Berichten van 1 augustus 2012 tot 31 augustus 2012

De puppenkrant  07-08-12

Criminelen zijn die gisteren ons baasje zijn laptop hebben platgelegd door er zogezegd een “veiligheidssysteem” op te  plaatsen.

Het systeem leek op het professionele veiligheidssysteem dat ons baasje zijn PC beschermt en dus opende het baasje de site. En toen…. Toen was het goed mis.

Alles geblokkeerd en waarschijnlijk ook alles besmet. Vermits de andere laptop vorige week ook al schade had opgelopen door een gemorste kop koffie zaten wij in de rats. Peter, het baasje van Zeppos, die er zijn beroep van gemaakt heeft zo’n PC sukkelaars als ons baasje uit de rats te helpen stelde voor om een ander klavier vanuit België op te sturen maar het baasje dacht dat het goedkoper zou zijn van hier ter plaatse in Ruffec een klavier aan te schaffen.

En zo gebeurde het dat het baasje deze morgen samen met Lucy naar de PC shop trok om zich voor 15 € een nieuw klavier aan te schaffen. En zoals je kan lezen… het werkt.

Alleen zijn we de berichten die gisteren binnenkwamen op de reserve laptop kwijt of mogelijk zijn ze er nog maar zijn ze goed besmet. Zo is er het bericht voor de puppenkrant van Lennaert dat ons baasje voorlopig niet kan gebruiken. Net als de foto’s van verleden week…

We komen er in elk geval wel weer uit, enkel spijtig voor de ergernis die er toch bij komt kijken, wanneer zo’n computercriminelen rotzooi binnensmokkelen en het dan wel willen regelen als je aub (ze zijn wel beleefd) xx aantal euro’s wil overmaken op hun rekening en je hebt nog betalingsfaciliteiten ook, ze nemen alles aan behalve cash geld …

Het bericht van van Lando hebben we nog kunnen recupereren omdat toen de laptop al afgesloten was.

Hier komt het bericht van eenzame Lando

Bonsoir ma famille woefwoef et tatertater,

vandaag ben ik voor de eerste keer weer terug alleen thuis gebleven. Vanmiddag kwam moeke me eten geven. Ik was toen heel zot en wou steeds dat ze samen met me met mijn hondje speelde. Ook vanavond bij thuiskomst van baasje Nico en daarna van baasje Hilde herhaalde het ritueel zich. Hevig grommend met mijn hondje rondzwierend kwam ik afgestoeberd alsof ik wou zeggen: alé, kom het dan pakken, kom dan spelen. Vanavond heb ik echter mijn schade ingehaald hoor. We zijn een ander toertje gaan wandelen in de Liereman waar ik zowel flink heb gewandeld als leuk gespeeld heb. Op het plekje waar mijn mama, oma en oom toen gingen zwemmen stonden nu wel 5 paardjes. Ik keek er wel naar maar deed niets. In de hoopjes die ze achterlieten was ik meer geïnteresseerd, maar daar werd mijn neus tactisch aan voorbij geleidt, hihi. Nu lig ik met oogjes toe lekker op de zitzak, nagenieten noemen ze dat!

Snuffeltjes van Lando

De puppenkrant 06.08.2012

Gisteren konden we op het Max en Bente blog https://blog.seniorennet.nl/max_en_bente/

van Kiki lezen, dat Kiki iets had met koeien bij haar in de buurt in Arnhem.

Nu heeft onze Lucy ook al sinds het nest uitgezworven is een koe als troetel. Niet zo’n honderden kilo’s wegend koebeest als die van Kiki, die zijn er niet in deze buurt, maar toch een koebeest.

Neen bij gebrek aan veeboeren hier in de Charente heeft ze een pluche troetelkoe. Daar zeult ze gans het huis, de schuur en zelfs de tuin mee rond.

Maar ’s avonds moet de koe thuis zijn, dan moet ze bij slapenstijd mee in Lucy’s bench. Vanavond was ze zo moe dat ze aan de buitendeur bovenop koebeest in slaap is gevallen. Vermits die buitendeur vlakbij de computerwerkplaats van het baasje ligt was er snel een foto genomen van het schattige tafereeltje…

Belle & co

Lando had dan weer trainingsverhalen…

Dag Faes-familie,

Ik heb heel de namiddag en een deel van de avond op mijn lui gat gelegen. Zoooooooooooo moe van de training. Van de gehoorzaamheidsoefeningen zal het niet geweest zijn, want daar heb ik toch wel moeite mee, het zwemmen gaat me veel beter af. In plaats van in de breedte zwommen we nu ook de vijver over in de lengte. Ze moesten me niet het water induwen ik ging vanzelf net zoals mijn broer Louis. Misschien ga ik van de week op een avond eens extra op gehOORzaamheidstraining bij Hansje. Ik vind het gewoon niet leuk als er leuke speelkameraadjes in de buurt zijn ik ze gerust moet laten en mijn aandacht bij het baasje moet houden, maar naar't schijnt zal ik dat toch moeten leren. Mijn drentenkarakter is dus duidelijk ok, hihi. Vanaf morgen gaan de baasjes terug werken, 't zal mijn gatje varen (voor de NL-ers: 't zal wennen zijn)!

