Glibberig…

Glibberig, dat is wel het minste dat je er van kan zeggen, van de wegen en paden vandaag. Spekglad zou misschien nog beter zijn maar we zijn niet onderuit gegaan, en dat is zowat het belangrijkste vandaag.

Je staat er van versteld hoe snel de dooi zijn werk heeft gedaan. Een beetje regen viel er af en toe deze morgen en we moeten zeggen, de zon kon het niet sneller laten dooien.

Op geen tijd was het wegdek in onze straat sneeuw en ijsvrij. De oprit voor het huis waarvan één helft was geruimd, was tegen de middag volledig sneeuwvrij, zonder het gebruik van zout of van de zon.

Maar de jachttraining van Lucy was niet zo’n succes, de paden in het bos waren gewoon verraderlijk glad met sneeuw met ijs eronder.

In de weide heeft het baasje zich flink pijn gedaan toen hij in een onder de sneeuw verborgen konijnenpijp trapte en er zo’n twintig centimeter diep inzakte. Niet goed voor de rug, bijna kon hij bij in de lappenmand gaan liggen, samen met Carine, Nico en Steven.

De helft van de les hebben we dan binnen doorgebracht met theorie over het apporteren. Die kunnen we terug vinden in het boek “de drie apporten” die we ons vorig jaar aanschaften.

Vandaag was het boek van Johan Kraay “veelzijdig naar de top” binnen gekomen en konden wij het in ontvangst nemen. Daar gaan dan enkele uren PC werk voor moeten opgeofferd worden om dat te lezen en door te nemen !

Volgende week geen jachttraining meldde de trainer. Die gaat volgend weekend  zelf op jacht… en wij oefenen inmiddels de apporten met Lucy. Ook Hera gaat nog eens een herhalingslesje krijgen nu haar cursus bij Jac Orion is afgelopen en we daar nog moeten wachten tot het voorjaar vooraleer we daar terug aan de slag kunnen !

Belle & co

Ja watte…

Ik zei tegen mijn maat " Kijk eens naar die twee ouwe venten aan de andere kant van de bar"

"Zo zien wij er over 10 jaar ook uit ".

Hij keek me aan en zei, "Dat is 'n spiegel... onnozelaar "

L.K.

De puppenkrant 27-01-2013

De lappenmand is nog steeds niet leeg bij de drenteneigenaars. Nico sukkelt nog steeds met zijn rug, Carine van onze Harko in Oostkamp loopt nog steeds mank na een “aanvaring” met een Tollerke op het strand eind december. Steven zal ook nog wel even “bezig zijn met zijn afgescheurde Achillespees…

En dan zegt ons baasje dat hij zoveel mogelijk van huis weg is omdat het bewezen is dat de meeste ongevallen thuis gebeuren. Niks van aan, de herstellenden van enkele lijnen terug hebben hun kwetsuren opgelopen op het werk, op het strand en op de voetbalplein !

Weet je wat, we gaan gewoon naar de jachttraining zo dadelijk. Daar hebben we nog niet van gehoord dat er accidentjes zijn gebeurt. Of de trainer moest zich van munitie vergissen wanneer hij gaat trainen op schotvastheid van de hondjes… Een echte kogel of een losse flodder, een wereld van verschil als je het onderscheid niet kent !

Lando vertelt zijn “Liereman” verhaaltje

Dag mamsie en Faes-familie,

uit het oog is niet uit het hart hoor!!! 't is hier gewoon wat hectisch. Mijn baasje is al 6 weken thuis met een hernia en dat gaat nog wel even duren. Het leuke voor mij eraan is dan wel dat ik altijd gezelschap heb overdag en ik terug veel in de Liereman kan gaan wandelen overdag want 's avonds was dat altijd te donker in de winter. Aan de lange lijn kan mijn baasje dat maar aan de korte lijn is at niet gezond voor zijn rug als ik trek en snok. (en dat  schijnen drenten wel eens te doen hé)

Thiebe is terug uit de gips met zijn polsen en is zelfs al terug gaan volleyballen.

Ik onderhoud mijn aanrecht en tafeldiefstallen goed. Geen kruimeltje is er veilig voor mij.

Vorige week ben ik nog hééééééééééél boos geweest op mijn baasje. Heeft ze het toch niet gepresteerd om in haar eentje bij jullie op bezoek te komen zeker. 'k Rook het gelijk toen ze thuiskwam. Als ze dacht dat ze dat ging kunnen verbergen voor mij kent ze mijn drentenneus nog niet. Gelukkig zie ik morgen ons Lucy alweer op de training. Hopelijk gaat het dan niet weer sneeuwen want dan wordt de training afgelast.

suuuuuper veel likjes,

Lando

Wat gaat dat geven ?

Zullen we eens even koffiedik kijken ? Wat gaat dat geven als morgen de dooi inzet ?

