Ter voorkoming van misverstanden…

Gevonden Drent

Melding nummer: 803830

Gevonden op: 13 januari 2013

Aanmelddatum: 13 januari 2013

Diersoort: Hond

Roepnaam: Onbekend

Ras: DRENTSE PATRIJSHOND

Kleur: BRUIN met WIT

Leeftijd:

Geslacht: reu

 Halsband: halsband

Meldpunt Telefoonnummer: 088-0064688

Mail meldpunt: Waalwijk. e.o.
waalwijk@amivedi.com

Depardieux’ voorbeeld inspireert…

De puppenkrant 14-01-2013

Vandaag nog eens een berichtje van een hondje uit het K-nestje van februari 2011. Sybille het vrouwtje van Kato meldt ons dat het nog steeds super gaat met “ons” Kato.

Kato staat hier in ons geheugen gegrift van het moment dat ze in de werpkist viel tijdens de bevalling van Belle op 27 februari 2011. Midden tijdens de bevalling van de negen pups kregen we telefoon van een dame die informeerde naar een pupje… Het moet zowat de kortste en minst beleefde telefoon geweest zijn in jaren, “madam, bel binnen twee uren nog eens terug, ‘k sta hier midden in een bevalling van ons Belle” En toeval of niet, het zesde pupje dat toen geboren werd, is ook het pupje dat naar Sybille is gegaan. Dat was toen letterlijk “geboren op bestelling”.

Dat Kato midden vorig jaar gesteriliseerd is, was in samenspraak met ons. Er zijn al twee teefjes van Sybille aan melkklierkanker gestorven en de schrik voor een derde geval zit er goed in bij Sybille. Die schrik is nu weg en Kato leeft tot plezier van ieder daar, heel gelukkig met de andere twee honden van het gezin.

Van Ilse, het vrouwtje van “onze Louis” kregen we een email dat die ook op het punt staan zich in te schrijven in een jachtopleiding bij Jac Orion te Heurne. We zijn er zeker van dat die cursus voor beide een succes gaat zijn. We hebben er hier gisteren nog over geschreven dat Lucy, Libre en Lando, broer en zussen van Louis, met zoveel overgave aan hun lessenreeks bezig zijn.

Hieronder de boodschap van Sybille.

Belle & co

Beste Jan en Simonne,

Een mailtje met een late nieuwjaarswens. Het is er dit jaar niet van gekomen om kerstkaartjes te schrijven, maar een mailtje is ook wel geschikt om jullie een mooi, gezond en tevreden 2013 toe te wensen. En heel veel succes met de kennel natuurlijk! Als het allemaal honden worden van het kaliber van onze Kato, dan kan dat niet stuk.

Het gaat prima met Kato. De sterilisatie heeft haar gelukkig in geen enkel opzicht veranderd: ze is nog steeds even mooi, haar vacht nog even glanzend, haar karakter gelukkig ongewijzigd. En ik ben blij dat ik me geen zorgen meer hoef te maken om melkklierkanker, al vind ik het wel jammer dat ze nooit een nestje zal kunnen hebben. Maar we moeten realistisch zijn: ik zou er toch ook de tijd niet voor hebben in deze fase van mijn leven. Opvallend aan Kato vind ik dat ze in vergelijking met de andere honden ontzettend actief en speels blijft. Dat vind ik wel heel leuk. Ze is ook erg zacht van karakter, heel lief en erg aanhankelijk, terwijl ze toch ook veel karakter heeft. We zijn onlangs naar de zee geweest, waar ze vrij mocht rondlopen: schitterend was dat! En ze kwam goed terug als ik haar riep. Ik hoop er bij te kunnen zijn, bij de bijeenkomst die jullie organiseren. Het zou ook fijn zijn om de broertjes en zusjes van Kato terug te zien.

lieve groeten,

Sybille en Co

’t Gaat goed…

Het gaat goed met de drie Drentjes bij ons in de jachttrainingsgroep. Alle drie komen ze uit het nestje van onze Hera en zijn geboren op 27 maart 2012.

Toen ze negen weken oud waren zwommen Libre, Lando, Lowie en Lucy het ven over. Zonder overtrekken aan de lange lijn door de trainer of baas. Zo het wel met overtrekken was geweest was het na die les al gedaan geweest voor onze baas. Net als hun moeder Hera zwommen ze zonder hulpmiddelen naar hun baas toe, 15 meter door “diep” water.

De week nadien kropen ze door een diepe, droge sloot onder en over de bramen naar hun baasjes toe.

Enkele weken later volgden ze hun baasjes onaangelijnd, “los” door het maïsveld, enkel volgend op het stemgeluid van hun baasjes.

En zo is het gestadig opgebouwd naar het apporteren toe. Vorige week, wij waren toen nog in Frankrijk, hebben Lando en Libre bij het apporteren van “echt wild” mogen “proeven”. Spijtig dat we er toen niet waren maar toen hing Lucy nog achter de zwermen levende en nog vliegende vogels.

Vandaag mochten ze een dummy apporteren en wonder boven wonder, iets waar we met Hera màànden op geoefend hebben deed Lucy ineens goed.

De trainer wierp een dummy die Lucy moest markeren en apporteren, en ze bleef toch wel zitten tot ’t baasje “vrij gaf” zeker ! Dat was bij moeder lief wel iets anders. Die hing al in de lijn van ’t moment dat Oscar, de trainer, de dummy nog maar liet zien.

Hera was wel kieskeuriger dan Lucy. Hera weigerde namelijk een dummy te apporteren die niet de hare/onze was. Zij rook aan de dummy en als het niet de onze was dan draaide en zocht ze bij Oscar tot ze HAAR eigen dummy opgemerkt had !

Raar maar waar, haar eigen dummy(s) apporteerde ze zonder dralen, de andere dummy’s bleven liggen.