Grote poot,

Lando

Een Charentaise regendag…

Veel verschil met een Belgische of Hollandse regendag is er niet, het is vooral nat en je krijgt er net zo een vuile in plaats van een witte buik van…

Als je dan al buiten wil om te gaan spelen in de tuin komt er telkens een handdoek bij aan te pas als je dan terug binnen wil komen. Het vrouwtje staat dan klaar om de eerste eens goed droog te wrijven. De andere drie staan dan in wat een rij zou moeten zijn.

Na al die jaren Drenten in huis neemt ze het risico niet meer dat we ons binnen in huis beginnen schudden.

Het baasje heeft vandaag terug de traditie opgenomen van twee aan twee met ons te gaan wandelen. De eerste  twee, Hera en Lucy hebben de wandeling los mogen meelopen maar zagen er niet uit van het slijk door het muizen opgraven en koeioneren. De haren rond hun poten leken wel slijkklompen. Het baasje had zijn “kodakske” niet bij, spijtig want het waren in close up foto’s geweest voor een wedstrijd “raad eens wat dit is”.

Zelfs doorwinterde Drenteneigenaars met 25 jaar ervaring waren bij het raden toch ook totaal de mis in gegaan.

Belle en Heros, de twee krachtigste muizen opdelvers,  zijn dus mee mogen gaan wandelen aan de rollijn. De beste garantie op thuiskomen met een nog “ietwat” toonbare hond. En dat waren ze op het einde van de wandeling nog ook… toonbare Drentjes!

Omdat ze haast de ganse dag in huis waren gebleven ging het spel tussen de honden alsmaar crescendo. Tot het genoeg was voor het baasje en er besloten werd tot een time out. Dat was helemaal  niet naar de zin van de kleinste die kabaal van jewelste in haar bench maakte. Wat wil je,dat was van in Vosselaar geleden, meer dan een maand dus, en blijkbaar was ze vergeten wat een time out wilde zeggen.

Uiteindelijk is het ophouden met regenen ook het einde van de time out geworden en konden we toch nog de velden in om ons een goed te laten gaan en af te reageren…

Morgen voorspellen ze iets beter weer , en ondertussen is het alomtegenwoordige stof weg !

Belle & co

De puppenkrant 05-08-2012

Wanneer we het bericht van Lennaert hadden gelezen besloot ook ons baasje er een woordje aan te wijden hoe de van nature aanwezige “zachte beet” bij een Drentsche Patrijshond nog beter kon geoefend worden.

Ons baasje gebruikte niet de methode van de familie Wessels maar een toeter die hij een eeuwigheid terug eens heeft gekregen van een neefje.

Nu zijn de blog- en puppenkrantlezers gewend van bij elk bericht de nodige foto’s of afbeeldingen te krijgen en dus toog het baasje naar “Google afbeeldingen” om daar het nodige beeldmateriaal op te snorren.

Groot is zijn verbazing wanneer hij, nadat hij “een zachte beet” heeft in gegeven, daar een foto staat van… Hera met haar toeter in haar bek ! ! !

Verder heeft ons baasje niet gezocht. Wat hij zocht heeft hijzelf onbewust op het “wereld wijde web” gezet…

Belle & co

Hier het “zachte bek” verhaal van Lennaert

Hallo bloggelaars,

Elke zaterdagochtend krijg ik een gekookt eitje. Niet netjes gepeld maar met schil en al. Mijn papa neemt altijd heel voorzichtig het ei aan, zoekt een rustig plekje in de tuin, bijt voorzichtig één gaatje en smikkelt langzaam de inhoud op, en daarna dan toch ook maar de schil.

IK doe dat anders. De eerste keer had het vrouwtje voor de zekerheid het ei al kapotgemaakt en dat had ze goed ingeschat. Ik keek nog niet eens wat ik kreeg en hap slik weg. Daarna dacht ik er komt nog meer, maar nee hoor. Het eitje is een oud ritueel sinds mijn baasjes honden hebben, en dan alleen voor de zaterdagochtend. Het is de bedoeling dat ik ook laat zien dat ik “zacht in de bek ben” iets wat een echte Drent natuurlijk is. Inmiddels zijn we 10 weken en 10 eitjes verder en heb ik al iets bijgeleerd. Ik neem het eitje al voorzichtig aan, maar kan me toch niet beheersen. Voordat ik het terras af ben bijt ik het in een keer kapot en schrok het naar binnen. Het mag dan een zaterdagochtend ritueel zijn, ik vind het gewoon lekker.

Mijn baasjes hebben dan eindelijk ook de inschrijving de deur uitgedaan voor 25 augustus in Heurne. Ik ben zo benieuwd naar de rest van de familie. Gelukkig blijven we toch BBknoeien en tijd om te spelen en de banden te verstevigen.

Een zondagse luie knuffel van Lennaert want naast rennen, ravotten en stoute dingen doen met mijn papa, zijn we ook heel goed in slapen.

