Tot volgende week

Einde van de zomer ?

De krant Charente Libre kondigt in de editie van vandaag het begin van het vogeltrek seizoen aan. Op de luchthaven Brie-Champniers, tussen Angoulème en Cognac is er al een grote kolonie ooievaars neergestreken.

De krant vermeldt ook dat ze afkomstig zijn uit de Elzas, Duitsland en de noordelijke landen.

Ze zullen waarschijnlijk de regen en het koude weer beu zijn en het voorbeeld van de toeristen volgen. Zij boeken dan een “last minute” richting zuiden. Het grote verschil met de toeristen is wel dat zij het op eigen kracht doen en geen Airbussen of Boeings nodig hebben.

Wel een gelijkenis..., net als die vliegtuigen strijken ze neer op de luchthaven…

Bas & Belle

Bedevaart

Gisterenavond zijn onze bazen nog eens uit eten geweest. Samen met Fred & Viv zijn ze een deel van de bedevaartsweg naar Santiago de Compostella gaan “doen”. Stel je daar nu niet te veel van voor. Het “bedevaarten” heeft plaats gehad in restaurant “Le Compostelle” in Tusson wat inderdaad aan de bedevaartsweg naar Santiago ligt.

Zware inspanningen worden er niet gevraagd tijdens deze bedevaart, het eten is er verrukkulukkuluk, en elk bord dat er geserveerd wordt lijkt een schilderij. Tevens hanteren ze er Franse prijzen, wat dan ook nog eens vriendelijk is voor de portemonee.

Wat we wel hebben moeten missen, er waren geen kliekjes voor ons deze keer, spijtig voor ons maar de baasjes zagen er goed voldaan uit.

Ons baasje, die met zijn peperkoeken hart, heeft ons dan bij thuiskomst een extra staafje schapenpens gegeven. Dat stinkt wel verschrikkelijk maar we lusten niets liever...
 

Bas & Belle

Mislukt

Al enkele dagen probeert het baasje de actie van ons bij het passeren van de postbode op foto te krijgen. Telkens staat hij met zijn “nief kodakske” klaar en telkens is het achteraf en reactie van dedju, dedju…

Gisteren heeft ‘m gezegd dat hij het opgeeft. Hierbij het beste resultaat tot nu toe.

Belle is al vertrokken en uit beeld, van Bas zie je links nog juist het achterste terwijl rechts het gele Clio’tje van de Postbode dat juist in beeld verschijnt.

Meer is er niet van te maken zegt hij. Misschien binnen een paar maanden als Bas nog wat trager geworden zal zijn. Dan zijn er ook wat meer bladeren verdwenen aan de linde en de rozenstruiken en vergroot het zicht, nog even afwachten dus…

Bas & Belle

Op het lijf geschreven

Deze mail kreeg het baasje deze namiddag in zijn mailbox. Zeer actueel op ’t seniorennet na het introduceren van de gehoortest op maandag ll..

We verdenken Annemie, die de mail stuurde, ervan dat ze met opzet deze mail stuurde omdat alles wat mannelijk is in de familie met deze problemen kampt. Niet alleen actueel maar ook nog eens zeer toepasselijk…

’t Baasje heeft nog wel wat tandartsen moppen in zijn klassement zitten, ze kan zich aan iets verwachten in de loop van de week, Annemie is in elk geval verwittigd…

Bas & Belle

Twee zestigers praten met elkaar over ouder worden. Zegt Jan :
"Het probleem bij vrouwen is dat ze weigeren te aanvaarden dat ze ouder worden Ze gebruiken allerlei trucjes om het te verbergen."
"Je hebt het bij het rechte eind," zegt Piet.

"Ik ken een middel om hen te ontmaskeren. Als je wilt weten of je vrouw hardhorig wordt, ga dan op tien meter van haar vandaan zitten en stel een vraag. Als ze niet antwoordt ga je op vijf meter afstand zitten en stel de vraag opnieuw, dan op twee meter en tenslotte op één meter."

