Rust…

Jachttraining Arendonk…

Dit bericht moest gisterenavond nog geplaatst worden maar het is er niet meer van gekomen van het te plaatsen, straks meer nieuws van bij dr.Nelly.

Voor Hera is de laatste les figuurlijk in het water gevallen. Door zich te kwetsen vorige week, het baasje denkt aan een verrekking of erger Hernia, heeft het baasje haar niet meegenomen op training. Het gaat volgens hem niet op van voor morgenvroeg een afspraak te hebben bij dr. Nelly, en dan de avond daarvoor dummy’s te gaan apporteren en in vijvers te duiken.

Daarom is vanavond Heros maar gaan plaatsvervanger spelen. Dat kan dus niet zomaar wanneer je de voorgaande lessen niet hebt gevolgd. Dat wist het baasje wel maar hij had Heros een swillen laten zwemmen in de vijvers aldaar. Het was zoals gewoonlijk bij Heros, met volle goesting en durf, tot zijn voeten geen grond meer raakten !

Het baasje heeft zich dan maar nuttig gemaakt met het nemen van foto’s van hondjes en baasjes die deelnamen aan de lessen. Spijtig was wel dat er verschillende deelnemers al op verlof waren vertrokken en dus de nles en de foto’s nemen gemist hebben…

Belle & co

Passer kwijt…

Een kleine jongen weent hevig op straat. Hij is niet te troosten.

Een man vraagt wat er is.

De jongen zegt dat hij zijn passer verloren is ,en zijn pa zal heel kwaad zijn en slaan.

Maar nee, zegt de man, zo'n vaart zal 't wel niet lopen zeker, voor een passer.

Jongen : Je moest eens weten hoe mijn pa tekeer ging...

toen mijn zus haar regels kwijt was !

L.M.

Een bench , triest ?

Nog maar eens een pleidooi houden voor het gebruik van een bench, daar heeft het baasje niet echt zin in, maar hoe het er hier gisteren aan toe ging met de bench wil ‘m toch wel even vertellen.

Gisterenavond na thuiskomst uit “la douce” was het baasje zijn post uit de mailbox aan het doornemen.  De benches van Heros en Hera staan vlakbij aan het raam vlak bij de plaats waar ’t baasje aan de laptop bezig is.

Met het nodige gezeur begint Hera met haar poot aan het gesloten deurtje van de bench te peuteren en poogt ze om het deurtje open te krijgen. Het baasje die haar stuntelig bezig ziet opent voor haar het deurtje en schikt het kussen en het overtrek lakentje zodat alles terug netjes ligt.

Dat zint “madam” niet echt, zij moest dadelijk in de bench kunnen ! Kuren verkopen, zeuren, blaffen, springen, komen likken, gans het repertoire van kuren hebben we gezien.

Wanneer ’t baasje klaar was met de bench, op z’n knieën en half in de bench (er zijn makkelijker en fraaiere posities voor baasjes)kon ze niet snel genoeg in haar bench liggen. Nog even alles op één hoop krabben, (daar ging het baasje zijn werk) en ons juffertje was tevreden. Ze is enkel nog vlak voor het slapengaan even buiten geweest voor een plas maar voor de rest van de avond hebben we haar niet meer gezien.

Dit om maar even aan te tonen dat de honden de bench helemaal niet zien als een straf en dat het helemaal niet “zielig” is. Voor hen is het hun veilige hol, waar ze zich goed voelen !

Belle & co

Terug in Vosselaar…

Als je het niet kent kan het plezierig zijn maar wij kennen het al maar al te best, Files !

File in Parijs, en een hele lange rond… Antwerpen natuurlijk ! Al een geluk dat ons baasje zowat overal de weg weet. Ook omdat hij al zoveel files in zijn leven ontweken en vermeden heeft waarschijnlijk.

We zijn deze morgen om kwart na tien vertrokken en waren thuis rond kwart voor zeven. Die acht uur en half is al het langst dat we er in een jaar over gedaan hebben. En dan schreef het baasje nog “we gaan rap thuis zijn want we hebben geen ekening te houden met de aanhanger aan ons g.t .

