Opgepast voor gauwdieven…

De puppenkrant 30-01-2013

Wat een trieste dag gisteren… hoewel het maar éénmaal geregend heeft, viel die bui tussen 08u00 en 23u00. Het baasje wilde wel een wandeling gaan maken maar heeft er dan toch maar van afgezien toen hij merkte dat enkel de bovenlaag van de pad ontdooid was. De herinnering  aan vorig jaar toen hij in soortgelijke omstandigheden door Heros en Hera op z’n achterste door een plas dooiwater is gesleurd, is nog te levendig.

Maar de avond bracht nog soelaas. Na een telefoontje is ons baasje na 8 uur nog vertrokken en bij thuiskomst had hij een grote bak  herten en everzwijn vlees bij voor ons.

Daar gaat hij morgen nog werk aan hebben vooraleer dat allemaal in de diepvries of in steriliseerbokalen is beland .

Op dit moment zit de baas door zijn voorraad kippenvlees en zijn we in de “wildweken” beland. Nu zijn we daar niet echt rouwig om, want zegt het gezegde niet “verandering van spijs doet eten ?”

In Oostrozebeke gaan ze waarschijnlijk een gepeperde waterrekening krijg dit jaar. Louis heeft de waterkraan open kunnen draaien. Maar dat laten we Louis’ zijn vrouwtje zelf vertellen…

Belle & co

Louis en de waterhistorie…

Dag Jan,

Hier de nieuwsflash voor West-Vlaanderen van de plaatselijke reporter.

Los van het vele dooiwater gisteren, hadden wij een heel hoge concentratie van water ter hoogte van onzen bouw. Heel toevallig was de enige aanwezige onze Louis.

Na een aantal dagen bench overdag (door de vorst), was hij gisteren weer op vrije voeten aan ‘den overkant’*. Hij was dan ook door het dolle heen.

Zo dol dat toen we thuiskwamen, we toch een paar bottekes nodig hadden om zijn residentie te betreden…

Met de vorst had Steven een deken rond het buitenkraantje gedraaid om het niet te laten bevriezen. Dat buitenkraantje zit in de tussenbouw waar Louis overdag verblijft.

Als een echte Drent en goede huisvader, redeneerde Louis dat een dekentje niet aan de muur moet hangen en heeft dit dan ook vakkundig van de muur verwijderd, dat en nog iets meer. Hij is er dus in geslaagd om de kraan open te zetten waardoor het water dus uren moet hebben gestroomd. Een privézwembad dus. Gelukkig voor hem is het daar nog niet gevloerd en loopt het scheef. Bovendien staat zijn hok (toevallig) op het hoogste punt. Zodoende heeft hij gedurende een hele dag het gevoel gehad van ‘een stekje aan het water’.

Met vriendelijke groeten,

Ilse Mortier

*nvdr: de familie is aan de overkant van de straat van waar ze nu wonen een nieuwe woning aan het bouwen.

Op restaurant…

Een koppel gaat uitgebreid dineren.
Bij het aperitief valt het de man op dat alle obers een lepel in hun borstzak dragen.
Hij vraagt hun ober waarom dat is.
De ober antwoordt: "Wel, dat zit zo meneer. Een deskundige heeft, in opdracht van het management,

een studie verricht naar de mogelijkheden om efficiënter werken.
De deskundige heeft vastgesteld dat ongeveer 70% van wat valt, de lepel is.
Wij moeten die dan oprapen, een andere gaan halen en dat betekent heen en weer geloop naar de bestekkast".

Terwijl hij dat vertelt klettert er achter hem een lepel tegen de grond.
De ober draait zich om, raapt de lepel op en legt vlot de lepel die hij in zijn borstzakje heeft bij de gast op tafel.
"Ziet u? Zo besparen wij ongeveer 2 mandagen per maand en kunnen we dus onze klanten beter bedienen".
"Oh", zegt de man, onder de indruk van zoveel vernuft "dat is slim bedacht!".
Na een tijdje valt het de man op dat alle obers ook een koordje om hun nek hebben hangen.
Hij spreekt hun ober aan en vraagt waarvoor dat koordje dient.
Wel, dat zal ik u vertellen meneer, diezelfde deskundige heeft vastgesteld dat wij obers toch wel gemiddeld 2x per avond naar het toilet moeten om te plassen.

Dan moeten wij euh, u weet wel, ons ding uit onze broek halen en daarna onze handen wassen, dat kost tijd.
Dus heeft die deskundige dat koordje bedacht en als we dan daar aan trekken, komt onze euh, u weet wel, uit de broek en hoeven we hem niet aan te raken.
Dus ook niet onze handen te wassen en dat bespaart weer zo’n 3 mandagen per maand".
De cliënt zit perplex over zoveel vindingrijkheid en is even in gedachten.
Dan vraagt hij: "Ja maar, hoe doet u de, euh, u weet wel, weer ín de broek?".
De ober buigt voorover en zegt op vertrouwelijke toon:
"Hoe mijn collega’s het doen weet ik niet maar ik gebruik de lepel".