Lennaert

Kleine kans,  maar…

Het is een waterkansje dat ons blog in dit geval kan helpen, maar het is op vraag van Marian, het Arnhemse vrouwje van onze Kiki.

Ons baasje is van oordeel dat het gezegde “niet geschoten is nooit raak” voor de volle 100% waar is, en we plaatsen dus ook dit bericht om deze gevonden hond terug te brengen bij zijn eigen baasjes.  Ook al is hij gevonden aan de gans andere kant van Frakrijk als waar wij wonen !

Dit is de integrale mail zoals we hem van Marian in onze mailbox kregen…

Hallo Jan,

Kun jij misschien dit bericht op het blog of je FB-pagina zetten?

Wie weet leest er iemand mee die de hond herkent en hem met de baas of bazin kan herenigen.

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=460919937265043&set=a.459777110712659.109413.445978405425863&type=1&theater

Groetjes,

Marian.

Graag gedaan Marian,

Belle & co

Het is stilletjes…

Het is zelfs heel stilletjes en de roedel is lui. Het lijkt wel of ze hebben zich de twee vorige weken zwaar overtroffen.

Voor meer dan een wandeling is ons viertal amper te motiveren. Wel is Lucy in et kader van de opvoeding en socialisatie deze morgen terug mee boodschappen gaan doen naar de krantenboer en de bakker.

Daar loopt ze dan heel netjes met het baasje mee rond in de stad, ondertussen zoveel mogelijk vriendelijk te zijn tegen de mensen in de straat en de winkels.

We zijn al zo bekend in Villefagnan dat de mensen opmerken dat ze weeral “grandi” is tegenover vorige maal dat ze Lucy zagen . Ons kleinste Drentje blijft wel opvallen in een stadje waar de jachtvereniging de grootste vereniging is !

Wat het weer in de Charente betreft kan je het overnemen van wat Sabine  en Frank van het één nieuws op TV vertellen. Een zon en een bui en niemand weet wat waar gaat gebeuren .

Toen het baasje de krant wilde fotograferen om dit bericht te illustreren dacht  Lucy hierbij onmisbaar te zijn. Zij moest dringend bij het baasje op tafel én op de krant gaan zitten !

Belle & co

Straf hé

Nu heb ik toch weer iets héél straf meegemaakt.
Verleden weekend moest ik spijtig genoeg naar een begrafenis van een vriend van de familie.
Wat ik daar in de mis meemaakte... ongelooflijk !
Mensen schamen zich voor niks meer !

Omdat er nogal veel volk was, stond ik tussen een hele hoop andere mensen vanachter in de kerk. Ongeveer halverwege de mis ruik ik ineens iets verbrand. Ik kijk rond en zie dat er een tweetal rijen achter mij iemand gewoon een sigaret opgestoken heeft.
In de kerk, hé !!
Ik draai me om naar die vent en vraag of hij wel weet wat hij aan het doen is ? En of hij niet beter rap zou maken dat hij buiten ging met die sigaret !
Weet ge wat die vent deed :
Die gaf mij gewoon een duw in mijn rug en…… bijna de helft van mijn Duvel op de grond !

A.D.

De puppenkrant 04.08.2012

Ons hoofdbestuur was gisterenavond “uithuizig”. Volgens wat wij hebben opgevangen was het heel plezant. Ons baasje is zich momenteel aan ’t specialiseren in het moeilijkste wat er bestaat zegt hij…moppen vertalen en dan vertellen in de andere taal. Het lukt hem al bij een tweetal moppen.

Het vervelende was vanavond dat er een mop over een Marokkaan bij was en ze waren te gast bij Ria en….Mohammed…Maar ’t is geen racistische mop en ook hij heeft er smakelijk mee gelachen.

Terwijl de bazen op stap waren liep de mailbox weeral smoorvol. Berichtjes van Lando en Lobke maar ook puppy foto’s van het nestje “Glosterkens” van Luc v.d. Heijning in Goirle http://www.thegloucester.eu/ . Erg mooie foto’s van de eerste maal dat de pup’s buiten eten kregen !

Belle & co

Eerst de Lando wetenswaardigheden

Dag lieve familie,

hier ben ik weer terug van op Oud-Turnhoutse bodem. Ik heb mijn huis al terug tegen 150 km / uur verkend hoor. 't was echt nieuw kermis zoals ze hier zeggen. Het poezenpotje met melk vloog al door heel de keuken omdat ik de poes achterna zat. Vannacht ben ik 2 keer wakker geweest maar nu heb ik mijn draai al terug gevonden hoor. Ik ben zelfs al in mijn vertrouwde bos in de Liereman gaan wandelen. Het is daar wel 'plat' hoor als je gewend bent om je tenen te krullen om af te remmen van de berg. Eén keer kroste ik zo hard de berg af dat ik bijna overkop ging in Oostenrijk. Omdat ik zo flink ben geweest op reis (en omdat het mijn baasjes waarschijnlijk veel minder dweilwerk geeft) kreeg ik vandaag een etens- en drinkbak op staander. De andere waren echte slibberbakjes en gleden altijd overal heen als ik mijn neus erin stopte. Oh ja Jan, als je Maaren volgende keer ziet mag je hem van mij eens goed bij zijn lurven pakken hoor! Weet je waarvan Maaren jou verdenkt?  Dat het nestje eigenlijk maar uit 11 Drentjes bestond maar dat je er 1 geschilderd stinkdiertje hebt tussengestoken dat ik ben!!!!! 'k moet toegeven, soms leek ik er in Oostenrijk echt wel op ook hoor, was het de lucht of de mengeling met andere korrels, de vogels, mol of muis die ik at .... Gelukkig had het hotel enkel een brandalarm en geen smogalarm, haha.

