Oef...

Very original

Origineel en zeker op tijd, het verjaardagskaartje dat het baasje van de Engelse overburen in Frankrijk kreeg voor zijn verjaardag.

Het is een eigen gemaakt handwerkje en stelt Bas voor. Min is een ware kampioen in het maken van zulke handwerkjes. Uren kan ze zo bezig zijn, stillekes in een hoek van hun living. Het levert dan ook prachtig resultaat op.

Het is het eerste kaartje dat het baasje ontvangt en zal waarschijnlijk ook het meest originele blijven. Wie krijgt er nu ook een handwerkje toegestuurd met en afbeelding van zijn favoriet ?

Thank you very much Min and Mick, Fred & Harley and see you soon in Ferret.

Bas & Belle & de baasjes

Eerste afspraak

Ik heb het baasje de eerste afspraak horen maken deze namiddag, het ging van “ja Flor, woensdag om 12 uur” eerst dacht ik dat ’t baasje wou gaan lunchen, maar met Flor ???

Flor is één van de dierenartsen in ’t Binnenhof, de dierenartsenpraktijk waar wij altijd op controle en voor verzorging gaan en het is de enige Flor die ik ken. Ik hoorde Flor ook vragen dat er speciale problemen waren waarop het baasje ontkennend antwoordde.

Ik ben de laatste dagen wel wat stram in mijn achterpoten en heb moeilijkheden met het opstaan op gladde vloeren. Vandaag was het weer moeilijk maar ik heb dan ook moeilijk gelegen in de auto gisteren.

Dat klein grut van ons, Belle, heeft het er weer fijn van genomen en meer dan de helft van de achterbank aangeslagen. Ik met mijn groot zwaar lijf had nog maar een klein plaatsje vrij. Als waardige heer heb ik dan die dame maar laten doen en heb me in allerlei moeilijke bochten moeten wringen om toch maar te kunnen liggen. En nu moet ik mijn galanterie vandaag bekopen met pijn in de knoken.

Ik zie de bui al hangen woensdagmiddag, te dik, te dik en nog eens te dik zal het oordeel van Flor wel zijn. De Yarvitan kuur van vorig jaar doet het baasje niet meer zegt hij, onze Bas is te oud voor “jonge dames kuren”, is zijn besluit. Het zal dus wel weer het bonen dieet worden, en dat op mijne ouden dag…

Bas

“Ons” bos

Het is er nog, “ons” bos, we zijn deze namiddag gaan rondsnuffelen in het bos. We hebben er werk aan gehad, geloof maar.

Geen enkele geur niet meer van voor twee maanden, alles weggespoeld door de felle regens. De struiken zijn weeral fel gegroeid en we kenden het haast niet terug. Het baasje was al een eind voorop, deze maal konden wij hem niet volgen. Wij hadden het veel te druk met snuffelen, Bas heeft wel honderd keren zijn “vlag uitgezet”.

Onze vrienden zijn we niet tegengekomen, het was nogal vroeg op de namiddag en de meeste hondjes komen pas nadat de baasjes terug zijn van het werk. Wij hadden dus het rijk voor ons alleen deze namiddag…

Bas & Belle

Even wennen

Een andere zetel om in te slapen, een andere bench, de tuin die gans anders is, etenbakken op een andere plaats, het is weer even wennen na twee maanden Frankrijk.

Dan straks “ons” bos terug zien met al die hondenmaatjes die we gaan terugzien, de Gipsy die waarschijnlijk verbaasd gaat zijn dat we terug zijn en hij terug zijn dagelijks snoepje van ’t baasje krijgt als ‘m aan de poort zit te wachten…

Gisterenavond hebben we nog een korte wandeling gemaakt met ’t baasje. ’t Is te zeggen, we hebben het baasje door ’t bos gesleurd, hij kon niet volgen ! Er waren dan ook allemaal nieuwe geuren en geuren die we twee maanden niet meer geroken hadden.