L.M.

De puppenkrant 29-01-2013

Het was weer “kaartjesdag” zondag. Het is bij ons de gewoonte dat elke pup van het laatste nestje elke zevenentwintigste van de maand,op die dag zijn ze geboren een “Jacqui Lawson virtueel kaartje” in de mailbox krijgen. Zondag was het de achtste maal dat we zo’n kaartje stuurden aan Lando, Lobke, Lili-lou, Lana, Louis, Libre, Loek, Lowie, Liv, Lesco, Lennaert en zelfs onze eigen Lucy. Die laatste krijgt dat kaartje hoofdzakelijk om ons hoofdbestuur de gelegenheid te geven de goeie gang van zaken in ’t oog te houden.

Dat het telkens weer in goede aarde valt blijkt dan weer uit de reacties die we dan nadien in onze mailbox vinden.

Dit was het kaartje wat we ditmaal stuurden…

http://www.jacquielawson.com/preview.asp?cont=1&hdn=5&mpv=3346762&path=98301

Van Lennaert kregen we dan twee foto’s, genomen op 27-01 samen met vader Cartouche.

Hier het berichtje van Louis & co

Dag Jan en Co,

Bedankt voor het kaartje.
Een hond kan hem geen betere peter en meter bedenken dan jullie(dat zijn jullie toch een beetje voor alle puppies die jullie de wijde wereld insturen)

Bo heeft vandaag zijn eerste spreekbeurt en die gaat natuurlijk over Louis. Hoe kan het ook anders. Daarbij wordt niet zoveel over Louis gezegd maar wel over de weg die wij hebben afgelegd om een hondenras te kiezen, een nest te vinden en hoe blij we zijn met dat nest dat we gevonden hebben. Bij deze kan ik bevestigen dat wij het nest met het gouden ei(12 gouden eieren) gevonden hebben.
Stan heeft daarbij nog een powerpointpresentatie gemaakt waar je U mag tegen zeggen. Ik stuur ze wel eens door.
Ondertussen zit ik te duimen dat hij het heel goed doet.

Groetjes

Ilse en Co

PS: heb gelezen dat er plaats is gemaakt in de lappenmand. Veel beterschap en rust maar een beetje want als ik denk aan hoe Louis trekt, kan ik me al levendig voorstellen hoe rustig jouw wandeling is als de trekpaardjes beginnen.

Actuele Gezondheidsbulletins

Na de minder fraaie berichten van deze morgen in de puppenkrant kunnen we zeggen dat de toestand van Belle inde goede richting evolueert.

Nelly was deze morgen terug hier voor Belle en is er haast van overtuigd dat Belle zich heeft gekwetst aan de rechterachterpoot. Wat de oorzaak juist is geweest is niet zo heel duidelijk, een verzwikking, een overbelasting, hernia ?

Wij hebben een voorschrift voor pillen gekregen en ’s morgens mag ze een normale dosis Metacam hebben.

Bij de apotheek heeft het baasje toch ook weer rare ogen getrokken. De apothekeres van dienst, (’t baasje en zij begroeten elkaar telkens met “hé maat”) Merkte dus dadelijk dat het een voorschrift van een dierenarts was maar het wel een mensenvoorschrift was.

En dan beginnen de “problemen” dan moeten ze weten wie de patiënt is want het geneesmiddel moet steeds traceerbaar blijven. ’t Baasje mag die pillen dus niet doorgeven aan den eerste de beste koereur die ze gaat gebruiken om de tour de France mee gaat winnen.

Als die wielrenner er goed mee rijdt is dat een wonder en mirakel waar ze in Lourdes verlegen van worden. De apothekeres vertelde dat ons baasje de patiënt (ons Belle) moest verwittigen dat het gevaarlijk zou zijn moets de patiënt met de auto gaan rijden ! ! ! Ons Belle aan het stuur van de Masjebashi of de Citroen Drentmobiel, stel je voor, dan mag je daar niet mee lachen want dat is bloedernstig !

Met het baasje gaat het ook beter maar dan zonder chemische brol van bij de apotheek. Die heeft zich net zo rustig gehouden als Belle, alleen heeft ’t baasje niet gans de dag liggen slapen op het tapijt tussen  zetel en salontafel met af en toe een bezoek aan Belle’s bench.

Belle & co (vandaag vooral de co)

De puppenkrant 28-01-2013

Ons baasje had het hier gisteren over de lappenmand waarin we Carine, Steven en Nico konden vinden. Awel, die drie mogen opschuiven, er komen nog twee fraaie exemplaren het clubje vervoegen. Alleszins toch tijdelijk.