Frisse groeten,

Lando

En dan de “straffe toeren” van Lobke

Lieve mams,

Ik wil je even laten weten dat ik het vrouwtje vanavond een hartverzakking heb bezorgd, en ja, eigenlijk ben ik zelf ook wel erg geschrokken, maar dat laat ik natuurlijk niet merken hè!

Het leek me wel leuk om m’n horizon eens wat te verbreden naar de andere kant van de sloot waar wij ‘s avonds altijd langs lopen. Ik had al een paar keer gezien dat daar een paar anderssoortige viervoeters rondlopen, zoiets als die kattekop bij Lennaert thuis. Ik heb m’n oren even dichtgestopt en ben via een smal bruggetje de sloot overgestoken. ‘k Weet niet of m’n vrouwtje me geroepen heeft, dat kon ik natuurlijk niet horen, maar opeens hoorde ik tóch een fluit, en toen ik keek zag ik dat er niet op me gewacht werd, maar dat ze was doorgelopen. Toen schrok ik toch wel, en besloot in rap tempo maar weer naar m’n vrouwtje te gaan. Iets TE rap..... toen ik weer in sneltreinvaart over het bruggetje terug wilde, bleek dat toch wel ietsepietsie erg glad te zijn, en vloog ik zó de bocht uit van het bruggetje af...... net niet IN de sloot , maar ERNAAST in het riet. Met opgeheven hoofd, alsof er niets gebeurd was heb ik m’n weg toen maar vervolgd naar m’n vrouwtje die verbijsterd stond te kijken.

Iets anders waar ik haar dagelijks mee op de kast krijg zijn slakken....hihihihi..... Ze heeft daarover al eens haar beklag gedaan bij jouw hoofdbestuur mam, maar die lacht zich alleen maar rot, en zegt dat slakken erg lekker zijn. Hier denkt iemand daar dus duidelijk anders over, die vindt het vieze glibberige slijmbeesten, en juist ja, die breng ik dus in grote aantallen binnen, of eet ze met huisje en al op. Vanavond tijdens m’n wandeling heb ik ontdekt dat er ook slakken zijn zónder huisje, en die zijn ook niet te versmaden. Jammer dat ik zelf geen foto’s kan maken, anders zou ik je kunnen laten zien hoe er hier gekeken wordt....hahahaha...  

Helaas geen foto’s van m’n acties vanavond, volgende keer gaat de camera weer mee is er gezegd.

Lieve mam, heel veel slijmerige likjes voor iedereen weer,

Je Lobke.

Verliezen met hoog opgeheven hoofd

Ons baasje heeft zoals gewoonlijk als er tennis op TV is, gekeken. Ditmaal echter leek er geen eind te komen aan de match tussen de Zwitser Federer en de Argentijn Del Potro.

Het tennis leek wel eindeloos maar aan de reacties van ons baasje was het wel razend

spannend. Op enkele minuten na duurde de match vier uur en half.

Uiteindelijk heeft de Zwitser het gehaald. Spijtig zegt het baasje die het niet zo met Zwitsers in het algemeen heeft. Maar dat dateert nog uit de tijd dat hij internationale depannage deed en enkele malen in de clinch is gegaan met Zwitserse garagehouders en politieagenten, die daar ook “gendarmen” heten.

Spijtig dus voor Del Potro die samen met Federer deze namiddag tennishistorie heeft geschreven. Als het aan het baasje had gelegen was er een andere winnar geweest. Maar verliezen in zo’n match is in elk geval haast even goed als goud behalen.

Hier kon je de Olympische gedachte “deelnemen is belangrijker als winnen” op plakken!

Wij dachten zelfs dat we er onze wandeling bij gingen inschieten want het hoofdbestuur is vanavond uitgenodigd bij Ria en Mohammed, die andere Belgen hier in het dorp. Even leek het er op dat ons baasje de match in La Billauderie, het andere gehucht van ons dorp, waar Ria woont zou uitkijken. Maar uiteindelijk heeft ons baasje gekozen voor een korte wandeling over een omgeploegd veld waar de dode muizen  zomaar voor het oprapen liggen.

Dat komt omdat de ploeg achter de tracto van boer Serge de muizenholen iets rapper naar de vernieling kan helpen dan de de sterke graafpoten van vier Drentsche patrijshonden. Maar we hebben onze wandeling nog gehad en dat is wat telt.

Maar toch spijtig van het verlies van Del Potro voegt ons baasje er aan toe…

Belle & co

Twee honderd negen en negentigduizend vijfhonderd

Dat is het cijfer dat de teller van de “views” op het Bas en Belle blog deze namiddag aangaf. Nog 500 te gaan voor we de 300.000° view mogen aankruisen.