Gelukkig is Lucy voorlopig niet zo kieskeurig als moeder Hera !

Maar over één ding zijn alle baasjes het eens, “er zit wat in dit nestje” en bij de baasjes is het één en al tevredenheid !

Belle & co

De puppenkrant 13-01-2013

Klagers geen nood, stoeffers geen brood is een gezegde waar het baasje daarstraks bij het lezen van het Lobke bericht aan moest denken. Lobnke klaagt  “dat ze weer mee naar het strand moest”.

Ja, die heeft een luxe probleem vinden wij hier in ’t binnenland eensgezind ! Terwijl er honden zijn  die nooit de kans krijgen van zo eens haast onbeperkt over het strand te kunnen ravotten.

En de rest van het betoog van veel te ver van de baas weg te lopen klinkt ons ook al heel bekend in de oren. Ook Lucy is in dat bedje ziek !

Over Lucy gesproken, die deed het deze voormiddag op de jachttraining best goed. Het speuren op het grote veld ging met grote ruime slagen en het baasje had de indruk dat ze de fluitsignalen en bewegingen van ’t baasje correct opvolgde.

Ook het apporteren ging naar de zin van baas en trainer echt goed. We maken vooruitgang ondanks het vele afwezig zijn door het verblijf in Frankrijk.

Nu laten we Lobke aan het woord die het best zelf haar puberkuren kan uitleggen.

Belle & co

‘k Was het baasje aan ’t plagen…zegt Lobke

Lieve mams,

Het begint misschien een beetje saai te worden, maar ‘k ben alwéér naar het strand geweest vandaag. Deze keer bij Hellevoetsluis. Daar had onze trainster een winterwandeling georganiseerd om op het nieuwe jaar te toasten. Het strand interesseert me inmiddels niet zo veel meer, wel de vogels die daar zijn… ‘k Heb het wéér gedaan………….achter de vogels aangegaan, nu alleen nóg wat verder dan afgelopen donderdag. Volgens mijn baasje was ik wel 500 meter weg, en heeft de hele groep op mij moeten wachten. Er zijn op het ogenblik een paar mensen niet zo blij met mij…….Ze moeten niet zeuren. Er wordt altijd gezegd dat wij honden afstand moeten durven nemen. Dan dóe ik dat, is het weer niet goed,pffffff. Ik ben nu wel heel erg moe, ga weer verder met slapen, zzzzzzzzzzzzz

Lobke.

Tijd voor wat lichaamsbeweging

Eerste oefening: je nek draaien:

De puppenkrant 12-01-2013

Pubers… je zou ze soms met intens plezier de nek omwringen. Let wel we hebben het hier over Drentenpubers, pups die nog geen hond zijn maar wel denken dat ze zich alles kunnen permitteren en de wijsheid in pacht hebben. Het bericht van de baasjes van Lobke en Siebe loopt over van de puberstreken van Lobke, maar ook hier ten huize is er de laatste dagen eentje verschillende malen met haar nekvel vastgegrepen.

De regelmatige lezer zal waarschijnlijk aan de woordkeuze merken dat het niet erg vriendschappelijk gebeurde en wel na herhaalde verwittigingen. Zelfs onze uiterst kalme Heros heeft dat kleinste grut dat hier rondloopt en ‘zou moeten luisteren’ naar de naam Lucy, al verschillende malen bij haar nek vast gehad zodat ze piepte ! En dat is hoogst ongezien bij Heros, dan heeft het ook bij hem hoog gezeten, de tirannie van miss Taliban !

Nu zal het allemaal wel koelen zonder blazen, en alles zal wel terug in de plooi vallen. De vraag is alleen “hoe lang gaan die kuren nog duren?” Bij de andere roedelleden viel dat al bij al nog goed mee. Na enkele maanden was het terug binnen de perken en wisten ze wel waar zich aan te houden. En dit “kleintje” (29 kilo, droog) is bijlange na niet dom, wel integendeel. Ze zou dus snel moeten begrijpen dat die greep in haar nek toch wel iets te betekenen heeft.

Ook Jan en Karin de baasjes van Lobke zullen zich in deze woorden wel herkennen ! Maar uiteindelijk kan je er hoogstens enkeel minuten kwaad op worden want dan staat ze alweer tegen je op te flemen en likjes te geven.

Je verveelt je nooit met een Drent in huis, laat staan met vier …

Belle & co

Nieuws uit “de kwade hoek” ergens in de buurt van Zeeland/Zuid-Holland

Lieve mams,

Eindelijk zijn we vandaag weer eens weggeweest. We gingen naar Kwade Hoek op Goeree-Overflakkee, wat een naam hè! Eerst hebben we door het gebied achter de duinen gewandeld. Dat was best wel spannend, onze neuzen maakten overwerk. Er schijnt daar heel veel wild te zitten, nou dat was goed te ruiken, en we mochten dus niet los. En toen opeens, na een half uurtje, verrassing….de zee en het strand, joepieee!!! De lijnen gingen af, en rennen maar…… Siebe en ik kregen een groep vogels in het vizier op een zandbank, daar moesten we natuurlijk naar toe. We jaagden ze op, maar dat vonden onze baasjes niet leuk, dus werden we teruggefloten. We hebben maar geluisterd, maar even later konden we de verleiding tóch niet weerstaan en zijn we teruggesjeesd. Tof hoor, hard naar die vogels toe rennen, dan vliegen ze op en kun je er achteraan rennen. Weer begonnen de baasjes te roepen en te fluiten. Siebe, die brave Hendrik, ging toen terug, dom hoor, die moest gelijk aan de lijn. Dat had ik gezien, en dacht er het mijne van. Ruim tien minuten heb ik op die zandbank heen en weer gerend, van de ene groep vogels naar de andere. Fluiten jullie baasjes? Doei, heb het even te druk. Uiteindelijk was m ’n vrouwtje de eerste die door het water naar de zandbank liep waar ik druk aan het jagen was, het baasje volgde even later. Lachen mam, het was dieper dan dat ze dachten, en hun laarzen liepen vol met zeewater, hihihihi…..En als ze nu dachten dat ik van plan was naar ze toe te komen hadden ze het mis, ben een paar keer heel hard vlak langs ze heen gerend. Uiteindelijk werd ik toch wel moe, en ben maar gekomen. Tja, aan de lijn hè, en de baasje waren ‘’not amused’’. Nu begrijp ik waarom het daar ‘’Kwade Hoek’’ heet, ze waren hartstikke kwaad. Ik ben bang dat dit wel gevolgen voor de toekomst heeft, ze vertrouwen me niet meer. Snap jij dat nou, mam?

