The man in Black!

Groot alarm na “de laatste dit jaar”…

Inderdaad, groot alarm was haast “paniek”. Een uurtje nadat Belle met de egel hier aan de deur kwam voelde het baasje “iets” kriebelen in zijn haar ! ! !

Nazicht in de badkamer, bracht aan het licht dat ons baasje er nog een “huisdier” bij gevonden had. Een rasechte vlooi wisselde binnen de kortste tijd het heden met het eeuwige.

Maaaar…. De schuldige, waar het baasje enkele momenten daarvoor nog mee gespeeld had, die lag ook in haar vacht te krabben. Ikke dus, de egelvanger….

Nu herinneren de baasjes zich nog de miserie die ze destijds hebben gehad met Bas en de vlooien ! Bas moet “zoet bloed” gehad hebben want hij was als een magneet voor vlooien. Was er in het dorp één vlooi gesignaleerd, even later zat ze bij Bas.   Plezant is anders zeggen de baasjes en op enkele minuten werden gisterenavond alle registers van vlooienbestrijding opengetrokken.

Alles was nog voorradig, dus dat scheelt een pak tijdwinst. Want op tijdwinst komt hier bij op aan. In no time vermenigvuldigen die beesten zich als de pest !

Ik werd gepoederd zoals de madammen in de tijd van Louis XIV, en kreeg dadelijk een nieuwe pipet anti parasieten in haar nek.

Toen even later ook Heros met die egel bezig was in de tuin kreeg die van hetzelfde laken een broek. Een poeder en pipetje behandeling was ook zijn deel. Uit voorzorg hebben de baasjes dan ook Hera maar een spoed behandeling gegeven.

Blijkbaar kan het alarm nu wel afgeblazen worden, niemand krabt zich abnormaal, maar toch gaan de bazen vlak voor we hier vertrekken nog eens goed “spuiten” tegen neten van vlooien. Een verassing van die aard kunnen ze missen als kiespijn wanneer we terug naar hier komen.

Nu heb ik al tientallen egels meegebracht naar huis, misschien wel dertig, maar toch is het de eerste keer dat dit me overkomt… straf hé….

Belle

Tolerantie…

Ik ben stomverbaasd dat zoveel mensen tegen de nieuw te bouwen moskee op Ground Zero in New York zijn.
Ik ben van mening dat het 't doel moet zijn van elke Amerikaan, elke Europeaan, ja elke wereldburger, om tolerant te zijn.
De moskee moet toegestaan worden zodat tolerantie uitgedragen wordt.

Dat is de reden waarom ik ook voorstel een homo-nachtclub te openen naast de moskee om zodoende tolerantie te bewerkstelligen vanuit de moskee.
We kunnen de club bijvoorbeeld 'De Turkse Cowboy' noemen.
Daarnaast zou dan een slager gespecialiseerd in varkensvlees moeten komen. Met voor de deur een barbecue met spare ribs.
Aan de overkant van de straat komt dan een lingerieshop met de naam: Victoria maakt nergens een geheim van.
In de etalage mannequins die de niemendalletjes showen.
Naast de lingeriewinkel is nog wel plek voor een drankwinkel, een videotheek en uiteraard ook een stripclub!

J.P.

De laatste van dit jaar ?

Groot kabaal daarjuist hier op de koer. Het is Heros die zijn grote klep staat open te trekken tegen mij. Niet dat ‘m daar een zinnige reden voor heeft want wat ik aan het doen ben durft of kan hij toch zelf niet !

Ik heb in de tuin nog loslopend wild gevonden! Er liep nog een egel in de tuin en die heb ik nu bij als cadeautje voor de bazen. Als ik die opmerk in de tuin dan blaf ik eens tegen die egel en geef hem dan een tik met mijn poot. Dan rolt pinneke zich op en pak ik hem bij zijn pinnekes en breng hem tot bij het baasje.

Het baasje is daar steeds laaiend enthousiast over als ik zo’n cadeautjes voor hem meebreng. ’t Baasje doet zelfs zijn echte lederen handschoenen voor aan. Dat doet ‘m nog niet voor de koning zegt ‘m zelf. ’t Vrouwtje zegt ons dan ‘m weer aan ’t overdrijven is want het zijn handschoenen die hij gebruikt bij laswerken én bij egels pakken!

Het baasje is de egel gaan weg zetten in de voormalige schapenstal. Hij heeft ‘m ondergestopt onder droge bladeren want die had al lang zoetekes in zijn winterslaap moeten zijn zegt onze baas. Morgen gaat het baasje nog een restje stro halen op de hooizolder. Dat ligt er nog altijd van de vorige eigenaar van het huis. Egeltje gaat dus ondergestopt worden met antiek hooi ! En nu maar hopen dat ‘m daar blijft liggen, lekker droog en ondergestopt onder de bladeren…

Belle

Twintig  jaar technische vooruitgang…

En daar heb je maar twee beelden voor nodig !