Op 200.000 was het Monika Donkervoort en op 250.000 was het Ute Claessens die eeuwige roem verdienden door te bewijzen dat zij de zoveelste bezoeker waren.

Ook voor de 300.000 beloven we eeuwige roem op het Bas & Belle blog met vermelding en foto in de linkse kolom van het blog.

Wat moet je doen om die roem te verdienen ? Gewoon met je “kodakske” een foto nemen van de teller op het blog, liefst duidelijk, en met de foto van Simonne er bij .

Om de vaste lezers van het Belle, Hera en Heros blog het makkelijk te maken en hen ook een kans te geven op eeuwige roem, geven we hieronder het blog adres van het Bas & Belle blog

https://blog.seniorennet.be/bas_en_belle/

Veel succes en we zijn erg benieuwd we we binnen enkele dagen mogen bijvoegen in de linkse kolom

Belle & co

De puppenkrant 03.08.2012

Het baasje heeft er een actieve helper bij aan de computer sinds ze gisteren eens heel serieus naar haar voeten heeft gekregen, staat of zit er ene Lucy permanent naast het baasje zijn bureaustoel.

Het zat er al enige dagen aan te komen, ook Belle zag het niet graag hoe “vrijpostig” Lucy met de andere roedelleden omging. Ook zij had Lucy al enkele malen “verwittigd” en  gecorrigeerd.

Toen er gisteren na het eten weer eens geen rem op stond, heeft ons baasje, nog steeds lid van het hoofdbestuur, haar eens goed vast gegrabbeld tot ze “zich gaf” , en op haar rug ging liggen ten teken van overgave en ze toe gaf - OK jij bent de baas –

Lucy heeft zich hier haast twee weken te pletter geamuseerd en iedereen vermaakt met haar gekke capriolen maar ten goede aan haar opvoeding is dat niet gekomen.

Het baasje is nu wel blij dat ze de ingreep van gisteren ook vandaag nog herinnert en dat we op een rustiger wijze dan gisteren verder kunnen werken om van haar dat super Drentje te maken dat ze in zich heeft.

Zou het dan toch waar zijn wat men steeds beweert “het zijn net kleine kinderen die Drentenpupjes” ?

Belle & co

“Onze Louis” uit Oostrozebeke maakt het tegenovergestelde mee

Dag Faesfamilie,

Bij jullie keert de rust terug na al het bezoek en hier is de rust vertrokken.

Na 10 dagen absolute rust is hier de chaos teruggekeerd. Stan, Lore en Bo zijn terug van op kamp. Met een hele hoop valiezen vol vuile kleren en zand.

Zondag was het nog een supertoffe dag. Gaan wandelen met het baasje en het vrouwtje in het Kluisbos. Jammer genoeg moeten we hier al direct de auto nemen om ergens in de natuur te gaan wandelen. En ja hoor, halfweg vond mijn ochtenmaal zijn weg terug naar buiten. Daar aangekomen hebben we een flinke wandeling gemaakt. ’s Middags heb ik me meer dan voorbeeldig gedragen aan tafel. Mijn leiband mocht zelfs af.

Zoals ik al zei, kwam het groot lawaai dinsdag thuis. Wat schrokken ze van hoeveel ik was gegroeid.

Gisteren was ik thuis met het baasje en de kinderen(het vrouwtje kwam alleen ’s middags thuis om te eten, ze moet nog werken) Het was supertof. Het baasje was hout aan het zagen en met de kindjes ben ik op kattenjacht geweest op de weide. Er zit daar een nest wilde katten en toen ik ze zag, werd ik plots helemaal wild. Ik ben ze achtervolgd tot op het dak van een  rootput. Ik ben zelfs onder een pallet gekropen om er bij te geraken. Het is me wel nog niet gelukt om er één te vangen. ‘Dat komt nog wel’ zegt het baasje.

Na al dat harde werk moest ik natuurlijk serieus uitrusten.

Is wel leuk, vakantie.

Vele groetjes,

Louis

Lobke geeft verslag van haar trip naar het land van haar roots

Lieve mams,

Ja hoor, vandaag was ik weer even terug in mijn geboorteland.

Nadat het baasje zijn dingen had gekocht in Essen, zijn we nog even naar de bakkersmolen in Wildert gereden. Daar schijnen ze altijd erg lekker brood te verkopen, alleen was het vanmiddag uitverkocht.

Vrouwtje heeft toen maar wat andere lekkere dingen meeegenomen, alleen hebben wij hondenkinderen daar niets van gekregen.

Toen, eindelijk, want we zaten al heel lang in de auto, zijn we ergens naar toe gereden waar we gingen wandelen. Het was bij de Kalmthoutse heide.

