Als je nu hier op ’t blog, zondag of maandag wartaal vindt, of helemaal geen nieuwe berichten, dan is de “portes ouvertes” waarschijnlijk héél succesrijk geweest. We hebben onze baas nog altijd nodig (en liefst nuchter) om onze schrijfsels eventjes uit te tikken. Dat kunnen we nog niet zelf, daar zijn onze poten te dik voor…

Bas & Belle

Morgen “werkendag”

Je moet al een snelle zijn om op dit moment de tomatenoogst te kunnen bijhouden, zegt het baasje. Aan een ongelooflijk tempo krijgen ze nu hun rode kleur.

’t Vrouwtje doet haast niets anders dan “Weckpotten” reinigen en klaar te zetten om gevuld te worden. Het tomaten pellen is dan weer ’t baasje zijn werk, het potten vullen gaat dan weer naar ’t vrouwtje, het koken in de steriliseerkeel is dan weer voor ’t baasje. Je ziet echt teamwerk.

Morgen is er weer zo’n een inhaaldag, ettelijke kilo’s zullen wel moeten verwerkt worden anders valt het onder “niet meer te doen”.

En onze taak zal je dan opperen, wat doen jullie ondertussen ? Eenvoudig is onze taak niet, wij moeten aandacht geven aan de baasjes, onder de werktafel liggen, achter de baasjes hun voeten gaan liggen, voor hun voeten lopen als ze met de handen vol lopen, kortom zo weinig mogelijk hinderen is onze mening, de baasjes vinden dat het juist andersom is. Tot nu toe zijn er geen conflicten van gekomen, ’t zal dan wel goed zijn zeker ?

Bas & Belle