Zoute kusjes weer van je Lobke.

Nog snel even een berichtje

Het was even een overgangsdag, niet voor ons maar voor het hoofdbestuur. Die hadden weer wat rekeningen te betalen in het nieuwe jaar en daar ging het baasje voor op stap.

Ook was er eten aan te kopen zegt ons baasje. Natuurlijk voor ons, zijzelf hebben nog een goed voorziene diepvries maar het kippenvlees is zo goed als op. We zullen eens goed achter Johan de kippenboer moeten blaffen dunkt ons.

De nieuwe brokjes, die van Multifit die het baasje in de Maxizoo koopt , gaan er nog altijd goed in bij ons. Multifit is op dit moment ons favoriete brokjes menu.

Dan zegt ons baasje wel dat hij voor ons was gaan eten kopen maar dat was niet helemaal zo. We hadden het direkt door dat hij met een nieuwe leesbril op zijn neus rondliep.

En het baasje zegt dat die nieuwe bril “Drentproof” is. Dat wil zeggen we kunnen de baas aanvallen langs welke kant ook, we kunnen zijn leesbril in onze tanden nemen, we kunnen er mee aan de haal gaan, maakt allemaal niets uit, als we de bril maar terug meebrengen. Zelfs Heros mag er bovenop gaan zitten met z’n 39 kilo en z’n dikke kont. ’t Is ‘titanium’ of zo iets en dat krijgt een Drent niet in de vernieling zegt de baas. Wij zeggen dan, “dat zou dan het eerste zijn dat we niet aan flarden krijgen”

Ondertussen kan ‘m er goed mee lezen en hij ziet nu de letters op zijn laptop ook terug goed. Dus we gaan nog lang puppenkranten ene berichten kunnen lezen. Wij van onze kant gaan nog veel dicteren aan de baas. Zo heeft iedereen wat deugd van de baas zijn prothese voor op zijn neus !

Belle & co

Twee ‘blonde’ mannen…

Twee mannen zitten tegenover elkaar in de trein.
Eén van hen vult een kruiswoordraadsel in.
Plots knikt hij heen en weer met het hoofd en zegt tegen zijn overbuurman
" Ik kan hem niet meer verder invullen, hij is zo moeilijk.
Ik moet een woord invullen met 6 letters en de omschrijving is 'vrouwelijk geslachtsorgaan'
en het begint met een v ".
Waarop de andere persoon vraagt " Is het vertikaal of horizontaal ?"
Waarop de eerste man antwoordt : " Horizontaal " .
Tja, zegt de tweede : "als het horizontaal is weet ik het ook niet"

L.M.

De puppenkrant 11-01-2013

Vandaag een heel praktisch bericht van het Emmanuel, het baasje van Joey van ’t Jasperspad, ook nog een neef van onze bende van Cartouche en dus van Lucy & co.

Vooral de mensen / lezers met duur parket,of ook met goedkoper parket, zelfs met laminaat of gewoon hoogglansvloer hebben baat bij wat Emmanuel hieronder ons poogt diets te maken !

En opmerkelijk, ieder die al even een Drent in huis heeft, gaat zich bewust worden van de door hem/haar tot nu toe gemiste kansen.

Volgens ons kan je na het lezen van deze puppykrant dadelijk aan de slag want ieder heeft de ingrediënten zeker en vast in huis. Nu eet iedereen wel niet dagelijks kaasfondue maar volgens ons moet zelfgemaakte spaghettisaus ook best bruikbaar zijn.

Wie probeert het voor ons uit ? En laat het ook aan ons weten ?

Wij kunnen onze roedel niet dadelijk aan de slag laten gaan omdat hier ten huize iedereen op dit moment “op zijn eten let” !

Nu is dat begrip “op zijn eten let” op verschillende wijzes interpreteerbaar. 1) Zoals de meesten het begrijpen, “ik probeer niet te veel te eten”. 2) maar je kan het ook zo begrijpen “ik let op mijn eten en zorg ervoor dat niemand anders er mee aan de haal gaat” en 3) ik let op MIJN eten en zorg er voor dat ook bij de anderen niets in hun kom overblijft, da’s ook op eten letten! (methode Heros & Lucy).

Maar we wijken af van ons onderwerp, lees hier maar wat Emmanuel ons te vertellen heeft …

Belle & co

Emmanuel, baasje van Drent Joey van ’t Jasperspad legt uit…

Beste

Zonet ben ik op een uitermate goed idee gekomen die jullie veel tijd en ambras kan besparen. Zeker als je een vloer hebt die regelmatig ingeboend moet worden.