Er viel daar heel veel voor mij te snuffelen, maar ik ben toch maar dicht bij de baasjes gebleven. Ze hadden nl gezegd dat ik gelijk bij hen moest komen als de boswachter in zicht zou komen, want ik liep illegaal los. Veel te snel naar mij zin kwamen we weer bij de auto, die ik op de heenreis weer had ondergekotst. Ik was dan ook niet van plan er wéér in te gaan, en ben maar plat op de grond gaan liggen. Ik houd me dan ook nog eens erg slap, zodat ze niets met me kunnen beginnen. Nou ja, uiteindelijk werd ik toch weer opgetild en belandde ik weer in de auto. Ik ben benieuwd hoelang ik misselijk blijf in de auto. De baasjes hadden het er over dat het bij Siebe heel lang heeft geduurd, maar uiteindelijk over is gegaan. Ik wacht dus maar af, leuk vind ik het niet in ieder geval.

Lieve mam, doe de lieve groetjes weer aan oma, oom Heros en m’n zusje Lucy.

En natuurlijk ook weer knuffels voor het hoofdbestuur!

Lobke.

En een fiere Lenaert geeft melding dat hij nu ook “gediplomeerd” is

Hallo Mams,

Ik heb mijn eerste diploma gehaald. Tijdens het examen liep er een konijn op het veld, en ging mijn jagershart bonzen, maar ik kon toch nog voldoende aandacht opbrengen om alle proeven te volbrengen.

Het is al bijna middernacht maar ik hoop dat het nog niet te laat is voor de puppykrant.

Warme neus van je Lennaert, of zoals tante Simonne zei “Onze Lennaert”

Nvdr: Een heel dikke proficiat voor Lennaert én voor vrouwtje Jeanny die hem zo ver begeleidt heeft

“Stoeber”

Ik weet niet dat het woord “stoeber” ook boven de Belgische grens bekend is maar bij ons is het stof, veel stof, dat overal neer dwarrelt. Meestal op plaatsen waar het niet gewenst is.

Het baasje zegt dan “je kan er met je vinger “smeerlap” in schrijven”

De oorzaak is een combinatie van verschillende factoren.

Droogte, langere tijd zonnig weer dat de “calcaire” in Vlaanderen bekend als dolomiet, waar dekoer bij ons mee bedekt is, is zo één factor.

Vier tot acht Drenten die liggen spelen, zich rollen, en “vechten” in dat stof is hoogst waarschijnlijk de grootste factor . Als je momenteel één van de honden tegen hun flank tikt veroorzaakt dat een ware stofwolk.

Maar ook het vele bezoek van de laatste twee weken heeft er aan meegeholpen. Het is in juli/augustus niet te voorkomen. Het TV scherm is de grootste aantrekkingsplaats van stof.

Maar daarstraks is er een buitje gevallen, veel te kort en niet intensief genoeg om alle stof op de grond te houden. Maar de lucht was toch goed enkele uren haast stofvrij.

Het aasje heeft al overwogen van de sproeier enkele uren te laten draaien op de koer maar ’t vrouwtje houdt nu eenmaal meer van stof dan van slijk ….

Vlak voor het begon te regenen is ons laatste bezoek richting Gent vertokken. Freddy en Annemie moeten een van de eerstvolgende dagen ook terug aan de slag. Zij hebben in elk geval telkens buiten kunnen eten. Van ontbijt tot “diner” buiten, daar zullen ze de volgende dagen, terug in België, enkel nog van kunnen dromen …

En hier in Ferret zijn voorlopig geen bezoekers meer aangekondigd. Dat wil ook zeggen dat Belle haar Zeppos mist, zoals Lucy Jago en Hercule mist.

Dat wil ook zeggen dat we vanaf morgen de training van Lucy terug aanvatten.Die heeft van alles geprofiteerd en overal de beste zaken weggekaapt en veelal haar eigen zinnetje gedaan. Daar gaat verandering in moeten en wel vanaf morgen ochtend…
Belle & co

Het hoorapparaat…

De dokter schreef een hoorapparaat voor, voor één van zijn oudere patiënten.

De man zag er erg tegenop om zo'n ding te dragen, maar toen hij inzag dat

het nauwelijks zichtbaar was, besloot hij het toch te proberen.

Een maand later kwam hij op controle.

'Hoe gaat het?' vroeg de dokter.

'Wel, ik heb de afgelopen maand dingen gehoord die ik nog nooit gehoord

had', zei hij.

'Dat is prachtig!' zei de dokter 'En wat zegt uw familie daarvan?'

'O, ik heb het hen nog niet verteld. Ik amuseer mij rot en heb mijn

testament al viermaal veranderd'.

De puppenkrant 02.08.2012

Vandaag hoef ik zelf niet veel te schrijven blijkbaar, het baasje vertelt hier dat de binnen en buitenland correspondenten alle terug op post blijken te zijn. Er is dus nieuws uit Nederlands Limburg, Uit Numansdorp und aus Tirol .

Eerst laten we Lennaert aan het woord

Hallo Faeselaars, roedelaars en boffers in Frankrijk,

Wat kan het leven toch lekker zijn “vakantie”, mijn huisgenoten constant in de buurt, kinderen, katjes, logeerpartijen en een fanatiek baasje.