Gisterenavond is Nelly nog hier geweest voor Belle. Die heeft met uitzondering van een heel rustig klein blokje rond,  geen of weinig beweging genomen. Nelly vermoed een hernia in Belle’s nek. Dus kerels en dames in de lappenmand maak maar plaats want ook baas Jan heeft een kwaaie nacht gehad. Die is gisteren in een door de sneeuw onzichtbare konijnenpijp gestapt met een pijnscheut door zijn rug. De ganse dag heeft hij zich sterk gehouden en ook nog de drie dagelijkse hondenwandelingen gemaakt. Maar vannacht heeft ‘m slecht geslapen van de rugpijn.

Wat gaat het worden, Nelly komt in elk geval terug om de toestand van Belle na te kijken en gaat het baasje ook naar de dokter deze voormiddag voor een “tube warm zalf ” ?

We houden jullie op de hoogte zoals altijd…

Belle & co

Lobkes belevenissen van de laatste dagen

Dit bericht is een dag oud en waar “morgen” staat of “vandaag” dien je “gisteren” te lezen… Te moeilijk ? geef maar een signaaltje dan krijg je er een tekeningetje gratis bij.

Lieve mams,

Heeft het bij jullie ook zo hard gesneeuwd? Hier wel, en ik heb er heerlijk in gerend vandaag. Volgens m’n vrouwtje zal het voorlopig wel de laatste keer zijn geweest, jammer hoor! Ze zei ook nog dat ik binnenkort wel weer een moddermonster zal zijn na het wandelen. Nou ja, vandaag heb ik er in ieder geval nog van genoten!

Morgen (vandaag) zijn we alweer 10 maanden. Het is te merken, zeggen ze hier. De oren werken steeds minder, en ik zoek steeds meer avontuur op. Deze week heb ik m’n baasje nog even een hartinfarct bezorgd toen hij lekker ‘’ontspannen’’ met mij liep te wandelen, hihihihi……….. Ik heb hem verrast door een sprint te nemen, en whoppa over een schapenhek te springen, door de schapenwei te rennen en whoppa over het volgende hek te springen de weg op…………….. De schapen waren er niet hoor, daar waren ze hier wel blij om, en ook dat er geen auto’s aankwamen! ‘’Dat heeft Siebe nog nooit gedaan’’, zei m’n vrouwtje. Ja, nou, én???? Ik heet geen Siebe, tóch??

Kusjes weer van je lieve Lobke!

Glibberig…

Glibberig, dat is wel het minste dat je er van kan zeggen, van de wegen en paden vandaag. Spekglad zou misschien nog beter zijn maar we zijn niet onderuit gegaan, en dat is zowat het belangrijkste vandaag.

Je staat er van versteld hoe snel de dooi zijn werk heeft gedaan. Een beetje regen viel er af en toe deze morgen en we moeten zeggen, de zon kon het niet sneller laten dooien.

Op geen tijd was het wegdek in onze straat sneeuw en ijsvrij. De oprit voor het huis waarvan één helft was geruimd, was tegen de middag volledig sneeuwvrij, zonder het gebruik van zout of van de zon.

Maar de jachttraining van Lucy was niet zo’n succes, de paden in het bos waren gewoon verraderlijk glad met sneeuw met ijs eronder.

In de weide heeft het baasje zich flink pijn gedaan toen hij in een onder de sneeuw verborgen konijnenpijp trapte en er zo’n twintig centimeter diep inzakte. Niet goed voor de rug, bijna kon hij bij in de lappenmand gaan liggen, samen met Carine, Nico en Steven.

De helft van de les hebben we dan binnen doorgebracht met theorie over het apporteren. Die kunnen we terug vinden in het boek “de drie apporten” die we ons vorig jaar aanschaften.

Vandaag was het boek van Johan Kraay “veelzijdig naar de top” binnen gekomen en konden wij het in ontvangst nemen. Daar gaan dan enkele uren PC werk voor moeten opgeofferd worden om dat te lezen en door te nemen !

Volgende week geen jachttraining meldde de trainer. Die gaat volgend weekend  zelf op jacht… en wij oefenen inmiddels de apporten met Lucy. Ook Hera gaat nog eens een herhalingslesje krijgen nu haar cursus bij Jac Orion is afgelopen en we daar nog moeten wachten tot het voorjaar vooraleer we daar terug aan de slag kunnen !

Belle & co

Ja watte…

Ik zei tegen mijn maat " Kijk eens naar die twee ouwe venten aan de andere kant van de bar"

"Zo zien wij er over 10 jaar ook uit ".

Hij keek me aan en zei, "Dat is 'n spiegel... onnozelaar "

L.K.

De puppenkrant 27-01-2013

De lappenmand is nog steeds niet leeg bij de drenteneigenaars. Nico sukkelt nog steeds met zijn rug, Carine van onze Harko in Oostkamp loopt nog steeds mank na een “aanvaring” met een Tollerke op het strand eind december. Steven zal ook nog wel even “bezig zijn met zijn afgescheurde Achillespees…

En dan zegt ons baasje dat hij zoveel mogelijk van huis weg is omdat het bewezen is dat de meeste ongevallen thuis gebeuren. Niks van aan, de herstellenden van enkele lijnen terug hebben hun kwetsuren opgelopen op het werk, op het strand en op de voetbalplein !