Neem een Pyrex-schotel en bereid er uw kaasfondue in. Zorg dat je niet alles op slobbert en dat de randen en de bodem nog wat aangekoekte kaasrestanten bevatten. Bevestig aan de onderzijde van de schaal een met boenwas doordre(n)kte dweil en zet het op de te boenen grond. Roep uw hond (en puppies) en laat hem of hen de pot(ten) uitlikken. Dit is al een deel van het werk en je vloer ligt gelijkmatig vol met boenwas. Herhaal dit de volgende dag met een zachte doek en naarmate er verder gelikt wordt begint je vloer meer te blinken. Na een tijdje gaan ze zelf zo glijden op de vloer dat hun satijnen vachtje ook meehelpt. Handschoentjes aan hun poten geeft ook sneller een resultaat… Toch een subliem idee of niet soms. Ik hoor Ali al als praktische vrouw denken in de trant van ‘…en als dit nu eens echt grondig moet gebeuren, wat dan hé …’. Geen probleem, neem een grotere Pyrex-schaal waar oor en hoofd in kan en gebruik een heel erg stinkende kaas. In de plaats van te likken gaan de hondjes hun oor en hoofd er zo hard mogelijk in drukken zoals bij een rottend lijk. Bijkomend voordeel is dat als je een teefje hebt dat die door de bijzondere oorgeur waarschijnlijk heel snel bereden zal worden.

Is dit geen tip voor Tante Kaat?

Groetjes,

Emmanuel

Nog nooit meegemaakt !

Het baasje heeft vandaag iet meegemaakt dat ‘m nog nooit heeft meegemaakt…EEN LEGE BOULEVARD PERIFERIQUE in Parijs ! Hij heeft moeten opletten dat hij niet boven de tachtig kilometer per uur, de max. snelheid daar, want honderdtachtig per uur kon ook vandaag.

Nu komt het baasje toch al meer dan veertig jaar minstens tien maal per jaar ginder en zelfs ’s nachts tussen 02u00 en 06u00 heeft ‘m dat nog nooit gezien. O-n-w-a-a-r-s-c-h-ij-n-l-ij-k zonder meer.

We hadden al heel goed kunnen rijden hoewel het haast zonder onderbrekingregende maar een gemiddelde van 100/u haalden we vlotjes.

Nu heeft het baasje de ervaring dat je met regenweer best de grote invalswegen naar de Franse hoofdstad links laat liggen.

En zo namen we de afslag op de A10 richting Versailles-Boulogne-billancourt- Porte St. Cloud.

Ook daar konden we goed vorderen en er was geen enkel obstakel dat ons kon hinderen. Toen we over het viaduct over de periferique voor de verkeerslichten stonden (aan het Prinsenpark waar heel vroeger de “tour” aankwam) En het baasje trok toen al grote ogen.

Af en toe kwam er een auto onder door en ook uit tegenovergestelde richting kwam haast geen verkeer ! ! !

Op de electronische borden boven de ring kwam wel de melding dat er een manifestatie op de ring gaande was, maar voor meer aanduiding was er waarschijnlijk geen plaats.

Nu bleek dat er een betoging, langzaam aan actie of boycot van de Parijse taxichauffeurs aan de gang was. Nu zijn die taxichauffeurs met veel, met héél veel zelfs en ze stopten met hun taxi’s met een tiental samen midden op de rijweg en blokkeerden zo gans het verkeer.

En dat alles gebeurde IN DE ANDERE RIJRICHTING ! en wij wij konden tegen tachtig per uur van de PorteSaint Cloud naar de Porte de la Chapelle doorstomen !

De rest van de rit verliep voortreffelijk tot we Antwerpen naderden en de gebruikelijke file voor beide richtingen telde, hier was er geen ontsnappen aan !

Belle & co

De puppenkrant 10-01-2013

Vandaag laten we de berichten volledig over aan de correspondenten uit België en Nederland. De Franse “tak” van de familie is onderweg en die zullen het vanavond of morgenvroeg wel uitleggen.

Hier Lando en Lobke aan het woord…

Lando vertelt over de jachttraining van zondag

Hier ben ik weer! Mister Lando. Zondag was het training en pas vandaag is mijn baasje er van bekomen en schrijft ze het verslag, hihi. Niet waar hoor, ik plaag haar maar. De training was voor mijn baasje nl spannender dan voor mij. Er werd nl getraind met echt wild! Fazant en haas. Klein detail: mijn baasje heeft een vogelfobie. Toen Oscar, de trainer, rond kwam bij elke hond om aan de fazant te snuffelen bleef ze dan ook stokstijf naast mij staan. Ik vond het allemaal geweldig en het werd nog beter want toen mochten we om beurt de fazant apporteren. Ik was zooooo hevig, ik wou er bij elke worp op afgaan maar moest rustig mijn beurt afwachten. Heel moeilijk voor mij. Toen het aan mij was checkte Oscar even of mijn baasje het wel zag zitten maar zijn lief vrouwtje, Hansje, kwam assistentie verlenen en pakte de fazant over van Lando zodat mijn baasje dat (nog) niet hoefde te doen. Ik heb enorm genoten van de training en voor mijn baasje was het weeral een stapje dichter bij de overwinning van haar angst. Mijn zus, Libre, heeft het ook geweldig gedaan! Hopelijk is ons Lucy er zondag ook weer terug. Voor morgen alvast een veilige rit terug naar huis hé.

Gekke kwispelstaartjes,
Lando

Ook Lobke heeft weer nieuwtjes te vertellen

Lieve mams,

Hoi, daar ben ik weer. Nog niet weggeweest, maar dat gaat morgen (vandaag) geloof ik gebeuren.

Vandaag weer gewoon hier naar het bos geweest, maar heb wel leuke dingen beleefd.