Ja fanatiek, jullie lezen het goed! In eerste instantie was ik het project van mijn vrouwtje, zij ging braaf met mij naar de puppycursus. Nu mijn baasje heeft gezien hoe goed ik ben (ahum) oefent hij elke dag met mij en ook oefeningen die helemaal niets met de cursus te maken hebben. Hij zit nu zelfs te denken aan een jachtcursus om mijn ras en roots eer aan te doen, en het later zo mooi staat op mijn palmaris. Helaas zijn de cursussen hier in Limburg erg dun gezaaid en heeft mijn baasje niet altijd veel tijd, dus als iemand een tip heeft…

Vanmorgen weer stiekem naar boven geslopen. Vrouwtje zat voor de buis naar mannenhockey te kijken (nederland-Belgie, 3-1!) en baasje werkte aan zijn figuur. De poes en kleintjes zaten beneden en de kust was veilig. Ik heb lekker alle kattenvoer opgevreten. Daarna moest ik een boertje laten, en het klonk als Brooumiauw. Toch maar niet te veel  kattestuff meer eten, voordat ik het weet moet ik ook op een erg kleine bak schijten en door een veel te klein luikje naar buiten.

 Ik ben een beetje aan de dunne, maar dat ben ik zelf schuld. De sneeuwappelen zijn nl. van de boom aan het vallen. Dit is een rare appel die nu al rijp is. Hij smaakt heel fris, maar je kunt ze niet bewaren, je hapt erin en na 5 minuten wordt het al bruin. Ze heten schijnbaar “sneeuw”appel omdat de bomen ook heel vroeg bloeien, ja zelf als er nog sneeuw ligt. Deze wijsheid heb ik van mijn vrouwtje, en die heeft het weer van haar vader enz. Elke dag snoep ik 2 á 3 appeltjes en dat heeft weer zijn uitwerking op mijn darmen……ze zijn zoooo lekker….

Vele neusjes, kwispels en harde poten voor mijn grote familie,

Lennaert

En dan komt jodelaar Lando aan het woord

Jodeladiewaf,
 
ja ik blaf ondertussen al een goed mondje Ootenrijks hé. Vandaag ben ik in een grote gondel met heel veel mensen in naar 1770m hoog gegaan. En wat doe je zoal in een gondel? Slapen natuurlijk. Mijn baasjes begrijpen er niks van maar zijn er wel blij mee dat ik zo vlot mee omhoog vlieg. En wat doe je dan op zo'n smal bergpaadje als Drent? Op zoek naar een prooi natuurlijk. Onvoorstelbaar hoe ik daar iets kon vinden maar het is me gelukt. De baasje discusieren nog of het een mol of rat was, het hoofd miste immers. Oordeel zelf maar op de foto. Vanavond werd er hier weer van deeg heen en weer gelopen met tassen en valiezen. 't Schijnt dat ik morgen m'n accent weer moet aanpassen naar Vloams. Dan kan ik weer achter de poezen Saartje en Tijgertje jagen. Die hebben 2 weekjes rust gehad. Alé, ik ga een dutje doen zodat ik morgen fit ben om heel de dag ..... te slapen in de auto (dat hopen de baasjes althans)
 
Bis balt,
dein Lando und die Wouterkes

En Lobke in Numansdorp eindigt de krant

Lieve mams,

Wat hoorde ik nou, kwam door de schuld van mijn familie de puppenkrant gisteren zo laat?

Heb ik dat onbehouwen gedrag van jullie geërfd? Het heeft zeker wel even geknetterd daar in Ferret?

M’n vrouwtje zegt dat ik al een grote meid ga worden. Niet omdat ik zo braaf ben, maar omdat ik mijn puppyvacht aan het verliezen ben.

Dat vinden ze hier heel jammer, het gaat allemaal veel te snel, zeggen ze.

M’n buikje en m’n staart hebben al de stugge drentenharen, en op het midden van m’n rug loopt over de hele lengte een donkere streep, dat zijn ook al grotehondenharen.

Morgen gaan we geloof ik wat leuks doen. Alhoewel.....ik moet dan wel weer in de auto....  Ik heb gehoord dat we weer even teruggaan naar mijn geboorteland.  Baasje moet daar boodschappen doen, ik geloof dat de voorraad van het één of ander op is. Vlakbij die winkel schijn je leuk te kunnen wandelen, dus dat gaan we ook doen. Morgen verslag daarvan.

Verder komt deze week Marieke nog om te trainen met Siebe. Dat is dan geen jachttraining, maar iets met canicross of zoiets, ik ga in ieder geval kijken wat ze dan gaan doen.

Mam, zullen jullie verder voorzichtig zijn met koffie bij laptops?  Ik wil wel het nieuws van mijn broertjes en zussen blijven lezen hoor.

Lieve knuffels weer voor iedereen,

Lobke.

Dagen van afscheid nemen…

Tijdens de vorige dagen stond het blog in het teken van familie en vrienden van de baasjes die ons kwamen bezoeken of hier in de buurt vakantie namen.

Tante Rita (van de koekjes) was de eerste die neer streek op 15 kilometer van hier, in Saint Fraigne.

Nadien kwamen Jean-Pierre en Ute met Belle’s dochter Hadise en met Jago. Toen waren we met 6 Drentjes op het erf. J-P en Ute bleven een week, ze kwamen op zondag en reden  deze week maandag terug richting Budingen.