Zonder koffiedik kijken kunnen we nu al met zekerheid zeggen “ het zal er niet uitzien hier thuis”. Een keuken en huiskamer met slip en schuifsporen van  zestien Drentenpoten ! (hier zetten we nog een uitroepteken)

Na een wandeling vier ‘vetzakskes’ die er uitzien alsof ze juist het wereldkampioenschap moddercatch hebben betwist ? (vraagteken omdat we niet weten waar we gaan wandelen)

Hoelang gaat ons Lucy haar ijslolly aan de dakgoot het nog houden ? (kunnen we van in de huiskamer volgen)

Gaat Lennaert en Cartouche de zandzakjes al mee moeten helpen vullen/aanslepen daar met zicht op de Maas ? Als al die sneeuw plots gaat dooien, geraakt de Maas dan niet overvol ? (We horen het dan van hen)

En dan dichter in tijd, wat morgenvroeg ? Regen ? Sneeuw? Dooi ? hoeveel graden ? Jachttraining of niet ? Morgen middag weten we daar al antwoord op.

Dat zijn zowat de vragen die onze baas zich stelt terwijl wij gerekt en gestrekt voor de houtkachel en in de zetel liggen en ons van al die zaken geen fluit aantrekken. We maken er onze baas wel een beetje jaloers mee. En het antwoord is zo simpel als een Drent het bedenken kan “leg je er naast baas” !

Maar… wat gaat dat geven ?

Belle & co

De puppenkrant 26-01-2013

Onze bazen roken lekker gisterenavond toe ze terug thuis kwamen van de nieuwjaarsreceptie van het KTA-Herentals, de school waar onze baas vroeger zijn boterhammetjes verdiende. Nu rook de baas niet naar de school maar naar Border Collie !

Dat kwam zo… Gewoonlijk klit zo’n groep leraars soort bij soort en zo ook zaten onze bazen bij ’t baasjes oudste collega, “de Pierre” . Lezers van ons blog kennen hem van het seniorennetblog “een Border Collie zonder schapen”, https://blog.seniorennet.be/michka_en_cheeta/ meer foto’s van Pierre & Michka: http://fotoalbum.seniorennet.be/michka/michka

En zo komen we “to the point”… Het baasje heeft na de receptie Pierre mee tot bij hen thuis met de Masjebashi meegenomen, en toen moesten de baasjes nog binnenkomen voor een laatste “afzakkertje”. En zo komt het dat onze bazen overvloedig roken naar Michka en Canniche. Canniche is de jongste Border Collie daar in huis en al even krankzinnig zot als onze Lucy. Michka is de oudste en even oud als Belle. Zo komt het dat het hoofdbestuur zich danig diende te verantwoorden over “waar hebde gij gezeten mannekes ?”

Uiteindelijk kwamen ze met een voor ons aanvaardbare uitleg, binnenkort zouden wij misschien zelf wel eens kunnen kennismaken met de Mertens’ Border Collies zeggen de baasjes. En toen waren we tevreden.

Met een dag vertraging krijgen we hier nog het verhaal van Lana en Steven die nog altijd sukkelt met een van z’n achterpootjes . Die heeft een afgescheurde Achillespees waar hij van het revalideren is . En dat blijkt voor Steven een handicap te zijn in zijn relaties met de vrouwen bij hem thuis. Hij doet dan ook een dringende oproep voor raad aan de mannelijke lezers van dit blog met de vraag hoe zijn die problemen oplossen.

Hier het verhaal van Steven en Lana

Dag allemaal,
Vandaag is het Steven aan het woord! Jan en Heros,hoe doen jullie mannen dat toch met al die vrouwen rond uw gat? Hier hebben mijn dames precies een complot tegen mijn gesmeed. Nu ik niet uit de voeten kan, gaat ons Eva steeds shoppen en steelt ons Lana alles wat los ligt. Nu kan ik met mijn eigen ogen zien dat Lana erg koppig is en voorzien is van een ferme tros bananen in de oren. Lana spendeert nu heel wat tijd met Eva en dat begin ik te merken!!
Die 2 kunnen precies niet meer zonder elkaar!!!! Wanneer Eva even de ruimte verlaat, roept Lana de hele buurt bijeen. Zit Eva nog in de badkamer dan duwt Lana met veel geweld de deur open. En ik ... Ik zit hier maar Lana terug te roepen. Wanneer ik hier nu eens zou beschrijven wat die 2 aan het doen zijn ... Daar zou menig man jaloers op zijn ....
Eva zit bij Lana op de grond en geeft haar een deugddoende massage. Lana op haar beurt ligt te knorren van contentement en lebbert haar vrouwtje volledig af.
Ik zal maar wachten tot later op de avond zeker ...
Heren, ik richt mij tot jullie! Hoe doen jullie dat met al die vrouwen?
Een verwaarloosde Steven

"MOEILIJKE WOORDEN” VOOR SENIOREN.

Jef kwam Pier tegen op de markt.

Pier vroeg:'Heb je nog iets van Fons gehoord? 'k heb hem al lang niet meer gezien".

"Maar die is toch gestorven, Pier." Zegt de Jef

"Dat wist ik niet. Wanneer dan en wat heeft hij gehad?"

"Hij leed aan een hartziekte en toen heeft hij een 'pesewever' gekregen. Dat was allemaal goed en wel. Na enkele maanden werd hij ziek aan de 'protestant'. En nu is hij overleden.

 'k Ben hem een kruiske gaan geven in het dolfinarium in Berchem. Hij lag er heel mooi opgebaard en ik ben ook naar de begrafenis geweest.