Ons baasje heeft deze morgen nog wat foto’s genomen van onze zit/ligplaats in de auto. Ik Belle eis de plaats op de zetel achter ons baasje op. Die plaats heb ik al zolang ik hier woon voor mezelf opgeeist. Daar is indertijd zelfs Bas voor moeten opschuiven. Achter het baasje is maar plaats voor ééntje ! Voor mij Belle ! ! !

Hera en Heros hebben de ganse koffer voor zich plus een doorsteek naar mijn plaats. Dat vinden de baasjes het makkelijkst om uit te stappen. Dan kunnen we altijd aan de zijkant uitstappenen dat is wel veiliger dan achteraan waar we twee richtingen uit kunnen, links en rechts. En laat dat nu gevaarlijk zijn met passerend verkeer op de parkings.

We hebben alle drie in elk geval plaats genoeg als we van goeie wil zijn. Tijdens de heenreis is Hera dwars achteraan gaan liggen zodat ik Hros in een bolletje moest gaan liggen. Ze heeft het gedaan om mij een pee te stoven ‘k weet het zeker, want soms is het een echte feeks die kleine zus van me !

Kijk maar hoe het baasje het voor ons heeft opgelost…

Belle & co

Sophie, the British German Sheperd…

Gisterenavond nadat ons baasje terug gegaan was om die eerste zonnebloem te fotograferen, was ik mogen meegaan. Soms heb ik als oudste, als roedelleidster wel wat “faciliteiten” bij ons baasje .

Meestal beperkt zich dat tot een snoepje meer, of eerst m’n eten krijgen of een extraatje waar er maar eentje van is, dat is dan voor mij. Maar gisteren was het omdat het niet voor de hand lag dat hij dan drie Drenten in ’t oog moest houden en dan nog wat “portretjes” schieten wat te veel van het goede vond.

Op de terugweg was ik aangelijnd want ik had mijn oren weer eens niet gebruikt op het gepaste moment, kwamen we Sophie tegen. Dat is het nieuwe buurhondje die in het huis woont waar vroeger Bonnie woonde.

Sophie is een Duitse herder teefje van acht jaar die we al wel eens aan de afsluiting hadden gezien maar nog niet echt gesproken hadden. Ook met de baasjes die nog druk in de weer zijn met alles op z’n pootjes te krijgen hadden we nog maar van ver contact.

Dat gaat veranderen want nu ik met Sophie in ’t kort heb kennis gemaakt heeft het baasje afgesproken dat we “as soon as possible ofte asap” op de borrel komen.

Dus weten we weeral wat doen de eerste week van juli wanneer we terug in Ferret zijn, ik heb alvast voor de hondjes het ijs gebroken !

Belle

Dat gaan we missen…

Als we morgen voormiddag de steven naar België wenden gaat het leven verder in Ferret. Dat leven zal de eerste dagen in het teken staan van oogsten van graan. We zagen Serge onze buurman, de landbouwer eigenaar van de meeste velden in onze buurt zijn graan controleren.

Nu voorspellen ze geen al te fameus weer voor de rest van de week in het zuidwesten van Frankrijk maar de week nadien zal Serge en zoon wel op de velden verschijnen met hun immense pikdorser en tractoren. Dat gaan we missen dit jaar.

Wat we ook gaan missen is het open komen van de zonnebloemen. Bi de wandeling daarstraks hebben we de eerste open zonnebloemen opgemerkt. Daar maakt ons baasje dus een punt van om de allereerste zonnebloem op het blog te krijgen. Ook dit jaar is het weer gelukt om uit een gans veld groene planten die ene gele er uit te pikken.

Daarom “in exclusiviteit” speciaal voor dit blog en zijn lezers de eerste zonnebloem in Ferret !