M’n vrouwtje was vandaag erg trots op mij. Ik vond een dode mol, en was eigenlijk van plan hem zelf te houden. Maar m’n vrouwtje vroeg weer zó lief of ik hem kwam brengen, en dat heb ik dan maar gedaan. Heel netjes ben ik voor haar gaan zitten, en heb haar zelfs even de tijd gegeven om er foto’s van te maken, ik bleef keurig zitten. Ze pakte hem niet aan, dat vond ik wel kinderachtig. Ze vond hem te erg stinken. Ik heb hem dus maar netjes voor haar op de grond gelegd. Ze heeft hem toen aan het puntje van z’n staart vastgepakt en hem zó de sloot ingekieperd. Nou vraag ik je, DAN HAD IK HEM TOCH BETER ZELF KUNNEN HOUDEN?? Nou ja, ik heb nog wel wat lekkers gehad als beloning.

Even later kwam er op de dijk opeens een hond achter me aan geraced. Jaaaaa, daar was tie weer, mr.N. de Drent die ik een tijdje geleden ook al heb ontmoet, dat gigantische stuk!! Wow, wat een mooierd is dat. We hebben heeeeel hard achter elkaar aangerend, zó hard dat m’n vrouwtje er geen goede foto’s van kon maken jammergenoeg. Ik was er zó moe en warm van geworden dat ik maar even languit plat op m’n buik in een grote plas (stinkend) water ben gaan liggen. Het baasje van mr.N keek wel vreemd, want zíjn hond wil niet in water. Hij vertelde nog dat de oma van mr.N ook Lobke heet, leuk hè!

Weer genoeg gekletst voor vandaag, misschien heb ik morgen weer andere verhalen.

Lieve, stinkende knuffels voor jou, mam, en de rest van mijn familie!

Je Lobke.

Rommeldag...

Het was een rommeldag vandaag, zoals gewoonlijk de dag voor ons vertrek terug naar belgenland. Het baasje doet dan de laatste werkjes,

Die werkjes die hij niet graag doet en die steeds voor hem uitgeschoven worden.

Normaal pakt ‘m die “te doen” werkjes steeds als eerste aan, maar alleen als ’t mooi weer is. Als het zo grijs is zoals deze week dan blijft alles liggen tot het mooi weer is. En dat is er niet van gekomen deze week.

Lusters verhangen en vervangen was zo een van die jobkes die al maanden geleden eens de eerste keer op de agenda van “te doen” verscheen. Nu is dat een werkje dat niet van het weer afhangt maar het baasje vond het te donker in huis als “den ellentrik”  afgezet was. Van ’t vrouwtje mocht ‘m daar niet aan werken als de stroom op stond !

’t Vrouwtje vond het boven de salon te licht en slecht leeslicht boven de tafel. Die moderne LED verlichting van boven de tafel is naar de schroothoop verwezen. Modern en niks waard zegt het vrouwtje. Stinkend dure lampjes , weinig licht en dan nog niet om aan te zien ook nog. Het baasje heeft dus en hele tijd met zijn armen omhoog gestaan, wat niet zijn favoriete houding is. je krijgt er kramp van naar het schijnt, wij kennen dat niet, met ons poten omhoog staan, ben je gek ? 

Ook de schotel voor satelliet verbinding voor het internet, indertijd gekocht toen de frustratie voor de slechte internetverbinding van Wanadoo nog hoog zat, heeft ‘m van het dak gehaald. Daar gaat ‘m in Vosselaar nog wat mee experimenteren zegt ‘m. We zijn eens benieuwd…

Ook de aanhanger staat zo goed als geladen klaar, dat wil zeggen, hij gaat zo goed als leeg achter de auto aanbengelen. Dat heeft het baasje niet graag  “want leeg, dan trilt dat” en dat kan ‘m niet hebben in zijn Masjebashi. Dat moet vlot bollen, zo simpel is dat. Ondertussen lopen Hera en Heros kans dat ze weer “diep” zitten achteraan in de auto, want die koffers waar ze de laatste tijd lekker hoog op zaten liggen morgenvroeg in de aanhanger, gewicht hé, tegen het trillen zegt het baasje en die twee die maffen toch de ganse weg…

Morgen kunnen we dus “vroeg” op stap, het baasje zou eens graag voor “den donkere” terug in Vosselaar zijn. Hij zou ook graag voor 12 uur Parijs in zijn achteruitkijkspiegel zien liggen. Maar eens te meer, eerst zien en dan geloven.

Tot morgen,

Belle & co

Er was deze namiddag geen internet beschikbaar in La Magdeleine, dus plaatsen we ze maar nu in de vooravond.

Jantje weer….

Jantje zit op school in de rekenles.
De juf zegt:

"Op de telefoondraad zitten 10 vogeltjes.

Ik neem een geweer en ik schiet één vogeltje neer.

Hoeveel vogeltjes zitten er nu nog op de draad?"

Iedereen aan het denken en na enkele minuten steekt Jantje zijn vinger op.

"Ja Jantje", zegt de juffrouw, "zeg het maar".
"Juffrouw", zegt Jantje,

"er zitten geen vogels meer op de draad".

"Jawel.", zegt de juffrouw,

"Er zitten tien vogeltjes op de draad, ik schiet er één vanaf dus...

tien min één is negen".

"Neen.", zegt Jantje.

"Uw geweer maakt zoveel lawaai dat alle andere vogeltjes gaan vliegen".

"Nou, Nou Jantje", zegt de juffrouw.

"Tien min één is negen,

maar ik hou wel van de manier waarop je denkt".

"Ach" zegt Jantje, "zulke vragen kan ik ook stellen".

"Oh ja",vraagt de juffrouw, "stel dan maar eens zo een vraag".

Jantje denkt eventjes na en stelt volgende vraag :

"Juffrouw, in het park zitten drie vrouwen op een bank.

Ze hebben alle drie een ijsje vast.

De éne likt eraan,

de tweede bijt erin en de derde zuigt eraan.

Wie van de drie is getrouwd ?".

De juffrouw slaat zo rood uit als een tomaat en stottert ...

"Eh, ik ... ik ... Eh,

ik denk diegene ... die eraan zuigt".

