De puppenkrant 22-01-2013
De puppenkrant 22-01-2013
Nog steeds is er sneeuwpret te beleven hier ten huize. Op dit moment is er geen plaats in de tuin voor iemand anders dan Hera en Lucy. Die twee zijn aan het spelen “dat de stukken er af vliegen”. De sneeuw vliegt meters ver wanneer ze hun bocht nemen rond de aanhangers voor moto’s te depanneren.
Als Hera even rust wil hebben springt ze over de afsluitdraad van de voormalige puppen uitloopweide . Om een onduidelijke reden springt Lucy niet over die afsluitdraad.
Ondertussen liggen onze “bruintjes” Belle en zoon Heros dicht tegen elkaar in de zetel te snurkendat het een lieve lust is. Die hebben waarschijnlijk “met de nacht gestaan” en zijn nu bezig met het tekort aan slaap in te halen.
Inmiddels is Lucy alleen in de tuin bezig met de vogels weg te blaffen die zich willen komen bevoorraden aan het voederhuisje (er zijn enkele telefoontjes de schrijfsels van de baas komen onderbreken) Duiven, vinken, meesjes en merels lossen elkaar af om Lucy af te leiden. Terwijl Lucy achteraan in de tuin bezig is met enkele houtduiven profiteren de andere vogels om letterlijk hun graantje te komen meepikken aan het terras… Lucy is dus nog wel even aan de slag wil ze haar werk goed doen !
En nu… het verloren (en teruggevonden) bericht uit Aalter van Lana en Eva.
Belle & co
Over Taliban- en Kamikazeteven …
Hallo allemaal,
in plaats van het woord aan Lana te geven zal het nu aan mij zijn iets neer te
schrijven. Wanneer jullie een TalibanTeef hebben, hebben wij hier een
Kamikazeteef. Hier volgt de verduidelijking.
Steven die nog steeds rondspringt op 1 been is vaak het slachtoffer van een
uitdagende Lana. Er is namelijk niets zo leuk als iets stelen en dan heel hard
weg te lopen … het baasje kan toch niet volgen en zeker niet afnemen en met de
nodige bananen in de oren lijkt Lana potdoof voor bevelen. Nog leuker maar niet
aangenaam voor een invalide manspersoon is … een overenthousiaste Drent die
zijn edele delen als stopplaats neemt. Lana heeft namelijk een nieuwe hobby:
spurten vanuit de tuin naar de keuken met een heleboel ravage als gevolg.
Stoppen doet ze tegenwoordig met volle geweld tegen mijn benen, Steven zijn
edele delen of met de poten op tafel … Een "zit voor" is gewist uit
haar geheugen. Ikzelf heb al de hele week geen stem. Ja ik hoor jullie al
denken: "eindelijk rust". Gelukkig hebben we Lana 2-talig opgevoed.
Zowel met geluid als met gebaren. Ik klink nu als een krassende kraai dus
gebaren zijn ideaal voor onze dolle Drent. Voor onze Kamikazeteef een goede
methode, alleen "kom" valt volledig te negeren vooral als ons doof
Drentje zich wegdraait en weigert te kijken. "Los" is al helaas een
drama :(
In de sneeuw spelen is voor ons Lana iets zaligs maar wat nog leuker is … een
versgemaakte sneeuwman aanvallen en met huid en haar verslinden. Ook over de
vijver wandelen is iets nieuws …
Vele besneeuwde groetjes van Steven en een stille Eva en onze dolle Drent
Lana.=