De pastoor heeft een heel mooie homofilie gehouden over hem. Na de viering werd hij niet op het kerkhof begraven. Ze brachten hem naar de crêmerie in Hoboken...""

L.M.

Nieuwtje uit Frankrijk…

Volgens het Nederlandse Frankrijkblog “het Hurktoilet” zou de Franse minister Manuel Valls de verplichting op de “ethylotest” of de alcoholtester  in de auto voor onbepaalde tijd hebben opgeschort.

Daar zijn wij niet rouwig om want gans het opzet van Sarkozy om in elke auto twee blaaspijpjes te hebben liggen vonden wij zelf ook al te zot om los te lopen.

De pijpjes kon je trouwens nergens vinden. Als er al ergens verkrijgbaar waren dan was er voorraad te kort en kwam je steeds te laat wegens uitverkocht.

Wij hadden er twee in de Masjebashi , de geldigheidsdatum was weliswaar verstreken, en ze kwamen ook niet via de officiële weg in ons bezit.

Het waren alcoholtesters zoals de officiële, maar ze kwamen van de opendeurdagen in het kasteel van Grand Marnier in Bourg Charente. Daar kon je enkele jaren geleden na aankoop van een fles Grand Marnier bij het verlaten van de shop een grabbel doen in een mand met gratis alcoholtesters. Wij namen er toen drie mee (we waren met drie) en die zijn toen in de auto blijven liggen.

Heeft Nico S. zijn idee toch niet bij ons gepikt, beginnen wij ons nu af te vragen…

Maar het is wel zo dat zowel Nico S. zijn wet, en onze alcoholtesters , hetzelfde lot hebben ondergaan. Ze hebben geen van beide tot iets gediend !

Alleen heeft het ons niks gekost, waarvoor dank aan Grand Marnier in Bourg Charente ….

Belle & co

De puppenkrant 25-01-2013

Vooraleer we Lennaert & co terug aan het woord laten even iets aanstippen dat er gisteren niet van gekomen is. De  Drenteneigenaars herinneren aan 24 februari, en hen er op attent maken dat ze zich dienen in te schrijven voor de Kaawpollekeswandeling op die datum. Zo ze niet kunnen aanwezig zijn missen ze één van de hoogtepunten van het Drentenwandeljaar. Alle inlichtingen kan je krijgen via de secretaris van de vereniging Ingrid Mestdagh via: http://www.drentschepatrijshond.be/index.php

Omdat we ook nu weer kosten nog moeite gespaard hebben, vragen we van vooraf in te schrijven.

Over het dagelijks leven in Vosselaar en omgeving kunnen we zeggen dat de ijslolly van Lucy vrij permanent is en dagelijks terug aangroeit. Wanneer Lucy de onderste ijspegels heeft weggelikt begint het even later te dooien en loopt het water van het dak langs het nog aanwezige ijs. De ijsstalagtiet, want daar begint het op te lijken, groeit niet alleen in lengte maar begint ook al een aardige  dikte te krijgen. Stalagtieten in Vosselaar ! We hebben er nog niets van gelezen in de toeristische info van de gemeente, maar ze bestaan echt, Lucy likt er meermaals per dag aan !

En dan krijg je hier het relaas van Lennaert, iets wat hij zelf “Ruis op de lijn” noemt.

Belle & co

Ruis op de lijn (by Lennaert)

Ploep! daar is hij weer! Lennaert

Na wat ruis en sneeuw op de lijn met België is er gelukkig weer communicatie mogelijk. Pffff wat kunnen mensen soms ingewikkeld doen (knipoogje)

Volgens mij ligt hier al 3 weken sneeuw, ik weet niet meer beter. Ik vind het zalig en wil uren buiten zijn. Dat uren buiten spelen leek geen kwaad te kunnen.........tot dat ik naar binnen kwam, en kon opeens mijn plas niet meer ophouden. Ik had geen gevoel meer in mijn p…..tje leek het wel. Nu mag ik niet meer zolang achter elkaar buiten blijven, dat vind ik best jammer. Ome Faes heeft u zoiets al eerder gehoord?. (ik moet dan wel nog stilletjes vertellen dat ik ijsbrokken heb zitten te eten en dat hadden mijn baasjes eerst niet in de gaten)

Met papa Cartouche gaat het goed. Hij verdeeld nu zijn aandacht tussen Vosselaar en Zevenaar, waar op het moment een nest met 8 puppy’s van hem zitten.

Volgende week gaan de baasjes naar de puppy’s kijken. Papa en ik mogen niet mee, want wij zouden dan te veel onrust veroorzaken, zegt het vrouwtje. Dat snap ik nou niet! Honden veroorzaken geen onrust, wij zijn gewoon.. hond! Zouden ze weer met een pup thuiskomen? Ja leuk een halfzusje. Ik denk dat baasjes Chris en Christian dan ergens anders gaan wonen!

Ik doe er nog eens een foto van papa bij waarop hij nadenkt over al die “trekmoose” die hij op de wereld heeft gezet.

Vele groetjes, ook aan tante Simonne en keigaaf dat ze de mailtjes van ome Faes door elkaar heeft gerommeld.