Weet je wat, we gaan gewoon naar de jachttraining zo dadelijk. Daar hebben we nog niet van gehoord dat er accidentjes zijn gebeurt. Of de trainer moest zich van munitie vergissen wanneer hij gaat trainen op schotvastheid van de hondjes… Een echte kogel of een losse flodder, een wereld van verschil als je het onderscheid niet kent !

Lando vertelt zijn “Liereman” verhaaltje

Dag mamsie en Faes-familie,

uit het oog is niet uit het hart hoor!!! 't is hier gewoon wat hectisch. Mijn baasje is al 6 weken thuis met een hernia en dat gaat nog wel even duren. Het leuke voor mij eraan is dan wel dat ik altijd gezelschap heb overdag en ik terug veel in de Liereman kan gaan wandelen overdag want 's avonds was dat altijd te donker in de winter. Aan de lange lijn kan mijn baasje dat maar aan de korte lijn is at niet gezond voor zijn rug als ik trek en snok. (en dat  schijnen drenten wel eens te doen hé)

Thiebe is terug uit de gips met zijn polsen en is zelfs al terug gaan volleyballen.

Ik onderhoud mijn aanrecht en tafeldiefstallen goed. Geen kruimeltje is er veilig voor mij.

Vorige week ben ik nog hééééééééééél boos geweest op mijn baasje. Heeft ze het toch niet gepresteerd om in haar eentje bij jullie op bezoek te komen zeker. 'k Rook het gelijk toen ze thuiskwam. Als ze dacht dat ze dat ging kunnen verbergen voor mij kent ze mijn drentenneus nog niet. Gelukkig zie ik morgen ons Lucy alweer op de training. Hopelijk gaat het dan niet weer sneeuwen want dan wordt de training afgelast.

suuuuuper veel likjes,

Lando

Wat gaat dat geven ?

Zullen we eens even koffiedik kijken ? Wat gaat dat geven als morgen de dooi inzet ?

Zonder koffiedik kijken kunnen we nu al met zekerheid zeggen “ het zal er niet uitzien hier thuis”. Een keuken en huiskamer met slip en schuifsporen van  zestien Drentenpoten ! (hier zetten we nog een uitroepteken)

Na een wandeling vier ‘vetzakskes’ die er uitzien alsof ze juist het wereldkampioenschap moddercatch hebben betwist ? (vraagteken omdat we niet weten waar we gaan wandelen)

Hoelang gaat ons Lucy haar ijslolly aan de dakgoot het nog houden ? (kunnen we van in de huiskamer volgen)

Gaat Lennaert en Cartouche de zandzakjes al mee moeten helpen vullen/aanslepen daar met zicht op de Maas ? Als al die sneeuw plots gaat dooien, geraakt de Maas dan niet overvol ? (We horen het dan van hen)

En dan dichter in tijd, wat morgenvroeg ? Regen ? Sneeuw? Dooi ? hoeveel graden ? Jachttraining of niet ? Morgen middag weten we daar al antwoord op.

Dat zijn zowat de vragen die onze baas zich stelt terwijl wij gerekt en gestrekt voor de houtkachel en in de zetel liggen en ons van al die zaken geen fluit aantrekken. We maken er onze baas wel een beetje jaloers mee. En het antwoord is zo simpel als een Drent het bedenken kan “leg je er naast baas” !

Maar… wat gaat dat geven ?

Belle & co

De puppenkrant 26-01-2013

Onze bazen roken lekker gisterenavond toe ze terug thuis kwamen van de nieuwjaarsreceptie van het KTA-Herentals, de school waar onze baas vroeger zijn boterhammetjes verdiende. Nu rook de baas niet naar de school maar naar Border Collie !

Dat kwam zo… Gewoonlijk klit zo’n groep leraars soort bij soort en zo ook zaten onze bazen bij ’t baasjes oudste collega, “de Pierre” . Lezers van ons blog kennen hem van het seniorennetblog “een Border Collie zonder schapen”, https://blog.seniorennet.be/michka_en_cheeta/ meer foto’s van Pierre & Michka: http://fotoalbum.seniorennet.be/michka/michka

En zo komen we “to the point”… Het baasje heeft na de receptie Pierre mee tot bij hen thuis met de Masjebashi meegenomen, en toen moesten de baasjes nog binnenkomen voor een laatste “afzakkertje”. En zo komt het dat onze bazen overvloedig roken naar Michka en Canniche. Canniche is de jongste Border Collie daar in huis en al even krankzinnig zot als onze Lucy. Michka is de oudste en even oud als Belle. Zo komt het dat het hoofdbestuur zich danig diende te verantwoorden over “waar hebde gij gezeten mannekes ?”

Uiteindelijk kwamen ze met een voor ons aanvaardbare uitleg, binnenkort zouden wij misschien zelf wel eens kunnen kennismaken met de Mertens’ Border Collies zeggen de baasjes. En toen waren we tevreden.