Als klap op de vuurpijl stond May dan nog buiten te kletsen met een buurvrouw. May kan ons niet laten passeren zonder ons een koekje te geven. Op zo’n momenten interesseert het ons niet dat het overal anders ruikt, een Vitabis koekje gaat er altijd in.

Tegen vanavond zullen we het wel weer gewend zijn in ’t Belgikske, de buren hebben ’t baasje al bedankt voor het mooie weer dat 'm heeft meegebracht…

Bas & Belle

Laden en afsluiten

We mogen even niet in de weg lopen deze morgen,de baasjes zijn bezig met het aanzeulen van bagage die mee terug moet naar België. Het zijn net geen luchthaven toestanden van vorige week.

De Mitsubishi steekt al aardig vol en dat is zowat het cruciale moment om uit de weg te blijven. Rond dit moment heeft het baasje het altijd moeilijk want dan komen er gewoonlijk nog onvoorziene zaken op de proppen waar ‘m nog een plaatsje voor moet vinden, opletten dan jongens…

Nog even en dan kan ’t baasje de aanhanger met de Golf er op aankoppelen, dan is het moment van vertrek heel dichtbij. Water afsluiten, TV stekker uittrekken, luiken dicht en mogen/moeten we de auto in, voor een uur of acht met een tank- en plaspauze ergens rond Parijs.

Je hoort het wel hoe het was onderweg…

Bas & Belle

Omtoer

Van thuis naar thuis dat is bij ons 820 kilometer, het baasje heeft er vandaag juist geteld 918 gedaan. Hij had daar een goede reden voor. Iedereen die al in Frankrijk getoerd heeft ken de radiofrequentie 107.7 FM, dé radiozender voor snelweggebruikers. Die meldde een rode zondag op de snelwegen rond Parijs !

Nu had het baasje dat al wel gezien toen hij in Poitiers de A 10 opreed. De nummerplaten verraden alles. Een pak NL, B en D nummerplaten, aangevuld met alle departementen rond Parijs 75, 78, 91 tot 95 kortom “let tout Paris”. Dat is om miserie vragen om dan richting Parijs te rijden.

Nu zijn die Fransen ook ijverige “péage” bouwers en de nieuwe snelweg A 28 gaat over Le Mans, Alencon, naar Rouen, ook richting noord maar zo'n 100 kilometer "rond". Een snelweg van 2 jaar oud, nog niet zo goed gekend, enkel Engelsen gebruiken hem om richting kanaalhavens te rijden. Er was nog wat lokaal verkeer maar bij ’t baasje ging de zweep over ’t gaspedaal. 

Het is voor ’t baasje de vijfde maal dat ‘m de omweg neemt over Rouen, steeds als er moeilijkheden te voorzien zijn rond Parijs. Het is een uur langer maar ’t baasje zegt “dan moet ‘m zijn kas niet opfretten in de files” en je ziet nog eens iets anders onderweg.

Op ’t laatst heeft ‘m in Amiens de snelweg verlaten om via de national  richting Arras te rijden, rustig door de mooie dorpjes geeft terug een beetje het gevoel van reizen in plaats van haasten…

Bas & Belle

Eindelijk gelukt

Na verschillende weken op vinkenslag te hebben gelegen is het ons baasje gelukt de actie foto te nemen van ons vertrek om de postbode te pakken te krijgen.

Tientallen foto’s heeft ‘m “gedeleted” wegens niet goed, niet scherp, zonder onderwerp, alleen staarten… Gisteren wou hij het nog opgeven en nu, op de laatst mogelijke dag van dit verlof lukt het hem toch nog, het lijken de Olympics voor de Belgen wel, ook alles op ’t einde .

Deze foto toont zelfs rappe Belle nog, dat was ook nog niet gebeurt dat zij er op stond, Ik zet de sprint in, al een beetje trager als Belle, en de facteur die komt om de bocht met zijn geel Clio’tje. Alles erop baas, proficiat.

Bas

Onze vamp

Als een volleerde vamp heeft ze zich neergevleid in de zetel, Bas is al een paar keer komen snuffelen, maar het deert haar niet. Het is net of ze heeft die oude playboy’s gelezen en nu die pose’s probeert na te apen.