Jullie Lennaert

Lucy’s “likstok”

Gisteren met het mooie weer dooide het flink en dat had ook Lucy gemerkt. Aan de dakgoot van de veranda hangt geen afvoerbuis maar een plastic ketting waarlangs het regenwater in de ton stroomt.

Nu drinken wij, de Drentenroedel regenwater als we er de kans toe krijgen. Kraantjeswater is voor mensen, die drinken graag water met toevoegsels zoals chloor. Voor ons met onze fijne neus is dat stinkwater en in de zomer bvb stinkt het nog erger dan anders naar chloor.

Nu hangt die ketting voor het regenwater daar al jaren, maar zelden in een vorm als dezer dagen. Dat wil zeggen stijf bevroren.

Lucy eet sneeuw, ijs en alles wat fris is. Dus, nu ze de bevroren ketting heeft ontdekt knabbelt ze maar al te graag aan de ijspegels die onder aan de ketting hangen.

Ons baasje vind dat een mooi zicht en hij wilde daar graag een foto van nemen. Alleen paste het voor Lucy op dat moment niet zo… Maar ’t was koud buiten en het baasje wilde er eigenlijk komaf mee maken !

Maar als Lucy niet wil… dan komt er ook niks van ! En toen ging de baas het met zijn trukendoos eens gauw arrangeren zie.

Het foto apparaat bleef aan staan en stand by, het baasje haalde in de keuken een pot choko (die geraakt hier toch nooit leeg) en smeerde de onderste schakel van de bevroren ketting in met choko van nutella.

Dat maakte van Lucy op slag het meest gewillige hondje dat we kennen en voor ze klaar was met likken had het baasje vijf mooie foto’s gemaakt van een ijslikkende die eigenlijk “choko”-likkend Lucy was.

Ook uit Aalter kregen we een foto van Lana die net als haar zus Lucy achter de lekkernijen aanzit. Alleen is zij binnen in huis op strooptocht.

Kijk maar mee, ons baasje vond de foto’s goed gelukt.

Belle & co

Pupje kopen ?

De dochter van Bart De Wever staat in Brussel aan de
Cinquantenaire met een doos puppies om te verkopen.

Elio Di Rupo passeert en BDW zijn dochter vraagt of hij geen
hondje moet hebben. "En het zijn socialistjes, meneer Di Rupo".

Elio : "Maar iek ep daarvoor keen plaats, et spijt me!"

Hij slaapt er een nachtje over en besluit toch maar een puppie te kopen,
gaat er 's anderendaags naartoe en zegt tegen het wicht :
“Keef mij tok maar een ontje, omdat het socialistjes zijn.”


Zegt het meisje : “Dat was gisteren, nu zijn het NVA-erkes!”
Elio : "Maar oe kan dat nu?? Kisteren waren het tok socialistjes?!! "
Zegt het meisje : “Ja, maar vannacht zijn hun oogskes opengegaan."
L.K.

De puppenkrant 24-01-2013

Ze verzinnen maar wat die baasjes, daar was onze baas aan het denken toen hij het onderstaande bericht van Lobke nog eens na las. “Kwijlebabbel” daar hoort minstens een verklaring bij. Dan is onze baas en Eva van Lana volgens ons toch duidelijker “Talibanteef en Kamikazeteef” het laat niets aan duidelijkheid over. Ook in Roosteren hebben we al bijnamen gehoord als “de grote (Lennaert die eigenlijk de kleinste zou moeten zijn) en zijn vader “den dikke” . Nu hoopt ons baasje dat ‘m dat goed begrepen heeft want het is weeral eventjes geleden dat Lennaert zo oneerbiedig over zijn vader heeft gesproken.

Wat het dagelijkse wandelen betreft, dat gaat met de dag moeilijker, voor de baasje in elk geval toch. ’t Baasje is gisteren met zijn klikken en klakken tegen moeder aarde gekwakt. Een ijsplek onder de sneeuw was de oorzaak dat hij languit tussen Hera en Heros ging liggen. Die twee keken eens raar en dat was het ! Medelijden ? Niks van gemerkt zegt het baasje evenmin als hulp bij het opstaan wat niet makkelijk was met die gladde ondergrond. Als ’t baasje nog eens geboren wordt dan vraagt ‘m ook hondenpoten zegt ‘m, dat schuift een pak minder dan botten (laarzen in NL) van Aigle, was de les die aan de wandeling vast hing.

Belle & co

Het verhaal van “Kwijlebabbel”

Lieve mams,

Ik doe maar weer eens een poging m’n vrouwtje voor secretaresse te laten spelen. Eerdere pogingen deze week zijn mislukt, helaas.

Ze hebben hier weer een nieuwe naam voor me bedacht: Kwijlebabbel….*^&%$#***!! Weet je hoe dat komt? Sinds een tijdje wordt er hier weer zelf brood gebakken. En dat is lekker!!!!!!!! Als m’n baasje het brood aan het snijden is, zitten Siebe en ik op de eerste rang héél lief te zijn (jaja!) Alleen de geur al van het brood doet me letterlijk het water uit de mond…eh..bek, lopen. Vandaar dus m’n nieuwe naam, ze verzinnen hier steeds weer wat anders, grrrr.