Belle & co

Bij de dierenarts

In de wachtkamer van de dierenarts:

Er zit op de bank een prachtige sexy vrouw

met een kat op haar schoot.

Een man die daar ook zit. kan zijn ogen

niet van die vrouw af houden

De vrouw krijgt dat in de gaten en zegt:

zou u de poes willen strelen.

Ja zegt de man. maar die kat zit in de weg.

L.M.

Voorbereidingen…

Het hoofdbestuur is weer druk in de weer met van alles en nog wat. We kunnen er kop nog staart aan krijgen en dat wil toch al wat zeggen voor jachthonden ! Of willen de bazen daar iets anders mee zeggen dan wat wij bedoelen “met kop en staart” ?

In elk geval, ze doen raar die bazen. Al wat zorgvuldig was uitgepakt twee weken geleden gaat nu terug de valies of de tassen in. Wat het baasje allemaal in de tuin heeft gebruikt gaat terug de schuur of stal in. ’t Zijn rare dagen hier, ’t baasje heeft zelfs de auto gewassen…

Wat wel heel raar is… hij heeft de aanhanger in de schuur gezet. Gewoonlijk is het juist andersom, dan worden alle spullen inde aanhanger geladen. Zouden we deze maal op een hoopje geduwd worden tussen de zak met schoenen, de valies en de hondentas ?

Wij van onze kant hebben er het volste vertrouwen in. We hebben ook al gezien dat ’t baasje bezig is geweest met de dakkoffer. “der Schwiegermutterkoffer” zoals de Duitsers het noemen, soms ook wel eens skikoffer genoemd. We geloven nooit dat onze baas ons in een oncomfortabele houding door half Frankrijk en haast gans België gaat meezeulen, zo is ‘m niet onze baas !

Morgen komen we dus terug naar België voor een goei veertien dagen. Er valt nog wel wat te doen… vergaderingen, trouwfeest, enkele feestjes en BBQ’s. ’t Baasje heeft al gezegd dat we misschien nog wel eens naar Holland rijden om een paar pupjes te gaan opzoeken van wie de baasjes al verschillende malen hebben gezegd dat we maar eens bij hen moeten komen wandelen… Genoeg te doen de komende weken, we gaan ons weer niet vervelen zoveel is duidelijk !

Belle & co

Brood en hooi…

Hoe rijm je dat samen zal je denken, maar je moet het niet samen zien, het enige dat ze gemeenschappelijk hebben is dat ze beide vandaag zondag hun feest hadden.

In Condac, dorpje aan de Charente bekend om zijn destijds fameus restaurant in de oude watermolen, daar was het vandaag “fête du pain”. In combinatie met een vrij uitgebreide bric à brac was het daar netjes georganiseerd.

Je kon er aan lange, mooi gedekte tafels een lunch gebruiken, de broden lagen al uitnodigend op de tafels klaar en het rook er verrukkelijk ! Ons hoofdbestuur had echter laat ontbeten maar toch kregen ze het water in de mond. ’t Vrouwtje heeft er dan maar twee hééééél lekkere krentenkoeken gekocht.

Dat ook aan die kant van het departement er een sterke Engelse invloed is, zich laat merken door onder andere een optreden door doedelzakspelers.

Het “fête du foin” in Montjean viel wat tegen, veel minder goed georganiseerd, en in feite was het niet meer dan een oldtimershow van oude tractoren met aansluitend eetfestijn.

Die Fransen toch, als er geen eten of drinken bij te pas komt, gebeurt er niet veel. Hier was er een grote tent geplaatst maar de geur van olie en slecht afgestelde motoren van tractoren geurde boven de gaarkeuken.

Maar we kwamen wel enkele bekenden tegen. Daardoor was het ook hier best toeven, je kreeg nog eens andere nieuwtjes te weten uit de streek. Nieuwtjes die je niet in de krant gaat treffen maar die een hoog roddelgehalte hebben. Moet af en toe ook eens kunnen zegt het hoofdbestuur…

Belle & co

Toch een beetje een “niet correcte mop”

Jef een Vlaming en Mohamed een Turk lopen door een bos.