Met een dag vertraging krijgen we hier nog het verhaal van Lana en Steven die nog altijd sukkelt met een van z’n achterpootjes . Die heeft een afgescheurde Achillespees waar hij van het revalideren is . En dat blijkt voor Steven een handicap te zijn in zijn relaties met de vrouwen bij hem thuis. Hij doet dan ook een dringende oproep voor raad aan de mannelijke lezers van dit blog met de vraag hoe zijn die problemen oplossen.

Hier het verhaal van Steven en Lana

Dag allemaal,
Vandaag is het Steven aan het woord! Jan en Heros,hoe doen jullie mannen dat toch met al die vrouwen rond uw gat? Hier hebben mijn dames precies een complot tegen mijn gesmeed. Nu ik niet uit de voeten kan, gaat ons Eva steeds shoppen en steelt ons Lana alles wat los ligt. Nu kan ik met mijn eigen ogen zien dat Lana erg koppig is en voorzien is van een ferme tros bananen in de oren. Lana spendeert nu heel wat tijd met Eva en dat begin ik te merken!!
Die 2 kunnen precies niet meer zonder elkaar!!!! Wanneer Eva even de ruimte verlaat, roept Lana de hele buurt bijeen. Zit Eva nog in de badkamer dan duwt Lana met veel geweld de deur open. En ik ... Ik zit hier maar Lana terug te roepen. Wanneer ik hier nu eens zou beschrijven wat die 2 aan het doen zijn ... Daar zou menig man jaloers op zijn ....
Eva zit bij Lana op de grond en geeft haar een deugddoende massage. Lana op haar beurt ligt te knorren van contentement en lebbert haar vrouwtje volledig af.
Ik zal maar wachten tot later op de avond zeker ...
Heren, ik richt mij tot jullie! Hoe doen jullie dat met al die vrouwen?
Een verwaarloosde Steven

"MOEILIJKE WOORDEN” VOOR SENIOREN.

Jef kwam Pier tegen op de markt.

Pier vroeg:'Heb je nog iets van Fons gehoord? 'k heb hem al lang niet meer gezien".

"Maar die is toch gestorven, Pier." Zegt de Jef

"Dat wist ik niet. Wanneer dan en wat heeft hij gehad?"

"Hij leed aan een hartziekte en toen heeft hij een 'pesewever' gekregen. Dat was allemaal goed en wel. Na enkele maanden werd hij ziek aan de 'protestant'. En nu is hij overleden.

 'k Ben hem een kruiske gaan geven in het dolfinarium in Berchem. Hij lag er heel mooi opgebaard en ik ben ook naar de begrafenis geweest.

De pastoor heeft een heel mooie homofilie gehouden over hem. Na de viering werd hij niet op het kerkhof begraven. Ze brachten hem naar de crêmerie in Hoboken...""

L.M.

Nieuwtje uit Frankrijk…

Volgens het Nederlandse Frankrijkblog “het Hurktoilet” zou de Franse minister Manuel Valls de verplichting op de “ethylotest” of de alcoholtester  in de auto voor onbepaalde tijd hebben opgeschort.

Daar zijn wij niet rouwig om want gans het opzet van Sarkozy om in elke auto twee blaaspijpjes te hebben liggen vonden wij zelf ook al te zot om los te lopen.

De pijpjes kon je trouwens nergens vinden. Als er al ergens verkrijgbaar waren dan was er voorraad te kort en kwam je steeds te laat wegens uitverkocht.

Wij hadden er twee in de Masjebashi , de geldigheidsdatum was weliswaar verstreken, en ze kwamen ook niet via de officiële weg in ons bezit.

Het waren alcoholtesters zoals de officiële, maar ze kwamen van de opendeurdagen in het kasteel van Grand Marnier in Bourg Charente. Daar kon je enkele jaren geleden na aankoop van een fles Grand Marnier bij het verlaten van de shop een grabbel doen in een mand met gratis alcoholtesters. Wij namen er toen drie mee (we waren met drie) en die zijn toen in de auto blijven liggen.

Heeft Nico S. zijn idee toch niet bij ons gepikt, beginnen wij ons nu af te vragen…

Maar het is wel zo dat zowel Nico S. zijn wet, en onze alcoholtesters , hetzelfde lot hebben ondergaan. Ze hebben geen van beide tot iets gediend !

Alleen heeft het ons niks gekost, waarvoor dank aan Grand Marnier in Bourg Charente ….

Belle & co

De puppenkrant 25-01-2013

Vooraleer we Lennaert & co terug aan het woord laten even iets aanstippen dat er gisteren niet van gekomen is. De  Drenteneigenaars herinneren aan 24 februari, en hen er op attent maken dat ze zich dienen in te schrijven voor de Kaawpollekeswandeling op die datum. Zo ze niet kunnen aanwezig zijn missen ze één van de hoogtepunten van het Drentenwandeljaar. Alle inlichtingen kan je krijgen via de secretaris van de vereniging Ingrid Mestdagh via: http://www.drentschepatrijshond.be/index.php

Omdat we ook nu weer kosten nog moeite gespaard hebben, vragen we van vooraf in te schrijven.