"Wel neen", zegt Jantje.

"Het is diegene die een trouwring draagt, maar ...ik hou van de manier waarop u denkt !".

De puppenkrant 09-01-2013

Gisterenavond hoorden we van Frankske D.B. van het TV-weer dat er al meer dan vijf dagen geen zon meer te zien was in ’t Belgikske. We kunnen jullie melden dat ook hier in de Charente het niet veel beter is. Enkel hebben wij er geen metingen of notities van gemaakt. Maar in een poëtische bui durft ons hoofdbestuur ons, de vier Drenten, wel eens hun “zonnekens” noemen! Als dat niet goed gevonden is in deze grijze dagen na Nieuwjaar …

Ons baasje leest deze morgen in de krant dat de gezondheidszorg in Ruffec* weer een grote stap voorwaarts heeft gemaakt. Daar is gisteren een nieuwe scanner in gebruik genomen in het ziekenhuis. Nu zullen verschillende lezers zeggen, ja… zo staat er hier om elke hoek haast eentje. Maar als je weet dat tot vorig jaar het ziekenhuis daar, enkel nog zou dienen om eerste zorgen toe te dienen. Al wat meer zorg behoefde zou dan naar Angoulême, zo’n 45 kilometer verder, door verwezen worden. Toch goed nieuws voor al die 60+ ers die al eens een kwaaltje meer vertonen…

Ook in Angoulême zijn ze volop bezig met de voorbereidingen van het jaarlijkse strip festival. Le festival BD of festival de la bande dessineé zoals het hier heet. Angoulême gaat er prat op dat het (naar het schijnt) het grootste festival van de strip ter wereld is ! Kunnen we natuurlijk niet controleren, maar dat het geen ééndagsvlieg is blijkt wel omdat ze dit jaar aan de veertigste editie zijn.

Het festival heeft dit jaar plaats van 30-01 tot 03-02-2013. http://www.bdangouleme.com/

Dat de Belgische striptekenaars hier ook goed bekend zijn blijkt wel, de hoofdstraat  van Angoulême is enkele jaren geleden herdoopt in “rue Hergé” ter ere van de tekenaar van de reeks Kuifje.

Van onze pa en broer uit Roosteren mochten we ook vandaag nog een bericht ontvangen. Lennaert maakt zich een beetje zorgen over zijn nog altijd  “plasmethode op zijn juffers”. Ons baasje heeft dat destijds voor gedaan voor Heros, die zat immers midden tussen de teefjes. Dus Chris… als Cartouche het hem niet leert, wat houd je tegen ?

Belle & co

Hier dan het “Roosters” nieuws.

Hallo mijn beste beste familie.

Ja ik kreeg al eens commentaar van Karin dat ik jullie “Lieve, lieve familie” noemde, maar ik doe het toch. “beste, beste”.

Ik kom er steeds meer achter dat ik heeeel veeeeel familie heb. Normaal zie je je hondenfamilie maar zelden tot niet terug. Gelukkig door de inspanningen van Ome Faes en tante Simonne weet ik alles over mijn moeder, mijn oma, mijn nonkel enz. Dit is toch echt apart.

Wat nog aparter is dat binnen onze familie veel verschillende typetjes rondlopen maar wel met dezelfde streken. Bij tante Hadise heb ik gehoord dat ik het stelen van eten via de “Elle” tak heb geërfd.

Die tante Hadise kun je ook niet alleen in de keuken laten en de vuilnisbak was 2 meter hoog aan de muur getimmerd!

Mijn vrouwtje is samen met zoonlief Christian een buitenhok voor mij aan het maken. Tijdens de kerstdagen hebben ze met veel meten en passen iets in elkaar getimmerd. Ik denk toch dat het wel mooi wordt. Als het klaar is stuur ik een foto.

Vrouwtje vroeg zich vanmorgen af of de kat weer niet zwanger is!? Ze krijgt wel de katte pil, maar ze heeft best wel een dik buikje. Ja, kijk wij honden pakken dat toch wat verstandiger aan, al weet ik nog altijd niet waar ik het over heb. Ik plas nog altijd met vier pootjes stevig op de grond, en zolang ik het pootje niet optil hebben mijn hormonen nog niet mijn doen en laten overgenomen.

Ik heb nu ook een knuffelkoe, maar ze is niet groot en heeft mijn kleurtjes, correctie, ze had mijn kleurtjes! Nu heeft ze een egale vuile modderkleur en papa probeert ze steeds te stelen. Hopelijk leeft ze volgende week nog.

Vele hondse knipoogjes van Lennaert en een dikke lebber!

*Ruffec, stad(je) 3600 inwoners, hier op 10 kilometer vandaan met alle regionale winkel accommodatie . http://nl.wikipedia.org/wiki/Ruffec_(Charente)

Een dag om snel te vergeten…

Buiten het bijregelen van de kogellagers van de aanhangwagen, het maken van een speciaal hulpgereedschap om het sluiten van de   hoofdwaterkraan niet telkens te beeindigen met vieze handen en vieze knieën is voor ons baasje de dag eentje geweest om snel te vergeten.

Het begon al in de voormiddag toen er terecht reactie kwam dat het bericht van het baasje in de puppenkrant “te grof” was. Daar was  inderdaad wat op te zeggen en het baasje heeft zich uitgebreid verontschuldigt bij de schrijfster van de reactie. Hij heeft dan ook dadelijk het bericht verwijderd en een “puppenkrant bis” geschreven.

