't Paradijs bestaat nog.

Drenten clubmatch

Overmorgen is het weer zover, de jaarlijkse Clubmatch van de Belgische Drentenvereniging. ’t Baasje is al ijverig bezig met de voorbereiding. Het is te zeggen, hij is al klaar met de taken die hij op zich genomen heeft. Van de overige bestuursleden heeft ‘m vernomen dat er weer flink wat inschrijvingen gekomen zijn.

Dus zaterdag zien we onze hondenvrienden nog eens, de Zeppos, Cobe, Sepia, Freya, Ella, te veel om op te noemen. Het gaat weer een Drentenhoogdag worden, daar zijn we nu al zeker van en kijken er naar uit.

Vrijdagavond vroeg naar bed zegt het baasje, want zaterdag moeten we er al om 6 uur uit om tijdig in Heurne te zijn. ’t Is dan ook aan de andere kant van ’t land hé.

Wie belangstelling heeft is uiteraard welkom in de Kabienstraat in Heurne bij Oudenaarde… Alle inlichtingen kan je vinden op de site van de Drentenvereniging: http://www.drentschepatrijshond.be/

Bas & Belle

Schuld en boete

Niet van Dostojevski maar van Belle, ze is er daarstraks in het bos als een pijl uit een boog vandoor gegaan. De kraaien vlogen langs alle kanten weg maar Belle rende er achteraan, recht naar de grote baan toe. Wat het baasje ook riep, niets kon haar deren en dat valt niet in goede aarde bij de baas!

Nu kan die baas veel hebben van zijn Belle maar dit was er over. Toen ze eindelijk terug kwam is ze dadelijk aan de lijn gemoeten nadat de baas ze eens goed bij haar nekvel genomen had. Wie niet horen wil moet voelen is de baas zijn mening.

Drie dagen is ze redelijk dicht bij de baasjes gebleven, de tijd nodig om terug aan het bos te wennen. Nu ze er terug “thuis” is denkt de jonge dame dat ze vrij spel heeft en gevaar kent ze niet als ze wild in haar neus heeft.

Bas heeft de ronde door het bos los mogen lopen, dat is de ware straf voor Belle, zij aangelijnd en Bas vrij. We zullen morgen zien of de straf zijn uitwerking kent…

Bas & Belle

Peter Mayle

Peter Mayle heeft een nieuw boek uit, dat kon ’t baasje daarjuist lezen op de Nederlandse site “het hurktoilet”. http://www.hurktoilet.nl/weblog/blog.php

Nu is Peter Mayle een Engelse schrijver die in de provence woont en werkt en die het baasje op het idee heeft gebracht van dit blog door ons zelf te laten schrijven. Peter Mayle liet in “een hondenleven” zijn geadopteerde Provencaalse straathond zijn leven met Engelsen in de Provence beschrijven. Het is een van baasjes’ favoriete boeken.

We zien ’t baasje straks al naar de standaard boekhandel hollen om zijn reeks Mayle boeken aan te vullen. Want, al is ‘m geen groot liefhebber van Engelse kookkunst, Engelse schrijvers van het Mayle genre kan hij wel appreciëren.

Lees hieronder wat Peter van “het hurktoilet” over het nieuwe boek schrijft…

Bas & Belle

De nieuwe Mayle is uit, eindelijk

Wat moet je daar van denken…

Het baasje vond deze aankondiging van een TV programma deze morgen in de Humo. Eten kan ‘m altijd wel interesseren maar waarom nu juist dit programma is ons een raadsel.

We weten dat ‘m al niet gek is van al die Engelse kookkunst (?) en dan nog “disgusting food”. Straks na het bezoek aan de dierenkliniek met Bas toch ook maar eens langs de “mensendokter” passeren denken we zo.

Het programma loopt op BBC1 en het zou gepresenteerd zijn door een komiek die op zoek gaat naar de meest wansmakelijke gerechten ! Zou dat een nieuwe vorm van Engelse humor zijn. Ons lijkt het meer als goedkope horror.