Verder kan ik wel zeggen dat ik een beetje vaste verkering heb gekregen met die spetter van een drent die ik hier heb ontmoet. We zien elkaar bijna dagelijks. Als hij mij ziet lopen weet ie niet hoe snel hij naar me toe moet rennen, hoe ver het ook is. Ik niet naar hem hoor, je moet die kerels niet gelijk het idee geven dat ze ik weet niet wat zijn, daar krijgen ze alleen maar verbeelding van. Misschien over een tijdje……..

Verder niet veel nieuws te melden, mam.

Geef het hoofdbestuur en m’n familie maar weer een lekkere lebber, en eh…..beetje lief zijn voor oom Heros, hè!!

Je Lobke.

Nog een duizendtal

Nog een duizendtal “views” scheiden het Belle, Hera & Heros blog van de 50.000 views. Net als bij het Bas & Belle blog zijn we ook benieuwd wie de 50.000° bezoeker gaat zijn. Dikke geldprijzen, reizen naar de Marquizeneilanden e.d. kunnen we niet aanbieden, maar eeuwige roem dat kan nog net.

De 50.000° komt in de zijkolommen met foto, naam en toenaam, zelfs bijnaam indien gewenst. En dit tot het einde der dagen van het blog.

Bijna dertien maanden hebben we over die vijftig duizend views gedaan. Best goed voor een blog over hondjes, een mop en wat nieuwtjes uit den lande !

Kam uw haar even, ga desnoods even naar de kapper en trek uw ’s zondagse kleren aan wanneer je op de foto gaat, die je gaat vereeuwigen en stikwereldberoemd gaat maken op dit blog.

We hebben ook nog ander actueel nieuws. Nu we toch officieel een kennelnaam hebben was het ook het moment om ons op verschillende manieren een plaatsje in het publiciteitszonnetje te geven.

Ons baasje liet al magneet stickers voor op de Drentmobiel maken en de volgende stap was het maken van visitekaartjes van de kennel. Vermits we met twee echtparen eigenaar zijn van de kennelnaam hebben we de visite kaartjes dubbelzijdig laten maken.

De achtergrond is een bewerkte foto van Jago van J-P en Ute en elke eigenaar heeft een gelijkwaardige zijde van het kaartje. Er is dus geen voor of achterkant aan het visitekaartje.

Het idee om de visitekaartjes te laten maken kwam van de firma Vistaprint die aanboden van bijna gratis en voor niks de kaartjes naar ons eigen ontwerp te drukken. Dat drukken was inderdaad zo goed als gratis, maar om de kaartjes op de pers om te draaien vroegen ze wel veel centjes. Net als voor het verzenden. Het verzenden was snel, vbeel sneller dan we hadden gevraagd maar de besteldienst was niet bepaald gratis … Maar ze zijn mooi, en we zijn er heel tevreden over. Dan is de uiteindelijke kostprijs ook weer snel vergeten en we kunnen nog jaren plezier hebben van ons kenbaar te maken aan de goegemeente.

Belle & co

Vreemd gaan…

Jack en Betty zijn vandaag 50 jaar getrouwd.

"Betty, ik vroeg mij af. Ben je ooit vreemd gegaan?"

"Oh Jack, waarom vraag je mij juist nu zo een vraag?

Je wilt mij dat echt niet vragen..."

"Jawel Betty, ik wil het echt weten. Alsjeblieft."

"Nou, ok. Ja, drie keer."

Drie? Wanneer waren die?"

"Nou, Jack, herinner je toen je 35 jaar was en je heel graag je eigen bedrijf wilde beginnen en geen enkele bank je een lening wilde geven?

Herinner je dat op een dag de directeur van de bank langskwam en de papieren voor de lening zelf had ondertekend zonder iets te vragen?"

"Oh, Betty. Heb je dat voor mij gedaan?! Ik heb nu zelfs nog meer respect voor jou dan ooit.

Dat je zoiets voor mij hebt gedaan!

Dus, wanneer was de tweede keer?"

"Nou, Jack, herinner je toen je een hartaanval had gehad en je een hele moeilijke operatie nodig had en geen enkele chirurg eraan wilde beginnen?

Herinner je dat Dr. DeBakey helemaal hier naar toe kwam om de procedure helemaal zelf uit te voeren en je daarna weer helemaal opknapte?"

"Ik kan het niet geloven! Betty, ik hou van het feit dat je zoiets voor mij hebt gedaan, om mijn leven te redden!

Ik zou mij geen betere vrouw kunnen wensen.

Om zoiets te doen, dan moet je echt van mij houden. Ik raak helemaal geëmotioneerd. Wanneer was nummer drie?"
"Nou, Jack, herinner je dat je voorzitter wilde worden van de golfclub dat
je 45 stemmen tekort kwam?"

P.V.D.E.

De puppenkrant 23-01-2013

Weinig nieuws dat nog niet vertelt is geweest. Het allerlaatste nieuws hier ten huize is dat moeder en dochter Hera en Lucy een nieuwe speeltechniek hebben “uitgevonden” om Heros aan het werk te houden.