We hadden ook Luc en Katia met de kinderen Jef en Fien en “onze” Kiet op bezoek. Die waren op doortocht naar de Dordogne. We waren toen met zeven Drenten in de tuin en huis !

We kregen ook Peter en Hilde en de kinderen Florian en Bellefleur op bezoek. Zij kwamen na een verkwikkend vakantieverblijf in de Dordogne bij ons toe, op de dag dat Luc en Katia ons verlieten. Die beide Drentenliefhebbers moeten elkaar ergens hebben gekruisd…Peter en Hilde hadden buiten de kinderen, ook Zeppos de stamvader van onze roedel, en Hercule, de eerstgeborene van Belle bij zich. We waren toen met acht Drenten op de hof !

 De dag dat J-P en Ute terug richting België reden, kwamen Freddy en Annemie bij ons aan. Die kwamen na hun vakantie in Toledo Spanje, op de terugweg nog even bij ons langs. Annemie is de voormalige school directrice van ons baasje,  en zij en Freddy zijn bij ons hoofdbestuur “vrienden voor het leven”. Er zijn niet veel jaren gepasseerd de laatste dertien jaar dat ze niet bij ons te gast waren. Er is niets mis met hen, alleen hebben zij geen hondje … En morgen vertrekken ook zij terug richting Gent. Annemie, van wie de hobby koken is, heeft twee dagen de scepter gezwaaid in onze keuken. Gisteren was het paëlla en vandaag kregen we eendenborst op ons bord. De culinairen onder ons gaan hen missen… zeker weten.

Vanaf morgen gaat het “stillekes” zijn in de hof ! ! !

Belle & co

Drie oudere mannen zitten samen op een bank

Zegt de eerste: “Ik ben nu vijfenzeventig en ik begin er verdomme ferm last van te krijgen.

Deze morgen wandelde ik op mijn dooie gemak over de straat, kijk naar links, naar rechts,

steek over en plotseling vliegt er een mastodont van een vrachtwagen rakelings langs.

Ik had hem niet zien komen. Mijn ogen, mijn ogen.”

De tweede replikeert: “ Ik ben er nu tachtig en gisterenavond liet ik de hond buiten.

Plotseling zie ik een man met zijn vingers in zijn oren wild rond springen.

Ik kijk naast me en een prachtige slee kan nog juist remmen op een tiental centimeter van mij.

Iedereen had het getoeter gehoord, maar ik in ’t geheel niks. Mijn oren, mijn oren !”

Antwoord van de derde: “Ik word er dit jaar vijfentachtig. Deze morgen rond een uur of elf kreeg

ik plotseling zo’n danige goesting in sex, dat ik mijn vrouwtje een ferme beurt heb gegeven.

Zij was verbaasd en zei me Dré, dat is nu al de derde keer deze morgen !’

Mijn geheugen, jongens, mijn geheugen !”

De puppenkrant 01.08.2012

Na de computer problemen van gisteren proberen we terug een nieuwe puppenkrant op een normaal tijdstip uit te brengen.

Gisterenavond was het hier Spaanse avond. Freddy en Annemie, de laatste is baasjes’ vroegere schooldirectrice, waren eergisteren in Ferret neergestreken . Annemie wilde ons vergasten op een vriê echte Spaans paëlla.

Het is smullen geworden en vingers en duimen aflikken voor de baasjes. Wij hebben ook wat overschotjes gekregen over onze brokken en hebbenn ook gesmuld dat het een lust was.

Voor de foto’s gaan we op een klein fotootje na, putten uit eigen voorraad. We hopen van onze correspondenten nog wat nieuw materiaal te mogen ontvangen.

Het zal nog wel enkele dagen duren vooraleer het blg terug op volle toeren draait maar Lando en baasje Hilde stuurden alvast volgend bericht.

Vanuit Oostenrijk kregen we nog wat “bergnieuws”

Bonsoir, Güten abend hotel Faes,

Onze voorlaatste dag was lekker warm. We zijn vanochtend naar de grote stad Salzburg geweest. Ik doe het hier heel flink in de auto, nog geen één keer misselijk geweest ook al is het warm. Ik eet ook heel goed, 's morgens niet zo veel maar 's middags en 's avonds eet ik mijn bakje helemaal leeg zelfs een mix van mijn gebruikelijke korrels met nieuwe Oostenrijkse.

Na de middag heb ik eerst een dutje op de kamer gedaan en dan in de tuin aan het zwembad. Ik ben altijd lekker bij mijn baasjes, alleen als ze s'avonds gaan eten niet dan blijf ik alleen op de kamer en dan amuseer ik me met een knabbelbeentje of wat rusten op de koele badkamervloer. Morgen gaan we met een groot bakje naar de top van een hele hoge berg en doen daar een klein rondwandelingetje. Misschien zien we wel sneeuw, daar heb ik nog niet ingetrapt men mijn drentenpootjes hé. In bijlage een foto van mijn drentenpootjes na een oostenrijkse wandeling!

Lieve groetjes,

Lando en de Wouterkes