We zullen het baasje toch maar adviseren van op 1 september om vijf over halftwaalf NIET op BBC 1 af te stemmen…

Bas & Belle

Oef…

Deze morgen zijn we dus op afspraak geweest in de dierenkliniek ’t Binnenhof” te Beerse met Bas, ’t baasje was er niet erg gerust in, ’t vrouwtje trouwens ook niet…

De “bult” in Bas zijn lies bleek gelukkig genoeg maar vet te zijn, oef… ’t baasje dacht al aan ouderdomskanker. Dierenarts Bart heeft er eens in geprikt en  het bleek enkel vet te zijn, daar kunnen we mee leven vertelde het baasje, dat kunnen ze bij hem ook vinden !

Het wat moeilijker rechtstaan ’s morgens en ’s avonds kan artrose zijn, Bart heeft Bas onder zijn kin geschoren en wat bloed getrokken om te kunnen laten onderzoeken of er wat mis is met de nieren. Als dat niet zo is, dan zal het een vrij eenvoudige behandeling zijn. Morgenavond hebben we de uitslag van het bloedonderzoek, ondertussen duimen we.

We hebben het baasje daarstraks een voorraad bonen zien aanzeulen, dat is dan weer voor het “bonendieet”. Een vorige maal is Bas daar toch enkele kilo’s van afgevallen.

Als er terug wat kilo’s af zijn zal het rechtstaan ook vanzelf beter gaan. Maar Bas eet toch zo graag, als ‘m de kans heeft is ‘m met Belle’s portie ook weg.

Al bij al viel de uitslag van het onderzoek nog prima mee, Bas’ hart en longen zijn nog flink in orde, het enige grote, steeds terugkomende probleem is steeds het gewicht, daarstraks gaf de weegschaal 36,5 kg aan, wij werken aan 5 kg minder...

Bas & Belle

Very original

Origineel en zeker op tijd, het verjaardagskaartje dat het baasje van de Engelse overburen in Frankrijk kreeg voor zijn verjaardag.

Het is een eigen gemaakt handwerkje en stelt Bas voor. Min is een ware kampioen in het maken van zulke handwerkjes. Uren kan ze zo bezig zijn, stillekes in een hoek van hun living. Het levert dan ook prachtig resultaat op.

Het is het eerste kaartje dat het baasje ontvangt en zal waarschijnlijk ook het meest originele blijven. Wie krijgt er nu ook een handwerkje toegestuurd met en afbeelding van zijn favoriet ?

Thank you very much Min and Mick, Fred & Harley and see you soon in Ferret.

Bas & Belle & de baasjes

Eerste afspraak

Ik heb het baasje de eerste afspraak horen maken deze namiddag, het ging van “ja Flor, woensdag om 12 uur” eerst dacht ik dat ’t baasje wou gaan lunchen, maar met Flor ???

Flor is één van de dierenartsen in ’t Binnenhof, de dierenartsenpraktijk waar wij altijd op controle en voor verzorging gaan en het is de enige Flor die ik ken. Ik hoorde Flor ook vragen dat er speciale problemen waren waarop het baasje ontkennend antwoordde.

Ik ben de laatste dagen wel wat stram in mijn achterpoten en heb moeilijkheden met het opstaan op gladde vloeren. Vandaag was het weer moeilijk maar ik heb dan ook moeilijk gelegen in de auto gisteren.

Dat klein grut van ons, Belle, heeft het er weer fijn van genomen en meer dan de helft van de achterbank aangeslagen. Ik met mijn groot zwaar lijf had nog maar een klein plaatsje vrij. Als waardige heer heb ik dan die dame maar laten doen en heb me in allerlei moeilijke bochten moeten wringen om toch maar te kunnen liggen. En nu moet ik mijn galanterie vandaag bekopen met pijn in de knoken.

Ik zie de bui al hangen woensdagmiddag, te dik, te dik en nog eens te dik zal het oordeel van Flor wel zijn. De Yarvitan kuur van vorig jaar doet het baasje niet meer zegt hij, onze Bas is te oud voor “jonge dames kuren”, is zijn besluit. Het zal dus wel weer het bonen dieet worden, en dat op mijne ouden dag…

Bas

“Ons” bos

Het is er nog, “ons” bos, we zijn deze namiddag gaan rondsnuffelen in het bos. We hebben er werk aan gehad, geloof maar.