Doornen…

Gisteren bij het begin van de wandeling hebben we het weer bont gemaakt zegt het baasje. Het vrouwtje knikt ijverig mee. Hoe eensgezind die twee toch kunnen zijn !

Aan het einde van het gehucht staat een huis, “le pavillon” zoals de inheemsen zeggen. Het is het jongste huis van het gehucht maar is totaal verwaarloosd door de vorige bewoonster, die vorig jaar plots weg was.

De tuin achter de woning is totaal verwilderd en de bramen staan er metershoog. Van een afsluiting is er geen sprake en we hebben dus vrij spel over gans het terrein.

Plots heeft Heros een geur opgevangen en is hij als een pijl uit een boog op de wildernis afgestormd. In zijn kielzog Hera en ikzelf er achteraan, ’t moest zo eens vriê plezant worden ! Maar in plaats van rond de bramen te hollen zoals we al meermaals gedaan hebben is Heros onder de bramen door gedoken ! In geen tijd stond gans die bos bramen te bewegen door de drie Drenten die op zoek waren naar “iets”.

Na enkele minuten kwam Hera te voorschijn, die luistert nogal snel naar ’t baasje maar Heros en ik, wij moesten weten wat er daar nog allemaal rondliep buiten wijzelf.

Na een dikke tien minuten, in die tijd dacht het baasje dat wij vast hingen in de bramen, kwamen we dan terug te voorschijn. Gans onze vacht hangt vol met takjes en doornen die afgebroken zijn van de takken.

Telkens als we nu gestreeld worden of afgedroogd worden (het regent terug) vinden de baasjes nog doornen in onze vacht. Plezant is anders, zowel voor ons als voor de bazen maar we hebben het onszelf aangedaan zegt de opperbaas !

Belle

Ook vandaag nog mooi…

Gisteren was het inderdaad zoals we konden voorzien een mooie dag met stralende zon die uitnodigend scheen om die fleece vest toch maar uit te trekken. Hebben we niet gedaan want “een klets” heb je zo opgelopen in dit seizoen.

In de tuin zijn, raar maar waar, nog enkele tomaten gerecupereerd. Ze zijn wel niet van het type waar je op hobbybeurzen prijzen mee haalt maar toch, in de soep zijn ze meer als welkom.

De uitgebloeide stokrozen waar hier en daar nog een enkele bloem in stond zijn ook gekortwiekt en het zwembad ligt dicht.

Vandaag zou het baasje graag het gras (gazon noemt men dat ook, maar dan bij mensen die geen Drentsche Patrijshonden hebben) nog een laatste keer voor de winter afrijden.

Dan zijn tegelijk de bladeren van de fruitbomen ook weg en kan alles op de composthoop. Probleem hierbij is wel dat het tot een eind na de middag duurt voor het gras droog genoeg is om afgereden te worden. We hopen op wat wind en een zonnetje om alles te drogen.

Dat was ook het probleem voor ’t vrouwtje,  doe ik vandaag de was of wacht  ik tot morgen ? Dan komt de krant van gisteren terug te voorschijn en raadpleegt het hoofdbestuur France Météo op de computer. Beide weersvoorspellingen zijn goed genoeg om een behoorlijke droogbeurt te garanderen.

Zo brengen de baasjes hun dagen hier door, er is niet veel verschil met de activiteiten in Vosselaar. Voor ons echter is het “losloopgebied” oneindig veel groter. Konijnen zijn hier zeldzaam maar muizen holletjes om te verbouwen kan je met duizenden vinden. Die uitgraven is hier wel wat moeilijker met de zware Charentaise grond.

En nu gaan we er tegenaan, ’t zonneke is door de mist heen…

Belle & co

Belofte maakt schuld…

Deze morgen beloofden we verslag uit te brengen over een mooie dag, dat doen we dan ook maar de volle goesting is er niet echt. Drie Drenten dood in één week, als echt Drenten liefhebber vergaat je zin dan echt wel om uitbundig over het weer te schrijven.

Onze gedachten zijn meer bij Roswitha, Marian en Manuela die hun Drenten hebben moeten laten inslapen. Van het drietal is Manuela  de enge die niet zelf heeft moeten besluiten van Falko te laten inslapen. Falko heeft het zijn baasje even makkelijk gemaakt als Bas destijds. In volle Aktie een hartaanval en gedaan. Het grote verschil zit wel in de leeftijd, Bas was 15 en Falko maar 8 jaar.