Even nadien stoeit ze weer in de velden achter alles wat beweegt. Ons Belle is soms niet “te schatten” en zeker en vast is ze nooit te voorzien in haar kuren.

In tegenstelling met de aangenomen pose is het een braaf hondje, een beetje schuchter naar lawaaimakende soortgenoten, aan de baas zijn hielen plakkend, en steeds het bezoek enthousiast begroetend.

Enkel in het veld, als ze iets in haar neus heeft dat voor interessant lijkt, heeft ze stoppen in haar flaporen. Ook als er water in de buurt is, is ze stoïcijns doof. Belle en water de ideale combinatie, zolang er maar geen zeep bij te pas komt…

Bas en Belle’s baasje

aanhangwagentje

Overbuur Mick heeft een camper gekocht vorig jaar, dit jaar heeft ‘m daar een  “motorbike” bijgekocht om te gaan toeristen in de buurt van de camper. Bij die motorbike hoort een aanhangwagentje om de motor op te vervoeren. Problemen met den “ellentrik” van de aanhanger bezorgden Mick slapeloze nachten.(haaruitval schreef het baasje bijna al, maar dat kan haast niet meer)

Waar Mick van wakker ligt daar wordt onze baas pas wakker van, een kolfje naar zijn hand. Jarenlang heeft ‘m elektrische panne’s oplossen, moeten aanleren op school. Het baasje duikt dan meteen in zijn gereedschapskist en snelt Mick ter hulp.

Opzoeken wat er mankeert is een kwestie van minuten. Hier waren meerdere mankementen oorzaak dat het zaakje niet naar behoren functioneerde. Een binnenin totaal verroeste stekker, schroefjes die niet meer los te krijgen waren, slechte kontakten, enkel de draden waren nog niet doorgebroken…

Een nieuwe stekker uit het baasje’s voorraad, eventjes de zaak uitmeten en Mick heeft terug licht, remlicht, knipperlichten links en rechts en zelfs de mistachterlamp werkt terug aan het aanhangertje.

Mick was natuurlijk de koning te rijk en als we vannacht niet kunnen slapen van Mick zijn gesnurk, dan weten we dat ‘m er echt gerust in is, in ’t werk van ’t baasje…

Bas & Belle 

Einde van de zomer ?

De krant Charente Libre kondigt in de editie van vandaag het begin van het vogeltrek seizoen aan. Op de luchthaven Brie-Champniers, tussen Angoulème en Cognac is er al een grote kolonie ooievaars neergestreken.

De krant vermeldt ook dat ze afkomstig zijn uit de Elzas, Duitsland en de noordelijke landen.

Ze zullen waarschijnlijk de regen en het koude weer beu zijn en het voorbeeld van de toeristen volgen. Zij boeken dan een “last minute” richting zuiden. Het grote verschil met de toeristen is wel dat zij het op eigen kracht doen en geen Airbussen of Boeings nodig hebben.

Wel een gelijkenis..., net als die vliegtuigen strijken ze neer op de luchthaven…

Bas & Belle

Bedevaart

Gisterenavond zijn onze bazen nog eens uit eten geweest. Samen met Fred & Viv zijn ze een deel van de bedevaartsweg naar Santiago de Compostella gaan “doen”. Stel je daar nu niet te veel van voor. Het “bedevaarten” heeft plaats gehad in restaurant “Le Compostelle” in Tusson wat inderdaad aan de bedevaartsweg naar Santiago ligt.

Zware inspanningen worden er niet gevraagd tijdens deze bedevaart, het eten is er verrukkulukkuluk, en elk bord dat er geserveerd wordt lijkt een schilderij. Tevens hanteren ze er Franse prijzen, wat dan ook nog eens vriendelijk is voor de portemonee.

Wat we wel hebben moeten missen, er waren geen kliekjes voor ons deze keer, spijtig voor ons maar de baasjes zagen er goed voldaan uit.