Plots horen ze een zacht stemmetje om hulp roepen.

Ze lopen verder en zien  een elfje vastzitten in een wirwar van doornen.

Met hun beiden maken ze het elfje vrij.

Blij zegt deze : "je mag beiden een wens doen."

De Turk moet niet lang nadenken en zegt: "ik wil een hoge muur helemaal
rond Turkije zodanig dat de islam beschermd blijft van alle vreemde invloeden."

Zegt het elfje: "dat is bij deze gebeurd".

Ze wendt zich tot de  Vlaming en vraagt: "en jij ?"

"Mag ik eerst een vraag stellen" vraagt die.

"Doe maar" zegt het elfje.

"Die muur, is die waterdicht ?"

"Natuurlijk" zegt het elfje.

"Oké" zegt de Vlaming... "laat maar vol lopen."

Puppy Update X+2

Deze morgen lag het internet hier in La Magdeleine plat, geen doorkomen aan en binnen komen was er ook al niet bij. Eventje geleden floepte de boel toch terug op OK en vonden we deze mail van Sybille over ons Katootje in de mailbox. Ook in Pellenberg gaat blijkbaar alles “comme il faut” en wij laten jullie meelezen hoe het er ginds aan toe gaat.

Belle & co

Dag Jan en Simone,

Ik wou jullie gisteren al een mailtje sturen met wat laatste nieuwtjes over Kato, maar het is er toen niet meer van gekomen.

Het gaat hier geweldig goed met haar. Vijftien kilo weegt ze al, nochtans mooi slank, ze heeft de vacht van haar moeder en het figuur van haar tante Hera. En prachtige gele ogen, met soms al een redelijk volwassen blik (het zou wel eens heel goed die van haar moeder kunnen worden, Simonne). Sinds drie juni, drie dagen na haar laatste inenting, mag ze nu ook mee gaan wandelen. Geweldig vindt zij, vinden wij dat. Het liefst gaat ze met de andere honden samen, soms wat moeilijk om alleen te bedienen, maar als Tascha meegaat loopt dat prima. De eerste keer was ze zot als een jonge pup, de tweede keer liep ze mee alsof ze nog nooit iets anders gedaan had dan aan de leiband lopen. Aan de lange leiband trekt ze meestal niet, aan de korte zal ze dat nog moeten leren.

Verder eet ze zeer goed, slaapt ze zeer goed (doorgaans langer dan haar baas: ik ben een vroege vogel), speelt ze zeer goed en is ze heel erg lief en heel erg grappig. Niets op haar karakter aan te merken! Ze is van het type stoer met een klein hartje. Blaft uitdagend naar honden en paarden tot die een stap in haar richting zetten, dan schiet ze tussen mijn benen, mijn kleine heldin...

Vrijdag waren we met de drie honden naar de dierenarts gegaan. Filemon en Mira moesten hun jaarlijkse inentingen hebben, en er waren een paar kleine dingetjes bij Kato waarover ik het gedacht van de dierenarts wou horen. Filemon was doodsbenauwd op de tafel, en Mira en Kato zaten naast elkaar naar Filemon te kijken, met hun kop beurtelings naar links en naar rechts gebogen, zo grappig!

Kato heeft wat jeugdpuistjes op haar buik. Ik heb haar gisteren met een anti-allergische shampoo gewassen (haar eerste echte kennismaking met water, ze was een beetje bang, maar liet zich toch heel goed wassen - ik moest niet eens mijn kleren verversen nadien), en ik moet dat volgende week nog twee keer doen. Daarnaast had ze ook een beetje platte stoelgang, volgens de dierenarts 'omdat ze een gft-bak is'. Ze eet inderdaad alles op wat ze ziet liggen, met een lichte voorkeur voor paardenmest ( in zeer ruime porties voorradig op de wegen waar wij wandelen) en koeienmest... Daar moeten we dus strenger op zijn. Ze krijgt nu probiotica, wat ze ook bijzonder lekker vindt. Ik was net overgeschakeld van een mengeling van Medium en largebreed puppyvoer, naar uitsluitend large breed, misschien speelde dat ook wel een rol.