We zagen het al enkele dagen dat Hera en Lucy samenspanden als ze buiten in de tuin in de sneeuw met Heros aan het spelen waren. Je zou er soms medelijden mee krijgen hoe ze die brave lobbes stapelzot meken. ’t Baasje heeft Heros al enkele malen vertelt dat hij één van de twee eens goed moet vastgrabbelen, of beter nog, ze allebei eens een goei pandoering moet geven. Maar spijtig genoeg zit zoiets niet in het karakter van Heros, die is nog steeds de goedheid zelve. Straffer nog, zelfs wanneer ze dan eindelijk stoppen met spelen omdat ze moe zijn gaat Heros op die twee grietjes af om verder te spelen. Onze roedelleden zijn soms “niet te schatten”.

We kregen gisteren nog een blij nieuws in onze mailbox, kort en bondig:

He Jan

Tis ne reu geworden.

Groetjes Renate

De naam van de afzendster doet misschien een belletje rinkelen bij vaste lezers van het blog… Het mailtje is afkomstig van Renate Ceusters van wie het Drentje Fenna op Kerstdag overleden is door op de wandeling iets giftigs te hebben gegeten. Binnen zeven weken mogen zij hun nieuwe huisgenootje ophalen. Als er nieuws komt van de autopsie van Fenna laten we het jullie beslist weten. Over de plaats waar het gif is aangetroffen kunnen we zeggen dat het in de buurt van Kapellen/Ekeren is , ten Noorden van Antwerpen op een plaats waar weinig wandelaars komen in de buurt van een verlaten  rangeerstation van treinen.

Wij zijn blij dat Rosanno en Renate snel een nieuwe pup kunnen krijgen, we zouden hen anders missen op de Drentenwandelingen…

Belle & co

Wat een mooi weer…

En we hebben er echt van geprofiteerd vandaag. Al vanaf deze morgen was het echt “buiten” weer. Lucy is zoals we al gewend zijn haast niet binnen geweest.

Het dooide dan ook zo hard dat je in het bos een paraplu nodig had. Voor de wandeling koos het baasje dan ook voor een tochtje door de velden.

En toen kregen we weer een ander scenario want Belle mocht alleen met ’t baasje mee en ze kreeg ook het gareel terug om dat de baasjes twee jaar geleden kochten omdat het toenmalige trio zo sterk trok. Hera en heros trekken intussen niet meer zo, maar Belle en Lucy sleuren het hoofdbestuur nog steeds door het dorp.

Met de huidige gladde paden is zo ’n gareel weer de oplossing om een veilige wandeling te maken. En Belle trok nog amper !

Nadien mochten Hera en Heros samen met het baasje mee. Ook bij hen ging het gareel om en dat resulteerde in een fijne wandeling . Ook kregen we nog een verrassing. Toen wij pas vertrokken waren wilde ook buurman Raymond een winterwandeling gaan maken. Toen het baasje voorstelde samen de wandeling te maken was hij dadelijk akkoord. En zo kreeg Hera iemand anders aan de andere kant van de lijn ! En voor beiden was het blijkbaar aangenaam wandelen. Raymond heeft ook jaren honden gehad maar zijn laatste hondje is ook alweer geruime tijd geleden gestorven.

Het ging al tegen zonsondergang toen het baasje zijn derde ronde begon met Lucy. Die heeft nog wat extra training nodig, we kregen zondag immers van trainer Oscar huiswerk mee.

Het was een mooie zonsondergang en ’t baasje heeft er enkele foto’s van gemaakt.

Voor het baasje die drie wandelingen heeft gemaakt was het best een goeie oefening om wat overtollig gewicht kwijt te raken. Dat het nog gelukt is blijkt omdat hij even later bij de slager nog steeds “dampte” van de drievoudige wandeling.

Belle & co

Bejaard Lakens echtpaar vreest besparingen

Veel Belgen die rondkomen met een uitkering maken zich zorgen over de besparingsplannen van formateur Elio Di Rupo. Het bejaarde echtpaar Albert (77) en Paola (74) ziet de toekomst somber tegemoet.

Naar schatting 20 procent van de Belgische bevolking leeft van een uitkering, al dan niet via pensioenen, invaliditeit of langdurige werkloosheid. De laatste jaren zijn hun aantallen gestegen. De huidige bankencrisis heeft velen onder hen in nog moeilijkere situaties gebracht. Plaatselijke OCMW-centra kunnen de problemen nauwelijks bijhouden.

Het bejaarde echtpaar Albert (77) en Paola (74) woont in een door de overheid gesubsidieerde woning in Laken. Alberts voorouders waren vanuit Duitsland betere leefomstandigheden komen zoeken in België. Paola was in de jaren vijftig deel van de grote immigratiegolf uit Italië. Ook de demente weduwe van Alberts broer, een Spaanse migrante, woont in bij het echtpaar.

‘Wij moeten al jaren leven van een uitkering’, geeft Albert toe. Ernstige gezondheidsproblemen hebben hem nooit in staat gesteld een vast job te houden. ‘Toch was ik bereid te werken. Hoewel mijn eigen ouders Franstalig waren, heb ik bijvoorbeeld Nederlands geleerd. Ik heb vaak als seizoensarbeider gewerkt in Frankrijk en Italië. Het was in Italië dat ik Paola leerde kennen.’