Ons baasje, die met zijn peperkoeken hart, heeft ons dan bij thuiskomst een extra staafje schapenpens gegeven. Dat stinkt wel verschrikkelijk maar we lusten niets liever...
 

Bas & Belle

Mislukt

Al enkele dagen probeert het baasje de actie van ons bij het passeren van de postbode op foto te krijgen. Telkens staat hij met zijn “nief kodakske” klaar en telkens is het achteraf en reactie van dedju, dedju…

Gisteren heeft ‘m gezegd dat hij het opgeeft. Hierbij het beste resultaat tot nu toe.

Belle is al vertrokken en uit beeld, van Bas zie je links nog juist het achterste terwijl rechts het gele Clio’tje van de Postbode dat juist in beeld verschijnt.

Meer is er niet van te maken zegt hij. Misschien binnen een paar maanden als Bas nog wat trager geworden zal zijn. Dan zijn er ook wat meer bladeren verdwenen aan de linde en de rozenstruiken en vergroot het zicht, nog even afwachten dus…

Bas & Belle

Op het lijf geschreven

Deze mail kreeg het baasje deze namiddag in zijn mailbox. Zeer actueel op ’t seniorennet na het introduceren van de gehoortest op maandag ll..

We verdenken Annemie, die de mail stuurde, ervan dat ze met opzet deze mail stuurde omdat alles wat mannelijk is in de familie met deze problemen kampt. Niet alleen actueel maar ook nog eens zeer toepasselijk…

’t Baasje heeft nog wel wat tandartsen moppen in zijn klassement zitten, ze kan zich aan iets verwachten in de loop van de week, Annemie is in elk geval verwittigd…

Bas & Belle

Twee zestigers praten met elkaar over ouder worden. Zegt Jan :
"Het probleem bij vrouwen is dat ze weigeren te aanvaarden dat ze ouder worden Ze gebruiken allerlei trucjes om het te verbergen."
"Je hebt het bij het rechte eind," zegt Piet.

"Ik ken een middel om hen te ontmaskeren. Als je wilt weten of je vrouw hardhorig wordt, ga dan op tien meter van haar vandaan zitten en stel een vraag. Als ze niet antwoordt ga je op vijf meter afstand zitten en stel de vraag opnieuw, dan op twee meter en tenslotte op één meter."

Jan vindt het een schitterend idee en thuis gekomen neemt hij meteen de proef op de som. Terwijl vrouwlief in de tuin de was ophangt, gaat hij op een tiental meter van haar vandaan zitten en vraagt: 
"Schat , wat eten we deze middag?" 
Er komt geen antwoord. Hij verkleint de afstand met ongeveer de helft en stelt de vraag opnieuw: 
"Schat , wat eten we deze middag?" 
Er komt geen antwoord. Hij komt nog dichterbij zitten en vraagt:  
"Schat, wat eten we deze middag?"
Opnieuw geen antwoord. Hij begrijpt er helemaal niets van, gaat naast haar staan en vraagt luid en klaar: 
" Schat, wat eten we deze middag?" 
De vrouw draait zich om, kijkt hem geërgerd aan en antwoordt: 
"Voor de vierde keer, kip met friet!"

Koks

Iedereen wil koken in “Simonne’s specialiteiten keuken”. Hier zijn Fred & Viv aan de slag met baasjes tomaten.

Fred en Viv zijn hier gisterenavond gearriveerd met hun “Laika”. Neen het is geen Russisch hondje maar het merk van hun camper. Voor ons geen speelkameraadje deze maal, enkel de naam van de eerste ruimtevaarder en nu dus ook het merk van een mobilhome.

Wat Fred aan het brouwen is ruikt nogal sterk naar “Bauernomelet”. Daar zijn we ook weeral niet vies van. Laat ze maar doen die kokende gasten, we zijn er nog nooit niet slechter van geworden, integendeel.

We hebben het baasje deze week nog horen zeggen tegen ’t vrouwtje dat er weeral vernieuwing moet komen in de kleerkast, wegens alles “te spannend”…

Bas & Belle