En dan hebben we nog iets in huis dat het vrouwtje tegen de muren doet oplopen. Het vrouwtje denkt aan een rat. Het baasje denkt meer aan een steenmarter. Van die steenmarters komen er meer en meer voor in de gehuchten op de buiten. En bij het vernieuwen van het dak enkele jaren geleden hebben ze een geraamte van iets dergelijks gevonden onder de pannen. Nu voedt zo’n steenmarter zich voornamelijk met muizen en dergelijke maar ook het oude brood dat normaal ons “Petit déjeuner” vormt, samen met brokken verdwijnt in de dief zijn/haar maag. http://nl.wikipedia.org/wiki/Steenmarter

Wat ons baasje wel raar vindt is dat niemand van ons reageert terwijl het brood boven op de bench van Heros opgeslagen is en dat buiten Heros ook Hera en Lucy er vlakbij slapen en geen van de drie geven ’s nachts een kik !

Maar wat het baasje het meest verontrust met die marter, die zouden verzot zijn op de isolatie van elektrische bedrading van voornamelijk auto’s ! Naar wat het baasje heeft horen vertellen, zouden elektrische bekabeling van Honda hun voorkeur hebben. Dan zit onze baas nog goed met zijn Masjebashi hoewel het geen garantie is, zoveel van die Outlanders rijden er nu ook weer niet hier in de buurt en ze kennen de smaak van Hollandse draden* misschien nog niet.

Er zijn dan toch wel mindere kanten aan het leven “op den buiten” of zoals ze hier zeggen “à la campagne”

Belle & co

*Mitsubishi’s zoals de onze, maakten ze tot vorige week in bij Nedcar in Born in NL-Limburg.

Een intriest, waar verhaal dat zich afspeelt op Kerstdag 2012

Triest, intriest is het volgend verhaal dat Rossano Deroose ons deze morgen toestuurde via mail.

Probeer het even droog te houden, mij is het niet gelukt hoewel ik het verhaal al enkele dagen kende. Het heeft Rossano zeker ook de nodige moeite gekost om dit verhaal aan “papier’ toe te vertrouwen.

Jan

van hemel tot hel

Alles begon met een leuke wandeling op Kerstdag met Fenna,onze lieve Patrijs.

De ingrediënten om een Drentenhart te verblijden waren volop aanwezig : open veld,heuvel en dal,rietkragen en water.

Na een uurtje wandelen, begaven we ons op de terugweg.

Ik verheugde mij er nog op dat de hond vandaag zo kort in mijn gezichtsveld bleef lopen,met uitzondering van het eventjes speels laten opvliegen van enkele fazanten.

Op een gegeven moment werd het geurinstinct haar echter even te machtig en moest ze blijkbaar zonodig even op de snuffel in de dichte nabijheid.

Toen ik korte tijd later langs kwam volgde ze me zo goed als onmiddellijk.

We sloten af met wat apporteer- en oproepspelletjes en mijmerend over het feit dat de hond ,op haar +/- 4,5 jaar nog steeds beter en aanhankelijker werd,begaven we ons na een wandeling van 1 ½ uur met de fiets terug naar huis.

Thuis afgedroogd en lekker te drogen en te rusten gelegd in haar bench.

Mijn vrouw en ik profiteerden van de gelegenheid om bij de buren een koffie te gaan drinken.

Na een half uurtje keerden we terug en schrokten ons te pletter toen Fenna onbeweeglijk op haar rug aangetroffen werd.

In allerijl werd geprobeerd om er nog leven in te krijgen maar het kwaad was geschied.

Geen sporen van braaksel,geen sporen van doodsstrijd.

Onwaarschijnlijk!Hoe kon dit nu?

In gezamenlijk familieoverleg werd besloten om ons die avond nog met Fenna naar de dierenarts te begeven.

Het afscheid was zéér zwaar.

Een confrontatie met onze dode hond de volgende morgen, zou het vermoedelijk voor ons en de kinderen echter nog veel moeilijker maken.

De dierenarts kon er niet veel aan toevoegen, maar vond het toch ook “zeer verdacht” dat zo’n gezond dier plotseling kwam te overlijden.

Conclusie : mogelijke vergiftiging ?

Vervolgens werd de verantwoordelijke boswachter van Natuur & Bos gecontacteerd en gingen we ter plekke op onderzoek.

De “snuffelplek” kwam me als enige mogelijke verdachte plek in gedachten.

Daar aangekomen vlogen onmiddellijk 2 buizerds op en wat we daar vonden lijkt irreëel :

-met opzet ingegraven vlees- en vogelresten

-konijnenkadavers en pluimage allerlei op meer dan 10 locaties in de directe nabijheid

-2 latexzakjes met bruine smurrie in (eentje open en eentje verscheurd)

Alles werd verzameld en ook onze “Fenna” werd opgevraagd(mits toestemming)om een autopsie en onderzoek op te laten gebeuren aan de Faculteit dierengeneeskunde in Gent.

PV en klacht tegen onbekenden zijn neergelegd.

Het is niet te vatten dat mensen zulke laffe daden presteren waardoor ze de dieren- en natuurliefhebber danig in zijn hart raken.

Het opzettelijke ontnemen van het genot en de toewijding naar onze geliefde jeugdige dieren in volle ontwikkeling tart alle verbeelding.

De “Prettige Kerstdagen” zullen nooit meer zijn als voorheen.

Toch bedank ik je Fenna, voor het speur- en gehoorzaamheidswerk,de stapjes in de doggy-danswereld en al je sportieve en mooie momenten die je ons in die luttele jaren hebt bezorgd.

Rossano en Renate Deroose – Ceusters

De puppenkrant 08-01-2013 (bis)

Vandaag een uitgebreid verslag over het bezoek van Lennaert, Cartouche en hun baasjes aan de Budingse helft van de “aent Grotenhoutbosch” kennel. Deze krant is voor de eerste maal in de geschiedenis van de krant een “puppenkrant –bis- versie“.