Over het dagelijks leven in Vosselaar en omgeving kunnen we zeggen dat de ijslolly van Lucy vrij permanent is en dagelijks terug aangroeit. Wanneer Lucy de onderste ijspegels heeft weggelikt begint het even later te dooien en loopt het water van het dak langs het nog aanwezige ijs. De ijsstalagtiet, want daar begint het op te lijken, groeit niet alleen in lengte maar begint ook al een aardige  dikte te krijgen. Stalagtieten in Vosselaar ! We hebben er nog niets van gelezen in de toeristische info van de gemeente, maar ze bestaan echt, Lucy likt er meermaals per dag aan !

En dan krijg je hier het relaas van Lennaert, iets wat hij zelf “Ruis op de lijn” noemt.

Belle & co

Ruis op de lijn (by Lennaert)

Ploep! daar is hij weer! Lennaert

Na wat ruis en sneeuw op de lijn met België is er gelukkig weer communicatie mogelijk. Pffff wat kunnen mensen soms ingewikkeld doen (knipoogje)

Volgens mij ligt hier al 3 weken sneeuw, ik weet niet meer beter. Ik vind het zalig en wil uren buiten zijn. Dat uren buiten spelen leek geen kwaad te kunnen.........tot dat ik naar binnen kwam, en kon opeens mijn plas niet meer ophouden. Ik had geen gevoel meer in mijn p…..tje leek het wel. Nu mag ik niet meer zolang achter elkaar buiten blijven, dat vind ik best jammer. Ome Faes heeft u zoiets al eerder gehoord?. (ik moet dan wel nog stilletjes vertellen dat ik ijsbrokken heb zitten te eten en dat hadden mijn baasjes eerst niet in de gaten)

Met papa Cartouche gaat het goed. Hij verdeeld nu zijn aandacht tussen Vosselaar en Zevenaar, waar op het moment een nest met 8 puppy’s van hem zitten.

Volgende week gaan de baasjes naar de puppy’s kijken. Papa en ik mogen niet mee, want wij zouden dan te veel onrust veroorzaken, zegt het vrouwtje. Dat snap ik nou niet! Honden veroorzaken geen onrust, wij zijn gewoon.. hond! Zouden ze weer met een pup thuiskomen? Ja leuk een halfzusje. Ik denk dat baasjes Chris en Christian dan ergens anders gaan wonen!

Ik doe er nog eens een foto van papa bij waarop hij nadenkt over al die “trekmoose” die hij op de wereld heeft gezet.

Vele groetjes, ook aan tante Simonne en keigaaf dat ze de mailtjes van ome Faes door elkaar heeft gerommeld.

Jullie Lennaert

Lucy’s “likstok”

Gisteren met het mooie weer dooide het flink en dat had ook Lucy gemerkt. Aan de dakgoot van de veranda hangt geen afvoerbuis maar een plastic ketting waarlangs het regenwater in de ton stroomt.

Nu drinken wij, de Drentenroedel regenwater als we er de kans toe krijgen. Kraantjeswater is voor mensen, die drinken graag water met toevoegsels zoals chloor. Voor ons met onze fijne neus is dat stinkwater en in de zomer bvb stinkt het nog erger dan anders naar chloor.

Nu hangt die ketting voor het regenwater daar al jaren, maar zelden in een vorm als dezer dagen. Dat wil zeggen stijf bevroren.

Lucy eet sneeuw, ijs en alles wat fris is. Dus, nu ze de bevroren ketting heeft ontdekt knabbelt ze maar al te graag aan de ijspegels die onder aan de ketting hangen.

Ons baasje vind dat een mooi zicht en hij wilde daar graag een foto van nemen. Alleen paste het voor Lucy op dat moment niet zo… Maar ’t was koud buiten en het baasje wilde er eigenlijk komaf mee maken !

Maar als Lucy niet wil… dan komt er ook niks van ! En toen ging de baas het met zijn trukendoos eens gauw arrangeren zie.

Het foto apparaat bleef aan staan en stand by, het baasje haalde in de keuken een pot choko (die geraakt hier toch nooit leeg) en smeerde de onderste schakel van de bevroren ketting in met choko van nutella.

Dat maakte van Lucy op slag het meest gewillige hondje dat we kennen en voor ze klaar was met likken had het baasje vijf mooie foto’s gemaakt van een ijslikkende die eigenlijk “choko”-likkend Lucy was.

Ook uit Aalter kregen we een foto van Lana die net als haar zus Lucy achter de lekkernijen aanzit. Alleen is zij binnen in huis op strooptocht.

Kijk maar mee, ons baasje vond de foto’s goed gelukt.

Belle & co

Pupje kopen ?

De dochter van Bart De Wever staat in Brussel aan de
Cinquantenaire met een doos puppies om te verkopen.