‘Wij maken ons grote zorgen’, zegt Paola. ‘Als de nieuwe regering bespaart op pensioenen en uitkeringen, zal er voor ons niks anders op zitten dan weer met onze kinderen te gaan samenwonen.’ De drie volwassen kinderen van het echtpaar leven eveneens van de sociale bijstand en hebben inmiddels ook elk een eigen gezin. Hun oudste zoon is zwaar autistisch en hun jongste zoon is geen onbekende bij het gerecht.

‘Door de uitzichtloze sociaal-economische toestand rekenen onze zonen niet meer op een vaste job. Vooral onze jongste begeeft zich op het slechte pad om zijn gezinsbudget rond te krijgen. Net als zovele andere sukkelaars verdient hij zijn gage in de criminaliteit’, vertelt Paola met een snik in haar stem, terwijl Albert zijn woede verbijt.

Albert:
‘Wij moeten al jaren leven van een uitkering’

Voor Albert en Paola is er nog de bijkomende zorg voor de weduwe van Alberts broer, die bijna twintig jaar geleden overleed aan een hartfalen. Zijn broer was erg actief in de lokale kerkgemeenschap. ‘Gelukkig kunnen we daar nog vaak terecht voor steun en troost’, zucht Albert.

R.H.

De puppenkrant 22-01-2013

Nog steeds is er sneeuwpret te beleven hier ten huize.  Op dit moment is er geen plaats in de tuin voor iemand anders dan Hera en Lucy. Die twee zijn aan het spelen “dat de stukken er af vliegen”. De sneeuw vliegt meters ver wanneer ze hun bocht nemen rond de aanhangers voor moto’s te depanneren.

Als Hera even rust wil hebben springt ze over de afsluitdraad van de voormalige puppen uitloopweide . Om een onduidelijke reden springt Lucy niet over die afsluitdraad.

Ondertussen liggen onze “bruintjes” Belle en zoon Heros dicht tegen elkaar in de zetel te snurkendat het een lieve lust is. Die hebben waarschijnlijk “met de nacht gestaan” en zijn nu bezig met het tekort aan slaap in te halen.

Inmiddels is Lucy alleen in de tuin bezig met de vogels weg te blaffen die zich willen komen bevoorraden aan het voederhuisje (er zijn enkele telefoontjes de schrijfsels van de baas komen onderbreken) Duiven, vinken, meesjes en merels lossen elkaar af om Lucy af te leiden. Terwijl Lucy achteraan in de tuin bezig is met enkele houtduiven profiteren de andere vogels om letterlijk hun graantje te komen meepikken aan het terras… Lucy is dus nog wel even aan de slag wil ze haar werk goed doen !

En nu… het verloren (en teruggevonden) bericht uit Aalter van Lana en Eva.

Belle & co

Over Taliban- en Kamikazeteven …

Hallo allemaal,
in plaats van het woord aan Lana te geven zal het nu aan mij zijn iets neer te schrijven. Wanneer jullie een TalibanTeef hebben, hebben wij hier een Kamikazeteef. Hier volgt de verduidelijking.
Steven die nog steeds rondspringt op 1 been is vaak het slachtoffer van een uitdagende Lana. Er is namelijk niets zo leuk als iets stelen en dan heel hard weg te lopen … het baasje kan toch niet volgen en zeker niet afnemen en met de nodige bananen in de oren lijkt Lana potdoof voor bevelen. Nog leuker maar niet aangenaam voor een invalide manspersoon is … een overenthousiaste Drent die zijn edele delen als stopplaats neemt. Lana heeft namelijk een nieuwe hobby: spurten vanuit de tuin naar de keuken met een heleboel ravage als gevolg. Stoppen doet ze tegenwoordig met volle geweld tegen mijn benen, Steven zijn edele delen of met de poten op tafel … Een "zit voor" is gewist uit haar geheugen. Ikzelf heb al de hele week geen stem. Ja ik hoor jullie al denken: "eindelijk rust". Gelukkig hebben we Lana 2-talig opgevoed. Zowel met geluid als met gebaren. Ik klink nu als een krassende kraai dus gebaren zijn ideaal voor onze dolle Drent. Voor onze Kamikazeteef een goede methode, alleen "kom" valt volledig te negeren vooral als ons doof Drentje zich wegdraait en weigert te kijken. "Los" is al helaas een drama :(
In de sneeuw spelen is voor ons Lana iets zaligs maar wat nog leuker is … een versgemaakte sneeuwman aanvallen en met huid en haar verslinden. Ook over de vijver wandelen is iets nieuws …
Vele besneeuwde groetjes van Steven en een stille Eva en onze dolle Drent Lana.=

Opruiming…

Deze morgen meldden wij in de puppenkrant dat er geen kopij “van buitenaf” was binnen gestuurd naar de redactie. Fout hoofdredacteur, dik fout ! Want even later liep er een mailtje binnen “of wij gisteren zondag geen mailtje uit Aalter hadden gekregen ?”