Jan vindt het een schitterend idee en thuis gekomen neemt hij meteen de proef op de som. Terwijl vrouwlief in de tuin de was ophangt, gaat hij op een tiental meter van haar vandaan zitten en vraagt: 
"Schat , wat eten we deze middag?" 
Er komt geen antwoord. Hij verkleint de afstand met ongeveer de helft en stelt de vraag opnieuw: 
"Schat , wat eten we deze middag?" 
Er komt geen antwoord. Hij komt nog dichterbij zitten en vraagt:  
"Schat, wat eten we deze middag?"
Opnieuw geen antwoord. Hij begrijpt er helemaal niets van, gaat naast haar staan en vraagt luid en klaar: 
" Schat, wat eten we deze middag?" 
De vrouw draait zich om, kijkt hem geërgerd aan en antwoordt: 
"Voor de vierde keer, kip met friet!"

Koks

Iedereen wil koken in “Simonne’s specialiteiten keuken”. Hier zijn Fred & Viv aan de slag met baasjes tomaten.

Fred en Viv zijn hier gisterenavond gearriveerd met hun “Laika”. Neen het is geen Russisch hondje maar het merk van hun camper. Voor ons geen speelkameraadje deze maal, enkel de naam van de eerste ruimtevaarder en nu dus ook het merk van een mobilhome.

Wat Fred aan het brouwen is ruikt nogal sterk naar “Bauernomelet”. Daar zijn we ook weeral niet vies van. Laat ze maar doen die kokende gasten, we zijn er nog nooit niet slechter van geworden, integendeel.

We hebben het baasje deze week nog horen zeggen tegen ’t vrouwtje dat er weeral vernieuwing moet komen in de kleerkast, wegens alles “te spannend”…

Bas & Belle

Nakomertjes

Daarstraks, onderweg naar de supermarkt kwamen de baasjes dit rare zonnebloemen veld tegen. Terwijl overal op de velden de zonnebloemen hun koppen al buigen en uitgebloeid zijn staan deze bloemen nog verwonderlijk fris.

Het aantal bloemen is ook maar heel miniem, het zijn waarschijnlijk overgebleven zaden van vorig jaar die nu terug gekiemd zijn. Nu staat het baasje voor een raadsel, hoe komt het dan dat die zaden dan niet voor al die andere in bloei stonden ?

’t Baasje zal nog eens met buurman Serge moeten praten wil ‘m achter dit raadsel komen. Serge is de raadsman van ’t baasje op dat gebied.

In de achtergrond staat nog een veld zonnebloemen in volle bloei, dat zal dan wel later gezaaid zijn dan al die andere concludeert het baasje.

Bas & Belle

Bedankt Pasc@l

Wat zegt ‘m, ‘k hoor ‘t nie goe. Dat krijg je dan als ze in ’t nieuws op één, reklame maken voor een gehoortest op het seniorennet.

’t Baasje hoort al niet goed meer, “wablief” is zowat zijn stopwoord geworden. (’t lawaai in de carrosserie afdeling op school zal er wel voor iets tussen zitten) Dus dat is bij het baasje al verschillende malen getest en voor het baasje hoeft die test niet zo dadelijk.

Wel wou het baasje inloggen op ’t blog en een berichtje plaatsen, wou… want er was langs geen kanten mogelijkheid om binnen te komen op ’t seniorennet. Zijn er nu zo velen in ’t zelfde geval als ’t baasje of zijn er zoveel kurieuzeneuzen in België ?

Een andere mogelijkheid is dat er in verschillende families een test geweest is dat de andere partner inderdaad slecht hoorde of “selectief” doof is. En die periode is hier ten huize al lang voorbij. Zowel voor ’t baasje als voor Bas, die laatste heeft ’t nog erger dan ’t baasje en niemand verdenkt Bas dat hij doofheid veinst…

Ondertussen weten ze in België al wat er scheelt met hun oren, we kunnen tenminste terug “inloggen”…

Bas & belle

“multicultural meal”

Voor de derde maal reeds, organiseert het plaatselijk comité des fêtes van La Magdeleine haar derde fête multiculturel. Omdat er ook hier in de gemeente nogal wat Engelse inwijkelingen wonen hebben ze de uitnodigingen ook in het Engels opgesteld. Zonder problemen met taalfaciliteiten en ander gezwets, ’t is hier België niet hé…

Aan het baasje was gevraagd, als lid van het comité des fêtes, de uitnodigingen bij de Engelsen te gaan bezorgen. Klein problemke, ’t baasje kent die gasten allemaal wel, maar waar wonen die juist ? Dus hij naar Mme Amiaud, presidente du comité, voor juiste adressen. Ja dat was een probleem, OK niet getreuzeld dan maar naar de Mairie, die is open op dinsdagnamiddag. Oh monsieur Faës, non, monsieur le maire est en vacance… de secretaresse neemt dan maar het telefoonboek om enkele adressen op te zoeken. Ja zeg, dat kon het baasje thuis ook wel, en die Engelsen die enkel een “mobile” hebben ? Ah Mr. Faës, ca c’est un petit problème.