Voilà, goed nieuws dus van het Katofront. Ik ben ongelofelijk blij met haar, we hebben een groot lot uit het nest gehaald!

Groetjes, en tot een volgende episode,

Sybille

Kraakje…

Ken je hem nog, Kraakje het eekhoorntje van bij tante Terry op TV ?  Dat moet zowat in de zestiger jaren geweest zijn. In elk geval heette één toen nog BRT en Kraakje was de co-presentator in zwart/wit op zondag in het kinderprogramma van Tante Terry.

Wel , ééntje van zijn nakomelingen heeft hetzelfde gedaan als ons hoofdbestuur, die is geëmigreerd naar de Charente . Dat ‘m niet zomaar de Charente heeft gekozen is logisch, ’t is hier maar al te goed, maar dat hij ook nog eens in La Magdeleine komen wonen is verbaasd ons toch.

Veel eiken en beukenbomen staan hier niet, wel een walnoten geval en een hazelnotenboom. Maar bij onze Kiet op het Kieter-Wieterblog zagen we ook een eekhoorn, en die at kersen !

De eekhoorn hier in de tuin liep daarstraks vlak voor de voeten van ’t vrouwtje. Beiden zijn waarschijnlijk geschrokken. Van ’t vrouwtje weten we het omdat ze het ons vertelde. De eekhoorn is waarschijnlijk toch harder geschrokken want die is de betonnen elektriciteitspaal opgevlucht.

Daar heeft ‘m en tijdje gezeten tot hij geen Drenten meer onder de paal zag en heeft dan het hazenpad gekozen, of bestaat dat “het eekhoornpad” ?

Van een pad gesproken, die hadden we ook al in onze tuin deze week. Vermits de huid van padden gif bevat als afweermiddel heeft het baasje de pad maar opgepakt en een eindje buiten de tuin gaan zetten.

Het is hier zo stilaan een hele dierentuin aan het worden. Alleen de zwaluwnest, die is dit jaar leeg gebleven…

Belle & co

Dat is pas stress…

Je pikt een liftster op, een mooi meisje.

Plotseling valt ze flauw in jouw auto en je brengt haar naar het ziekenhuis.

Daar word je gestresst van.

Maar in het ziekenhuis hoor je dat ze zwanger is, en ze feliciteren je dat je vader gaat worden...

Jij zegt dat je niet de vader bent, maar het meisje zegt van wel.

Dit begint erg stressvol te worden...

Dus ... eis je een DNA-onderzoek om te bewijzen dat je de vader niet bent.

Nadat de test gedaan is, krijg je van de arts te horen dat je onvruchtbaar bent,

en dat waarschijnlijk al vanaf je geboorte.

Je bent wel heel erg gestresst maar enorm opgelucht.

Onderweg terug naar huis denk je na over je 3 kinderen thuis...

DAT IS PAS STRESS

L.M.

Zoek de poes !...

Gisterenavond was er plots kabaal in de tuin, toen ons baasje kwam kijken was alles terug rustig, op een zoekende Belle en Heros na die aan het spoorzoeken waren.

Ondanks de regen van vannacht blijk het spoor van de kat nog niet genoeg vervaagd te zijn om Belle en Heros deze morgen terug aan het zoeken te zetten.

De kersenboom heeft hun speciale aandacht, onder de boom tegen de stam, die twee zijn er niet weg te slaan. Onderzoek van de kruin door ’t baasje heeft niets opgeleverd, poes is weg !