Marian ging deze morgen met een bang hartje en een  slecht voorgevoel met Bente naar de dierenkliniek om de oorzaak van haar hoesten te onderzoeken. Marian heeft na de uitslag te hebben gehoord de zware beslissing zelf moeten nemen.

Roswitha had met haar 15 jarige Esmee, Esmeralda the Gloucester voluit, al lang zicht op het einde van de levensdagen van Esmee. We konden dat al tussen de regels lezen toen Roswitha haar artikeltje over Esmee begin september binnenstuurde op de redactie van het Drentenkrantje. Toch is het voor ieder nog onverwacht gekomen. 15 jaar is een respectabele leeftijd voor een Drent maar van Rob en Tiny Key , de fokker van Esmee, kregen we bevestiging van wat we al een hele tijd wisten. Esmee kwam uit een bijzonder nest, meerdere hondjes uit dit nest hebben een hoge leeftijd bereikt. Een goed nest en een bazin met hart voor haar honden, je leest hier, en nu… wat een goede combinatie dat is !

Och ja..’t was vandaag mooi weer in La Magdeleine, de baasjes hebben hard in de tuin gewekt en geprofiteerd van ’t mooie weer. Spijtig van dat nieuws toen we terugkwamen van de wandeling. Van een koude douche gesproken op een mooie dag !

Belle & co

Dat belooft …

Dat belooft een mooie dag te worden vandaag. Het Was gisterenavond al flink koud met een open sterrenhemel.

Vanmorgen dus “erwtensoep” flink dikke mist en nevel boven de velden na de kletsnatte dagen die we dit weekend gekend hebben.

Gisteren was het dus al droog weer en zijn de eerste werkjes in de tuin al gebeurt. Het vrouwtje heeft uitgebloeide hoge pieken uit de stokrozen geknipt en het baasje heeft het zwembad afgedekt.

Zo’n praat tussen de leden van het hoofdbestuur als “als ’t zo’n weer blijft zijn we midden van de week al terug naar België” dat horen we op ’t moment niet meer, al een geluk want wij amuseren ons hier te pletter.

Gisteren tijdens de wandeling stuurde ons baasje ons twee akkers verder om daar een grote groep kraaien het leven zuur te gaan maken. We hebben ons haast aan het einde gecrosst. Hoe we eruit zagen is een ander paar mouwen. We zaten van kop tot teen onder het slijk van die kletsnatte akker. En dat in combinatie met die zware plakgrond van hier… Het baasje vind nog steeds ingedroogde klonters slijk in onze vacht.

Vanavond verslag over een dag die zich alleszins mooi aankondigt…

Belle & co

Vijftig jaar getrouwd…

Jack and Betty zijn hun 50 jaar huwelijk aan het vieren.
"Betty, nu we al zo lang zijn getrouwd vraag ik me af, ben je ooit vreemd gegaan?"
"Oh Jack, waarom stel jij zo'n vragen?"
"Betty, ik wil het echt weten, alstublieft."
"Wel, OK, ja, 3 keer."
"Drie keer ! Drie? Wanneer was dat?"
"Wel, Jack,
toen je 35 werd en toen je de zaak van je dromen wou starten die je nu zo goed hebt uitgebouwd.
Geen enkele bank wou je een lening geven.
Herinner je je nog die dag dat de bankdirecteur zelve bij ons thuis is gekomen
en de papieren heeft getekend voor de lening, zonder vragen te stellen?"
"Oh, Betty, heb je dat voor mij gedaan?
Ik respecteer je hiervoor nog meer dan vroeger.
En nu, wat was nummer 2?
"Wel, Jack,
herinner je je nog dat door het harde werken je een hartaanval kreeg,
en de chirurg je niet wou opereren omdat het een zeer delicate ingreep was?
Herinner je je nog dat Dr. De Bakker helemaal uit de verenigde staten is gekomen
om jou te opereren en nu ben je er weer terug helemaal bovenop?"
"Dat kan ik geloven! Betty,
ik hou nu nog meer van jou, nu ik weet dat jij zo iets voor mij hebt gedaan,
ik kan me geen vrouw voorstellen die zoiets voor haar man zou doen,
jij houdt toch echt van mij. En, wanneer was nummer 3?"
"Wel, Jack,
herinner je je nog enkele jaren geleden,
wanneer je ernaar snakte voorzitter te worden van de golfclub en je had 17 stemmen te kort?"

Olijven…

Enkele jaren geleden hebben we een olijfboompje gekocht bij het tuincentrum Maréchal te Turnhout. Er hingen toen wat groene olijven aan en die zijn ook rijp, dus zwart geworden.