Uiteindelijk heeft het baasje zijn toer van de gehuchten van het dorp maar “op den wilde boef” gedaan en hier en daar zijn licht eens opgestoken. Bij twee huizen was ‘m zonder vragen haast zeker dat ‘m goed zat. Engelse auto’s op ’t erf, dat kan niet missen hé baas.

Voor de Fransen die per ongeluk een Engelse uitnodiging hebben ontvangen, de excuses van den baas. Die Fransen zullen er alvast niet de problemen van maken zoals men dat doet in de rand rond Brussel…  Yveske, ge moet hier uw licht eens komen opsteken dan kan je dat in BHV misschien ook toepassen, den baas zal wel helpen. Frans papierke in de bus bij een Vlaming, c’est simple, “classement verticale” en opgelost, simpel toch…

Bas & Belle

Popeye

Popeye lustte het, en hier ten huize lusten we het ook, spinazie. Vorige week heeft het baasje nog twee rijtjes spinazie gezaaid. Kiemtijd volgens de gegevens op het pakje is twee weken. Nu na goed acht dagen later komen de eerste plantjes al “piepen”. Het baasje is dus danig in zijn nopjes.

“Goei spul” zegt het baasje over het zaaigoed van de firma Vilmorin, als het zo snel kiemt kan het niet meer mis gaan. De vorige jaren heeft het baasje ook telkens spinazie gezaaid maar niemand is er hier veel sterker van geworden.

Dit jaar is het “Epinard Géant d’ Hiver”, ’t baasje overweegt nu zo’n ankertje op zijn onderarm te laten tatoeëren zoals de grote spinaziepromotor Popeye.

Wij adviseren het baasje toch nog maar geen afspraak te maken bij “Johnny Tatoo”, eerst maar eens kijken wat de “Géants” presteren deze winter. Wij zijn er vrij gerust in, zo’n tatoo liefhebber is het baasje niet en vooraf moet ‘m ook de minister van binnenlandse zaken hier ten huize nog passeren…

Bas & Belle

Hijger…

Zojuist is de postbode hier langs gekomen, niks speciaals, dat doet hij alle dagen. Hij bracht ons alvast geen “vensterkes” enveloppes.

Wat wel angstwekkend is, komt van onszelf. Al jaren loopt Bas mee met de postbode, hij heeft dat ook geleerd aan Belle. De race met de “post Clio” gaat dus vanuit de voortuin, waar we telkens de postbode opwachten als hij terugkomt van het laatste huis in ons gehucht, naar de grote tuin.

’t Baasje vreest het laatste jaar telkens voor Bas zijn tikker als de Clio terug komt aanrijden.

Bas is dan al goed opgeladen in het vooruitzicht van de terugkomst. Van ’t moment dat het gele autootje in ’t zicht komt spurten wij richting tuin. Het is even dringen aan het poortje maar daarna hebben wij de vrije loop. Met veel lawaai begeleiden we dan de postbode tot het einde van de tuin. Daar moeten we dan weer zwaar in de remmen gaan om niet tegen de omheining te kwakken.

De terugweg gaat alvast heel wat trager, zeker voor Bas die met zijn bijna 15 jaar dan toch wel hijgend komt aansleffen. We zien het baasje het nog niet dadelijk nadoen als ‘m ook zo oud is. Of ’t moest in een zwaar gemotoriseerde rolstoel zijn…

Bas & Belle

Drentenhoogdag

Het staat er weer aan te komen, de jaarlijkse clubmatch van de Belgische vereniging van de Drentsche Patrijshond.

Zaterdag 30 augustus

Te Heurne bij Oudenaarde

Voor alle liefhebbers van het ras de “place to be”. Ook niet-eigenaars van Drenten zijn welkom, ze kunnen zo in optimale omstandigheden kennis maken met de fiere eigenaars en hun favorieten.

Onze Noorderburen hebben ook al talrijk ingeschreven om hun honden te laten keuren in de verschillende klassen.