Maar het woord “poes” alleen al geeft aanleiding tot vernieuwde interesse voor de boom. Het baasje heeft de kat nog niet gezien maar het is goed mogelijk dat het de kattin is die hier bij ons in de schuur vorig maand twee kittens had. Toen hadden de Drenten geen toegang tot de schuur om de prille poezenfamilie niet te storen. Blijkbaar zijn ze nog niet ver weg uit de omgeving vertrokken…

Belle & co

Einde maaiwerken

Deze namiddag hebben de landbouwers hun machines terug voor ettelijke dagen op stal mogen zetten.

Rond twee uur deze namiddag is het beginnen regenen. Niet hard en niet lang maar genoeg om de alle maaiwerkzaamheden stil te leggen. De Coöperatieve neemt namelijk geen vochtig graan . Dit wegens kwaliteitsverlies en veiligheidsoverweging.

Het zal dus enkele dagen warmte vragen vooraleer alles terug droog genoeg is om te herbeginnen met maaien.

Voor ons heeft dat natuurlijk ook zo zijn gevolgen. Wij zullen nog even moeten “graanjumpen” in plaats van over de stoppelvelden achter slangetjes en egels te gaan zoeken.

Het baasje heeft op zijn beurt dan weer spijt dat het niet harder heeft geregend, dat zou zijn watervoorraad voor de tuin weer wat op peil hebben kunnen brengen.

Zo blijkt nog maar eens dat het nooit voor iedereen goed is, de een heeft water nodig en de andere heeft nog enkele dagen zonnig  weer nodig….

Belle & co

Puppy update X+1

Vandaag melden Inge en Yvonne de vorderingen van hun oogappel Luna. De titel lijkt vandaag een beginnend algebra gehalte te hebben waarin we een vergelijking met één onbekende herkennen. We weten niet meer hoeveel van deze “updates” we tot nu toe mochten ontvangen. Daarom vanaf gisteren onbekend, en vandaag onbekend +1.

Hieronder de ervaringen en vorderingen van Drentenpuppy Kyra-Luna uit Minderhout.

Belle & co

Bonsoir Jean, Simonne et les 3 grandes,

Het zal weer wel niet allemaal juist geschreven zijn maar kom ...

Poeh, poeh, een drukke werkweek zit er bijna op en met 2 weken heerlijke werkvakantie in het verschiet, word je toch al wat vrolijker ... althans na de eerste week, zal het helemaal goed gaan.

Ik zit lekker binnen want het waait hier 8 beaufort. Luna was lekker aan het genieten van de wind door haar vacht tot ik net merkte dat ze een nest mieren met hun kont in de wind heeft gezet. Een kuil in de gazon is het gevolg ... en ook een superzielig kijkende pup in haar mand ... Ze graaft wel eens meer maar nooit in het gazon. Alleen vandaag zal ik wat traag geweest zijn... of zij wat snel. Het is maar hoe je t bekijkt.

Luna is nog steeds een zalig pupje (oeps krijg ik een kwade blik van een kleine Drent), dus excuseer ... is al een zalige kleine meid. Ze haalt wel wat hondenkwaad uit maar welke pup doet dat niet.
Het niet-zetel liggen krijgt ze steeds beter onder de knie. Als beloning mag ze s avonds nog even op een deken bij ons in de slaapkamer liggen. genieten dat ze dan doet ... en de baasjes natuurlijk ook. Na een halfuurtje komt dan het onverbiddelijke 'Luna bench' en hup daar gaat ze dan, niks zielig kijken, gewoon slapen.
Gisterenmorgen moest baasje om 02.45 u opstaan voor een actie en dan mogen ze wel zeggen dat honden geen tijd kennen maar toch. Ze werd wakker en is onmiddellijk terug op mijn schoot in slaap gevallen voor zover dat kan. Nog een plasje en dan hups terug in de bench tot 8uur want Luna vindt dat slapen iets is voor watjes, wat de andere baas matig kon respecteren want als die een late dienst heeft, is het pas nacht voor ze thuis komt en dan worden de nachten erg kort.