Elio Di Rupo passeert en BDW zijn dochter vraagt of hij geen
hondje moet hebben. "En het zijn socialistjes, meneer Di Rupo".

Elio : "Maar iek ep daarvoor keen plaats, et spijt me!"

Hij slaapt er een nachtje over en besluit toch maar een puppie te kopen,
gaat er 's anderendaags naartoe en zegt tegen het wicht :
“Keef mij tok maar een ontje, omdat het socialistjes zijn.”


Zegt het meisje : “Dat was gisteren, nu zijn het NVA-erkes!”
Elio : "Maar oe kan dat nu?? Kisteren waren het tok socialistjes?!! "
Zegt het meisje : “Ja, maar vannacht zijn hun oogskes opengegaan."
L.K.

De puppenkrant 24-01-2013

Ze verzinnen maar wat die baasjes, daar was onze baas aan het denken toen hij het onderstaande bericht van Lobke nog eens na las. “Kwijlebabbel” daar hoort minstens een verklaring bij. Dan is onze baas en Eva van Lana volgens ons toch duidelijker “Talibanteef en Kamikazeteef” het laat niets aan duidelijkheid over. Ook in Roosteren hebben we al bijnamen gehoord als “de grote (Lennaert die eigenlijk de kleinste zou moeten zijn) en zijn vader “den dikke” . Nu hoopt ons baasje dat ‘m dat goed begrepen heeft want het is weeral eventjes geleden dat Lennaert zo oneerbiedig over zijn vader heeft gesproken.

Wat het dagelijkse wandelen betreft, dat gaat met de dag moeilijker, voor de baasje in elk geval toch. ’t Baasje is gisteren met zijn klikken en klakken tegen moeder aarde gekwakt. Een ijsplek onder de sneeuw was de oorzaak dat hij languit tussen Hera en Heros ging liggen. Die twee keken eens raar en dat was het ! Medelijden ? Niks van gemerkt zegt het baasje evenmin als hulp bij het opstaan wat niet makkelijk was met die gladde ondergrond. Als ’t baasje nog eens geboren wordt dan vraagt ‘m ook hondenpoten zegt ‘m, dat schuift een pak minder dan botten (laarzen in NL) van Aigle, was de les die aan de wandeling vast hing.

Belle & co

Het verhaal van “Kwijlebabbel”

Lieve mams,

Ik doe maar weer eens een poging m’n vrouwtje voor secretaresse te laten spelen. Eerdere pogingen deze week zijn mislukt, helaas.

Ze hebben hier weer een nieuwe naam voor me bedacht: Kwijlebabbel….*^&%$#***!! Weet je hoe dat komt? Sinds een tijdje wordt er hier weer zelf brood gebakken. En dat is lekker!!!!!!!! Als m’n baasje het brood aan het snijden is, zitten Siebe en ik op de eerste rang héél lief te zijn (jaja!) Alleen de geur al van het brood doet me letterlijk het water uit de mond…eh..bek, lopen. Vandaar dus m’n nieuwe naam, ze verzinnen hier steeds weer wat anders, grrrr.

Verder kan ik wel zeggen dat ik een beetje vaste verkering heb gekregen met die spetter van een drent die ik hier heb ontmoet. We zien elkaar bijna dagelijks. Als hij mij ziet lopen weet ie niet hoe snel hij naar me toe moet rennen, hoe ver het ook is. Ik niet naar hem hoor, je moet die kerels niet gelijk het idee geven dat ze ik weet niet wat zijn, daar krijgen ze alleen maar verbeelding van. Misschien over een tijdje……..

Verder niet veel nieuws te melden, mam.

Geef het hoofdbestuur en m’n familie maar weer een lekkere lebber, en eh…..beetje lief zijn voor oom Heros, hè!!

Je Lobke.

Nog een duizendtal

Nog een duizendtal “views” scheiden het Belle, Hera & Heros blog van de 50.000 views. Net als bij het Bas & Belle blog zijn we ook benieuwd wie de 50.000° bezoeker gaat zijn. Dikke geldprijzen, reizen naar de Marquizeneilanden e.d. kunnen we niet aanbieden, maar eeuwige roem dat kan nog net.

De 50.000° komt in de zijkolommen met foto, naam en toenaam, zelfs bijnaam indien gewenst. En dit tot het einde der dagen van het blog.

Bijna dertien maanden hebben we over die vijftig duizend views gedaan. Best goed voor een blog over hondjes, een mop en wat nieuwtjes uit den lande !

Kam uw haar even, ga desnoods even naar de kapper en trek uw ’s zondagse kleren aan wanneer je op de foto gaat, die je gaat vereeuwigen en stikwereldberoemd gaat maken op dit blog.

We hebben ook nog ander actueel nieuws. Nu we toch officieel een kennelnaam hebben was het ook het moment om ons op verschillende manieren een plaatsje in het publiciteitszonnetje te geven.