Geen enkele geur niet meer van voor twee maanden, alles weggespoeld door de felle regens. De struiken zijn weeral fel gegroeid en we kenden het haast niet terug. Het baasje was al een eind voorop, deze maal konden wij hem niet volgen. Wij hadden het veel te druk met snuffelen, Bas heeft wel honderd keren zijn “vlag uitgezet”.

Onze vrienden zijn we niet tegengekomen, het was nogal vroeg op de namiddag en de meeste hondjes komen pas nadat de baasjes terug zijn van het werk. Wij hadden dus het rijk voor ons alleen deze namiddag…

Bas & Belle

Even wennen

Een andere zetel om in te slapen, een andere bench, de tuin die gans anders is, etenbakken op een andere plaats, het is weer even wennen na twee maanden Frankrijk.

Dan straks “ons” bos terug zien met al die hondenmaatjes die we gaan terugzien, de Gipsy die waarschijnlijk verbaasd gaat zijn dat we terug zijn en hij terug zijn dagelijks snoepje van ’t baasje krijgt als ‘m aan de poort zit te wachten…

Gisterenavond hebben we nog een korte wandeling gemaakt met ’t baasje. ’t Is te zeggen, we hebben het baasje door ’t bos gesleurd, hij kon niet volgen ! Er waren dan ook allemaal nieuwe geuren en geuren die we twee maanden niet meer geroken hadden.

Als klap op de vuurpijl stond May dan nog buiten te kletsen met een buurvrouw. May kan ons niet laten passeren zonder ons een koekje te geven. Op zo’n momenten interesseert het ons niet dat het overal anders ruikt, een Vitabis koekje gaat er altijd in.

Tegen vanavond zullen we het wel weer gewend zijn in ’t Belgikske, de buren hebben ’t baasje al bedankt voor het mooie weer dat 'm heeft meegebracht…

Bas & Belle

Laden en afsluiten

We mogen even niet in de weg lopen deze morgen,de baasjes zijn bezig met het aanzeulen van bagage die mee terug moet naar België. Het zijn net geen luchthaven toestanden van vorige week.

De Mitsubishi steekt al aardig vol en dat is zowat het cruciale moment om uit de weg te blijven. Rond dit moment heeft het baasje het altijd moeilijk want dan komen er gewoonlijk nog onvoorziene zaken op de proppen waar ‘m nog een plaatsje voor moet vinden, opletten dan jongens…

Nog even en dan kan ’t baasje de aanhanger met de Golf er op aankoppelen, dan is het moment van vertrek heel dichtbij. Water afsluiten, TV stekker uittrekken, luiken dicht en mogen/moeten we de auto in, voor een uur of acht met een tank- en plaspauze ergens rond Parijs.

Je hoort het wel hoe het was onderweg…

Bas & Belle

Omtoer

Van thuis naar thuis dat is bij ons 820 kilometer, het baasje heeft er vandaag juist geteld 918 gedaan. Hij had daar een goede reden voor. Iedereen die al in Frankrijk getoerd heeft ken de radiofrequentie 107.7 FM, dé radiozender voor snelweggebruikers. Die meldde een rode zondag op de snelwegen rond Parijs !

Nu had het baasje dat al wel gezien toen hij in Poitiers de A 10 opreed. De nummerplaten verraden alles. Een pak NL, B en D nummerplaten, aangevuld met alle departementen rond Parijs 75, 78, 91 tot 95 kortom “let tout Paris”. Dat is om miserie vragen om dan richting Parijs te rijden.

Nu zijn die Fransen ook ijverige “péage” bouwers en de nieuwe snelweg A 28 gaat over Le Mans, Alencon, naar Rouen, ook richting noord maar zo'n 100 kilometer "rond". Een snelweg van 2 jaar oud, nog niet zo goed gekend, enkel Engelsen gebruiken hem om richting kanaalhavens te rijden. Er was nog wat lokaal verkeer maar bij ’t baasje ging de zweep over ’t gaspedaal. 

Het is voor ’t baasje de vijfde maal dat ‘m de omweg neemt over Rouen, steeds als er moeilijkheden te voorzien zijn rond Parijs. Het is een uur langer maar ’t baasje zegt “dan moet ‘m zijn kas niet opfretten in de files” en je ziet nog eens iets anders onderweg.