Mis de kans niet om alle top Drenten van de lage landen en mogelijk ook daarbuiten te ontmoeten. Ook Drenteneigenaars in Scandinavië hebben ondertussen hun uitnodiging reeds ontvangen.

Allen naar de Kabinestraat te Heurne op 30 augustus vanaf 9u30

Bas & Belle

Nostalgie

Pure nostalgie voor ’t baasje vandaag in de krant Charente Libre. Op de frontpagina merkte ’t baasje al dat er iets bijzonders te lezen was, er stond rechts onderaan een klein fotootje van een vrachtwagen Berliet, bouwjaar 1949.

Nu is dit model van Berliet, een “GDC” voor de ingewijden in de branche, de eerste vrachtwagen die ’t baasje zich duidelijk herinnert uit de wagenpark van zijn vader, den bompa. Als “snotter”mocht het baasje meerijden met dit monster met een motorkap van tegen de 2 meter.

’t Baasje herinnert zich nog levendig de ritten naar de steenfabriek van Vuren, langs de Waal in Nederland. Dan gaan lossen in het Brusselse en te laat te arriveren op een verlaten bouwwerf. Twaalf ton gevelstenen met de hand lossen omdat een kraan nog geen gemeengoed was en de stenen nog niet verpakt werden in grote pakken of op paletten. Honderden tonnen heeft het baasje in zijn jeugd samen met den Bompa zo gelost op verlaten werven…

De familie Barnay in de Charente Limousine heeft nu hun vrachtwagen Berliet gerestaureerd. De familie heeft deze gekocht in 1949 en is nog altijd de eerste eigenaar. De Berliet heeft destijds de pannen van de familiale pannenfabriek verdeeld over de ganse regio en heeft nooit een ongeval meegemaakt. Eén uitzondering, een schaap heeft ooit het leven gelaten onder de wielen van de Berliet.

De Berliet is buiten dienst gesteld in het jaar 1980 en heeft al die jaren stil gestaan op de “carrière” van het bedrijf. Vier jaar geleden is de zoon van de eigenaar, die tevens een groot deel van zijn leven met de wagen gereden heeft, aan de restauratie begonnen.

De krant vermeldt ook nog dat de eigenaars niet te stoppen zijn als zij beginnen met anekdotes op te halen over wat ze in die vele jaren met de Berliet hebben meegemaakt.

Met het baasje is het net zo…

Bas & Belle

“Au Bellefleur”

Gisteren zijn wij nog eens met de baasjes op uitstap geweest. Wij en de baasjes waren uitgenodigd bij Franca, Darren en Fleur Porter in Sigogne, een dorp onder de rook van de stad Cognac.

’t Baasje kent Franca al een jaar via haar blog http://portersonthemove.blogspot.com/ en het was dus tijd om eens in levende lijve kennis te maken met de “Porter family”

Franca en Darren zijn respectievelijk Nederlandse en Engels en runnen in Sigogne een uiterst verzorgde Bed & Breakfast “au Bellefleur” waar de gasten hartelijk worden verwelkomd. Dat hebben wij gisteren zelf kunnen beleven. Op een bepaald moment zat haast de ganse beginperiode van de Europese Unie rond de tafel, ’t baasje probeert hier een kleine opsomming te geven, Nederland, Engeland, Frankrijk, Italië en België. Gezellig is zoiets en je maakt dat gewoonlijk enkel mee in van die groothotels, niet in en B&B met drie kamers, da’s ongezien.

Franca heeft de baasjes eens goed verwend en ook wij beiden hebben mogen mee  snoepen van de lekkere hapjes die Franca ons presenteerde.

Dochtertje Fleur, vijf en een half jaar, was aanvankelijk wat schuw van ons, voornamelijk van de té enthousiaste Belle. Dat ijs was snel gebroken toen ze met mij, Bas, een aangelijnde wandeling in de tuin ging maken. Toen ’t baasje een opvoering van Samson gaf met haar pluche hond steeg ook de belangstelling voor ons beiden en waren we plots “top off the bill”. ’t Kan verkeren zei Bredero en gelijk had ie…

In september als wij terug zijn uit ’t belgikske is er een tegenbezoek in Ferret gepland, we kijken er met zijn allen naar uit.

Bedankt “Porters” voor de ontvangst…

Bas & Belle