Gisterenavond in de puppyles was Luna voor het eerst suuuuuuuper aaaaaaandachtig en ongelooflijk goed bezig. Neemt niet weg natuurlijk dat  ik nog altijd niet helemaal tevreden ben (niet over onze kleine meid). Ach, misschien ben ik wat te kritisch maar toch. Van jachthonden en hun gedrag hebben ze er niet al teveel kaas gegeten alhoewel ze gisteren het ene compliment na het andere kreeg. Op het einde van de les mochten de hondjes (aangelijnd???) naar elkaar toekomen en op commando moesten wij dan hun aandacht trekken en de kring terug groter maken. Wil het dat Jasper en Luna naast elkaar stonden ... geen aandacht voor de anderen, voor dichter bij te gaan alleen voor elkaar ... wat de kreet 'racist' ontlokte bij t baasje van Jasper.
Ook Kianzo is een grote vriend geworden na de les. Bij hem doet ze niet gek in het begin. Hij mag het initiatief nemen, precies of ze weet al dat hij wat tijd nodig heeft om te ontdooien.

Zoals je wel kan lezen ben ik niet geheel overtuigd van de werkwijze van mijn school en wat doe je dan ... idd verder zoeken. As dinsdag ga ik in Breda kijken naar een puppyjachtles. Daar geven ze ook gehoorzaamheid maar dan vooral in functie van de jachttraining zelf. Een super enthousiaste vrouw en als het bevalt zal Luna vaker in het buitenland verblijven.

Autorijden doet Luna met wisselend succes. De ene keer wel een beetje overgeven, de andere keer weer niet. Zaterdag passen we de tip van Jasper toe ... uitgebruiste cola en dan maar duimen dat het lukt en blijft lukken.

Zwemmen is haar hobby nummer 1, de waterrat. In dat autoritje geen overgeven maar rustig liggen slapen.

In het kort samengevat, kleurt Luna onze dag (of heeft deze zin een te hoog VTM-gehalte). Gisterenavond heeft ze samen met mij naar Rome gekeken. Geen moment heeft ze gemist

Wij zijn er wel uit hoor. Luna willen we voor geen geld ter wereld missen....

Grtssss from Lesswood

Inge

Hera heeft zich bezeerd…

Hera heeft zich ergens bezeerd maar de baasjes komen er maar niet achter waar ze nu juist pijn heeft.

Dat ze ergens pijn heeft is duidelijk, zij ijsbert maar door de kamer en als het baasje ze afzonderlijk mee de velden inneemt blijft ze in de onmiddellijke omgeving van ’t baasje, en dat is niet normaal.

Eten doet ze ook behoorlijk, het baasje denkt aan een verrekking die ze daarstraks heeft opgelopen toen we voor de eerste maal gingen wandelen. Toen is ze met haar zottigheid tegen het baasje opgekwakt zodat die zijn horlogebandje, een metalen, er van los was gekomen. Toen heeft ze voor de eerste maal een piep laten horen. Bij de wandeling daarjuist gaf ze weer een piep toen ze uit het graan de weg terug op kwam.

Het baasje heeft ze een portie metacam gegeven. Dat verdooft de pijn en kan met een enkele portie helemaal geen kwaad.

We wachten af wat ze morgenvroeg doet, als ze nog niet optimaal is gaan we even langs bij Dr. Hans, die eigenlijk Benoit heet. Hans is zijn familie naam, ’t zijn rare mannen die Walen…

Belle & co

Stoefen over de vrouwen !!!!

Jef, Belg: mijn vrouw heeft zo'n grote borsten dat mijn handen te klein zijn om ze helemaal vast te nemen.

Kees, Hollander : mijn vrouw heeft zo'n lange benen dat als ik haar om 7 u begin te kussen vanaf haar voeten ik maar om 8 u aan haar navel ben.

Ali,Marokkaan : mijne vrouw hebben zo'n kont dat als ik op haar gat sla en dan werken ga, haar gat nog altijd trilt wanneer ikke thuis kom .

Jef & Kees: jawadde, heeft je vrouw zo'n grote kont ?

Ali : neenee, ikke nooit nie lang weg voor te werken