Op ’t laatst heeft ‘m in Amiens de snelweg verlaten om via de national  richting Arras te rijden, rustig door de mooie dorpjes geeft terug een beetje het gevoel van reizen in plaats van haasten…

Bas & Belle

Eindelijk gelukt

Na verschillende weken op vinkenslag te hebben gelegen is het ons baasje gelukt de actie foto te nemen van ons vertrek om de postbode te pakken te krijgen.

Tientallen foto’s heeft ‘m “gedeleted” wegens niet goed, niet scherp, zonder onderwerp, alleen staarten… Gisteren wou hij het nog opgeven en nu, op de laatst mogelijke dag van dit verlof lukt het hem toch nog, het lijken de Olympics voor de Belgen wel, ook alles op ’t einde .

Deze foto toont zelfs rappe Belle nog, dat was ook nog niet gebeurt dat zij er op stond, Ik zet de sprint in, al een beetje trager als Belle, en de facteur die komt om de bocht met zijn geel Clio’tje. Alles erop baas, proficiat.

Bas

Onze vamp

Als een volleerde vamp heeft ze zich neergevleid in de zetel, Bas is al een paar keer komen snuffelen, maar het deert haar niet. Het is net of ze heeft die oude playboy’s gelezen en nu die pose’s probeert na te apen.

Even nadien stoeit ze weer in de velden achter alles wat beweegt. Ons Belle is soms niet “te schatten” en zeker en vast is ze nooit te voorzien in haar kuren.

In tegenstelling met de aangenomen pose is het een braaf hondje, een beetje schuchter naar lawaaimakende soortgenoten, aan de baas zijn hielen plakkend, en steeds het bezoek enthousiast begroetend.

Enkel in het veld, als ze iets in haar neus heeft dat voor interessant lijkt, heeft ze stoppen in haar flaporen. Ook als er water in de buurt is, is ze stoïcijns doof. Belle en water de ideale combinatie, zolang er maar geen zeep bij te pas komt…

Bas en Belle’s baasje

aanhangwagentje

Overbuur Mick heeft een camper gekocht vorig jaar, dit jaar heeft ‘m daar een  “motorbike” bijgekocht om te gaan toeristen in de buurt van de camper. Bij die motorbike hoort een aanhangwagentje om de motor op te vervoeren. Problemen met den “ellentrik” van de aanhanger bezorgden Mick slapeloze nachten.(haaruitval schreef het baasje bijna al, maar dat kan haast niet meer)

Waar Mick van wakker ligt daar wordt onze baas pas wakker van, een kolfje naar zijn hand. Jarenlang heeft ‘m elektrische panne’s oplossen, moeten aanleren op school. Het baasje duikt dan meteen in zijn gereedschapskist en snelt Mick ter hulp.

Opzoeken wat er mankeert is een kwestie van minuten. Hier waren meerdere mankementen oorzaak dat het zaakje niet naar behoren functioneerde. Een binnenin totaal verroeste stekker, schroefjes die niet meer los te krijgen waren, slechte kontakten, enkel de draden waren nog niet doorgebroken…

Een nieuwe stekker uit het baasje’s voorraad, eventjes de zaak uitmeten en Mick heeft terug licht, remlicht, knipperlichten links en rechts en zelfs de mistachterlamp werkt terug aan het aanhangertje.

Mick was natuurlijk de koning te rijk en als we vannacht niet kunnen slapen van Mick zijn gesnurk, dan weten we dat ‘m er echt gerust in is, in ’t werk van ’t baasje…

Bas & Belle 

Einde van de zomer ?

De krant Charente Libre kondigt in de editie van vandaag het begin van het vogeltrek seizoen aan. Op de luchthaven Brie-Champniers, tussen Angoulème en Cognac is er al een grote kolonie ooievaars neergestreken.

De krant vermeldt ook dat ze afkomstig zijn uit de Elzas, Duitsland en de noordelijke landen.

Ze zullen waarschijnlijk de regen en het koude weer beu zijn en het voorbeeld van de toeristen volgen. Zij boeken dan een “last minute” richting zuiden. Het grote verschil met de toeristen is wel dat zij het op eigen kracht doen en geen Airbussen of Boeings nodig hebben.

Wel een gelijkenis..., net als die vliegtuigen strijken ze neer op de luchthaven…

Bas & Belle