Het boompje heeft enkele jaren in de living gestaan en dan krijg je natuurlijk geen olijven wegens geen bijtjes om te bestuiven. Na een jaar of drie verhuisde het boompje mee naar Frankrijk en kreeg daar een plaatsje in de tuin. Wat beschut door de hoge hangar en twee kersenbomen.

Nu heeft dit boompje, ondertussen met al een behoorlijk stammetje, terug vruchten. Het is wel niet de moeite van er kisten voor te kopen om er mee naar de oliemolen in Noyon  in de Vaucluse mee te rijden, maar één conservenpotje zullen we er wel mee kunnen vullen.

Nu wil het baasje een methode vinden om die olijven klaar te maken voor menselijke consumptie. Iedereen (?) weet dat olijven recht van de boom niet eetbaar zijn. Je mond trekt daar onwaarschijnlijk van samen !

Echter een behoorlijke bereidingsmethode is niet te vinden op ’t www., toch niet in het Nederlands. Het baasje heeft daarstraks aan ’t zoeken geweest maar wat ‘m gevonden heeft van in water met kruiden teleggen samen met wat Mediterane kruiden zint hem niet zo…

Zelfs bij zijn blogmaat, kok Fons Nicolay, staat er niets over olijven prepareren. Wel over wanneer je ze bereid in gerechten en bij aperitieven. Maar wat zijn nu de stappen die je dient te nemen tussen oogst en tafel. Heeft er ooit iemand van de bloglezers hier ervaring mee opgedaan ?

Belle & co

Niet dus…

Van onze baas zijn lieve ex-collega Diana kregen wij daarstraks een reactie op het bericht “op de valreep”, bericht dat gisterenavond nog juist voor twaalven, te 23u57 om juist te zijn, op ’t blog kwam. Op de valreep dus.

Diana geeft ons goede raad in het muizenvangen, hier haar reactie, in het rood haar goede raad waar iets niet klopt.

Diana heeft in haar carrière op school zowat alle vakken onderwezen en dus zal er wel ergens een cursus van haar bestaan met een onderwerp als “muizenvangen voor jonge meisjes”. Daarom hebben we haar altijd geloofd, tot nu dus.

Dag iedereen in het verre zuiden daar ,
Daarstraks heb ik een berichtje achtergelaten voor jullie en nu vind ik het niet meer terug ,maar ik heb wel op gastenboek gedrukt , verkeerd dus . Alhoewel jullie het wel zullen vinden ergens hé . Het was een reactie op "muis in huis" , je zit er grandioos naast hé Jan , je moet een muis geen kaas geven maar chocolade . Gegarandeerd binnen de twee dagen heb je de muis ,zeker de vrouwelijke , en die vertelt het verder en binnen de week hebben jullie alle muizen van gans de omtrek gevangen . Goed hé , probeer maar . En stuur die regen van bij jullie aub niet door ,hier is het wel koud en mistig maar niet extra nat .
Groetjes vanuit Hulshout
Diana

Nu heeft het baasje nooit de indruk gehad dat Diana met zijn voeten wou spelen (?) maar hier toch eventjes de uitleg die niet thuishoort in een cursus muizenvangen.

Het gaat ‘m over die vrouwelijke muizen die van de chocolade gegeten hebben en die dat dan aan al die andere muizen gaan vertellen. Vergeet het: Die muis die bij ons van iets gegeten heeft die vertelt niks meer verder. Die ligt gewoon dood in de klem ! ! !

Onze baas kan het weten, want die stelt de klemmen altijd zo scherp af dat ‘m zelf al verschillende keren met zijn fikken in de klem heeft gezeten. Dat gaat dan gepaard met gesprekken met een opperwezen en dat gesprek trekt in de verste  verte niet op een “wees gegroet” of “Onze vader”. Dat moet dus toch wel een ferme klap op een muizenkopke geven. Geen één muis, zelfs een vrouwelijke met een motorhelm die dat overleeft.

Ondertussen heeft het vrouwtje op haar boodschappenlijstje toch maar “sjokolat” geschreven. Die is niet meer in huis wegens weg gesmeten omdat enkele weken geleden … muizen aan de chocolade hadden geknabbeld…

Belle & co

Weet je wel wat het verschil is tussen moed en lef ? 

Moed = midden in de nacht bezopen thuiskomen,

je vrouw staat op je te wachten met een bezem en dan vragen :

 "Ben je nog aan het schoonmaken of vlieg je nog ergens naar toe?"

Lef = midden in de nacht bezopen thuiskomen

met een parfumluchtje om je heen en lipstick op je kleding,

je vrouw op haar kont slaan en zeggen: "jij bent de volgende".

L.M.