Ja , als ’t uit Aalter komt dan is het voor 99,5 % afkomstig van Lana en van Eva haar baasje. Van de burgemeester van Aalter “de Crembo” moet ons baasje niet veel weten, die mailt ons baasje niet zo dikwijls !

Nu had ons baasje niets uit Aalter in zijn mailbox opgemerkt en dus moest hij op zoek naar een bericht van Lana/Eva. Na enig speurwerk moest ons baasje Eva gelijk geven ! Zondag 20-01-2013 om 11u54 was er een bericht uit Oost-Vlaanderen binnen gelopen…

Tussen 11u30 en 13u00 waren Lucy en ’t baasje in de Siberische koude bezig aan de jachttraining. Dus moest het vrouwtje er voor iets tussen zitten… Na nog eens het hoedje van de Sherlock te hebben opgezet kwam de aap uit de mouw. ’t Vrouwtje had het bericht gelezen en dus was dat bij de gelezen post terecht gekomen en zij had het baasje daar niet van ingelicht ! ! !

Omdat het niet de eerste keer is dat er een bericht ontgaat aan de arendsogen van ’t baasje diende er dus iets te gebeuren.  Het baasje is dus aan het opruimen van zijn Windows live mail begonnen.

Al wat al eens gebruikt geweest is, al wat toch niet zo direct bruikbaar was, alles waar gelachen werd met donker gekleurde medemensen en waar nog maar een zweem van racisme zou kunnen rondhangen ging de vuilbak in. Er zijn wel een paar moppen van die aard in de reserve beland. In die moppen konden de Marokkanen vervangen worden door Hollanders, en met die lichter gekleurde medemensen mogen we tot nader order nog steeds lachen , dus…

Maar er kwam ook nog een deel gedownloade muziek te voorschijn die halvelings vergeten was en die ons baasje niet op CD heeft. Twee liedjes sprongen direct in het oog… die mochten onder geen voorwaarde weg omdat ze bij het baasje in een heel hoge schuif liggen. Zo ongeveer in de schuif van de Italiaanse opera  en belcanto. Twee nummers hebben de opruimwoede overleefd. Het baasje heeft er hieronder een link naar geplaatst. Bij ons weten hebben ze  nooit enige tophitlijst gehaald, laat staan ze aan de top zouden hebben gestaan. Maar bij het baasje zijn ze “Hors categorie”. Beide nummers komen uit een film en  ze komen dan nog eens uit twee totaal verschillende genres van film.

De eerste song komt uit de film Heaven’s Gate http://nl.wikipedia.org/wiki/Heaven's_Gate_(film)  met Kris Kristofferson en Isabelle Hupert  en de song heet “slow water” http://www.youtube.com/watch?v=mp4MvrfznKM

Het tweede lied komt uit de Italiaanse klassieker La vita é bella http://nl.wikipedia.org/wiki/La_vita_%C3%A8_bella en de song is de soundtrack van de film. Enig mooi (volgens het baasje) en ook Italiaans zoals de rest van de songs in de bovenste schuif. Liefhebbes van “schoon Italiaans klikken maar eens op volgende link: http://www.youtube.com/watch?v=q4PHEm0lyYk

Er is nadien niet veel meer opgeruimd, de twee songs zijn wel beide een tiental keren beluisterd geweest…

À propos, het “verloren” bericht van Eva en Lana komt morgen in de puppenkrant

Belle & co

 Isabelle Hupert en Kris Kristofferson in Heaven's Gate

EEN EERLIJKE MAN,

Een getrouwd stel was uitgenodigd voor een gemaskerd bal.
Aangezien de vrouw hoofdpijn had, zei ze tegen haar echtgenoot dat hij maar alleen naar het feest moest gaan.
Zij zou wel een aspirine nemen en dan naar bed gaan .

Nadat de vrouw een paar uur geslapen had, werd ze uitgerust en zonder hoofdpijn weer wakker.
Omdat het feest nog niet was afgelopen, ging ze alsnog naar het feest en daar haar man niet wist welk kostuum zij zou dragen,
besloot ze hem een beetje uit te testen en te kijken wat hij deed als zij niet bij hem was.
Al snel zag de vrouw op het feest haar man dansen.
Dan met de één, dan weer met een ander.
Ze ging naar hem toe en danste met hem.
Na een tijdje fluisterde hij haar een leuk maar tevens oneerbaar voorstel in haar oor.
Ze stemde toe en samen verdwenen ze naar buiten om in de bosjes met elkaar te vrijen.
Even daarna ging de vrouw naar huis. Ze vroeg zich af wat haar man zou zeggen als hij thuis zou komen.
Zou hij iets over de vrijpartij zeggen?
De man wist namelijk niet dat hij eigenlijk met zijn vrouw gevreeën had.

Toen haar man thuiskwam, lag de vrouw in bed te lezen en ze vroeg of hij het leuk had gehad.
'Je weet dat ik het nooit zo leuk vind als jij er niet bij bent', reageerde haar echtgenoot.
'Ik ben al na tien minuten weggegaan om te gaan kaarten in het café en mijn kostuum heb ik uitgeleend aan iemand anders.
Toen ik het ophaalde hoorde ik van hem dat hij in ieder geval heel veel plezier heeft gehad...'

J.W.