De hoofdredacteur, onze baas had zich een beetje vergallopeerd in zijn commentaar en heeft daarom de beslissing genomen van de commentaar die op het bericht geleverd is ernstig te nemen en daarom puppenkrant 08-01-2013 versie één te verwijderen.

Lees hier dan het verslag van de België reis van Lennaert en Cartouche

Belle & co

Hier het verslag van de reis naar België van Cartouche & Lennaert

Beste familie,

Vandaag hebben papa en ik de open dag bezocht bij het kennel “Aent Grotenhoutbosch” nummer 12111. FCI nr.: 111/2012. Na wat gecross over Belgische binnenwegen zijn we toch nog te vroeg aangekomen. Zo als altijd hadden papa en ik vlak voor het einde van de rit vakkundig onze maaginhoud in de kofferbak geledigd.

We werden hartelijk ontvangen door de helft van de directie van de kennel. De andere helft vertoeft in warmere oorden en liet zich verontschuldigen. Wij waren de enige kijkers op het moment en hebben we uitgebreid de Drentmobiel, de buiten uitloop en de werpkamer bekeken, dat wil zeggen de baasjes. Er liep daar zo’n rossige jongen rond die allerlei rare spelletjes met me wilde doen. Ik ging maar steeds op mijn kont zitten want zijn stiefmoeder was daar de baas en dat is niet altijd een makkelijk type. Wilde ik die rossige jongen zeggen dat hij moest kappen met die handel kwam zij hem steeds helpen. Papa had niet echt oog voor mijn problemen. Hij liep maar te pronken met zijn witte pluimstaart om indruk op mevrouw te maken!

De baasjes gingen zich te buiten aan koffie, appeltaart en likeurtjes, daarna weer koffie, lekker eten, wijntjes……De trouwe volgers van dit blog zullen er inmiddels achter zijn dat we op bezoek zijn geweest bij Jago en Hadise. Met zijn vieren hebben we lekker door de tuin gerend en gespeeld. Ik werd een paar keer onder de voet gelopen en ik stond duidelijk niet op de hoogste rang. Wat ikzelf nog niet weet is dat ik nota bene de grootste van het stel ben en als ik mijn lange poten, stevige kaken en sterke lichaam eens zou gebruiken ik misschien een rangetje zou stijgen, maar ja ik ben pas 9 maanden.

Het is nu wachten op tante Hadise wanneer zij eens bij ons op bezoek komen. Jago zal ik dan wel niet zien, want dan moeten “grote hondenzaken” geregeld worden. Later dan gepland vertrokken we weer huiswaarts. Het was moeilijk voor de baasjes zich los te rukken van het aangename gezelschap en mooie verhalen van Ute, Jean Pierre en de moeder van Ute.

In de toekomst gaan we ook de kennel van de andere helft van de directie inspecteren al moeten we daar helemaal voor naar Frankrijk, want we blijven kritisch.

De kennel het “Aent Grotenhoutbosch” nummer 12111. FCI nr.: 111/2012 heeft voorlopig het predicaat “Veelbelovend” verworven, maar een jaarlijkse inspectie is niet uitgesloten!

Rangetje 4, Lennaert

Geen fluit…

Geen fluit te beleven vandaag, toch voor ons niet. De baasjes hebben deze namiddag bezoek gehad van Mieke en Hugo. Hugo is de broer van baasjes’ kameraad in België. Beiden wonen hier permanent een eindje vandaan en houden een oogje in ’t zeil over het huis en aanhorigheden wanneer wij in België zijn.

Daardoor is onze namiddagwandeling er bij ingeschoten … Nadien is er mist gekomen en was het door de verschillende kachels waarvan de rook naar beneden sloeg niet echt prettig buitenkomen meer.

Waarschijnlijk zouden we daar in België niet eens gemerkt hebben maar hier met de zuivere landbouwlucht merk je dadelijk dat er vuiligheid in de lucht hangt.

We dicteren ons baasje speciaal “landbouwlucht” omdat hier deze morgen al een “luchtje” hing met een koeiengeur aan gekoppeld. Niet echt stinkend, maar ongewoon in deze kontreien waar je goed moet rondkijken om ergens wat vee te zien. Ditmaal was het de geur van dampend stalmest. Nog van dat echte, zoals vroeger, met echt stro in !

Ja geef ons dan maar het ochtendluchtje “met een vleugje koe”. Vanavond zijn het houtkachels met hier en daar een vleugje kolenkachel tussen die gestookt is met vette antraciet, om nog te zwijgen van de geur van een slecht afgestelde brander van de centrale verwarming.

En zo zijn we dan aanbeland bij de hoofdbezigheid van onze baas vandaag. Die is deze middag bezig geweest met “fioul”, zijnde de Franse benaming voor huisbrandmazout.

Ook onze centrale verwarming is aan vervanging/vernieuwing/modernisering toe. Ons baasje zegt dat die nog stamt uit de tijd dat Julius Caesar schreef “de Belgen zijn de dappersten onder alle Galliërs” de tijd van Asterix en Gerard Depardieux zeg maar. Het baasje wil in de lente overstappen op een systeem met elektrische radiatoren en die grote verouderde mazoutbrander buiten kieperen.

Nu was het wel zo dat we die brander enkel nodig hebben wanneer wij niet hier zijn, gewoon om het huis te beschermen tegen eventuele vorst. Maar hij had geen “fioul” genoeg om de winter door te komen en men levert niet onder de vijfhonderd liter, wat veel te veel is voor vier maanden verwarming.

En zo is baasje maar aan de slag gegaan met “bidons” om de voorraad aan te vullen. En stinken naar mazout dat ‘m achteraf deed…

Om in jachttermen te zeggen “zijn verwaaiïng was vrij intens”, maar de meeste mensen zeggen dan “hij stonk een uur in de wind”.

Hopelijk hebben we hier morgen terug open lucht met een frisse bries !

Belle & co