Ons baasje liet al magneet stickers voor op de Drentmobiel maken en de volgende stap was het maken van visitekaartjes van de kennel. Vermits we met twee echtparen eigenaar zijn van de kennelnaam hebben we de visite kaartjes dubbelzijdig laten maken.

De achtergrond is een bewerkte foto van Jago van J-P en Ute en elke eigenaar heeft een gelijkwaardige zijde van het kaartje. Er is dus geen voor of achterkant aan het visitekaartje.

Het idee om de visitekaartjes te laten maken kwam van de firma Vistaprint die aanboden van bijna gratis en voor niks de kaartjes naar ons eigen ontwerp te drukken. Dat drukken was inderdaad zo goed als gratis, maar om de kaartjes op de pers om te draaien vroegen ze wel veel centjes. Net als voor het verzenden. Het verzenden was snel, vbeel sneller dan we hadden gevraagd maar de besteldienst was niet bepaald gratis … Maar ze zijn mooi, en we zijn er heel tevreden over. Dan is de uiteindelijke kostprijs ook weer snel vergeten en we kunnen nog jaren plezier hebben van ons kenbaar te maken aan de goegemeente.

Belle & co

Vreemd gaan…

Jack en Betty zijn vandaag 50 jaar getrouwd.

"Betty, ik vroeg mij af. Ben je ooit vreemd gegaan?"

"Oh Jack, waarom vraag je mij juist nu zo een vraag?

Je wilt mij dat echt niet vragen..."

"Jawel Betty, ik wil het echt weten. Alsjeblieft."

"Nou, ok. Ja, drie keer."

Drie? Wanneer waren die?"

"Nou, Jack, herinner je toen je 35 jaar was en je heel graag je eigen bedrijf wilde beginnen en geen enkele bank je een lening wilde geven?

Herinner je dat op een dag de directeur van de bank langskwam en de papieren voor de lening zelf had ondertekend zonder iets te vragen?"

"Oh, Betty. Heb je dat voor mij gedaan?! Ik heb nu zelfs nog meer respect voor jou dan ooit.

Dat je zoiets voor mij hebt gedaan!

Dus, wanneer was de tweede keer?"

"Nou, Jack, herinner je toen je een hartaanval had gehad en je een hele moeilijke operatie nodig had en geen enkele chirurg eraan wilde beginnen?

Herinner je dat Dr. DeBakey helemaal hier naar toe kwam om de procedure helemaal zelf uit te voeren en je daarna weer helemaal opknapte?"

"Ik kan het niet geloven! Betty, ik hou van het feit dat je zoiets voor mij hebt gedaan, om mijn leven te redden!

Ik zou mij geen betere vrouw kunnen wensen.

Om zoiets te doen, dan moet je echt van mij houden. Ik raak helemaal geëmotioneerd. Wanneer was nummer drie?"
"Nou, Jack, herinner je dat je voorzitter wilde worden van de golfclub dat
je 45 stemmen tekort kwam?"

P.V.D.E.

De puppenkrant 23-01-2013

Weinig nieuws dat nog niet vertelt is geweest. Het allerlaatste nieuws hier ten huize is dat moeder en dochter Hera en Lucy een nieuwe speeltechniek hebben “uitgevonden” om Heros aan het werk te houden.

We zagen het al enkele dagen dat Hera en Lucy samenspanden als ze buiten in de tuin in de sneeuw met Heros aan het spelen waren. Je zou er soms medelijden mee krijgen hoe ze die brave lobbes stapelzot meken. ’t Baasje heeft Heros al enkele malen vertelt dat hij één van de twee eens goed moet vastgrabbelen, of beter nog, ze allebei eens een goei pandoering moet geven. Maar spijtig genoeg zit zoiets niet in het karakter van Heros, die is nog steeds de goedheid zelve. Straffer nog, zelfs wanneer ze dan eindelijk stoppen met spelen omdat ze moe zijn gaat Heros op die twee grietjes af om verder te spelen. Onze roedelleden zijn soms “niet te schatten”.

We kregen gisteren nog een blij nieuws in onze mailbox, kort en bondig:

He Jan

Tis ne reu geworden.

Groetjes Renate

De naam van de afzendster doet misschien een belletje rinkelen bij vaste lezers van het blog… Het mailtje is afkomstig van Renate Ceusters van wie het Drentje Fenna op Kerstdag overleden is door op de wandeling iets giftigs te hebben gegeten. Binnen zeven weken mogen zij hun nieuwe huisgenootje ophalen. Als er nieuws komt van de autopsie van Fenna laten we het jullie beslist weten. Over de plaats waar het gif is aangetroffen kunnen we zeggen dat het in de buurt van Kapellen/Ekeren is , ten Noorden van Antwerpen op een plaats waar weinig wandelaars komen in de buurt van een verlaten  rangeerstation van treinen.

Wij zijn blij dat Rosanno en Renate snel een nieuwe pup kunnen krijgen, we zouden hen anders missen op de Drentenwandelingen…

Belle & co